De mimis Oxyrhinchiis [microform]

11쪽

De rebus grammatici S.

caput . De orthographia.

Alteri Scribae rectam, alteri versam chedam attribuendam esse id quod ii qui primi hanc papyrum ediderunt e litterarum forma collegerunt Ox Pap. II p. 41) ex orthographia quoque elucet. Quamquam enim o Scriba non tam diligente esse Variumque in modum de via deflectere po5tea videbimus, tamen cum uterque rationem quandam Scribendi sequi tum illius qui rectae partis mimum repetiit cum illoqui mulieri adulterae mimum litteris mandavit ratio adeo videtur con5entire, ut dubium 55 non OS5it, quin Ver53e parti duo illa fragmenta ab eodem cripta sint. Nam qui recta uita papyri parte usu est magis ad Prisciant ' regu lam inclinat ita ut omnem i longam littera ει Scribat, velut

etiam momenti erit, Si qui ea parte huius papyri, quae barbarorum vocabula, ut ita dicamus, continent, accurat tu Stractabit 61 -ζει 62 πακτει 63 Παξει, et quae equuntur). Erravit autem in verbo νειος 52 pro ἄνοῦος, quod minus orthographiae quam grammaticae mendum videtur esse Partim enim ratio adiectivorum in - ειος exeuntium vel per e satis multiplex est ), partim ex eisdem secundae declinationis

substantivi per5aepe adiectiva et in et in ειος terminata derivantur velut a substantivo πο ῖππιος et λπειοc, Substantivo δουλος δουLος et δουλειος aliaque permulta, quae

facile inveniet qui viri docti Alyi dissertationis y paginam 33

cum pagina 1 conferet. Iterum denique Scriba A erravit ni fallor in flumine Φωλ. χος 40). Neque tamen hoc diiudicari poterit antequam alterius Scribae rationem Scribendi per-Spexerimus. Quem eandem atque ille normam equi putabit qui in V. 108 μιν σ3ο, in V. 122 πεφειμω/tεντὶ in V. 114 μασι ε/ylegerit. Neque de φι/ιουν quidquam commemorari potest nisi hoc verbum in scripti litteri rarissimum esse pag. 14 sq.), ita ut orthographiae mendum nihil miri habeat. De μινεα autem G. Reyerus ' haec exhibet . . Hi efii i5 βε νεω gut beZeugi atymol.

dubitabit qui in V. 109, 10, 112 137, 154 μ dc r γε et

I9T 111 1 14 ut 118 omittamus), ubi legimus γίνεσθαι et cum versibus 164, 165 16T 178, 179 180, ubi legimus

παρὰσιτος, contulerimus, quo maxime inclinet criba facile apparebit antiqua enim orthographia Attica quam fierodianus eodem tempore redintegrare studebat, uti omnemque i vel brevem vel longam littera exprimere conatur. Ac re vera via et ratione eum usum esse imprimi inde intellegimus. quod eodem loco ubi A certe παραγείνονται ScripSit, B παραγίνονται exhibet 19T), et quod ipsum nomen fluvii Φωλειχον in ΦώDχον mutavit 2103. Quod nomen ab eo qui primu hanc hypothesin Omp0

12쪽

- i sui fictum se elucet ex obScenitate verbi φωλῆ'3. Heia autem huius vocabuli par unde sumpta sit non tam facile pronuntiari potest. Nam qui rectae parti scribam omnimodo defendere vult, afferre potest vocabulum dριχ0c, quod cum vocabulo Armenio tare ch eo Reyerus' non inique confert, et nomen lamblichus, quod nonnulli '' i longa ut opinari videntur, licetque uspicari alieno Ono et in Solenti criptorem deSignare voluisse flumen peregrinum. Sed quis est qui tam pinose rem illum ibi excogita55e putet Quo accedit, quod nomen lamblichuS, quamquam Stirpe Graeca non utitur, tamen nominibu Graeci Simili modo terminati accommodatum 55 epigramma Anthologiae Plantideae 272, 1)docet ubi huius nominis i brevi est. Referendum igitur

bendum esse censuit. Qua in re alter Scriba, qujppe quem orthographiae Atticae ludiosum viderimus, eruditior fuit eodem enim loco, ubi in recta parte Sine dubio ante oculos erat Φέουιχος - quamquam Britanni et Cru Sitis Φωλι χον in v. 2 e falsa versae partis Similituti ne Suppleverunt - νω-Dχος ScripSit. Breviter proinde complectamur, quae de ita cismo, qui in πεῖν quoque forma 66 162 eluces' i commemoranda utatunamque inconstantiam addamu S, quam adhuc praetermi5j-mus, ne rationem Scribendi quasi Obvelaremus. xprimitin omnem i longam littera ε nullo excepto loco.

y non pio κυοῦ quod in Ox Pap. II p. 52 allatum est, cum φωώος ες υλ μενον, non glandem significet.

Studet exprimere omnem i brevem littera errat in Ocabuli Φωλιχος 40 et τως 52ὶ quippe quae re vera i brevi

utantur. Exprimit omnem ει littera ει.

Studet exprimere omnem ει littera errat in vocabulo λα- ιεῖ v. 162 πλατί δ). Quorum mendorum gravissimum est πλα ris quod ad eximiae eruditioni laudem huic Scribae abiudicandam ait Sualuerit. Neque tamen illud ει ιιεν pro μέσου εγε, quod

versu 186 SuperScriptum videmus, huic attribuendum 55esine ulla dubitatione crediderim, Sed nisi ipSae litterae Simillimae Sunt, alium hoc Superscrip Sisse putaverim, qui tacis modepravatu5 55et litteramque o ad consuetudinem Aegyptiorum obtuse Sonaret fidem fortasse illud I νομεν 1183, quod,

nisi Crustum 5ecutio τεχειν vel Simile quid in Serere VolumuS, pro γενο1ιεν ων OSi tum 55 veri Simile est, Opprobrio dandum est. Vix autem elegantiorem Scriba A se praebet, si iure Crustus in v. 5 αναπε vocabuli ναπαιστικὼς compendium esse putat, quae coniectura comprobatur Si in V. 5 re vera i υμπανισμοὶ δ'ίύνιων ποος duxi v latet. Quamquam enim litterarum is ut confusio hi temporibus increbrescit 'in tamen hoc in arti vocabulo scribam eruditionem, Si praesto fuisset, non ludio abditurum fuisse manifestum est, unde auditione tantum res metricas eum cognovisse facile qui S concludat

minore deinde constantia usu B in v. 195 et 112 scribit

exhibeat 8. 25j. Ceterum autem in vocabulo ποιεῖν ο in mutatur ante ε et η iam in quinti aeculi inscriptionibus Atticis i , in papyri autem rarius occurrit'. Quod vero

' P. Blas. Teber die inussprache de Griechischen'. 1888, p. 7. cf. x. ap. II p. 340.

13쪽

scribit ἔ- 128. 40), quamquam in compositi semper εις adhibet 128 εἰσελευσο tuu etc. et Ariem per utitur praepositionem 40 59. 210), plane congruunt cum horum temporum S u. Neque enim unquam fere in papyri Oxyrhynchii aliud quidquam invenitur nisi Hς vel ἰς et σω, quod in Sermone ulgari adeo pervulgatum erat, ut interdum in Drum Scriptorum, qui εισι forma utebantur, velut cassi Dionis 50 12 libros irreperet in). Quo loco afferenda uia posteriori aetati Voca

viorem formam exhibent. Haec de vocalibus manifestum enim e55e ut aeque ac d εὶ νυγεν in v. 132, ubi in dubio d/εφυγον exspectatur. in v. 208 παρ ὀλιγαν pro παρ' ὀλίγον calami lapsui attribuendum esse, id quod Britanni quoque et ru5iu videnturcen Sere. In con5Onantibus autem ea, quae a nostra Scribendi ratione abhorrent, plerumque cum illorum temporum cribendi con5uetudine plane congruunt. Velut minime hi cribae con-5tantia carent cum in medii verbis 55 imitant litteram gutturalibus A V. 98 τεγχαν, . v. 131 καὶαII ελλυλὶ in prZepositionibus autem cum verbi coniuncti non 355 imitant A v. 3 i s)ν-χαιρε, B v. 120 συν-Dr νιες, 160 179 ἐν-κρατ)ης,

occurrit atque imprimi intellegi pote5 e Dionysiae papyro )eadem fere aetate qua nostra papyrus Scripta, ubi Semper Vicie quater Si incerta omittimus velut col. Vill 10. 15. 20.22 23. 25. 26. 29. 32 in praepositionibus cum Verbi coniuncti litteram v legimus, emper semel et vicie5 Velut ut Varia Verba afferam, col. V 33. V 12 35. Ull 12. 1 T)in medii verbi litteram I ante gutturale positam Ualidior autem quam in littera ν 55imilatio e5 in littera κῆ ), ita ut quod in V. 193 invenimus rδεχεσθε nihil miri habeat in Verbo πανοληl πτος 173 pro πανήληπιος nasalis quae dicitur

irrationali Occurrit quae e praesenti λαμ νω in alia formas irrepsit i. in verbo autem ποταπῖς pro ποδαπος, quod VetereS de dπεδον derivaverunt Brugmanniu5' cum prop-inqu-OS ποδ-απ-ος confert, cum multorum illiu aetati scriptorum consuetudine velut Lucas 1, 29 8 consentit, repugnat contra Phrynichum qui exhibet: ' ποταπος διὰ το τ μὴ ιπνὶς, δοκι-

denique libidine litteram paragogicam tractatam 5Se quiversu 115, 177, 151 131 121, 187 186 12 perlustraverit facile intelleget; itaque qua de causa in V. 165 ἐσιι ν in Serta

caput . De declinatione.

forma iς 183 , quamquam criptores Attici Semper ησθα exhibent, in vulgari dialecto fere ordinaria 5t' i. ori Stus deinde ecundus, qui intelleni Sino qui dicitur Sen5ini rece55it, in iis tormis, quae eum diuti55ime retinebant, ' Semper fere

occurrit: in infinitivo 26 εἰπεῖν 146 Men'. 160 γενε σθαι), in participio 94 ru λονιες 216 εἰσελθουσα, 109. 120 122. 138. 258. 163. 169) in imperativo 1.69 λε, 138 δειε 100. 196 139. 144. 154ii 5. bybi 5. 169 172 excepto imperativo

Mπατε. 141), quae Orma in sermone vulgari formam ειπειε plane demoverat'). In V. 166 invenimus Oristum 5ecundum ἐγένειο, in Ver5u autem 20 formam rariSSimam arεῖδαι quae 5 varia lectione neglegimus non occurrit nisi Matth. 13,' Idem D. 26. ' Bruginan n-Delbriicli, Grundi i d. vergi. Gramna. d. indog. SprBchen, 1889, I p. 61.' Lobeck, 1820 p. 56-59. Iutheriord Therae Phrynichus, 1881, p. 128 30. Lobeckius, ad Phryn. p. 149 'ID , dro a se. συλοικοι . γε υν

14쪽

Sermoni vulgari accommodatissimum St. quod interdum. cum Sententiam ubiectam 55e XSpectamus libera St, Velut in V. 38 δυκυ χοιριδων θυγατέρες cri et 173 δοκῶ axολ' iii πτοcrctoi m d aρασ/ioc. Neque aliter ubi dicere vel imperare equid velle qui annuntiat, hoc modo maiorem auctoritatem Verbi Sui comparat velut in V. 122 Sq. Hiis λόγω παγα-

quibus quantopere in optativi usu haesitaverint huius aetati scriptore intellegere O5Simus Optativus enim cumax coniunctus iam diu e primarii Sententii Sermoni Vulgaris dece55erat et in ovo Testamento tribus tantum loci invenitur

ubi apud regem Agrippam Paulus loquitur Act. 26, 29ὶ ubi candacae eunuchus nobilissimus loquitur Act. 8 313 ubi Stoici et picurei eruditione inflati loquuntur Act. 17 18). Atque in

recta parte hiatu papyri bis vitatum 55 optativum per5picuum est in verSi enim 46 indicati vii praesentis eius locum obtinet si Irακονονοι in ei autem qui eadem in Ver53 Scheda tractavit, illud tempus idoneum non esse videbatur ad potentialem exprimendum; itaque eadem ratione qua Ovum Testamentum ' plerumque usu indicativum futuri praeferebat 222 ἡγιακονοουσνὶ fit idem ubi optativum non Vitat, menda effugere non poteSt. Nam in V. 160 ενκρατη Θελ ω γενεσ: a

πρίν et χονιων π Irοῖ nemo Veterum Optativum Surparet, quoniam primarium enuntiatum et negatione et tempore

historico vel optativo ' caret. Quod autem hic mimographia S

ea BetBte, qua Omne fere in coniunctione πρὶν nihil adhiberent nisi infinitivum, ad Optativum Vel per Se inusitatissimum refugit pravam aliquam elegantiam videtur depingere harum mulierum ut ita dicam emi eruditarum. Ac ne alius quidem horum temporum usu desideratur in Versu enim

quod po5tea in elegantiore quoque criptore intravit. μὴ

afro 1 η καί et ad Is cum apud veteres' tum apud Osteriores ' occurrit. In pronominibus deinde eum quem immi-5chius' i uberius tractavit et vulgari imprimi Sermoni e5Sedixit usum hic quoque exstare noStra interest enim pro adhibetur in V. 181 Agro τί με δει λέγει P. De praepOSitionum denique varietate poStea p. 35 q. loquemur hoc autem loco nihil proferendum Si nisi Omne et cum priorum scriptorum et cum Polybi usu, quem reb5iu S Ob Servavit.

caput . Unde vocabula sumpta sint.

In ipsa verborum formandorum ratione plurimae hellenismi notae desiderantur id quod ita mowitriti maxime videtur in animo habuisse. cum de huius mimi lingua Scriberet ''

15쪽

im brigen Si te fur ilire ei gar nichi ungebit det nicht5von atoi 5. Plane enim desunt insigne formae velut in- α exeuntes cum duae ημα 43 2IT Veteribu notum fuerit. Sed occurrit μήνιον 1973. quam formam a veteri Atthidi plurimum abhorrere ingenio Lobeckius ad Phrynichum p. 51T-9 affirmat Attici enim dicebant vir tria. Desunt deinde para syntheta ut id quod apud Polybium invenimus Ἀροποιεoi αι aliaque, desunt denique decomposita excepto Verbo ποοςανα- τίθεσθαι 164J. quae compositio omnium minime notabilis est cum iam apud Xenophontem Mem 2, 1, 8 προςανα- τίθεσθαι legatur. Contraria autem verbi implici pro Omposito ponendi ratio quam ipsam quoque, etsi non tantopere a 'quantopere componendi tudium in ellenismo a viri docti 5 quod Sciam notata est, in Sermone vulgari tritam esse ex exemplis de Angli dissertatione: Sumendi elucet p. 271

Theocrito velut 2. 3 et Lycophrone 217 ante Plutarchum velut nor. 5 P UT P) Novum Testamentum velut Act. 8 3 14 19 17 6 aliosque. De minutivorum deinde ludium χοιρίδιον 38 et 3 ερίδιον 59ὶ quod Arr. pici 2 22 23

tantum Occurrit elucet adiectivorum ver pro Substantivis poSitorum ratio e vocabulo in Signi τοξικὰ 198 pro rois quod haud cio an cum πεζικος quoque pro ιεω, conferri possit. Activum denique et medium commutantur ' invocabulo λακι coua 653 fortasse etiam in formis di ἁπαν r 151 et παρῆσαι 1.333 nisi forte cum Britannis, qui πα-ρῆο θJαι Scribunt calami 'apSum Gube55 mu Spicari VOlu-

Uenricus Ang Subsidia ad cognoscendum Graecorum Sermonem vulgarem in lentateuchi versiones Alexandrina repetita Dissertationes lialenses, 1894. XI p. 26 sqq. Natridaliis, fini in die eugriecti . Gramin. 1892, p. 194 200.

scribendum esse en Seo, ne ipSi mimographo eum Oloeci S-mum imponamus, quem Lucianus in Pseudosophi Sta in vitu- perdi. nactenus de formandi ratione in ipsi autem vocabulis quam maxime conspicua est magna copia vocabulorum eorumque persaepe rarorum Vel alia nusquam inventorum. Quorum e numero primum ea egregemus, quae ab ipsi S5criptoribus videntur esse ficta. Quo loco Laberium quoque in mimi Oppido quam praelicenter verba finxi 55 Gellium , XV T tradere recordandum est. A de cotiχος hac in re dubitari non licere supra p. 5 sq. intelleximus. Neque graViter ferimus, quod Gellius eodem quem modo commemor3Vimus loco verbum quoddam a Laberio fictum afferat, cuius ignificatio uni e no5tri verbi ficti persimili est: manuari pro iurari, id quod concinit cum sta σαι pro furari hac in papyro investio 433. Quod vocabulum cum forma ludλωσαν, qu3m in Sexti decimi saeculi criptis in manuel malax Chronicorum S p. 482, in fabuli Aesopi Barbarograeci p. 20)legi et de μαμνειν derivari apud Ducangium Videmu5, non cohaerere apparet μαλωνειν enim, ut id quod nostrae aetati S. Graeci exhibent μαλοτειν, ignificat contendere, reprehendere reprimander, reprendre, gronder, gourm3nder, quereller, 3ncer ). Utrum vero cum Greniellio et nuntio a sidλη ἡ πο ιαλης an cum crusio a faJμαλοι Hesychiu5: μαλλοῖ φανίζει deducendum it incertum est. Nam ut de μαλ' id derivemus, cum e Substantivi in a vel ri exeuntibus Verba in Oω exeuntia fingi po55 ρίζα-ριζύω, παχνη παχνου ' Ostendant, Alciphro perducere nos potest 3, 46 3Τ, apud quem legimus: et χειρύμακτρον ὁ ο μὰλ λαβων nλλο ιην. Ad crusti pinionem rursus quadrat, quod verba, quae ab si incipiunt,

16쪽

facile litteram a detrudunt aphaeresi quadam 5a, nisi forte cum Leone Meyero' hanc u OStea Ortdm SSe uictre malu mu S. Quem 5 Sequimur. μαλωσαι repetendum est a Stirpe mal quae in vocabulo ia/ακὴς aliisque apparet, ita ut non tam recenti origini id esse eluceat. tenim hoc vel per se manifestum est neque manuari id quod Gellius putat neque hoc vocabulum ex ipsius mimographi ingenio fluxisse, Sed unum esse ex artis vocabuli furum praesertim cum haec fabula acta sit Oxyrhynch in Aegyptiorum oppid0, qu0rum iuria paene proverbiorum locum obtinerent. Saepissime enim nobis occurrent vocabula e vitae cotidianae 5u Sumpta id quod huic generi litterarum accomodatissimum est, atque ut furum exicum modo desideravimus, nunc technicorum et medicorum tuu Sticorum indice plurima nobi praebebunt. Neque in mentem nobi veniet Si quod vocabulum huius generi velut apud Aristophanem olum legimus ex illo re vera depromptum id 55 opinari, Sed utrumque ex eodem fonte perenni hausisse malumus arbitrari e Sermone cotidiano. Atque re vera verbum aliquod diu in litteri desiderari et postea Saepissime teri posse διυλίζειν

Archyta qui fertur Stob. Plor. d. Rein est. I pag. 30 et Amos 6, ) 05tea Dioscoride demum primi p. chr. n. Saeculi Scriptor mat med. 2 86. 5, 823, ovum Testamentum matth. 23, 24) Plutarchus mor. 692 D aliique multi exhibeant. Phrynicho autem, qui exhibet Lob. p. 303. Ruth. p. 360ὶ

concludere licet hoc vocabulum vulgare putatum 55 e. temque doοτριαν 117 Atticisti invisum fuisse e moeri de elucet, qui in p. 22 'Αροῖν, inquit, 1 ιι ικῶς. ρoro si 'EHηνικως. Quo autem et veteres nerodotus, Hippocr. n. d. οξ , Plato)et posteriores Plutarchus utebantur eiusdem ignificationis atque διυλίζειν vocabulo διηγεῖν, invenitur in ver5 161. I ιsios deinde quod in V. 122 carno aliquem inserere mi-

0 Leo never, Gr. t. I, 223.

gniIlcat, Similem vel eandem Significationem non exhibet nisi apud Aristophanem nub. 592 et in Deuteronomio 25 4 cf. Paulum ad Tim. 1, 5, 18ὶ cuius rei causam Kennedytis')recte afferre mihi videtur The ea sola probabi is that it Nasa Nor o common lite no con5idere admissibi into literar NorkS Apud eundem qui g/ iovi habuit Ari5tophanem praeter alio ratius tormentum commemoratur. Ἀλα 1863; neque enim minu comoedi quam mimographi intererat ad 5ervorum Vitam Sortemque deScendere. Neque aliter ρεο φυλακας 132 141 de vita assumptos 55 R05towZeruitis' nuperrime ostendit: ρεο φυλακες enim vel Saltuarii latifundiorum custodes appellabantur. Difficilior autem est disputatio de verbo re αξ

operculum significat. Inter quo auctore nemo Si qui recentioribus temporibus floruerit. Quo quamquam id accedit, quod in versibu hoc vocabulum invenitur, tamen id quoque ex usu vitaque communi mutuatum e5Se Scriptorem putaverim. praesertim cum Significationi cincon5tantia, quae e Problematum loco et, ut unum appellem, Aristophane elucet, nos perducat, ut Simili modo quo πυγμα, quod et operculi et potionis vim labet, hoc vocabulum de parte ad totum delatum idem velle quod poculum opinemur. Ac de ινλiζειν et διηγεῖν supra pag. 4 dictum est. Inter alia autem vocabula ad vinum pertinentia hos ελ. 161.172 primum legitur apud Polybium 12 2 si in Geoponicis

Ulli 25. 26 accuratius describitur. τρυγία 55 deinde, cum τρυγια iam in oraculo quodam quod Aristoteli notum erat inveniatur Plut mor. 295 L et vinum faeculentum ignificet,

17쪽

ιρνri velut in Geop. Vt 12 T XX 43 et in Lycophronis Scholio ad. v. i T legitur, ubi non aliter atque hic faecis

vim habet. 'Arioinynii 5 o 1 T vero ad re et mechanica et u Sticas et medica nos perducit. Primum enim legitur in Philonis

quorum altera tertio, altera in Secundo aeculo exeunte vel prim ineunte composita uiat; iterum invenitur octo vel tredecim Saeculi post apud Paulum Aeginetam sed Briau.

6 28 et Lustathium ad Dion Per. 369). Simplex autem post Vetus Testamentum Judic. 3 23. Neh. 7, 3 et Polybium ed. Schweighaeu Ser. 27, 9 4, ed. fluetiner- Obst. I, 11 4 apud eundem Heronem mechanicum Belopoeic. 28 p. 139ὶ apud Galenum medicum ed Chart. X 388 ed. Kuelin X p. 136, T), in Geoponici 5 XUll 19 4; X10 4 aliisque loci occurrit Suida Suer sub titulo ιιι αγενη simili modo atque hic mimographus eo utitur cum dicat: λελευεησε δε ἐν Ἀλβὰνιο εμεω βουληθεις καὶ νη νωθείς, nisi quod huic guttur, tu pid ὁ πρωκro Ob

Neque aliter atque de his verbis e vitae usu lab0reque desumpti de verbi obsceni et probrosis quae hi in mimi inveniri initari non licet iudicandum est. Qua in re liceat mihi afferre locum e Griminii thesauro Germanico ill1335 desumptum: . . . . in Sol chen Orter Zeigi sicli die urverviandis chast uber5 da uerlias uia e Nir noch vietes an Zugeben Setia, enia die libet angebraclite enthalisa mkeit der ort5amnale nichi da geschai er5chwerte. Auch dasii nn pieru, Sin peer crepitu und finia pierrB, Sin perelam a pedere refleta u. Antiquissima igitur verba Sunt περδεσθαι

22), quod saepius, et Noedit 1. 2 eicii quod exceptis choliis Stephanus omnino nullum locum exhibet nisi Schol. r. nub. 392l non inveni nisi emel apud Aristophanem nub. 3943, in eo iocose dicto, quod Strabo I p. 675 A exhibet, apud Athenaeum VII p. 408a, ubi me inelitus com Graec. r. U' Rudolphus meier, e fleronis aetate, Diss Lip5 1905.

p. 60TD comici nonymi versum restituere conatur. Itemque βινεῖν vel βε νεῖν 108 apud Aristophanem solum aliosque comicos huibus x. Pap. l 11 1 addendum est invenitur. φωκτὴς 6.1 T deinde, Si comico locumque incertum AeschiniS in Ctesiphontem 166 et exica praetermittimus, proverbium solum, id quod ad OStram Sententiam quadrat, in Luciani Lucio c. 56 commemoratum exhibet, itemque φωλὴ XceptiSAristophane grammaticisque non legitur nisi in fonte vulgarissimo in defixionum tabellis.' Quo loco recordandum est Verborum quorundam ObScenorum, quae quamquam in vicis nostri nemo puer non novit litteri tamen nusquam Xpre553. Sunt eque quod Lu5tathius ad . l. 468, 33 Sq. et 46 16 sq. ex Aristophani Rani3 430 affert κύσθος ' e vetere poeta Sumere pia erat Sed cum alii quo duobus hi locis congerit vel Ioni Sini vel Hellenismi 5 hoc quoque certe invii audire potuit cf. V. 118 κισθος).riae de verbi obscenis. Quibus imilia sunt Verba contumelio53. Inter quae quater invenitur tu στιγιας 110. 13T

154 155 quod apud comico5 unde in Plautum velut capi 600 et Terentium Ad T813, irrepSit, et, quZmVi raro, apud alio quoque Scriptore occurrit. Unde vulgare id esse intellegimus, id quod ex ipsa etymologia elucet Neque de vocabulo μερήφανος 139 dubitare licet, quippe quod de

Verbum περηφανειν, quod e veteribus soli omerus A 694 et iolybius velut 6 10 8 exhibent, poeticum esse relingius De usu Oeticorum et dialecticorum vocabulorum apud Scriptore Graeco Seriore . . Diss Traiecti ad Rhenum 1886 p. 62 opinatur Sed vulgare erat, quod

18쪽

multi prosae Scriptore exhibeant ut Novi Testamenti auctores ad Rom. 1, 30 Tim 2, 3, 2 et 3, 05ephu5, Plutarchu ses etiam X. Pap. ill 530,28 inst v .... Λεοντα οὐν πιερηφανον και Ους Diovi. Neque aliter de λασιος 60 iudica verim, quod apud Homerum, esiodum, tragico Saeptu Sinvenitur posterioribu autem temporibus apud Plutarchum solum mor. 34 By ἄλασιον Ιωνα et Tryphiodorum exti5aeculi poetam epicum. Ac vocabula, quae antiquitu propria

fuissent poetarum, ex eorum Sermone irrep5 i55e OSteriore .aetate in κοινων communem usum laserus' verbi probrosi νηπι γ exemplo Su5 5tendit. Neque tamen hac in re alis certus una, prae Sertim cum hoc Vocabulum cum ver, βὰσκειν

coniunctum it quod in Vetere poesi tantum legitur et apud Ari5tophanem nusquam invenitur ni Si in Thesmophoriaru5i5 783) ubi furipidi Palamede parodia exagitatur. Sed hac de re postea p. 47 coniecturam proferre mihi liceat. Λατασιρονεῖς 101 denique in glossis flerae ii Cm Vl 555 και acπρο- νευς' eversor, tergiversator et apud Lydum de mag. 3 69

occurrit.

Vulgaria ergo ea vocabula esse excepto forta 55 βdσκἄλαστε 60 apparet itaque alia quoque vocabula de Sermone cotidiano umpta magnumque Sermoni cotidiani fontem apertum 55 existimare licet. Neque tamen ea quae hoc in mimo inveniuntur Vocabula ad gravi SSimam vulgari Sermoni Sorigini quaestionem di 5Serendam adiument e55 poterunt, nisi qui copiosiore criptore, apud quem Vocabula ratione quadam commixta 55 liceat ex5pectare fundamenti quasi loco utetur Quod cum munus nostrum SSe nequeat, mi SSam

apud Bened. leseum 2 44 Pollux docet, cum 9, 146 Scribat: h περ'

maque περ φανευ0μαι natZida his, eugr. r. p. 200), quippe quae medio vulgari utatur.

' ubi Thucydidem I, 1 plerumque equitur.' Otto Glaser, me ratione, quae intercedit inter Sermonem Polybii et eum, qui in tit Saec. Π, II, I apparet, Di55. Gissae 1894, p. 62.

faciamu5, nisi occasio ipsa fieretur, hanc dialectorum' quaeStionem, et priori aetati vocabulorum ea tantum tractemu5, quae cum in Versibu inveniantur poeticumque 50num ostentent poetica 55 primo Obtutu videantur. 1 ἁπλειος 883. Quod Atticum non esse cum inde apparet, quod neque in comoedia neque apud oratore Attico Occurrit, tum Moeric sed iterSon. p. 24) πλαιον, inquit, 1 ιιικήῖς

ἁπλειον EI iii ικως. meque tamen loeticum est qu0dcrelingius p. 9 q. credit, cui Sententiae iam e55elingius ad Diod ii 49 in ecundae editioni alterius Volumini pag. 459 repugnat, sed l0nicum, cum Uerodotu decie eo utatur. Atque ut in Pindarum isthm. 3, 29 Semel irrepsit, ita apud Xenophontem An. 4 4, 113 Platonem, Aristotelem, quo Saepe talibus in rebus coniunctos videmus occurrit in LXX inacc. 3, 4, 11 semel apud Polybium velut 1, 50, 3 quater, apud Ilutarchum duodecies invenitur ac me ab Atticistis quidem plane alienum 5t in taque quamquam in ver5ibus 88 occurrit, in Sermone vulgari id florui 55 veri Simile est.2 προ iος 90 invenitur apud flomerum, unde in Apollonii Rhodii Hrg0 nautica 2 21 etc. influxit, et apud aragicos Aesch. g. 200. 10 etc Soph. Oed col. 884. ed. r. 661; fur Phoen. 124 etc. legitur occurrit deinde inter tragica verba quae Euripidi tragoedi Servii in Aristophani The5mophoriagusi 5 50 pronuntiat, et apud Cratinum p. 11 K ia nureto pro πρωιω conicitur, cum ockiu comici in trimetri hoc vocabulum non usurpari admoneat. Itaque hoc verbum in Vivm Sermone mortuum 55e et a mimographuy Velut in v. προς fui' 124), quod quamvis dubitabundus poeticum esse putat, relingius p. 55 annotat: rio compOSi tum τυ δειν ligo ante Diodorum tantum apud Ionico Scriptores Occurrit, frierod. VI, 119, nippocr ... 49Plin. 26, i de morbis g. 206 in 19. Diodorus Ull 1 At Ionicum, si composito tantam vim attribuere volumus, et vulgare est et apud Plutarchum Pericles 28, 23, Josephum

19쪽

- 20 artificiose in versu illo Sotadeos, quos quamquam Sotadei nunquam in tragoedia adhibentur tragicum Stilum sonumque spirare voluit, e tragoedia Sumptum Sse puto. 3 7προσπολος 1063 quod apud Nerodotum 2 63 in προπολο plerumque mutatur primum apud Bacchylidem 14 2 l.), saepissime apud tragico AeSch. Sept. 574. Lum.1024 Soph. i. 539 541 544. l. 23. 8. eici fur. r. 106. 629 etc. occurrit. lnvenitur denique in Ver5u Androsphingi Sungui inscripto C. l. G. 4700) in Nicephori Progymnasmata, alg. h. G. 1 p. 496 13 narratione tragica, apud Nicetam Acominatum duodecimi et tertii decimi aeculi criptorem C. Script nisi ByZ. d. 59, 9 . itaque quamquam unde

Niceta hoc verbum sibi assumpserit ignoro, tamen hoc quoque verbum de tragoedia mutuatum es Se mimographum existi

Sed haec de verbi poetici 5. Posteriorum autem Vocabulorum primum βαρεω 96 cf. Ang. p. 266-8 tractabimus, quod Attici 5ti Suspectum fuisse e scholio Thucydideo 2 16):

ἀλλὰ βαρυνοua . . . . cf. Thom Mag., ed. RitSchl. p. 62 15 sqq. Lucian Pseudosoph. Thelucet. Primum apud Homerum tali forma invenitur I 139, x 122 βεβαρηὶ0ιες), et quae

exhibent inde assumpta videntur esse. In alia autem Orm3S,

cum Uippocrate excepto loco incerto sed Chari. Ul 578 ed. Kuelin XXI p. 284 9 5emper βαρυνειν exhibeat, inde a Uetere Testamento Ex T. 14 videtur haec ratio influxisse Occurrit deinde in ovo Testamento Septies velut cor. 2, 1, 8 int. 26, 43), apud Plutarchum aliosque multos in tituli S ci 5853 15-174 p. chr.), in papyris OX. p. 3 no. 25, 3 1 o. 126 8 βαρεσαι li. Teritur denique in nostrae aetati SSermone Graeco. Iιον 19T deinde cf. ag 18 apud

Sirachium 13 19 et Polybium 10 25, 4, - . 10 22 4

in ovo Testamento eandem quam hic vim exhibet communicandi aliquid cum aliquo, cf. Paul ad Gal. 2 6 εμοὶ ra Οἱ δοκουντες Dδεν προςανεθεντο cf. Gal. 1, 16. Lucian. Jup. trag. 1 Suida S. νεοττύς - num Chrysippus Zi id quod saepius rarιθεσθαι Significat. Plutarchu vero, qu3mquam maXimam omnium Scriptorum copiam verborum quae his

in mimi insunt complectitur, nihil novi affert. Καλ ιερος 67ὶ occurrit in Anthologia Palatina 9, 5083, θεαστικος apud eccleSi35tico demum criptores, cum iam Plato de leg ill p. 82 A)ενθεασεικος et Lucianu, amor. 14 aliique ἐνθεασεικως exhibeant. Plane novum est πιπίπρli 1343, quod erwerdent

Appendici addendum erit incertum autem St, an Britanni eo quod in V. 12 invenitur vocabulo φαγιὰσανιες Si in V. 143 q. Irοσνα-γιάσαντες non recte Suppleverint, cum ποσφαγιάζειν nu Squam Occurrat, ποσφά- ιν Saepi55ime. Alia Semel

p. 55 et θρους componi potest, πανολχὶ επιος 173), cuius Similitudo inest in verbi μουσοληπτος, 1 Ἀνολη' ος, φοιβοληπιος. cf. Heriuerdent Appendicem p. 162) ιιερίδιον 59). Nova denique ignificatio, Si οἴ κὰ p. 19 praetermittimus videtur ines Se in V. ερις 14T. 1513, quod aemulationis non rixae vim habere puto. Quod proferre non auderem, nisi idem vocabulum in Pragmento rotico Ἀποκεκλειμενη)appareret ubi ζῆλος v. 13. 17 et ζηλοτυπεῖν v. 18 hi verbis praecedunt: γίνωσχ ir θνlιον Ἀνίκηιον εχυλ, Ῥιαν ρ/ς λάβοι V. 21 Sq.ὶ in praepositionibus autem polyprothesia quae dicitur commemoranda est, quae hi temporibus in Sermone vulgari

20쪽

Quibus praepositionibus recte 505 55 mimographos supra pag. 11 commemoravimus. Neque in adverbiis nimia

confusio nobi Occurrit.

Nam cum Mox emper usque ad Aeliani tempora' in statu designando usurpatum it M a iam prioribus temporibu et directionem et latum ignificat ita ut Aristarchus )iam dubitationibus occurrat ritaque non mirum est alterum Scribam, cum i qui rectam papyri partem Scripsit recte X-hibeat 104 ἔνδον σι πάνιες ενδον neque Squam peccet cf. δεῖ γο in v. T. 98. 100). in v. 140 sic in v. 1285q. ενδον εἰ ελευσομαι exhibere. Quod autem in v. 12 πρ0ς με συγ vrsit Scribit a reb5io p. 10T defendendum esse puto qui de Polybio dicit Me iter finden vir M . . . . ei verSchi eden ei anderen Ausdruechen alige mei ne Art. 50 asse Schii eblich eraderi in die Bede utun vota P uebergelit dies cist dei sal iei ἀπαντῶν 18 T. T. 29. 4. 4. 31. 10, 2.22 6 etc. At hoc in vocabulo Simili modo atque in vocabuli Sὰθροιζεσ3a et rλλεγεσθαι alius erino alia pectandi ratione utitur. i. Demosthenem 33, 18 18 157. Socratem Trape Zit. 15. in verbo autem Iomi εσθαι 159 non tantopere Veterem Separandi vim videtur neglexisse quantopere alii ') exhibet enim που ποτε χυ)ρiσεσγαι 'Dd denique, quod poStea adverbium

ἐνθάδε plane demovit atridaliis, Neugr. Gramin. p. 10 quater directionem Significat: 153 5q. δε sir iam siςελθε, 155ωδε raoελθε, 156 υ δε στοενον, 114 δος υνδε Iὰς μάσι ιγας. Nunc vero ad barbarorum qui dicitur Semnonem OS Vertamus. Quem non omnino ictum 55e, ut alia mittamuS,

vel inde apparet, quod in V. 13 δωσα in ad/va mutatum Stet in v. 14 et in v. 16 3σαδυ deleta Sunt qua enim de causa hae emendatione factae essent, Si ex ip5orum Scribarum libero arbitrio hae syllabae fluxissent Ged duae en-y Lobeck, phrynichus p. 128. ' K. Lehrs De Aristarchi tudiis omericis p. 34 T.

Glaser p. 38 χωρι σθαι πω τινος adeo omisit propri3m vim apud Polybium, ut coniungatur cum praepoSitione tς 5 2 8. Pap. Lug.

tentiae obstant. fluitZ5chius' enim Griersone praeeunte Ox. Pap. ill p. 55 verba Indica atque eius dialecti qua Canaren Se uterentur SSe contendit locoSque nonnullo tam feliciter explanavit, ut etiam lassio, qui initio valde dubitaverat, persuaderet ) Quem horum Indicorumque verborum conseia Sum non fortuitum esse inde elucet, quod Sententiae ipsae non Solum cum tota fabula, sed etiam Num verbi SGraecis quibu Verba barbarica interdum Vertuntur, optime congruunt Sed Cru Siti in quarta erondae mimiamborum editione p. 10, 5 l. 4emigraeca haec Verba esse ratu in Graeca vocabula nonnullo versus transcripsit, id qu0d ii fallor item ei contigit. Sed cum Sententiam Suam ultZSchio oppo5itam 55 putare Videatur cf. ad verSus 61. 3), unam sententiam alteri non repugnare mihi temonstrandum e5Seputo. Ac primum quidem in eo locoS, quo Cru Siti tractavit, ru5tri operam rae impendisse multZ5chium confiteri Uerm. 39 p. 308), Crustum autem ii locis, quo nullZchius tractavit, nihil proficere commentorandum e5t Quis en ina qui ultZSchii interpretationem cognoverit in V. 83 - γονενι veni 55 aut in V. 65 Stupidum Cotti giganti memorem esse putabit mirantur ieinde Greniellius et nuntius Ox. Pap. ill p. 42 stupidum modo barbarorum Sermoni ignarum e55e 58 τί λεγουσι , 66 ι λεγουσι N Sq. τί πολι Iovσι o

ca5u Venire puto, ut eidem loci, quo stupidus non intellegit ab ultrchio indicae linguae defensore, eidem autem, quOSStupidu intellegere videtur a Crusio eXplicentur, qui Semigraeca verba ube55 putet Sed ut brevi Sina et Indica et emi graeca Verba hoc in mimo ne 55 verisimillimum est. Atque Ver5u 68-80 Graecarum, verSus 58-6T 81-93 aliosque