Hesperides, siue, De malorum aureorum cultura et vsu libri quatuor

232쪽

Limon pus ius calaber . Cap. V.

V P L IC E M limonem pusillum calabrum du- Limon puplex item forma distinguit. Prioris generis arse Ieh duplembor in calabrico & neapolitano tractu frequentissima prouenit. Eius proceritas in senas octo- nasue assurgit ulnas. Caudex saturo cineris pablore insus catur. Rami propemodum spinarunc, expertes , laureis folijs, binas iuxta pediculum appendices aurantiae more habentibus, vestitissimi , fruticatione densistinia luxuriant. Frequentium quoque florum, obsoleto candore albicantium, & lilium convallium redolentium , verna & autumnali canitie bis anno, atque adeo fiepius iuuenescunt. Poma denique magnitudine figuraque ouum aequantia: leui tenuique , necnon aromata spirante cute obducta: nulla carne, sed selo suavis acrimoniae subviridi succo, nullum plerunque semen includente , denis circiter interiectis membranis particulatim distincto plena maternam arborem uberrime onerant. Primo huic limoni s,cum . dum ac tertium, itidem calabros , leui disterniculo nonnihil di- ho vita.

uersos quidam adnumerant. Et secundum diuidem, qui praeterea neapolitanus dicitur, breuiore solio, crassiuscula &granos a cut , minutis demum seminibus sere quaterdenis differre aiunt . His vero tertium indicijs dignosci, nempe solio minusculo , rotundo , &nigri cante : corio proxime superioris consimili: medulla denis undenisue spicis compactili, & seminibus defecta. Malus altera persimilis, at spinifera , folijsque paulo minutioribus conuestita, foecunditatis innumerae assiduaeque , nullo non mense floret ac parit. Qui paritur limon , a spinis maternis Spineolus, & ab acuto sapore palatum vellicante , Irritator appetentiae nominatur. Ad nucis iuglandis magnitudinem extumescit, orbiculatus ac laeuis: a tenuissima cut totus in medullam abit iucunde acidulam, denis duodenisue intemmedijs membranulis pariter dispertitam, & nonnullo semine grauidam. In ipsa viriditate praematurus est, ac tempestiuus ad cibum . Et huic limoni perexiguo minorem fraterculum nonnulli adiungunt,

cassis & inanibus seminibus infoecundum folio phylirae, at dilutio.

re opacatum: caetera similem

duplicis.

236쪽

Liber Tertius. Ii

OMANOS Piorum hortos incolit singularis

alumna, fictili vasis vehiculo ambulatilis arbuscula limonis, cui vernaculum obtigit nomen a Rio , hoc est Rivo, ea fortasse de causa, quod secundum riuum aliquem flumenve primo exti terit. Folijs viret blande dilutis, splendide laevibus, angustis, acuminatis, exuctisque. Floribus albet de more subrubentibus. Pomis flauet languidi coloris, memdiocris incrementi, notabilis gracilitatis, cuspidatis insigniter: qua pediculo adhaerent, extuberante velut osculo vitam exugentibus . Vtrinque multum, in medio minimum insulse carnis habentibus: nouem decemve spicarum ampla & suauiter acri medulla succosis: nec omnino semine carentibus . Eadem medulla non per se modo , sed etiam cum ipse cute, quae dulcis est, iucunde manditur. Et huius limonis arbos, rheginam citrum imitata , digitatos aliquandotatus enititur: & arboreo partu partes audet humanas ludere . Quinetiam nonnullae aliae limonum stirpes ludum hunc nonnunquam exhibent, abortu verius, quam partu , mirabiliores. Pomum certe perlatum est Romam, ex arbore ligustici (ut aiunt )ponetini, suo loco describendi, collectum , quod geminae manus, digitos pectinatim iungentis, speciem preberet , laevigata cute ac leuiter flaua, tenui carne, nulla prorsus medulla . O arborem prosusissimam, quia dat utraque manu: imo quia vere manus dat in poma conuersas rvrque magis munifica sit, poma ipsa conuertit in manus .

Et hie limonalisque nonnulli digitati.

240쪽

Limon Laurae. Cap. I 'IM O N hic appellationem iure duxit a Laura unde dictu muliere laeapolitana , cuius in pomario habuisse sertur originem . Est autem totus edulis: interque acidi saporis laudatvssima poma numeratur. Corpore constat decenter praelongo,castigate crasso substrictoque, &pleruitque fastigiato: cute stapius suffaua & laeui, nonnunquam etiam coloratiore & verruculis aspera: carne modica, insigniter molli ac suaui: euulla octo fere spicarum albidi coloris , amabilis acrimoniae, pa

Arbore gignicur frangi peti acili , vegetae viriditatis, orum Oomorumque feracissima, ramis silvosa gracilibus densisque, ubertate pronis semperque praegrauantibus. Folio praeterea an umoratur plerunque retuso, denticulato , rugoso & ob tenuitatem translucido . Nusquam ego huiuscemodi pomum vidi vastius, ubi mire quam in hortis Marcelli Cardinalis Lantis, in summo Ianiculo conia rum UAS 'apicuis: quorum ad elegantiam certatim conspirarunt cum arte natura, cum amoenitate tacunditas. Hi nuper taurae limonem edierunt, enormi mole callosoque corio malum citreum grandius coaequantem et interque consuetae magnitudinis fraterculos gigan- FP . Nuutis enimuero debet esse in Principis praestantissimi domo elicibus incrementis modus . Alterum Laurae limonem , obscuro timonLau. incertoque discrimine controuersium, quem falsum apuellant, iis de b grum'

scribendum relinquo , qui de salsis laborant