장음표시 사용
341쪽
AD ATTICVM 1 9berent, eui uellem addici : diem pecuniae M. Nov. esse. re scripsi ei stomachosius, cum ioco tamen familiari. nunc quoniam agit liberaliter, nihil accubo hominem ; Ariapsis ad eum, me a te certiorem esse factum. Tu de tuo itinere quid, CT quando cogites, uelim me certiorem facias. ad XV. Kal. Mai. Vale. . CICERO ATTICO S. ME A D H V c nihil praeter tempestatem moraitar. astute nihilsi macturus. Di in Histania quidlibet : CX tamen retici. meas cogitationes omnes explicasui tibi superioribus litteris. quocirca haesunt breues: et tamen, quia festinabam, eramq; occupatior de Mincto fratre : ita me quidem sidulo pd nosti reliqua. Quod deinde mones, er amice, er prudenter mones: sidearunt omnia facilia , si ab uno illo eauero. magnlim Flis est. mirabilia multa. nihil simplex, nihil sincerum. ue, lem, siseepisses iuuenem regendum. pater enim nimis indulgens, quidquid ego astrinxi, relaxat. si sine illa possem, regerem; quod tu potes: sed ignesto. magnum, inquam, opus est. Pompeium pro eerto habemus per Ibi bricum profici sit in Galliam. ego nune, qηi, CT qis
videbo. Ego vero Appuliam, er Sipontum, CT tergiuersationem istam probo nec tuam rationem eandem e si duco, quam meam: non quin in rep. rectum idem sit utrique nostrum: sed ea non agitur: regnandi contenteo est in qua pulsus est modestior rex, er probior, re in tegrior ,er is, qui nisi uincit, nomen populi R. deleratur necesse est: sin autem vincit, Sullano more, exemplos vincet. ergo hae in contentione neutrum tibi pasX et lum
342쪽
Iam sientiendum, tempori feruiendum est . mea causis autem alia est, quod beneficio uinctus, ingratus esse non possum: nec tamen in acie ,sed Melitae , aut alio in loco,pue in oppidulo futurum puto. nihil, inquies, tua
vas eum, in quem ingratus esse non visi immo minus fortasse uoluisset. sed de hoc uidebimus. exeamus mos do: quod ut meliore tempore possimus, facit Adriatieo muri Dolabella,sreto Siciliensi Curio. iniecta autem mihi stes quaedam est, uelle mecum Ser. Sulpicium eolloqui. ad eum mis Philotimum eum litteris . si uir esse uos let, praeclara σωοδω . sin autem, erimus nos, qui βαlemus. Curio mecum uixit, iacere Caeserem putans offensione populari, Siciliaes dissidens,s Pompeius nauigare coepisset. Quinctum puerum accepi vehementer. auaritiam uideo fuisse stem magni congia j. ωαgnum hoc malum est se V elus illud, quod timueramus, stero nullum fuisse. hoc autem uitium puto te existim re non nostra indulgentia : sed a natura profectum. quem tamen nos disciplina regimus. De Oppiis V liensibus quid placeat, cum Philotimo uidebis. Epirum nostram putabimus: sed alios cursus uidebamur bab,
turi. Vale. CICERO ATTICO S. VEΤ REs ipse monebat, tu ostenderas, re ego videbam, de iis rebus, quas intercipi periculos in esset, finem inter nos siribendi feri tempus esse: fled, cum ad mesepe mea Tullia Iscribat, orans , ut, quid in H i Dani.t geratur, expectem, semper ascribat idem videri tibi,
343쪽
tibi, idq; ipse etiam ex tuis litteris intellexerim ' non puto esse alienum , me ad te, quid de ea re sentiam , scribe*τe. Consilium istud tunc esset prudens, ni mihi vide; tur,si nostras rationes ad His aniensm casum acromamodaturi essemus: quod feri dicitis oportere . necesse est enim aut, id quod maxime uelιm, pellι istum ab Hiastanti ; aut trahi id bellum aut istum , ut confudere uidetur, apprehendere H panias. si pelletur: quam
gratus, aut quim honestus tum erit ad Pompeium nos per adlientus, cum ipsem Curionem ad eum transiimrum putem se trahitur bellum: quid expectem , alitquam diu relinquitur, ut, si uincimur in Histanti,
quit semus. id ego contra puto . istum enim victorem magis relinquendum puto , quam victum , dubiitantem magis, quim fidentem suis rebus . nam caedem uideo, si uicerit , impetum in privatorum pecunias,
er exulum reditum tabulas novas, turpissimos rum honores, regnum non modo Romano homini,
sed ne Perse quidem cuiquam tolerabile. tacita esse pοα terit in id dignitas nostra 'pati poterunt oculi, me cum Gabinio sententiam dicere t m quidem illum ragari prius f praesto esse elientem tuum chloelium, catuli φPlaguleium, eeteros sid cur inimicos eo sto, qui meos necessarios, ae me defensis, nee videre in earia sine dolor re, nec uersari inter eos sine dedecore potero. quod si ne id quidem est exploratum , fore, ut mihi liceat, stributenim ad me amici eius, me illi nullo modo satisfecisse, quὰd in sinatum non uenerim ) tamen ne dubitemus,
an ei nos etiam eam periculo uenditemus, quicum con
iuncti ne cum praemio quidem noluimus esse t de-
344쪽
inde hoc uide, non esse iudicium de tota contentione in Hispansis: nisi forte, his amissis, arma Pompeium abjeαcturum putas : cuius omne eonsilium Themistocleum est. existimat enim, qui mare teneat, eum necesse reavlim potiri. itaque, qui nunquam egit, ut Histaniae persi tenerentur, naualis apparatus ei simper antiquissβι- ma cura fuit. nauigabit igitur, cum erit templis, maxiamis classibus, ad Italiam accedet: in qua nossedem tes quid erimus nam medios esse iam non licebit. et
8 sibus aduersabimur igitur ἰ qued malum maius scilicet tantlim denique quid turpiust Annibal hie in ab senatis solus tuli scelus: eius lem eum Pompeio, er cum reliqujs principibus non feram' quo d si iam, misso officio, periculι ratio habenda est: ab illis est periculum, si pec' caro, ab hoc, si recte fecero: nee ullum in his malis consilivm periculo uaelium inueniri potest: ut non sit dabilim, quin cum periculo fetiamus, quod fugeremus
etiam cum salute. non simul cum Pompeio mare transferimus. omnino non potuimus: extat ratio dierum:
sed tamen fateamur enim, quod est: ne condamus quisdem, ut possumus ) fefellit ea res, quae sertasse non deubuit,sed fefellit: pacem putauisere: qvies esset, iratum
mihi caestrem esse, eum idem amicus esset Pompeio, noαlui: foramenim , quim uidem essent. hoc veritus in hane tarditatem incidi: Ad assequar omnia ,si propero ;s cunctor, amitto. tamen, mi Attice, auguria 'ποαque me incitant quadam iste non dubia, non haec colle gij nostri ab Appio ,sed illa Platonis de t rannis . nullo enim modo posse uideo stare istum diutius , quin ipsi per se, etiam languentibus nobis, concidat, qHippe qWi Isorentis γ
345쪽
AD ATTICUM. 16 I florentis, ac nouos, ut uti diebus ipsi illi egenti , ac pera Ritae multitudini in odium acerbissimum uenerit, qui durarum rerum simulationem tam cito amistrit , mansiueti dinis in Metello, diuitiarum in aerario. iam quibus utratur uel orijs, uel ministris ,si si prouincias ,si remp. rragent, qliorum nemo duo mensis potuit patrimonium Dum gubernare non punt omnia colligenda: quae tu acumtissime persticis .fd tamen ea pone ante oculos : iam inatelliges id regnum uix semestre esse posse. quod si me fe-festerit, feram, sicut multi praeclarissimi homines in rep.
excellentes tulerunt. nis forte me Sardanapali uice in suo lectulo mori malle eequeris , quim exilio Themisto- Meleo: qui cum fuisset, ut ait Thucydides, των τε παραπδιέλαχ ι 1ς βουληγ κρατιςος γνήκων κώ των μελ
men incidit in eos easius, quos uitasset ,s eum nihil fefe&lisset . etsi is erat ut ait idem qui το, τε αμ ρινον, η ι'
lit, nec quo modo Laeedaemoniorum, nee quo modo sudarum ciuium inuidiam effugeret, nee quid Artaxerxi polliceretur . non fuisset illa nox tam acerba Africano, sapientissimo uiro, non tam dirus ille dies Sullanus eallia dissimo uiro C. Mario,si nihil utrunque eorum fefellisset. nos tamen hoc confirmamus illo augurio, quo diximus: nec nos fallit, nec aliter accidet. eorruat iste, necesse est,
alit per aduersaries, aut ipsi per sie, qui quidem Abirg
aduersarius unus acerrimus. id stero uiuis nobis fore. Ranqram tempus est nos de illa perpetua iam, non de hae exigua uita cogitare. sin quid acciderit maturius; baud sine mea multum interfuerit, utrum factum τι
346쪽
deam, an futurum esse multo ante uiderim . quae elimita sint ; non est committendum , ut ijs paream , quos contra, me senatus, ne qMid rest. detrimenti acciperet, ,
armauit. Tibi sunt omnia commendata: qsDe commemdationis meae pro tuo in nos amore non indigent. ne hercule quidem reperio, quid scribam: sedeo enim πλου δοακων : etsi nihil unquam tam fuit scribendum, quam nishil mihi unquam ex plurimis tuis iucunditatibus graαtius aeeidisse, quam quod meam Tulliam suavissime, diligentissimes coluisti. ualde eo ipsa delectata est, ego
autem non minus . cuius quidem utrius mirifica. quo moα
do illa fert publicam eludemi quo modo domesticas tricas quantus autem animus in discessu nostros ζοργῆ sitfκmma σὐσηξις : tamen non recte facere, bene auadire uult .ssed hae super re nimis; ne meam ipse συμπιεαθειαν euocem . Tu, si quid de Histantis certius, et si quid
aliud , dum ad Fumus, s ribes: π ego fortasse dis edens
dabo ad te aliquid, eo etiam magis, quὰd Tullia te non putabat ex Italia hoc tempore. Cum Antonio item est agendum, ut cum Curione Melitae me uelit esse: bule bello nolle interesse. eo uelim tam facili uti possem , σtam bono in me, quam Curio. is ad Missenum V I. non. uenturus dicebatur, id est hodie: sed praemisit mihi odiosis litteras, hoc exemplo. Antonius trib. pl. pro prael. Ciceroni imp. S. vi NISI te valde amarem, malio quidem plM, quam putas, non extimuissem rumorem, qui de te pro
latus est, cum presertim falsum esse existimarem : sed quia
347쪽
AD ATTI C V M Is, 2 quia te nimio plus diligo, non possum d simulare, mihi famam quoque, qramuis sitfalsa, magni esse. Te iturutrans mare, credere non possum, cum tanti facias Dοα labellam, Tulliam tuam, feminam lectissimam, tantis ab omnibus nobis fas ; quibus mehercule dignitas, amplitudos tua pene carior est, quim tibi ipse .fid tamen non sum arbitratus esse amici, non commolieri eαtiam improborum fermone. eo feri studiosius, quod tua dicabam duriores partes mihi impositas esse ab Ufensio: ne nostra, quae magis a θλοτυπία mea, quam ab in ria tua nata est . sic enim uolo te tibi perfudere, mihi neminem esse cariorem, te excepto C are ; mes illud una iudicare, caesarem maxime insiuis M. Ciceronem reponere. quare, mi Cicero , te rogo , ut tibi omnia integra ferues, eius fidem improbes, qui tibi, ut beneficiu daret, prius iniuriam fecit: contra , eum ne profugias, qμι te, eis non amabit, quod accidere non potest in tamen salvum, amplissimum; esse cupiet. Dedita opera ad te calpurnium, samiliarismum meum, misi; ut mihi magnae curae tuam vitam, ac dignitatem esse scires. Eodem die ae caesare Phi lotimus litteras attκlit, hoc exempti.
Caesar imp. M. Ciceroni imp. S. VE T SI te nihil temere, nihil imprudenter factui si iudicaram: tamen permotus hominum fama ,scribendum ad te existimavi, et pro nostra benevolentia peledam, ne quo progredereris inclinata ia re, qua integra etia proαgrediedu tibi no existimasses. naque et amicitiae grauiore iniuria feceris, et tibi minus comori consulueris,si no for
348쪽
LIB. X. EPIST.tunae obsiecutus uideberea omnia enim fecundissima nos sis , aduerssima illis accidisse uidentur: nee caussam 'cuius , eadem enim tum fuit, cum ab eorum eonfiitiis ab se iudicasti: sied meum aliquod factum condemnaui Ase: quo mihi grauius abs te nil accidere potest . quod ne facias, pro iure nostrae amicitiae 2 te peto. postremo, quid viro bono, quieto , π bono civi magis conuenit, quam abesse ὰ ciuitibus controuersiis ρ quod non nulli eum probarent , periculi caussa sequi non potuerunt. tu,
explorato'uitae meae testimonio, er amicitiae iudicio, neqlle tutius, neque honestius reperies quidquam, quimab omni contentione abesse. XV. Kal. Mai. ex itineret. Vale.
ADVENTVS Philotimi at euius hominis, quam insely, Ο quim saepe pro Pompeio mentientis exanimauit omnes, qui mecum erant: nam ipsi obdurui. di bitauit nostrum nemo, qκin caesar itinera repressisset: volare dicitur. Petreius eum Afranio se coniunxisset: nihil affert elusimodi. quid quaeris i etiam illud erat persia:
silm, Pompeium cum magnis copjs iter in Germaniam per libricum feeisse : id enim αυθεντικως nlinciabatur.
Melitam igitur, opinor, eapessemus, dum, quod in id is stanti : quod quidem propemodum uideor ex Caesaris litteris ipsius uoluntate facere posse; qui negat neque honestius, neque tutius mihi quidquam esse , quim ab omni
eontentione abesse. dices, libi ille ergo tuus animus, qliem proximis litteris 'ads, idem est: sed utinameo m β-lκm capite decernerem: laevmae meorum me interdum molliunt,
349쪽
AD ATTICVM. 163 molliunt, precanti m , ut de Histantis expectemus. Μ.
caelij quidem epistulam, sicriptam miserabiliter, quae hoc
idem obsecraret, ut expectarem, ne forinnas meas, ne unicam filiam, ne meos omnes tam temere proderem,
non sine magno fletu legerant pueri nostri. eis meus quidem est fortior, eos ipsὸ vehementius commouet, nec quidquam nisi de dignatione laborat. Melitam igitur, ὸeinde quod uidebituri tu tamen etiam nunc mihi aliquid litterarum, maxime si quid ab Afranio . ego, se cum Antoni o locutus ero, scribam ad te, quid actum sit: ero
tamen in credendo , ni mones, cautus . nam occultandi
ratio tam difficilis, tum etiam periculosa est. Seruium expecto ad nonas, Er adiicit i Postumia,'seruii flvj. QSartanam leuiorem esse gaudeo. misi ad te Gelli etiam 'lettera rvm exemplum. Vale.
Caelius M. Ciceroni imp. S. EXANIMATVS tuis litteris, quibus te nihil, nisi triste, cogitare ostendisti neque, id quod esset, perscripsisti neque non tamen, quale esset, quod cogitares, apearuisti ; has ad te illico litteras scripsi. Per fortunas illas Cicero, per liberos te oro, O obsecro, ne quid grauius de salute , incolumitate tua confulas . nam dees, b Uiness, amicitiams nostram testificor, me tibi praedia xisse, neque temere monuisse ; sed ,postquam Caesarem conuenerim, sententiamq; eius, qualis futura esset pamia uictoria, cognorim, te certiorem fecissi. se existimas eundem rationem fore Caesaris in dimittendis adse serjs, O conditionibus ferendis, erras . nihil nisi atrox
350쪽
sevum eogitat, atque etiam loquitur. iratus senatui exuit . his intercessionibus plane incitatus est. non mehe cute erit deprecationi locus. quare si tibi tu, si sibus uniscus , si domus ,si 'es tuae reliquae tibi carae siunt; si aliut
quid apud te nos, si uir optimus gener tuus ualet: eo rum fortunam non debes uelle conturbare, ut eam caussam, in cuius uictoriasius nostra est, odisse, aut relinaqliere cogamur, alit impiam cupiditatem contra flutem
tuam habeamus. denique illud cogita, quod offensae fuerit , in ista eunctatione te sebiisse . nunc te contra uictos rem facere, quem dubjs rebus laedere noluisti, ad eos fugatos accedere, quos resistentes siqui nolueris, siummae stultitiae est. vide, ne, dum pudet te parum optimastem esse, parum diligenter, quod optimum sit, eligas.
quod si totum tibi perseadere non possum ,sitem, dum, quid de Histantis agamus , sicitur, expecta ; quas tibi nuncio aduentu Caesaris fore nostras. quam isti stem baabeant amissis Histantis, neficio. quod porro tuum cons-lium sit ad desperatos accedere, non mediusfidius reperio . hoc, quod tu non dicendo mihi signiscasti, Caesar auadierat: aesimul atque, aue, mihi dixit, statim, quid de te audisset, exposivit. negaui me scire: tamen ab eo petiuvi, ut ad te litteras mitteret, quibus maxime ad remranendum commoueri posses. me secum in H istaniam dueit . nam, nise ita faceret . ego prilis, quim ad urbem accederem, ubicunque ess, ad te percurrissem, bdea te praesens contendissem, atque omni ui te retinuissem.
Etiam atque etiam Cicero cogita, ne te , tuosq; omnes funditus euertas, nec te sciens , prudensq; eo demittas, unde exitum uides nullum eo. qaid si te aut uoces optis