장음표시 사용
171쪽
cimtimae Deo sacratae virgines alerentur. Bernardus de Martellinis Florentinus theologus creatur epὶ scopus Cesenoe, &Gulleluius vercellensis, episcopus Nicomediar. Ne dubium est, quin aliorum exemplo multa scripserint, quamuis nihil uorum ad meam notitiam peruenerit. Iacobus Aqui ensis theologus & concionator egregius , ac Reginae Ioannae Ladistat regis sororis c liarius & orator, R mae his diebus deςxssit, & in ecclesia S. Augustini pene altare maius sepelitur. . Matthaeus Luthus Senesis episcopus Calcedonensis, his diebus obi jt Scriis, & in templo. S. Augustini sepelitur monumeto marmoreo cEgie sua & litteris sui nominis insculpto. Dionysius Florentinus, qui in Academia Bononiensi philosophiam Aristoteleam longo tempore prosessus est, scripsit in Aristotelis libris, qui Parua naturalia nominantur,commenta rios , qui hodie cinodiuntur Pisauri in monasterio Ordinis. Ambrosius Florentinus ab insigni pietate Homo Dei cognominatus, edidit valde utiles sermones, quos vocant Quadragesimales, qui Florenthe extat in bibliotheca nostra Sactnpiritus. Franciscus Mellinus cognomulo Zoppus florentinus vir doctus & multum religiosus, ac in cocionibus ad omnem memoriam commendandus. Cuius opera nostrum Sanctispiritus te-plum sane magnificum Reipublicae impensis construi atque aedivcari coepit, Philippo Brunellesco arcbitecto nobilissimo. Geor us Cremonenss, vir certe non solum eruditione, sed omni prritate ac sanctimonia praecla; us,Mediolani sioruit,ubi tandem Prior apud Coronata monasterium nostrum existens, ex hac vita discessit. De quo etiam fit mentio in nonnullis manuscriptis & impressis martyrologiis huiusnodi verbis: Mediolani in monasterio Coronatati depositio beati Georgii Cremo nenss, qui vitae sanctitatis & miraculorum gratia insignis fuit. Ioannes Novariesis prudentia & sanctitate clarus, apud Bergomum in monasterio nostro, quod pulcherrimis aedifici js celeberrimum reddiderat, innumeros pene adolescentes Christi
feruitio mancipauit , inter quos & Iacobum Philippum, qui li
172쪽
brum, edidit titulo, Supplementum chronicorum, praenota tu. Vbi tande obili, & magna populi veneratione sepultus est. Anno 1 s. Eugenius .artus Pont. Max. cum animaduerteret Fratres ordinis, qui de Obseruantia cognominabantur, facere aliquid demoliri, quod scissuram in ordinelii portare videretur, Romam conuocat apud locum S. Mariae de Populo Vicarios, Rectores, & Priores quarumcunque societatu nostri ordinis de Obseruantia nuncupatarum , utcongregati ibidecelebrent comitia, in quibus rectores locorum & fratrum eli-pant, qui immediatessubsint Priori generali, statutaque & disefinitiones faciant, adhaerente consito, prudentia, ct voluntate Iuliani de Salem Prioris generalis. Anno I 46. Eugenius Quartus Rom. Pontifex, beatum virum Nicolaum de Tolentino sanctitate& miraculis clarum in Sanctos retulit, festuque eius quatto idus Septemb ' quo S1etus ipse migrauit ad Dominum,solemne instituit. Dar. Romae apud S. Petrum , kal. Februari j , Pontific. an. 16 Hic sanctus consessor Nicolaus, qui sub Romanis Pontificibu, Alexandro Quarto, Vrbano Quarto , Gregorio Decimo, & Martino cibario, sanctitate & miraculis claruit, ineunte adolescentia se in Ordinem dedit. In quo mundanis omnibus delici js renunci ans, crebris orationibus, vigiliis, ac ieiuniis corpus assiisebat. vinum atque omne genus opsonij reiiciens, pane stisidaque contentus vixit. Praeterea cingillo e dia tofibiis animalium pi Iis contexto,quo subtus veste perpetuo utebatur,& spineis se reisque loris carnem saepius macerans se vehementer extenuiu r. Duro atque aspero lectulo breuissmum somnii capiebat:
Diabolicas tentationes omnino multas pertulit, multis nonnii quam etiam caesus verberibus. Nec tamcn unquam a sancto posito vel tantillum deflexit. Omne vitae tempus Ictendo,orando, contemplando, infirmos visitando fere consitio pse . P γcatores arguebat nonnunquam blandis ac dulcibus ad poenitetiam verbis reuocabat. Fuit & prophetiae Oritu praeditus, multa enim antequam fierent praedixit. Christum Dominum in Aitaris sacrificio pinuli specie cepius con platus, at Damia It
173쪽
o de caelesti vita doceri ab eo meruit. Morbis plurimos,&monibus obsessos liberauit. Frequentissimis vero miraculis adeo enituit, ut post Apostolorum memoriam pauci admodui sancti viri eidem comparandi videantur. Post suam vero in
Duo dormitionem,supplicantium vota iam ciuis caelestis benia gnus audiuit. Namq; infinitam languentiu multitudine pristinat valetudini restituit. Quare cum ubiq; gentium eius nonacn inclaruisset, Ioannes Papa huius nominis Vigesimus secundus, qui tum in Gallia Auenione sedebat, illum in Sanctorum numerum referre vehementer optauit: sed multis bellorum ac schismatum dist actionibus impeditus, ac mox etiam moridi praeuentus, quod volebat perficere non potuit. verum centati ampli is post annis, cum Eugenius Papa Quartus, ab innumerabilibus, ijsque dignissimis fide viris sanctitatem eius, de
miraculorum nullo tempore interrupto multitudinem ac magnitudinem cognouisset, celebrato cecumenico concilio Fl rentino, Armenis & Indis in fidei unitatem coeuntibus, & inter Romanam & Graecorum ecclesiam pace demum conueno,i Romam reuersus,beatum virum Nicolaum in Sanctos retulit.
Nam a templo S. Petri clini omni clero publica supplicatibne ad ecclesiam s. Augustini procedens, Missae solemnia magno
Cardinalium omnium & Praelatorii conuentu, astante etiam
populo Romano , idem Pontifex celebrauit, anno Domini millesimo quadrigentesimo quadragesimo sexto, nonis Iunij, quae stit Pentecostes seria secunda. Post cuius canonigationem, ce laberrimum n, aximumque illud miraculum extitit , quod e Τclesiae Romanae iam per annos amplius quinquaginta schisma tum discidi js grauiter adsicctae, eius meritis dc intercessione, sublati errores, & pax uniuersae Dei ecclesae praeter spem sumiamam consecuta est. Itaque Eugenius Papa, qui eum singulari quodam studio in Sanctorum numerum retulisset, eident piam admodum ac memorabilem orationem huiusmodi contextam verbis decantauit. C O N C E D E qua sumus omni potens Deus, ut ecdiclia tua, quae in fine seculocum ineffabili prouidentia, beati Nicolai consessoris tui virtutum & miracu- - X lorum
174쪽
lorum magnitudine coruscat , ipsus meritis & interclibiis, eliminatis erroribus perpetin pace unitate laetetur. Perd
'' Amo i or. Comitia peracta sunt Bituris in Gallia Aquitinio, quinto cal. Iunij, ubi eidem Iuliano cura ordinis conti. Anno 1 so. Nicolaus Quintus Rom. Pont. omnia nostrat ouans priuilegia, illud expresse decernit, quod de pie leg tis nulli teneamur portionem canonicam exhibere . . Anno 14 i. Conuentus habitus est Ferrariae tertio nonas Iunii, in quo idem Iulianus Prior generalis iterum confirmatur. no 1 3 3. quarto nonas Maij, initio Pontificatus Callini Tertii, rursum beatissimae Monychae cor nis de templo S. Triphonis, in templum S. Augustini, quod cum antea esset desolatum, magna ex parte erigi coeperat, summo cum honore transfertur, reconditurque in sepulchro marmoreo, ubi hodie visitur, quod Mapheus Vegius Laudensis, poeta celebra
. Anno i 16. Callistus Tertius Rom. Pon de Consessionibus audiendis, in qua declara nos omnes has reticos esse, qui pertinaciter afferunt, consessi is stratribuς ορο dinum S. Au stini, S. Dominici, S. Francisici, & Seruorum beatae Mariae, iterum Parochiali curato Nortere confiis . Vultque eosdem fratre I corsius in secerint, posse magisterii insignia a ncellariossi Vmuem sitatis suscipere. Romae apud s. Petrum, η calend. Aprilis,
tu illustris, ad Christum migrat, quarto nonas Aprilis. Cuius vitam Iacobus Philippus Bergomensis in libro, quem de claris mulieribus edidit, perpulchre descripsit. . Simon de Camerino concionator egregius, nostraeque V o-meoationis Montis Orioni fiundator, hoc seculo illuxit: cuius opera an. I 4s .inter Velietos&Mediolanensum Ducem pax ta est. De boc etiam Simone Raphael Volaterranus in An tropo
175쪽
iros ob lib. 22. mentionem laesens r Eiusque tempore, ait, 3 pera Simoneti pax inter Venetos & Franciscum Ssortiam fabcta, utque Alphonsi is authoritas huic accederet, oratores principum simul & Dominicus Capranicenss leoeus ad eum prostia. Erat hic & ingenio vehemens, de libertate loquendi, quo ollim Fauonius apud Romanos. At Egnatius lilaa. de ex ptis illustrium vinorum, itascribit. Decertarant longo dissic, lique inter se bello Veneti & Franciscus Ssortia Mediolanenssido,quos ad ineundam pacem neque Pontificis Maximi authoritas, neque Regum, Principumque Italiae preces flectere umquam potuere, cum Simonetuscamerinas ex eremitica sensilia, Ssoniae duci semiliaris & notus, & Venetijs quandoque
commoratus, negotium hoc suscepit. Erat autem hic propter vitae sanctitatem in summo cultu & veneratione. Venetib igitur soluens, Mediolanumque prosectus, tentato prius SQ tiae ducis animo, cui ille negare nihil est ausus, statim Venetias redit: Principe igitur & patribus ipss facile persuasis, pax inter eos inita est, unde hodie Coenobium in stagnis Murianum petentibus extat, diuo Christophoro dicatum, perpetuoque PACIS nomine dictum: tantum recta religio,veraeque pie tatis cultus in mortalium animis saepe valet. Haec Egnatius. Obijt in conuentu nostro S. Mariae Montis Ortoni extra mouenia ciuitatis Patauinae, die 9. Mariij I 378. aetatis suae anno 86.& in ecclesa scpulius iacet, ubi legitur. Ossa reuerendi patris fratris Simonis de Camerino ordinis eremitarum S. Augustis ni, qui temporibus suis suit corona I dicatorum. Templum sane magnificum S. Mariae Campi sancti in oppl-do Cittadella a Patauio milliaribus sexdecim absente, construitur. Vbi tabula marmorea conditur literis aureis obsignara, in qua de praefato Simone, deque eius nobili & ante commemoraruncinore ita legitur. Bello graui, maximeque omnium memorabili diu inter Venetos ac franciscum S sortiam Medi in lanensium principem gesto, multis utriusque acceptis cladibus, unius Simonis Camertis Augustiniani eremitarum essectum est, ut pace uterque populus denique siuerctur , patro graui
176쪽
auctoritate PACIS hac aede cuni duobuspraeterea idcis adiectis , dataque tributorinn omnium immunitate , donarunt. Ioannes Capgraue Anglus, omnium quos produxit Brita nia theologorum nobili uis , diuinarumque isti ipturarim amator singularis, hoc tempore. maxima sui praeclarx ingenis eximiaeque virtutis praebet experimenta. Is admodum Mol scens pro vitae suae methodo ordinis institutum agunti sit: de libris perinde ac concha suis scopulis adhaerens, ita sensim in literis profecit,ut post adeptum Oxoni j doctoratum,Prouinci lis in 5nglia gubernator cisceretur. Philosophus enim ac theologus sua aetate praecipuus erat , ingenio etiam atque eloquio summo clarus. Scripturas diuinas unice amabat , sophistarum somnijs parum aut nihil tribuens , cum sciret ex illis non alia - generari qsam inutilium rerum quaestiones. Illum prae alijs multis elegit pijssimus eius temporis princeps Huns itis Gl cestriae dux, illustrissimi flentici Quinti Anglorum regis fi ter, ut sibi interdum csset a con dentiae colloquijs, ita ut quo ties de animae cura sapientissimus dynastes cogitaret frequentissime autem cogitabat toties literatissimi Cas grauis prudentissimo consilio uteretur. Porro nullus sitit ex Augustinianis scriptoribus quos produxit Britannia , cu illo unquam per onisenia conferendus. Sunt haec plane illustria eius doctrinae testia monia, inter alia multa, quae in pulcherrimis voluminibus ipse
orbi scripta reliquit. Primitus in gratiam sui Mecmatim fidi edidit, Commentarios in Genesim, lib. r. Arduum nanque &si per vires est. Super Exodum, lib. r. Quia historiam. Super Leviticum , lib. r. Occultissimorum mysteriorii. Super Numeros, lib. i. Ex Nicolao de Lyra. 3 Super Deuteronomium, lib. i. In hoc ultimo libro M Y
177쪽
In Psalterium, lib. I. In Ecclesiasticum, lib. I. In Esaiam prophetam, lib. i. In Danielem, lib. I. - In x II. Prophetas , lib. I r. i Super Quatuor Euangelia , lib. q.
Super Epistolas Pauli, lib. a . Dominosio honorabili Hunsirido. In Acta Apostolorum, lib. i. Reminiscor sancte antistes. In Apocalypsim Ioannis, lib. . Venerabili domino suo in Christo. Manipulum doctrinae Christianae , lib. I. Inter cetera ocij mei secreta. - In Epistolas Canonicas, lib. 7. De fidei Symbolis, lib. 3. Quoniam pselmographus ait. De nobilious Henricis, lib. a. Henrico Dei gratia regi Angliae.. De Sequacibus Augustini, lib. i. Tellatur ille Graeco-
Catalogum Sanctorum Angliae, lib. t. sancti patre ,qui
priscis fucre. Super libros Sententiarum, lib. q. Determinationes theologia', lib. I. Ordinarias disputationes, lib. I. - , Ad positiones erroneas, lib. I.
e. Orationes ad clerum, lib. r.
Vitam Huns idi ducis, lib. r. I. ecturas scholasticas, lib. i. , Epistolas ad diuersos, lib. r. Atque alia plura scripsi. Linnae tandem mesouessat oppido vita decessit, die i r. Augusti, anno salutis humanae r 6
de ibidem inter Augustinianos sepultus situ
178쪽
N N o Christi M CCCCLIX. peracta est Synodus
ordinis Tolentini in Piceno . quartodecimo Aendas Iunij, in qua Iuliano desineio sussicitur Prior gener Iis Alexader oliua Saxoserratensis Vmber,qui mensibus octo praesui . Huic conventui praesedit Gulielmus de Eustouteuilla episcopus Ostiensis Cardinalis Rhotomagensis.
Anno I 6o. Alexander Prior generalis, a Pio Secundo, S. R. E. presbyter Cardinalis creatus est . Hunc Alexandrum &humili loco & obscuris parentibus ortum accepimus. Nam vucus quidam in agro Saxoserratens eius patria fuit, parentesmmagnam operae partem in agris colendis ponere solebant: ob
eamque causam ab ineunte aetate pertenuiter, atque in multa- trum rerum inopia,quae ad vitam degenda sunt necessariae, edi catus est. Tres autem annos natus cum solus vicum oberraret,
in altum quendam sontem cecidit,nec quisquam eius miserabilem vidit casum praeter paruulamullius sororem; quae cum iam morienti pusillo fratri opem ferre non valeret, iniquam ipsus
vicem magnis clamoribus lamentabatur . Quibus clamoribus& lamentis commota mulier quaedam vicina accurrit, puerulumque, qui omnem fere sensum iam amiserat, extractum e fonte, in caput, ut hausta aqua per os exiret, suspendit. Eo cum exanimata cucurrisset mater, dulcissimumque filiolum exanimem conspexisset, se supplicem abiecit, beatissimaeque Virginis Mariae numen implorauit, si vivum sibi paruulum redderet, eundem in perpetuum diuino cultui dicatum in funiliam religiosorum virorum se tradituram . Non suit huius e piae mulieris vana imploratio atque petitio, propterea quod cum ut mortuus aliquot horas puer iacuisset; coepit magna cum admi atione eqrumqui ob casu acerbitatem conuenerant, aperire oculo4, ac matrem inuocare sicque pauinim pristinam valetudinent atque robur cuperauit. Ita duobus annis post, non immemor mater tanti accepti beneficij; volans beatissimae Vir-6ni satisfacere una cum patre puerum Deo dedentes, in semi
179쪽
Iam &disciplinam eremitarum D. Augustini Saxoserrati tr diderunt . In qua quidem familia & disciplina ita diligentem &assiduain, ita strenuam nauauit omni deinceps generi scientiarum operam, ut in principibus Theologorum aetatis suae numeraretur. Ex quo simul & Perusiae philoiophia publice docuit,& multa cognitu digna conscripsit. Nec vero minus illius curaci industria in moruni ac vitae approbatione,quam in doctrinae&scientiarum commendatione claruit. Tantus enim erat probitatis splendor, ut si cum doctrinae comparabatur splendore , ab utro magis illius nomen illustraretur, non ficile diiudicari posset Vnde dicere eum ilitum serunt: Dissicilius quudem esse, sed laudabilius, hominem fieri bonum, quam dictum: utilioremque &sbi&alijs csse moribus praestantem, quam doctrina excellentem. .amobrem ob praeclaras cius virtutes,& summam vitae integritatem, univcrso Ordini eremutarum D. Augustini prafectus est, nec multo post a Pio Secundo Ponti Ma&. in Cardinalium collegium cooptatus fuit. Quae scripsi sunt, De Christi ortu Sermones centum. De coena cuApostolis ficta. De peccato in Spiritum sanctum. Et alia, quae quia ipse morte sublatus corrigere non potuit, ideo edita non sunt. Obiit Tibure, & Romam delatus, in templo S. Augustini iuxta sacellum S. Nicolai in s rulchro marmoreo conditus fuit sequenti epitaphio & tetrasticho. . Alexandro oliuae Saxoserratens theologo clarissimo. eremitarum beati A sustini ab infantia spei maximae
alumno. Qui cum esset sui ordinis Generalis, obsingularem doctrinam de vitae sanctimoniam Cardinalis ae Pio Secundo ignorans creatus est. Viκ. annis L V .
Obiit anno Salutis M CCCCLXlaei Vt tibi ita dedit probitas, non gratia soli
Digno Cardineum nomine reque decus:
- Sic eadem indignis raptum dum tollit ad astra Felix hoc inquit principe Roma foret. i De Ordinati Saxoserratens Ioannes Campanus episcopus litteramnenss inter alia multa de mira in oratione funerea enar
180쪽
rat, quod Romae in sacello quod domi aedificauerat, septilchra erigi clam iusserat in scrinj speciem , ita ut aperiri ficile posset.
Intus imago inerat depicta Cardinalis mortui, iacentis eo h bitu oris & vestium, his lineamentis quibus ipse erat, inscriptumque in interiori latere sepulchri: In omnibus operibus tuis memorare nouissima tua, & non delinques in aeternum. Id si pulchrum ipsi nesciebamus, scrinium aut stipatorium rati. Pictor eo mortuo consessus est , se iure iurando adactum, ne cui patefaceret. Aperiebat autem , ut postea cognitum est, quotiues oraret , ibique speculabatur. Recitat quoque, quod initio morbi interrogatus quo in loco vellet sepeliri: Anima inquit iam pridem Deo vovi; nunc corpus pio relinquo, ubi is volet, ibi me sepelitote. Interrogatus etiam, numquid vellet mandari suis: Nihil inquit nisi vi boni sint, & recte vivant. Cum iacertissima instaret mors , & ipse incolumitatem desperasset , dicentibus nobis, ne quid timeret: Quid cinquit ego timeam,
N No Christi MCCCCLX. comitia coMntur Senis in Tuscia quinto calendas Octobris, in quibus , Alexandro oliua in Cardinalium collegium cooptato, in eius locu Prior generalis substituitur Gulielmus Becchius RG retinus theologus insignis,qui annis decem praefuit. Ioannes Dathus de Imola episcopus Imolensis, vir doctus& acerrimus disputator , Egidianaeque doctrinae imitator &defensor, scripsit de Attributis, de Priori & posteriori, &de
Potentijs animae. Libros D. Augustini contra Faustum Manichaeum , contra Cresconium Donatistam,& de Trinitate, in conclusiones reduxit. Iuvenis e vita decessit, Imolaeque, quae a Geographis Forum Cornelium nominatur, in templo cathedrario sepultus iacet.
Christophorus Pisaurensis theologus & iuris pontificii peritia exornatus, librum Desinitionum composuit, in quo breui