장음표시 사용
421쪽
illi uero ingratitudinis me aceusare non cessent.
Si forte quemadmodum ualeam, quaeris, Deo opt. maX. auctore, sat bene habeo , tibique sicut optimam, ita longaeuam , Ualetuis dinem imprecor, quo possis foecundissima animi tui fetura studiosorum diutius locupletare paupertatem. Ego , si scire cupis , altertim ferme mensem uenationi ita strenue sui dediistus , ita in opere alioqui non iniueundo detri. tus. ut quum singulas res diligentius conteminplor manumque operi nonnumquam adhibeo. factum est, ut uenator sim iam prope modum bonus et eques non omnino pessimus Rides tu fortasse, dum ea legis , at rideres , sat scio, multo etiam magis, si me equo impigre te ram pedibus concutienti insidentem , ceruumque pleno cursu per invia quaeque insequentem uideres. Quo animi aestu revelendissimi Bambergensis ecclesiae olim praesulis mortem pertulerim, tute me etiam tacente , conisqui potes. Eram tunc Viennae, nulli minus, . uuam huic rei intentus , eece i nuncius adest. illius mortem et eam quidem ex incisione nobis significauit. Quo alii animo fuerint, nihil
moueor ego, sit per me suum cuique pulchrum; me certe tanto dolore assecit, ut con .lolationem fere nullam essem aliquam diu ad
missurus. Et quid ni dolerem . Bilibalde mi Zon erauerat ille me quondam immodicis promissis , ut Carolo, illius ex sorore nepoti, suocunque proficisceretur studiorum grati iuel comitem uel ducem potius me ipsum ex ' Σ a hiis
422쪽
hiberem. Et Carolus calcaria, ut id agerem,
incessanter ad mouebat. Reuocabar ex Lipse n- si Academia , parebam non sine maximo meo incommodo , interim uero non aliter, quam Aeneas alter Virgilianus terra iactatus et asto.
Quid aliud supererat, quam ut tantorum la- horum fructum et eum quidem mihi promissum demeterem aliquando Θ tam amplae spes mihi perbelle placebant , satrapam me esse putabam aliquem et aurei montes animo concepti iam me propemodum ferocem reddiderant. Sed co fallaces hominum spest) eam cristam mihi depressit unius capitis iactura et est haec fortunae non mediocris in uidia. Quid de Carolo mihi sperandum sit , ne te multis morer, audi , per Musas et gratias te oro. Erant sacerdotia illi mjnuscula duo, egi cum eo per literas, quantum id fieri potuit, diligentius, fecerunt hoc, me etiam nesciente, amiculi cum plures, ut aetati meae paulatim iam ingrauescenti consuleret, post tot exantlatos labores, post tam diligentem sibi plerisque annis nauatam operam , Par esse , ut iam missio mihi concedatur, quo liceret per otium posthac studiis frui. Respondit illico : se habere iam, quibus sit eo beneficiorum genere gratificaturus. O gratum discipuli pectust o dubiam,imo nullam potius in ter mortales fidem l ita adsunt isthic uultures. qui multis etiam ante mensibus cadauer aliquod futurum praesentiant. Vtinam hoc alie-
423쪽
no ac non mei ipsur exemplo diligentius pra uidissem. Quod quum factum non sit , quis me prohibet , quin uocem illam serae prudentiae nimioque meo incommodo eruptae emittam, scilicet: ηοο sis pataram. Dispeream, nisi centies ςt eo amplius illud hebraei poetae uaticinium mecum tacitus ipse submurmuraverim . quo serio admonet, ne principibus ac hominum filiis confidamus , in quibus nihil est tam firmum,tam stibile tamque durans, quod ' non sit aIiquando , et id quidem breui, in tantis felicitatum somniis emigraturum. Ioannes Reuchlinus , uir ob trium linguarum peritiam riimmortalitate dignus , hoc proximo iam mense uitam cum morte feliciter commutauit. Id quod mihi tam acerbum fuit, ut multis annis nullius hominis digressus me discrueiauerit grauius. Video tamen cum illo optime actum , quod ab hoc saeculo non minus scelerato, quam aerumnoso. sit plane exemtus. Rumor item apud nos longe lateque sparsus est , et ita sparsus, ut non parum multis fidem iam quoque fecerit, Vtricum Ηuuenum , uere nobilem iuuenena, et hunc quoque diem suum obii Lis. Quod si res ita habet solet enim .
nonnunquam rumor ςt uariare et augere, quod
gestum est), doleo illud ingenium , illam in utroque dicendi genere felicem uenam tam immaturo interitu defecisse. Ita dira fati necelsitas optima quaeque dem iii, peioribus usque ad taedium relictis.
424쪽
Fuit mihi eum homine non uulgaris, neque omnino noua familiaritas, utpote in Lipsensi obm gymnasio non poenitendis auspiciis contracta . ubi quum illic adulescentulus ferme bonas lueras non omnino infeliciter profiteretur. ita mihi primo statim gustu placuit , ut spem illico de homin e conceperim et amplam et raram. Vitio illi uertebatur. quod acerbius nonnunquam seripserit. quod conuitia conuitiis accumulauerit, quod plerosque insectaretur Odio plus quam tragico. Sit ita. Sed prouocatus. sed iuuenis, sed non nisi quando calamus incaluerat , qua tamen re neminem maiori , quam se ipsum . grauabat inuidia. Si id uitium est , habet id cum multis com mune. Non possumus omnes Christum et principem et doetorem nostrum referre , qui maledicentibus non uicissim maledixit, sed pro probris amarulentis salutarem nobis do etrinam rependit. Vteumque sit . umbris illius tenuem ac sine pondere terram opto. spirantesque crocos et reliqua , quae sequuntur. . Vix eredis,Bilibalde mi, quam me horum temporum tumultus offendant. O Dii Deaeque, quael insanas uersat diseordia mentes itane animus praeceps per omne relabitur facinus Τ itane ueluti furore quodam perciti in quemcunque obuium repente eornua obvertimus 3 nonne muti tibi uidentur Germaniae nomae principes , qui tales rerum humanarum pestes tacite
Ipectare possunt 3 Ego quum audio illis ma-a usa utatas,hos crudelissime occisosdeumque
425쪽
hominumque fidem implorare , quid aliud cogitandum est, quam Marios Syllasque ab imis Tartari sedibus euocatos esse Z Pompeius in iras hinc furit, hinc Caesar Deiano a tenditur igne. Est tanta crudelissimorum hominum saeuitia , ut pro sua libidine , qua in quosque obuios grassantur, satisfactum sibi nequaquam putarent, nisi co rem indignam i
in miserarum muliercularum miserrima corpuscula quoque saeuirent. Et videt ista deus . nec fulmina torquet ab alto. Irasci quando iustius ille potest. Sic odio plus quam vatiniano
tumultuamur , qua sit extrema nobis spes in eo sit collocata , et tamen cum haec agimus ,
perbelle Christiani nobis videmur, quasi haec nostra religio longe quicquam aliud desideret magis , quam concordiam . qua sola sublata Christiani non sumus. Libens hoc loco ipsemet mihi temperabo , n. . in principes immodestius quid proferatur,
quum sciam , non esse rem Iudicram, cum Ioue iocari, quem euocasse parum rite con ceptis uerbis exitio olim fuit, sed me miserae
plebis miseret et piget quorundam plus quam turcicae tyrannidis. Franciscus de Sichungen si Caroli imperatoris aut consilio aut iussu, id quod plerique suspicantur, tam atroces susci- . tauit tumultus, habebit fortasse, quo se se tueatur ; at si suis lina auspiciis rem tam arduam ac seditiosam tentare fuit ausus, deum mihi iratum imprecor , nisii haec scintilla, tam paruo initio coorta , incendium uastissimum sieT4 . t
426쪽
aliquando paritura:solet enim , qui sumus en icoepit, illico ignis fieri, et talis ignis, qui ipaullatim irrepens non extinguatur facile; λ- tiet malum, quod ab initio tam leue neglige- hatur, si sit auctum, in graue Christianae stranquillitatis dispendiunt erumpere tandem. hQuum haec et alia tacitus quandoque mecum a ipse cogito, soleo uehementer mirari, cur reliquae Germaniae et ciuitates et principes inon idem in suis regionibus , quod Eluetii a populari tantum freti consilio in tua terra fau- ts iter praestant ' at ipsi dum publica curant tcommoda, rem publicam habent pacatam; lnos priuatis tantum inhiantes nec publieo, nec ipriuato fruimur satis commode. Λut ego tmentior, Bilibalde, aut aliquis malus genius thene concordibus animis iratus hunc amarO- trem rebus humanis infundit. Sed quid si fla- igitia nostra, quibus Deum quotidie irritamus, i
haec mereantur, et merentur procul dubio. iNeque enim, ut Flaccus ait, per nostrum patimur scelus iracunda Iouem fulmina ponere. Quid alii arbitrentur, diuinare non possum. Egιν puto principes in hoc iam publico congressu nihil omissuros, quo huic tam sanguino Ientae tragoediae finem aliquando imponant, cuius spectatores muti nimis fortasse diu ex-- siterunt, Sed quid tum Τ si consultent grauiter, 'exsequantur uero nummam. Concillium. indicitur, statuitur locus . vispiciuntur singuisti, et ea quidem solenni quodam ritu, sed cium in dies alius alium expectat, dum quisque
427쪽
. a /. iter adornat suum, dum de ordine, quem hie aut ille consulendo capiat, longior est disceptatio, dum hinc atque hinc in medium conis sulitur: bona, crede mihi, temporis pars frustra emuit sed de hoc plura nunc nec licet. nec libet scribere , quandoquidem illa mihi meique similibus deplorare tantum, adiuuare
penitus non conceditur, Deus optimus maximus tales tandem Germaniae principibus immittat animos, ut nihil putent esse in tota uita perniciositus , quam Christianos populos mutuis inter se latrociniis aut bellis digladiari.
Interim uero dum illa aut negligentius tractantur, aut omnino negliguntur; fortasse bonos naucleros imitari praestat, qui posteaquam mare altius ingressi sunt, tanquam ex specula aliqua taeiti uentos tempestatemque sonoram intentius contemplantur, donec coelum aliquod serenius apparuerit. De negotio Lutheri uix ausim scribere, quae sentio; ita nunc uides a plerisque ad calumniam trahi ea, quae sincerissimo etiam animo sunt aut scripta aut dicta, interpretanturque in eam, quam ipsi Velint, partem , cum quo tamen hominum genere non pugno, sint per me unicuique
libera, modo recta, iudicia. Perlegi nuper illius libellum in Henricum VIII. Angliae regem, editum. Si cui iste scribendi modus placet, placeat; nini improbo aliorum senistentias. mihi certe tam acerba insectatio cum
in omnibus honestis studiis, tum praecipue insicris probari neque potest, neque debet.
428쪽
Faveo Luthero plurimum , Euangeliea lux adeo mihi cordi est, ut mihi nullo tempore unquam aliquid fuerit in uotis magis, quam sui negotium hoc, qualitercunque sit coeptum, iin Iesu Christi ac euangelicae ueritatis gloriam ieedat. En habes literas beae longas, Bilibalis ide, quibus praeteriti temporis silentium nimia iloquacitate , ut puto , egregio compensavi. t Extorsit has partim rei indignitas, partim uero lhumanitas illa tua humanissima , qua fretus inihil non mihi licere tecum putabo, quas ta- tmen non recuso, quo minus damnes, imo ine legas quidem, si ita sit commodum. Hunc lmodo meum tam propensum in te animum non timprobes. Quod si te id facturum animaduem itero. sat pulchre procedit ' sin gratiam etiam iniero, felicitatis me partem assequutum pum ttabo. Vale. uir incomparabilis. ΕX insen- 1neiga VIIl die Octobr. a. I 22. e
Vitus Berlerus ex animo ac toto p ctore tuus s
Coenobii Moilenhecc. causam assiciam comme dat Bilibat .. Sal. d. pl. Et theolo am Gregorii et ii teras tuas suauissimas accepi, residuum quoque infandi calculi. Habeo tibi gratias agoque immortales, qui me et arctissima dilectione compleeteris, et muneribus tuis
429쪽
tuis dignum existimas. Quo fit, ut euae. gata iam ae eeIebri nomine propagata, qua me prosequeris beneuolentia , passim bi, qui ope consilii tui indigent, se tibi per me commendari desiderent. Inter quos regulares coenobitae sunt tribus tantummodo hinc milliaribus dissiti, mihique singulari perpetuaque amicitia deuineti quorum coenobium uulgari lingua Moilenbech nominatur. Ii cum sint maximis Caesarum priuilegiis dotati, quibus recte legiti- meque ad hanc usque diem sunt usi. ita ut nemini fraudi fuerit tales Dei seruos habuisse uicinos,nihilo tamen segnius quidam in uicinia degens, e magnatum genere, contemptis maximorum principum praerogatiuis , posthabita iustitia, excluso Dei timore, omni spreta ratione .con. culcatis literarum . fgillarum, ac sederum munimentis, denique diuinis humanisque legibus funestissimo supplantatis , ueluti alter Catilina seu potius Sylla bona quaedam non modicae aestimationis , quae ad praefatos coenobitas euidenti ac longaevo iure pertinuerunt , hostiliter crudeliterque inuasit, diripuit , ae sibimet in possessionem tyrannieam uendicauit. Super qua inolentia cum frequenter principum ac comitum nostratium auctoriis tale atque prudentia res coepta sit componi; nihil tamen effici potuit hostis peruleacia. Proinde eum desperata sit apud nos causae huius
emendatio, tribunal Caesareae maiestatis adire, eiusque maximum robur implorare, praedictis coenobilis eordi est. Cuius rei causa ta-
Bellarius hic nosur istuc missus est, qui mi-
430쪽
seram tibi tragoediam diffusius exponet, in. cipiendaeque apud Caesareanum iudicem liti x necessaria comportet. Tu, uelim, pro tua yerga me integerrima caritate, infelicissimae qcausae pei' opem consilii tui eatenus inistas, si quatenus id te iure iacere posse animaduer- qteris. Nostir hic Mercurius multa tibi suggeret vexpendendae liquido causae opportuna, quae iliteris exarare nimis longum foret. Sentiant, pquaeso . amici. quid mea causa facere, tum pro sapientia scias, tum pro auctoritate pos- vsis. Nihil abs te impendii desideratur, quo cru- ῆ mena tua uel uno saltem quadrante damnum vfaciat, consilii duntaxat tui singularis expetitur εPrudentia, quam mihi meisque amicis ea fide pexpositam esse credo, ut maiore nequeam. Ob id prolixior esse in scribendo supersedebo. ne et fidei erga te meae integritatem conuel- , Iam, et te maioribus curis implicitum dillinete i
dicar. Uale feliciter in Christo Iesu. Ex Her- iuordia sexto idus februarii anno salutis nostraς ς
Adoptionem amici alicuius braeficii eoassequendi causia,c sirmari optat. S. D. P. T ator praesentium. Doctor eme- . . rito , filius est cuiusdam magni lamici mei, adoptatus ab eo in adiutorem quemadmodum mos est facere papis icio et 'curatorem cuiusdam beneficioli, quod amicus i ille meus possidet, sed ob ineurabilem, quo ' 'laborat, morbum, rite curare non poteIt. 'morti uicinior, qu m uiue, atque ob id prasin. senia