장음표시 사용
291쪽
AD ATTICVM. IJqsumus hoe tempore anni. illuc autem , quo lectat aniamus , quyres uocat, qui ueniam ς eedendum enim est celeriter , ne forte qua re impediar , atque alliger. nee uero ille me ducit, qui uidetur : quem ego homi
nem απολιτιώτατον omnium iam ante cognoram , nunc uero etiam άπατρογικωτατον . non me igitur is
ducit ,sed siermo hominum, qui ad me 2 philotimo seris
bitur . is enim me ab optimatibus ait conscindi. quibus optimatibus, dis boni t qui nunc quo modo occurrunt squo modo autem se uenditant Caestri t municipia uero deum: nec simiant , ut clim de illo aegroto uota facie
bant .sed plane, quidquid mali hic Pisistratus non feceurit , tam gratum est, qua m si alium facere prohibuerit.bune propitium sperant: illlim iratum putant'. qlias
fieri censies απαντη-ς ex oppidis t quos honores meatuunt, inquies. credo ,sed hercule illum magis . huius insidiosa elementia delectuntur: illius iracundiam foramidant. iudices D CCC L, qui praecipue Cneo nostro delectabantur, ex quibus quotidie aliquem uideo , nesscio quas eius Lucerias horrent . itaque q- , qui sint isti optimates , qui me exturbent , elim ipsi domi maαneant .sed tamen, quicunquefiunt , oia nouota Τρῶας. etsi, qμα spe proficiscar, uideo : coniungos me cum hos mine magis ad uastandum Italiam , quim ad uincenα dum parato. domum quem expecto . quidem ,cum haec scribebam IIII. non . iam expectabam aliquid ae
Brundusio . quid autem aliquid quam inde turpiter fuagisset, uictor hie qui se referret, re qui . quod ubi
audissem; si ille Appia ueniret, ego Arpinum cogita, bam. Vale.
292쪽
M. TVLLII CICERONIS EPIST LARUM AD T. POMPONIVM ATTICVM LIBER IX. CICERO ATTICO S. . . Τ S I, eum tu bis litteras legeres , putabam fore, ut scire iam, quid Brundua L iij actum esset ; nam Canusio V I II.
Kal. profectus erat Cneus iae autem scribebam prid . non . XI I I I. die postquam ille Canusio mouerat : tamen angebar singularum horarum expectatione; mirabars, nihil allatum esse ne rumoris quidem: nam erat mirum silentium. sed haec fortasse κενοαγου Iu sunt: quae tamen iam sciantur, necesse est . illud molestum , me adhue inuestigare non posse, ubi Lentulus noster sit , ubi Domitilis. quανο autem, quo facilius scire possim , quid acturi sint,
ituri ne ad Pompeium, Er , si sint, qui , quando ueituri sint . urbem quidem iam refertam esse optima: tuim audio; Sosium Lupum , quos Cneus noster ante putabat Brundusium uenturos esse, quim se, ius
dicere . hine uero uulgo vadunt. etiam M. Lepidus, quo eum diem conterere solebam, eras eogitabat. nos auatem in Formiano morabamur , quo citius audiremus.
deinde Arpinum volebamus . inde, itαν qua maxime άναπάντυ'ον esset, ad mare superum , remotis , sue omnino misis lictoribus. audio enim, bonis uitis, qui nunc , saepe antea magno praesidio rei . fuerunt, hanc cunctationem nostram non probari, mAltas ira me, er
293쪽
AD AΤΤI C VΜ. Is sme, seuere in conuiuiis tempestiuis quidem dilutari cedamus igitur; re, ut boni ciues simus, bellum Italiae terra, maris inferamus ; π odia improborum rursus in nos , qliae iam extιncta erant, incendamus ; Er Luc Gij consiliis , ac Theophanis persequamur . nam Scipio Bel in Uriam proficisicitur, forte uel cum genero, bone sit ; uel caesarem fugit, iratum. Mareelli quidem, nisi gladium caesaris timuissent, manerent. Appius eodem timore, σ inimicitiarum recentium. π tamen, praeter hunc ,πc. Cassium, reliqui legati, Faustus pro qμαs. ego unus, elii utrumuis liceret. frater accederet ; quem socium huius fortunae esse, non erat aequum: cui magis etiam Caesar ira seeretur: sed impetrare non possum , ut maneat. dabimus hoc Pompeio, quod debemus . nam me quidem alius nemo mouet ; non sermo bonorum, qui nal li sunt; non caussa, quae acta timide est, agetur impro be. uni uni hoc damus, nee id quidem roganti, nec si iam caussam, ut ait, agenti,sed publicam. Tu quid cogites de transiundo in Epirum ,βιre sane uelim. Vis.
cICERO ATTICO S .ETSI non. Martiis, die tuo, ut opinor, expectabad te epistolam longiorem, tamen ad eam ipsam breuem, qua III. non. Aro την διαλκον dedisti , rescribendum puta l. Gaudere ais te, mansisse me; stribis, in senten tia te manere. mihi autem superioribus litteris uidebare non dubitare, quin cederem, ita, s m Cneus bene comitatus constendisset, et eo les transissent . utrum, hoc tu paru commeministi , an ego non satis intellexi, an muta
sit sententiam Ued aut ex epistola, quam expedi O, peri
294쪽
LIB. IX EPIST.sticiam, quidsintias, aut alias abs te litteras eliciam Brundusio nihil dum erat allatum. o rem docilem planes perdita quὰm nihil praetermittis in consilio danado: quam nihil tamen , quod tibi ipsi placeat, explicas.
nones me una eum Pompeio , Plides : ac proponis, qua sit turpe me adesse, eum quid de illo detrahatur: neu fas esse approbare. certe. contra igitur ζ d , inqliis, averaruncent . quid ergo fiet ,si in altero fetus est, in altero supplicium ' impetrabis, inquis a caesare, ut tibi abesse liceat , esse ociso. I upplicandu igitur f misera. quid, si non impetraro' π ὸe triumpho erit, inquis, integrum. quidsi hoc ipso premari accipiam ρ quid foedius f neragem repudiari se totum, magis etiam, quim olim ira X X uiratu, putabit. ae flet, eum se purgat, in me eon αferre omnem illorum temporum culpam : ita me sibi fuisse inimicum, ut ne honorem quidem ὰ si accipere ne&lem. quanto nunc hoc idem accipiet serius f tanto sit, licet, quanto honor hic illo est amphor,inis e roburistior. Nam qu8d negas te dubitare, quin magna in os senas sim apud Pompeium hoc tempore: non κideo caussam, cur ita sit, hoc quidem tempore. qui enim, amisis Corfinio denique, certiore me sui consilis fecit, is queretur
Brundusium me non uenisse, cu inter me, et Brundusium
caesar esset ' deinde, etiam fit, ἁ πὰν Ιας ον esse in ea caussa querelam suam . me putat de municipiorum imbecillitate, de delestibus, de pace, de urbe, de pecmnia , de Piceno occupando plus uidisse, quἀm f. sin, cupotuero, non uenero: tam erit inimicus. quod ego non eo uereor, ne mihi noceat quid enim faciet cτὼ Γ ε sv erit ος , του θανει ν αφροντις ων ό 9
295쪽
AD ATTICUM II 6 sed quia ingrati animi crimen horreo.e Udo igitur aduentum nostrum illi, quoquo tempore fuerit,utscribis, ασμ ενις ον fore. quod ais, s hie teperantius egerit, comderatius eonsilium te daturum: qui hic potest se gerere noperdi te t uita, mo res, ante facta, ratiosiuscepti negocij, focij, uires bonoru , aut etiam constantia. Vix du epistola tuam legeram, eum ad me, currens ad ilium , Postuamus curtius utrit, nihil nisi elasses loquens, m exemeitus. eripiebat Histantis: tenebat Asiam, Siciliam, Astis eam , Sardiniam: confestim in Graeciam persiquebatur. eundum igitur est, nee tam ut belli, quam ut fugae μα' simus . nec enim ferre potero sermones istorum, quia cunque sunt. non sunt enim certe, ut appellantur , booni . sed tamen id ipsium scire cupio, quid loquantur: idq;
ut exquiras, mel; certiorem facias, te vehementer rosgo . Nos adhuc, quid Brundusii actum esset, plane ne serie. bamus. cum sciemus, tum ex re,mex tempore consistium capiemus ,sed utemur tuo. Vale.
DOMITII filius trans si Formius V III id. eli vens ad matrem Neapolim ; mihis nunciari iust, pratrem ad urbem esse ; cum de eo curiosse quaesisset feru*i noster Dion us . nos autem audieramus eum profectu siue ad Pompeium ,siue in Histaniam. id cuiusmodi si, seire sane uelim . nam ad id, quod delibero , pertinet, si ille certe nusiquam diseest, intelligere Cneum, non esse
faciles nobis ex Italia exitus , elim ea tota armis.
Praemgri; teneatur, hieme presertim. nam, si commo-
296쪽
LIB. IX. E PIST.dius anni tempus esset vel infero mari liceret uti. nune
nihil potest, nisi sivero , transmitti, quδ iter interclussum est . quaeres igitur de Demitio, er Lentulo . A Brundusio nulla adhuc fama uenerat: .erat hic dies VII. M. quo die, susticabamur, aut pridie Brundusium uenisse Caesarem . nam alendis Arpis mansierat. sed si
Postumum audire uelles , persicuturus erat Cneum rtransiisse enim iam putabat, coniectura tempestatum , ac dierum . ego nautas eam non putabam habiturum:
ille confidebat, π eo magis , quod audita naviculariis hominis liberalitas esset .sed, tota res Brundusina iam quo modo babeat si, diutius nescire non possum. CICERO ATTICO S. VEGO etsi tam diu requiesco, quam diu alit ad te sieribo, aut tuas litteras lego: tamen re ipse egeo argumento epistolarum, tibi idem accidere certo scio. quae enim
fluto animo familiariter scribi flent, temporibus his
excluduntur: quae autem sunt horum temporum, ea iam eontrivimus . sed tamen, ne me totum aegritudini deesiam, siumpsi mihi quasdam tanquam θεσεις, P politicae fiunt, re temporum horum ut er abducam animum ab querelis, in eo ipse, de quo agitur, ex
297쪽
- του μοντας διαπολιτείας. in his ego me consultatiosnibus exereens disserens in utranque partem tum
graece tum latine, abduco parumper animum i moliastilis , Τωνασουργου τὶ delibero . sid uereor , ne tibi. ἄωρος sim . si enim recte ambulauit is, qui bane epistollam tulit, in ipsium tuum diem incidit. Vale. CICER O ATTICO. S. I
N AT A LI die tuo scripsisti epistolam ad me pi
nam eon j , summaeq; tum beneuolentiae , tum etiam prudentis .eam mihi Philetimus postridie, quim a te acceperat, reddidit. Sunt ista quidem , quae distam eas , difficillima, iter a perlim, nauigatio infero , dissessus Arpinum, ne hune fugis mansio Formiis , ne obtulisse nos gratulationi uideamur: sed miserius nia
hil , quam ea uidere , quae tamen iam, iam inquam vis denda erunt . Fuit apud me Postumus: scripsi ad te, quaemgrauis. uenit ad me etiam in. Fufius , quo uultu, quo stiritus properans Brundusium , scelus a cusns Pompeij, leuitatem , Cystultitiam Ienatus . baee
298쪽
qui in mea uilla non feram , cur tum in euria potero ferres age, singe me quamuis Lς ομαχως haec feren tem: quid illa, dic M. Tulli, quem habebunt exitum ἐπ omitto caussam reip. quam ego amissam puto eum uulneribus suis, tum medicamentis his, quae parantur.
de Pompeio quid agam i cui plane quid enim negem φ
succensiui . mper enim caussae eventorum magis mox uent, quim ipse euenta. haec igitur mala, quibus maritora esse quae possunt eonsiderans, uel potius iudicans eius opera accidisse , culpa , inimicior eram huic, quam ipsi caesari. ut maiores nostri funestiorem diem esse uoluerunt Allienses pugnae , quam urbis captae ;quod hoc malum ex illo ; itaque alter religiosus etiam nune dies, alter in uulgus ignotus: sic ego, decem an norum peccata recordans, in quibus inerat ille etiam annus, qui nos, hoc defendente, ne dicam grauius, af, flixerat; praesentisq; temporis eognoscens temeritatem , ignauiam, negligentiam ,succensebam .m ea iam mihi exciderunt. beneficia eiusdem cogito, cogito etiam dignis tutem. intelligo perius equidem, quam uellem propter epistolas, ster moness Balbi: sed uideo plane nihil aliud agi, nihil actum ab initio,quim ut hunc occideret.ego igitur. si quis apud Homerum, eum ei mater, dea din se
Κτει νομενω επαμυνου . quid si non εταρω solum , sed etiam IIήργὐτὴ f adde, tali uiro, talem caussam agenti. ego uero haec officia mereanda uita puto. optimatibus uero tuis nihil confido, nihil iam ne inseruio quis
299쪽
ιν CICERO ATTICO S. CNOS Brundusio nihil. Roma seripsit Bal. bus, putare iam Lentulum cos . transimisisse, nee eum de minore Balbo conuentum; qhod is hoc iam Canusii
audisset: inde ad si eum siripsisse: cohortess siex quae Abbaefuissent, ad curtium Minutia transissee : id caesarem ad se Fripsisse , breui tempore eum ad urbem fuaturum. ego utar tuo consilio : neque me in Arpinum hoc tempore abdam . etsi, Ciceroni meo togam puram egdare Arpini uellem, hane eram ipsam excusationem realicturus ad caesarem . sid fortasse in eo ipse offende atur, cur non Romae potius . sed tamen, si est conuenienadus , hic potissimum. tum reliqua uidebimus , id est σq i , qua, quando. Domitius, ut audio, in C sano , qAidem, ut aiunt, paratus ad nauigandum: si in His aniam, non probo : si ad Cneum , laudo: quouis potius certe , quam ut Curtium videat ; quem ego patroanus licere non possum. quid alios' sic opinor, quiem mus, ne nostram culpam coarguamus' quhdum urbem,id est patriam, amamus, duras rem conlienturam putamus, ita nos gessimus, ut plane interclusi, captissimus. Scrimpta iam epistola, Capua litterae sivini allatae hoc exemplo. Pompeius mare transsit eum omnibus militibus, quos saeum habuit. bie numerus est hominum millia XXX, ereosules duo, et tribuni pl.. sinatores, qui fuerat cu est,
300쪽
LIB. IX. EPIST.vmnes eum uxoribus, ct liberis . constendisse Britur ad IIII. non. Mart. ex ea die fuere 'tentriones uenti. naues, quibus libus non est, Omnes autpraeeidisse, aut inirindisse dicunt. de hac re stterae L. Metello tris . pl. Caapuam allatae sunt ab clodia socru, quae ipse transsit. ante solicitus eram, σ angebar, sicut res scilicet ipsa coegebat, cum eonsilio explicare nihil possem: nunc autem, postquam Popeius eo lis ex Italia exierunt, no anagor ,sed ardeo dolore .
non sium, inquam, mihi erede, mentis compta tantum mihi dedecoris admisisse uideor. me non primum cum Pompeio, qualieunque consilio usi, deinde cum bonis esse, quamuis caussa temere instituta spresertim ea ii ipsi , quorum ego eaussa timidius me fortκnae committebam, uxor, filia, Cieerones pueri me illuc sequi mallent, hoe turpe, me indignum putarent. nam Quinctus quia
dem frater, quidquid mihi placeret, id rectum se putare
aiebat, id animo aequissimo siquebatur . tuas nunc epiastolas a primo lego. hae me paulum recreant. primae meanent, re rogant, ne meprosiciam. proximae gaudere te ostendunt, me remansisse. eas eum lego, minus mihi tura pix uideor, sed tandiu, dum ιτο deinde emergit rurssum dolor, π mvου πιαν τααία. quam eb rem obsi' ero te, mi Tite, eripe mihi hune dolorem, aut minue satitem, aut conflatione, aut consilio, aut quacunque repo tes. quid tu autem possis aut quid homo quissuam uix iam deus. equidem illud molior, quod tu mones, spe-