장음표시 사용
51쪽
mus om*ος 4, έδενος Metu . Praecipua hic Tiberii tempore fama floruit, cum ab eo primus publice scribendi copiam impetraverit. Unde magna libris ejus accessit veneratio, qui ab ipsis Impp. allegantur in L 17. Coae de usu fruct. s habitat.'in L IM. Coriis servit. aqua. Commentatus etiam est ad Edictum Praetoris, quos libros Imperator in catalogo recensere neglexit: quintum tamen Paulus in L suo victu . de operis Bberterum ut legavit. Constituerunt libri illi decem partibus, quas resert Gifanius in Oeconom. edict. perpet.
p. st7. Quem partium numerum tenere etiam voluit postea Julianus in Edicto suo perpetuo , hujus sine dubio imitatione, quippe ejus ex schola descendens. Adsessoria ejuscitat Vlpian. in Ly. g. δ. f. de injur. cae fam. libesi. Dicti ab ejus nomine fuerunt, qui' eum sequebantur, SABINIANI. Ita Vlpianus in LII. f. de donat inter vir. s uxor. Plac issescio sABINIANIS: Et Marcianus in L M.ffide acquirenae rer. dom. Ita Sabinianis v sumes, quaesententia vera es. Ipse etiam Imp. Iustinianus in Ly. Coae deposue. hereae insi-
end. Cumque SABINIANI inquit, exsi-nsabant. More nimirum ab antiquis Philosophis petito: sic de Menedemo Ertriensi
52쪽
Veterum Preconsultorum. 3 3 Eretriaci dicti: --αυτο, κραταρχειν άι- σέσεως, Diogen. Laert. in Phadon. in n. Et de Heraclito idem in vit. p. 8I. Tοσαυτίω δεδοξαν εχε ιις ρ in meεπςας ἁ ' αε- λεβῖτεἰς κληθεντας Sic de Rhetoribus
Theodoro & Apollodoro suintilian. Insiorat. lib. I. cap. I. Hi di versas opiniones tradiderunt, appetiataque inde Aposiodorei sTheodorei, ad morem certas in hil opsias ctas sequentium. E Sabinianis praecipuus fuit C.JCasius Longinus, quem Sabini suis is discipu- Ium, satis ostendit L Ip. F. de recepi. qui arbitri Nec facile hic a Sabini principiis discedere solet, unde nihil frequentius in Iure nostro , quam: Sabinum &Cassium ita sentire ; Hic vero cum Praeceptore suo de famae fastigio decertasse vi-- detur, dum illius gloriam paulatim obumbrare aggressus, splendorem nomenque S binianae scholae sibi ipsi arrogavit: siquidem jam non a Sabino, sed a suo ipsius nomine, scholam, cujus Sabinus auctor, ipse vero seu
novus erat conditor, appellari voluit CAsaiANvM : Vnde Plinius lib. I. Ep. a . eum Cassiana schola Principem ac Parentem VO-cat: Dilii ab eo quoque ejus discipuli CAs-sIANI. Paullus in L IS. . de mori. causa δε-
53쪽
nai. g. 3. Nec dubitaverunt CASSIANI, quin
condictione repetiposset: Idem in Liδ. f. de . furtis: siservus tuus furtum mihi fecerit,
Dominus ejus essectus, eum vendidero, non
posse me agere cum debitore, CASSIANI piniant. De hoc ita Pomponius: Sabino successit Cassius Longinus, natus ex Filia Tuberonis , quae neptis fuit Servii Sulpicii, F ideo proavum suum Servi um Sulpicium appel- Iat. Hic Offuit cum suartino tempori-lus Tiberii sed plurimum in civitate aucto ruatis habuit eousque onec eum Caesar civi- rate pelleret, expulsus ab eo in Sardiniam rrevocatus a Vespasiano diem suum obiit. Satis anxii fiunt interpp. in conciliando hoc loco cum veritate historica: De consulatu ejus res dissicultate non caret, quam ex omnibus felicissime videtur expedivisses rist. Ad. Rupertus; Nobis hoc ulcus tangere non libet, utpote iis nunc subsidiis, quibus Viri illi ad verritatem eniti tentarunt, non adeo instructis: In magna sane penes omnes admiratione suisse Cassium nostrum, Tiberii imprimis tempore, constat, donec a Claudio Carsere in exilium pulsus: De quo praeter Pomponium etiam Tacit. lib. Issi ann. cap. 7. Objectavit Cassio,quodinter imagines
majorum etiam Case Cassii effigiem colui
54쪽
Vererum rurecon to um. 3 Sset, paullo post c.y. Tunc SC. Cassio , SYL-no exilia decernuntur; de Lepida Caesarpatueret. deportatusque in insulam Sardiniam Cassius, s senatus jus exspectabatur a Vlii Ama haec verba medicam manum requirunt, quanquam Lissio desperatum videatur men dum. Bertrandiu Cispinait exsectabatur,
hic idem esse quod probabatur e sed non istuc facient loci ab eo allegati, ubi diversam vocis spectare significationem esse, facile apparet. Magis illi emendationi confirmandae faceret Lia. F. mandari usque ad eam fummam in quam rogatus erat,sidem ejus spectasse viritur, qui rogariit. Ineptior paullo est Ludoriicid' Oroans, qui legit, sententia Conjugis exspectabatur: Longius petita conjectura, nec ad mentem historici ; Acurem tetigisse videtur Rupertus, qui legit: ΚSenis citus interitus exspectabatur. Testa tur vero & de Cassio idem Sueton. in Nericap. 37. Cassio Longino JG ae luminibus orbato , quod in veteri gentili stemmate Og Cassii Caesaris percussoris imagines resiluisses, objectum est. Quod Pomponius addit,
quasi a Vespasiano postmodum receptus sue rit, neminem ex historicis stibi habet adstipulantem. Caeterum nec omittendum ejus ei comium, quo a racit. lib. ta. annal. cap.IHC 1 orna-
55쪽
ornatur: Ea, inquit, tempestate Cassius c ter os praeminebat peritia Legum. CELIVs postea SABINVS Cassium excepit,qui Sabinianorum iterum induxisse nomen creditur: & quam gentili suo famam interverterat, Cassius eam seliciter reparasse. Viae Goth reae man. jur. p. 36. Plurimum enim potuit sub Vespasiano attestante Pompon. l. a. g. ult. ins . de O. I. Quin & cum Fl.
Sabino Ottonis tempore Consulatum ipsi Kalendis Majis destinatum fuisse,scribit Tacit. . his. lib. r. cap. 77. Vnde suffectum Cos. saltem fuisse colligas: Ordinarii quippe Cosssemper Kal. Ianuariis magistratum adibant. Plutarch. in Mario. Dictus suit M. Caelius Sabinus , ut habet Plin. Nat. His. lib. n. cap. o. ejusque meminit & Gest. Noct. Att. lib. 7. cap. . Et saepius nominatur in L/7. F. ac edict. Caelii siuccessor fuit PRISCvs IAVOLENUS,stu ut alii, IABOLENus, de cujus nomine multa Salmas. in not. ad Capitolin. Rusert. in Pompon. h. t. Indolem ejus ac conditionem prolixe nobis describit Plin. lib. s. IX. Non exiguae eum auctori tatis suisse, exinde satis constat. Tum a Labeonis schola quoque abhorruisse, luculenter patet ex epitome,
quam ad Labeonem conscripsit, in qua plerumque
56쪽
Veterum Precos torum. 3 7rumque in Labeonis ulceribus ungues defigere gaudet. Viae L 1δ. f. de fimae dot. l. δή. . de injur. Nomos libeP. E contrario Cassii
sententias amplexum,patet ex l. 6. S. a. f. deliber. psh. Ex cujus quoque scriptis spicilesia contulit in s s. libros, quorum decimus quintus allegatur in L morib. s l. hisem do . de V. S. Ejusdem quoque libros assidue eum versasse, argumento sunt l. si alieni ri
. deflui. cs liberat. N is hereditas aS. g. r. . de tu liberis.
Ab hoc Pomponius numerat ALBURNI UM VALENTEM, quem cum Salvo, Ulpio
Marcello & Jaboleno in consilio Antonini
Pii suisse,refert Capitolin. in vit. Anton. Euri dem es se non dubito, quem Paulus in L pig. LV. de legat. 3. Alburnium Valentem vocat. Etsi autem Pomponius eum Iuliano ad huc praeponat, non male tamen quis conjiciat, eum post tempora Iuliani vixisse, cum Juliani auctoritate aliquoties usus legatur, ut in Lys. . de minorib. re L pM. F. de legat. I. ex quibus simul constare poterit, eum suisse Sabinianae sectae addictum. Valenti Pomponius TusCIANvΜ, nescio quem, substituit. Commentatores hic quidem uno ore hujus nominis Iurisconsulmm sibi cognitum negant. Illud non abs re, in C 3 univer
57쪽
universo Digestorum volumine vix nomen, quod huic non adeo sit absimile, reperiri Ad hoc igitud ut ultimum consu giunt praesidium, ut corruptum a liberariis nomen afferant: Sed in emendando eo non parum selluntur plurimi , dum tale aut assine momen anxie investigant: Ita Guido Panc roh I. th. Var. Oct. D. FVSCI ANUS. legit, cujus mentio est apud Capitolin. in Pertinac.
Sed suitis Praesectus Vrbi, nec Iurisconsultum fuisse aliunde constat. Vix est etiam,utis dici possit, qui Triphonino memoratur in l. 7. f. de legat. praesanae & Tuscianus Nu- .midiae Legatus dicitur. Sagacior paullo videtur conjectura Hotoman. in descrip . vet. J Cp. yro. Ruperi.adh. l. a. Pomp. qui putanti
ita in M. quodam exaratum sui Te ius ianus Vnde imperitia librariorum factum rasim i mus , cum Volusius Maecianus legendum sui s. Cui siententiae confirmandae addimus,
hoc ipsum nec temporis rationi abversari, &hunc ipsum Maecianum Cassianae quoque si . star sui se addictum. Quod enim Maecianus quispiam a Lampridio inter Severi consilia-hii os recenseatur, dudum jam mendi nomine
viris doctis sus ectum, qui Metium ibi potius legendum arbitrantur, qui auctor est l. s. dejor me quem sub Severo floruisse,ac Consulem
58쪽
suum V virum caribdejurepatronat. sulem suis se, constat ex veteri inscriptione apud Onuph. Fas. a. Maecianus autem Volusiisus sub Marco demum Imp. quippe quem in Jurisprudentia ut Praeceptorem audivisse Marcum, scribit Capitolin. Marc. Pertigit postea quoque ad DD. Fratrum tempora, horum quippe consiliis adhibitum patet ex L r7. . de jure patron. ubi Vlpianus DD. Fratrum rescriptum refert, in quo illi:
Volusinu Maecianus, amicus nos er, ut furis civitaspraeter vererem N bene fundatam peritiam anxie diligens e vocant eum DD. Fratres amicum suum, more Principibus consueto. Viae Sueton. Tib. cap. s. Hum n. Guther. de obf. dom. Aug. LClar. Bernegg. ad Sueton. Caes cap. a.
vero Cassianae hic seΦae adhaeserit, inde comstare porerit, quod Iulianum aliquoties apellet Suum, ut in L θ. g. f. ad SC. Tre-eP. ut Iuli in nosterprobat. Et in L Io. g. r. f. ad L. Falciae Celso S ' Iuliano nostro placuit. Vnde familiarem Iuliani suisse aut eius scholae asseclam, indubie patet
Denique agmen claudit IULIAINUO, V M.
nultis magnisque Impp. elogiis ornatissimus, & Edicti perpetu, conditor: Amicumr acant nainc sis gnae existimationis vi-
59쪽
ΟDe Hoersis fumiliorum re dissertissimum jurisperitum, L non sine. C. de bonis quae liberis. Iuris sublimimum tesem, L pen. C. de condi I. indeb.s-mum auctoremjuris scientiae, in L inter antiquam C. de usu fruct. ου habitat. Ab ipis etiam Iustiano in NovelZ ψ sapienti mi titulo decoratur, & Optimi, in Orat. adSenat. Legum cs Edictiperpetui subtilis conditor, La. g. ιδ. C. de vet.jure enucl. Sabinianae scholae asseclam fuisse certum est, cum Iavolenum Praeceptorem suum fuisse testetur ipse linLsa. de manumi vindict. Illustre praeterea est Caji testimonium in L 3 α. de manumi testam. Cajus ibi primo Ham exponit sententiam, deinde addit, quam sententiam Iu-
Banin plane sequitur, paulo post sed hoc
non est consequens Sabini' ini sententiae, quam re ipse sequi viaretur. Ipse quoque pene se prodidit in I. 3o. de tiberati causa I Sabinus refertur existimasse uci servum debere ab eo, qui vicisset, cujus sententia Cassius quoque es, ου egosum. Iungitur & cum Causio,quod idem dixerint in L aΙ. f.ι. . de jur jur. cum Sabino & Cassio l. r. f. s. st . de a quis. velamist.psi. Proculum resutat in Lia .f.1.1 ad L. Aquiliam.
60쪽
C A P. IV. De scholae Procul a sectatoribuν.
E Numeravimus eos, quos Sabinianae fami
lite sectatores nobis recensuitPomponius: nunc ad contrariam nos scholam conseramus, PROCULEIANORVM scit. quomodo scribendum, non PROCULIANORUM, docet Cm jac. adiit. de O. I. insin. Proculum tamen antecessit adhuc Nerva, qui primus Labeonis dogmata coepit contra Sabinum propagare: Tiberio familiarissimum fuisse, scribit Pomponius, idque & Tacit. lib. M. ann. cap. XJ. te statur. An idem sit, quem Iul. Frotin. M. a. de aquae duct. avum Imperatoris, & juris scientia illustrem vocat, in medio relinquo. Inedia fatum sibi praecipitavit, Tiberio multum ne faceret sollicitante, Tacit. lib. s. ann. cap. ari Quo argumento Stoicae indolis haeresisque suisse colligas. Doctrinae illius vestigia non nisi rara habentur in jure nostro. Majorem sibi postea auctoritatem acquisivit PROCVLVS, quippe quem primum scholae Parentem non immerito dixeris, cum sectatores ejus morem Sabinianorum aemulati, amplum existimaverint aeque sibi nomen de