De mimis Oxyrhinchiis [microform]

21쪽

iere omnes, qui in cela Sum venire O55unt, Indicarum rerum studiOSi commendando esse puto. Neque tamen mihi ipsi contigit ut in V. 68-80 multa exponerem. Sed perpauca quae enucleavi in ipsa interpretatione proferam, ubi alia quoque quae meam Opinionem adiuvare po55int additurum

De hypothe Si.

caput . De personis arguimentoque fabulae.

Profici 5cendum esse cense ex is rebu5. qua cruSius in academia Monacensi y protulit. Affine enim uiti inimi argumentum esse dixit fabuli Euripidei quae αενη Κυκλων/, 'Iφιγενεια ἐν αυροις inscribuntur. Ac commune quidem quattuor his fabuli est, quod in ii homine in alieni oris maritimi vi retenti per dolum liberantur. Quo accedit, quodllelenae regio Aegyptus est, ubi hic quoque minati in Scaenam prodiit, et in V. 116 Theoclymenus, ut barbarorum mulieres 19T), de venatu revertitur in Cyclope deinde Polyphemus eodem modo quo rex Indorum Obtunditur Vino, cuius eximia vi non aliter declaratur atque in mimo Cycl. 123 5q. d. ρομίου ὁ πω ' χου 'πίλου ροάς

Neque tamen hunc locum de Cyclope derivandum esse puto, cum X pSi rebus id fluxi 55 verisimiliti videatur re enim vera India Bacchi patria vinum non fert' perpaucis regionibus exceptis, quod veteribus quoque notum fui 55 Velut e Strabone elucet 15, 22, p. 94) T Μουσικανον

'Ινδικήν. Obtundendi vero ratio ipsa tritior certe fuit quam ut a Satyri eam mutuari Opus esset. Velut apud Apuleium Met. 7, 12 occurrit, ubi virgini liberatae fortuito Charite nomen est nomen λαρ ιον quod viderim non invenitur nisi . t 2 281T: MρίDor Λιοκuon 'Ia Goχισσα. et Ct 3394 ριi ιν λαρι G0 Cl 3, 4094, 10).

Neque magis aliae qua adhuc commemoravi nati similitudine ad artiorem harum fabularum coniunctionem demon Strandam ali valere mihi videntur. Certius autem iudicare licet de Iphigeni n. Qua in re nonnulla vocabula versusque inter Se Similes minoris momenti Sunt, ut mini. PSq. ια τῆς γεου - ph. 46T. 1220 mim. 106. πρύ - , ν - ph. 63. 638 GT8. 1205. 1335. lnim. 106. χυμε i ς. δεσποινα, altro σωζε Liv Po

22쪽

Talia enim partim fortuita Sunt, partim ip53 argumentorum similitudine efficiunturi inde ad graviora procedamu S. Nam protagoni Sta ut hoc vocabulo utar, in utraque fabula

frater 98 I domum reducit neque ratio reducendi di 55imilis est iterque enim navigium litore vel alto reconditum habet 193-95. 993. Ium ut Orestem Pylades, ita fratrem Stupidus comitatur id quod inde apparet, quod ii cum ni fallimur pag. 443 in v. 1T-19 nausea affectum SSedicat modo Mare traieci 55e necesse est. meque Pyladem in t i pidum mutatum esse mirum est Sunt enim plerumque stupidi comite heroum, et ut Ulixe propter verSutiam in comoedii Rhinthoni aliisque persaepe illudebatur' i ita etiam Pyladem qui una cum Oreste Thoanta regem fraudas Set, comico munere iungi facile inventu erat. meque aliter rex D Q 8sqq. Thoanti regi Similis Si ut enim in eo tractando Turipides paululiim ad comicam rationem mellectit v. 1152 1221. 130T 1326) ita hic quoque rex decepti barbari parte agit Si vero qui etiamnunc dubitabit, an nonnulla deauripidi tragoedia in hunc mimum sumpta non Sint versu 42-49 21T-24 afferendi sunt, in quibu Charitium admonetur, ut deae dona rapiat id quod tam celeriter praetermittitur, ut nullo modo cum tota fabula id cohaerere perspicuum it . meque tamen hoc ut ita dicam vio σχεδία*ια plane inventum St, sed Sumptum est Sine dubio e recordatione quadam illius tragoediae, qua Dianae Simulacri raptu tractatur. Qua in re qui ignorat vetere phlyacographo tragoedias

1, 2, 17. 3, 10. γε Hρει, Act. 20, 38 etc.), quamquam riminius Lexicon Graeco-Latinum in libros Novi Testamenti, 1888, sub tit. Πρύ σοπον ad ingenium hebraici sermonis has dictione formata esse dicit. dicitiae autem facillime fieri potuit, ut Alexandriae vel ipsa Oxyrhyncho Judaeorum sermone cotidiano in hellenismum hic usus ensim influeret, praesertim cum ne a Graeci quidem sermoni ingenio plane eum abhorrere Euripides doceret 8' Uahrbuch de archaeolog. institui 1886 p. 295 T.

easque imprimi Luripideas, quae noti 55imae essent, in fabuli Secutos 55e, quarum tituli ab riae5t Sommerbrodito')enumerantur Phlyaci enim est εταρρυγριιζειν τὰ τραγικὰ

εἰς G ῖον fustath ad Dion Per. 376). Ac profecto apud Sopatrum fabula invenitur, quae re5te inscribitur Athen. 6 230 Ex quam Euripidis tragoediam equi Verisimile est, cum in εκυιας fragmento phlyacographum illum Euripidi

illudere Sommerbroditu p. 38 demon Straverit. Neque tamen cum hi parodii hic minati confundendus est mana Crustu5 SitZung5ber. Bayer. h. 190 p. 57 . . . verarbellet Euripide ische motive . . oh ne igenti icti parodi schri se in et Romagnotius Riv. 'lt. 190 p. 500 Per altro non una parodia, e basterebi, a provario it nonae deli eroina eum qui hanc fabulam componeret furipidi illudere minime in animo habuisse iure commemoraverunt. Itenim hoc si volui 55et duae ratione iniri poterant aut, ut nonnumqu3m Arist0phanes et Sopateri in diippolyto et Oreste numeris tragici usu veteri S poetae tragoediam recta via equi aut ut Rhinthon, neglecta forma ipsum argumentum perSOndSque in humilia et sordida deflectere potuit cf. Sommerbrodii pag. 413. Quarum rationum neutra mimographu utitur. Quamquam enim interdum apud tum Ver5u inveniuntur, latici Illi Sloci atque ii levissimi quo supra pag. 25 commemoraViexcepti Verba eius a Verbi Luripidei tantopere aliena Sunt, ut parodiam, Si ea uti Volui 55et, nemo agnosceret Rhinthonis autem aliquanto Similior eius ratio videtur 55e, neque plane reiciendus est qui huius altissima qua5 radice descendere

dicat usque ad phlyacographum illum Tarentinum. Sed hoc

obtinendum est hunc scriptorem, etiam 5 rerum quasi tenore cuna illo coniunctu esset, parodia uti noluisse. Quamquam enim cum Thoas tum Pylade adeo deformati Sunt, ut humiliore e55 non po55int, tamen aliae perSOnae, quae utrique fabulae commune Sunt, Ch pritii et fratri r gravisSimae et

23쪽

venerandae uni et prae Stant, ne dicam Stentant, unam amdignitatem 44-48. 219-224 226 q.). Qui autem hunc mim0graphum Iphigeniae et resti temperaturum fui SSe putaverit Denique vero, id quod gravissimum eSt, hunc Scriptorem, si parodia uti in animo habui 55et nomina perSOn Brum mutaturum non fuisse manife5tum est ci Romagno l. p. 500). Quibus rebus per5 pecti nihil eum voluisse nisi de Euripidis fabula argumentum personasque mutuari Bpparet. Sed haec hactenus. Perpauca enim ea, quae de tempore quo hunc mimum compositum esse verisimile it proferrep055um in pag. 30 et pag. 38 qq. addam. Nunc autem quomodo hic mimia cum dramatiuis ut veterum nomine utamur, ' cohaereat quaeramus. Cuius mimi argumentum aliquo modo eroticorum criptorum argumenti Simile SSeiam in Papyrorum Oxyrhynchiarum editione ill p. 42 commemoratum est. Ut enim persaepe in dramatici illis, Sic in hac quoque papyro Virgo in loca externa defertur et a sui in patriam reducitur. Licet hoc ex furipide olo derivandum sit, aliae imilitudine accedunt. Velut apud Xenophontem phesium Antheia a Psamini Indorum rege emitur

et, ut 35titatem ervet, si di Sacram e esse Simulat Ueri Simillimum autem est Charitium quoque in Dianae ive sidis templum confugisse, ut indorum regi cupiditatem effugiat, ut Antheia ipsa 5 4 6 p. 384, 1 in Sidi templum confugit. Quod vero in subsequenti parte Xenophon mulierem cyn0

Abrocomae, qui ervitute eiu oppre55u teneretur, mi Ore inflammatam maritum enem Occidi 55 narrat Cru Siu coniecturam peracute excogitatam ad versus 30 et 152 profert. stenim cum eodem ordine re omnino diversae apud Xenophontem 5e excipiant, hi inimis Sum 55 hunc criptorem putat itaque hos duo mimos ut eidem papyro inscripti Sunt, ita acto quoque ab eodem grege et a Xenophonte, cuius aetatem eandem fere ut 55 verisimile it in Aegypto vel in ipsa Xyrhyncho Spectatas e55e Videtur Xi Stimi Bre.

At primum Xenophontem omnino in Aegypto Versatum Sse incertissimum est. Nam olidius, postquam Xenophontem regionis phesiae peritum Sse affirmavit 422 .... 3hrender rei licii, inquit, vota de Lage de aegypti schen Staedie uel nander . . . . nur et, dunkle Orstelliingen Zu haben cheint cuius rei teStimonia in nota afferuntur et in p. 423 mutue 3lSO chei nen, at o dieSer Dicliter, Selbst ulli dati ei in SitZend. nur ei ne Phani35ie . . . . durch 5 Viele ProvinZende Neiten ei che au5geSchicli habe. Deinde e magna copiadraniaticorum et e maiore etiam mimorum pauca haec exempla quae aetatem tulerint tam arte conexa Sse put3re non licet nisi ingulari quaedam imilitudo ubest. Quam hic ubesse non facile quisquam concesserit. Nam quotien eaedem rectet in mimi et in dramatici terantur nemo nescit qui Herondam et Scriptore erotico perlegerit, unde quidquam concludere quam lubricum esset Roh diu Ostendit, cum eiusmodi argumenti fisus p. 521 Charitoni aetatem duobus vel tribus

Saeculi poSi quam re vera floruit definiret. Sed etiam mimis et dramatici multa communia esse constat. Qua de re cum Reichium in altero mimi volumine acturum S Se Sperare

Singula praeripere nolo. noc tantum commemor apud ip5um

cere. Sed cum medicus pro Venen Soporem ei dederit, revi-

Viscere, quod in mimi occurrere ei chiu in p. 58T-90 admonet, et in p. 353, 3- epistulam inVeniri, quae omnino cum quinti Herondae mimiambi V. 6 q. congruat. Apud Verondam enim legimuS.

aptis Xenophontem inbrocomac dominae manto Scribit:

24쪽

Atque in earum rerum numero, quae Saeptu et in mimi et in dramatici tractentur, et eae videntur habendae esse, quae his mimi et Xenophonti narrationibus commune5Sunt. Saepi 55ime enim adulteria in mimi occurrere con Stat.

Neque in dramatici inaudita unt. Velut apud Heliodorum Arctac Theagenem, quem ervum 55 Valde gaudet Vl 23.

24ὶ apud Achillem Tatium inde a 5 11 Melita Clitophontem

pellicere conatur. Deinde ut Charitium et Antheia uxor quoque . regi Apollonii Apollonius Tyrius c. T in Dianae templum confugit, ne castitate fraudetur quo Leucippa quoque Achiil. Tat Vl 13 5e confert cum Chariclea deliod i 53 p. 73, 30iri uer ειι ὁ ζάκουον avriir εγιιδουσα nuptia recta 5et. Itaque cohaerere inter e liquo modo mimo et dramatica nemo negaverit. Sed altili ea qua Si descendere videntur, quam ut de inguli rebus quidquam concludi possit. Vetu5tius autem e55 hujus inimi argumentum quam ea quae ad OStram aetatem pervenerint dramatica facile qui inde concludat, quod in illo ne levis Sima quidem rerum ut ita dicam eroticarum vestigia videntur hoc autem dubito, an accuratius quidquam de tempore Vinci nequeat. Sed ne vituperemur, quod adhuc rectam et Ver5am chedam pari modo in te5timonium vocaverimus, quae ratio inter versu 1 - 10 et versu 188 - 230 intercedat Statuere nece55e est in eo enim patio, quod paegnium non obtinet, verSae schedae columna ultima, quadraginta tres Ver5u Scripti Sunt,

Strasen unx usile retem iami dem Naarem herbeirielit'. Quod perlecto loco Xenophonteo defendi posse non puto. meque tamen ex Heronda hausisses Xenophontem existimaverim, med erat hic unus e mimographorum et Scriptorum eroticorum locis communibus, quod alterius x. Pap. mim v. 118 quoque demonstrat cf. pag. 50 Sq.3.

alteram qua Si recen Sionem mimi in recta parte conScripti inde a ver5u 30 si χαιρε εο λελυμεν u Sque ad Versum 56 q. αυτοὶ

manifestum Sit maxime autem hae duae formae ea re differunt, quod in ei Sa Scheda I Omnino desideratur et , qui in recta parte videtur deeSSe prima quasi parte agit. Neque tamen alterius recen Sioni plane diver53e, quae fratrem Omnino non exhibuerit, fragmentum hoc SSe, Sed alteri parti in Seri OSSe e versu 226 q. elucet 'or ονδε et πρύσω)ποντον παιρος θεάσασ:j ut Etenim cum ex Euripide hoc fluxi 55e nece55 non it pag. 25 not. 23, patrem ab e qui Ver5ae chedae formam composuit e priore parte mimi SSumptum 55 puto.

Si vero patrem retinuit fratrem ab eo remotum non SSe apparet. Ceterum vero altera recen Si copi OSior St, qu3mquam χοιριδιων θυγα ερες 38 Sq. et quae cum vino indico cohaerent 52-4 omi55 Sunt. Aucta enim Sunt mulierum verba barbarica 199 201. 203. 205. 212 35 λειρο ακα 205 atis aκa 3 αρμινθ - 21 1 ινε ιγ), in Sertae Sunt tu-pidi facetiae 19 sqq.) denique proficiscitur, ut 3Vem ad litus appellat 193-5) reversu5que secundum Ventum ortum esse nuntiat 213 sqq.), Praeterea et nonnulla verba lupidi ci. 21 sq. cum 2 q. ac fratri r parte omnino Suscepit

Utrum autem tricesimum quoque ei Sum a fratre eum SuScepisse, ita ut I in V. 30 diceret λαριιιον, συ)Pχαιρε ιιοι λελυ- ιιεν ω, ipse autem in V. 188 Sq. κυρια αρι ιον, συνχαιρε νονι cu fratri απο λελυμεν n, cum Cru Sio an per5onam et iam in V. 30 Iocutam 55e, ita ut in V. 188 Sq. κυρια αρι ιον, συνχαιρετουλ υν P tot λελυμενο re5tituendum it, cum Britanni exi Stimemus quaerendum St. Ac mihi quidem Britannorum opinio arridet, quamquam, ut Saepe hoc in genere levi ac mobili complura argumenta infirmiora unius potenti munere fungi opus erit. Primum enim mirum esset Ororem fratre Servato non ua ponte laetari, sed ab alieno 55 admonendam. Deinde Si fragmento id quod necesse est, versuum 30 qq. locum obtinendum esse existimamus, frater barbarorum ma-

25쪽

nibus modo ereptus omnino nihil diceret fratrem denique in V. 9 Charitium λαρίειον, alio autem β 2, et 188. 2133κτρια λαριι o P appellare VidemuS. Quodsi in V. 30 λαριι oviantum reStituimus, hic versu undecim Syllaba exhibet, idqu0 in completis huius columnae linei - atque Ompletam hanc lineam esse X Xyrhynchiarum papyrorum imprimendi ratione elucet cf. in . 30 cum in. 31-33 - alia non invenitur Sin autem κυρία λαρι ειον Scribimus, eum qui Sitatu eS Syllabarum numerum habemus. Quae re cum ita Sint perSOΠ3m et non fratrem I, captam et liberatam 55 et non solum in V. 188 q. Sed etiam in v. 30 loqui verisimileeSt. Itaque v. 30 Sic supplemus:

versus 88 sq. Sic

Quomodo autem et cum ceteri rectae chedae perSOni Sconiunctus it in alter demum capite disseremuS, ubi quae adhuc de ratione quae inter rectam et versam partem intercederet dicta sunt explebuntur.

Caput . De actione et compositione. Quae nermaniau Reichius in eo libro qui De mimus in Scribitur de hypothesium compositione et actione imprimis

p. 563-61.5 coniecit hac prima hypothesi eodem nia reperta, quoad materie Suppeditat, plane comprobat Sunt. Primum enim histrionum numerum certum non SS hoc emimo elucet L numeri enim, quibu Singulae parte notatae sunt, excepta barbarorum multitudine non minus quam octo

Quin etiam quomodo parte in singulo gregi mimo distributae in interdum c0gnoscere licet. Nam ut in tragoediis et comoediis, ita in mimi quoque primae parte pene certOS histrione erant tersaepe igitur et in inscriptionibus' et in

y Velut archimimi I Xl 2408, 2988, UI 1063, 1064 archimimae UI 10106, 1010T; secundarum X 814 tertiarum VI 10103 quartarum VI 101 18 cf. Mengen. Bulletino deli inst. 188 p. 240). Il 4198.

ceteri monumenti archimimi et archimimae, mimi Secundarum et tertiarum et quartarum partium nobis occurrunt, cum inde a quinti partibus, i ita dicere licet, grex coepi 55e videatur. Ac profecto Charitium, cuius de Orte agitur, numero a designata est. Archimimae ergo eius parte attributae erant. De si autem diutius disserendum est. Reichius enim p. 93sq. tupidi parte Semper a Secundarum partium mimo

acta esse explicat. Uelut errius Flaccus apud festum p. 326 m. mimo idcirco parasito Apollini appellari tradit, quod C. Volumnius mimus cui primo haec appellatio inditaeSSet, Secundarum partium fuerit, qui fere omnibus inimis parasitu induceretur. Itaque quamquam posterioribus temporibus hic titulus non Secundarum tantum partium

mimi S, Sed etiam quartarum Cli 'l 4198 ClL UI 10118ὶ atque ipsi archimimis velut Eutycheti l 2408. m. Junio

2988, Latino quem ut derisorem prima parte egi55 Reichius putat, cf. Martiat. 9, 28, 9 impositu est, tamen Augu5ti temporibus parasitum vel lupidum secundi partibus usum esse Verrique aequale Uerriumque ipsum hanc consuetudinem Veterrimam 55e putavi 55 apparet. Sed ut quae Reichius ipse in p. 93 5q. affert praetermittam in anni p.

Chr. n. 12 inscriptione Cli Vl 104 archimimos stupidisequuntur, lupidos cenici. Quibus te5timonii haec quoque papyrus adiungenda est hic enim lupidus Secundo numero, Signo ii, Ot3tuS St.

Tritagonista denique id quod vel per se apparet, fratris Chariti parte agit. Qui enim virgine ipsa excepta graVior esse potest quam 5 qui e barbarorum manibu eam liberat Zi deinde navi gubernator est 1013, qui vino deditu Videtur esse 102, cf. crustum ad V. 101). ε autem, quem numerum quamquam in hoc fragmento non legitur omnino innumerorum continuatione deesse non potuisse apparet, pr0retam 100 designare puto, quod numerus ε numerum sequitur et proreta Secundum post gubernatorem locum Obtinet cf. praeter Aristophanem equ. 542-4 Artemidor Onir.

26쪽

τοιχάρχον ὁ ὁ πρ*ρεὶς, προρρεως δε ὁ κυβερνητης, κυβερνῆrουδε ὁ ταυκληρος Trusius autem p. 101 ς πρωρεα esse exi-5timavit, ad quam opinionem certe idcirco adductus est, quod in v. 193- navem ad litus appulsurum e esse promittit, in V. 100 πρωρευς navem ad litus appellere iubetur Neque tamen hoc satis valet ad rem plane diiudicandam. manifestum enim est personam, navem non eo deducere, ubi in v. 103 Charitium aliique eam conscendunt. mi enim iterum eam de loco moveri opus est 100 παραβαλε δειρ' Ιων τῆ νταν ταχυ). ii igitur navem appelli apparet primum ita, ut prope ancorix con5i5tat 99 τ πλοῖον ορμεῖ πλησίον), deinde ita, ut Graeci eam con5cendere possint. 'taque facillime fieri potest, ut duo hominec diversis iis muneribus

ideo positum it, ut significaret navem appelli iubebo. Atque equidem persona δ et , gubernat0rum et proretam, de 3-vigio omnino moli descendisse putaverim. 5ed ceteris in terram expositi cin alto id tenuisse, me a barbaris dirueretur Quae causa videtur esse, cur antea in hac papyro non inveniantur Si vero quis interrogat ubinam gubernator vino me obruerit 102 nisi imul cum barbaris, magi profecto mirandum 55et, quod, quamquam potationi interfuisset et in v. 10 temulentia inde exorta commem-

moraretur, in ver5ibus 58-95 omnino non Occurreret. Quaere cum ita int, notam , non proretam designare puto.

Sed quid de exi5timemus plane edocere iam tempus St. Quod πί qua, ut Graeco verbo utar, idem 55e ac si, quod in recta parte invenitur, Verisimillimum est, quamquam

Grenielitu p. 42 hoc ei igno, quod 200 ignificet, imilius esse dicit in quid 200 hic vult Num 200 personae hac

in fabula agebant et igni motatae erant itaque Si quomodo fieri potest, ut alterum quoque signum αν - 64ignificet, inutili haec opinio reicienda est Ac profecto Gardi- hausenius' nos adiuvat Das Valliat in de aettere Papyru5-

8669 a. 808 . . . . Repertae igitur unt duae illae formae. Recti enim Ἀcheda. quippe quam memi-uncialibus 'itteris Scriptam 55 Grenfellius p. 41 dicat, antiquiorem formam numerorum exhibet, quam in papyri prius quam in lapidibus oriri apparet, Versa autem, quippe quae cursivi litteris utatur, recentiorem. meque ipso Britann05 hac de re dubitaturos fuisse puto, nisi mraece, si autem barbarice loqui putassent, quod ex eorum Verbis elucet si . . . . Seem belon to

might ther Nise e Suppo sed to represent . Sed postquam Graeca haec verba 55 Crustu ostendit, unica dubitandi causa ublata St. mutilant enim si et ζ uum 5er- monem, ut regi Indorum ermoni Graeco eum accommodent, non aliter quam adulti cliberorum Germonem 'mitantur, ut fiduciam eorum ibi comparent, et ni fallor huiusmodi ensus inest in v. 30 5q. ubi fratera dicere videtur λαλε βα-ρβαριζων

sβαρβαριζουσι velut Pseudariaba vel Triballus apud Aristophane mi, cuius reici illico specimen dat G2 λεανθα Ac revera personam Graecum 55 inde apparet, quod, si barbarus esset, in V. 31, ubi barbarorum muliere in Scaena Versantur, mulierem, in v. autem T0, 1, 3, ubi muliere in Solichum flumen decesserunt, virum eum 55 Opus esset, ut Tiresiam

in fabula. Atque grato animo per50nam 4 in prima inimi

parte Occurrentem videmus. Quem enim aliorum ridicula illa, quae inde a versu primo inveniuntur, cum lupido iactitantem mimographu inducere potuit, cum charitium et frater talia

27쪽

certe reiecissent sci. 49 192), in naVigio Versarentur, in barbarorum manibus esset 8 Numero igitur si et ς eundem designare neque aliter atque Letu gubernatorem et proretam, collega e5Se per5Onas si vel ς et ζ verisimile est, nautas cilicet, qui imul cumii et I ad litus egressi sint, cum m 3Vigi remanerent. Versae autem chedae recenSi id e videtur facta 55e, ut personae si parte amplificarentur cf. pag. 313. Dubito

enim, an quisquam aliam commutandi causam proferre nequeat. Quod autem is qui commutavit eodem modo atque qui rectae schedae formam composuit Sermone Canarensi uti videtur, eidem utramque formam attribuendam esse putarem, nisi ipsius papyri condicio plane fere id vetaret. Primam enim rectam chedam Scriptam esse inde elucet, quod politam papyrorum chedam, quam rectam appellamus, nullo fere exemplo excepto primam inscriptam esses it clienius' observavit. Deinde alter mimus, quem μοιχευτρια Crustu nominat, versae parti ita inscriptu est, ut una columna VBcun Bneret. Qua columna usus idem Scriba qui μοιχευιριαν litteris mandavit alteram hypothesis recensionem scripsit. Itaque irectae parti formam ab eodem qui Scripsit comp05itam esse opinamur, certe Versae partis fragmentum non ab eodem compositum est, Sed ab eo, qui paegnium Scripsit Paulo autem post verisimillimum 55 Videbimus rectam partem non ab eodem, qui primum compoSuit, e5Se criptam

Qua re nisi fallimur, totam huius papyri condicionem contemplari et ea quae supra pag. 30 sqq. dicta sunt complere opus iam est. tenim cum ver5u 98-106 fabulae exitum esse Verisimillimum it, quaeritur cur is qui Ver5u, 30-5 mutare vellet alterius, non eiusdem Schedae columna usus sit, quam dextroVersum adhaerere et litteris oppletam', tricli lichen, Recto de Uerso term XXII 1887 p. 487 sqq. cf. Nerm. XLI 1906 p. 104 not. 1.

non e55 ex eo fragmento quod adhuc re5tat videre licet Ox Pap. ill p. 13. Qua si usu esset, papyrum in Scribendo molestissimum in modum VerSare Opu non fuit. Neque alio modo haec inertia videtur excusari vel tolli posse, nisi eum non Solum hos pauco versus 30-5T), Sed totam fabulam inde a versu 30 5que ad finem retractavisse putamus. Quod autem patium quod ad deXtram vacabat non satis ei videbatur ad octoginta fere versu retractandos, non plures quam ire columnas rectae chedae dextro lateri adhaesisse apparet itaque i papyrum VertimuS, re columnas, fortasse etiam duas vel unam primae paegnii columnae praece55i55 3pparet. Quae argumentatio certior mihi videtur quam lassii, a quo viro acutissimo ad hanc concludendi rationem perductum me esse confiteor Arch. f. i. illi. 280), qua usu Ver5ae chedae dextrum latus duas tantum columnas secutas 55 coniecit, ita ut rectae schedae mimo duae Solae columnae ante primam eam quae nobis Servata esset 1-3T)5uppeditarent. Unde enim Versae Schedae totum patium integrum Scribam B complevisse apparet Neque vero iBlassii coniecturam cum ii rebus quas ipse modo protuliconiunxerimus dubium erit, quin hypothesi primae columnae non minus quam re praecesserint, num plureS, nullo modo statui posse puto. Sed nunc ad barbaro no Vertamus mirum enim est neque regem neque muliere numeri notatos Sse, Sed litteris

per compendium Scriptis, velut regem βασ 58 eici), mulieres 199 ror ii), 199 etc. αλ λή). Unde haud scio an caenam progrediente demum fabula in barbarorum fine delatam esse

concludere liceat. Locorum igitur simul atque temporum commutationes, qua Reichius p. 56 sq. coniecit, comprobantur. Neque tamen opiniones quasdam, quae nisi in barbarorum vel mutilati Graecorum verbi quid inest demonstrari nullo modo possunt, copiosius persequar et breviter ipsum naufragium, quo Charitium ad Indo deiectam esseverisimile est, re vera in caena agi potui SSe e Seneca elucere proferam dial. 4, 2, ) non magis quam tristitia

28쪽

est, quae ad conspectum inimici naufragii contrahit frontem. Neque de ambitu fabulae quidquam certi conicere licet

nisi hoc praecessisse versu primo tantum quantum Superest, fortasse etiam partem multo maiorem Plurimum autem nostra

interest hac in hypothesi prosam orationem cum lyricis et iambicis vel potius trochaicis versibus commixtam esse, id quod cum Reichii sententies p. 569-T4h optime convenit. Nam in v. 88-91 5ota dei occurrunt, quo apud Petronium quoque 23 cinaedus recitat, et in v. 18-106 tetrametri trochaici, quibus in v. 10 trimetrus iambicus insertus est.

Neque tamen hi versu trochaici vitii carent. Unde ne concluseri scriptori non contigisse, ut primo impetu numeros expleret Nam Vitia talia Sunt, qualia tne negotio emendari possint. Velut in v. 98 ρα rάν γ' cribere, in v. 10 τον ante πυνδακα inserere, in v. 101 ὁ κυβερνήτης eicere et cum crusi

omnino non agnovit id quod inde imprimi videtur elucere, quod ὁ κυβερνητης inserere non dubitavit, aut tam depravatos invenit, ut parva Sollertia qua uteretur non Sati ad O restituendos valeret quo loco in vocabuli Ἀναπαιστικὼς inhographia eum Iortasse erravisse recordandum est pag. T). Quod cum ita it Scribam non eundem 55 atque scriptorem

apparet id quod ita mowitZius qu0que Kult. d. Gegenvi l , p. 125hia e re concludit mam hi trimetri per se optimi

mihi videntur cingeniumque quoddam metricum pr3eStBnt Neque enim unquam falso loco pondei pro trochaei positi

λαλεῖς, 103 πολίπωμεν, κατας Δεῖν 4emper cum lege congruunt, lex etiam Orsoniana quater 98 99 103 106 observatur, in iis versibus, qui rapidissimo quasi cursu utuntur 98 et 1043 puri trochaei occurrunt, in Solemni versu 106 pedibus paribus Semper pondeus clambicus autem Ver5uS105 utrum eidem Scribae ignorantiae an variandi studio cuidam attribuendus sit diiudicare non audeo. Neque Scio an in v. 96 et T versu insint, quorum primus cum catalecticis

Versum denique Pantispasto pro dii ambo uti crustu putat. Sed cum ne sic quidem intellegere po55im, quomodo totus

Verctus explanetur, et antispasti a grammatici inventi 55e videantur, minus etiam quam in V. 96 in v. T versum in-e55 pro certo habeo. Antiquiorem ergo hunc mimum quam papyrum esse eodemque modo, quo scriba B rectae chedae formam mutaret, scribam A non verbum pro verbo reddidisse e partibus metrici apparet Sed a parte Omnium minime SSe commutatas cum e re ipsa tum e versibus Sotadet elucet, qui propter miram Verborum compoSitionem Gumma diligentia

videntur descripti 55e Itaque hellenismi insigne notae in verSibus non inveniuntur, cum πολι 101 186 παλιν, Phryn. p. 284 Lob. p. 34 sq. Ruth. iam apud eos epigrammatum poetas, quo meleager circa annum a Chr. n. OctogeSimum in flori legium quod Στεφανος inscribitur recepit, Occurrat apud

callimachum Anth. Pal. T 520, 2, edylum Athen. 114. 473 A, Meleagrum ipsum Anth. Pal. 5, 182, 1) Quae cum ita int, iterum, id quod iam ex Luripidis pag. 26 et dramaticorum

pag. 30 Similitudine elucere videbatur, non tam recenti aetatis hunc mimum esse verisimilae est Quamquam eo tempore quo hi versus componerentur inimi argumentum huic non tam dissimile fuisse inde colligendum est, quod in his Versi

iam inducuntur. Sed missa faciamus a disputationes de tempore institutas. meque quidquam certi me attulisse putaverim, quod oertii verba cauta refelleret, qui haec monuit:. . ad bi5her noch hein Schatte eine Beruei5e datur Orgebrachi Norde i5t, dies ei ne festen un5tform ntbehrende Posse se aucti nur una in men5chenalter alter at de im

29쪽

Nam saltatione quoque, de quibus Reichius p. 12 sqq. agit in hoc fragmento ccurrunt. Atque in quincuncem di 5-p05itos barbaros altavisse intellegimus, cum Crustus inedubio in v. 91 παραλλαὶ recte restituerit. Quam altandi

rationem, ut Sermonem, re vera ab Indis assumptam esse in mimo verisimile est, neque multum ea a cordace videturdi Screpui SSe, cum errorem inserens Arrianus Hist. lnd. T, )tradat: και ορχησιν κδιδάξαι Liberum νῆν αιυρικην ὀνκορδακα εαρ' Eλλησι καλεοι ενον cf. Vocabula βαρβαρος, ἄπλετος, νειος, θεασrμος). Musicarum deinde parepigrapharum compendiis exceptistre inveniuntur: t, , , a Solum quidem T Sedecie5,

versu T si t πεντύκις et e versu T st ναπε - dira παισι ικύς Organum per intervalla Onan designatum e5Se videmus. Neque cio, an pedita melius ignificari non possint quam pulsibus tympanorum, quae aliis igni non additi Semper cum parepigraphi περ et πορ coniunguntur 22 39. 3. 2113. Quod autem vir ille doctissimus lacunam, quae in fine ver5u 90 est et vocabulum huiuSm Odi: --- desiderat, vocabulo τυπανον, quod producta 8 5yllaba 5equatur vel crustus vocabulo τυπανι δειον explendam esse censet, mirum profecta est. lnvenitur enim ante hanc lacunam Signum x, non , ut Omnia potius qu3m τυμπανισμος - hoc loco conicienda sint. Proponere equidem aude κροτα- Lostdν, ita ut signum x idem fere quod cabilia ignificet, quae cicero pro M. Caelio 65 inimi ergo est iam exitus, non fabulae in quo cum clausula non invenitur, fugit aliquis e manibus, deinde cabilia concrepant, aulaeum tollitur)commemorat. Quae cabilia cum altantium pedibus ubicerentur, crepitacula eodem modo quo κροταλα, quibu5cum

plane congruunt, manibus pulsabantur. Quae rotata et crepitacula inter alia instrumenta inimica appellari paulo post videbimus. Quid autem, quod Aegyptiorum mulieres Bubastin Bast deam crotali collisis I 60 a 3 εν τινες των γυναικων κροταλα εχουσαι κροταλίζουσι colere et hanc Bubastineandem ac Dianam esse sit 156: Ἀρτεμις ὁ Βουβαστις. I 137. 83 155 Uerodotus dicit Nonne hoc modo ἱεροθρους ille κροταλ ηιος, quem deae Selenae 88 9ε Σελήνη vel Dianae barbaros dare rex iubet, optime comprobatur Eodem igitur puncto temporis, quo re Verbum κροταυροῖς appelint, crotala crepitare incipiunt, quorum onus paulo post 92 pare- pigrapha κρου κρουσι designatur; κρουειν enim hunc pul-5andi modum ignificat et unum e crotalorum generibuS

Neque tamen hi coniecturi crederem, nisi hoc accederet. Quaerendum enim est, quomodo his ipsis ignis, non aliiSilla organa designare ii qui hanc cartam inscripserunt in mentem Venerit. Neque quidquam veri imiliti esse 90test quam eo ipsis organorum formi ad has parepigrapharum forma ducto e55e. Quorum crotalorum complures formae construuntur. Velut occurrunt, ut alia praetermittamuS, apud veteres ligna fissilia schol Ar nub. 259 κρoraλον 'Iδίως

αἰτὀν δονοι η ταῖς χερ ' καθάπερ κροιον ποι ελων vel longiora Vel breViora ), quae ea re nonnumquam differunt, qu0 aut tota velut ea quae modo commemorata uiat aut Sque ad capulum tantum ' ii 55 Sunt duo bacula ceptri Similia );

' Petrus Santi Barioli, Lucernae veterum sepulchrales conicae 1702, tab. 34. ' Lucernae fictiles musei Passerit, III ab. 20. P. Picoronius, Delarvis cenicis, 1750, 3b. 9.' artolius tab. 36, Picoronius tab. 8 cf. Publilium Syrum, R ex

30쪽

laminae conchatae', quibus fortasse Nastagnetae quae dicuntur ispanienses ortae sunt; manubria' duo curvata et nonnunquam aereis, ni fallor, capitibus Ornata, quae dextra et inistra apprehensa colliduntur. Quae certe omnium huic signo imillima unt, neque obstat, quod illi insonius erodotum eo loco quem brevi post commemorabimus hoc genus fortasse in animo habuisse conicit Sec. Ser. I p. 279) Sed cum huius instrumenti parte non ita coniungantur, ut quasi terga eorum obversa mint x, cf. x. Pap. ill p. 43 a patros hori Stroite curvin toruard each ther at the centre), atque etiam curvamine carere possint, ne hanc quidem peciem Subesse puto. Ac re vera crotala inveniuntur quae plane eandem formam exhibent. Duorum enim lignorum leniter curvatorum alterum inter pollicem et secundum, alterum inter secundum et tertium digitum ita apprehenduntur, ut terga obverSa5int, et quassata manu colliduntur. Quae crotalorum forma quomodo implicius depingi potest quam duabus illi lineis, quae in media parte alterutram versu curvantur Si vero qui hoc crotalorum genus apud veteres nusquam commemorari obicit, eodem iure ne nostra quidem aetate in usu id esse affirmari potest. Neque enim in tabulis neque in lexicis musicis Riemann., mendet. GrOVe. hanc formam inveni, quamquam ei qui velut in nostrae urbis taberni castagneta postulat nullo negotio

ea offertur.

Relinquitur Signum, Quod quid ibi velit ut explicemus, deliberandum est, quibuscum alii instrumentis tympana et crotala apud vetere coniuncta Sint. Ac primum quidem ad citharam velut apud illiinsonium I p. 239)Aegyptiarum nulterum plausu re5onant. Qui autem in Verctus 201 G, T-T3 aliosque cithararum onum Solemnem intrare putaverit Deinde cymbala et tibia imprimis in magnae matris pompi cum tympani coniungi nemo nescit sci Catuli 63 21 q. Ov. et 4, 29 sq. aliosque permultos) Neque

y δ. G. illiinson, anners an custom of the ancient fgyptians, 183 secon series 1841 II p. 255. Idem p. 25T.

tamen imul cum crotalis cymbala, quorum onus ab illi vix separari posset, inter haec pauca in Strumenta quassata 55everisimile est. Tibiae autem apte identur convenire. Atque crotala quoque cum tibii coniuncta 55 cum inde apparet, quod cabilia κρουπεζιαὶ, quorum onus crotalis imilis est, una cum tibii Occurrunt Suet. Cal. 54 Augustinus demus 3 cf. Photium, ed. POr50n. p. 180, 21 sqq Κρου πεζαι:ει λιν ὁποδ ματα, ἐν οἷς τας ἐλαίac ἐπάroυν οἱ δε κρύταλον,ο επιφονουσιν οἱ αυληταί et βάταλον), tum apud Propertium

4, 8, 9 et Philostratum Imag. 1, 2 3 ipsa crotala Simul cum tibiis commemorantur. Sed iterum erodotus 2 6ssino adiuvat, qui Bubasti sive Dianam non crotali tantum ci pag. 41), Sed etiam tibiis οἱ δε αυλέουσι apud Aegyptios

coli tradit. Si vero horum ignorum formam cum instrumentorum forma congruere recordamur, forma tibiae optime 5ign - exprimitur monaulusi enim hic denotatur, quem

ab Aegyptii vel ab ipso Osiride inventum esse Pollux 4,TT; Athen. 4 1T L fustath ad i. 1157 3 sqq. dicit cf. illiinson. I p. 30T-9 222 2363.

itaque eadem instrumenta Occurrunt quae Reichius p. 612 appellat bal ertoenteia loeten, bald aucti Paulle undcymbel n), praeterquam quod cymbala desunt et crotala eorum locum obtinent, ita ut quae in p. 6134 Claudiano' afferuntur

εὐκροταλοι χορεῖαι ppareant.

Caput . Interpretatio. Antequam totum mimum perlustrare incipio, quam brevissime de versibus 1 T-20 mihi disserendum est. meque enim dubium est, quin ερεmo sive ἐρενὶ μυς stym m. 371,