Thomae Wopkens lectionum Tullianarum, Sive in opera quaedam Ciceronis philosophica animadversionum criticarum

발행: 1730년

분량: 374페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

ris minus dextre adsequerentur, aut ad aisnalogiam grammaticam , communiorem- vocum aut formularum usum superstiti sius adhaerescentes , istiusmodi ἀκυρολογίας ac σολο-ας obelo confoderent , quibus si non prorsus similes atque geminas, at non minus certe duras aut insuetas modo silenistio suo, modo etiam planissimis verbis alibi agnoverint esse tolerabiles. Magnae omnino variantium Codicum ad emendandam lectionem vulgatam est auctoritas : atis

tamen quo Possint plura exempla proferri, Ioco sollicitato ad istam loquendi formulam , ob quam sollicitetur , similia , eo quoque proclivior est graviorque suspicita.

dicendi genus quamvis sit minus comm dum aut consuetum , esse tamen auctori adsignandum , aut illo saltem non indidinum. Neque enim grammaticorum scitis ita penitus addicti fuerunt veteres , ut nunquam se vel latum unguem inde transversos abripi Paterentur ; neque eleganti simorum quispiam sic semper cogitata sua expressit , ut verbis aptioribus uti non pot-tuisset, modo tam ad sermonem suum ,

quam ad rem animo obversantem , attemtus is isset. Hoc sane statuisse videntur critiei illi nobilissimi , quorum in Cicer Mem adnotationes hic examini meo su mctae

22쪽

me conspiciuntur , qui locum unum haud rarenter , alterius suppetiis adhibitis , amendae suspicione tuiti sunt, eoque graviore pondere lancem suam deprimi judicarunt , quo pluries in analogiam grammaticam loquendique rationem consuetam eodem Plane modo committere Tullium animadverterent. Qua igitur ratione ali rum emendationes trutinarunt ac repulerunt ipsi illi viri , eadem quoque suas habent Lectionibus his Tullianis oppugnatas , in quibus , nisi me vehementer fallit animus , nulli uspiam duritiei patrocinatus sum tantae, quantam non ab ipsis saepenumero adscitam fuisse deprehendas. Quod autem in coacervandis eXemplis , quibus causam meam probare conatus sum, prolixior fui , hoc neminem puto aegre laturum , qui modo reputet flagitasse hoc saepissime phrasiologiam quamdam usumve vocis notabiliorem , flagitasse etiam non tantum summorum virorum, sed etiam Conspirantium aliquando complurium κομματος έ πονηρῆ apographorum auctoritatem. Jam porro ad vindicias hasce meas, quae quidem utramque fere paginam faciunt , aCCedunt etiam nonnullae emendationes , quas vel proprio Marte , vel succenturiantibus Iibris , in istiusmodi locis insti-

. . tui,

23쪽

tui , quorum Vitium aut sicco pede praeteriissent interpretes , aut medela Parum idonea tollere tentassent. Potuissem longe plures conjecturias Proferre , nisi inraustissima exempla virorum , me quidem immensis paralangis 8c acumine Meruditione superiorum , hariolandi libidianem temperavissent, ut supprimenda statue-rςm , quae fundamento debiliori inniterentur , aut immaturiora adhuc aliquid a tempore cocturae postularent. Tenebricosa sene atque offendiculis obsita via est ineunda , si quis veterum monumenta ema sulare aggrediatur, praesertim ubi non praesto sint libri, qui facem praefer ni , quam ob causam viam secutus sum longe faciliorem , quae mihi parata erat ad diluendas virorum optimorum emendationes minus necessarias. Porro etiam dicam , me

nonnunquam istiusmodi loca quaedam , in quibus nondum quidquam tentatum fuerat , aliquo locorum parallelorum praesii dici muniisse, ne sorte posthac retinerent morosorem, novandique cacoethes alicui com

moverent.

Dum sic in libros Tullii memoratos commentarer , visum est quoque faciendum , ut cum hujusce scriptoris , tum aliorum etiam tam Latinorum quam Graecorum Ioca

24쪽

Ioca quaedam obiter illustrarem , desen.

derem aut emendarem , idque non tam tum sum res , quae tractaretur, talem ali

quam digrediendi copiam mihi faceret , ac veluti manu eo deduceret, sed interdum etiam quaesita per viam quandam oblia quiorem Opportunitate , qua talia aut levi tantum brachio attinserem , aut sic diffuse excuterem , ut ex lino diverticulo in alterum inciderem. Cum enim mihi persuadeo , non ingratam lectoribus meis fore istam varietatem , tum quoque hanc extra limites exspatiandi libertatem mihi su mere non dubitavi , quod me in hisce animadversionibus , quas seorsim ab auctore ederem , non tam angustis terminis constrictum arbitrabar , quam si illas Ciceronis disputationibus subjunctas darem , asst totidem verbis aliquando subjun-eliquo , quum homo sim, nihilque humani a me alienum putem, non facile equidem mihi imperaverim ut credam, in his curis philologicis nusquam me fuisse lain

sum ; proptereaque sic praefationem meam absolvam , ut errorum veniam abs te, Can- dicte Lector, ingenue eXpetam , meque aequitati tuae commendem atque committam , non minori , uti confido , quam . . a quauendas

25쪽

esua li aliorum hallucinationes ipsemet mili, uehimo Vale , Lector Benevole, hisque meis primitiis literariis utere ac faue.

26쪽

LECTIONUM

TULLIANARUM

LIBER PRIMUS,

Complectens animadversones 'in Ciceronis Academica, . Di putationes Tusculanas. CAPUT Ι.

Vulgata lectio Ciceronis in Acad. I. quinquies aut sexies a maculae uspicione liberatur. Ellipsis pron. id ad usetur. Tertiae personae usus singularis observatur. C cero obiter juxta cum Arriano vindicatur. Pronomen is demonstrativum. Ellipsis praep. ἀπο κοιri regnendae. Cicero bis terve vindicatur.

cero Epist. ad Varr. Acad. praefixarmeque sustinebam, ne ad te prius ipse quid scriberem , quam aliquid accepissem, ut possem te remunerari quὰm si illimo retanere. Sed cum tu tardius faceres, &c. Quod vir eruditissimus Jo. Davisius legendum conjicit subdcum tu tardius faceres, ne indigne serat, si cum siepius alibi, tum heic etiam in diversiam ab illo sententiam abiero. Est enim hic ellipsis pronominis demonstrativi pervulgaris. Sic Plaut. Asin. II1. III, 83. Furcifer, etiam me deis stir LE. Nun- - A quam

27쪽

quam hercle facerem, dcc. Noster adFam. lib. III.

. querebare quod eos tributa exigere vetarem, &C .

quid habuit iniquitatis, me scribere ne facerent antequam &c Tusc. U. c. 32. Scistes Anachaos potuit pro nihilo pecuniam ducere Z nos tes philosophi facere non potuerunt 8 ubi, ut hoc obiter, το facere vix ego cum viris docti pro glossa habuerim, quod reclamare videntur talia loca: de DiVin. I. C. 39...

cur Cassandra furens futura prospici it, Priamus fa-siens hoc idem facere nequeat ' Acad. II. 33. aeuod si is facere potes de his rebus, cur id sapiens de reliquis rebus facere non possit 8

Academ. Lib. I. cap. I. Intemperantis enim esse arbitror sicribere quod occultari Velit. Non videtur velit Hieronymi auctoritate in velis Convertendum, quamvis persona tertia nomen non habeat unde pendeat. Similis plane ratio est του nesciat, infra C. q. quod haec esset una omnis sapientia, non arbitrari se scire quod nesciat. ubi necesse non arbitror, pro omnis rescribi hominis. quod volebant viri eximii. ita enim pota o Tusc. IV. Cap. 2o. ipsum i lud aemulari, obtrectare non Use inutile, cam aut se non idem videat consecutum dcc. Cap. 26. cum si aemulantis angi alieno bono, quod ipse non habeat. Cap. X I. Haec autem opinatio es, judicare se scire quod neficiat. de Fin. l. IV. C. 23. Nihil igitur ad vat procedere N progredi in virtute, quo minus miserrimussi, antequam ad eam pervenerit. lib. U. C. 0. Basnis bonorum exsit, siecundum naturam vivere scari lectum ut optime adsci possit. de Leg. I. C. 2I. . .

naturam sequi, id es, nihil quantum in ipse si, praetermittere quo minus ea q&α natura postulet, consequatur, quod later haec velit virtute tamquam lege vivere. Seneca

epist. Lx i II. Dic quam turpe si, plus tingerere

28쪽

TULLIANA RuM LIB. I. CAP. I. 3 uam capiat. de Clem. II. c. s. Misericordia esstristitia ex alienis malis contracta, quae accidere Immerirentibus credis . de Benef. I. c. a. Benesciorum simplex ratio est , tantum erogaIur. s reddet aliquid, lucrum es , s non reddet, damnum non es. ubi vide Gron

vlum τον πάνυ. Antea vero quam de tabula manum , idem mihi videri dicam existimandum de verbo ἐστιν, apud Arrian. Diff. Epict. lib. I cap.

perest aliud hominibus praeter illud Socratis P numquam perconctanti cujas si, i. e. crias sis, dicere Atheniensem esse aut Corinthium, sed muadanum. Cl. Meibomiustentabat, ἐ-όνοος ἔτι A ναῖος, ut ita haec construeret cum antecedd. τg Σωκράτους, &C.

Eodem. cap. quὸd jam pridem ad hunc eum ipsum me autem dicebat quaedam institui &C. An vocula eum delenda se , quod voluerunt viri insignes,cgo quidem vehementer dubito; quoniam demon Istrationis ἐπ μασω validior cum huic loco, satis quadrat, tum saepius quoque hoc modo accumulandis pronominibus exprimitur; ut docuit Aus Popma, lib. II. de Usu Ant. Locut, Cap. IO. ubi hunc quoque locum Tullii allegat, ut .sibis lis superque probatum. Addamus ista ex Orat. post red. in sen. Cap. penult. nec mihi ille ipse ani- reus idem meus, vobis non incognitus, defuit. ad Att. H. CP. I. eXtr. me illum iEsum vindicem aeris alieni. de Fin. V. c. 8. ista animi tranquillitas ea i a s, Mara vita: ubi vix ausim cum editore cl. pro ea ipsa reponere re ipsa. vide enim, sis, harum l ite, rarum virum scientissimum G. Cortium ad SD. lust. Cat. Cap, LVII. 1.

29쪽

hi quidem ipse sumo N ad Ottae constantiam quantam

possum, o ad delectationem animi. Non video Cur illud quantam sic displicucrit doctissimis literatoribus, ut mallent quantam: idem est enim, ac si dixisset Cicero, . . ad visae constantiam, ad quantam pose sum , &c. Fit autem saepius, ut sic membro posteriore omittatur praepositio, quae in antecedente s erat expressa. ad Att. VIII. ep. XI. P. 793. in eadem opinione fui, qua reliqui omnes'. i. C. 1p qua. Tusc. I. 46. Use cum aliquo sensu in his malis, quibus vulgo opinantur. & cap. 39. in eadem pro pemodum brevitate, qua illae bestiolae reperiemur. de

Fin. I. C. I s. in eadem causa sunt, qua antequβm

nati. Minucius Felix Och. cap. XXXIV. si a

moles is eo, quo exstructa est, destruatur. Quintil. apud Lactant. Inilit. I. V. c. 7. ut odium, cupidi ras , ira in i quod incubuerint, agant caecos. Vell4USPat. lib. I. c. 7. ne in id, quod Homerus, incideret: ubi Consule celeb. Burmannum. Hinc quinque stabiliri lectio ista potest, de Leg. lib. III. C. I s. nam ego in ista fium fiententia, qua te fuisse sempersio. ubi conjicit V. Cl. in quate&C. de Fiu. I. C. o. qui in ea voluptate velis esse , qua nihil molestiae consequatur: ubi non audiendus erat Lambinus , qui rescripsit quam nihil &c. nam verbum consequi passim sic venit sine accusativo.' Cap. seq. Causam autem probatem tu quidem arifers. . . sed da mihi nunc, satissa probas p Ut ultima vox ad causam referretur, legere malebat Cl. D visius satisne probam y At citra istiusmodi emenda. sionem, apta plane est ultimae voci cum illa antecedente necessitudo, quandoquidem causam probare phrasis est Latinissima. vide ad Att. I. ep. I. extr. ad Fam. XIII. ep. 7. & alibi. Eodem cap.

30쪽

TULLIANARUM LIn. I. CAP. II. riisdem de rebus Graecia desderet. Haec, quamvis ingenia interpretum in omnes formas Verterint, sensium tamen tolerabilem haud aegre fundere videntur, modo intelligatur auctor dixisse , Bruti scripta tam exacta atque perfecta esse , nihil ut in his vel Graeci requirant, quod non latis elaboratum

Cicero in Acad. I. aliquoties defenditur e semel emenda tur. Genitivi usius notabilis illustratur. Servius refellitur. Omnium sapientisimus. Duo Ciceronis loca εἰς iv παρ ὀδε vindicantur. Autem pro ii em, insuper. Aliqua Ciceronis loca stabiliuntur, iuxta cum Hirtio N Nosatiano. Multa vitae commoda, Iro omnibus v. c. Cicero S Min. Felix vindicantur.

Eodem Acad. lib. I. cap. IV. Sed ignorare te

non arbitror, quae contra Philonis Antiochus

sicripserit. Elegantiam habet genitivus ille Philonis, quae quidem latuit illis, qui edere maluerunt quae contra Philonem A. f. Dicitur Philonis Antiochus, quod illius fuit discipulus, vel quod illius dogma- . ta amplexus fuit. Sic de Fin. V. c. 3I. Et fu dem Arcesias Iuus . . noster fuit: erat enim Polemonis. 8c cap. s. Primum Theophrasti Strato P*sicam se voluit . . H us Lyco est oratione locuples . . Concinnus . . hujus Ariso. lib. IV. 22. uiae s reviviseeant Platonis illi, S deinceps qui eorum auditoresfuerunt 2 sic enim ego juxta m s. s. F. Gronovit lego, non Platonici illi, aut quod voluit vir Cl. Platonis alumni. Eodem autem modo alienum cum dicunt Latini, qui alterius decretis se totum addixit ; contraque suum, qui suo in robus judicio u-A 3 titur.

Diuiti eo by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION