장음표시 사용
11쪽
Itaque iam inceptam quarti Voluminis editionem libens abrupi, eoque AHic As illuseravi , Osequenti anno AtDCCLil. edidi, quae nono in ipso Voluminis huius Emine conspiciuntur. Iuum vero paticos post melises eodem 'so- anno Politus noser acerbo, ac inopinato easu mutiis ille quidem
flebilis, sed nulli certe , quam mihi flebilior obiisset; maximo, atque immortali lMPERA IORlS CAESARIS beneficio a Philosophiae tradendae munere ad Humaniores Litteras in Academia Pisana defundii Politi loco docendas translatus, id optimo, maximoque iure mihi curandum putavi, ut novam banc Damtum pro viribus ornarem; proximoque anno de Minnisari Armeniae Regis Νummo explicando, novaque Arsacidarum Docha cov- sit uenaa cogitavi, uι ex Dissertatione primis anni MDCCLl Cmoisbus edita apparet. Nihil es tameo , quod Fasis Atticis , aut ceteris lucubrationibus, quibus perficiendis iucunde immorabar , magis adverjum, atque im tunum acciderit, quam illorum consitum , qui in superioribus ordinis mei Comitiis longe de me honor centius, quam certe par fuerat, cogitarunt. Itaque tu tanta rerum, ac fludiorum varietate multo remissius de
absolvendo Fastorum Atticorum opere cogitandum fuit; quum praesertim interea saepius mihi eum adversa valetudine confictav-dum, Cl. F Ehebii Dubiis aherras Arsacidarim Epochamo me consitutam propositis respondendum fuerit, ct nonnulla quoque Hisoriae capita ad Anconitanam Vrbem, oe Ecelestam spectantia opportune illustranda contigerint. Ne tamen banc Diatimam Fasorum partem diutius exspectari siserem, subcemis horis inam absolvi, b, quod maxime optari videram, varios, eraccuratos Indices adieci. Ac initio qtiidem Archontum Epondimorum Seriem taxia temporum, auι Obmpiadum orianem contextam exbibui, quae Scriptorum resimoniis, O argumentis aliis in ipso operis contextu proposetis avicuratifime . responderet. Ex hae ipsa deinde Donmorum Archonium serrae alphabetico tamen ordine disposita Indicem l . contexui; ut,si fortasse Areἷontis alicuius nomen in scriptoribus, aut monimentis aliis occurreret, repente deprehendi posset, quonam tempore Athenis eo magistratu, vel Arctoutis vulnere terrauctus e et . Quumque iurerdum in Scriptoribur
12쪽
iam Arebonium nomina depravata, vel perperam expressa sint; ne varietas illa fraudi lectoribus esse posset, in II. Indice haec
ipsa Arcbontum nomina, prout tu Scriptorum quorumdam textu vitiata occurrunt, expressi. Tertius Iudex Archontes illos complectisur, quos PsEvostpor TMos esse iam videram ; ideoque in Holumine l. Dissert. Uli I. ex Doumorum Fasis expungendos demonstraveram . Quandoquidem vero in eiusmodi Fasis rite contexendis, ac praejertim in X lv. Dissertationibus concinnandis, quae in duo Volumina diseributae Primam Operis Partem consi-ciunt, saepibsime tam veterum, tum recentiorum Scriptorum loca, ct sententiae excutiendae, refellendae, uta audae fuerunt. Indice lU. Scriptores illos alphabetica serie indicavi, qui frequentius in Fasis ipsis emendantur . aut illustrantur; ceteros tamen omnes dissimulans, qui obscuriores, ac veluti minorum gentium Scriptores censeri possunt. Quintus demum, ae postremus Index novuulla, ac praecipua solum rerum capita complectitur , quoetu universo Fasorum opere contiuentur. Aς postremus quidem hic rerum notabilium Iudex longe plenior, ac uberior contexi
facile potuisset, vise res ipsae tu sugusis fero Dissertationibus,
quae duobus primis Voluminibus continentur, ad sua veluti capita revocatae iam forent, ideoque facile ipsarum sedes, aut is
eus in i a Dissertationum serie, vel titulo deprehendi pocet. Ita quidquid exempli caussa ad Populos Atticae spectare poterat, tu V.; quidquid ad Nummos, in X ll.; quidquid ad Fesa, in X lil.
Dissertatione facile inquiri, ac inveniri potes; quemadmodum Olympiomcarum, aliorumque in sacris Graeciae Luis Victorum nomina in ii. Operis Parte . e Attica Historia per Obmpicos annos, aut Obmpiadum seriem disposita deprehendi poterunt; nisi fortasse etii libeat AcoNisTic As DissgaTATIONEs feor a me iampridem editas consilere, or Mictorum ipsorum nomina a babetica serie ibi disposta invenire. Illud suum supereset uι errores etiam, qui tu universo Fassorum opere vel auctoris , vel exscriptoris, vel ingraphi vitio exciderunt, accurate receu seremur , aut certe plura, quae subinde corrigi, mutari, veIaddi possent, opportune indicarentur. Sed molestim hoe sudii gevus i a temporis , ac loci opportunitas pati vix potes: idque
13쪽
vili mihi furiis ab aequis, honestrique lectoribus concedi posse putavi. ut errores quidem ipsorum humanitati, ac diligentiae corrigendos relinquerem; quum praesertim omnes fere ex ipso orationis contextu deprehendi possint; cetera vero seorsm uva cum v riis observationibus ad argumentum ipsum spectantibus opportunius edenda reservarem. Romae Kalendis Quinctilibus Anno i 736. Disiti Corale
14쪽
IN LUC E M EDITAS LATINA INTERPRETATIONE
16쪽
Hactenus Epigrasae iisdem . proreus characteribus, umcum laciniis, literarum apicibus, atque lacunis accuratissi, Part. II. Tom. II. a me
17쪽
It PRO LEGO MENA . me expressa ,. quae in Cl. M affeti Schedis , & Apographo
reperiuntur. Eiusmodi veroe diligentiam , ac fidem hic adhibendam esse putavi,. ut perspicaciores alii, si libeat, ex a pographo ipso meliorem, plenioremque Marmoris sententiam inquirantiatque de locis illis iudicium ferant , in quibus Epi graphem, subratis a ieubi erroribus , suppletisque lacu nis, refingondam, maiorique charactere ita exhibendam esse:
18쪽
Quamvis eiusmodi Marmor, di ipsius Ap raphum
alma ex parte mutilum, mireque depravatum sit ; nonnulla tamen ex illo facile exsculpi possunt , iquae ax pluribus etiam monimentis aliis affulserant ; ac plurima quoque deprehendi, quae hactenus obscura , vel incomperta delitiseis rant. Ac primo quidem in exesis vitiatisque Μarmoris versibus novem Atheniensum mensium nomicia depresaendisse videor, quos eadem prorsus serie recensitos esse conspicio. quae in duobus Sponii Marmoribus a me iampridem editis Deservatur; ut proinde recentior illa mensium Attiisaeorum series, quae ex Sponii Schedis affulserat, neque tamen haetenus Eruditis omnibus probata fuit , Marmoris huius praesidio mirifice confirmetur. Duplicem Sponius Α- ahenis Epigra em eAscripserat , in .qua duodecim Attici menses ita numerati fuerant , ut quarto loco Ibanepfon ,
mox Maemacterion proximo quintoque collocetur. .Itaque , .eum .pluribus Veterum testimoniis compertum foret in .ciis
vilibus Atheniensium annis Maemacterionem quarto , i=an seonem quinto demum loco numerari conlaevisse , ut Petaurus contra Scaligerum accuratissime demonstravit, veterum hanc mensium Atticorum deriem sequioribus demum temporibus mutatam esse Dodvellus partim ex ambiguis Plutarchi, Diodori, dc Harpocrationis testimoniis, partam etiam : ex duabus Sponti Inscriptionibus collegit, nempe recte . illas Aescripsit .Auctor alioqui diligentissimus Ac immerito quidem Sponii fidem , ae diligentiam hic Dodvello suspectam fuisse opportunius alibi lin Fanis At.ricis F demonstravi, simulque perspicuis, opinor , certisque
characteribus ostendis in varietatem illam in civilibus Athenieα- sium annis, mensumque ritu primis .solum Hadriatii Caesaris temporibus inveciam esse, ut Pyanepsion quarto, Maema eterion quinto loco recenseretur, idemque civilis annus, quia lim a Gameliotae Biberno inimirum solstitio. moxque aba a Heis
19쪽
Hecatombaeone, aestituoque solstitio inceperat, a Boedro. mione potius , si ve autumnali aequinoctio , auspicaretur. Argumentis aliis , quae paullo subtritus , ac fusius exposui, Marmoris huius au oritas adiungi iam poterit, in quo pro xime post Boedromionem Pyanepsion, tum Maemaeterion,
mox Posideon recensetur; eadem nempe Atticorum mensium series, idemque situs asseritur, qui in duobus Sponii
Hoc uno tamen di scri mine Μarmoris nostri series a Sponiana dissidet , quod in utraque Sponti Inscriptione mensium series, adeoque civilis annus, a Medromione mense, veluti prrmo, exorditur; in nostra vero principi loco Metagunto. occurrit , quem Hecatombaeon in extrita iam evanidaque Marmoris, fronte praecesserat; quemadmodum prorsus in extrema Marmoris parte Thargelioni' Scirophorunis , undecimi scilicet, ae duodecimi mensi iam nomina exciderunt. Certe varietas , ae discrimen iblud argumento esse . poterit Marmor ipsum
ante Sponianas Epigraphes exaratum esse; iis num pe tem poribus, quibus Μaemaeterion qnidem id Pyanepsionis lo-
Cum concesserat, nondum vero civilis anni principium ab Hecatombaeone mense ad medromionem migraverat . Itaque, licet utrumque anno Gymp. CCXLV H. contigis. se coniecerim quo Hadrianus Augustus Athenas invisit, sacrisque Mysteriis Eleusine initiari voluit , proclivius
est tamen asserere prius mensium ordinem, moX civilis anni cardinem mutatum esse; quumque Traiani Caesaris aetate Μaemacterion quartum adhuc locum occuparet , ineunte vero Antonini imperio in proximum quintumque locum descendisset, ut ex Harpocrationis aetate iam clemonstravi, Marmoris nostri aetas Traiano posterior esse debet; quumque vieissim in illo mensium series non a BOEdi Omione, ut Hadriani, vel Antonini temporibus obtinuerat, sed ab He. Catombaeone mense , deducat ut, aetas ipsa Helle Antonino Caesare posterior esse noti, poterit . Hi ne marmoris huius aetas, angustis: sine termini A circumst Libitur , quum nequetis . Traiano antiquior , neque Antonino recentior admitti . pose sit. . sed Hadriani temporibuet satis accommode concedatur ἰnisi fortasse quis temere suspicetur civilis anni cardine ad
20쪽
B θdromionem translato , veterem tamen rnensium seriem, adhuc' m Festis saerisque ritibus obeundis servatam .esse . . Ceterum in hac ipsa serie novem Mensium Atticorum immina nobis occurrere facile profecto intellige e quicumque ivitiata Marmoris loca diligent rus inspexerit , quae ex super-.istitibus, voeum laciniis supplenda , ac retinMnda putavi. Siquidem in I. versu Deile METAPEITNlΩN restitui de-sbet; integrumque prorsus Boli Δ POMION nomen in repe britur. In s. suspieabar AHION TOT haberi posse, quemadmodum prorsus in 16. legitur MOTNT XlΩNOS B AHION ToΣ - omnibus tamen rite perpensis legendum assero ΠTANεψ,IΩ- ΝΟΣ , quum praesertim in I a. versu μαιμΑκTHPlΩN , i - 16 ΠΟΣΙΔΕΩNOS perspicue reperiatur, atque inter ut F -- quem Pyanepsonis mensis nomen inseri non possit . In 21. iversu facile PAMHΛlΩNOS restitui debet , atque in aliis pone sequentibus ANΘΕΣTHPIΩNOΣ, ΕΛΑΦΗβοAIΩNOS. Neque ibium mensium nomina , sed interdum etiam mensis dies exprimuntur, ut r6. versu legitur H μένου P.fideonis VIII. die, in Σῖ E'λαφηβελιωνοι EI Elapbebolio.. ni3 XU. io 26 B απι,νroe Mun chionis Quin etiam facile e haraeteres B in versu I. ΔIi in I 2. IE. in χχ. mensium nominibus subiecti numerales dierum notae sortasse esse possunt, quod temere tamen assirmare vi κ, pos fim . Haec, aliaque id senus perspicue ostendunt eiusmodi Marmor Kalandum cuiusdam fragmentum esse , ii quo menses , mensumve dies exprimebantur , quibus libaι--ines, ac dona quaedam talis oblata, vel osterenda, fuerirant. Ac certe quidem in s. versu Apollinis, ac Veneris. in I 8. Neptuni , in ar. Bacchi; in Σιγ Saturni; ineulis nomen occurrit; nec plurimum fortasse, fallar sit in , 4 versu Δ ΟΣ Iovis , in i 9. Uentorum nomen indicatum
uiuod vero ad D tiones attiner , a: variae donorum ge
n ra, qtiae in Marmore recensentur, quam Pis mira pertia X taς ex eruncatis, villatisque vocibus tiniatur, perspicue