장음표시 사용
101쪽
orbiculenturinam colore quidem p initia discrepant.caridem enim iecsquamis constin .Ptaculiare fibrinchio darum est, ut una radix primo Ggeatur Deme, trem ineunte vere quod in imo excreumt,contrahatur, upernumque cires at quod manditur. atque haec digerentias sortiri eiusmodi conjω. haec ille. unde est ut mihi facile persi adeam, quas mine uiolas in
cumus,non esse leucoia, quae ab antiquis scriptoribus tradita simi ,sed eas potius esse eo tenderem, quas Latini uiolas simpliciter appellant, i Theophras, ia, cr ionias inter scitura ersu frutices appellatus, quae quidem uerius uiolae matronales,quam leucoia a Theo doro interpretarentur, quod eas matronae colere soleant licet in Dioscoride, ubi dae leuctio pertractat, uerba scilicet, Alij uiolam matronalem, sint addicitu posita. non enim haec iuuetustis codicibus leguntur. Argumento ut ad rem redeam quod hae uiolae non plantis ut olus, ad modi ex Plinio Lucoia feruntur inera emine proveniunt, ex Theophrasto Jexto
de hi stiria plantarum, ubi de plantis bulbosiis sequitur . sic enim de Mesa simpliciter diri
meminit: Radix croci multa arnosian totumque vivax,gaudet calcari, Cr melius ita era
dis radice attritu pede inferius, ideo ruxta semitas sontesque pulcherrimum exit .satus rodice fieri assolet. Haec in hunc modum proueniunt. R eliqui autem omnes praedira fores semine exeuntini uiola, Iouis flos, phisum, summula, hemerocalles. nam Cr ipse, Cr eorum radices ligno nimirum constat.quod1 and uerisimum est. hia modi nanque Molarum risnus cr caule Cr radice lignos consti seminη prouenit . ubi notandum, Theophra bini hemerocallem inter plantas lignofam radicem halentes enumerasse, cuius radicem Plinius er Dioscorides bulbo; immere. Quare Marcellus qui in Dioscoride ubi de leucola per tram Udidit, Al simpliciter uiolam appellant: confundit leucoion, ius radix bulbois est,cum histi simpliciter diciti lignofam radicem habente: quod caeteri interpretes ipso praritiores non Merunt. Nec video quamobrem leucoion Dioscoridis in cerulam quoque u riari non posit,cum leucoij genus late quondam patuerit. nam Cr nigra leucoia apud Hipae pocratem legimus,er nos quoque fores ceruleos in ramulis Lliosis Cr bal sa radice pro deuntibus complures in oricnte cono eximus. Distit autem uiola nigra,quae melanion nraecessicitur, k uiola alba, tum aliora quorundam uni plantae ratione ipsiius,quod lati lia, humiri WAD arnifolia extet,rumulis careat plias ab radice habeat perpetuo uisentia fore auterum forem infidentem medium grems, ut bini fores esse uideantur si itae Cr per annum durans si cultus adhibeatur, radice ex Theophrasto capitata. Inquit enim sexto de causis planida Viola ni ru Cr crocum ies multum alimenti des rant, fatis ex sese habent.1unt enim capitata.ubi per radicem capitata intelligitis radice fori bulbo sim, quae in caput excreueri ad militudinem croci, Pij,po ae habeat. sic enim Theophrastus de assioseptia mode hisbria tradit radice adum seritur,er c GCr bulbus CT am , Cr in plenum quae in capitulorumere elasimodi 't.Cr paulo infra, pinum,inquit, utus suo latere promit
veluti quoddam caput bullaceum. Item II: omnia ergp,inquit,cupitata radice. vicia mala
rem in modum uni sita praecipi sella, utpote quae Iuthoisi uiuere posit, π quidem pluis
rimum temporis. e siexto de costis plantarum: Scin, bulbus, denique omnia que radice sunt capitata contra partem superiorem tenuem tabccillemque, radices amplas cumosi :gerunt. cum igitur melanio',hoc est uiola nigra, radicem uti probauimus habeat capitatam,
non eatim erit cum uiola purpurea, qua Dioscorides Ion porpbrion, ut dixi prus, pel
102쪽
iat Ace exigua π gracili ex quo facile coarguitur Marcellus Diosioridis interpres. Naubi Dioscorides Iou parpbrion recte stri erat, ipse ton melans, fimi cald uit, dec plus uerborum descripuoms sium Duilae, qu Pliuius de uiola popinea retulit , ilicet,
ijs uero uiolis, quae sponte opacis Cr macris locis proueniunt, purpureae latioremio jtitimab radice carnosio exeruit, solas graeco nomine a caeteris discemuntur, appellata Ia, ut ab his ianthina uestis e quae stre conuenit cum uiola nigra, praeterquam in radice. Item quia i Theophra,' sexto de Hyria legerat, uiolam nigram distrire ab alba, quod radice multa cohaereat. ubi per radicem multam cohaerentem Theophrastus non radicem capillamentis numerosum a Marcellus existimauit ei multis bulbis seu cupitibus croci modo coacerua tam intellexit.quod idem etiam de oraco mox subdidisse uideturicrocum inquit latura hera buceum,modo praedicisum erumpit, Hylla angulis, stre nanque in capillamen i modum yliaturifero foret ero germinat ut praemature, utro stilicet modo tempus acceperis. Ioaret quippe Vergiliarum occasu, paucisque diebus,con'Im uero cum flio forem quos exis pedit quinimo prius. radix multa, mosa, in totumque Euax.haec Te . constit igitur rudiacem habere non exiguamation porphnon ed multam ex capitatum,hoc est multis cupiatibus balbactis coaceruaria nisi exiguam er Iracilem a ton porphrion haberet, The phrastus non dixisset,neque inultum alimenti desidera, satis ex sese habet est enim capiatara . nam de iis quae radice numeros cohaerent, multo indigere alimento,quinto de causis planiarum dixi .illud quoque indicium alio quod Dioscorides alibi etiam ion porpbrion, non ton mela banc uiolam appellauerit. nam capite de mob ore dixit habere uiolae albae, Iachi coloris sed minorem, er amplitudine potius uiolae purpureaedion aurem nigrae. quod nec ipse immemor Marcellus mutauit. Plinius quoque libro vigesimo imo, uno er eodem Ioco, ubi de uiola purpurea loquitur, mox sequitur de melanio tanquam diuerso generea purp σω. inquit enim oram prima uer initiantium uiola alba epidioribus stre locis etia eme emicar posta quae appellatur purpurea, proximis flammea, quae Cr phlox uocatur, filuestiris duntaxaticosareuon bis anno urire cr aurumno, tites Demesque fugit. Serisares supradictis aliquanto Narcissus cr lillam trans maria, er in Italia quidem, ut diximus, postro amatam in Graecia tardius etiamnum anemone. Est autem haec fluestrian bulbois rum flos,altaque quam quae dicitur in medicinis. Sequitur oenanthe Eloim, ex Alaestribus heliochosios. De omnia Plinius a Theophratae libro sexto de his bria mutuatur, ex quibus uerbis comprehenitur, melanion sine dubio mixu esse diuersum a uiola purpurea, quanqsam π ipsium purpureum colorem ob ineat ex Uirgili j quarto Georg carmine, Fundantur Eois sublucet purpura nigrae. Num per ea quae Plinius dixit, sequitur oenanthen, me inisa er bellachosori florere post uiolam albam, purpurea, flammeam, coadiamuron, urcissum,cT hirum trans maria. Item Theophrast a ibidem sexto de hi 1loria, Seis quitur,inquit,seaanthe er metarii ,σ efluestribus helioctosios. ex quibus uerbis uideturq acti oenanthe cr melanion At ex urbanis non exoluestribus, ut heliochosios Micare nec divi potest quod per purpurea uiolam Phuius intellexerit eam quae leucoim graece dicitur, cum iam dixerit,Flora prima uer initiatium uiola a Moc est leucoim, quod in album, puris pureum,lateam Cr ceruleam uti ostendimus,uaria uar, haec omnia simul complectius genera.
103쪽
Plinius aicens quod violae purpureae sole graeco nomine a caeteris gificentiandrini perata id.
Non enim porphrion haec nomine composio ut leucoion,xanthouisti velanion,phlagron, sed lan tantum uocatur,ut post tonsequatur porplarion; irarim, ut porph seu adiecti uum quod significat purpureum,dij cernatur ab iis,quod nec afidue pre annum durat, etiamsi cultus adhibeaturinon enim ritae foret Mec inpore alterum forem infidentem terit,etsi Marcellas stipitiat de metinio testitur Theophrastus. Nec uerisiviale est,D scoridem uisulam eam purpuream nigram appetasse,cum non modo purpure erum Cr ciditipui reis tulimus, x hoc grnere consticiantur. Videmur cr ahae ei dem generis esse. sunt enim his haud certe disimiles filo vatio rotundo erraro per ambitum, processu oblonnore, catiliaculo geniculato, floresperiori parte purpureo Uriori uero cadido u medio lurco ad squibusdam nigris disIncto. Miror etiam Marcellum non addidiise , uti homo licentio irae solitus estfacere, Romani uiolam nigram, de qua Uirpsius in Bucolicis: Et nigrae uiolae sunt, π uacinia nigra. Sed prudentius utique dicisset, si Dioscoridis uerba non pemulasset,eπ sententia suam in commentari sint Hermolaus frest, alijs dii dicandam reliquisset. Rubra tarentina Vestis tu retina appellatat aer, quod ex nobilis imo
uetare tarentino contexta esse num pecus cruellus tarentinuua libro octauo tutitur staniussummam nobilitatem habebat diri is quod mollitia caeteris antecelleret. unde quid Tarentum appellatum putant quod nuces iuglandes cr pineas u inquit Plinius notes h bear c militer oues,quae ut author est Macrobius uni tarentine λ Tarento, quod est Sa binorum lingua molle.ud quod alludens Horatimscripsit: Et molle TarcntumVctas autetarentinum ut diabor est Plinius futui coloris erat. Dibapha ortu Dibapha toria σα pellabatur uestis a ait Plinius, quae bis Enciti purpura esset..eluti magnilico impcndio.Rea prehensius est Lentulus Spinther aedilis curatis, quod primus hoc genere in praetexta usius suisset. Triclinaria fucit Triclinaria, id est,quae ad triclinium pertinent, ut mappae tria clinares, cr lecti triclinur ,σ huia modierat enim lacus in quo thumbebant cr coenabB, praecipue in conuiuium accepti,a tribus lictis quos 'rnebant cougui . nam recis mensas in
conuiuio apponere ueteres solebant, π iacendo comaere. In concistrata ueste caetera e
dem ne buccino Si uolumus exponcrediti certe aliqui exponunt, concisitata ueste, id esttium murice, erit Otraiictio in uerbis Plin . nam si uerum est quod supra ex uerbis A, Ibteus er Psi iij inuicem collatis Urndimus hoc est Plinium crucem modo murice semodo
buccinum conuertisse,inc propterea buccinum esse,qui cevx, murex cr coch sium appella, turicum duo praesertim concharum dixerit esse genera, quae tinguis uestbus Uu essent, uia delicet buccintim minor concha, Cr purpura quo pacto uerba haec scilicet ccti Mara uestra exponi poterunt tincti murice, ue buccino, cum buccinum Cr murexMi retulimus eadem
esse con D necesse igitur erit uel negare conii gram nostram Arisbtelis fundamentis fuisperius roboratam uel dicere, quod uerba conchaliata uestri hoc loco non significis reumsmurice ed ipso concistis,ut conchalium sit concharum genus diuersum a murice siue bucisonossvnius tricesmosecundo uoltimine inquit,muricum uel concissiorum restae cinis macu
104쪽
popvrarum cinis utros modo C Etiamsi pluam hoc libro nono at retulimus, duo con eburum mota tis dis uesUM Uui esse dixeri si quis tamen aptius exposuerit, continuo parati erimus mutare sententiam. Em c APITE XL
Ar rum auro confundere ut electra fiant Electram capitur hoc loco pro mixtura quadi auri er arget DPlinius lib.tricesimo tertio ubi loquitur de ratione naturali inueniendi auri Fit quit,ta' cura electrum armis addito. quod si quinta portionem excessi, incudibus non res h σ electro authoritas Homero tet, qui Menelaι rvam duro, electro, aramto,ebore Adme tradit. Miuero templa habet Midos insula Rhodiora, in quo Helena sacrauit calicem ex electro. At cu hi bria, mamae sera mensiura. Electri natura est Ad laceranarum lamina clarius cunto ledere. Strabo Ebro desitu orbis tertio: Ex auro,inquit, e cocto, Cr tenaci quadam creta repurmo,pa wrmum electrtam est. Nius hoc excoquitur eo ix:ione auri ars armci habensrar tum quidem exuritur aetera aurum ipsum rea manet. Cr electrum e a naturale metallam ex Plinio imo praead to loco ubi ait omni duro inest armisi uario pondere tibi dena,alibi nona,abia octava parte . in uno tantum Galaametallo quod uocat Albur ense ri ima sexta portio inuenit r. ideo caeteris praeest. Ubiacunq; quinta amnii portio est,electrum uocaturiscrobes eae reperiuntur in canaliensi. Elier tertia electragummi ue lac bo succiue mus, ex arboribus pinei meris profluens, quod ex Plimo lib. x . in infulis septentrionaeis oceani notur, Cr a Germanis appellatur Glassumitus i minus unam infulam ob id Glessario appellatum, Germanico caesare ibi es ius rem mente,Au'aedam a barbaris dictam. na citur autem demente medulla
pinei Tneris arboribus At gummi in cerasis sina in pineis. erumpit humoris utandantia. densatur rigore uel tepore autumna cum intumesces aestus rapuit, ex infulis certe in Itora
expellitur tu volabitida pendere uideatur, iis eo dere in uado, quod arboris succum esse prisci nosti l credidere, ob id1uccinam appe antes. Pineae autem arboris esse indicio est pianeus in attrita odor,ta' quod accensum tedae modo ac nidore flagret. Nasici cr in India ceratum est. Archelaus qui regnauit in cappadocia, illinc cortice iuberente tradis aduehi rude, pesti is adipe suis lactraris incoctum. Liquidum priso desh aere argumento sunt quaedam intus transscentia ιtfrmicae aut culices lacinaes, quas adhaesisse musto non est dubia,Crinclusas indurescenti mera eius plura andida odoris prae simi sed nee bis nec cereis preciam uirus maior authoritas, ijs etiamnum a plior translucentibus, praeteret si nimio ardore flagrent: imam q: igneum inesseuron ignem placet.Summa laussa renis, a uini colore dictis nossi fulgore perspicuis.Sunt cr in quibus deram mellis lenitas placeat. Vera hoc quos notum feri oportet, quocunq; modo trip libeat, hoedora seuo cr anchasae raridice, quippe etia concissio ius iuraruncaeteri in attritu dolorum strabunt in se paleas erflia aeriti a magnes lapis firmn Ra enla quos succini oleo addito flagrant dilucidius diutius, et lini medulla. Dissico rides quos tradit,quod certe Plinius falsum existim.ti, iuxta Eridanum amnem e populis de hilare lachrma narrari, quae densenti inihi situdine coeat,
er uocetur electrum,ab adflibas uero cis sophoram,ex attritu odoratum, colore auro se,
qui π alibi eouphoron appenuit, quoi Ibramenta occos atq; fimbrias infe traberet. cilisti arus ceres nouam huic disterentiam attulit pellando cladi electrum, quasi coloris G
105쪽
avrei, er matutino grati ita sectus pacifimum ignium, σs iuxta fuerint elerrime
ardescens. tale electrum niam ambram uocitamus,diuersum tamen ab co quod ambram sue ambo comu cognominant, Aetius ambo, quod Hermolaus barbarus succinum orientale
primus nominauit ncompertum ueteribusuit ipse exist mul nullis laci scaturiens bituminiser sulphuris modo.Discrimen eius triplex fum σ pingue praestria, selachisicu a misnicipio quodum pridie uoculumδιθι na1citur ubalbidum ex Arabia filici minus probatur e maritimo quodi oppido,cui Sechra nomen est. terrim nigrescit, quod pisees deuorauere. Addere his aeravit corinthia Plinius lib. 3τ. ubi de electro loquitur: Taxatio risu ndeliciis tantadit hominis quavis parua et res iduci in hominii DC ntiumq; precia superet prorsus ut cui vitio una non sit satis.In corinthi s cs placet auro argentos mixtum v colati, ars Cr inuria σc. Inquit σν quod scut argentu auro confundebant ut Hectra forent tu artaneo er auro addebant aera At corinthia vasa ferent nam es corinthia maxime laudatur,cuius genera tria esse tradidit idem author. 34. luminCCandidum aucto nitore et proxime accedens a quo illa mixtura praevaluit:. altera in quo auri fulua naturae tertium in quo aequalis ommsi temperies fuit.uuis igitur ex aere corinthio auro argentos permixto corinthia appellabantur. unde factu e)l ut omnia uasa ex aere elerantia, corintlia fra ampellata. propter quae apud ueteres tanto in pretio fuerunt cris metallaint argetti quos ars auri preciu transcenderint. Quippe lucemae,iadelabrasalina,trullaeq; ex aere febant: quia etiam 'tu olumnae imisu, er uuluae in templis, ut et illa aede diui Marci nunc habemus.
scribit etiam Plinius ipseMpLamilium olim camillo pro crimine obiecisse,quod osta crura haleret in domo. π Romae porticu duplicem a Cn. Omnis qui de Perseo rege trinphauit, ad circum fluminiam factam appellata fuisse corinthia a capitulis aereis columnarum. In EX cAPITE N LI. Non est satis abstusisse nomen gemmae meis ure, rursum absolutus inebriatur larioc olor purpurae tendens ad uiolam Amalastus appellatur,qui absolutus cirrusin infricatur Orio,tunc Priamethdillus dicitur uis luxuria duplex: qui quidem color ab Amoaths, gemma nomen assumpsit.cuius fulgor ille emicaris Olaceus est ad militudinem eius uiolae,quam purpureum me iambinam appellaurinus. Plimus libro uin monimo: Lux ria uesuus quoque prouocarit eos flores, qui colore commendantur . Hos animaduerto tres esse principales innum in cocco, qui in rosis micat: gratius nihil traditur as'ectu, cr in purpuras dirius Abaphasq; ac laconicas. Assum in amethsb,qui in uiola,cripse in pum reum quems ianthim appellauim Amethsius alite,qui σ Ametissius dicitur ex The phrasto,gemma est cuius mera plura truduntur a Plinio lib.tricesimoseptimo. inquit enim: principatum Ametis' indice tenent. M in Arabiae quos parte quae finitima oriae Parea vocat ,Cr in Armenia minore, cir in Aegγpto,ez in Galatia reperitatur ordia imae a tem atq; uil imae in Tharso Cr Θ o. caussam nominis alserunt, quod usq; ad uini colore accedens priusquam eum degultan uiolam definit . f. Frq quidum in illa purpurae ex
toto igneus ed in uini colorem deficiens. Perlucent autem omnes violaceo colore culpturis
facile indica absolutum purpurae colorem habenti ad hanes tingentiam oscinae dirigunt
106쪽
xota undit autem eum aspectu leniter blandumnes in oculos a carbunculi vibrat. Ahera earum genus descendit ad bisacris bos. hunc colorem Indi Sacon uocant talem gemmam Saueodion. Dilutior uero ex eodem spinos uocatur,eadem Cr paranites in contermino gentis Arabiae.quartu genas colorem uini habet quintum ad uiciniam costissi defendit albicante purpurae deiectu. hoc ex minime proba r . quado praecellens Zebet esse in suspectu uelut ex ea unculo refulgens quidam in purpura leuiter roseeus nitor . Tales aliqui malunt pedero tu hoc est pueroru amores uocurcalij antemtasia est mutuos amores multi Veneris gemismum . quod maximi indetur decere Cripecie,Cτ colore extremo gemmae. Magoni uanitas
resistere ebrietati eis promittit, tr inde appellaras. Multum ab ea dista Dacinthos, tamene uicino Jescendens. cisterentia haec, g, ille emicas in ametis o fulgor uiolaceus, dilutus est in bisacintho.primo quos ast Ela gratus,manesEt antequam satiet adeo, no implet ocu lasAt pene non attingat, marcescens celerius nominus fore. Imacinthum autem florem, quatim Dissicorides describitan hortis nostris habemus prem ex Thracia Venetias tulimus. ylia habet bulbi protinus a radice,caulem dodrantalem leuem enuiorems digito minimo, coloris benaces, comam procumbentem incurua, plenam storum olentis iucundi fimae, coaloris eaerulei aliquantulum ad prepvram inclinantis, primo aspectu grati, inde evanescenistis anteqzusatiet emine nigro coriandri magnitudine, radice bulbos purpurant .foret initio ueris cum uiola purpurea. Verum quia posit aliquis cauillari, dicens hunc quem deis scripsimus florem, esse Dacinthum, cum Dioscorides Bacinthistorem non colorem Maruleum es purpureum habere descripseris,qui nec de odore quicquam meminerit: dicima quod Diosiorides per purpureum uiolaceum intellexit,quippe cum Cr uiolam illam, quam Ion porpbrion Graeci uocant cuius colorem uiolaceum siue ianthinum uocari diximus iacum Plinio coloris purpurei esse descripserit. nam Cr Plinius Bacinthi colorem uiolaceum dilutum uocauit,bu quae supra retulimus uerbis. Dictre Dacinctus lapis ab Ametis o, siae emicans in ametis o Adgri uiolaceus dilutus est in Dacintho. primo quoque asperiti
gratus, oscit antequam satiet adeoq, non implet oculos ore penἡ non altivit narcesceseelerius nominis sui fore insid enim alius est uiolaceus color dilutus, quim uiolaceas claririor Cr apertior quem caeruleum appellamus unde columella in borto suo dixit:
Nec non uel niueos,uel caeruleos hisacinthos.
Solinus etiam bucinthum lapidem caeruleo nitore ubere tradidit, ut qui colorem caeli di xerunt Bacinthinum e caeruleo videantur accepisse. Odorem autem inesse Bucincto est Dissicorides non meminerit, elici tamen coniectura potest ex uerbis Plini qui uigesimopriamo uolumine inter odoratos fores sic ait capseptimo: Troianis temporibus croco iam erat
honos, Cr hos certe fores Homerus tres laudat, to crocon,Η acinthm. O M autem
odoramentorsi arq, adeo herbarum disteretia est in colore Cr odore Cr succo Ercuat eum
de his er Hys foribus odoratis finem tra di imposuisset inquit: cr de odoralis foribu
satis dictu. Ηγacinthu comitatur fuisti duplex, lucta praeferens eius que Apollo dilexerit. aut ex Aiacis cruore editi tu discurrentias uenis a graecarum Merou figura linitur inascripta.P finias tame forem qui natus fit extincto Aiace pud Salamina credi restri estis tum primo inre macinthum H literis Imacinctos item uideri ex canes Io rubentein lilio
minoremqueddiniam Ouidius tem, vitalias describere uidetur. Et cosmosandaron dici
107쪽
florem apud Hermion es Troezenijs confines idem Pausanias testuur, quem ipsi bracina thum videtur interpretari, er fore coronatos sisti quae chthonia uocant rere. De cosim sandalis cr cratinus,er clearchum m temere conlam re liceari acinthu forem ab hiasoricis descriptu diuersum esse ab eo de quo Poetae fabulaturmoveor verbis Pansaniae, diacentis forem qui nutus fit ex Aiace extincto ron Dacinthused uteris Dacintho fmili uia deritit flos is ob hanc caussam siue similitudinem literaru,quam habet cum Bucintho fore hi 'ricoru,qui caeruleus est Iacimthvs Cr ipse appellatus sit a bacinthi duo mera esse videitur.nec uerisimile est iustores uni tantu foru generi tot colora uarietates asscrip se, ut non parua etiam ob id inter aut res ipsos conlusio esse uideatur.Ouidius decimo Meraismorph. libro scribit bucinina forma lilium imitari,colorems purpu reum continere, in quo sunsae literae illae inscriptae sim bis carminibus:
Iu dum vero memorantur Apollinis ore,
Ecce cruor qui sus humi gnauerat herbas, Definit esse cruor, rios nitentior ostro Flos orituro mums capit quam lilia, ct non
Purpureus color his, tanteus esset in illis.
Non satis hoc Phoebo est is enim vis author honoris ipse uos ponitus Llijs insicribit, qui Flos habet inscriptum onestis littera dum est.
Illud aure monuerim,quas in Dacintho Beras appellant aerus esse sit erus mibi non esse erradendum sed potius notas quasdam N LNam Plinius libro decimoodlauo, ubi deletumis novi loquitur iuras lugubres in fore etiam fabae exseruetia M. Varronis reperiri tradit, in quo quidem fore non Beras ullas ed nigras tantum notis inspicies. Virpsius quos, Et
surae rubens Dacinthus ion caerulcum int alij aut res,di LNam rubens Cr crederi coislore inter se maxime discrepant.Non repeto descriptionem Fausaniae diaboris grauisimi, cum nuper eam retulerim.cum it constri duplicem esse Dacinthum diem rubentemium
literis illis scripti ,qui a poetis describitur: alterum vero caeruleum me Ereris ab historicis d seriptitari nihil Dioscorides in is macintho de Heris comeminit: haud temere in vi ullo firrugineos bisacinthos umor rubentes ron caeruleossed rulentes ad similitudin
serruginis interpretarer praesertim cin Dacinthus Poetarum ion caeruleusded rubens sit, quemadmodu Virpsius Cr Pausanias descripsere. Hi enim color Irnrugineus Plinius item libro quintodecimo Gradis imi uit, pineis nucibus fimes a terra ust is intus emtis nucleos lacunaris includit oris, Drytos Elafrunnis tunica quesne tunica no coger,
sed ferruginei coloris esse perspicitur. Nonius sim qui non Dacinthum hunesed illum fine
caeruleum tutum minat, is meos Dacinthos couleos interpretatus est. Pulladius veronesilo qui in recte Dacinthum irim fue gladiolum a militudine fliorum uorari traditiarit cum Discoridis Dacinthus sta habeat non iridis ies gladiosiseia bulbucea e prope modum ut planius dixerim inces,er uinos .erum strictora oblongiorupupae nullam cairide dis gladiolo finissitudinem habent fila nanque iridis cir gladioli potius arundinacei ex Theophrasti quam balbacea sunt, quae ncc in radice coixurerent, cum fit radix Daci sto balbos, iridi emiculata. Sed σ bucinitam uicto Romanis vacuum, Dissicoridis authortate
108쪽
e thoritale uocari. Q are in Bucolico Maronis camine:
Nome fissarius tristus Amrollidis iras a . Atquesuperba pati se Uias nonne Menescam,
ingrauis ille niger, quamιs tu candidus esse . Gyrmosi puer,nimium ne crede colori, Alba liguli ra cadunt iacima nigra leguntur. Hermolaus Barbarus per uacinia nigra bacinctos interpretatur. Plimus erum, acinia, iripit ucupi s Italiae semim Gazae uero etiam pyp rea tingendis fruorum ue)hbus. Item
libro sesimo secundo Tarisipina Gallia herbis orium atq; concistia tingit,omnesq; alioseolores. σ libro uigasmoprimo cinctus in Gallia eximie prouenit, quo ibi pro eum Mystula; tingitur. Est autem lastinus color a quo Graeci uois b Fictvbes appetilanta oc tinctas colore.Nec obstit quod nigra dicat poeta, quando purpineam quoque uiolam est ubi aurbores nigram uocare soleant,praescrωπ poeta ipse quarto Georgicorum hoc carmine: Funduntur Eousublucet purpura nigrae.
Sed error est.nam si Virgili siensiust ut certe esse debetua utoquens dilectum puerum e
hortetur eum ad amorem sui, monens ne propter 'mam sive iat, cum non omnia quae candida, eadem dilecta ire omnia quae nitru cr dormia continuo Q emunda sunt: nam ligustra decidunt dire leguntur,cτ vicinia,quauis nigra cr defrmi colliguntur Dacinthusorem tanqua deformem ligustro minime comparasset,cum sit pia crrimus ramo em ipso ligustro pulchrioricum praecipue vicinim aliud et Bacinita ignifice a mox ex Plini sententia docebimus. Item uacinia si Bacinthosfignificarent id sad rogo in aucupi s Iearerentur s Ad haec addimus, quod in ue ustis Det comidis exemplaribus Graecis uerba illa, Romani bacum seu uacum iij uacinium ion habentur: sicut CT in caeteris plantari scriptionibus nulla fere aliae nominum appellationes praeterquam graecae insieriae si L Veis rum nomina illa omnia tanquam addititia in margine amotura esse perliciuntur, sicin crin Sampsicho legitu Romani meiuranam uocant, Pod nussuum lentur apud latinos. naris Romani meiuranam uocassent, Plinius utique qui latinum nomen sumpsichi mendicare videtur, metu nam a latitus appellari prodidi sedi quemadmodum er in leucola, violam matronalem, addititium c nouum uocabulum esse deprehendimus, ficut Cr in pluribus alijsidfact uideturi quod Dominicus Sennus Patauinus medicus insignis, exin hoc madiorum grnere tempestate nosti a facile princeps e monuit eritas vero per vacinia uiolas interpretari uidetur,quod nob etiam probo.Nam si uacinia uiolae sunt udole erunt utiq; niis vrae,quoniam uacinia appellauerit poeta nigrarquod tamen est falsum, cum Virgilius ipse vicinia nigra a Molis nigris aperia di taxeris in Bucolicis hoc carmine: Et nigrae violae Gez uacinia nigra. Est aute uiola nigra, quae Theophral, er plis Ei retulimus elanion dim est. Molavero purpurea est, qua Dioscorides ion porphinon appellauit. Leonicenus per vicinia nonniolas ire Bacinthos aec arbores ou aliqui arbitrantur, sedarinos siue buccas ipsius liguis stri, quae nigrae sunt,intelligere uoluit, quasi buccisa dixerit, quae in Italia, ut inquit Plinius. cupiorum gratia feruntur, Cr in Gallia purpurea ad Eigendas feruorum uestra, ut nune
quos Italiae aliquibus in locis ex ligustri durus atramenta scriptoria sue colorem nigrum G iu
109쪽
rustici ad tintendum conficiun nec ob tire quod Psinius dixerit purpurea, quando π etallacinos,qui nigri sint, anguineas baccas Uirnlius in Bucolicis appellauerit hoc uersa
Sanguineis ebuli buccis inios rubentem.
ut fisci us quod Poeta alludens ligustro puerum admonet te suae pulchritudini atq; colo,ri quovis eandido nimium consideret,quia cum aetare candidum colorem amittet, scis deis strinis iis sibi eueniet quod ligustro accidit.eius nanu fores qui sunt pulchri, candidi crodorari,cito pereunt, quia paru durat, atq; ex urbore ipsa nil rus aciniseu uacinia in colli, guntur,quae processu temporis nigrescunt rec scctu quidem adeo ut fores grati quias misi modo sentire uisus est Uimbus quicunq; ille fuerit ubi de se loquitur:
collige uirga rofucium flos nouus,Cr noua pubes, Et memor illa aeuum c properare tuum. His nos carminibus poeta virmes hortatur ad uoluptatem percipiendam ita enim putichritudo Cr urrvniim decus praeterit, Cr breue tempus sortirae sunt , cui rosa, quae mane aperta, ex uiuacitatem ost densperacto die languida er fraglis, uero rubore deperdito apparet. Ouidius quoque de arte amandis Forma bonum frunti est,quantumq; accedit ad annos, . Fit minorier stacio carpitur in uo. Nec semper uiolae iec semper lilia forent, Et riget amissastina relicta rosa. Et tibi iam uenient cani fismose capilli. . Iam uenient rugae,quae tibi corpus arent. In quam quidem sentcntiam ego quoque pedibus trem,quando constaret acinos glas si stripurpureos esse: Cr colorem pWinreum tingere, quemadmodum de vicin s Vitruvius crPlinivi testinetur.Vimis enimverosi meam quoque his addere sententiam licet, dicam quod si Virgilij cr Plin uicta diligentius per deris ac examinaueris iacinia nigra nihil aliud quam utinos, e mora agresta illa nigra,quae rubus sentis profert ignificare facile iudi caueris. nam Graeci in hodiernum quoque diem mora illa avresta non ab re uacma, Cr cinia cognominant, dicti a , hoc est rubo, cuius quidem genus quoddam esse constar τοι κυνὸs sue vini βάυν appellatum, hoc est ut Theodorus uertit in Theophrasto, rulus incla τά ἡω, quod est inu . nam mora in agressu colorem purpureum inficiunt. de Plinius sextodecimo uolumine cum de ligultiro arbore peregisset,Ligustra inquies tesseris utili fima memor Via Iliani caminis mox subdidit tem vicinia Italiae in au pijs satur Galliae uero er purpurea tingendi caussa ad seruorum ues,s. ut per vicinia son arbores ut
aliqui exi, an ed mora in agrestia rubi sentis intelligas ut sit sensus, quod sicuti ligustira tesseris tu er uacinia,id est mora ista agrestia rubi unt ducupi s utili intit In aucus Menim huiusmodi rubi feruntur a senti tu er maria iant, quibus aues edendi caussa mora illa agrestia facilius illachntur. Vir ius: Sanguine)que incesta rubent aviaria bacch. D in Gallia etiam mora in pum ea utili inu sunt ad ues,sferuorum caussa tingendas: cui modi cr cotini me ore Fri buccis uris concisiij modo colore insigni infautur, fiscut π nunc ex ipsius rubi ebulis acviii ad coloranda iam Juccum exprimunt. Est autem
110쪽
rubus fientis inter aquaticas frutices ex Plinio decimo sexto uolurnine, quamis oborem inta proprie appellaueris,quoniam Cr de ea, Cr de sambuco arbore simul locutus est dicens: I ter aquati arbores1tat er rubi is 1 buci ung eris.nesii frutices dixisset , amis bucum arborem exclusisset quod si liter fecit libro deconoeptimo, rubum inter arbores enumerans.ψὶ tamen ubi rubum fruticem esse dixerit, ut libro decimo texto e Non decidunt aut anquit lia Cr infruticum genere quibusdam, rubo, CT calamo. Theophrastus quoq, de hi bria plantarum uolumine primo,rubum inter frutices enumerat inquiens, Arbor eos, quod ab radice codice simplici, ramosium iodosium, urculosium, haud facile dissolubile asis sumit, ceu olea ficus initis. Frutex tuod ab radice codice multiplici, ramosiums se attollit, ut rubus, paliurus erc. Fert autem rubus fila quina aut trina numero ui pediculo, herbae ferenti fraga similia, foribus roseis: in racemis fructus ueluti mora inter initia herbacea,
mox purpurea, in ematuruere iura vibita quam maxime grai quae vicinia cuti retuliamus appellantur. -υ er virnlius uacinia mollia, id est matura, Cr cleritate carentia nuncupauit: quae Plinius libro decimosieno mora etiam appellauit:. non quia sint uere mora, nam mora uni ex moro arbore fructussed ob similitudinem quam habet cum mora:quemaadmodum e fractum perit Bili, me quinquefiij fragum uocauit ion quia pentapblla fraga mneret ei quonia fructum ferret fragis similem,que,cum alio proprio nomine calareret ob militudinem qua habet cumfragi ragum uocauit. Et certe pentapistam fructu fert ex Dioscoride.inquit enim in prefatione primi libri iam qui pustulanti herbae duntaxat
ad hierit dulta cognosicere non potest neq; qui adulta tanta in exerit, per erumpentemnset. Quo fit At propter mutata soli si faciem aulium proceritates ora semisy magnitudinem tonnulli qui olim has aetatu uarietates non persi exerunt, magno in errore uera sentur. Quae caussa et linonnullisscriptoribus imposiat, qui herbas quai lam, uerbi gratia gramen,punquefolia,er infitiginem, emittere forem fructum Cr caulem tremi. Erra qui saepius ad uisendas herbas, ex earum lacuse contulerit arum cognitionem maxime conseriquetur.ut Plinius a Leoniceni calumnia nunc liberatus appareat. nam libro etiam decim
quinto capite vigesimoquarto fravi Er unedones, ob similitudinem fructuum conpeneres appellauit. Ila itaque fructum pentapis i,tanquam frago suo congeneri similem fragum uocauit. Ligustrum uero ut nihil quod equidem nouerim praeteream arbor est pnua, Disi soleae smilibus, floribus paruulis, candidis er odoratis , racematim forentibus Maio me deminibus initio iarentibus, processu nigris, uuarum more congrilis.insepibus σ1enaticetis poti unum gignitur, nasiis Cr tesseris utili ima. adhuc etiam in Italia aliquibus in I cis ligustrum appellant.Patauini uero corallistum. luasi olea bilum dixerinti nam ex folio fructu mitis est. Marcellas autem Diosi ita interpres ligustrum eandem esse arbo
rem voluit,quae Graecis conos uocetur,cum tamen prorsus diuersa sit. Argumento, quod
Disorides opron descrip sit semine nigro sambuco fimili, peregrinamque arborem fecit, quemadmodum Cr Plinius libro duodecimo, opros, inq ietis, in Aegγpto est arbor Goapbifolijs, emine coriandri cre. At quod ligustrum uocatur, semen non coriadro aut sum bucino acino, sed potius lentisco simile tu racemis prost .nec arbor est pereuma,cu Jonte ubique in Italia nascatur.minus illud animaduertens, quod ipsum maxime ab hac sententia
diuerium facere debuisset, quod Disorides stitim post optari Phibrum quam ipse Mara G iiij