장음표시 사용
21쪽
- 22 faeile adhiberi possit, scurrili potius et rudiori compositionitribuendam esse faelle perspicitur, quamquam risu movendi vim in ea inesse negni non potest. Terentius igitur poeta
elegans et artis poeticae regulas magi curans quam Vilem Spectator mi plausum, omnibus in labidis suis io artificium omnino preVit et reiecit, quod iam veteres grammatici ei laudi Velierunt Euanthius enim in commento de comoedi Zenne p. XXIX), ubi singulas musae Terentianae Virtute enumerat, quibus ceteros poeta comicos insignes superaverit ille, inter
Sed etiam aliis locis occasione data spectatores compellantur, quamquam quicquam facetiarum in ipsa allocutione non inest. Sic in Baech actus IV scaena s exeunte Chrysalus servus laetitia et Superbia efflatus, quod omnia conata prospere
In Truculenti aet II scaena 6 ineunte Stratophanes:
Cum igitur consuetudinem in ipsa comoedia Spectatore alloquendi latissime patere videamus, nihil est cur mitemur etiam argumenta, etiamsi a fabulae personis exponuntur, non artificio quodam a poetis omicis actioni inseri, sed ipsis audientibus pronuntiari. Semper autem tenendum est, quod non satis accurate adtenderunt viri docti, hoc fieri praeter severas artis Scaenicae leges, quibu postulatur, ut ab unaquaque perSonne in agendo et in loquendo veritatis et verisimilitudinis specie Semper Servetur. Quem enim accurate legentem non offen
Dναε re Simul nunc vere decretumst mihi
quae verba nostro iudicio histrionem magis decent, qui prologi
munere fungitur, quam per Sonam in ipsa fabula parte agentem. Tamen ero plerique critici hanc rem ne vel bo quidem dignam esse censuerunt, cum in aliis, quae ad eandem rationem referenda esse existimo, omne haeserunt et interpolatoris
vestigia deprendere sibi visi sunt. TRINUMMI enim prologum ut una omne Voce propter brevitatem et elegantiam laudibus ectulerunt, ita etiam in ea re viri docti consentiunt certos quosdam Versus non ipsius Plauti esse sed post eius aetatem ab aliis additos. Priusquam autem de hac re et de totius prologi indole qualis mihi esse Videatur accuratius inquirere instituam, pauca praemittenda sunt de regula quadam a Rit schelio constituta ), ad quam in uni erSum omnes prologos Plautinos dirigere posse ille sibi Visus est, et qua etiam hodie nonnullis repugnantibus plerique critici ut rata atque firma niti solent. Ille autem sibi persuasit omnes istos locos, quibu nomen Plauti commemoratum est, iam per se ipsos nulla adhibita sententiarum continuationis disceptatione indicare traditam prologi formam non posse ab Sarsinate poeta originem ducere, Sed tribuendam potius actioni recentiore tempore factae quam ad sententiam ferendam commotus est loca Plautina, quibus semper vel de Plotilo ipso vel de Moeeio Tito vel de lolitin Iethhi Verba fiunt, conferens
cum more Terentiano, quo ubicumque de Se loquitur auctor numquam Terentium Semper oeslαm nominat. Foliasse addi potest etiam Aristophanem in eodem genere numquam nomen
22쪽
nihil valet haec analogiae ratio. Ex omnibus enim his exemplis, etiamsi complura ongeri possunt, nihil aliud colligitur nisi quod iam per se patet lienisse poetis de se loquentibus Verbum poetae ponere. Ei autem qui eum Ritselielio certam legem fuisse contendunt non debere poetas proprio suo nomine uti, hodierna cogitandi et seribendi ratione atque usu impliciti quasi et constrieti esse mihi videntur Nos enim non modo ridiculum sed prorsus intolerabile esse existimamus si quis
scriptor vel poeta sive in lyrie siVe episto Sive scaenico genere de se Verba faeien non generalem luandam notionem eligit, sed suo nomine utitur Apud Veteres autem non eundem sed longe lienum morem fuiSse magna exemplorum copianos edocet, eum fere omne poetae clarissimi in carminibus se nominare solerent', Cur autem quod licebat elegiacis poetis et picis non eodem modo eaenicis licuerit, vix ana causa
asterri poterit. quae eum rita sint eis adstipulandum esse censeo qui abiecta lege Ritseheliana sola ex ipsius loci et sententiarum consideratione contemplationeque iudicium faciendum esse co
