Nomenclator Philologus, explicans verborum difficiliorum etymologias, origines, proprietates & differentias, omnes fere aegyptiarum, persicarum, graecarum, latinarum, aliarumque gentium antiquitates, ritus, consuetudines ... emissus manu Johannis Ada

발행: 1682년

분량: 561페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

Ipsas autem uncias subdividunt in a lis, & singulos anglos in momenta, quae vocan et leu Unica Tireseca habet anglos iao. coloniensis tantum l9. Ubi notetur, squodin auro puro marca sedecim lotho- rum ratione bonitatis dividatur in a cerm tia leti tardit, &ssingula coxatia in Ia.gr M. Aurum igitur, cui pars un/ puta seu Unum ceratium puruna deest, dc pro illo substitutum argentum, dicitur aurum,' . 23. ccratiorum: & ita deinceps. Mala hca autem seu i6.lothi in argento puro ha- t 288gra 'a : quia singuli lothi argenti

puri di escuntur in V. grana seu Τi dii. θ

M0NIMENTA, teste Varrone,

a monendo , quae sunt in s Ulchris: dc fideo secundum viam , quo praetereUntes admoneant, bc se fuisse, dc . illos esse mor- aiales. Alii scribendUmi volunt mon ' tmentum per in quicquid nos monet, sive monere potest alicujus vel praeteritae r . Ut tituli, sepulchra, statuae,sen ,porticiis, cadimina, historia, documenta, doctrina, libri, hi caeteraqUe hujusmodi. Ulpianus inquit, hi hominis condita iunt. 2

182쪽

Nommentum autem dicitur, quod in orta servandae ca usa existit. Cal vin. Distrimen statuebatur inter monumenia sumtu publico facta, & ca , quae decreto h tantum publico: Noli enimfuit jus in Re puri Atheniensitum ornare lepulchra de-- functoruar, quantum aut heredis, aut ipsi, us cssam defuncti ambitio postulasset: ve- i im detumulis majoris impensis Cogno. Iccbatur, neque is honos vulgo omnibus, scd claris tantum Viris co 'cedebatur. Divcrsus uit publicae sepulturae honos, quii bcae de Republ. meritis deferebatur, atq; i iis interdum mausolea de publico cXcitam.

bantur. Casa ub. in Athen. l. 13. c. 7 Monumenta suorum Veteres lepiebant,

i tenuiores quidem maceria aut humili aliqua levique materia r Honestiores vero lo- , rica e silice et saxo aut marmore. Statius, ritumulo Priscillae: .

ca audi in Suet. Neron. cap. 33. Mos prisci fuit seculi thesauros in mo- numentis sepelire : cujus exemplum estia historia Cyri apud Arrianum

183쪽

αναβασεως. l. 6. Quas, etiam ex iis , quae Hyrcanus atque Herodes e monumento Da vidis abstuler unt,abunde apparet,qudia' itis divitiis is sepultus fuerit. Josephus e . numerat Antiquit. libri 16. cap. II.

γ-s &-vendo ii ucitur ) est, exim Penes unum aliquem tantum vendendi potestas existit , id fit, cum unus solus, vel, ut fieri solet , cum paucis tecum admittas , exercet ac emit aliquod genus m caturo: universum, ut solus suo arbitrio vςndat . precium statuat. Calvin.

contra naturam fiunt, ut si homo cum

si capite pedibusve nascatur. Haec & o-nion dia aliquando dicuntur, quasi lor', - aliquid monstrantia. IF , quae licet naturalia. si ni, raro tamen iis ost dunt , & futuru Daliquid, cuim temporis intervallo dequiu

ciant.

xum aliquid indicant, ut sunt iereno diei cta tonitrua, cometae , mulae Partus, Sc.

184쪽

ri frequenter eveniant , tam semperat, ' quid praefigire videntur, ut sunt bubonis: c latus, occursus mustelae , le'oris &c. i Dicitur monstrum , quod notabilem a na- ..tura defornaitatem habet extraneam toti ipeciei,&ob id monstrari dignum : repetaritur autem duntaxat in rebus animatis , quorum semen mollius est , quam planta . ydna , & plura ad ejus terminationem cytia guatur, quam seminis plantae, estq; gene rationis difficilioris. Ut vero monstrum' dicatur , debet esse contra dispositionem membrorum 6c structurae, quam quaelibet animalium species sibi vendicat, sicut notabili er ab ea dcflectat , aut insigni errore natura degeneret. Beyerlinck. - 'ra solebant Vocres celare , quia tredebant aliquid mali, ubi nascebantur, portendere. Vana motus opinione , Or taenim illa ex vano metu ,q uena raritas ase' scit. Est triam in4nsolito formido major , i ignorantibusque omnia territalia sunt, si- l tui leviora quae familiaria. Cur Ruten, magis id rara possunt k quam quae fiunt' quotidie Rene Cicer': 'ρμam eses'

185쪽

non esse mirandum. Not. Vari in Tercyr. Act. . Scen. I. MORS aiat naturatas est. aut ciet illa 2 ιralis est dissolutio animae naturalis i corpore, qua regulariter extinguuntiar. Mors ci risiis est, qua quis civis Romanus Enumero civium Romanorum tollitur. Ita civiliter mortuus est, cui vel ademta est civitas, vel civitas & libertas simul. Calvin. Mortis mentio apud teteres erat abomi-

nanda. Quia quae sunt esse debent Qui faciebant testimenta, primum i sibi bene ominabantur, deinde addebant, asi quia vero accidat , ad significandam modi item, non ausi illam nominare. Cui format nonne similis ista Virgil. AEn. 9. vers. 299. a' - eas actum Dicaque septetur' i Dio. Chrysost. Orat. 6 Ut, nihil e tristi i, memini mortiis; a deo ut hae cura Meό quoque o imat indub tgentes cuicunque voluptatis generi. Apud fSueton. Claudius moriturus cum morta. isitatem nominaret, qui aderant, abominati sunt vocem. Cerda Noti in Virgil.an. 9. si

186쪽

st lacrisive moriaris, sive vivas. Sed prili mum non ausa Laodomia, dixit, γοd heui meo: alterum de vita clare posuit. Plura i tarda Noti in Virgil. AEn. 8. pag. 263. dea M. i. Certe apud veteres Mora culta, 'ut Dea. i illi Lacedaemonii templa dedicarunt, au-: store Plutarcho in Cleomene, θανατυ i stille. Tu vide Titium lib. 4 locor. cap. 7 20. ubi ex AEliano, citante Eustathio, 6 με- λο, id est, s Moraps templum a- i M Cerda Not. in Virgil. AEn. II. pag. ue 73. tria apud Veteres fuere mortis gene' ni Mors acerba, immatura, naturalis. Morsi acerba ab immatura distinguebatur hoci modo, quod illa esset infantuna; immaturai juvenum, naturalis senum. Iulianus A chiepiscopus Toletanus lib. I. i Zona mors dicitur, cum quis ci- to sine cruciatu defungitur, ut Graecum: illud Suetonius circumicribit. Plinius i. a. Ipsit. PO am fgnatum est testamentum , micat tersona vertit alloquutionem, iisdemme

187쪽

Quod fatis indicant, quae moΣ iis

quuntur: Dixeram vobis, im exturam me . squήmlibet μ=ama mortem etnam, suos aci, mner petis. Not. A.Buchia. in loc. cit Plin. lib. a. Vide χyorson axea. Apud Romanos Prib, 3scos laude dignum erat, in re honesta. et Rei puta utili si bi ipsi inferre manUM pud Thebanos tamen, qui mortemspoinc oppeteret, nulla omnino laude dignus c-- Iat, quin potius crimini dabatur,eoque icinoro pudendana lolcitiam coaxguebat a suam, veluti sui carnifex immanisque na', et tura: soreta Athenienses Vero cum ne-- licem sibi quis manu conscivissct defunca in icadaveri manum tanquamdacinorosem ab scindebant, illamque divisam a corpore hin uiar4Mm relinquebant. Quod Plato- l: Dis documentum fuit, qui centuit, opti-

188쪽

ianae & calamitatum incursus potius serre, nisi cum dies promissus advenerit, ne i mincio injussu Dei mortem sibi conici cc. re oportere, idque magnificentius plerisq;i mulio videri. Annotat. in iv. lib. i. vocabulum est. Hinc . non pauci vel bonum vel malum adjiciunt, i Ut eorum mens facilius innotesca t, sic ut fa-i eludit ICti multis in locis. Estautem mosa sit ex Varrone recitat Macrob. in judicio animi, quem sequi debet coosuetudo, Undei cultus moris dicitur consuetudo. csti institutum patrium pertinens ad religio,

genus est, ipecies. Ideoque omnis mulcta poena est, at non omnis pCena mulcta. Etenim quicquid moram, eulpam, delictumve vel temeritalcm coercet, poenam appellabimus 3 ac idem donauli a aifirmare non licst. Secunda differentia est in materia.

ti specialis peccati scilicet poena estJcu

tus animadversio hodie pecuniaria est quia olim pecuaria erat, autore Festo, ii cujus locum nunc pecunia successit, Gel : l . G Ccc liua

189쪽

li his cap. l . lib. ii. nam S in commerciis Io pecudum hodie signata pecunia iubiti- tuta est, l. l. ff. de contrah. em t. l. . & l. s. re de verb. signis.J poena autem non tantum pecuniaria ut olim pecuaria Festus ac GeL l. lius ex Varrone)verum capitis ac existim - Donis irrogari solet. Mutilia igitur duri- et ta3at pecuniaria poena, & in sola pecu- rnia consistit: at poena non solum est pecuniaria, Verum etiam capitalis, & si quae am ilia corporalis coercitio, cujusmodi in f stigatio, excoriatio, relegatio, deportario, aultimum supplicium. . ITertia differentia in eo consistit, quBd imuicta damnum famae damnato non it -

sen: poena delicti reo non potest non i- ignominiam afferre. Hi enim omnis iu- , Mia juris poena, at non mulcta Succedit deindς quarta differentia a cau- isi efficiente principali: nam mulcta pr h prio mulctantis arbitrio sine omni juris ne- cessitate vel autoritate infligitur; poena :autem reliqua omnis, quae mulcta non est, sive ea sit capitalis, sive non capitalis, sede pecuniaria, auialterius alicujus generis, ne, iquaquam punientis Vbitrio mia Q ς ecum t

190쪽

lorii traditur, sed lagis, SCti, constitUtiO- nis,consuetudinis ςdictiveautoritate &ju infligitur. Calvin.

ENICIPES, inquit Gellius

ita i6, c. 13.) erant cives Romani, eX mu nicipiis suo jure & legibus suis utenteS,min neris t3ntum cum populo Romano honorarii Pδrticipes, a quo munere Capessendo ppellati videntur, nullis aliis necessitati bus, neque ulla populi Romani lege adstricti, cum nunquam populo corum fundus, ctus esset. Postea abusive suae cujusquo civitatis cives municipes dicti sunt, ab eo, quod munera civilia capiant. Vide N0

Icit. Jhysi & Oileti. INJunicipia & Colonia disserunt: Muni cipia namque sunt civitates a populo Ro--no in societatem suorum munerum ac norum receptae , suo interim juro i utentes: Coloniae vero , quae ex urbe Roma orioil pem habent. I I

NMNIIS interdum ponitur pro dono, a quo non aliter disteri , quam quod latius pateat: -- enim dicitur

SEARCH

MENU NAVIGATION