장음표시 사용
51쪽
a 6 T. Wo P LNs LECTIONUM autem in luto haesit V. Cl. Divin. II. 62. auod quoniam illud negatis, hoc necessario constendum erit. ubi hoc deleri jubebat. dc Tusc. IV. 3o. ast enim metus at aegritudo praestviis, se ille futuri mali. ubi vocem merus CX pungebat. Ex his quoque patrocinium suscipi posse videtur pro anitate loci vexatissimi Flori lib. II l. c. XX i. 28. Nam Sulmonem, vetus oppidum socium atque amicum, facinus indignum g nondum expugnatum , ut obsides iure belli , modo morte damnati. duri jubentur , sic damnatam civitatemussit Blla deleri.
Quemadmodum obsides jure belli, & modo morte damnati, duci jubebantur a Sylla, sic quoque Sulmo civitas damnata ab eodem jubebatur deleri. Jure belli, hoc est, quasi hoc illi jus belli permitteret: vide
Freinsh. ind. V. Pus. Et modo morte damnari, hoc est, nulla quaestione, nullo criminis examine adhibito , sed caxo impetu damnati. Tubentur autem &jussit dicitur per enallagen generis ac temporis, quam ad Divin. II. c. i7. dc Tusc. ΙΙ. C. I s. probabimus satis usitatam. Postremo antecedens illud Sulmonem,
vetus opp. f. a. a. Postea resumitur per το civitatem, quam repetitionem hic dilucidavimus, quo etiam confer quae ad Tusc. l1. C. IS. Eodem cap. V. Repetunt a P. Valerio. . commemorant reliquos. .r tum ad hos notiores, C. Flamiηiuin &c.
in quibus cLDavisius pnepositionem ad tollit, vel hoc modo legit rum , hos, vel tum autem hos notiores. Ego subaudiendum puto verbum perveniunt, quod
exprimitur cap. I ῖ. at reticetur cap. I . provinciae prae
fuit: deinde abseensfactus aedilis: continu)praetor. . : post in Africam : inde ad: confulatum: quem itagessit d C.& cap. 23. Sed cum hoc alio loco plura nunc ad ea, quae a redi sunt. de N Deor. II. c. I. sed adipia alias: nunc racilium - - audiamus. nili in duobus his locis posterioribus malis subintelligere resspondendi vel disputandi Verbum. CΛ-
52쪽
In Cic. LI. Acad. edita sectio septies confirmatur. allage praepostionum. Locus de Fin. vindicatur. Enallage numeri. Elliam verbi ante pron. qui. Cic. in Tusc. defenditur juxta cum Seneca , qui etiam obiter tentatur. Abesiebi adesse, pro defendere aut non defendere. Repetitio cosanctionum. Ciceronis lectio vulgara una cum loco D. Dannis adseritur. Pronominis usius notandus. Cicero, Lactantius, Limius V Alciphron vindicantur.
ΕJusdem libri II. Acad. cap. X. N issam
. cum ipsam per sie amat mens , . . tum etiam propter usum. Conjicit hic Lambinus propter 'fe, pro per se legendum: cur vero sic malit, id nobis hariolandum reliquit. An quia dicendum Latine est, amo illud propter se, non amo illud perspnon potuit virum, in scriptis Tullianis versatissismum, uis ille fugere praep. per, adeo tralaticius. An vero quia mox sequitur, propter usum p sic sane eum V. D. in hac praepolitionum variatione lapsum deprehendo , lib. IV. de Fin. c. F. Pauca mutat vel plura sane at cum ὸ plurimis eadem dicit, rum certe de maximis. ubi ille volebat de plurimis. Sed enallage ista satis frequens est. sic de Fato c. I 6. necesse es in rebus contrariis scontraria &c. ex his igitur necesse est.. alterum esse verum , a. f. de Leg. I. c. s. non ergo a μα toris edicto, . . sed tenitus ex intima philosophia hauriendam s. d.p. de Fin. I. C. EO. eodem modo sapiens erit asseyus erga amicum , qab in se ipsum. Veli. Paterc. lib. I. C. 3. nihil enim ex persona poetae , sed omnia sub illorum. 2dixerunt. Lactant. Inst. lib. V. c. XI, 1 s. non enim d
53쪽
qui &C. Ibidem : Interdum enim cum adhibemus ad eos orationem huismodi, . . respondent.. naturam accusa. Quia praecessit pluralis numerus adhibemus, ea esse ratio Videtur, cur vir Cl. pro accusa reponebat accusate. At similiter a plurali numero transitur ad singularem, supra c. XI. . a quibusdam interrogentur , Ergo sud quidem percipis p N. Deor. III. c. 24. . . laboratis, . . haeretis. . uid Vesevi facies pDivin. II. c. 6 I. Fuit igitur divina benescentia dignius , quum consulerent nobis, clariora visa dare vigilanti. Cum nota cl. Davi sit. Paucis interjectis post: alii autem elegantius, qui etiam queruntur, Pod eos in utemus. Relativum qui a mala manu arrepsisse, vix equidem mihi persuaserim. Parilis enim est ista forma, supra l. c. 4. nam eis non sus
Minervam, ut aiunt; tamen inepte, qui quis Mine vam docet. i. e. inepte agit. de Leg. II. C. II. -- lius Graeci, atque noseri, qui. . voluerunt. lib. III. C. ao. Graeci hoc diligentius, apud quos νομοφυλακες cre
antur &c. sic quoque de N. D. II. I . Lactant. lib. II. C. V, 24. uanto igitur Naso prudentius, . . qui sentit, pc. & Epit. cap. LIX. Melius Poetae, qui . . dixerunt. Seneca de Ira II. 23. Quanto animosus Alexam der, qui cum legisset &c. lib. III. c. 38. Cato noster melius , cui cum causam &C. Non ausim igitur quidquam novare ibid. lib. I. c. I 2. Non pietas luelam iram, sed in firmitas movet: scut pueri, qui tam parentibus amissis sebunt, quam nucibus. legendum Puto nutricibus.) hic Lipsius legebat, scut pue- eris, qui &c. Gronovius , scut pueri tam parentihus &c. Hecho pronomine. Noster Tusc. I. C. 3O. Itaque conmemorant ut crini, qui non e causa m
ollini dicati sunt, sed quod dic. sc omnibus bonis N
54쪽
Tu LL 1 ANARUM LI h. I. CAP. VI. doctis esse faciundum. ubi operam ludunt, siquid ego video, Lambinus dc Davisius, quos vide. Cap. XI. facile etiam absientibus nobis , veritasse ipsa defendet. Elegantissima haec est verbi abesse
tralatio , quod proprie ad res forenses pertinet, caussaeque alicujus patrocinationem subterfugere significat. Hinc eadem in oppositione cum verbo defendere occurrit, or . pro Sylla cap. s. ut mirari Torquarus desnat , me qui Antonio abfuerim, Bilam defendisse. Non erat igitur, cur pro absentitas legerent viri eximii tacentibus: quis enim metaphorae non laudet potius concinnitatem, quam duritiem arguat pCap. XV. Primum conantur Uendere, multa posse videri esse, quae omnino nulla sisnt, cum animi inaniter moveantur eodem modo rebus iis quae nullae t,ut iis quae t. Si in his ut iis quae snt απο κοινου repetamus inani -δer,sensus erit perabsurdus, quoniam iis quae sint non
inaniim , sed vere moventur animi. Terruit hoc veluti μορμολυκειον viros doctissimos, ut illud inaniso aut obelo confoderent, aut in frequenter transmutarent. Haud dubium , quin vox illa exsulare. salvo audioris scopo, facillime queat; sed nec ea ratio exterminandi, quamvis passim arripiatur a criaticis , satis solida ac justa videtur , nec vero sic ullus omnino seret ejiciendi finis. Stante igitur voce inaniter, mutatione faciliore, adeoque etiam potiore, posteriora ista sic possemus explere, ut rescriberemus, at vero iis quae 't. Ut tamenorum fatear, voculam vere facillime subaudio ;cumque nulla ratio sit, quae nos illud inaniter ex antecedentibus tam morose ad ista ut iis quae snt,
referre cogat, manum medicam prorsus abstinendam arbitror.
Eodem cap. ut, Rus tremerent V exalbeserent .
55쪽
, o T. Wo PRENs L RETIONUM vel ipsi per se, motu mentis aliquo, vel objecta terri bili re extrinsecus, nihil ut esset qui disingueretur tremor illeqpallor, &c. in his nihli ut esset conjunctionem ut delebat Vir es. , ne recurreret. At parratio est infra cap. 46. ur, quoniam Aristippus tac. tit Calliphontem sequar. ubi vide Manut. & Lamb. Livius lib. XXVIII. c. s. ut , quoniam . . deduci non potuisset, ut M. Livium quadrigis &c. Gellius lib. III. c. 9. ut, quisiquis haberet eum possideretque, ut is cum omni domo deperiret. utrobique consule I. F. Gmnovium. Apuleius Apol. p. s 8. Persuase ut, suis pecuniam suam reposcentibus, de qua supra jam dixi, ut eam pecuniam sne mora redderet. quem locum debeo cl. Davisio, qui eum citat ad Tusc. lib. III. c. 8 Florus lib. II. C. 6. f., quod Paenum illum dixissλ. feraxi, Annibal s quemadmodum sciret vincere , sc uti victoria sci et. ubi vide Salmasium dc Dulicrurn. His quoque vindicari ista lectio potest Divin. I. c. s7. uides, cur, cum do mus si omnium una, . . cur ii quid ex quoque eveniat perspicere non pinni ' codici Regio & Cantabrigiensi ut saepius alibi, ita & illic nimium tribuebat cl.editor,qui eorum auctoritate fretus,prius illud cur deletum voluit. D. Joannes Erist. Ι c. m,
ἐστι. ο θεὼ τῆς καρδίαις ημων. ubi posterius illud ori, cum codice quodam & vulgata interpretatione,
delent philologi , aut pro eo substituunt N: quibus equidem haud facile accesserim. p. XVI. Et primum quidem hoc reprehende dum , quod captiost mo genere interrogationis uran ur, quod genus mi me in philosiophia probari suet, cum
aliquid minutatim N gradatim additur aut demitur. Soritas hos vocant, qui acervum e iunt uno addito
grano. Vitiosum sane V captiosum genus. Inter-
56쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. VI. punctionem & lectionem sic restituebat cl. Davi
11us, . . probari solet. C m aliquid m. e. g. a. s. demitur , soritas hoc vocant. At interpunctionem quod attinet, nihil ea videtur habere cur respuatur: verba enim, cum aliquid m. e. g. a. a. demisur explicant antecedentia, plane ut de Fato cap. X Itaque rertius quidam motus oritur extra pondus Nplagam , quum declinat atomus intervallo mimumo. quo plura conferemus talia. Quod autem codicum uianus ic alter dant soritas hoc vocant, non hos, iis nollem auscultasset vir Cl. sic enim eleganter pronomen voci proximae accommodatur, nulla antecedentium ratione habita: quale ex. gr. est illud, Miscus in carcere, quod Tullianum appellatur. Seneca Const. cap. XI. . . qui probra meditate emundunt snec has contumelias vocamus , sed argutias. το has non habet substantivum in antecedentibus, ad quod reseratur. Salust. Cat. cap. VII. 6. . . eas divitias, eam bonam famam. . putabant. ubi pluram asseus & Cortius. adi quoque Gron. ad Sen. Tranq. C. X. Fallitur rursus editor cl. de Leg. II. C. s. quaeque ita composta sanctaque essent, eas leges videlicet nominarunt. ubi conjicit ille ea leges.
Lach. Epit. C. LIV. initio : Atqui religio sti s in qua libertas domicilium collocavit . ubi ille rursum' la res es. Cic. Tusc. III. 3 . Hae sunt illae Nde sirpium &c. legit cel. Benti. Haec sunt l. f. LLivius lib. XXX. o. Verminam Θphacis filium quae piar' bene gestae ei accessio erat, dividitam &c.
N. Heinf. ad Veli. Paterc. II. c. 26. scribebat qui. Alciphron lib. I. ep. 7. ἀντίδοσις γαρ εἰ παρὰ ευ φίλους. vocem MDe injiciebat doct. Bergi rus,quod ceteroquin ei subjectum deesse videbatur
57쪽
Septem mullii loca in II. Acad. adseruntur S comprobantur. Transpositio particulara Cicero bis obite vindicatur. mperfecti usus notabilis. Suaruor Tu lii loca defenduntur. Enallage Iemporum. Seneca tentatar. Ellipsis vocis aliquis. an pro an non, vice versa. Laectantius defenditur. Repetitio conjunctionum. Ter Cicero, bis Pompon. Mela vindi
CAp. XVII. ejusdem lib. II. Acad. V ais D
mocrisum dicere innumerabiles esse mundos , Nquidem sic quosdam inter se pares, ut inter eos nihiI prorsus lutersit, N eos quidem innumerabiles , Demque homines. Dicitur hic statuere Democritus inter mundos innumerabiles, esse mundos non aliquot tantum, sed plurimos ec innumerabiles, qui sint inter se perfecte similes atque pares. Quid, quaeso, in verbis Tullii est υπουλον, quid otiosum, si sc enarres 3 Non possum igitur, quin diversus ab illis abeam, qui postrema ista, , eos q. i. i. b. pro insititiis habent, aut sic refingunt, eoque innumerabiles item homines. In his autem cap. X UII1. inter ipsas impresssiones nihil inieresse, sed inter species quasdam formas eorum: non video quo jure reponeret cL Walherus, o quas formas eorum, quippe cum vocis quasdam eadem sere potestas sit: at alibi dicitur Exprimere quandam formam figuramque dicendi, friere quandam formam N speciem, ingenii quandam formam lucere: Sc sexcenta talia. Cap. XXII. qui haec ipsa. . N didicit apud Platonem , V scripsit de his rebus accuratissime. Ακρ Grammatica talem verborum Ordinem postua . lata
58쪽
TOLLIA NARDM LIB. I. cAP. VII. at, qui haec ipsa didicii, ij scripsit de h. r. a.
Sic Lambinus in his, Fin. I. c. Io. hic teneIur a sapiente delectus, aut ut rejiciendis etoluptatibus majores alias consequatur, aut perferendis doloribus a pe- riores repellat: transponebat, ut aut rejiciendis &ci
Et Patricius , in his pro Rabirio cap. 3. Sed id nec agitur, nec cum Postumi causa res ista conjungitur: emendabat, Sed nec id agitur, dcc. At ab ista confusione haud alienum Tullium deprehendo. Supra cap. II. quidem sc quoqdam inter se non solum s- miles, sed. . ita pares, &c. mallet forte quispiam . tes quidem quosdam inter se non solum se similes, sed. . ita pares, aut alioquin deleri illud Dr. pro Marincello C. 3. adSersarium . . non modo attollere jacen
rem , sed etiam ampliscare ejus prisinam dignitatem. analogia requirit hunc ordinem , non modo adversarium tollere jacentem , sed &C. Tusc. I. C. 3I. Hoc S dum erimux in terris , erit illi caelest vita simile , cum l. e. h. v. feremur , minus tardabitur cursus animorum. cur non reficiunt docti, Et hoc, dum &c. 3 &. lib. IV. C. I . sc illi in mombum incidunt tardius , Y recreantur ocius. hoc est, X in morbum incidunt &c. Imitatur Lactaniatius Epit. cap. LXII. ut S malim comprimatur. . V ut . . innocentiam patientiamque teneamus. Instita lib. I. c. XXII, ex tr. res idcirco feri potes, velut ante, vel adhuc puero Jove, deos colere instituerit. pro, ut vel ante, vel dcc. dc lib. V. c. rivii, 3 a Sapientia es enis intelligentia vel ad konum reditumque faciendum, veI absinentia dictorum f. i. pro, vel . intelligentia ad bonum &c.
Cap. XXIII. Et primisi, quod initio dixissi, mi-deamus quale si e similiter a nobis de antiquis philosiopbis conmemorari, atque seditiosi solerent claros viros. Illud solerent nihil habet incommodi, cur C . aut
59쪽
3 T. Wo PKENs LECTIONUM aut tolleremus aut rescriberemus solent. Temporis impersecti heic nullum locum esse concede remus, si antecedentia verba sic essent in praesenti prolata, smiliter a uobis d. a. p. commemoratur 3 sed jam imperfectum sole ent congruit cum superiore illo praetcrito dissi e rodem plane modo, ut de Div I. c. I 8. qui duo genera divinationum esse dixerunt 3 unum quod partis s esset rationis , alterum quod arte careret. lib. II. c. Ι . qui omne quod esset, unum se dixerunt. de N. Dcor. ΙΙ. c. 6 I. satis do cuiqse videor, hominis natura quanto omnes anteiret animantes. si dixisset Cicero in membro priore satis docere videor , in posteriore quoque dixisset,
hom. nat. P. Om. anteat animantes. Plura , qua
mihi in mundo sunt, adferre non opus est. Per gamus ad illa quoque loca vindicanda. de Divin. l. c. 34. tum augures dixisse Boeotios, Thebanorum
esse Uictoriam , propterea qαod avis illa victa flere soleret , canere s vicisset. ubi vir cl. ex Vich. &Venet. I 7 I. legit solet: perperam : ut & lib. II.
C. 26. Tu vates Boeotios credis Lebadiae vidise . . vic-
Ioriam esse Thebanorum, quia galli victi stere ii terent, canere victores: idem V. D. reponit solent. Rursum de Leg. II. C. I9. saepe. . ex patre audivi pontifcem bonum neminem esse, nis qui jus civile cognosset. i. e. didicisset, ejusque scientiam sibi acquisivissct. ille legit, cognoricis. de N. Deor. II. c. 38. ac mihi vi deor siatis θ' esse deos, quales sent , seni campi. & erucl. Boherius conjicit, ργales set. Se quentia vero loca si sana sint, observanda in iis est Tomporum Enallage. de Fin. ΙΙ. c. a. Bonum .
ipsum etiam quid set, forte s opus fuisset, de se
vi Ues, aut quod set natura appetendum, aut Pusi prodesset, aut quod juvaret, aut quod liberet modo. Pro liberaret. de N. Deor. II. c. 16. Nec vera
60쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. VII. grini tulis non laudandus in eo, quod omnia quae mo-
Uentur, aut natura moveri censiuit, aut vi, aut Colantare , . . quae autem natura moverentur, haec aut&c. ubi nota moventur dc moverentur. & C. I s.
ipsumque mundum deum dicit esse, bi ejus animi fu-soncm universam 3 tum ipsus principatum, qui in
mente N ratione versetur 5 c. rum ea quae natura fluerent atque manarent. &c. Lactant. lib. VI. c. v.
I. quam Virtutem) non recte philosophi de ierunt qaid esset, aut in quibus rebus, quid operis, quidda-beat incit. Seneca de Ira I. c. s. oιid esset in ira, qa tum es, an in v. a. a. q. i. h. caderet , quo ab iracundia distaret, θ' quae ejus species sint. ubi tamen vix postum quin legam essent, pro snt. Cap. XXlV. Videorne tibi non ut &c. sed etiam imitari numquam nis clarum 8 Miror in his non potuisse ferri desiderium vocis aliquem, quae tamen pastim sic subintelligenda omittitur. ut L. G. de
N. Deor. I. C 28. enim vis tanta naturae, ut
homo nemo velit nisi hominis smilis esse. i. e. ullius nisi hominis. & c. 3s. Tu enim sumebas, nis in hominis Aura rationem inesse non posse. i. c. in alia nisi hominis figura. Cap. XXV. quam rationem) ut maxime inve-ηcris quod haud scio an non po non tu vertim &c.
Praeceptor noster praestantissimus exterebat voculam non. Si mihi a viro maximo dissentire liceat, locum hunc plurimis similibus stabiliri & adstrui posse arbitror, quibus Ex. Gr. dicitur quod haud scio an feri non posis, cum de rei possibilitate ambigitur; & vice versa, quod haud scio an seri posesi ubi fieri posse confiditur. Consule tantummodo, quae Davisius ad Leg. I. c. 2I. Bu annus ad Quinctil. I. O. XII. c. xi. & Dukerus ad Florum lib. III. c. 6. Eodem modo Latinae Linguae