장음표시 사용
241쪽
esse vobis. Sed sunt in dativo ad Graecorum potius imitationem
prolata. Alias pro accusativo cu praepositione, duntaxat poetis, saepissimeque Virgilio:vt, It caelo clamor. Terentius, Interea mulier quaedam abhinc triennium Commigrauit huic viciniae. pro, ad hane viciniam. Donatus adverbium in loco dicit hue vici-nies, cuius ad locum sit huc viciniam : quod tamen no cogruit cum verbo commigrauio. Hunc dativum, octauu casum esse Sergius ait. Etiam alio modo cum apud praepositione, vel liacundum i uti Pridie Nonas Ianuarias Caesari Delphinus matutino ,
exoritur. pro,apud Caesarem, vel ,ut ali Graeco more sunt locuti, secundum Caesarem, vel iuxta Caesarem. Accusativus pro ablativo'. ut Horatius in Epodis, Senem Accus tuus quo omnes irrideant adulterum, Nardo perunctiim i quale non ψblativo. persectius Meae laborarunt manus . Hoc modo & nomina tiuus pro ablativo. Idem in primo Serm. Occurrunt animae, quales neque candidiores Terra tulit. pro, quali & qualibus. P ir nitur enim utrobique relativum in ipso casu, quo demonstrati- iuum talis, quod Prisciano aut hore, ubi adiectivum non praecc-dit, subauditur poni deberet. Ablativus pro genitivo. ut Virgilius, Et iniquo pondere ra Ablativus prostri. Et alibi, Et acuto robore vallos. De quo genere alibi inter te geniti gitimas constructiones meminimus. Item ablativus cum praepositione pro genitivo. ut in illo Terentij, Adibo, atque ab co gratiam hac, quam video velle, inibo. Vbi Donatus, Gratiam ab eo 'inibo, pro,eius gratiam merebor. Nam adeo amat Teretiustabeo. pro eius ponere: ut in Andria, Ea primu ab eo animaduertenda iniuria est. id est, eius iniuria.
ABLATI vvs pro dativo. Virgilius, Haeret pede pes, Ablativus pro densusque viro vir. pro, pedi. Sunt & qui voces illas Senatu,meia dativo tu, ornatu, ablativos pro dativis positos putent .ut in illo Uirgi- iij, Parce metu Cytherea. cum labi ipsae potius dativi a vulgatis
genitivis Senatus, metus,ornatus,vi Caesari ex Gellio placet: noaliter quam illi Senatui, metui, ornatui, a priscis & exoletis geniatiuis Senatuis, metuis,ornatuis. Cuius generis apud Terentium legitur, Eius anuis causa. Sic in prima inclitiatione antiquus genitivus finiebatur in as. Ennius, Dux ipse vias. Liuius Andro. nieus, Mercurius, cumque eo filius Latonas. Cuiuimodi genitia ui ratio is paterfamilias& materfamilias adhuc durat. In tertia Vero terminabatur in i, praesertim in propriss. ut Virgil. Et vulnere tardus Vlyssi. Cicero, In Timarchidi potestate socioru por
242쪽
puli Romani antiquissimorum, atque amicissimorsi liberos,matres,bona, fortunas Omnes fuisse. In quinta per es, ij, vel e, exist. vi Huius dies, huius dij, huius die. Cicero, Equites veris daturos illius dies poenas. Virgilius, Munera laetitiamque dii. Salustius, Vix decima parte die reliqua. Nec lectore perturbet, quod quaedam ex his ad Ana colutho retulimus,cu sit diuersa utriusque loci ratio. Hionanque accidentium immutatio tantum spectatur, ibi consequutionis a superioribus variatio.
Mascidinum X GENERIBVS Vero masculinum pro foemi-Profaeminino B nino aliquando ponitur: ut Amarae cortices,& validi silices. pro amari & validae. Et apud Horatium, Et mammae putres, equina quales Vbera. pro qualia. Hoc autem pene Soloecophanes est, Vtpote dissidente adiectivo ab eo, cui innititur, appellativo. Masculinum ΜAscvLINUM pro neutro. ut in illo Quintiliani, Ne . Pro neutro. miremur, quod ab antiquorum plaetisque AEnea & Anchisa sit dictus. Nisi quis particulam nominatiuus subaudiat. Sut enim
quae ορικως dicuntur, omnia neutra, nec declinata. Itaque interpretes aliquando neutru articu tu Graecum iis praeponui. ut Do
. natus super illud in Andria, Egbne dicam, ego inquit,emphasin habet. Quae ratio si in multis seruaretur,no paru claritati Gferret. Nos aliquado eiusmodi Voces nota, quae eu articulu qu dammodo repraesentet, a seonte includimus, semicirculo a tergo, ita nimiru a paretheseos colaetis notis has distinguetes. Noignoradum oratores rem pro Voce in quibusdam huius generis loquelis libentius usurpare. ut Virtus a viro est appellata, potius quam nomen virtus est dictu, vel deduitii a viro. Cicero, Ipse a. nimiis ab anima dictus est. Vtriusque tamen dicedi generis exe-i plum est in illo Ciceronis, Ab inuidendo autem inuidelia rethddici potest, ut effugiamus ambiguum nomen inuidiae. Quod verbum ductum est a nimis intuendo fortunam alterius, nequis altero tantummodo loqui putet licere. Neutrum pro NEVTRVM pro foeminino. Teretius in Eunucho, de ansminino. cillis Ioquens, Continuo haec adornant, ut lavet. Idem in Phormione, Haec illae erat itiones. Idem in Heaut. Vel virtus tua me, vel vicinitas,quod ego in propinqua parte amicitiae puto. Ite in Eunucho, Ego quoque una pereo, quod mihi charius est. pro qui mihi charior sum, ut inquit Donatus. Et Plin. de tempellatum
praesagijs, Nube grauida candicante, quod vocant tempestatem
243쪽
albam grando imminebit. Et Virgil. de capris, Haec quoque noeura nobis leuiore tuenda. Simile his fuerit & illud eiusde,- hie illius arma, Hic currus fuit, hoc regnum dea gentibus esse. Nisi quis pro illo hoc aut hic, aut hac scribendum putet: resertur enim plane ad Carthagine. Nec ignoro haec quoniam in diuersis sint sensibus, ad Syllepsin posse rebrri.
x NvMERIS quoque singularis pro plurali. vi SaE lustius, Interea seruitia repudiabat, cuius rei initio ad eum magnae copiae concurrebant. pro quorum. Terentius, Cuius maxime mos est cosimilis vestru, hi se ad vos applicant. Idem, Adebn' homines immutarier ex amore, ut non e
gnoscas eundem esse Et Horatius, At vestri proavi Plautinos denumeros & Laudauere sales, nimiu patiater utruque Ne dicam stulte mirati. Et Ouidius, Et flesti, & nostros vidisti sentis ocellos. proflentid:nisi nostros pro meos dixeris .Cicero ad Caelium, Vel quia totum negotium non est dignu viribus nostris, qui maiora onera in repub. sustinere & possim,& solea. In prima tamen persona tolerabilius hoc est, quod in ea pluralis pro singulari etia cum gratia frequentissime poni soleat:in secuda εο tertia non item. Huius generis est & illud Plauti cum similibus, Nominandi tibi istorum magis erit, quam edundi copia . Nisi Diomedis sentetia magis placet,qui participialia verba certam habere personam,aut numerum, aut significatum negat. - .sINGvLARIs pro plurali est de in illo Cnei Pompei Singularis ad Lucium Domitium, AEquum est me a te impetrare, ut co- PN FRNIL hortes quae ex Piceno & Camarino venerunt, quae sortunas suas reliquerunt,ad me missum facias. Sed hoc genus nunc in Asechaismon abi t. E ae pluralis pro singulari. Plinius, In Astica maior pars se Pluralis morarum aestate non bibunt inopia imbrium. Virgilius, Pars in seu singulari sta secant. Ouidius, Pars volucres faetie. Idem in Fast. Hoc dedimus nos tibi nomen eques. Sunt qui haec syllepses vocat,ut an- id est diibam. O terum huius generis sunt & illud Virgilii, Frater ut AEneas pelago tuus omnia circum Littora iactetur odio Iunonis iniquae Nota tibi. Ubi notu potius videtur dicedum, cum reseratur ad sensum. Sensus autem omnino singularis est numeri. Item illud eiusdem, Fulmen erat toto genitor quae plurima caelo Dei cit in terras. Et Cicero pro Milone, Si te
pus est ullum iure hominis necandi quae multa iunctane illud
244쪽
non modo iustium, Verum etiam necessarium, cum vis illata defenditur. Et Teretius in Eunucho, Eunuchum dixti velle te, quia solis his utuntur reginae.
r tate: ut Danai qui parent Atridis, cotra Priamum arma sumite. Cui tamen non valde dissimile videtur illud Virgilis, Muscosi soles,& somno mollior herba,i Et quae vos rara viridis tegit arbutus umbra, Solstitium pecori defendite. Aliter quoque fit mutatio personae, sed tolerabilius .ut Terent. in Phormione, Siquis me quaeret rusus. praesto est, desine. pro praesto sum: nam de se loquitur. Personae mallage est in illo, Di, s
ciant sine me non moriatur ego. MODORUM ENALLAGE. 'RE VENTISSIMA tamen in omni veterum Ie-s ctione est immutatio modorum. Nam finitiuu pro imperativo legimus: ut Itis,paratis. pro ite, parate. Et indicatiuu pro potentiali, maxime in praeterito imperfecto. ut Virgilius, Etsi non altu late iactaret Odorem, Laurus erat. pro esset. Plinius vi II, Figura & magnitudo erat lacerti, nisi crura essent recta & excelsiora.Idem X v II I. de Erisimo, Idemque erat, nisi pinguius esset. Et pro subluctivo. Cicero ad Atticu, Dices quidsquasi silliue erat magnum. pro esset.. R v.RS U s futurum indicatiui pro imperativo. Cicero ad catiui pro-- Trebat. Sed valebis, meaque negotia videbis, meque diis adi Wraxi uantibus ante brumam expectabis.pro, vale,vide, expecta. Imperatium coNTRA Q v E,imperativus pro futuro indicatiui. Vir Pm rutu gilius, Nunc te marmoreu pro tepore fecimus,at tu Si laetura ''' gregem suppleuerit, aureus esto.pro, aureus eris. Et Ouidius in Metam. Dent Ocyus omnes quas meruere pati, Sic stat sententia, poenas. pro dabunt, nisi potentialem dicas, pro debent dare, qui tamen ilodynamos est futuro. Rursus imperativus pro optativo. ut Virgiliu3, Uiuite saevilices, quibus est fortuna peracta Iam sua. pro vivant. Qua inte pretandi ratione non erit enallage in sua .
Subiunctivus quoque pro imperativo, cum alibi, sicut prae P dest. ut Terentius, Quiescas. Tum ubi imperativus deest praecipue:vt Velis, malis. subsunctiuus L ae subiunctivus, vel potius potentialis pro indicativo, ut vel potentiali in quotidicimo vis, Vellem adesset, nollem abesset. Ouidius, Nuc Pro indicativo
Futum indi- Imperativus Pro optati .
245쪽
Vellem larmosa sorem. pro, volebam . Nulla enim ratio est cur subiunctivi sint, aut optatiui huiusmodi voces. Ne in illo quidem Virgilii, Hoc Ithacus velit: quod Quintilianus pro vellet
exponit. Donatus autem in illo Terentis Ita velim me promeretem ames. Velim, inquit, antique pro volo. PRAETEREA infinitus modus pro prpterito imperfecto finitivi. ut Terent.- facile omnes perferre, ac pati, Cum quibus erat cunque una. pro perferebat, & patiebatur. Idem, Ego illud sedulo negare factum. quod tamen Prisciano atque etiam Quintiliano per defectu verbi icoepit exponitum ut Coepi negare.ut Virgilius, Ex illo fluere, ac retro sublapsa referri Spes Danaum. Hanc figuram, historicam vocat Seruius, sed usurpatur ὀe ab oratoribus aliquando. ut Cicero, Galba autem alludens varie u copiose, multas similitudines afferre, multaque pro aequiatate ius dicere. Interdum vero videtur infinitum pro praeterito pertilio poni. ut Terentius in Adel. Ille contra haec omnia, ruri agerevitam,semper parce, ac duriter se habere. pro eo quod est, egit, habuit. Na & sequitur, Uxore duxit, nati fiuiduo sunt. Et in Phor. Itane tandem uxorem duxit Antipho iniussu meo sNec meum imperium. age, mitto imperiummon simultate mea Reuereris pro reucritus est. Etia pro supino in sum, vel tu. Terentius, Vultisne eamus viseres Sed hoc Graecum est.
EMPvs VERO pro tempore positum Dequentissi-τ me inuenias. Nam & praesens pro imperfecto de persecto, tam in prosa, quam in versu positu legas, maxime cum rem quasi geri,& sub oculis poni studemus. Vnde Energia grammaticis dicitur. Terent. accedo ad pedissequas: Quae sit, rogo. sororem esse aiunt Chrysidis . pro accessi, rogaui, dixerunt. Virgilius, Et omnis humo sumat Neptunia Troia. pro lamauit. Idem in quarto, At regina graui iandudum saucia cura, Vulnus alit venis,& caeco carpitur igni. pro alebat,& carpebatur. Idem Quintiliano teste, Hoc Ithacus velit,& magno mercentur Atridae. pro mercaretur. Et post continuatiuas si dc nisititiam elegater. vi Idem, Ni faciat, maria ac terras, caelumque profundum Quippe ferant rapidi secum,verrantque per auras. pro faccreti ferrent, & verrerent. Plinius de Erinaci, Si non sint illi aculei, frustra vellerum mollities in pecude mortalibus data. pro, si noessent. Teretius, Tu si hic sis, aliter sentias. pro esses,& sentires.
Talia videntur si illa passim usurpata, Quid facias, & quid sa-
Infinitus moesdus pro p terito impense sinitivi.
246쪽
Imperfectum ciat. Pro pi' quimperfato. Persectiun pro
plus quam Perfecto. Praest'. Profuturo in insi.
Ptieteritu Persem pro im perfecto.
Sic videε & imperfectu pro plus quam perfecto in AdeIphis poni: vi Nam si esset, unde id fieret, faceremus. profuisset,& seeissemus. Etiam perfectu pro plus quam perfecto. ut Uirgilius,-& ni mea cura resistat, Iam flammae tulerint, inimicus &hauserit ensis. ubi tulerint pro tulissent positum cst. Sie Liuius, Me quoque iuuat, velut in parte fuerim laboris. Praesens profuturo, praesertim in infirtitis.Virgil. Progenie sedenim Troiano a sanguine duci Audierat. pro ducedam esse. Item aliter. vi Seneca in nat. quaestion. His hoc nome imponimus, an facio quod Virgili' qui dubita de nominesDeinde id de quo dubitauit, posuit. Item praeteritum pro suturo, ut in illa dicendi figura,qualis est Hannibalis apud Liuium, Si tales animos in praelio habebitis,quales hic ostenditis, vicimus. Et Quintilianus, Si tales milites omnes habemus, mari vicimus. C AE T E R v. Μ praeteritum persectum pro impellicto deo frequenter, ut nisi quum rem inchoatam nec absolutam signare studemus,translatitie sere pro eo poni videatur. Quod liquido in narratione illa Thaidis in Eunucho perspicienti patet, Samia mihi mater fuit, ea habitabat Rhodi. Et mox, Ibi tu matri paruulam puella dono quida mercator dedit. Et paulo post, Mattis nomen & patris dicebat ipsa, patriam, & signa caetera neque sciebat, neque per aetatem tum potuerat. Mercator hoc addebat. Et iterum, Sororem plaerique ede credebant meam. Ego illo quom uno rem habebam tu hospite, Abia hue, qui mihi reliquit haec quae habeo omnia. Et post pauca, Interea miles qui me amare coeperat, in Cariam est profectus , te interea loci cognoui. Et iterum, Forid fortuna affuit hic meus amicus. Quid autem ad Eunuchum legentes remitto quasi non ipsa prima scena Andriae , narratio Simonis clarissime quod hic praecepimus,ostendat. Ponitur 6c pro praesenti,sed poetis dumtaxat. ut Virgilius, Quanquam animus meminisse horret, luctuque refugit. . t ἰE T aliter praeteritu perfectum pro suturo maxime in postinuu Pm is tentiali modo, ut in talibus. Terentius in Hecyr. Denique her cle aufugerim potius,quam redeam. Quo loco Donatus coniunctivum dicit pro indicativo positum futuro, vel ut alis dicunt, promissiuo. Et in Heaut.In mea vita tu tibi laudem is quaesitum
scelus. Ubi si paululum modo quid te fugerit, ego perierim. Et in Adelphis,- obsecro hercle homine istum impurissimum Quan primum absolvitote, ne si magis irritatus siet, Aliqua ad patre
247쪽
D E e o N S T. F I Q M l a cihoe permanet,atque ego tunc perpetuo perierim. iPlus quam perfectu pro imperfecto. Cicero ad Atticu, Fit PIus quam Senatusconsultu, ut Vectius quod cofessus esset se cum telo sui L Perse iam pro se, in vincula conijceretur, qui emisisset contra Rempub. esse fa,cturum. pro,qui mitteret. Caesar Comment. Nonnulli etia Caesari nuntiabant, cum castra moueri, aut signa latri iussisset, non fore dicto audientes milites.
v v c spectit & quod foro quoque pro tesie legitur.ut Fore pro cita
Cicero ad Atticum, Addis siquid secus,te ad me fore venturum. Cum alioqui, ut notat Valla, huic infinito participiti subiici noliceat, quod participium in se includat, ac sicubi subiectum legi
videtur, ibi nominis vice ponatur. Vt Cicero,Spetoamicitia nostram notam posteritati fore. Et in illo Caesaris, Non fore dicto audientes milites. In his notam & audientes nominu vice sun κguntur, ut etiam docet constructio cu dativo. Assore quoque co- positum pro praesenti accipi in illo Ciceronis ad Sulpitium videtur, Quo magis te expeno,ieque videre quam primum cupio, maior mihi ratio affore nulla potest,quam coniunctio consuetudinis, sermonumque nostrorum. PORRO legitur nonnunquam & futurum verbum G su' Futurum venturo participio coiunctum. In quibus Enallage est vel particieis bum cum situ vel certe verbi. Ouid.- siquis tamen Hercule, siquis Forte deum m Participio doliturus erit Ide, Tu procul absenti cura suturus eris. Properi. Et siquid doliturus eris. Martialis, Mergite me fluctus, cum roditurus ero. Rursus Ouidius, Ensifer Orion aspiciedus erit. Ide, Huic pater ante oculos durus habedus erit. Cicero ad Atticum, Tu tamen siquid cum Silio vel ipso die,quo ad Sicam venturus
ero, certiorem me facias.s v N T & aliae non paucae sermonis formulae, in quibus Iegitima & naturalis emendatae structurae ratio in genere & nume. ro ad unguem non seruatur maxime ubi inter appellativa quae idem aliquo pacto significant, verbum subsistedi vocandive intercedit,in quibuscumt ratio verbum, participium,& relatiuum, ad prius referenda postulet,usus etiam ad posterius subinde refert. Verbum quidem, ut Terentius, Amantium irae, amoris redintegratio est. Et Ouidius, Sive aliqua est oculos in me deiecta modestos, Uror,&insidiae sui pudor ille meae. Ide, Vestes quas geritis, sordida lana fuit. Plinius, Iustu erat duae librae in sena idios. In hoc genere sunt,qui notet verbum ad id,quod proxime
ipsum praecedit,qua is in ordinando sensu post sit ponendum,
248쪽
aptari debere,ut in iam dictis exeptis. Sed huic obseruationi re-elamare videtur illud Liuia, Patres certe ab honore, Patritiique progenies eorum appellati. In prima quoque appositione similis legitur generis, itemque numeri Enallage. ut in illis Plinii, Tungri diuitas Galliae fontem habet insignem. Et Vulsinis oppidum Tuscorum opulentissimum, totum concrematum est ful- 'mine. Participium vero ad posterius refertur. ut in illo Tereiij, Nuquam aeque paupertas onus visum est mihi graue & miseru. Relativum vero, ut Salustius, Est locus in carcere,quod Tullianum appellant. Et Cicero, Tum domicilia coniuncta. quas urbes dicimus. Et Liuius, Anxur fuit, quae nunc sunt Tarracinae, urbs prona in paludem. Quintil. Nec miretur cur ex scano fiat scabellum, aut a pinna,quod est acutum, securis utrinque habes aciem bipennis. Idem, Accentus, quas Graeci prosodias vocant. Virgil.Hic subitam canibus rabie Cocytia virgo obiicit,& n to nares contingit odore, Ut ceruum ardentes agerent, quae prima malorum Causa fuit. 1 As sermonis formulas, quod in promptu credo no erat ad quam maxime figuram species referret, veteres quod scia in incerto relique t. Nobis vel propter examinis methodu,quam Latinae linguae trionib'huic operi subijcere destinauim', ad certum locu reuocadae sunt vita. Itaque quod commodissimu est visum, in accidentiu Enallagen ea retulimus, ut sit in aliis num rus pro numero, in aliis genus positum pro genere. I N illis vero Terenti, cum similibus, Et quod nunc tute tecum iratus cogitas, Egbne illas' quae illum s quae me quae n5 sine modo, Mori me malim:sentiet qui vir sie. Haec verba, una me hercle falsa lachrymula, Qua oculos terendo misere, vix vi expresserit, Restinguet. Et, Quod plaerique omnes faciut adolescentuli, Ut animu ad aliquod studiu adiungat, aut equos Alere, aut canes ad venandu, aut ad philosophos: Horum ille nihil egregie praeter caetera studebat. Duplex ratio est. Na vel Synestrammenon facias, estque sic Enallai ingularis pro plurali
in relativo, ut sit quod pro quae nunc tute tecum iratus cogitas.
Et, Quae plaerique omnes faciut adolescentuli. Vel Epanalepsin, cum ita concinnes sermonem, ut sit duplex figura, Eclipsis su audito pronomine demonstrativo i illud Et Epanalepsis resumpto diuersis verbis quod prius erat positu, hoc pacto,Illud quod
nunc tute tecum iratus cogitas, Egbne illam,&c. Haec verba. Et,
Illud quod plaetique omnes iaciunt adolescentuli, ut animum ad
249쪽
aliquod studium adiungant, &c. Horum ille nihil egregie praeter caetera studebat.
E ANA COLU THo, quod huc distulimus, scireo licet grammaticorum sentetia id tum accidere, cum ab ea quae ponitur in protast, dissidet vox,quae adhibetur in apodosi : sicut notat Donatus in illo Terentis, Omnia prius experiri, quam armis sapientem decet. Vbi ait οὐαγύλουθον esse armis, pro arma. Item in illo Eunuchi Phaedr. Cur ergo in his ego te conspicor regionibus ' Thraso, Vobis fretus, Anacoluthon esse ait,& vitiola ratio est. Est Anacolutho & in illo C Iumellae, Nullum enim temere videmus locum, qui modo pigrum contineat humorem, non eundem vel nigrum, vel cinerei coloris. Nee minus in illo Terentii, Nos omnes,quibus est ali- eude obiectus labor, omne quod est interea tempus,prius quam id rescitum est, lucro est.
DE VARIIS IN EADEM ORATIONEF I G v R I S.
As s IMPLICE s figuras quisquis recte perce-H perit ficile deprehendet, sicubi binae, ternaeve coleis rint. Nos exempli causa paucas delibabimus. Incidunt pariter in eundem sermonem Eclipsis & Syllepsis. ut in illo Virgilij, Vnde hominum genus & pecudes, unde imber &ignes. Est enim Eclipsis verbitSumo. Quod tamen nisi mutatu, aecommodari quatuor diuersis non potest . quae ratio syllepse est. nam siue sit subaudias, non respondebit pluribus:siue sint
non conueniet cum singu lar ibus.
PROLEPs Is quoque ipsa multae plane sunt figurae. Na& Eclipsis in ea eoniunctionis est, ut dictum suo loco est, & sariape Anastrophe, vel Hyperbaton, ut O genitivus praeponitur dictioni, quae in eum transit,& Zeugma, vel Syllepsis, semper etiquod in partibus d yderatur, a priore petatur. I N illo quoque Sallusti, triplex non minus figura est, Igitur initio reges nam in terris id nomen impetis primum fuit diuersi pars ingenium,alij corpus exercebant. Nam & Enallage in illotreges pro regum,& praeter Prolepsin etiam Syllepsis in verbo rexercebant . Accidit autem Protems cum alia Sylle-pseos ratione in illo Terentis,- verum Demea Curemus aequa Vterque partem,tu alterum, Ego item alterum. Refertur enim
illud alterum ad rem, n5 ad vocem. Cum Prolepsi vero etiam
250쪽
Eclipsis alicuius generalis verbi in illo Virgilii deprehenditur, Cotinuo reges, ingeti mole Latinus Quadriiugo vehitur curru, bigis it Turnus in albis. Tum pater AEneas Romanae stirpis origo, Et iuxta Ascanius, magnae spes altera Romae. Simul enim eum illo reges audiendum est verbum procedunt vel tale quippiam νI A M in illo quoque Terentii, Son me in quibus sim gaudiiss Notat Donatus duplicem figuram, Syllepsin,quod pron men ad scis declinatu est,non ad sim . Archaismon, quod huiusmodi elocutio iam inueterauit,& quasi exoleuit. Mihi tamen Hellenismon esse magis placet, quam Archaismon,eum sit Graecis sermo talis familiarissimus, ut post dicemus.. D v P L E x figura est & in illo Horatii, Fulvius acer ambulat & Caprius rauci. Nempe Syllepsis & Zeugma.
EsTABANT tradenda duo, Hellenismos &Archaismos quorum uterque a trita Romanis R emedatae structurae ratione nonnihil desectitur nisi mihi posterioris generis illustriu grammatticorum Festi, Nonii, Donati, & Servii diligentia Iabore demeret:qui fere quicquid huiusce figurae apud vetustismmos eorum,qui extet, Plautum, Terentium,Ciceronem,& Vi gilium legitur, studiose notarunt. De reliquis enim,qui vel non extent, vel si extent, ad stylum Latinum efficiendum no multum conserunt quanquam de iis quoque memorati grammatici cura habuerunt quid attinet esse solicitos' De altero,cuius illi minus meminerui, quoque authores qui habetur, frequentissime utu tur, potius quae succurrunt, sed ad costructionem duntaxat pertinentia, age nonnulla delibemus. Graecaecin o st Aa e AE constructiones sunt, in quibus dictio no ei casui iungitur, quem Latina proprietas exigit, sed Graeca: quales sunt illae Virgilii, Cui nec certauerit ulla. Et Ouidij, Dum nouus est,etiam coepto pugnemus amori. pro cum qua,&.cum amore. Sic enim Graeci. - παπας . s. Praeterea Horatis, Desine curarum. pro a curis. Gradice enim, πνον, ait Isocrates. Eiusdem Horatii, Alium sapiente