장음표시 사용
61쪽
g. I. Τ. de postulando. Ideae Vlpia
62쪽
Vlpianus multum tribuisse videtur huic Nervae, quippe ejus singulari doctrina non parum se oblectans, ut in I. N. g. r. V de Uustuci. ubi eum Nervam filium vocat, quemadmodum & in L s. g. δ. . de peculio e Sri hocs Ner filio es mihi videtur verim. Ita
etiam a Paulo tapius vocaturin l. r. . de a quiraPelam.' . HuncProculejanos secutum, etsi vix liquidis argumentis demonstrari queat , Vix tamen est,ut a Parentis sui opinionibus eum secessiisse credamu S. Nervae successit PEGAs Vs , qui non impari fama hujus sectae persecutus est dogmata, ita,ut & qui eum sequebantur,pEGASIANI suerint dicti. Eum hunc esse statuunt pleriqii qui cum Pusione Cof suit & SC. Pegasiani auctor, cujus mentio est apud Iusmian. IV.3.f. desideicom. heredit. Cui sententiae non officit, quod hi Coss. nequaquam in fastis reperiantur, cum & a suffectis Consulibus S C. quoque fuerint denominata, ut pluribus ostendit Gerhardus Coccejus in comm. ad h. LPompon. Illustre de Pegaso divenalis est testimoniumst. M. vcs. 7 7. Pegasin attonita positis. modo villicus urbis Anne aliud tunc praefectis quorum Ut
63쪽
Interpres Legum findissimus , omnia
Temporibus diris tractanda putabat im
Vnde eum praesectum urbi aliquando sutose constat: Villicum enim antiqua vocis significatione dixit Iuvenalis praefectum: Vid. Salmas ad Lamprid. Alex. Sev. p. as. ad
Cicer. pro Plancio cap. G. Horat. lib. I. ep. . pr.
Visiice fisarum mihi me reddentis: agelli. Ad Proculi sententias aliquoties accesissse legitur, ut 3n Io. La. . de peculio, L ag. g. . Is de acquir. rer. dom. Conjungitur de cum Labeone in L ra. 3.3. V de instruct. vel inser. leg. Aliquando & contra Sabini sententiam, a cujus schola alienus erat, respondisse legitur in L sis. g. a. . de Verb. Obligat. Iam porro ad CELSOs devenimus: Hos enim a Pegaso numerat Pomponius, & quidem utrumque & patrem & filium, Procule-janae scholae siemtores celeberrimos. Quamquam dispar alterutrum gloria secuta, cum parentis quidem parce admodum mentio fiat, filii vero saepius, cujus & scripta non parum ad Digesta contulerunt. Meminit pa-
64쪽
Veterum Preconsultorum. rentis sui Cellus filius in I. v. ff. de legat. a. Pater meus, inquit, cum esset in consilio Duceni Veri, itum in sententiam suam referebat. Idemque successionem illam scholae Procul e-janae ostenditan Lao. . eod. Et Proculo stlacebat, i a patres ic accepi. Patris quoque mentionem secit Neratius in I. u. V. mandatio re Arisoni Celso Pa)ri ρlacuit. Astutiam ejus,bqua periculum a Domitiano ipsi
destinatum evasit, refert Dion. lib. 67. p. m.
b. Filius Iubentius Celsius dictus suit, ut in I. 7. g. r. . de operis liber t. l. V. princi de liberi, h. Bis eum suis. Consulem tradit Pomponius. Et primum quidem suffectum fuisse tantum credibile est, quod in fastis nonnisii semel cum L. Balbo reseratur , Sed tamen cum Neratio Marcello aliquando Cos fuisse, patet ex L 3. Coae de sera. reipui. manumit. Sed hoste non suisse diverses consulatus, ex antiqua inscriptione quadam astruere annitiis tur Berirandus in Cels p. m. 11 Proculum probasse ait Vlpian. Ly. g. 3. Τ. de hereae inis sit. cum eodem consentit etiam in L . g. s.f. de auro. arg. munae Vlpiano etiam imprimis placuisse Celsus videtur, unde, cum ejus utitur testimoniis, iapius id cum elogio quodam facit, eleganter recte Celsus. Viae L
65쪽
famil. ercisc. ut a Patre distinguant, lolent hunc vocare filium: Sic Pomponius in l. r. st de resinae vendit. Celsussilivsputabat. Idem ui in Lap. . de ebrictionibus: Celsus Alius fe-bat. Ista ratione Paulus eum vocat adolescentem in Ly I. V. de verb. obl. Notanda est disia sensio illa inter filium hunc ejusque Patrem Celsium, quam habet Vlpian. l. s. g. r. . de
condict. causa data. Denique agmen Proculejanorum claudit NERATIVs PRISCVS: Quem Consulem fuisse ait Pomponius, quamvis fastis incognitum esse tradant. Meminit tamen SC.
Neratio Prisco& Annio Vero Cos facti, L
. . ad L. Cornel. desicar. Quantum Trajanus ipsi detulerit, satis ex Lampridio Iconstat: Proculi sententias secutum, testis est l. r7. pr. V. solui. matrimon. quae desumpta est ex mu- se lib. I. ad Sabin. Idem tamen Paulin in tib. o. ad Plaut. ex quo est l. a/. Τ. dere judicat. longe aliter Neratii hac de re adsert sententiam,quod argumento est,quam diversiimode Iurisconsulti alterius cujusdam referant sententiam: Cujus sane rei non solum Triboni-ἰano, sed ipsis quoque Iureconsultis culpam tribuendam esse, non immerito quis arbitretur. Etiamini. Ja. S. S. F. de auro, Arg. DX.
66쪽
Neratius Proculum resert ita respondish, aqua sententia nec ipse discedit. Ejusdem quoque sententiae sunt m l. s. g. S. 2s de A. vel A. PossEt hactenus vidimus de iis, quos Pomponius nobis recensuit, diversarum sectarum asseclis. Quorum in vitas penitius inquirere, nostrum nunc non est negocium, neque adeo operae precium foret, aliorum compilate scrinia, quippe cum haec jam pridem iis, qui seorsim Iuris Iurisconsultorumque historiam sibi scribendam sumpserunt, operose satis petractata sint. Ad eos nunc progedimur Iurisconstultos, quos Pomponius praetervectus, ex Digestorum tamen volumine sat nobis cogniti sunt.
C A P. V. Di quiritur de reliquis, ac posterioris
imprimis aris Prisconsultis , an silli sectas foverint .
SVbsistit in Iuliano ac Neratio Prisco Pomponius, sorte, quod subsecutis temporibus non pari ardore diversiae factiones fuerint excultae , aut etiam, quod eorum, qui siuae aetati
Prozimiores erant, famae ad declinandam in- vidiam
67쪽
VIGlam peperceris. De quo tamen deinceps paullo curatius disquiramus, ubi primo eo- m in sectam, qui eadem aetate cum illis,aos nominavit Pomponius, vixerunt, inve igaverimus. Multo autem foecundiormper schola Proculejana fuit quam Sabini, ex hac potissimum, ut arbitror, cause, quod Iurisconsulit maximam partem tunc temPoris Philosephiae Stoicae essient addicti
jac. Observ. lib. a. cap. IS. Paganii
an . in libest. de philosophia Romanori Gequa Iurisconsultorum Stoica philosophia tractatum promisit GaDanus de usu fruct. c.
I. Prae caeteris vero hanc excoluere Proculeiani, ut jam superius demonstratum nobis. Celebris imprimis Proculi sectator suit ATTILICINVS , cujus non alia nisi ex jure no- sero notitia: Non tamen minorum gentium fuisse Iurisconsultum, patet inde, quod f. r. IV. de heredib. in L ejus usus suerit auctoritate. Fuisse autem Proculo familiarem docet nos L i .s de parit. dotalib. ut, per epistolam consulit, cujus principium intilicinus Proculo suo salutem. Hinc &pluscule Proculo conjungitur, quod scileadem fuerint sententia. Viae Laa. g. s . Mept. s quia arbitr. l. II. de pecul. Poὶ cum Nerva quoque filio amicitiam coa luit,
68쪽
Veterum Dreconsultorum. 49luit, cum quo saepe respondit & eandem so-vit sententiam. Sic in I. 7. . de condict. causa dat. caus non secui. Nerva & Attilicinus simul respondent: Idem scribunt in L f. 7. . mandati: Et Vlpianus in L M. S. I. Τ. dedol. maL s mei. excepi. Extat, ait, Nervae& Attilicini sententia existimantium. Valens in V.F. delegat. 3. Nerva & Attilicinus recte putaverunt. Paulus quoque in L .V. de liberat. leg. eorum refert consensium.
Nec non Neratius Proculum & Attilicium existimasse ait, secundum Vlpian. LX. g. r. 1 deserv.straeae rus. Pariter etiam ARIsTo Proculi adhaesit scholae, eamque temporibus Trajani illustrem reddidit: Laudatur prolixe a Plinio lib.
I. F. II. Gellio N. A. lib. G. cap. ιδ.
Habuit e Schola Proculejana familiarissimum Priscum Neratium. Vnde saepius re .perias in istis, Neratium Priscum & Aristonem in eadem suisse sententia. Hinc & Neratius in L 1δ. Τ de parit. Aristonis sententiam refert & probat. Et Papinianus in I. s. sit a parente quis manumiss. D. Trajanum memorat,aliquando ex consilio Neratii Prisci & Aristonis respondisse. Saepius quoque literas invicem commutasse reperio. Ita VI an. in L G. g. a. F. locat. meminit epi- D stolae
69쪽
stolae Neratii ad Aristonem. Et in LI. pr. . quae res pignor. vel hypoth. Aristo Neratio Prisco scripsit: Contrariam Pegasio aliquando sententiam fovisse legitur in L s. de hered insitumae Ab hac vero me sententia non dimovet auctoritas Pomponii, qui in I. o. f. de receptis re seri, Aristonem dicere, se Ca sium audiuisse dicentem es c. unde quis coj ligat,Cassianae potius hunc sectar addictum fuisse: Sed constat, cum Iurisco stulti publice profiterentur, saepius eos a diversae sichol e sectatoribus suisse frequentatos Id tamen non ossiciebat, quo minus uni praecipue se manciparent. Ostendit nobis hoc diserte in Labeone Pompon. de O. L. l. a. g. ar. Post hunc inquit, maximae auctoritatis erunt Attous
Capito , qui Ofilium siecutus es, oe Antisius
Labeo,qui omnes hosce audivit,insitutus autem es a Trebatio. Multo vero minus crediderim, hunc Aristonem illum esse, qui Julianum consuluit in L L F. de legat. praes.
contra tabb. id quod putat Bertranae in vit. Arist. Dicitur enim is Samim Arso, cum noster fuerit Titus Aristo 3 Nec Bertrandi lconjectura locum habet, qui haec verba GL auus Aristo Juliano salutem ,1 ita transponenda censiet: Arisoni Salvius Julianus si rem, cum nulla nos necessitas adigat, ut eum.
70쪽
Veterum Preconsultorum. Ieum suisse Aristonem, hunc Proculejanum,
Praeter hosce & Vlpius Marcellus ex Proculi sectatoribus suisse perhibetur: id quod
observavit Emunae MerisI. obf I. cap. an Quod tamen inter alia hoc adduxerit argumentum , quod ex hac schola statrem quoque habuerit Neratium, ex errore quodam ortum Videtur. MI quas tum ra. g. H. V. dein seri vel ins . leg. Neratius quidem ad fratrem suum Marcellum scripsisse dicitur, sed an is suerit hic noster, non levis occurrit dubitandi ratio. Crediderim enim, Marcellum istum, de quo dicta l. ιa. suisse potius Neratium illum Marcellum , qui cum Iubentio Celso Consul fuit, cujus mentio est in I C. de serv. reipubl. manumitr. & quem Plin. b.R. eps. δ. vocat Virum Clarissiamum Noster vero Iurisconsilius Vlpius Marcellus dictus fuit. Quam vero insensus Sabinianae scholae fuerit, satis ostendunt, quas in Iulianum, quantum Vis συνχρονον suum, conscri
Psit, notae, quae plenae sunt dissensionum vestigiis, quarum illustre exemplum adfert V . Lia. f. s.st . de usu fructi re quemadmod nc, cum confirmare aliquid vult Vlpianus, Dinos hos etiam in eo consentire ait, ut in LL. AgmLJunavis ait es ve-