장음표시 사용
261쪽
Ur'. stis modi, diaphragmate risum rvc ta , o uri ni quicquid videt, explicat, infert, NO. ificδτι, ιyDOta, tua ratione triumphans
P us haec medii, faciat, quia pura laborem
M. tib DClcit, motumque manenS exercet, S instans aliae peque discursum somno deliria miscent. Corporeis igitur constri Ela potentia nodis' On vigilat temper: clausis intrare fenestris Lux nequit alma domum, noctisque repagula pulsat. Sin autem nimium igiles, nimiumque sopori Detineas animos vinctos, torpore facultas Hinc hebes essicitur, nimio fervore fit amens. Paret enim menti corpuS, qua corpuS obedit Nateriae, seniuSque pigro mucore madentes Obruit humiditas, autu movet Ocyor ignis, Cogit eo ferri, quo mens invita recusat; Loripedem stimulet recta procedere, caecum Cernere, contractum palmaS eXtendere, nunquam Impetret: imperium renuunt aridia molestis Norbi ponderibuS, tabo resolutaque membra, Imo materieS species confundit. S annis Decrepitis similem morbum parit ipsa senectus, Ut puerum sapiat tremulo de ponte remotum.
ATque iterum dices: an non superadditus aestus Frigenti lapidi, nec non frigentibus undis Et iuvat insontem caelestis Gratia mentem; Et heat infulo caelestis Gloria dono.Qup. Ego substanti contingere maximd opinor, Sunt habituS, locuS, & tempus, sunt quicquid ab extra Advenit, & removetur; adest, & abest sine damno
Subiecti proprio; quid enim si corpu. amictum
262쪽
Exuat, atque locum amittat, numerumque dierum
Quid quoque. si ferro flammae, si mixta liquori Fex, oleum lanis. S sepia fula papyro Si secernatur quicquid superaddis. habebit
Res, aut eXplodens a se, minus illud habebit.., Pondus uti saxis, calor ignibuS, humor aquai, , . Tactus corporibus cunctis. intactus inani: Et coniuncta suis sunt quantum, quale, relatum Adiunctis, quae seiungi natura negabit; se Servitium contra. libertas, divitiaeque, ,, Pauperta1, hellum, concordia, caetera quorum se Adventu manet incolumis natura, abituque, ,, Haec soliti sumus, ut par est, ςVenta Vocare. Hic autem volo te totis intendere nervis.
Nam plures nihil attentos consueta loquendi I egula, vel segnes dicentis harba fefellit. Ne credas igitur subiectis edita migrent Qualia tactilium propria sine mole suorum; Unda calet i fumat tenui calor igne per undam; Tela coloratur λ color est a sandy ce mixtus: Vestis olet p sparso reptans odor unguine iussit: Et quae mutari sensus diiudicat, illis intromissa recens est, aut demissa subinde . Quae gerat id, quod adest. vel abest substantia pactum. Nonne superficie paries est albus & albus Dicitur omnino, qui non est intus a St Otrum iEthiopem cutis usta facit, quem plurima minant
Interiora, caro, nervi, cruor, ossa, medullae.
Sic modico sale conspersum, quacumque lalitum Dicis aprum, secerne saliS fragmenta, repones Inspidum, sicut fuerat priu1; omnia possunt
Adiectiva dari subjedio taliter uni Si quoque subjecto, quicquid denominat, ipsit.
Sed modus haerendi conseptu mentis ohedit, Ut verum dicas: aliter lac dicitur album,
263쪽
Atque aliter paries: aliter nix, atque ligustrum. Substantiva trahunt adiecti nominis in se a Significata, modo, sua quo natura requirit; Adjectiva sonant, subjecti nominis instar.
Oui vero superant naturae foedera casus,
Immediata Dei, placiti pro iure, Potestas Mutat, & ex nihilo qui condidit omne, creat Supposito tribuat; quicquid placet indere, Posiit. Gratia praesertim, virtus, & gloria menti , Seu fuerint habitus, seu qualia, sive relatum,
Qua superadveniant, cum naturalia praestent,
Nescit Homo: sorsan qua Spiritus ipse superno Ordine dirigitur, vel agit, Deus addit amanti
Dulce decus, vires; quibus elevat: anne vicissim Respectum tribuit, quti nos amat, ut trahat ad se; Diligit ipse prius, nos ut convertat; & ante, Nos ut amemuS, amat; meriti virtute potenti NOS ut agamus, agit; non ducit in otia secum Esse, & velle; facit tenebras splendescere lumen, Rura, ubi vult spirat; nescis qua venerit, aut quo bVadat; ea veniat, maneat. Conversio gratis Tradita, Principium meriti sit gratia; virtus Sit medium; merces in lumine gloria finis.
Haec ita sint: homini quicquid superaddit agenti Religio, confide tuis, ALBANE, reponi Montibus: Ars, Natura, Deus studet omnia cogi Sub pretium virtutis; hahes consortia Summi
PATRIS Θ habes coeli quanti CLEMENTI A voenit.
Accipias gratis, gratis evaseris HEROS
OPa Adjectivasigni antper modum accidentis, substantiva Nero per moaumjubstantiae . S.Thoin. I. quaest. 39. art.3. O Jo. 3. 8. Spiritui tibi vult spirat ς ur vocem ejuι audis , sed nescis unde veniat, aut quo vadat .
264쪽
Hoc utique assatus dicam, quo fonte voluntas In mores humana suos ex fine peractos intento prorumpat Agens. Natura quibusdam Principiis propter fineS in Numine notos Omnia direxit. Quaedam cognoicere finem Non possunt: quaedam instinctu, vel sponte seruntur Et quaedam facili se consuetudine certis Artibus inclinant: sed Homo ratione movetur, Et propter notos fines humanitus actum Exhibet, & multis habitum producit agendi Delectabiliter, disponens carnis habenas, Ut facili obsequio mentis mandata sequatur. At quia peccato menS debilitata rebellem Fomitis incendi sentit per membra tumultum, Turbatur ratio, vitii, illecta tyrannos Affectus patitur, quales animalia brutis Motibus impellunt, nullo dictamine mentis. Nec mora; multiplici concurritur hoste, fatigat spiritus adversus carnem, caro sordida contra. alactat utrimque honum vexilla, malumque procaci Conflictu: rectos confundunt classica motuS. Laetitiam celebrat de re praesente voluptas; Fervet amor, caecii sensus prurigine deplet: Et timor instanti pulsat praecordia damno; Et fuga praecipiti declinat agone ruinam; ira cavet removere honis obs acula captis; Dissiciles aggressa vias audacia frendet;
a Glat. . IT. Caro enim concupiscit adversus Spiritiam: Spiritus autem a. versus Carnem . haec enim sibi iuυicem adverjantur . Dissiligod by Coos
265쪽
Livet edaX odium, quod noXia quaeque Perhorret, Tristitiamque capit refricans maerore dolorem, Cum nequeat vitare malum: postrema malorum Linea dementem se desperatio laedit. Ergo Principium morum, bene cognita finis Est Bonitas: mala cuncta honi velamine fallunt. Decipimur specie recti, quae rectμ videntur Sensibus, & menti, sunt apparentia tantum, Illiciunt stupidos animos ; speculamur amandum Ene Bonum summum, quod noscitur ultimus esse Finis; & interea vehemens magis avia suadet Carnis 4mor: caeca ratione Philautia turbat Iudicium, motusque animi phalerata lacessit tId placet, id fiat; stat pro ratione voluptaS; Iraque pro libito speciosa sophismata cudit.
UT quamqua sint haec hominum parapherna benigne
Cessa, quibus Virtus aequaliter usa lucretur; Prava tamen genii visis corruptio ludis Illicit, & vitiis animas irretit inerte . Ambit honorari, fastuque superbia turget rQuaerit opes, inhiatque dolis ditescere avarus. Luxuries tabo molles enervat asotOS, Saeviter indignas caedes vindicta minatur; Ingluvies ventrem ganeis devota saginat; Invidus alterius sortem livore trucidat: Segniter ignavos taedet callere laborem. His vitiis quid fiet Homo ρ quo peior atroci Bestia eat e Domina faveat virtute voluntas pSic opus; at quoties sacro synderesis cestro
FaSque, piumque minuS monti suggesserit, aut vis a
a Misi vis, Hes vehementia passionum.
266쪽
Aut ignara mali libertas turpiter erret , Quis serat auxilium e phlegethon demittit ab Oreo Daemonas, humanam ducant ut Tartara stirpem. Insidiis mundus, volupi garo decipit hamo. Sed Deus aerumnas Hominum miseratus, Olympo Expedit Aligeros vigiles, quos gloria circum Excubiis intenta micat: penetralia cordis Sollicitant, ignara docent, torpentia curant, Laxa iuvant, infirma regunt, erecta gubernant. Inde per infusos habitus animabus inhaerent Dona superna, quibus supra se lapsus, & orbes Erigitur mortalis Homo, reparatque parentum Praecipitem casum, fatalia damna colubri. Erudit alma Fides, mysteria celsa revelans, . Queis intellectus supra se doctus ah Alto Spem Divinorum recipit, conflagrat amore Caelesti, finemque suum sapientitis optat . Hinc omnis virtus, hinc omne charilma supernδTraditur, hinc recta sensus ratione movetur: Utque frequentatis habitus ex actibus extem Novit agendorum veros prudentia fines, Iustitia unicuique suum concessit hahendum a Fortiter extendit generosa potentia vires: Temperat extremis, mediumque modestia monstrat. Imperiique tenax animus, dum subdita frangit Membra, magis subdit; minus actibus illa probatis Sueta reluctantur, docec victoria sanctis Consuetudinibus corpus servire libenter. Et facili mentem doceat regnare Palaestra.
HAEc via pro redita ; quam ne malus obstruat error, Lege Deus vallat, quae mentibus ante cohaesit,
267쪽
Quam Tabulis aptis. Dominum iubet ergo fideli
Religione coli, quem praeter amabile nullum Numen ; S incassum ne se vocet impia stulto Corde superstitio; ne Daemonis arte profanet Nomen honorificum; potius prece mentis, & oris Sanctificent Homines summum stata tempora Patrem Quem decet, ut nosci super omnia, sic & amari. Proximus est itidem sic observandus, ut unquam Non laedas vita. fama, re, semper honores
Iura magistratus; & iunctis sanguine prosis. Quod tibi vis fieri, facias; & quod tibi non vis. Ne facias alii: Deus inspicit intus, & extra,
Illapsusque, aliis impervia corda; reatum Et vetat arcanum. Poenas decernit iniquis
Pro merito cuiusque pares, ct praemia iustis. Lex est prima Deus, Legum clarissima Lux est, Lux Intellectus, Lex est Divina Voluntas, Luce sui lumen vultus, & lege paternae Iura potestatis primis in rebus inussit. Quid sine lege Deip Coeli mandata capessunt ἔTerra stetit nutu, dictisque facillima foetus Protulit: Unda tremit, spatio supereminet aer, Flamma nitet, fidei parent elementa priori, Mixta, quibus vita est, vel non est vita; VoluntasPrava, Dei legi quae restitit, omnia turbat.
Post haec absolvi subitas mirabere membris Vesunctis Animas. Cur immortalis amicum a Spu
. a Anιma corpus male affectum saturaliter odit , sanu desiderans, quare dictum es . Corpus, quod corrumitur, aggravat Animam. Sap.9. II.
268쪽
Spiritus odit opus, valido neque robore servat Hospitium Cur forma suo non praevalet adiri PTruditur immo foras ab inerte cadavere, motu Materiae, quae longe anima est ignavior omni . Quod reor, hoc ipsum partes mortale ligamen Separat interitu, quoniam contraria tentant Rohora, cum sint PerPetuae virtutis & ambae et Materies etenim corruptibiles habet actus, IncorruptibileS anima; & quos libera prorsus Exercet, non est membriS immersa caducis 3
Quos autem exercet, non libera corpore vivenS,
Non est libertatis opus mors ) inde necesse
Subditur occasu, Postquam contagio culpa Concessum gratis a corPore munuS ademit.
Hoc igitur patitur, quoniam compage soluta Stare nequit formae ratio, sed cogitur in se a Constringi, viresque suas contracta fugacem Colligere in mentem; vitiis quas turpia foedant Crimina, flammarum fluviis absorbet Avernus; Quas vero scelerum levior iactura momordit, Expiat igne locus, sed non locus igne perenni. Quas autem non ulla lues patrata volentis Arbitrio, sed Ρatris Adae maculavit origo, Et nece sublatas caelestis gratia nullo Deterssit splendore quod est ab origine. Limbus Detinet aspectu dumtaxat NuminiS orbas. Quas tandem meritas Domini clementia legit bIn desideriis Abrahae sinus usque moretur, Dum veniant promissa Dei: tum Christus opimas Efferet exuvias Coelo; tum plena trophaeis
a Idest formae organicae ratis , sine qua homo non vivit, es Anima immortalis separatur a corpore ab Intellige ante Chrisi adventum : moramur enim in sexta Dio Munai explicanda . i
269쪽
Dextera fundet. At at, quo me divina videntem Fata ferant p Animae cum sint sine eorpore. migrant Protinus, ut proprias aeger destruxerit pedes. Sed quia respectum dicunt ad corpora, rursus illa Dei placitis demum rediviva resument. Interea si flamma vorat. s blanda voluptas Sensibus exortes mulcet, mens angitur illis, Quatenus acta tenet, quod nollet habere dolendum. Vel fruitus, quod vult. Quoniam conformia nobis Cuncta voluntatem spectant, bona. vera, Volenti Si consormentur primo. Mala dissona nobis; At mala vera, Deo summh discordia. tantum Crimina sunt: istis igitur implexa voluntas Summh aversa Deo, summ8 crucietur oportet. Sed verum videt intellectus, & arbiter aequus Pulcrum, S turpe notat; pulcrum, si consonet apto Principiis conforme suis, & turpe recedat. Hinc quoque sensibilis quaerit Bona quaeque cupido. Visus, & auditus verum, pulcrumque receptant Ut cognoscendi potius, quam discupiendi Instrumenta voceS igitur eum vera penetret
Intellectus. & ista suae difformia noscat
Naturae, nequeatque datis desistere coeptis,
Angitur, ex norret, quatitur, furit, estur, hebescita Spiritus Elysiis contra laetatus in oris Quod sibi debetur, cupiate satiabitur olim Qilando apparuerit tita Gloria, Christe Redemptor. Seiunctas animas nullo phantasmate molis Dixeris attingi species appone creataS:
A t quicquid didicit, quicquid sub mente recepit.
Et depurgatum molis phantasmato, quid ni, Si retinet, statuique suo si spiritus aptum Digerit 7 ad larvas non se convertat opacas Intellecturus, quia corpore libera at illi
Vita sit hoc ipsum, quod res intelligit, & se.
270쪽
Nonne velit sese, cum sit quid velle negabis Nosse ubi sit quaeratὶ cum sit quoque lumen, id ipsum Discupiat λ mens est; igitur non luminis impoS.
Hoc sibi natura cessit, cum caetera lumen Ferre queat, mutare locum queat ipsa voluntas Libera, ni decreta vetent pro funere sorti S. Quandoquidem mutare locum prohibentur Averni. SulphureaSque faces animae, quas iusta perenni
Morte premit, simul & manes sententia damnat . Si nihil expertos contentio dura fatigat: Parce modis, animosa Fides. Me septima prisco More Dies urget, ne Sabbata prima quieti Dedita traducam. Iam per compendia quicquid Et Deus, & Natura, Dei sancita Voluntas Condiderit, cecini . Teneant meliora silentem.