Sebastiani Corradi Egnatius, siue Quaestura, cuius praecipua capita haec sunt M.T. Ciceronis uita undique collecta, & defensa. Multa è Plutarcho, caeterisque Graecis conuersa. Multa comprobata. Multa confutata. Oratio Sallustij in Ciceronem confutata

441쪽

co AESTUR A. 62s disiunt flatsenatum Caceronis causa uestem mutasse, nec eo δu carere potuisse. PIE. Mendaces oportet esse memores. Col. Ille certe memor non

est,qui dicat Ciceronem Roma tionibMatis profectusiuisse: mrursus excitatis, thenas liu reliquisse Roma, reuersum, Μ ntonio coepi e aduerseri, que prius amare simul ei. alibi uer cribat, eupropter inimicitias quas cum M. Antonio gerebat, Octauianosuere coepisse qua-uis ex urbe discesset, ut theno filium deduceret. Hic enim lasecum,quam cu Cicerone pugnat. EGN. Fugnat Calenus,qui calumniatur. COR.

Fugnat potius ipse Dion, qui res ita contrarias, ita leues,ita planefusas at,ut acile quiuis intelligat, eas ne dignas quidem esse qua co utentur:

Nos certe quamuis eas nullo negotio possemu , lumus tamen consulare, ne tempus Esumfusi conteramus. Alia potius,quae uel criptasunt,uel dic lent, quantum oten refellamin ut, a Lice rone Tironem turpiter amatum uisse quod multi

uel ob id credunt, quod Pl nius in epistolis strabar, se quum librum sinν Vallide comparationepatris oe ciceronis legeret, m epigramma ciceronis

incidisse,ubi queritur, quo auri malast ra-

442쪽

426 SEB. COR RADItus amantem,paucula carnato sigi debita seria Tiro tempore nocturno Fubtraxerat. Nec utilis Fli,

nivi, ab ta inio Vallo, qui Giceronem deprimebat , ut patrem extolleret, illud epigramma sis psiluisse: prasirtim quum fuerit unus ex illis, qui quod ait Vel in) ea quae neque dictu neque audia tu ligna 1't,diceret. cicero uero,quodin Quint atre, qui Statui diligeret, tam saepe reprehendit , id nunquam, ne frater par pro pari referret, i scisset.nisi forte more Flatonis,quemsemper

imitatus es,Tironem, quem uel ob id Glexim uocet, amauit. Nam Fiato, quo nemo canior fuit, Alexim non turpiter dilexit, quamuis carminisbus lustris: quem Poponius Atticin, Gicero, O t uilius imitati,seos pueros Alexides apinpellarunt. Quodsi Gicero hac in re male audi et, aduerserj, qui tunc uiuebant, id illi aliquando quo tamen ip sinon legimus obiecissent. ut in il

cendo timiditatem nonsemel obiecerunt: quod ille tamen non moaeo non resedit, in orationibus Otia equenter agnouit. sta Deos, inquit, mihi uelim propitios, ut, quum illius Lei mihi uenit in mentem,quo die, citato reo, mihi dicendu bis, non Flum commoveor axima ,sed etiam toto corpore

443쪽

cLVAEsT VRA. i 627 perborresto. Namsummus est timor, quem mihi natura, Pudor que metu attribuit. Et si natura, pudor 'que timorem non attribuisset e tamen ille timere, quemadmodumpraecepit in libris Oratorque, si mulare debuisset: tantum abest, ut ob eum timorem reprehenδ' Tt,aut debeat. EGN. Reprehendi potiustet ob eum timorem, quo solebat

in rebus, non in uerbis assci. Cost. Et nos 1 - .msuis locis confutauimus,m Quintilianus ita

'ibis: Cicero parum fortis uidetur quibusiam, quibus optime reston; it ipsi non si timidum insus ipsen D Jedin prouidendu periculis: quodprobauit morte quos ipsa, quam praestanti imo epit animo. Diue post Caesaris caedem cicero sic ad Tironem scripsit: De Seruilio tu uideris, quistne

ctutem non contemnis tticus nocter, quia quondam me comoueri πα νικοὰ intellexit, idem

semper putat, nec uidet, quibu praesidi sphit phiae tus sim. et hercle, quod timidus ipsi est, θορυβοποιὰ. rucertortissimu Giceronem m. Prutus in epistolis appellauit. Quod quidem ten, montu strauissimu uideri debet, ut a M. Bruto uirograuissimo, eo qui Oicerone reprehedere fleret, sta. PIE. Reprebedit inprimis more

444쪽

q2s . S E B. COR RADIsteque tersuas Nonas Decembres haberet. Cost.

Hoc est, quod F laudaret. Ut enim Quintilianus ait,reprehensus es in hac parte non mediocriter aceror quanquam is quidem rerum a se gestarum

maior , quam eloquentia ,suit in Orationibus utique ractator. . c plerunque illud quoqueno ne aliqua ratione fecit. aut enim tuebatur eos, quibus erat usus a utoribus in opprimenta coniuratione I aut restondebat inuidiae, cui tamen

non fuit par , struatae patriae parnam passus Oxilium: ut illorum quae egerat in Consulat equens commemoratio posit uideri non gloriae mmos, quam defensioni data. u in oratione de Res onsis ostendit Non ego de meis,fissile actis utaris loquor nec uereonne haec mea uestrorum beneficio- . rumpraedicatio, non grata potias, quam arrogans

uideatur. quanquam si me tantu laboribus pera functum oreret aliquari ad gloriam in refutan- δι maledictis improborum hominum tamen aniami quidam dolor, quis non enseret' Et in oratione pro Domo Quonia hoc reprehendis, quod silere me dicaι de mei gloriosius praedicare, qui unquam audiuit, quum ego de me nisi actus ac nece ano diser Namsi,quu mibburta, largitiones.

445쪽

co AESTUR A. 42stiones, sibidines objciuntur, ego restongeresoleo, meis consili flericulis, laboribus patriam esse conseruatam non tam flum existimandus de gestis rebusgloriari,quam de obiectis non coferi. Res igitur illesiuas laudat, ut aduerseri' poti mum re/stondeat: nec tamen ipsi negat ed ad tricum scribens stetur, si lauΔ auidissimum esse,invise nesiis quidAbinoe m non αφίλοδ ηορ esse

tenatur quodqui reprehendunt, maximo quos uiros,ut Themistoclem, Alexadrum magnum, canum. Porietum, oe alios reprehendunt: qui nec minus ambitiosi fuerut quam Cicero, nec minus quam ille res pyas celebrari cupierunt,quumulti riptores ad id Aciendum uelpramque musetarim. idenripsit, tuod inprimis Fluta chusaccusauit fortasse,quodiniquoferret animo, tam dotae, tamq, eleganter hominem Romanum .graecesiri se, ut, quod in epistolis ad LAtticum ἶgimus, Uraecam nationem conturbaris. quo quam non ἐγκωμια&ικα, M MUικα,quoria cerant, ut in i siem epistolis ostendit cir Xenophon, ratus, Scaurus, Catulus, Castri Bianus, ah res suas etiam siri runt: ne quia dam Giceronem tamgrauiter, uisaciunt,

446쪽

sent, quod uel aliquidissestra rit,uel a Luces ut re uas beret, postularis. Quars ciceronem uolunt accusere, illos etiam, quos diximus, Varronem, C. Nebonium,qui a Licerone, Fumum limiorem, qui a Cornelio Tacito, ac alios

innumerabiles,qui ab abys idempropemo umponularunt, accusent. Nam si contentis fiat, uigeant omnes, ex js multos, qui res etiam leues c librari cupiebant,reprehendendos: Oceronem uero qui res magnas' ibi uolebat, esse laudandum. Res enim, quas ge erat scriberentur, non sibi'-lum sed omnibus etiam hominibus cum prae γtibus, tum futuris etiam profuturas putabat: γi circo,utscriberentur oe extarent laborabat desii modestae loquebatur eloquetiam quidem, ut ait Quintilianus, quum plenis imam diue partis aduocatis concederet, si nunquam in agendo immo cearrogauit. illius sunt enim Si quide iis me ingen, iudices, quod istis quam sit ex uic , 'la quo minus ingenta possum, subsidio mihi

diligentiam comparaui. Q etiam contra QCecilium de accusetore in Gerrem connituendo, quamuis multum esset in hoc quoque momenti,uter ad agendum magis idoneus ueniret, dicen-

447쪽

ut posset eam consequi,dixit. Sed, inquit Lactantius, ipsi caninam illam facundiam sicut Salluvius ab Og is dictum refert exercuit, uoluit quoque hominem canino modo inuere, ut re mordeat lac itus. Sicanina uis eloquιntia, cur eam Lactantius iste, quantum potuit , imitari uoluit' quanquam canina dici potuit eloquen. tia, qua Oicero uir bonus, oe ciuis Reipublicae sudiosius, improbos homines, quasi cani fures, mincturetur. Nam si canina dicatur aliter, tum Sallustius, pius, ciceronis inimici testes iniqui sint existimandi. EcN. Quid si Sallu nius,

pius, id nunquam de circerone Axerunt'COIt . Lactantius igitur illam, quam facundiam caninam uocat, exercuit iste: quine Ciceronem quidem, quem per, quantum potest, imitatur, mordere dubitauit. Etsi mordet, bransci' afectus, quid faceret, iniuria lacessitus Et tamen idis cicerone negat ferendum: qui nec Christianus Sut oese quid meo peccauit, noni epotius, quam Fanaetius, que cutus en, culpam debuit Iustinere. EsN. Panaetius, qui ctoicus

448쪽

erat,nec iniuriamputabat in sapientem cadere,uopinor, nunquam siripsisset. Cox. Scri erit,

nec ne, quum libri non extent, nemopotes assi mare quia tamen,ut ait i e cicero, uiuitur non

cum perfectis hominibus ,pleni sapientibus: Gob id tam Panaetiusquam Gicero de medi' offici sscri runt credere possumus,Mutrunsscripsiste: nec ciceronem, etiamsi situs iocripsit, ese ualde reprehendendum,quum temporibus illi, id si non lege mogo talionis ,sed etiam diuina, quo in sacris libris legimus, liceret. ne dicam, Solonem, Onandrum, oe alios homines sapientis os existimasse, riuitatis illius optimum esse natum, mqua iniuriam autorem non Flum quipasi fient iniuriam, sed etiam quipassi non essent, ulciscerentur Plura dicerem, nisi Geronem uetem dicta, sentetiae,leges, mores excusaret. EGN. Quid

excusabit, si nos eum mendacem fuisse dicamus 'coo Elia,quodin Brutoscripsit concessem Rhetoribus esse, uelin bictori s mentiri. EGN. Quasi dico,in causis, ubicum Gretensi κρ)rHI / opo tet,id multo magis esse concessum. Verum quum de domo mentitus e , neque causas, utputo,ilicebat, neque blorias referebat. Coo Diuebat in-

449쪽

QA AEST URA. 633rer homines, quos omnias esse mendaces etiam Sacrae liter a docent. quaquam mebus ille, quod etia sellius refert, excusauit prudentis oe cautipa trifamilias esse, quod emere uelis,empturumsese negare,propter competitores emptionis. Quod autem 'Pliniis ripsit, Calenus apud Dionem calumniatus est, Ciceronem udandarum uaricum gratia togam ad calceos usique demittere solitum fisse : Quintilianus idea ratione confutat, quod

omnes eo tempore togam ut Vraecipallium,ita δε- mittebant. Non negamus tamen, ciceronem uarices,ut Macrobius Sidonius ostendui, habuisse: sedilia duo negamus, quae sic Sion obiecit: Quid

ausus eu M. Antonro conMurum ob cere, ipse quidem aquam, ut ait, bibens, utpernoctans ora. tiones contra nos strabat lium uero in lata ebri ad Atticum bensssendit Putra praetermittendum nobis esse hoc tempore cratera illum deliscatum .'ut filius erudiretur quam diligenti Lmele cura se docet, quum Sionysium, qui docebat illum . e tantiscisse demonstrat. Nec cicero filius ebrietati de itM uisopatre uiritu uste se

450쪽

q34 SEB. COR RADI quod Plinius ait, hanc gloriam patris interfectori

M. Antonio uoluit auferre. Quures tam leues,

O tam seu aduersiri persequerentur, multo si bentius graues ueras i quae reprehendi potuissim persiculis sient oedeam quu mordere non possent, lapidem, quasi canes, mordebant: ut qui

Regem uocabant eum,quo nemo libertatis unquam is nugi insuit. p/E. Ille quidem cum L. Torquato,qui Regem tum P. Clodio caeteriss Gatilinae greealibus, qui non regem silum, sed etiam Drannum uocabant, iis restodit. in Epistolis tamen ait Regnare existimabamur. quodone lis, Hem multos praeterea iudicasse. Cost. Quod in Rep. multum poterat, aduersrj, qui regium nomen inuisum Romanissciebat,eum Regem,quod

etiam sepra diximus,appellabant m nec ille Rex unquam fuit, nec, quum fortas epollet, uoluit re-

Hosanguine natus uideri. contra poetasuit, uia geri uoluit omnibus , quiuere iudicarepotuerui, ita uises est, ut poetas omnes,qui prius uerant, longe super e credatur. aduerserj tamen eius carmina reprehenssebant quibus, ut ante diximus, ille restondit. EGN. Qis Senecae, quiponeasir,

psit,illum in carminibus ab eloquentia fa densitu