M. Tullii Ciceronis Epistolae ad Atticum, ad M. Brutum, ad Quinctum fratrem, cum correctionibus Pauli Manutii

발행: 1558년

분량: 718페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

AD ATTI C V Μ. I qmentam recte intelligis ; quae nullo modo administratiri sine vectigalibus potest: nec me caussa m eos, qui circum illum fiunt, omnia postulantes, bellum nessarium times. Trebatium nostrum , etsi , ut scribis, nihil bene sterat, tamen uidere sane uelim . quem fachorteris , ut properet. opportune enim ad me ante adauentum caesaris uenerit. De Lanuino, statim, ut auadiui Phameam mortuum, optavi, si modo esset futurire'. ut id aliquis emeret meorum: neqγe tamen ad te, qui maxime melis , cogitaui . sciebam enim, de quoto anno,qquantum in solo , solere quaerere: neque solum Romae ,sed etiam Delι tuu a digamma uideram . uerum tamen ego illud, quanquam est bellum, minoris aestimo, qua m aestimabatur Marcellino confle ; cum ego istos hortulos propter domum, Aniij quam tum babebam, tuacundiores mihi fore putaba, π minore impens, quam se Tusculanum refecissem. uolui Hri egi per prae dem , illi daret, Antii cum haberet venale: noluit . sed nunc omnia ista iacere puto propter nummorum caritaαtem . mihi quidem erit aptissimum , uel nobis potius , situ emeris . sed eius dementias cave contemnas . ualde est uenustum . quanquam mihi ista omnia iam addiactae uastitati uidentur. Retondi epistolis tribus: sed expecto tuas. nam me adhue tuae litterae sit lentarunt.

NIHIL habebam, quod sieribere: neque enim rami quidquά audierit; et ad tuas omnes rescripsera pridie sed, cu me aegritudo nosolum somno priuaret, uera ne uigila

312쪽

re quidem sine summo delire pateretur tecum ut quasi loquerer, in quo uno acquiesco, hoe nescio quid, nullo argumento proposito , scribere institui. Amens mihi fuisse uideor ae principio,'me una haec res torquet, q.

non omnibus in rebus labentem , vel potius ruentem Pο-peium tanquam unus manipularissecutus sim. uidi hοα minem XIIII. Κ at . Febr. plenum formidinis. illo ipso Hesiens, quid ageret . nunquam mihi postea placuit nec unquam aliud in alio peccare destitit. nihil interim Q ad mescire, nihil nisi fugam cogitare. quid quaeris 'sicut ἐν τοῖς ἐρ-μοῖς alienantur immundae, insulsae, in iracorae : sic me illius fugae, negligentiaes; deformitas auei tit ab amore. nihil enim dignum faciebat, quare eius

fugae comitem me adiungerem . nune emergit amor

nunc desiderium ferre non possum: nune mihi nihil lis bri , nihil litterae, nihil doctrina prodest. itaque dies

noctes, tanquam avis illa, mare prostecto, evolare cuα pro .do, do poenas temeritatis meae. et si quae fuit illa temeritas f quid feci non consideratissime si enim nihil praeter fugam quaereretur ; fugissem libentissime : sed

genus besti crudelissimi, maximi, quod, nondum uis dent homines, quale futurum sit, perhorrui. quin m nae municipiis' quae nominatim uiris bonisi quae denique omnibus, qui re hansisseent quam crebro illud i Sutila potuit ; ego non potero ' mihi autem haesirunt illa. M e Tarquinius, qui Porsenam , qui Octauium Mamilium contra patriam: impie Coriolanus, qui auxilium petite a Volycis: recte Themistocles, qui mori maluit: nefarius H ippias, Pisistrati filius, qui in Marathonia pugna ceci dit, arma contra patriam ferens . at Suta , at Marius ,

313쪽

πριν

AD ATTICVM. 14 at cinna recte. immo iure fortasse: sed quid eorum ui

ctoria crudelius ' quid funestius f huius belli genus fugi,

O eo magis, quo d erudeliora etiam cogitari, rari videbam. me, quem non nulli conseruatorem istius urbis, quem parentem esse dixerunt, Getarum, et Armeaniorum, Colchorum copias ad eum adducere t me meis civibus famem, uolitatem inferre Italiae s hune primum mortalem esse, deinde etiam multis modis posse exatingui cogitabam: urbem autem, π populum nostrum fruandum ad immortalitatem, quantum in nebis esset, putabam. tamen stes quaedam me obtentabat , fore , ut aliquid conueniret potius, quam aut bie tantum fe - leris, aut ille tantum flagitῆ admitteret . alia res nlinc tota est, alia mea . sol, ut est in tua quadam epistola, exaeidi te mihi ρ mundo ardetur . ni aegroto , dlim anima est, stes esse dicitur: se ego, quoad Pompeius in Italia fuit, 'erare non destiti. haec me fefellerunt ; , ut ne rum tequar , aetas iam ae diuturnis laboribus devexa adscium', domesticarum me rerum delectatione mollιuit. nunc sive periculo experiundum erit, experiar certe, ut hinc avolem. ante oportuit fortasse sed ea, quae scripsi sit, me tardarunt, auctoritas maxime tua. nam climad hune locum lienissem, euolui uolumen epistolarum

tuarum, quod ego Ab signo habeo , feruos diligentisiume. erat igitur in ea, quam X. Kal. Febr. dederas, hoc modo. SED,videamus, neus quid agat, itilius rationes quosum strant . quὰdsi ille Italiam relinaquei faciet omnino male, re, ut ego existimo, δεογL; sed tum demum consilia nostra commutanda erunt. Hoc cribis post diem quartum , quim ab urbe. discesimus. - se

314쪽

LIR. IX. g P I ST. discesssimus. deinde V III. Kal. Febr . TANTUMMODO Cneas noster ne, ut urbem αλογμως relinquit , sic Italiam relinquat. Eodem die das alteras litte, ras, quibus mihi consulenti planissime restondes: est enim sic. SED uenio ad conseitationem tuam. si Cnelis Italia eedit, in urbem redeundum puto: qui enim sinis peregrinationis i hoc mihi plane haesit nune ita uideo, infinitum bellum iunctum miserrima fuga ; qMam

tu peregrinationem υ κορ 51. Sequitur χ:1κτμου VI. Kal. Febr. E G O si Pompeius manet in Italia, nec res

ad pactionem uenit longiv bellum puto fore: sin Itaαliam relinquit , ad posterum bellam es απονδον strvi exta stimo. huius igitur telli ego particeps, o socius, et a Liuior esse cogor, quinta D δα-- , eum ciuibus. Deinde V I. id. Febr. cuiam plura audires de Pompeii coablio, concludis epistolanx quandam hoc modo. E G O quidem tibi non sim auctor, si Pρ eius Italiam relina quit , te quoque profugere : summo enim periculo facies, nec reip. proderis, cu quidem posterius poteris proadesse, si manseris. quem φιλοπατριν , ac πολι κον boaminis prudentis,et amici tali admonitu non moueret audictoritas Deinceps III. id. Febr.iterum mili respondes

eo utenti ,sic. QV O D quaeris i me, fugam ne Adam,

an moram desierendam utiliorem putem: ego uero in

praebentia subitam disicessum, praecipitem profectioinem cum tibi, tum ipse Cneo inutilem, periculo amputo: satius esse existimo, uos distertitos , in steaeulis esse :sed mediusfidius turpe nobis puto esse de fuga cogitare. hoc turpe Cneus noster biennio ante coαgitauit: ita Sκllaturit animas eius, proscripturit diu.

315쪽

ρον scripsisses , ego mihi Z te quaedam significari puritassem, ut Italia cederem ; detestaris hoc diligenter XI. Kal. Mart. EGO uero nulla epistola significaui,si cneus Italia cederetini tu una cederes: aut, si significaui, non

dico fui inconstans, sed demens. In eadem epistola alio loco. NIHIL relinquitur , nisi fuga: cui te socium

neutiquam plito esse oportere, nec Anquam puta Ri. Tostam aute hanc deliberationem euoluis accuratius in litateris V I I. Kal. Mart. datis. S I M. Lepidus,et L. Volcatilis remanen manendum puto, ita, si si saluus sit Pompeius, constiterit alicubi, hac νεχέαν relinquas, et te in certamine uinci eum illo facilius patiaris, quam ca hoc in ea,quae perspicitur futura, colluvie regnare. mutita distulas huic ententiae conuenientia. inde ad extre: mlim. Q V ID SI, inqliis, L E PIDVS, et Volcatius disietant 'plane ἀπορι. . quod euenerit igitur , quod egeris, id ςερκτέον putabo. si tum dubitares, nlinc cerate non dubitas, istis manentibus. Deinde in ipsa fuga V . Eal. Mart . INTEREA non dubito quin in FormἈαno mansurus sis. comodissilme enim το μελλον ibi καραδοκη ως. Ad Kal. Iaart. cum ille quinctu iam diem B rumdusj esset. T V M poterimus deliberare, non scilicet inategra re sed certe minus infracta quina si una proieceriste. Deinde IIII. non. Mart. ibo τι λη ν cum breuiter

scriberes, tamen ponis hoc. CRAS scribam plura, et ad omnia: hoc tamen dicam, non poenitere me costilii de tua mansione: π, quanquam magna solicitudine, tamen, quia minlis malι puto esse, quam in illa profectione, maetneo in sentetu, π gaudeo te mansisse. cu uero iam ana

316쪽

LIB. IX. EPIS

gerer , π timerem, ne quid i me dedecoris esset admisesum ; III. non. Mart. TAMEN, te non esse unaeum Pompeio, non fero moleste . postea, si opus furrit, non erit dissicite: illi , quoquo tempore fit, erit νιζον. sid hoc ita dico: si hie, qua ratione initium fecit , eadem cetera aget, sincere, temperate, prlidenter ;valde uidero , consideratius utilitati ne irae confluero . VII. M. Mart .seribis, Peduceo quoque nostra probari , quod quierim: euius auctoritas multum apud me valet. His ego tuis seriptis me consolor, ut nihil ἀ me adhue delictum putem. tu modo auctoritatem tuam defendito aduersius me. niihil opus esse, conscius ego , aliis. ego si nihil peccaui, reliqua tuebor . ad ea tute hortare , me omnino tua cogitatione adiuva. Hie nihil dum de reditu Caesaris audiebatur. Ego his litteris hoe tamen profeci: perlegi omnes tuas, m in eo acquier i. Lemtulum nostrum fis Puteolis esse : qaod cum e uiatore

quodam esset auditum, qui se diceret, eum in Appia, eum is paulum lecticam aperuisset, cognosse, et se uix uem Visimile, mis tamen Puteolos pueros, qui pervestigarent, ad eum litteras . inuentus est uix, in hortis fus se e

eultans: litterasq; mihi remisit,mirifice gratias agens taesari: desua autem consilio C. Caeeio mandata ad me de Φ isse. eum ego hodie expectabam, id est XIIII. Kal. Apr. Venit etiam ad me Matius Quinquatribus, homo mehercule, ut mihi uisius est, temperatus, m prudens rexistimat is quidem est semper auctor oesi. quam ille haec non probare mihi quidem usils est, quam illam

νεκέαν, lit tu appellas, timere . huic ego in nitillo sermone epistolam ad me caesaris ostendi, eam, critus exemplum

317쪽

ta l

AD ATT. IC VM. I Texemplum ad te antea misi: rogaui v, ut interpretar

tur, quid esset, q- ille seriberet, consilio meost uti uetile, gratia, dignitate, ope rerum omnium. restondit, si non dubitare, quin opem, σgratiam meam ille ad pacificationem quaereret . utinam aliquod in hac mi ria reip. πολιτιGb opus escere, π nauare mihi liceat. Matius quidem illum in ea sententia esse eo de bat se auctorem fore pollicebatur. Pridie alitem apud me crassipes fuerat, qui se prid. non. Mart. Brundusio profectum, atque ibi Pompeium reliquisse dic bat : quod etiam, qui VIII. H. illine profesti erant, nuntiabant: illa uero omnes, in quibus etiam crassipes, qsi prudentia potuit attendere afrmones minaces, inimi eos optimatium, municipierum hostes, meras prostri ptiones, meros Sullas: quae Lucceium loqui, quae totam Graeciam, quae vero Theophanem. tamen omnis stes salutis in illis est: ego exelibo animo, nec partem ullam eapio quietis , ut has pestes mugiam, cum dissimillimis nostri esse cupio . quid enim tu illae Scipionem, quid Faustum, quid Libonem praetermissurum sic teris putas i quorum creditores conuenire dicuntur . quid eos alitem, cum vicerint, in ciues effecturos f quam uero putas μακροψυέαν Cnei nostri esse s nunciant, Aegyptum, Arabiam ευδαμονα cogitare , Η Ρ-nium abiecisse . monstra narrant: quae falsa esse posisunt: se certe e perdita sunt, ct illa non saluta via . Tuas litteras iam desidero. post fugam nostram

nunqram tantum earum interuallum fuit. Misi ad te exemplum litterarum mearum ad caesarem quibus me aliquid profecturam pisto. Vale. cicero

318쪽

l . LI B. IX. EPIST.

Cicero imp. S. D. Geseri imp. t sv T legi tuas litteras , quas ab Furnio nostro accerperam, quibus mecum agebas, ut ad urbem essem ; te velle isti consilio, π dignitate mea: minus sum ad miratus: de gratia , π de ope quid significares , me eum ipse quaerebam: ste tamen deducebar ad eam coagitationem , lit te pro tua admirabili, ac singulari suptentia de ocio , de pace , de concordia ciuium agi uelle arbitrarer: π ad eam rationem existimabam satis apα tam esse re naturam , π personam meam . quod sita est; si qua de Pompeio nostro tuendo, ex tibi, ac

Nip. reconciliando cura te attingit : magis idoneum,quim egosum, ad eam caussam profecto reperies nem, nem: qui re illi semper ,π senatui, cum primum po*tui, pacis auctorfui j nec , sumptis armis, belli tillam

partem attigi iudicauis te eo bello uiolari, contra cui ius honorem, populi R. beneficio concessum, inimici, araque inuidι niterentur . sid ut eo tempore non modo ipsi auctor dignitatis tuae fui, uerum etiam ceteris a Metor ad te adamandum: sic me nunc Pompeii dignitas nebe; menter mouet. aliquot enim sunt anni , cum uos duos

delegi, Ios praecipue colerem, quibus essem , secutsium, amicissimus . Quamobrem a te peto , uel potius

precibus omnibus oro, obtestor , ut in tuis maximis

curis aliquid imtertias temporis huic quoque cogitatio: ni, ut tuo ueneficio bonus uir, gratus, pius denique esse in maximi benesicij memoria posssim . qκae si tantum αd me ipsium pertinerent, sterarem me e te tamen impe*traturum : sed, ut arbitror , π ad tuam ':m ,

319쪽

AD ATTICVM. Iq8 ad remp. pertinet, me pacis, u triusique vestrum, ad ciuium concordiam , per te , quamaccommos datissimum, conservari. Ego, eum antea tibi de Lemtulo gratias egissem, cum ei saluti , qui mihi fuerat, fuissees tamen, eius litteris lectis, quas ad me gratissimo animo de tua liberalitate, beneficioq; misit, eandem me salutem 2 te accepisse putaui, quam ille . in quem si me intelligis esse gratum ; cura, obsecro, ut etiam in Pomaptium esse possim. Vale.

CICERO ATTICO S. L E G ε ΒΑΜ tuas litteras XIII. Kal. cum m ibi vis stola astertur ὀ Lepta , circumvallatum esse Pompelli ratibus etram exillis portus teneri . non mediusfidius prae lac mis possum reliqlia nec cogitare, nee scribere. misit ad te exemplum. miseros nos, cur non omnes fatum illius una executi sumus t ecce eadem a Matio , Tr batio: quibus Minturnis obvii Caesaris tabellar'. toraqueor infelix, ut iam illum Mucianum exitum exoptem. at quam honesta, at quam expedita tua consilia, qliam evigilata tuis cogitationibus qui itineris, qua nauigationis, qui congressus , sermonisq; cum Caesare . omania tum honesta, tum cauta . in Epirum uero insultatio quimsiualiis, quam liberalis. , quim frater na t De Dion*sio, sum admiratus: qui apud me honoratior fuit, quim apud scipionem P 'aetius: ὰ quo impurissime haec , haec nostra fortuna de stem est. Odi hominem , odero: utinam ulcisci posem : sed iblum ulcistentur mores sui. Tu, ii des, nunc vel ma

320쪽

xime, quid agendum nobis sit, cogita. populi R. exisscitvs C n. Pompeium circumsidet: fossa uasto sis tum tenet: fuga prohibet: nos uiuimus, cr stat urbs istat praetores ius dicunt aediles ludos parant f iuri bonissuras perscribunt' ego ipse sedeo i coner illuc ire, ut insanus ' implorare fidem municipiorum s boni non fiquentur; leues irridebunt; rerum nouarum cupidi, utactores presiertim, armati, vim, re manus asserent.

st quid censis igitur ecquidnam est tui consilui ad sinis

huius myrrinis vitae t nunc doleo, nune torqueor, cum quibusidam aut sapiens uideor , quod una non ierim, aut felix fuisse. mihi eontra: nunquam enim illiui uis ctoriae scius esse uolui ; calamitatis mallem fuisse . quid ego nune tuas litterasoquid tuam prudentiam , aut boneuolentiam implorem actum est. nulla re iam posipum iuuari, qui ne quid optem quidem iam habeo , ni se ut aliqua inimici misericordia liberetur. ουκ ε. ετυμος λογος , ut opinor , ille de ratibus. quid enim est, quod Dolabella iis litteris, quas III .id. Mart. 2 Brundusio dedit, hane ἐυημερ αν quas taesaris scriberet, Pompeium in fuga esses eumq; primo uento narestaturum quod ualde disicrepat ab uis epistolis, quarum exempla antea ad te misi. hie quidem mera scelera loquuntur e

sed non erat nec recentio auctor, nec huius rei quidem melior Dolabesta. Vale. cICERO ATTICO s. i 7T V A S XI. Kal. accepi litteras, quibas omnia conflia dissera in id tempus, cum silerimus, quid actam sit.

SEARCH

MENU NAVIGATION