Selection from the poems of Catullus; with parallel passages from Horace, Ovid, and Martial

51쪽

CATULLUS. 39PaSSer mortuu e Si meae puellae, Passer, deli Ciae meae uel in C. Quem plus illa oculis Sui amabat: Nam mellitus erat Suamque norat Ipsa tam bene quam puella matrem.

Ne Se Se a gremio illius movebat, Sed circum Siliens modo huc modo illuc Ad solam dominam Sque pipilabat. IO Qui nunc it per iter tenebriCo Sum Illuc, unde negant redire quem Uam. At vobis male Sit malae tenebrae Orci, quae omnia bella devoratis :Tam bellum mihi passerem abStuli StiS. SVae factum males vae miselle passer

Tua nun Opera meae puellae

Ille mi par esse deo Videthar, Ille, Si fas St, Superare di VOS, Qui sedens adversus identidem te Spectat et audit

ISSa Si passere nequior Catulli, Issa Si purior Sculo Columbae,

Issa est blandior omnibu puelli S, Issa est carior Indicis lapillis, Issa est deliciae catella Publi. Hanc tu, si queritur, loqui putabis: Sentit tristitiamque gaudi Um Ue. Collo nixa cubat Capitque OmnOS,

52쪽

4 CATULLUS. Dulce ridentem, mi Sero quod omnis Eripit sensus mihi nam Simul te, LeSbia, Spexi, nihil est super mi

Lingua sed torpet tenui Sub artus Flamma demanat, Sonitu SUOPte Tintinant aures, gemina teguntUr O

Otium, Catulle, tibi molestum est: Otio exsultas nimiumque geSti S. Otium et reges priu et beataSPerdidit urbeS IS85 Odi et amo. uare id faciam, fortaSSe requiriS. Nescio, Sed fieri Sentio et XCruCior. 76. Si qua recordanti benefacta priora voluptaSEst homini, Cum Se Cogitat eSSe pium, Ut suspiria nulla Sentiantur; Et desiderio coacta Ventris Io Gutta pallia non fefellit ulla, Sed blando pede SuSCita toroque Deponi monet et rogat levari. Castae tantus inest pudor Catellae,

Ignorat Venerem ne inVenimuS 5 Dignum tam tenera Virum puellR. Hanc ne lux rapiat Suprema totam,

Ρicta Publius exprimit tabella, In qua tam similem videbis Issam, Ut sit tam similis sibi ne ipsa. OISSam denique pone Cum tabella Aut utramque putabi OSSO Ornm, Aut utramque putabis SSO Pi Ctam.

53쪽

CATULLUS. ΙNe Sanctam violasse fidem, nec foedere in ullo Divum ad fallendos numine abusum homine' Multa parata manent in longa aetate, Catulle, Ex hoc ingrato gaudia amore tibi.

Nam quaecumque homines bene cuiquam aut dicere possunt Aut facere, haec a te dictaque factaque Sunt tam nia quae ingratae perierunt credita menti. Quare iam te cur amplius Xcrucies ' io uin tu animo ossirma atque istinc teque reduciS, Et deis invitis desinis esse miseri Dissicile est longum Subito deponere amorem Dissicile est, verum hoc qua libet esticias

Una salus haec est, hoc est tibi pervincendum : ISHo facias, Sive id non pote Si Ue pote. O dii si vestrum est misereri, aut Si quibu unquam Extremam iam ipsa in morte tuli Sti opem, Me miserum aspicite et Si vitam puriter egi,

Eripite hanc pestem perniciemque mihil O Hei mihi subrepens imos ut torpor in artu SExpulit ex omni pectore laetitia S. Non iam illud quaero, contra ut me diligat illa,

Aut quod non toti est, Sse pudica velit IpSe Valere opto et taetrum hunc deponere morbum IS O dii, reddite mi hoc pro pietate mea.

Nulli se dicit mulier mea nubere malle Quam mihi non si Se Iuppiter ipSe petat. Dicit sed mulier Cupido quod di Cit amanti,

In vento et rapida Scribere oportet aqua.

54쪽

42 CATULLUS.

86. Quintia formosa est multis, mihi Candida, longa, Recta est Hae ego Si Singula Confiteor. Totum illud' formosa ' nego nam nulla VenUStRS,Nulla in tam magno est Corpore mi Cn aliS. Lesbia formosa St, quae Cum pulcherrima tota St, Tum Omnibu una omni surripuit VenereS.

Lesbia mi dicit semper male ne tacet Unquam De me Lesbia me dispeream niSi amat. Quo signo Quia sunt totidem mea : deprecor illam Adsidue, verum diSeream niSi amo. IO7. Si quicquam cupido optantique obtigit unquam Insperanti, hoc eSt gratum animo proprie. Quare hoc est gratum nobi quoque, Cariu Ruro,

Quod te restituis, LeSbia, mi Cupido. Restituis cupido atque insperanti Ipsa refers te Nobis lucem candidiore nota Quis me uno vivit felicior, aut magis hac res Optandas vita dicere quis poterit ZIO9. Iucundum, mea vita, mihi proponi amorem Hun no Strum inter no perpetuumque fore.

Dii magni facite ut Vere promittere OSSit, Atque id sincere dicat et e animo, Vt liceat nobis tota producere Vita Alternum hoc sanctae foedus amicitiae.

55쪽

CATULLUS. 43

Miser Catulle, desines neptire, Et quod vides perisse perditum ducas. Ful Sere quondam candidi tibi soles,

Cum ventitabas quo puella ducebat Amata nobis quantum amabitur nulla. Ibi illa multa tum iocoSa fiebadat, Quae tu voleba ne puella nolebat. Fulsere vere Candidi tibi soles. Nunc iam illa non Vult tu quoque impotenS, noli, Ne quae fugit SeCtare, ne miSer UiVe, IOSed obstinata mente perfer, ObdUTR.

Vale, puella iam Catullus obdurat, Ne te requiret ne rogabit invitam At tu dolebi S, Cum rogaberi nulla. Scelesta, vae te quae tibi manet vita 15 Quis nunc te adibit cui videberis bella Quem nun amabis Cuius esse diceris tAt tu, Catulle, de Stinatu Obdura.

Furi et Aureli, comites Catulli, Sive in extremo penetrabit IndoS, Litus ut longe re Sonante Eoa Tunditur unda, Sive in Hyrcano ArabaSV molleS, Seu Saca sagittiferoSV ParthOS, Sive quae Septemgeminu Colorat Aequora NiluS, Sive trans alta gradietur Alpe S: Caesari Vi Sen monimenta magni, IOGallicum Rhenum, horribi aequor, ultimoSque BritannOS.

56쪽

44 CATULLUS. Omnia haec, quaecumque feret VoluntaSCaelitum temptare Simul parati, Pauca nuntiate meae puellae 5 Non bona dicta. Ne meum reSPOCtet, Ut Ante, morem,

ut illius culpa cecidit velut prati Ultimi flos praetereunte OSt Uam