Joannis Chrysostomi ... Hexaemeron metris expressum, illustriss. ac reverendiss. domino Annibali Albano Clementis 11. pont. max. ex fratre nepoti, Sancti Petri de urbe canonico, author Humillimè D.D.D

발행: 1705년

분량: 295페이지

출처: archive.org

분류: 철학

281쪽

Posse impugnari, vinci non posse; volentem Turpe nimis vinci . Patientia longa triumphum Consequitur; quid mente cadis, quid corde fatiscis psi Tu ne cede malis, sed contra ardentior ito. Qua tua te divina iuvat praesentia; pro te Nilitat ipse Deus: non es tibi solus in hostes. Quos debellatos Christi victoria monstrae Calce triumphandos. Ora: Pater abditus adstat, Filius attendit, sanctus quoque Spiritus ungit Chrismate virtutum mentem; bonus Angelus instat.

Et superos conserre manus tibi crede vocatos.

Omnia vincit amor, quo vincit & omnia Christus. Christus amor noster ; nostri via Christus amoris. Qua rem gradimur, cum sabbata culta quiescunt. Nam dolor ex odio culpae conceptus, ut infra Viscera se condit, laesumque recogitat ultro Numen inaccessum, Maiestatemque supremam ;Conterit edurae mentis praecordia, nisu Dimovet opposito, tetrumque cupidinis ignem Extinguit lacrymis: odium immortale malorum Inchoat omne bonum, primamque dolore favillam Elicit, ct tenero lumen succedit amanti. Inde autem succrescit amor sacer, inde pro sanus Solvitur & quanto serventius ille calescit, Tanto dehi litis mundi, carnisque libido Praepedit ascensum, donec quasi mortua mentem Corpore divisam linquat super AEthera ferri. Huc ut pervenias, nullis terrebere poenis ;Nulla tibi mortis species invisa Putetur. Nonne necesse pati, quos vita doloribus angit a Nonne necesse mori, quos nex abrodit ab ortu pinvitum te fata trahunt: quid Velle recusas Cum merito, quod nolle nocet ς nolisque, velisque ,

Te sequitur dolor, & lethum: post fata sequatur Certa quieS operum, mercea indicta laborum. Baium

282쪽

Baiulus ergo Crucis, patiens imitare Magistrum Coelo dilapsum, Pietas quem summa redegit

Pauperie, Probris, plagi S, cruce, morte, sepulcro, Divitias, decus, illecebras, & gaudia vitae Consummare brevis; quo te non cogat amati Cura beata boni, si saepe quieveris ipsa pSic sacer annus eat, dum septima Vertitur aetas, Dum labor in requie, requieSque labore cohaeret. Dii movet hebdomadas vaga Cynthia messe quaternas, Nec dum persecto solis consortia cursu Consequitur; majoris adhuc solemnia pacis Sunt celebranda viris, donec lux auserat umbras; Donec in octavam divina silentia lucem Evacuent ex parte quod est, totumque serenent. AEOuippe nihil certi victoria nostra triumphat; At quamquam ratio vincendi tota supernδDiffluat; omne tamen nobis onus ingruit, ut si Tota foret ratio vincendi nostra; quod est in Munera concessum, hoc in praemia proficit usu . Sunt interruptis haec exercenda periclis, Quo non poeniteat, vitae dum poenitet adiae ἔAc valido moerore mali suspiria plangant Pectus: Ohe nunquam satis est, vel laeseris una

Perminima culpa Numen: ieiunia festis, Et vigiles noctes praeeunt; maioraque luctu Gaudia proveniunt: quod si semel unxeris Agni Sanguine Niliacos postes, & limina ; surge, Transitus est Domini; fiat tibi Pascha salutis , Mensa viatorum: duplici velamine Christus Ipse latet; specie panis, velut hostia fuso Sanguine caesa latet, Corpus non SanguiniS expers δ

a I. Cor. II. Io. Cum autem seneriν a quospersectum est, evacuabitrer , quod ex parte est .

, Exod. Ia. υ enim Phase , idest Transitu; Domini ura.

283쪽

Et speele vini Sanguis, velut hostia secto Corpore suis latet, qui non est corporis expers;

vivit enim Christus specie sub utraque, sed Agnum

ostentant velut occisum mη steria, totum In toto, partes in partibus; integra res est -

Sub quavis specie; speciei fractio nunquam

Integritate caret; nunquam locus alter & alter

Multiplicat Corpus; divina potentia quo se

Non serat in magnis rebus, minimisque figuris, Transitus ut Domini magnum manifestet amorem O amor, o vitae requies, & meta beatae, Cor petit ecce meum, caro te mea iugiter ardet; Esurit, atque sitit; nullo me hectare maior Esca trahit, maior nullo me potus opimo; Potus & Esica simul, qui non corrumpitur esu ἔViva Caro, Sanguis vivus, Caro sanguine. Sanguis Carne viget, Daps in Potu viget. in Dape Potus; Sed tamen hac specie bibitur, non manditur. illa Manditur haud bibitur; Cyathus sunt, atque paropsis Potus, & Esca, sed hoc non sunt, quod Corpus Iesu, Corporis exuviae, latae sacra sv mbola mortis. Namque quod apparet. designat imagine Christum Esse Cibum, Potumque animae, qui nutrit abundb Corpore vivificans,& Sanguine; seque latenter Sub speciebus habet Panis, Uinique relidiis Dividuis, Corpusque suum mortale figurat. Ut resticet nobis quales assumpta dolores Pertulerit natura Viri; sed quod latet, olim Subiectum poenis, nunc immortale, potestas Notificat Deitatis inenarrabile donum, Quo genus humanum fruitur, si quando seratur In Christum, nihilumque sui permanserit in se. Sic igitur Divina soris, intusque reformet

Gratia me, resecet praVos eX pectore motus, Corporeamque animae subdat pax aurea molem,

Atque

284쪽

SEPTIMAE DIEI FERIAE. Σ32

Atque animam fidei. Tunc ah desiderat unum Te bone Christe, Dei Fili, Deus, atque Redemptor

Humani generis, mea te desiderat Aura. Quid moror accedam; Bonitas velata morantem Non patitur; suadent animo delicta recessum: Et tamen huc urget duris in rebus egestas. Accessi mi ser, & patulo timor ore vocantem Excipit, ac tremulo dilatat corde latebras. obticui; nec enim pro Maiestate loquentis Fas erat essari. Nunc o Deus abdite, Verbum Carne salutari vinctum; Caro Sanguine pollens Laberis in mentem, divino Numine reples Viscera te toto, transfers figmenta creati Stipitis, S renovas in te translata: fit unum Corpus amicitia; fit Spiritus unus in ipso, Quo requiescat amans in idipsum, & pace fruatur. Usque adeo Paschale decus dabit AZima raptim, Donec ab AEgypto tristes exterminet hostes Angelus, & tuto sacras pertranseat sedes. At novus expectat secreta per invia cultus , Et labor indigetes : fruges offerre novellas a Expedite AEtheria demissus ab arce piavit Spiritus Hebdomadas septem, doni Sque repletas Sollicitat mentes; Terras Properavit in omnes Spiritus alta tonans, sonituque calente reducit Messis Apostolicae speciosa novalia: tantum Terra ferat, patiens humili Divina cui ullo lNempe quies, & motus agunt ut cuncta sub astris. Irrequieta quies ut sit, motusque quiet 3 Non sectis illapsu Numen scrutatur amantem, Quem neque pax hebetat, neque motus agone fatigatγEt sapiens mentem custodit in omnibuS aequam.

285쪽

Iuge tamen festum solemnia nostra frequenter Alpirare velint, non impetrare litatum; Nam nobis septena per intervalla recurrunt Mensium, S annorum, veterem signantia normam, In Testamentum Legis novitate reclusum, Ut vero semel obducet censura lituram Chirographo mortis, manea1 in Numine, vivas a In Domino, reliquis deiunctus rebus I Amuris Hoc opus, ct Fidei summum: cum senseris in te Iugiter eme Deum, sensusque occluseris omneS, It Deus, &etu sis unum, spiresque vicissim Divinae Bonitatis opes ex fonte receptas. Tunc Oaulo, tunc aure Deum, tunc ore sapis, cum Mente trahis sitratim sensus; circumspicis, audiS, Delthas, quod mente tenes; sonat omnia Numen, Numen agit, Numen supereminet omnia circum . Simplicitate subes, veluti si candeat igni Ferrea massa; nihil ferri videatur, & omnem Virtutem attrihuas flammae r Deus omnia circum Est. operatur, in ipso animae natura silescens Effertur lath supra set vividus ignis Omnia consumens Deus innovat omnia ἔ coelum

Ecce novum, terramque novam, rerumque novarum

Principium, finemque beatum. Ahirta modorum Nescia menS, primae rapitur caligine Mentis, Et sectis infusis intelligit omnia formi S. Protinus his autem mendacia nostra videmus, Qualiter abstractis contemplabamur amictum Lumen imaginibus, quod jam velamine moto

a Ioan. I 6. & II., Idem II.b I. Cor 2. 9. Oculus non vidit a nec auris audivit, mee an cor Homἰnis ascendit, quae praeparavit Deus iis , qui diligum

286쪽

Purius excipitur. Lumen de lumine pandit Gloria: non oculus vidit, non audiit auris Non Hominis concepit iners penetrale paratos 2Eternae pacis thesauros. Abstrahe sensiis, Abstrahe conceptus. dedisce vocabula rerum I Intuitu potiore Ueus tibi suggerit in se Cuncta; quid impediant ergastula carnis amantem Amentem me reddat amor, me harbara tellus Rideat extorrem, quia non intelligar ulli.

Ovem Deus assumpsit, quem circumsepsit, Sc insta Se penitus vertit. secum quodammodo cessit Divinum fieri; divina sorte potiri; Secum intelligere, & secum se velle; beate Vivere, pace frui. Non est Deus alter in uno Numine: fit gratis illi commune. quod uni Debetur; Fari liceat: notat omnia Verbum Uni vocum sine voce, quod inflecti neque possit. Quod semel ut loquitur Deus, hoc ipsu loquitur mentJuncta Deo, semperque semel dixisse satisfit. Inque uno gratis intelligit omnia Verbo. Ipsum intelligere est vitae purissimus a ctus,

Ipsaque Vita Deus, qui vult Animae sibi junctae

Haec eadem, quae sunt unum, verumque necessum est Sic intelligi, ut est; & conformata potenti Luminis attractu ratio vitale receptat , Incorruptibilis fontis spiramen in aevum. Hic immobilitas summa virtute capessit Mobilium vultus, mutabiliumque medullas δimmensumque Dei scintilla reciprocat ignem, Et quos inverso perceperat ordine, recto Transformata capit radios, ct capta remittit. Hic novitas aeterna nihil novitatis in ipso Fonte refert, in vase resert nova cantica laudum , Nec piget antiquae lucis, quae continet omnes

Rerum

287쪽

Rerum notitias, vitae praestantis origo. a

Aut sint, aut fuerint, aut sint virtute suturae Aut fieri possint, radio lux omnia monstrat, Illa voluntatis libito sic esse. velut sunt; Illa potestatis meta sic posse cieri. Huc aciem vertas; hic est sapientia, finem Pertingens a fine: genus mendacia nullo Fingit adulterio; neque enim confusa sub uno Plurima conceptu fiunt abstracta; videndi Singula designant propriae discrimen abollae, Qua sibi conveniant, qua se distinguere possint, Qua sint hoc urram : fert omnia visio menti . Non individuum species ignara suorum,

Indefinita fallit sub imagine sensum.

Conceptumve rei; cunctos, quos prima Voluntas

Decreuit fieri, scelus discernit, in ipsis Ultima dividuae sortis discrimina, plenum

Suppositum vicibus, quodcumque relatio, motus, Et locus, & tempus circumstant, Paret amussim.

Hic mensura notat, quid differat istud ab illo. Quid proprii reserant, & quid commune, quid in re Mens humana novum, quod non est, esse laboret ;Et quibus ingenii transcendat viribuS, ut plus. Quam sit opus, sapiat. Mundi sapientia late Stultitiam redolet, fatuum sonat: Haeccine fumus. Et strepitus peperit buccis inflantihus Euros pFutiliter scimus quicquid cognoscimus extra Numen, & appeti mi S, quod non amat ipse Creator. Diligimus figmenta boni, bona spernimus ipsa,

Dumque laboramuS mentis conamine Verum Discere, desipimus, quoties nolimus amori Divino navare Operam, Veroque manentista a Ioan. I. auod factum est, in ipso Visa erat.

288쪽

stare voluntatem . Requies operosa coercet

Instabiles mottas. & mente perennia lustrat , Donec inoffenso divina charismata tractu Spiritus eructanS, quo se Deus amat, agatur. μ

Ppaedictorum compendium.

Si compendiolo totum petis. ANNIBAL, orbem. Hic habeas. Deus ante Dies est Unus. & in se Trinus. & Omnipotens : quicquid vult esse, ereavit Ex nihilo ς qualem, & quantum vult. Mundus ab ipla

Coepit. & hunc unum, qui continet omnia, servat. Condidit in mundo Mentes. & Corpora e Mentes Mole carent; praesunt rebus, vitaque fruuntur Intellectiva ; Stygias proclive malorum In chaos obdurat rabies insensa catervas. Corpora continuis constant ex partibus. Omnes Mensa locos mundi. quamquam sint caedua quaedam a Difficili quaedam tractu stringentia partes. Haec Elementa voces, speciem quae caedua servant. Et non ex alia miscent farragine corpus, Ethera Stellarum fluidum, flammamque nitentem Aesa, coelestes Latices, Pelagusque profundum, Virginesemque solum: speciem, quae caedua mutant sMista voces, perfecta quidem, si protinus omnem Commutant speciem; dant impersecta regressum in sua principia. & facili se foenore mutant, Ut vapor in pluvias, exhalans sumus in ignes, Et glacies in aquam. Monstrat mutabile corpus Materiam primam, R Formam; quia motus agentis. Est

289쪽

Est in subjecto motum patiente. Resistens Materies actu formata, sit altera primum

Contingenter, eo dum qualia cuncta recedunt, Et nova consurgunt motu, quae format ab una Compositum specie. Virtus activa movendae, Mutandaeque rei, quae sit mutabilis actu, A Generante venit: Generans instructus ab omni Concursu causae primae, causaeque secundae, Instrumentali naturae, aut artis amictu Praeditus, unus erit, totumque vocabis habentem

Singula, supposito quae sunt tribuenda creato. Sic Deus instituit totum totaliter se Dependere quod est, quod non sine se valet esse Causa vel effectus; Causas iuvat insuper omnes, Harumque effectus fieri; neque praepedit actus. Influxusque suum iuxta genus. Omnia Coelum,

omnia Stellarum motus movet, omnia virtus Assistens; Elementorum concursuS agenti Proderit univoco, trihuens sementibus escam.

Est sua seminio virtus, depascere quicquid Appetit, & pastum propriis invertere formis. Unde fit a simili per congrua pabula trunco

Persectae genitura rui, totumque minutis

Particulis constat, vinctisque ligamine formae Per se subsistit: nam radicaliter omnes Una viceS, ut origo, suas iubstantia primΛSuhstinet, atque suos lath dimanat in actus; Qua finita manet, qua materialis, S impos, Deficit, & patitur. recipit conamina motus, Dividitur sufferre minor, corrumpitur, ultro, Deformata caret spoliis potioribus, & quod Restat, habet proclive novam deducere χrmam, Si tali virtute movens communicet illam; Sin minus a ad simplex redeat natura elementum.

290쪽

S E p T I Μ AE D I E I F ER I Ie . Σ3I Qua verti formata viget, qua nobilis illam Endelechia movet, cunctos propendet in actus Non sibi luctantes . Ad perfectissima corpus Aspirat formae consortia; sensibus omnem Pandit Energiam ς quam si divinitus abdat, reternae specimen de se rationis habebit.

Atque loco, motuque carenS, S tempore, nobia Posset Energiae solas ostendere vireS. Namque volente Deo, rerum processius ad extra

Hoc sapit aeternum, quod semper in intellectu Divino fuerit ratio quandoque manendi Taliter, & possint imitari facta Creantem Multiplici ductu, parere creanda volenti tHoc igitur quod sunt, contingit habere, quod effert Naturae propris limes, defectio, rerum

di ingula conditio, tum providus ordo volentis'. Hoc autem quid stant, a prima Mente necesse est Invariabiliter totum manare, Dei que Perpetuis imitabilitatibuS exaequari , . Principiisque suis mentaliter omnia cogi. Nam Mens divina est radix, qua vera sequuntur

omniar ne desint, Causa est divina Voluntas . Hinc igitur finem naturae circulus illum, Qui sua principio reserat, vestigat haberi; Cumque Deus sit tale movens immobile, finem Omnia suspirant illum, quo denique, quantum Congruit, & fieri possunt perfecta, quiescant. Et quia mobilium, mentem in suprema trahendam Solus Homo gerit, & reliquum famulatur eidem, Cum fuerit perfectus Homo potiore superni Numinis intuitu, donisque refertus amoenis

CorporiS, ecce novum coelum, nova terra Palescet.

Ac virtute Dei fient haec consona Sanctis,

Qualia demonstrent, mundi quid praeterit, ct quid Lege

SEARCH

MENU NAVIGATION