장음표시 사용
231쪽
S. Gregorii Papae ostendere quae tunc essent Ecclesia
Ronianae opes, unde ad sumtustan. tos tene immensos hauriret. Mul
ta maxima jam a priscis temporibus latifundia pollidebat in toto
orbe Christiano Ecclesia haec creterarum princeps, quae S. Petiri patrimo ita locabantur . Nota sunt ex sancti Pontificis Epistolis Atta canum: Siculum multiplex , ut ex Epist. q. lib. I. N ex plurimis ad Siciliae de sen-1bres, lectores missis, quas in indice geographico sub Siciliae titulo collegimus , manifeltum it Corsi cum , Dalmaticum Gallicanum. De iis quae intra Italiam , in Campania praesertim Ecclesia Romana sude bat loqui sore supervacaneum . Amplissimas posset Iiones a Constantino Magno concessas auguramur , cujus in ditandis Ecclesiis munificentiam praesertim laudat Eusebius in ejus vita Ncpesinam civitatem in Etruria juri Romani Pontificis subditam fuisse conjicimus ex Ep. II. libri secundi , qua Leontio viro clarissimo curam follicitudinemque civitatis in-
Iunctam a se fuisse significat , ut iii
cunctis invigilans, quae ad utilitatem
civium , vel ripublica pertinere dignoscet, ipse disponat. Eadem Epistola clerum, ordinem Senatorium de plebem urbis hujus admonet, ut a se constituto Praesecto in omnibus obedientiam exhibeantri uia quis quis, inquit, incongrue ordinationi us restiterit, nostrae resultare dispo
sitioni cognoscetur. Quicumque vero eum in iis , qua supra retulimus, audierit, nos audiet. Si quis autem quod non credimus , eum post hanc admonitionem nostram contemnendum putaverit, ad suum proculdubio sciat pertinere periculum. Qua audi ornate, Vide lib. ix. p. s. ubi arguit aurentium nragistrum militum , quod Episco puni Neapolitanum ea quae patroni erant hujus urbis usurpanter non cohiberet non alia, ut opinamur, ratione, quam qui do mimum temporale Neapolis ad Rom. Sedem
Vita Lib III. 3r potestate Gregorius, tum Leon tio viro arissimo custodiam Nepesinae urbis demandasset, tum civi bus ut ipsi obsequerentur , additis etiarn minis praecepisset , nisi juris suisset Ecclesiae Ad eamdem pertinuisse Hydruntum calii poluanum castrum aliunde colligitur. Id quoque dicendum de Neapoli, cum legamus Papam ad hujus civitatis custodiam cibunum deputasse , ac militibus qui in hujus urbis praesidio
erant, imperasse, non alia proculdubio ratione , quam quia ejus dominioso ret subdita, non excusto tamen penitus Imperatorum jugo .ciam diu antea summos Pontifices ad amplius imam dignitatem evectos fuisse, testis et Ammianus Marcellinus quam etiam suae praeferendam non dubitaret Praetextatus Urbis Praefectus etsi secularis tantum potestatis rationem
Dionysius Corinthiorum Episcopus, qui seculo secundo inesinante 1Joruit , ita scribit ad Romanos, ad Soterem Papam , apud Eusebium :Haec, inquit, obis consuetudo est, am inde ab ipso religionis exordio,
ut fratres omnes vario benesciorum genere sciatis , et Ecclesiis quam plurimis, quae in singulis urbibus cou-
stitutae sunt, necessaria vitae subsidia
transmittatis I S hac ratione tum egentium molestiam sublevatis , tum fratribus qui in metallis optisfaciunt neccssaria suppeditatis . . . Atque hunc Inorem beatus Episcopus ebler Soternon solum servaυit, verum etiam ad- auxit . Alter Dionysius, scilicet A. lexandrinus in Epistola Stephano Papa medio circiter seculo tertio nuncupata, b effatur ipsum omnibus Syriae provinciis cum Arabia, necessaria suppeditare solitum quae o- a mnia
pertinebat. In Ep. io 3 Ejusdem libri vocatur Major ibi , qui dicitur hic Patronus Gallice Matre.
Vide quoque p. io S. Basilii magni ad Dionysium P P. m.
is prioruΠὶ Rom. Ponti ficum largae
232쪽
ij a sancVim rcgorii papae ita a b. III. mnia tum summa potestatis , tum ad invicem Christo a Guυin te scias
Quibus Gre. gorius addi.dii vII. Eius deo fidentia Episcoportim
optime dispensatae sunt argumenta Piam hanc in suble Vandis egenis de-eestorum suorum consuetudinem ad conon abrogavit, vel imminuit Gregorius, ut etiam auxerit plurimum Inter inopes quibus libentissime necessaria ministrabat , numerat tria
Monialium millia in urbe Roma neque vero sibi ab ipsis quidquam ob tam amplas eleemosynas debeti putabat quin potius se Romanosque
omnes iisdem debitores esse profitebatur Haram, inquit , talis vita est , atque in tantum lacrymis abstinentia iurissa , t credamus
quia se ipsae non essent , nullum nostrum Jam post tot annos in loco hoc subsistere inter Langobardum gladios potuisset. Quo suis ovibus praeci semper
adessent pastores, ut quaeque ad Vitam , sive animae, sive corporis B, rent necessaria suppeditarent, eos ab Ecclesiis suis abesse, aut vagari non linebat. Quapropter cum audis et Pi-menium Amalphitanum Episcopum ,
in Ecclesia sua non residere, de ipso
minacibus litteris ad Anthemium scripsit, ut eum ad residendum sacerdotali more cogeret; si vero non emendaretur, cum in monasterium detruderet Episcopalis residentia gratia , Sicilia Episcopis indulsit ut unoquoque quinquennio tantum semel Romam convenirent, cum prius singulis trienniis iter se cogerentur qua in re ipsorum etiam labori minuendo consulebat. Felix Messanensis
Episcopus magno videndi Gregorii desiderio flagrabat sed quia ex dit turna sorsitan absentia pastoris , rex
ipsius aliquid damni pati potui flet
rogavit amicum ne tanti itineris laborem assii meret Sed ora , inquit, pro nobis , ut quanto nos itineris iu-tervalla dissociant, tanto animis nostris
eum , invito Episcopo ipsius , nemo fuscipiat. Ibid. Tranimam Clericum ad suam EcιIesiam Metropolitanus redire compellat. Et Ep.m caritate conjuncti.
Non solum Episcopos, sed etiam VHI.
suis Ecclesiis permanere, non deia dimissoriis rochia in parochiam migrare, ac va gari volebat, quod etiam Ecclasiae cum ire ra
canonibus cautum erat. Si qui Vero piendi.
Episcopi extraneorum Clericorum nonnullos, in suo clero promovendos, certis ministeriis addicendos postulacent eos prius dimittere debebat proprius Episcopus, facta ce si ono nec citra ipsius consensum poris. t./p. terat in cardinari. Ipsi etiam qui in V. Episcopos electi fuerant , hujusmodi '' litteris, ut a junt, dimisibilis Episcopi L si v v, sui indigebant ut ordinarentur. 1-dem quoque ratione Monachos absque Abbatis sui consensu ab Episcopis assumi ad presbyterλtum , aut alia ecclesiastica munia obeunda prohibitum erat. Ubi adverte quantus hac in parte sit hodiernae cum disciplina
Hanc ipsam consensionem juvat ostendere in Missis privatis in
altarium multitudine intra eamdem pluralitate Ecclesiam , ut refellantur eterodoxi oz b. 'de novitate litem importunes nobis Lib. m. moventes Johannes Episcopus Sy 'racusanus en antii Patricii oblatio, ne repulerat , quod ille indigne ferens hostiliter in episcopium armatos immisit satellites. Haec ubi accepit Papa , scripsit ad Venantium de injuria piscopo illata expostulans
cum ob notam gravitatem , sanctit temo mansuetaidinem , a viis insultatione tanta tutus es debuisset. Unde necesse se, inquit, vos sacerdotalem illi reus rentiam exbib re, sicut decet silios, debeatis nec ejus ad iracundia, animos prodocetis.
Nam cum qu sidam estis gratiam habituri, si vobis , quod absit, cum
Sacerdote fue t Ucordia Alia Epi. Ibita. p. 44. Itolar; . . . Ut nullus Episcopus , alteri ιι ρ eost Chricum sibi audeat vendicare, siue litius a quem pertinet cessione, quam tarmen ιυιdem a scriptu contineant
233쪽
sancti Gregorii Papsiola Iohannem ad concordiam iacem cum Uenantio habendam hortatus est cujus gratia placuit Gregorio non solum ut Patricii oblationes susciperet, sed etiam ut in domo ipsius Missarum peragi Mysteria permitteret; immo etiam ipse , si voluerit Venantiu s, celebraret. Quippe ob haec duo denegat ortum praesertim hoc jurgium. Quis nisi lippus
hic non videat clare usitatas Opprobatas Missas privatas, in privatis aedibus Zu;d. o. o. Quod spectat ad altarium pluralitatem intra ejusdem Ecclesi septa eruitur ex Epistola hoc anno quoque scripta ad Palladium Santonensem in Galliis Episcopum . Construxerat ille Ecclesiam in honorem beatorum Apostolorum Petri, Pauli , sanctorum Laurenti Pancrati martyrum; in qua tredecim altaria collocarat, miseratque Romam Leti pari cum Presbyterum , ad petendas sacras reliquias, in quatuor aliaribus nondun, dedicatis ponendas. Annuit pius Pontifex , militque Palladio laudatorum Apostolorum ac Martyrum reliquias, quas summa cum reveren, tia fulcipi collocari ios tubavit Consulat s udiosus lector notas ad hanc Epit olim , ex quibus discet longe ante Gregorium plurima erecta esse altaria. Et si vero Graecorum hodiernus mos hanc aliarium multi tardinem non admittat, olim tamen ab ipsis minime reprobatam esse ostenditur ex Theodores Studita pis .eti interrogat . 1 . Ex altaris voce, si cum heterodoxis digladian di esset animus, facile urgeri possent; quippe ita re Graece , Ocriticium & hostiam in lege nova cogit admittere, quod tamen procul rejiciunt. Altaris autem vox inscriptoribus Apostolorum supparibus frequentatur . Unus pro omnibus st
Martyr gnatius: Omnes, inquit iii
L p. ad Magnes. n. I. velut in unum templum Dei concurrit , velut ad unum altare. Et in p. ad Trall. num . . Qui intra altare est, mundus est; qui vero extra altare est non est uudus Accinit . Paulo, Iohanni Apostolis , apud quos, etiam
post reprobatum vetus altare, saepe altaris alterius occurrit mentio. ea his omittis, ad reliqua S. Gregorii gella huic anno debita sestinemus. Summa ejus in supremi Pontificλ' iuskesi aut tus administratione modestia elucet Spiscopori Epistola ad Uumbum in uni, I Lai. di Episcopum . Petrus hujus provin Lib. Dci quondam Episcopus, ut jebat, Τ δ' aJierat Sedem apostolicam, ejusque judicium postulaverat. Sed quia inquit sapientiissimus Papa, cause ipsius in te o subtiliter nequaquam addiscenetam longo itineris interballo disjuncti potuimus, eam , incerti quippe, ρ- sinire nequioimus. Quapropter optimum ei visum et ut Columbus piscopus judex sederet inter Petrum ejus accusatores, quia praesens calt-fam subtilius poterat scire. Aliquando etiam accusatos Episcopos, ut se purgarent, regiam urbem petere Imperatori se istere permittebat Quam s renue jura Episcoporum Ruibis, propugnaret , probat Epistola ad causae cletia Fortuna turrv Neapolitanum Episco 1ι ''. . i. pum , cujus haec verba sunt Ouia Lib. pervcnit ad nos Iericos aliasque L e 'titatis ac parochiae ludere igiosas personas ab aliis conveniri, seri hoc de
caeter prohibemus neque Clericum tuum, neqΗ Monachum vel quam .lιbet πυι talis aliam religiosa π persu nam parochra tua conveniri a quo
quam, vel ad alterius tolumus udicium exbibori. Sed si quis contrahujusmodi personas cu)uslibet negotii ο-
tere oluerit quastionem , Fraternitatem tuam notaerit adeundam . Aut
a Sunt Ecclesia, inquit Theodorus, qua occuparit, utrum fas ib sacrum facere ars duas aut tres habeant dicatas graece non Σογχα; Ex his autem uoce quam nemo Hebr. 3. Io Apoc. . .
234쪽
s forte, ut assolet, aliqua illis quolibet Od fuerit nata suspici ,
electorum desideraverint fortasse iudicium, sub tua exsecutione cluendi fas habeant cognitores: quatenus hoc modo nec tu amisisse jurisdictionem, nec actor apud suspectum litigando videatur prae. Iudicium sustinere . Haec exscribere non piguit, quod judiciorum Ecclesiasticorum formam continere videan
rii.ileri, Episcoporum, ita Ecclesiarum hs, . ur privilegia illibata permaneres et vat volebat equissimus Ponti sex, ut pa-
,. : . lam profitetur, ad Donum Messanentem Johannem Syracusanum Episcopum allium mittens. In Epistolis ad utrumque missis quae sunt omnino similes , deprehendere mihi videor communem, usitatam Pallii concedendi sormulam De Ecclesia Notatu dignum si nullas Ecclesias
Ciatione. provinciarum Siciliae Otatiae, Ro
mano Pontifici tamquam Metropolitano subditarum, tunc fuisse consecratas absque ipsius licentiaci quod non solum ex ' Epistola s. hoc
anno scripta eruitur, sed etiam ex aliis plurimis. In h baptisteriis con b. secrandis eadem erat ratio. dii Exemplum nobis praebet modi inoiuem in laudandis amicis cnendi Epistola ad oes b Stephanum Abbatem Lirinensem scri
dum tenue pia me concordia ejus congregationis, Li. 6..p. sue in qua Pluros erant Presbyteri Diaconi , certiorem fecerat Papam Augustinus Romam rediens. Quanto
cum gaudio id acceperit Gregorius testatur, Stephanum Abbatem amicis compellans litteris , laudatque ejus vigilantiam, pro donis ab eo acceptis ad ministerium pauperum gratias agit Attamen praemissis laudi bus subdit hanc adhortationem . cuia vero humani generis inimicus insidiari nostrι actibus non quiescit sed sidua calliditate hoc nititur ut Deo servientes animas: tu qualibet
a Lib. vi Eria f. lib. x II. p. i. lib.
Papae ita. Lib. III. parte decipiat rideo, dilectistine Fili,
hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, ct ita commissos oratione, cura provident custodias ut lupus circumtens nullam dilaniandi occasionem indeniat.
Ι. oriacus atriarcha CP mittit ad sos. OS Gregorium legationem, hi Uy'polam. Cui respondet. II. Oriaciencomtum III Corripiuntur qui sacram Scripturam usurparant adium laudandAm . In Legati Cyriaci erroris argurentur a Papa . V. Fabula
de Trajano S. Gregorii precibus liberato inde explos, Sed pracfertinae Dialogis. VI. Objectiones contra poenarum inferni ternitatem folvuntur. VII. Cur sinita culpa puniatur sene sine . VIII. Cur Sancti
pro damnatis non orent L adem ratione probatur . Gregorium orare non potuisse pro Trajano. IX. Johannis Diacon effugium explodia
tur. X. Tetitae ex S. Perpetuo a
ctis objectioni occurritur. τ' si Iohannes P. e vivis exces I. sistet mense Januario an 9s. , 7 e ' ut jam supra monuimus, ejus tamen mi Wd s.
successo i is Cyriaci legationem QE 2 3. di
pistolam Synodicam , de sua electio solani. ne ac ordinatione scribentis, nonnisi cu i Φια- post viginti sere menses excepit S. Gregorius Cyriaci pistolas hono ἡρ. .ris causa detulerunt Georgius resbyter, Theodorus Diaconus. His respondens 'apa , laudat quidem Cyriacum pro amore quietis pallo,ralem sollic studinem fugisse, sed in. de probat ipsum ad episcopalem pro movendum fuisse dignitate. Quia sicut locus' regiminis desiderantinus negaudus si , ita fugiente bus ossi rendus . Monet itaque internae tranquillitati caritatem erga proximum esse
235쪽
sancti Gregorii Papae ita. Lib. III. I se pyxserendam , 'VQ in qu Q cis astitas quam follicitus, quo
que ostendit exemplo, qu UO' modo fuerit exercitatus, cuncti noni ne a Veri possit ne curae Patiori di mii . Unde, superna gestum diiseu.mum penitus obruant , docet Quod satione Aon ambigo, ut qui bene mi- spect1 ad fidei consessionem a Cyri ' nima gesserat , congris majora fusci, cd datam, ipsam approbat Papa dubitat nihilominus utrum quidam
Eudoxius inter hae leticos a quatuor Synodis ecumenicis damnatos
peret, atque a cura resum, ad animarum regimina transiret.
In ordinatione Cyriaci, Piscopi Cortipiun- quidam immoderatius exsultantes ex- v x xii i
referri debuerit; at ejus dubit Hioncm claruaranta Haec dies quam fecit Do usurparant
haesitationem postea sustulit Eu Minus exsultemus in temur avia 'αῖ- logius. Dc ecumenici titulo respuen Q iasii sol si et ii Patriarcha cujus 's. ii a d quaedam attingit lumine dies illuxisset. Hanc verbo t' In alia seviori ad Cyriacum T rum acrae Scripturae usurpationem pistola cillatur ipsius bona jampridem in sermone adulatorio prorsus da- sibi ei specta, dum scilicet in urbes in navit S. Gregorius, uti fuis ad il- regia moraretur. Animo desponden lC Episcopos litteris significavit. Netem ex infirmitatis c inscientia , eri vero putaretur clotypia laborasse, git dicens : Scimus t ia prima vir laudesque Cyriaco collatas ad se potus e cogniti insirmitatis, atque cx ius trahere voluisse, statim culpam e colligimus posse vos bene susceptum immoderat et laudationis hujus eleva ministerium implere, quia vos vide re conatur. Quantum autem alienus Mus infrmitatem propriam ex humi esset a nimiis, immodicis , immolitate cognoscere. Omnes enim insit mi a quibuslibet laudibus appetendis de mus , sed ille est insirmior, qui ream aucupandis, certe millies hoc considerare non vale inbirmitatem praesertim anno testatum reliquit De Cyriaci electione gratulatus dum redarguit Johannem Syracusa est Imperatori vir sanctissimus, quod num Episcopum Ob adhibitam suae mi . . de optimo Pastore Ecclesiae Conitari mensae coram extraneis lucubrationum tinopolitanae dando adeo fuerit sol suarum lectionem. licitus. Quaedam ex Epistola ad avo . Legati Cyriaci, cstibus Ecclesiae V ricium subjiciemus, ex quibus intel Rom. Diaconis , dixerant , Iesum bis ligetur quis esset Cyriacus, o qua Christum ad Veios docendentem, o Rrguuntur aratione tardius Johanni, qui nonia Mnes qui illic consit rentur eum De ιιι . . i. rum laudatur, fuerit successor datus tim, salvasse atque a poenis debitis Non parv. . nquit, potuit esse mer liberasse. De qua re, inquit S. Do- cedis , quod Johanne fanc2ae memoriae ctor, toto ut Caritas est; a longe aliter sentiat. Descendens quippe ad inferos, solos illos per gratiam suam
liberavit, qui eum, venturum esse crediderunt, O pracepta Ius ti vcndo tenuerunt. Constat autem quia
Dei cum magno debuisset timore dis post inca ationem Domini , nullus poni. Unde θ' aptum balde exsistere iam ex his salvari potest, qui dem in pastorali regimine fratrem atqiι illius tenent, itam dei non ha- consacerdotem meum C piacum existi bent; quod multis faciae Scripturae v. mo, quem ad eumdem ordinem te testimoniis demonstrare Vrgit. isti, gratis vestrae consilia longa genuerunt Solus hic locus suiu ceret ad ex Gregotii
sui in administrandis dudum rebus plodendam fabellam de Trajano ab Pta' d.
Vide p. i. ieouentem dc notas ad ea in dem.
de hac luce subtracto , ad ordinandum Sacerdotem Pittas vecti a diu hastavit, tempus paulo longius dissulit
cum metu omnipotentis Domini consilium quasi υit, ut videlicet causa
236쪽
a 36 Sancti Gregotii in serni poenis Gregorii precibus liberato, quam referunt autus Johannes Diaconus in ejus vita lib. II. c. q. Quid enim potuit scilicet pro Trajani cultoris idolorum , Christianorumque persecutoris usque ad mortem liberatione preces ad Deum sundere , qui noverat, trahi ad Deum
post mortem non posse , qui se a Deo male vivendo separasset Id enim
conceptis verbis dicit egregius Doctor. Sed longe validius refellitur commentum hoc ex asserta in Dialogis doctrina lib. IV. cap. q.: is Quaestio eo loci proposita , est tuit gis semper ardeant Et gehennae IncendiiFdeputantur ad quam respondet Sanctus Gregorius Coacta nimirum incunctanter vertim est , quia sicut sinis non est gaudio bonorum, itas is
non rit tormento malorum. Nam cunia
Veritas dicat: ibunt impii ι suppli- cium alereum , Ut autem in vitam
a ternam e tua verum Ut quod pro--sit, falsum proculdubio non exu quod, minatus est Deus Cbjectiores Petrus his opponit: Qui si quis itu dicat idcirco peccantibus ternam
te er poenam minatus est, rit eos a pecca' untur torum perpetrata oue compesceret At
illa diluit S. Doctor respondens in haec verba : Si falsum est quod mi natι sis ut injustitia corrigeret etiam falsa est pollrcitus, ut ad justitiam proto caret. Sed quis hoc dicere vel infanti prafumat
minatus est quod non erat impleturus, dum asserere eum Misericordem volu
reus , fallacem, quod dici nefas est
vIi. Petrus hac responsionc sibi factum. β', ' satis intelligens, alium nodum pro
Oiatur ne ponit solvendum : Scire Dellem , inquit, quomodo justum sit, ut culpa quae cum sine perpetrata est, sines ne puniatur. Cui respondet sapienti ili- Inus magister, hoc recte diceretur si distri Ius judex non corda hominum fed facta pensaret. Iniqui enim ideo cum ne deliquerunt, quia chm ne Papae ita. Lib. III. vixerunt. Nam voluissent utique si potuissent sine ne divere , ut potuit sent ne ne peccare. Ostendunt enim quia in peccato emper vivere cupiaunt, qui nunquam des uni peccare dum vivunt. Ad magnam ergo ustι-tiam judicantis pertinet , ut nunquam careant supplicio, qui in hae vita nunquam voluerunt carere peccato. Egrcgia sane ratio qua poenarum probetur aeternitas, adversus a cligionis contemtores , qui solent hoc de dogmate, ut liberius peccent, cavillari. Petrus tamen argumenti
hujus pondere nondum oppressus adhuc subtilius instat: ed nullus justus crudelitate pascitur delinquens servus a iusto domino idcirco caedi pracipitur , ut a nequitia corrigatti . Ad bo ergo vapulat , ut emendari debeat. Iniqui autem gehennae ignibus traditi , Is ad correctio. ne non perveniunt, quo sine semper ardebunt i Respondet vero Doctor discipulo : Omnipotens Deus , quia pius est, miserorum cruciatu non pa
scitur quia ver justus est, ab ini-cuorum ultione in perpetuum non fedatur. Sed iniqui omnes aeterno supplici deputat , sua quid cm iniquitate puniuntur, G tamen ad aliquid ardebunt, scilicet, ut justi omnes, P in Deo videant gaudia quae perci
piunt, oe i illis respiciant suppli.
cia quae et erunt quatenus tanturnagis in aeternum grati e divinae debitores Ie esse cognoscant, quanto uret emum mala puniri conviciunt quae ejus adjutori et icerunt. Ista expendenti quonam iacto vi sancti
venire poteli in mentem , Gregor i m i, non . ita sapientem, ita docentem , pre Mat.
ces aliquando scidisse pro Trajano
Imperatore, quem ob infidelitatem , motam in Christianos persecutionem Out alia interim diffimulemus aeternis poenis addictum non dubitabat At quae sequuntur, ne leviusculam quidem relinquunt ea de re difficultatem. Quaerit enim Petrus: Et
237쪽
Saniati rogorii Et tibi est quod sancti sint , si pro
inimicis suis quos tunc ardere vident, non orabunt, quibus utique dictum est: Pro immicis est ris orate Cui respondet ita Lapientissimus Doctor: Tro inimicis suis orant eo temp0re
quo possunt ad fructuosa paenitentiam eorΗm corda convertere, atque
ipsa conversiione salvare . Quid enima ιιιι duro tu micis orandum est, nisi hoc quod Apostolus ait: in det illis
Deus poenitentiam ad cognoscendam vera talem, o resipi an a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur ad ipsius boluntate i. Et quomodo pro illis tunc orabtint, qui jam nullat
nus possunt ad justitiae opera ab iniquitate commutar. Eadem itaque causa est, cur non retur tunc pro hominibus igni atern damnatιs, quae nunc etiam causa es , ut non retur
pro diabolo Angelisque ejus aeterno supplicio deputatis. Quae nunc etiam causa est ut non orent sancti homines pro hominu bos insidelibus impiisque defunctis, nisi quia pro eis utique Γ uos a terno deputatos supplicio iam verunt , ante ilium uilicis usi conspectum orationis furi meritum calffar refugiunt. Quod si nunc quoque et iventes jus mortuis, damnatis injustis minime corapatiuntur, quando adhuc aliquid judicabile de sua carne Iese perpeti etiam se ipsi noverunt quanto districtius tunc iniquarum tor-λnent respiciunt , quando ab omni vitio corruptionis exuti, ipsi jam a stitiae vicinius atque arctius inhaere bunt' Sic quippe eorum mente per hoc quod jussisim Iudie inhaerent vis districtionis absorbet, ut omnino eis non libeat quidquid ab illius aeternae regula subtilitate discordat. Haec legenti num dubia aut ob-Done proba scura esse potest S. Gregorii sentcn
G1egonum ita, ium e Cenarum interni cete: pro Trajasi in nates tum de negandis precibus iis
οι are quo citra ullam haesitationem isti.
mus hujusmodi poenis addictos λUt vim argumenti hujus eludat Tom. XVI
aut elevet Iohannes Diaconus, hoc excogitavit 1 fugium e Nempe reχο-rius pro Trajano liberando non X0
rasse, sed flevisse. Quasi lacryma co
ram Deo fusae alicujus rei obtinendae gratia , preces non sint, quidentcicacissimae . Addit Trajanum ita liberatum fuisse ab laserni cruciatibus , ut in inferno tamen remanserit, non autem sit evectus ad superos . At sancti Doctoris ratiocinatio, uti teltimonia omnia sacrae Scripturae ab ipso prolata , non solum probant aeternam damnatorum in inferno mansionem , sed etiam ex ultionem. Neque singere licet S. Doctorem duplicem habuit se diversis temporibus de hac quaestione sententiam ; nam primo non potuit ignorare quae es-let sacrarum litterarum Ecclesiaeo uehac de re dodtrinari secundo constanter idem in omnibus pene ope ribus, diversis licet temporibus elucubratis nimirum in Moralibus lib. Sq. n. q. in Dialogis .in Epistola jam laudata , quae huic dissertet iunculae Occasionem praebuit, ob er.
rorem Legatorum Cyriaci in ea re. Iutatum Caeterum Opinionem hanc
quae Origeni tribui solet, impugnarant am Augustinus, Basilius M
Quod legitur in actis S. Perpetuae, nimirum illam pro fratre Dinocrate oraste, sicque pium a poenis quibus in loco tenebroso plectebatur libe rasse, minime favet opinioni quam post Gregorium impugnamus. Probat enim tantummodo mortuos purgatorii cruciatibus addictos ob levia peccata pol baptismum admisia posse fidelium precibus ab iis eximi. Quam responsionem suppeditat ingustinus lib. 1. de origine anima c. IO. lib. O. . . ubi ait Dinocratem propter peccata quaedam com
missa it baptismum aliquas pertu'
lisse poenas. Quippe cum septennis cssct potuit ne nitri, aut alio levi piaculo animam maculare. Quod au- , tem
238쪽
te ante mortem sui stet baptizatus negari nequit, Perpetua ipsa testante totam familiam suam , excepto patre Christi coluisse religionem.
59ν. I. S. Gregorrus in moribus et ormandis doctor eximius . Quid doceat contra nimiam securitatem, de duplici com punctione. II. Theoctistoe fororis Imperatoris pietas . III S. GreXorius amicis denegat opem ad obtinenda secularia officia. IV. Quales amicis maerentibus adhiberet consolatione . V. Laudat laicos divini verbi cibum quaerentes . VI. Ari
minensi Episcopo infirmo successor
datur. VII. Et Corneliens ob lapsum dejecto Laudatur a Greg. Stephanus Episcopus. VIII. Res quaedam monasticae. IX. Infulae Corsicae prospicit Tapa. X. Quaedam de servilium perlonarum con)ugio observantur.
S. Gregorius in notabus efformandis doctor extinnitus L ἱώ. ra. Ep. a a
uritatem . . cor. II. . Cor. s. T.
Theologorum optimum pro fidei puritate ac integritate fortissime decertantem; nunc miremur ipsum tamquam in moribus insor mandis magistrum eximium pietatis persectionisque Christianae exquisiti 1 lima subministrantem consilia . Gregoria Augustae cubicularia scripserat ei se nunquam 4 importunis precibus cessaturam, donec ab ipso certo sciret, nimirum ex divina revelatione, peccata sua esse dimissa. Cui sic re spondit modestissime simul ac prudentissime Rem discitem etiam , inutilem postulassi Diocilem quia ego
indignus sum cui revelatio steri debeat. Inutilem ero , quod secura de peccatis tuis feri nonii bes, nisi cum jam in die vitae tuae ultimo plangere eadem peccata minime valebis . Quae dies quo que veniat sempersuspecta semper trepida metuere culpas debes, atque eas quotidia vista tibus lavare.
Certe Paulus Apostolus jam ad te; Papa Vita. Lib. III.
tium coelum ascenderat, in paradisum quoque ductus fuerat, arcana verba audierat, qua homini loqui non ii 'ceret tamen adhue trepidans dicebat Castigo corpus meum fer
Oittit subjicio, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus Jcia . Adbue timet qui jam ad coelum ducitur, Jam timere non tuli qui adhuc in terra conversatur Terpende , dulcissima Filia, quia mater negligentiae solet esse fecuritas, Habere ergo iii
hac vita non debes secutitatem, per quam negligens reddaras Scriptum est enim. Beatus vir qui semper sua. vidus. Et rursus scriptum est ser 'υite Domino in timore exsultate ei cum tremore. I pauco ergo hujus vita tempore mentem vel ram necesse est ut tremor teneat , quatenus per fecuritatis gaudium me ne post via dum e tutet .
Quid opportunius hoc loco , ad
exsufflandas larvatae cujusdam pietatis fallacias, quae sub mentito purioris amoris nomine omnem timorem de salute aeterna, sollicitudinem omnem excutit In Epistola quidem ad Theoclistam Patriciam , qua pro xime sequitur, explicat Sanctus Doctor duo genera compunctionis, unum VM p. quod aeternas poenas metuit alte Et de dupli.
rum quo longa moeroris Ri mi Ci do eq*'dine Manxietate consumta , uetedam jam de praesumtione veniae securitas nascitur. At hic status non excludit omnem salutis curam neque enim adest plena securica , sed incoata,
non Omnem expellens timorem sed
nimis anxium. Hoc in statu , inquam anima de coelestibus praemiis suspirat. a prius flebat , ne duceretur ad supplicium , post monitum flere amaras me incipit, quia differtur a SN9. Ex hac Epistola intelligimus TheO octistam Imperatoris sororem , sacri latoris in
verbi ubertate plenam suisse , ad ae ' λεterna gaudia incessanter suspirasse ad repromissionis patriam inter undas seculi siccis vestigiis prope lasse ni
239쪽
denegat in rem ad obtinenda se-Culalia officia uis ep. s.
Sancti Gregorii mirum inter hominum tumultus in pia aula solitudinem colendo
quod pro miraculo habet Sanctus Gregorius , comparatque cum liorum Israel transitu per mare rubrum . iiDsimae sorori nutriendorum liberorum provinciam dederat Mauricius Augustiis hinc eam hortatur Papa ut illos optimis moribus imbuere conetur cunuchos ipsorum custodiae ac obsequiis deputatos admoneat quam caute coram ipsis loqui debeant se Verba sequidem nutrientium inquit, aut lac erunt se bona sunt aut venenum, L mala . In ea de In Epistola Gregorius ostendit se de salute Constantinae Augustiae, deipi ius prosectu in virtute sollicitum quos enim amabat, a terrenis cupiditatibus abstrahere in amore coelestium succendere conabatur haecque erant ejus amicitia symbola
Andreas vir claris limus ejus familiaris postularat ab eo Imperatori commendari, ad aliquod ossicium in Republica obtinendum, quod an ctissim utri patrem non mediocri min. rore perculit. Multos novi , inquit amico , qui in ferυitio eipublica p9sti chementer affliguntur : quia eis non licet vacare peccata sua plangere; ct os quare, nescio, implicari desideratiso multa praetermittade mundi contemti , digna tamcnquae legantur . serio animis insculpantur . Epistolam ista claudunt: Hoc ipsum vero esse in obsequi piij si mi Trintlpas, quanta est mentis occupatio in appetitu terrenos gratia,
quantus est timor ne haec eadem gratia perdatur , si adopta fuerit
Terpende er o qua poena sit, aut prosperitatis desiderio fatigari , aut adversitatis timore paυσι ere. Unde magis suadeo, ut Magnitudo stra in suo proposito quondam , in pauco tempore delectabili receptaculo peregrinationis vivere studeat, quietam ac
Vide de Castro nota IJ Papa Vita . Lib. III. 39
tranquillam litam ducere, sacris lectionibus vacare coelestia verba meditari, in aeternitatis amores accendere, de terrenis rebusfecundum bires bona opera agere, O regnum perpetum tu eorum remuneratione sperare. Sic autem vivere, Iam in ternitatis
et ita partem habere es . Haec , magnis e Fili, loquor, quia multum te diligo . Et quia in procellas /ι-ctus tendis , verborum meorum funibus te ad littus revoco trabentem sequi volueras , qua pericula evaseris , qui gaudia inveneris, hi ipso quietis tuae littore positus agnosces.
Quando amicorum animosi sati I v.
scere sub aerumnarum pondere ob Qualς, a ni-
servabat , intem consolatomis eos ib ' con-
erigebat vel ipsa animi magni; z zz.
tudine qua supra humana omnia in
iis eminere videbatur. De amicorum nostrorum liberis aut aliqua ratione propinquis morte praerepti immatura, solemus doleres idque de eorumam insione lugentibus significare. At Gregorius nil humani sapiens , ad Andream amicitia sibi coniunctissimum scribit suod domna conflautia Hi clarissima puella, priusquam nuptias faceret, ab Mus mundi illecebris esserepta vehementer exsulto. Et ad Nar ι'
sa. Per scripta vestra mihi trans tum omnes Urchiae munitassis magna cultatione gavisus sum , quia illa bona anima ad suam patriam
pervenit, qua in patria laborabat aliena . Noverat ortasse haud ingratum ore hoc genus consolationis,
Narsae viro religioso sic appellatur in Epistolae inscription qui cum
Patricia dignitatis esset, ut ex Ep. 32. lib. v. colligitur, seculo nuntium tunc remisisse videtur, inuibusdam monasteriis praefuisse. Filia ejus Dominica virgo doctissima , quae
Latina cum esset, Gra de tamen scri L F. 1τ. ep. bebat, aulam quoque sugiens, O Lib. vo. ν.
240쪽
r a Sanc ti Gregor i Papa Vita Lib. III. stea facta Praeposita. Qua de Do me lapso, in ejus locum alitis r.
Laudat latis Cos divinive ibi cibum
aminica in Graecis litteris erudita diximus eo magis mirari debemus quo S. Gregorius ad eiusdem patrem scribens, asserat tunc non fuisse Costantinopoli satis doctos interpretes , qui de Graco in Latinum de Latino in Gra Cum dictata bene transeferrent λLaudabat maxime Sanctus regorius si amici, etiam ' laici , in verbo divino solatium, animae cibum quaererent. Id potissimum li-dinaretur Episcopus; quia nec lapso spes ulla superesse posset ad pristinam redeundi dignitatem, nec ultra tres menses Ecclesiam vacare sacri permiti crent V canones . Dum vero
legis supra, Gregorium cunctas in Ecclesias sollicitudinis curam sibi tribuere ne suspiceris ipsum ultra modum Ponti sciam protulisse potestatem , quod ab ejus modestia animi demissione prorsus abhorrebat. Certe qui Iso circiter annis ante
quot ex Epistola hoc anno ad Dy ipsum sedit ac Magnus ad p. nam nimis Aureliam Gallos scripta, Thessalonicensem crabens ut ei vices ubi eis gratulatur, quia sacra lectio fuas committeret, ait eum in parnis pabula quaerebant; subditque o tem et Ocatrem esse sollicitudinis non in ptimam hujus Evangelicae sententiae plenitudinem potestatic quam proin- expositionem : Omnis qui petit acci de sibi vendicare non dubitabat pit, ct qui quaerit invenit, inpulsanti aperietur . Tetamus , inquit , orando, quaeramus legendo , pulsemus operando. At de his satis ad alia transeamus. Post diutinam in Oriente moram Quemadmodum Gregorius Episcopos qui ossicio suo deerant , dignis poenis afficiebat, ita optimos Pastores debitis laudibus praemiis remunerare satagebat . Quapropter
. a. e. T, Laudatur a Gre gorio Stephanus Episcopus Lib. II, Vasactam in Occidentem revertamur, Stephanum Episcopum impense lau- ubi potissimum vigilabat ad Eccle dat quod assidua praedicatione Ma-siarum gubernationem pastoralis Gregorii sollicitudo . Ariminensis Ecclesia diu sine piscopo fuerat , obria firmam Castorii valetudinem . Qui cum per quadriennium ab suisset, nec melius haberet, data scriptis supplicatione petiit a Tapa, ut quia ad 6 -ἀem Ecclesita regimen vel susceptum officium, pro eadem qua detinebatur molestia assurgere nullatenas posset Ecclesiae ipse ordinare Episcopum de
riam Patriciam ab haeresi aut schinmate ad Ecclesiae sinum revocarit, aliosque non paucos. Ex hoc sortasse numero erat Dominica gloriosa semina Iohannis cujusdam uxor Gregorio intimi ad quem scripsit se non mediocriter laetatum , cum ipsam cognovisset unitati Ecclesiar
Ut res monasticas breviter attinganuis, hoc anno Papa privi lcgiis beret. jus votis annuens summus donavit monasterium S. Cassiani apud Pontifex , quia cunctarnm Ecclesiarum Massiliam , cui praeerat Respecta L uncta eum sollicitudinis cura con De hoc monasterio consule notas adstringebat, dari de more praeccptis pistolam haec privilegia continentem. clerum, populum ad digendum si, in alia Epistola legimus arti numbi Antistitem hortatus et quem quemdam Diaconum Abbatem, Alariniano Ravennati examinandum de quo aliqua Papae fuerant nunti sisti voluit. ta , quae officii Ius propositum non Paulo post ad eumdem Marinia letiter macularent , nec tamen scdunum scripsit, ut dejecto eri Corne la inquisitione acta probari potue-liensis Ecclesiae Sed Episcopo incri rant; ne qua de iis suspicio rem a.