장음표시 사용
261쪽
AD ATTICVM. II9ιeris .in unius hominis quotannis periculosi aegrotantis anima positas omnes 1iostras stes habemus, non ex
pulli,sed euceati e patria, quam non struandam ad reditum nostrum,sed diripiendam , inflammandams reliquimus. ita multi nob cum sunt, non in suburbanis, non in hortis, non in ipsi. si non sunt , non erunt. nos interea, ne Capuae quidem se Luceriae. σοram quidem maritimam iam relinquemus. Afranium expectabimus , O' Petreium . nam in Labieno parum
est dignitatis . hie tu in me vi Elad desideras . nihil de me dico : alii uiderint . bie quidem quae est ρ domi uel strae estis, er eritis omnes boni. quis tum se mihi non Ostendit i quis nune ad st bde bello spe enim iam appeti iandum est. Vibullii resgestae siunt adhue maximae. id ex Pompeῆ litteris egnores. in quibus animaduertito illum locum, ubi erit διπλῆ. uidebis, de Cneo Mstro φ-F Vibullius quid existimet. quo igitur baee flectat e allat ego pro Pompeio libenter emori possum . facio pla'
vis omnium hominum neminem. sed Mincita non meo iudirio stem de salute reip . significat enim aliquanto secus,quim silebas: ut etiam, italia si ille cedat, putes cedens dum: qμod ego nee reip. puto esse ut ile, nec tiberis meis: i praeterea neque rectum, neque honestum. Ad cur porearis ne uidere tyranna quas intersit , audiam , an uidear aut locupletior mihi sit quaerendus auctor, quam Socrates, qui,exm triginta oranni essent, pedem porta non extulit . est mihi praeterea praecipua eaussa manedi: de quaminam aliquando tecum loquar. Ego x III. Kal. cum
eadem lucerna bane epistolam siripsissem, qua inflam
maram tuam, Formiis ad Pompeium, si de pace ageretκr,
262쪽
4profecturus eram: si de bello, uidero. Vale .
CICERO A ΤΤICO S. ΜRXIMIS, m errimis rebus perturbatus, cum coram tecum mihi potestas deliberandi non esset, uti tamen tuo consilio volui. deliberatio autem omnis haee
est: s Pompeius Italia etiat, quod eum facturum esse susticor, quid mihi agendum putes. π quo facilius conabilium dare possis; quid in utranque partem mihi in mea
tem ueniat , explicabo breui . cum merita Pompeuis ma erga salutem meam , familiaritasq; , quae mihi cum eo est , tum ipsa re . . caussa me adducit, ut mihi uel consilium meum cum illius eo silio ue uel fortuna conaiungenda esse uideatur. Accedit illud: se maneo ,-illum comitatum optimorum π elarissimorum civium desero ; cagendum est in unius potestatem. qui etsi mutitis rebus significatse nobis esse amicum; cr, ut esset, Rme est tute sicis propter si lycionem huius impenderistis tempestatis multo ante provisium : tamen utruntue
considerandum est, o quanta ei fides sit bibenda ; Er ,s maxime exploratum sit, eum nobis amicum fore, sit ne uiri fortis , ct boni eluis esse in ea urbe , in qua cum, summis honoribus , impersisq; usius si, res maximas gesserit , sacerdotio sit amplasmo praeditus, non futura, rus sit sui iuris , fibeundums periculum sit eum reliα
quo forte dedecore , si quando Pompeius remp. ΥecI perarit. I n hae parte haec sunt. uide nune, quae sint in - altera. Nihil actum est 2 Pompeio nostro sapienter , nihil fortiter adde etiam , ηιhil nisi contra consilium alictoritatem meam . omitto illa uetera , qκod sum
263쪽
in re . ille aluit, auxit, armauit: ille legibus per vim, contra austicia ferendis auctora: ille Galliae ulterio ris adiunctor: iste gener: ille in adoptando P. Clodio auagur: ille restituendi mei, quim retinendi ,studiosior: ille prouinciae propagator: iste absentis in omnibus adruator: idem etiam tertio consulatu , postquam esse defensor reip . eoepit, contendit, ut decem tribuni pI ferrent,
tit absentis ratio haberetur . qucd idem ipsi sanxit lege quadam siua ; Marcos Marcello consuli, Anienti prouimcias Gallius Kal. Mart.restitit. Sed ut haec omittam, quid
foedius, quid perturbatius hoc ab urbe discessu, siue potius turpissima fuga j quae conditio non accipienda fuit potius , quim relinquenda patria i malae conditiones erat, fateor: sed nunqzid hoc peius at recuperabit remp. quando ' aut quid ad eam stem est parati l non ager Piceanus amissus ' non patefactu iter ad urbem non pecunia omnis publica, priuata aduersario tradita denisque nulla caussi,nullae uires, nulla sedes, quὰ concurrat, qui remp. defensam uelint. Appulia delectu est, inanisl, mapars Italiae ab impetu huius belli remotissima. fuga, er maritima opportunitas visa quaeri dehi eraticane. inuite eepi Capua ; non quo munus illud defugerem; sed sine causa, in qua nullus esset ordinum, nullus aper tus priuatorum dolor, bonorum autem esset aliquis, sed
fimus quisique prcpensius in alteram partem ; multi mintationis rertim cupidi. dixi ipsi, me nihil susceptura sine praesidio, d sine pecunia: itaque habiti nihil omnino neα .gocij qi id ab initio uidi, nihil quaeripraeter fuga. Su si nuncsequor, quonam cum illo non. ad que ea essem pro
264쪽
LIB. VIII. g PIS T .fectus , e noui in uis locis esse caestrem , ut tuto Lucra viam uenire non possem. infero mari nobis, incerto, euosil, hieme maxima nauigandum est. Age iam, cum stratre, an senes cum silio, an quo modo i in utraque enim re summa difficultas erit,pummus animi dolor. Qui austem impetus illius erit in nos absentes , fortuna'; noastras ἰ acrior, quam in ceterorum ; quod putabit fortasse in nobis uiolandis aliquid si habere populare. Age iam has compedes, fasces inquam hos laureatos esserre ex Istalia,quim molestum est Qui autem locus erit nobis tustus, ut is placatis utamur fluctibus) ante, quim ad illum venerimus t qua autem, aut quo, nihil scimus. At si resti:ero, fuerit nobis in hae parte locus: idem fecero, quod in cinnae dominatione Philippus, quod L. Flaccus, quod M. Mucius quoquo modo ea res huic quidem cecis
dit: qui tamen ita dicere solebat id fore uidere, quod factum est;sed hoc malle , quam armatum ad patriae moenia accedere. aliter Thradibulus, fortasse melius. sed est certa quaedam ista Mucii ratio, atque sententia, est illi. etiam Philapi; π, eum sit necesse, feruire temporii non amittere tempus, eum sit datum. sid in hoc ipso habent taemen fidem fasces molestiam . sit enim nobis amicus, quod incertum est; sid sit: deferet trium. pht . non accipere ne periculosem sit, an accipere inuis di im ad bonos i ὸ rem, inquis , difficilem, er inexpliacabilem. atqui explicanda est: qui enim feri potest ρ ac ne me existimaris ad manendum esse propensiorem, quod plura in ea parte uerba fecerim. potest feri, quod 'in multis quaestionibus , hi res uerbosior haec fuerit, illa
Aerior . quamobrem, ut maxima de re aequo animo dea liberanti,
265쪽
AD ATTICVM. I mliberanti, ita mihi des eonsilium uelim. nauis in Caaieta est parata nobis, π Brundusii. sied ecce nuncibseriubente me haee ipsa noctu in Caleno, ecci litterae, Caesarε ad corfinium, Domitium Corfinii eam firmo exercitu, pregnare cupiente. non puto etiam hoc cneum nosti ucommissurum, ut Domitium relinquat. es Brundusium Scipionem eum eobortibus duabus praemisierat. legi
nem a Fausto eonseriptam, in Siciliam sibi placere de Gnsule duci, scripserat ad consules. sed turpe Demistium erit deserere implorantem eius auxilium. est qrum
dam stes mihi quHem non magna, sed in his locis fra
ma , Afranium in Draneo cum Trebonio pugnasse, pupum Trebonium, etiam Fabium tuum transi se cumeobortibus : siummum autem, Asianium cum magnis copiis aduentare. id si est, in t talia fortas manebitur. ego autem, elim esst incertum iter caesaris, quod uel ad Capuam, uel ad Luceriam iturus putabatur, Leptam ad Pompeium misi, liturus ; ipsi, ne qui inciderem, reaverti Formias. H aee te scire uolui , scripsssidatiore a mρ, quam proxime scripseram, nullum meum iudicium interponens ded exquirens tum . Vale.
CICERO ATTICO S. DION ΥsI V s quidem tuus potius , qvim προ ster, cuius ego cum satis cognosm mores, tuo tamen poratius stabam i icio, quam meo, ne tuum qllidem testimo
nium, quod ei sepe apud me dederas, ueritus ,superba si praebuit in fortuna, quam putauit nostram fore : cuilis fortunae nos, quanta humano consili elbes poterit, ni σ
266쪽
tum ratione quadam gubernabimus. cui qui noster honos , quod obsequium , quae etiam ad ceteros contemptieuiusdam hominis commendatio defuit ' ut meum ista dicium reprehendiὰQu incto fratre, uulgos ab omni: bus mallem , quam illum non est erre laudibus ' Cicoroness nostros meo potilis labore subdoceri, quam me alium .ijs magistrum quaerere . ad quem ego quas biteoras dii immortales miseram quantum honoris significaα
tes, qliant m amoris. Dicaearchum mehercule, aut Aris
poxenum diceres accersi, non unum omnium loquacissitumum minime aptum ad docendum . sed est memo a bona. me dicet esse meliora. quibus litteris ita restonidit , ut ego nemini, cuius caussam non reciperem . sim: per enim, si potero, si ante suscepta caussa non impediar. nunquam reo euiqliam , tam humili, tam fordido , tam nocenti, tam alieno, tam praecise negaui, quam biexmbi. plane sine ulla exceptione praecidit. niihil cogno' ni ingratius . in quo uitis nihil mali non iness sed de hoe nimis multa. Ego navem paralii: tuas litteras tamen expecto ; ut siciam, quid restondeant consiuitationi meae. Sulmone C. Atium Pelignum aperuisse Antonio pom tas, eum essent cohortes quinque; Q. Lucretium in de effugisse seis, eneum ire Brundusium desertum. conisectares est. Vale.
c IcgRO ATTICO S. SC V Μ ante lucem V III. Kal. ad te litteras dedissem , uesteri ad nos eode die uenit ipsi Dion ius, auctoαritate tua permotus, ut fusticor. quid enim pute aliud petsi solet, eum aliquid furiose fecit, poenitere . nun*
267쪽
quam autem certior fuit, quim in Me negociis . nam quod ad te non scripseram, postea audiui, ἀ tertio milliaurio tum eum isse πολ λαριατην Κ ΑΞ P ε I N E, QCHE ραθυμειν δητα. multa, inquam, mala eum discisset ,suo capitii ut aiunt .sid in . comieceram insisticulit una cn tua hemente ad illu epistola: tunc ad me referri uolo : nee ullam ob aliam caussam . Pollicem siruum ae pedibus meum Romam misi. eo autem
ad tescripsi, ut , se tibi forte reddita esset, mihι curares referendam ; netis illius, manus pervinaret. Neri siquid esset ,scripsissem. pendeo animi expectatione cor simniensi ; in qua de salute reip. decernitur. Tu fusticuultimo qκissi M. Curio insicriptus, uelim cures ad eu pera ferendum : Tironems Curio commendes , ut et , ut peatijt,si quid opus eriit, in sumptum eroget. Vale.
B SIGNA TR iam epistola, quam de nocte Daturus eram , sicut dedi, nam eam uesteri scripseram
C. Sosius praeter in Formianum uenit ad M. Lepidum, vicinum nostrum, cuius quaestor fuit , Pompeῆ litterarum ad conssulem exemplum attulit. Litterae mihi P L. Demistio ad V III. Kal. Mart. antae sunt. earum exemplum infra scripsi. nune, ut ego non scribam , tua stente te intelligere sicio, quanti re . intersit, omnes copias in unum locum primo quoque tempore conuenire . tu ,s tibi uidebitur, dabis operam , quamprimlim ad nos uenias. praesidij Captiae , quantum constitueris esse satis, relinquas. Vale. deinde supposuit exemplum epistola Domitii, quod ego ad te pridie miseram . Dii
268쪽
immortales , qui me horror perfudit. qiamsumsilieritus, quidnam futurumst. hoc tamen stero, magnum nosmen imberatoris fore, magnam in aduentu terrorem.
stero etiam , quoniam adhuc nihil nobis obfuit, nihilis mutasse,);ec siuod eum fortiter, dili,
is / genter , tum etiam me reule : modo enim audivi ,quam
tanam a te disicessisse. moriar, si magis gauderem, si id
mihi deeuisset. Pille die, non esse aequum, eam diuitius habere, nee id esse uestrae eoncordiae . Tironem nos strum ab altera reticium audio . sed eum uideo in fumaptum ab alsis mutuatum . ego autem curium nostrum, pquid opus esset, rogaram . malo Tironis uerecundiam in eulpa esse,quim illiberalitatem cur . Vale. cICERO ATTICO S. ZVNVM etiam restat amico nostro ad omne dedeaeus, ut Domitio non subueniat. at nemo dubitat, quin
subsidis uenturus sit: ego non puto . deseret igitur tralem eluem , π eos, quos una scis esse t eam habeat presertim ipsi cohortιs XXX nisi me omnia fablunt, deseret. incredibiliter pertimuit . nihil stinat, nisi fugam: cui tu uideo enim, quid sentias me e mitem putas debere esse . ego vero, quem fugiam , brabeo: quem siquar, non habeo . quod enim tu mecum laudas , π memorandum dicis, masse quia dixerim me eum Pompeio vinci, quὰm eum istis uincire : ego Mero malo,sed cum illo Pompeio, qui tum erat, aut qui
mihi esse uidebatur: cum hoe uero, qui ante fugit, qiam scit, alit quem fugiat, aut quo, qui nostra tradidit, qui patriam reliquit, Italiam relinquit, β malui, eontigit; uictus
269쪽
AD ATTICVM. HI uictus sium: que verest, nec ista narre pessum, quae , nunquam timui, ne uiderem ; nec mehercule istum, proapter quem mihi non modo meis ,sid memet ipse earenta est. Ad philotimumseripsi de uiarico ,siue i Moneta , nemo enim fluit; sive ab Oppiis , tuis eontubernalibus .
cetera apposita tibi mandabo. Vale. CICERO ATTIco S. χC Ο REM turpem ,π ea re miseram. sic enim sem 'tio, id demum , aut potius id flum esse miserum , quoaturpe sit . aluerat caesarem: eundem repente timere eo perata conditionem pacis nullam probarat : nihil ad bellum pararat .mbem reliquerat: Picenum amiseratcμlpa si compegerat: ibat in Graeciam: omnes nos si ροποὶ νητους, expertes fui tanti , tam
inusitati confiij relinquebat. ecce βbito litterae Domitii ad illum psius ad consides. fulsisse mili uidebatur το καλον ad oculos itus, et exclamasse ille uir, qui esse ribuit,
ut ille tibi, πολλα, χυρων τῆ καλῆ dicens , pergit Bruna dissium. Domitium autem aiunt , re audita ,σ eos a
qui una essent ,si tradidisse. δ rem lugubrem : itaque intereludor dolore, quo ad te plura nonseribam. tuas litteras expecto. Vale. cICERO ATTICO i.
EPISTOLAM meam quod perui alamsiribis 'esse, non fero moleste: quin etiam ipsi multis dessi deseri. bendam. ea enim er acciderat iam , et impendent, ut testatum
270쪽
statum esse uilim, de pace quid censuerim. eum autem ad eam hortarer, eum presertim hominem , non uidebar ut lo modo facilim moturus, quim si id, ad quod eum hortarive eonuenire eius sapientiae dicere. eam si admirabilem dixi,cum ea ad s. lutem patriae hortabari,no sium ueritus, ne lijderer assentari; cui tali in re libeter me ad pedes ab ieci Fem. qui aute est, ALI Q VI DIMPERTI AsΤ E M P O RIS ' non est de pace, sed δε me ipse , et de meo ositio ut diiquid cogitet . nam quod testificor, me
experte baifuisse; etsi id re perspectus, tamen eo seris
i , qμo in suadendo plus auctoritatis haberem. eodemppertinet, quid caussam eius probo .fd quid haee nunc futinam abqurd profectum est: nae ego istas litteras in . eontione recitari uetim : siquidem ille ipsi a d eundem in publico proposuit epistola illa, in qua est, P R O T V I S
vibus ne, quimsiuis, quim Africani f.ita tempus fereabat: siquidem etiam uos duo tales ad quintum milliaαrium . quid, nsne ipsem , unde si recipienti, quid αα genti, quid acturo quanto autem ferocius ille caiisse siue confidet, eum uos, eum uestri similes non modo frequentes , sed laeto uultu gratulantes uiderit inum igitur peccamus minime uos quidem sed tamen signa conturbantur , quibus uoluntas ae simulatione disto rei posset. Qiliae uero S. C . uideo ' fd apertius,quim proposueta. Ego Arpini uolo esse prid. Nah deinde
circum uillulas nostras errare, quas uisiurum me postea desteraui. ευγε νη tua consilia, tamen pro temporisbus non incauta, mihi ualde probatur. Lepido quide na
