장음표시 사용
651쪽
sumptionem pertinet, dictuti sunt, Se n0n malo prop0 Silo, neque malitiose, unam naturam dicere, Sed quod velini, Sicut et vos, ex una Oluntale, Sumunim unionem per eam demonstrares armi Sunim is , Orum contra ipsos illos, sicut DaVid contra Goli illi, lentur. Ecce luemadmodum qui dicunt uitam voluntatem in easdem VoceS, et Sela
lentia eum illis incidunt. Sed quid lianc unam Voluntatem appellent 43quum est enim iujus appellationem eo MaSSignare. P . Aiunt esse gnomicam v0luntatem: dicamus noSSententialem.)MAX. Si Sententialis, ergo derivatur a Sententia : et Si derivatur, erit sententia, anquam pro lotypum, SubStantia. PYR. Sententia non est Substantia. M . Si non est substantia, Si qualitaS; atque ii qualitas erit ex quali late, quod steri non potest quid igitur aiunt esse gnomen id est, Sententiam 'PYR Gnome, id est, sententia nihil aliud est, quam quod eam beatus Cyrillus esse desinivit, videlicet modus Vitae. ΛX Modia vitae, verbi gratia, vitae ex Virlule, aut ita ex vitio, Sine ex electione, an non PYR. Ex electione Omnino. M . Volentes igitur et consultantes eligimus, an nolentes, et Sine consilio lPIR. Procul dubio, volente , et c0nsilium capienteS. M . Igitur gnome nihil aliud est, quam voluntas alicujus modi, quae secundum habitudinem adhaeret alicui Vere b0uo, aut existimalo bono.
PH. Recte desiniti0nem patris Cyrilli expli
M . Si recte acta est explanatio desinitionis,
primum quidem non potest dici Sententialis voluntas: qu0modo enim potest ex Voluntate Voluntas prodire et manare Deinde vero qui Sententiam in Christo dicunt, ut de ea quaestio facta demonstraVit, hominem merum eum esse radunt,conSullantem more nostro, ignorantem, et dubilantem, et contraria habentem; siquidem de iis in qu ae cadit dubitatio, et non de eo, in quod non cadit, qui Spiam consultat. 0 enim, quod Simpliciter natura bonum est, naturaliter appetimus: id autem, quod aliquo modo bonum est, quaerendo et consultando eXperimur. Idcirco pene S DOS SSue gno me id St, Sententia apte dicitur, quae Stmodus utendi voluntale n0n alio naturae alioqui infinities mutaretur natura. In humauilale autem Christi, quae non mere more OStro, Per Suexistebat, Sed divine, Deus enim erat, qui pro plernOS et Sicut nos, et e nobis in carne apparuit , n0n 0test dici Sententia : ipsum enim esse, id eSt, ipsum divine subsistere, habebat naturaliter cognationem cum virtute, et a vilio alienationem, Sicut magnus Ecclesiae oculus Basilius ait in Interpretatione Psalm. 44. In eamdem , dicenS, u Senientiam accipies, quod de eo apud Isaiam dictum eSi Priusquam cognoscat puer, aut eligat prava, eliget bonum quoniam priusquam Ogno Sciat puer bonum vel malum, repugnat malitiae ut eligat bonum. Illud enim, iriusqui in declarat quod non Sicut uos qua rendo et OnSullando, Sed divine Subsistens per ipsum Suum esse habebate natura bonum .
PYR. Quid igitur, Suntne Virtutes naturales MAX. Sane quidem naturaleS. PYR. Si naturales, quare non e aequo omnibu insunt MAX. Eque Omnibus in Sunt, qui ejusdem naturae Suni.
652쪽
DISPUTATIO S. MAXIMI PYR. Et unde lania in n0bis inaequalitas ΤMAN EX eo quod quae naturae sunt, non aequa liter excolimus et elaboramus. Num si omne pari Studio, ad quod et nati sumus, quae ex natura Sunt operaremur, una utique in omnibus, illi natura, Sic et virtus conspiceretur, neque pluS, neque minus SuScipienS. PYR. Si naturalia n0bis non ex exercitatione, Sed e creatione proveniunt, virtusque naturalis e St, quomodo exercitatione et lab0re virtutes, alioqui naturales, c0mparamuS MAX. Xercitatio, et qui eam Sequuntur labores, ad depellendam duntaxat allaciam, quae per SenSus est animae admixta, ab iis, qui Studio ir- tuli tenentur excogitati sunt, non autem ad inducendas extrinsecus recenter virlules in Sunt enim nobis e creatione, ut diXimu S, B de Simul atque perfecte dirimitur sallacia, continuo Vi luti S, quae e natura est, splendorem anima profert. Si enim qui non est imprudens, rude HS Sl; et qui non timidus, vel audax, sorti est et qui non est impudicus, pudicus est: et qui non facit injuriam, uStus Secundum autem naturam alio, prudentia est et secundum naturam judicandis acullas justitia est: et ira item secundum natUram sortitudo similiter cupiditas secundiam naturam temperantia igitur usu venit, ut ablatis
quae praeter naturam Sunt, quae SecundUm DalUram Unt, Vel sola appareant: sicuti rubigine abrasa et extrita, ferri fulg0 et splend0r, qui natura inerat, apparet. PYR. Maxima hinc apparet blasphemia eorum, qui in Christo gnomen dicutit. MAX. Oportet nec hoc sine animadversione praeterire, esse apud Scripturam et Sanctos Patres Varium, ac multiplicis significalionis, gnome nomen, ut ii nolum Si qui accurate legunt. liquando enim pro admonitione et consilio, ipsum Proserunt, ut cum ait Apostolus De Virginibus
autem prίeceptuni Domini non habeo, et O. a. ovatilem
id est, consilium dos. Aliquando vero pro On Sullatione, ut cum ait David is Super populum tuum malignaverunt et, sinet, id St con Sullationem n quod alius interpres eX planans, sic diXit Super populum tuum malignaverunt ρυ id est, consilium s. Quandoque pro Sententia, Ut cum ait de quopiam magnus propheta Daniel: Exi Vit sententia impudens ex perSona regis alia pro Opinione, vel si de Vel Sen Su, Ut cum ait Gregorius, cognomento Theologus in prima oratione de Filio : Quia ero non e S re magna reprehendere sa-cillimum enim est, et omnium, qui Volunt viri autem pii est et cordati, dicere quid Sentiatis. De nique ne, Si omnia Singulatim percurram, turbam aggregem Sermoni, Viginti octo significationes in hoc gu0ma nomine apud Scripturam, et Sancto SPatres observavi. Nec enim aliquid commune, aut particulare Signat, Sed e iis, quae prius dicta Sunt auteXii S, quae Sequuntur, Sententia ejus, qui loquitur normam et regulam accipit. Quamobrem
non si est fieri, ut hujusmodi nomen uni tantum rei significandi adhibeatur. PYR. Quomodo enim potest qu0d multiplicitor dicitur, unum aliquid ad significandum s0rtiri M . Ut igitur turpitudo hujus haeresis magis palestat, aliter eliam enuntiationem talem consi
PYR. Si placet con SideremuS. M . Qui unam Voluntatem dicunt, Si V V0luntatem electionis, sive gnomae, Si V liberC PO-leslatis vel si aliter eam vocare eis libet non enim de li0c contendimu S auidi Vinam, aut ange-icam, aut humanam hanc dicere cogentur et in
653쪽
primis, quodcumque h0rum dixerint, naturalem dicent, Si quidem unumquodque eorum naturam Significat inique ila, quod visi sunt methodo divisionis effugere, hoc per melli 0 dum resoluti0ni Syrobasse c0nvincuntur. Consequenter vero, Si dicent divinam voluntatem esse, Deum lanium natura esse Christum agnoverunt; si vero angelicam, neque Deum, ne tu hominem, Sed naturam quamdam angelicam : si autem humanam, hominem tantum, et subjectum alterius potestali Ostendent. PYR. Cum in haec absurda incidunt, neque gnornicam, neque naturialem Voluntatem dicunt,
sed aiunt inesse n0bis eam habilitate. I LX. Haec habilitas inest nobis ex natura, an
MΛX. Rursus igitur ex arte res0lutionis naturalem voluntatem dicent, et nihil eis prosuit circuitus iste, et quia habilitas ex disciplina habitum efficit et promptitudinem igitur ex disciplina et profectu habuit Christus, ut isti Sentiunt, habitum
Voluntatis, et promplitudinem : et progressum faciebat, ignorans disciplinas, antequam disceret. Cur igitur aspernantur Nestorium, cujus vocibus et sententiis ardenter adhaerent Quod autem, cum unam voluntatem dicunt, illa, qua Nestorius lenet, defendunt, testatur etiam XpOSilio, quam ipsi defendunt; quae declarat, est 0rium prosteri unam voluntatem in duabu personis ab ipso siclis. Ad haec cum recusent isti sateri esse voluntatem naturalem, dicturi Suni, es Se hypo Stalicam, aut praeter naturam : Si enim hSpostaticam esse dixerint, erit igitur Sic quidem Filius alia voluntate quam Pater : Spost alicum enim Solam hypostasim signat. Si praeter naturam; occasum, inieri-lumque Substantiarum ejus docebunt: Si quidem quae sunt secundum naturam, ab iis intereunt, quae sunt praeter naturam. Hoc autem libenter ipsos interrogarem istu universorum et Pater, vult quatenus Pater, an quatenus DeuS Si quatenus Pater, alia erit ejus Volunta praeter Volunt, leui filii; non enim Patere Stailius. Si ero qua- enus eSt Deus Deus autem est Filius, Deus item Spiritu sanctus igitur concedent voluntatem esse naturae, id est naturalem. Rursus si secundum Patres, quorum est una Oluntas, una etiam substantia est opinione vero ipSorum, Una Stvoluntas divini lalis Christi et humanitatis ejus:
igitur unam et eamdem aiunt esse harum Sub- Slantiam. Quomodo ergo, qui tam impii Sunt, aiunt se Patre sequi Ac rursus, Si Secundum ipsos illos Patres, disserentia naturae una Oluuiale non dignOScitur, neque di Scernitur necesse est ipsos, vel unam Voluntatem Si dicunt, naturalem in Christo disserentiam non dicere, vel si dicunt naturalem disserentiam, unam Voluntatem n0n dicere; siquidem Seipsos ad 0rmas et regulas Patrum dirigunt. Λ rursus Si, ut Sentiunt iidem magistri et doctores, n0 est communis voluntas, ambarum Scilicet Substantiarum, necesse est ips0s aut dicere, amba natura ipsius non habere communiter unam voluntatem aut si hoc dicunt, plane cum legibus et Decreti Patrum pugnare.
PYR. Valde clare et concise alio demonstravit, implicatam esse impietatem cum omni c0ntalione adversariorum. Sed quid dicemus, Si quidem hoc etiam auctoritate Patrum demonstrare c0nantur M . Si Vocare Volun Patres eos qui dividunt et confundunt divinam eco non talia id est, dispensationem damus eis: Omnes en in unam v0luntatem opinali sunt; cum lamen maxime
654쪽
DISPUTATIO S. MAXIMI inter se in impietate discrepent. Si vero PatreS
Ecclesiae Vocant, nequaquam eis hoc concedemuS: nam unum lanium ex illustribus et nolis apud Omnes producant, ut et nos in die illa, cum nostra dijudicabuntur, et Chri Slus no increpa- Verit, cur vocem probaverimus, quae tolum FSterium Incarnationis dissolvit, Xcusare p0SSimVS nos, in omnibus Patris opinionem reveritOS
PYR. Quid igitur est quod ait Gregorius
Theologus u Velle enim illius in nulla re erat De contrarium, tolum deifieatum non Si hoc contrarium duabus voluntatibus lu . Nequaquam, imo contra, magi hoc, quam delera alia, duas voluntates Ostendit. PYB. Quo modo hoc ais MAX. Sicul inflammatio inflammatum et inflammantem Secum inseri et refrigeratio refrigeratum et refrigerantem ambulatio ambulantem et ambulatum; ad spectus adspicientem et qu0 adspicitur intelligentia intelligentem et rem intelle elam non enim p0test habitudo Sine habentibus habitudinem intelligi, aut dici: Sic consequenter deificans et deificatum. Praeterea, Si voluntatis deificali est contraria duabus Voluntatibus, sicut isti Sentiunt, dei cali eliam naturae erit contraria duabus naturis utrobique enim posuit Gregorius idem verbum deificationis. P . Demonstratum St, telum Patris regorii magnopere convenire cum duabus voluntatibus: Sed portet demonstrare conssordare cum hoc alterum Gregorium qui Ecclesiam FS-Sen Sium claram et illustrem reddidit producunt enim eum pro una voluntate Sentientem, eo quod de Domino dixerit granima Vult Corpus langitur, utrisque fugit paSSionem Q aiunt enim, dixisse Patrem Gregorium, velle animam Domini v0luntate divina divinitatis cum ipsa anima Secundum hSposlaSim nilae. MAX. Igitur eadem consequentia diXit, corpus divina lactione langi, eritque eorum opinione divinitas lactilis quae enim ipsi de anima Domini dicunt, cum alius ad Orpus traducit, pari ratione orationis prolatae in summum errorem eo detrudit. PYR. Magna perspicacia et brevitate blasphemiam hujusm0di interpretationis probasti. Quid vero dicemus de ii auctoritatibus, quas e magno Athanasio producunt ex quibus Una est haec: Mens Domini nondum Dominus sed vel appetitio, Vel voluntaS, Vel energia ad aliquid. M . Et hanc quoque auctoritatem contra se proserunt. Quamobrem Vera ali in omnibus quaestionibus litur argumenti ipsorum ad eos ips0s confutandos. Nec enim Si unquam Veritas inops erit, ut proprii armis indigeat adversus adversarios. Si enim, ut hic Pater ait meu Domini nondum Dominus, aliud Omnino praeter Dominum erit mens ejus hoc est non natura D0minuS, Sive Deus, men Domini eSt, quia Secundum Spostasim facta esse ejus creditur idque ex eo perspicitur, quod SubjunXit eam Sse vel appetitionem, Vel Voluntatem, et energiam ad aliquid pro regula usu ad hoc vere philosopho phil0sophorum Clemente in Sexto libro Stromatiam, Ut λτω V, id St, appetitionem, desinivit
esse mentem appetentem, ni Vero ρυλησι', id St, voluntatem, appellium rationi consentaneum, aut appetitionem de re quapiam energiam vero ad
aliquid dicit hic divinus d0etor Athanasius quia
ad omnia, quae ab e sebant, ut Deum decebat, anima intelligente, ei ratiocinante , Secundum hypostasim ipsi unita usu e St.
655쪽
PYR. Revera quibus argumentis videntur pietatem oppugnare, ii ipsis nesciente redarguuntur oportet autem et aliam auctoritatem, quam e eodeni Patre si erunt, Xaminare, ne ulla ei siccasio adversus veritalem relinquatur. MΛX. Quae ista auctoritas lignor enim. PYR. In qua ait admirandus ille vir u aliis QSt e muliere, qui e prima Ormatione sibi formam lio minis erexit, et excitavit in ostensione carnis, Sed in voluntatibu carnalibus e Sine
humanis cogitati0nibus, in imagine novitalis; voluntas enim erat solius divinitali s. MAX. Se ipsam interpretatur haec auct0ritas; idcirco nullo penitus subsidi rali 0cinalionis indiget. PYR. Quomodo igitur venit istis iu dubium M . Ex multa in Scilia. Cui enim non est perspicuum, nisi omnino oculis animi captu Sit, qu0d non de ratione naturali, sed de modo, quo
Secundunt carnem Xlilii, haec ille pater Athanasius recen Suil, cum vellet demon Strare, suisse incarnationem opus divinae et Solius voluntatis, complacente Deo Patre, ac per Se operant Filio, ac cooperante Spiritu Sancto non autem Opus m0 tu carnalis, et c0gilationum humanarum, id est, ordini et OnSeculionis nuptialis, non enim rationem naturae noxavit actus homo, qui erat Deus universorum; quoniam nec suis Set homo, qui non habui SSet perfectam et immutabilem in omnibus rationem naturae Sed Odiam, id St, conceptum e Semine, et Orium per corruptionem. Rationes igitur naturales unitorum non negaVerunt divini Ecclesiae doctores quin pol tu consentientes cum Evangelistis, et poStolis, alque Prophetis, Dominum no Sirum, et Deum e Sum Christum ambabus naturis Sui Salutem n0Stram voluisse, et Operatum Sse di Xerunt. PYR Pole hoc ex litteris veteris et novi Te St, menti demonstrare MAX. MaXime Patres enim non uapte Sponte et a Se ipsis excitati, Sed ex ipsis litteri Sacris, quod didicerunt, hoc nos amanter docuerunt:
non enim erant ipsi qui loquebantur, Sed gratia Spiritus, quae copi0Se in ipsis versabatur. PYR. Quandoquidem ad imitationem divinae bonitatis, cum propositum tibi esset juvare, in hos labores inquirendi te conjeci Sti, ne pigeat
doceremo hoc. M . In sanctis Evangelii dictum est de Domin0: quod et postera dii voluit Jesus intrare in Galil pstam h perspicuum St, quodqUatenuS non aderat illic, volui intrare : non autem aderat humanitate divinitale enim nusquam abest igitur quatenus homo, et non qualenu Deus, voluit intrare poteratque quatenus homo velle. Et in alio loco rursu SQ Volo, inquit, ut ubi ego sum, et ipsi sint. Si Christus qua lenia Deus, est Supra ubi non enim qualenu Deu S, est in loco supra locum vero non Ole Si S Se natura creata igitur quatenus h0m vult, ut ubi est, sint etiam ipsi atque ita dem, qualenu homo, potestale voluntati praeditu erat. Et alias : Et cum venisset ad locum, dixit: silio et dederunt ei vinum cum felle mixtum, et cum guSlasset Oluil bibere qua parte dicitis Si livisse eum ' siquidem divinitate, erit divinitas ejus paSSionibus Obn0Xia, quae potionem praeter naturam expetivit si autem humanitate igitur qua parte silivit, illa parte noluit, quod naturae Suae n0n conveniebat ei poterat Velle qualerius
Et alibi inquit: si El ambulabat Iesus in Galilara, u0n enim volebat in Iudaea ambulare, quia qu D-
656쪽
rebant eum Judaei, ut occiderent. Si ambulatio natura erat carni S, et non divini alis secundum hypostasim ei unitae igitur quatenus homo ambulans in Galilaea nolebat ambulare in udaea et idem poterat Velle, qualenti homo. Rursus in alio loco : Et illius egres Si transibant per Galli laeam; et non Volebat, ut aliquisse iret. Μ Omnibus certum est, Ilionem natura Sse
humanitatis Domini, ut dictum est, non divinitalis ejus, quod Si illo, qualenti homo erat, et non quatenus Deus, natura et inerat igitur etiam quatenus homo, transiens cum discipuli Suis, non Voluit, ut aliquis Sciret, et olera idem, etiam qualenus homo, Velle. Item alias: Et surgens inde, abiit in sines Tyri et Sidonis, et ingreSSu domum, neminem voluit Scire, et n0n potuit latere .s Si Clarisius, quatenu Deus, erat virtus per Se sub Si Sten S, qualenus vero homo, infirmitas Det Si enim, inquit divinus Αp0S10lla S, crucifixus est ex infirmitale, sed vivit ex virtute Dei igitur quatenu homo, et non quatenus Deus, ingressu in domum, non Voluit, Ut aliquis sciret, et non potui latere habuitque qualenus homo OleStalem Volendi. Et alibi inquit u Circa quartam vigiliam noctis venit ad eo S, ambulati Supra mare, et Voluit praeterire eos. v Si quis hoc de eo, quale DUS De US erat, dictum S Se exponat, cogetur is dicere, intercep- iam esse divinitatem ter Tini Corporei S, Supra, inquam, et infra, ante et post deXtro, et Sinistro: si vero dicta haec esse de eo, qualenUS, homo erat, dixerit igitur p0terat idem ipse velle, etiam quatenus homo Et in alio loco: Tt accesserunt ad eum discipuli ejus dicentes : Ubi is, ut euntes paremus tibi c0medere Pascha 2 Sie Sus a Schae est eorum, qui sunt sub lege, sui autem Dominu S, qualeriush0mo, non quatenus DeuS, Sub lege rigitur quatenus homo volens comedit PaScha; 0teratque velle idem etiam quatenu homo. Et divinus Apostolus, in Epistola ad Hebraeos de eo ait: si Factus Obedien uSque ad mortem, m0rtem aulem crucis .is Olens igitur Obedivit, an non volens si quidem n0 Volens, Tranni merito, et non obedientia dicetur Si vero Volen S, Obediens autem, non qualenu De US, Sed quatenus homo, fuit qualenus enim Deus, nec ObedienS, ut Patre SSentiunt, nec in0bediens haec enim ad Secundos pertinent, et eorum Sunt, qui sunt sub manu et pote Siale alterius, ut ait divinus regorius Ligitur quatenus homo etiam poterat Velle. Et beatus David Psalm 39: si Sacrificium, inquit, et oblationem noluisti corpii autem perfecisti mihi holo austa, et pro peccato non OSlulasti lun dixi: ecce venio in capite libri scriptum est de me, ut saeiam Voluntatem luam, Deus meus, Olui. Quod autem Pater dicitur Deus Christi, qualentis Christus homo St, et non quatenus Deus, Sicut et Pater dicitur ejus, quatenus Deus, et non quatenus homo, nec adversarios arbitrioi dubitare. Si igitur quatenu homo est, et non quatenus Deus, Deus ejus est Pater igitur etiam quatenus homo, et non UalenUS Deus, voluit voluntatem Patris et Suam facere. Voluntas enim Patris etiam ipsius est, cum et ipSe Sub Slantialiter sit Deus: quod si hoc la St, non Olum, qualenus Deus et ejusdem cum Patre Substantiae, poterat Velle, sed etiam quatenus homo, et ejuSdem nobiscum sub Stantiae. Scire autem oportet, quod haec verba Psalmi, quae nunc proposita sunt, divinus postolus in Epistola ad Hebraeos, de D0mino accepit et inier- prelatu eSt. Magnu vero M0Sse Deum introducit
657쪽
licentem in reali 0 ne hominis: Faciamus h0minem ad imaginem nostram et ad similitudinem. nsi igitur homo est imago divinti natur a nat Ura autem divina liberae p0lesialis est igitur et imago, siquidem similitudinem archetypi Servat, natura est il)erae potestalis : quod si ila est lactum est
aulem, quod erat natura archelSpum, etiam natura imago . igitur idem Secundum ambas Sua naturaSpolerat natura Velle Dem0nstratum enim prius est auctoritate Patrum, voluntatem e SSe,p0le Stalem natura liberam.
Est autem sciendum dici liberam potestatem aequivoce Sicut et natura moraliter enim accipitur in Deo, et aliter in angelis, et aliter in hominibuS. In Deo quidem supersubstantialiter, in Angelis vero tanquam concurrente aggressione cum habilia, et omnino interpOSilionem temporis non ad millente in hominibus autem, tanquam habitu prius tempore ipsa aggressione Ogilalo. Si enim dam volens Obedivit, et Volen Spe claVit, et eum volui SSet comedit igitur voluntas est in nobis, qui e primum assicitur. Quod Si voluntas in nobis primum patitur, hanc autem Verbum,
cum ear sactum e St, ut isti Sentiunt, nonas Sum pSit, non ergo OSilii Sum ego Xtra peccatum quod Si extra peccatum non Sum pDSiluS, non Sum On Seculii Salutem: Si quidem qu0dn0n est assumptum, non St Uratum.
Deinde si opus et fabricati ejus est libera
poleSta naturae, hanc autem polesialem Verbum caro sactum, opinione Siorum, cum Dat Ura Secundum unionem inexplicabilem non assumpsit aut quia improbavit fabricam Suam tanquam non bonam, eam a Se rejecit, et amandavit aut quia nobis invidit curationem ejus, nos quidem perfecta Salute privans, Se Vero Sub passione esse dem On- Stran S, aut non Olendo, aut non alendo perfecte
Haec hactenus de eo, quod Verbum Dei incarnatum, natura, etiam qualenus homo, velle poterat. Quod autem idem etiam, qualenti De US, natura habeat voluntatem, hinc Sciemus ait enim ipse Dominus noster et Deus, Sola veritas, de Se- ipso in Evangeliis sic: Hierusalem, Hierusalem, quae Occidis Prophetas, et lapida eos, qui ad te missi sunt, quoties volui congregare silios tuos, sicut gallina congregat pullos uos Sub alis, et noluistis: nunc autem relinquetur vobis domus vestra deserta. si et Spicuum enim est, quod non qualenus homo, hoc diXit, Si quidem recenter suerat factus hom0, Sed qualenu Deus, qui vario modos sapienti providentiae suae circa hominem demonstravit, quibus Voluit naturam ab err0re exiernorum abducere, et ibi aggregare ipsa autem n0luit. Rursus ait u Sicut Pater suscitat mortuo et viviscat, Sic et silius quos vult vivificat: n Sicut, adverbium eStc0mparationi S comparationes autem sunt in his, quae Sunt ejuSdem SubSlantiae non p0test igitur dici hoc in Christo secundum humanitatem. Igitur docuit nos Salvator, quod sicut Pater, Deus X istenS, voluntate mortuis tribuit vitam, Sic etiam ipse, quippe cum ejusdem Substantiae Sit et ejusdem voluntatis, quibus vult vitam praebel. Halc sunt Evangelistarum et Apostolorum atque Prophetarum dogmata. Qui igitur m ijor demon Stratio esse poteSi, quam Sint haec, OSSeeumdem natura velle, qualenus Deu esl, et quatenuS homo
Pi R. Nihil his apertius ad demonstrandum naturale esse volunt ales. Quomodo igitur Vigilius tunc Ponti se Romanus libellum a Mena episcop0 hujus urbi regiae blatum, qui unam voluntatem
658쪽
continebat, accepit; idque cum esset ei ostensus in Secreto regio imperatori S, qui tunc erat, et in Senatu l l . Admiror, quomodo patriarethae una Silis, audeli mentiri. Qui tibi antecessit in suis ad Honorium litteris Scripsit, commonefactum quidem fuisse de eo libello, non autem oblatum, De C Slen Sum : ipse vero in tua ad Ioannem papam Epistola dixisti, oblatum esse, et ostenSum, lectum etiam per Constantinum quaeSlorem utri igitur credemii S libi, an ei, cui Successisti uterque enim n0n potest verum dixi SSe. III. Et Sic Scripsit, qui mihi antecessit M . Si Scriptum St.
PYR. Sit ita de Vigilio. Quid de Honori ad resp0ndendum habes, qui aperie antecessori meo unam voluntatem Domini n0stri Jesu Christi esse tradidit 'M . Quis uerit side et auctoritate dignus
Epistolae hujus interpres, qui eam e perSona Honorii Scripsit, adhuc SuperSle S, et qui lotum occidentem cum aliis virtutibus, lum dogmatibus fidei Christiant illustravit an ii, qui Cons lautinopoli, quae e corde erant, loquebantur PYR. Qui hanc Ompo Silit. M1X. Is igitur ipse cum ad divum Constantinum imperatorem e persona rurSu Sancti papae Joannis de hac Epistola scriberet, dixit uinam voluntatem diximus in D 0mino, non divinitalis ejus et humanitalis, Sed humanitatis Solius. Cum enim Sergius Scripsisset, quod quidam duas voluntates in Christo contrarias disserent, diXimus. Christum non duas voluntate contraria habuiSSe,
carni S, inquam, et Spiritus, Siculis O nabemus p0st peccatum, Sed unam lanium, quae naturaliter hum nitatem ejus signabat M. Hoc autem ita ESSe, argumentum evidens est, memini Sse membrorum et
carnis, quae quidem de divinitate illa accipi non permittunt. Deinde occurrit per anticipalionem Objectioni re Si quis vero, inquit, dicat Quare de humanitate Christi agentes, de divinitate ejus non meministis respondemus Primum quidem, reSponsum suisse ad quae Stionem ; deinde, ut in omnibus, Sic etiam hi consuetudinem Scripturae DO Seculo suis Se quae aliquando e divinitale ejus disserit, ut cum ait Apostolus Christus Dei virtus et Dei sapientia aliquando echum, nitate, et Solum, ut cum idem ait: Quod Stullum est Dei sapientius est hominibus, et quod infirmum
est Dei, sortius est hominibu n. PYR. Simplicius antecessor meus accepit h0c, in vocem intentUS. MAX. Rem ipsam l0quor nihil me iam a tuo anteceSS0re abalienavit, quam mutabilitas ejus et inconStantia, id est, in alias alio tempore transire Sententias, et in nullo SenSu permanere. Aliquando enim eos, qui hanc unam Voluntalem divinam appellabant, approbans, incarnatum introducebat tantum Deum esse aliquando Vero ei aSSentiens, qui dicebant esse conSullatricem Voluntatem, hominem solum introducebat, more OStro On- Sulla ulem, nihil a P Srrh et Maximo disserentem :qUandoque ver Vocans hanc Voluntatem hypo- Si alicam , cum disserentia personarum Simul inducebat differentiam voluntatum in personi S divinis ejusdem subflatiliae alias eo amplecten S, qui eam voluntatem Suae OleStali dicebant, lani0nem introducebat secundum habitudinem potestas enim et auctoritas ei alia ulu S modi, manifeste
ivtu λης, id St, Sententi D, non naturae, molus Sunt aliquando, cum eo S, qui Voluntatem Ocabant electricem et Sententialem, Sibi adjungebat, et dominos suo faciebat, non solum Christum
659쪽
lacte bal li ominem merum, Sed mutabilem et pec calorem Si quidem sententia Oppo Silorum est dijudicatrix, ut eorum qu p ignorantur indagatrix, et in iis, qua non Sunt manifesta, consul latrix interdum uos Sequens, qui oeconomicam voluntatem in Clarisio dicebant, aciebat eum ante de Ononi iam id est, dispensationem non habuisse voluntatemn et si quid aliud absurdum ex hoc equitur et in alias infinitas absonas opiniones detrusus est, qui non Si nixu in veritate, tanquam in undamento; quas si mandare lilieris vellem Subtiliter et diligenter, neque suturum tempus Sati esset. Quid autem necesse suerit prop0nere chartaS, et Ecclesiam Dei Sanctam dindere neque, quod omnibus est communissimum, assequi potuit aut enim, ut vobis
cedamus, habent istae chartae d0gmala TnOd0rum, ut vos salso dixistis, et sic non opus est nobis vestris chartis, qui Suod os et ante et nunc accipimus et amplectimur aut non habent dogmata Synodorum, et Sic multo magis eas adversari et sugere justum est. Propositi igitur
earum dona chartaraim cum o utraque parte injusta
sit et Scelerata, ipsarum chartarum c0nscissio propter utrumque justa et canonica suil PYRRH. OphroniuS, qui paulo ante sui patriarcha die ros0l Smilanus, fecit, ui hoc vel
priae ter propositum saceremus, cum tempore iu0pportuno sermonem de perali 0nibus Xeilavit. M . Ego e omni parte neScio, quam excu- sali 0nem prolaturos Os X speciali S, qui eum qui extra Pulpam est, tam graviter criminamini. Dic
enim mihi, per Veritatem ipsam oro, cum Sergius ad Theodorum Phara nitantini Scripsit, misso etiam libello, quem esse dicit, Menae, per Sergium blaea ronam episcopum AI SinoeS, hortans eum, ut quid sentiret de una in eo libello peratione, et una voluntate, aperiret, et rescripsit approbanseas, ubi tunc erat Sophronius aut cum Theod0siopoli ad Paulli in monoculum, et Severi Secta-t0rem Scripsit, misso etiam ad eum libello Menae, et The0d0ri Pharani lani, cum sua approbatione Aut ubi erat qua nil ad Georgium cognomento Arsam Pauliani Siam Scrip Sit, rogans, ut milleret sibi auctoritate de una ipsorum operatione inseruitque Epi Stolae facere etiam se his auctori talibus uuionem Ecclesiae cum eis hanc autem Epist0lam beatu Joanne papa Alexandrinus manu ab rSa abstulit unde cum vellet etiam cum ob pSam deponere, impeditus suil ab incursu lunc a Persis in Eo plum facto aut quando ad Cyrum episcopum Phasidis rescripsit de una ope ratione et duabus, ab eo rogatus, misso etiam ad
eum libello Menae, quem diximus Quid igitur
p0si quam Sergius multi modis morbum suum inc0mmune proposuit, ei maXimam partem Ecclesia corrupit, ac VaSlaxit, Si beatus Sophronius admonui eum humilitate, quae ejus habitum decet at, ad vestigia ejus provolutus, Christi Dei passionibus vivificis, quae omnem supplicationem Ontinebant, commemorali , et obtestans ne V0cem lipereticorum, probe olim a Sanctis Patribus Superioribus XSi in clam renovaret, sui in ipse auctor hujus scandali PYR. Competenter Omnia quae prop0Sila sunt, sermo habitu hac lenti evertit nihilque prorsus deest in quaestione de voluntatibus. M . uandoquidem qua)Sli de voluntatibus c0nctu Sa Si vi S ut de Operationibus disseramus Pist. Sicut ignoraveram naturale eSSe volun lates, Sic de operationibus acceperam; et si quid, sive Scripto, Sive Sine Scripto dixi, adh0 pr0positi
660쪽
Spectat. Nunc autem cum certum Sit naturae S Se Velle, et in eo contentum per Synedoclien, naturae qU0que e S Se Operari, omnia quae a me antea de hac re defensa sunt, facta sunt irrita, et SuperVacaneum e Sse arbitror, ullum deinceps de hoc Sermonem habere.
M . Quid igitur quandoquidem Deus, quia
praecognovit propo Silum Vestrum, ad agnitionem veritatis ejus Vocavit, nonne portet, quae Scripto aut sine Scripto de h0 apud aliquos dicta sunt, ea diligenter examinare, propter OS, qui incaute, ut probabile est, in ea inciderunt, aut incidunt. saciles, ut degi piantur lPYR. Si inquisitio hoc propositi habet, ne CeS- Saria est curare enim, ut tuli in simpliciores, imitari est charitalem Dei erga homine S.
MAX. Si igitur haec est mi latio charitalis Dei erga homines, incipiamus hic ea de re inquisi
PYR. IncipiamUS. M . In libri reperi, docuisse te, unam Sse operationem Chri Sli, tanquam totius. Si igitur unae St, tanquam lolius, perali Gilolum autem est ejus persona igitur una haec Operatio et Sonalis erit, et demonstrabitur divel Sae Operationis S se, Sicut et pers0nae, a patre, et matre Si quidem neuter eorum est Chri Slus. PYR. Si propter disserentiam naturarum in Christo, duas dicitis perationes, et non propter unam per Sonam unam Operationem duae reperientur in h0mine perali 0 ne S, propter disseren-liani substantiae animae et corpori ipsi ii : quod Si lio ita est, tres erunt operali 0ne Christi, n0nduae.
MΛX. Quae o ad tollenda ea, quae Sunt naturalia, Objicilis, haec ipsa c0ntra naturas ii objiciunt, qui contra ea pugnant : in eo enim vel solo belli estis, quod in omnibus cum illis circum- versamini. Unde quibus argumentis illos sancti Patre redarguerunt; ei S dem os, qui eodem morbo laboratis, ipsi redarguimus, quoniam Si propter dissere aliam naturarum in Christo, duas naturas ipsi nobiscum dicitis, et non propter unam
per Sonam unam naturam, sic quidem duae reperientur naturae hominis, propter disserentiam Substantialem animae ipsius et corporis, et hoc concesso, ires erunt naturae Christi, non duae. Sin vero propter differentiam naturarum, dua nobiscum natura confitentes, non diciti ire in Christo naturaS, quomodo, quia nos, propter dit Terentiam naturarum, duas operatione dicimuS, re operationes inserentur Quae enim vos nobi Scum adve Sus ill0S, qui contra natura di Sputant, dicitis, haec etiam nobis de Operationibu ad Vel SUS VOS Sus cient. Verum Sic quidem a pari ali 0ne repulsi estiS, demon Stratumque St, quae Stionem vestram carere omni probabili late in majori vero dicimus,n0n esse idem Secundum Speciem homini S unum, et secundum sub Stantiam innima et corporis, unum. Unum enim Secundum Speciem hominis,
significat nullam differentiam esse in omnibus iudi viduis ejusdem naturae. Unde non hoc dicimus Sine adjunctione, Sed adjungentes, io minis cum
dicimus unum Secundum Speciem ii omini Sὶ unum vero Secundum Sub Stantiam animae et corporis significat ipsam S sentiam eorum quae essentia corrumpitur, cum de Sitiit e SSe homo. Quod si n0nest idem urium Secundum Speciem hominis, et unum secundum SSentiam animae et corporis, non igitur nece SSe Si nobi S cum dicimus unam Operationem Secundum Speciem, vel lianc operationem perS0nalem dicere, Vel re operatione S, quia operatio Spectat ad naturam.