장음표시 사용
51쪽
Idem Hieronymus praefatione in quatuor Euangelia:Ea quae vela riclo interpretiis male re
dira, vel a praesumtorii, vi imperitis emendata peruersivi,vel a librariuormitanuis aut addita sint, ainmu tata,corri mus. Ibidem ardentior est querimonia iΜariusiquutern hic itinοyris codicibis error isese mi, dum quod in eadem re aliae Eua1gellista plis dixit: m alio.quia minin putauerist,addiderunt. Ueldum eis dem sensuin alias alιter expresiit: ille, quι mum e quatuar primum legerat, ad elin exemplum caeteros quoqua iiiimauerit emendandos. Unde accidit ut apud nos missa sint omnia.
Quid Z nou Max. Victorinus Commentario de metrorum ratione affert ex Aen. s. Ostentas artem, pater, arcumf soantem Atqui certissinius,& ἀμαχντω error est. Gellitis libr. cap .eto. Qui Ebrios autem Calvillum dixi se putant, ast Ebriosos,nam id quos temne scriptum inuenitur,in Libros scilicet de corruptis Exemplaribαfactumciderunt.Idem lib. q. cap. I . Corruptos aurem quosdam Libros reperi,in quibM Faciei scriptum edi, illo. quod ante erat obliterata. Iulitis Facius,ubi de Enthymemate, dicit in quibusdam Aristotelis Libris non esse το ἀτελής adiunctam nΣ-ογισμος. alii dicunt esse in aliis Codicibus fide dignis.
Stephantis Eugenii scripturam non amplexus in Α'ν- or α. caulam subiicit: 'Fοικεῖ ἀγενειῶτιτυχἐνα - μεις διὰ τὰ I tuομεν. Latine: Videtur in Codicem incidisse degenerem. Nos a tem per I scriptum inuenimin. Hotomanus e neoteris in Verrinam tertiam: Ueteres Libri r Quos nunquam liberos homines duxerit, Osit visit appellare' in quo mendum est minifestissimum inquit. Idem in s. Verrinam: Reticebunt,quae poterunt. libenter: dicent, quae necesse erit,ingratis. Hotomanas profitetur Libros omneS Veteres habere Gratis . contra quorum omnium auctoritatem se tuetur. Idem pro Caecina: uuid au ' istius illestvidus est' Sic omneς, quos vidi, descripti,&impresti, inquit Hotomanus, assidito: Ego contra Omnium auctoritatem sic restitis: Tuus ille fundu eu' Νeque est cur meam sententiam quae apersa et t. pluribus confrinem. Verba sunt Caecinae ut apparet, quibus Ebutii responsio subiecta est. ErIuiraeus: Mamιscriptorum Cossicum Romanorum conssensus damnabilis. Confidenter dictunita l
PANT E cτARvM Florentinarum, seu Pisanarum auctoritatem nec elem, nec fidem ubique amplector. Ita iudicium ubique opus. Ecquis enim sequatur scripmm habentes locis prope infinitis:
Adpulserit, Relinquerant, Reisquissent,
contingerunt, obtingerunt, confunderant, Rescinderant, Rumperti, Rumptum, Accederat, pro Accierat, Decederit, pro Decesserit.
TVL LISSE geminis udis. Nam si Antiquitatem respicis illa DA scripsit, seu ruis: si seclum recentius. Tolio quidem illa; sed Tuli, Tilli se semper uni thrmiter. Item UBI I Nν ERIT, aliaque in Parerga Brilsonio collata. Par ω,pro Parthos eius seculi more,quo nondum Pandectae, vel nomine tenus cognitae erant. Ad Parergorum calcem hoc Briisenii iudicium est: Nec tamen
ex omni parte integres Florentinos Libros praeuare velan quippe compertum habeo inquit,Multa illis vitia vel in transi Hyrione commissa, vel ex prima origine tro missa infidere: quorum aliqua sensin nostrorstecie rectis cillime fallant: aliqua labem suam man se te prodant. Budaei vox in legem tertiam: Tametsi tectu sunt peri Miles, literis iam multis locis exolescentibia, ve biss non interpunctis. Boethius Epo Academiae Diracenae lumen, era Graeculi aucum mari exarauas susticatur , a detque non sequi eas exarando Ponhumus. rellius Praefatione in Pandectas . Adhaec orthographiam vocum perpetua, tonstantii ratione scriptarum omnino obseruauimus. Siquidem non modo nen veremur Ham doctu vim sordere. quinetiam iucunή- foro cεψimvi. Accedit,quod non ita facile, a tam antiqua, tam, accurata obseruatiane recedendum se censerim
52쪽
mia: aesertim eum in multu restondeat ea quam vetustis literis conscriptam videmus in Medicea Bibliotheca. inde , olim erit m primu quita, in Corn. Tacit ι libris quos psit ab excessu D. Augistiti: tam quae ex antiqau diuersis marmorab M tabulis nοbu fuit saepius Obuta Quo nurati sumus Gre rium Italoaudrtiminum iactisimum, des Digeissis alioqui bene meritum, Prae ἰς praeiratu, ct Vrguea, tali 1 quamplurima insulto reiecisse: contra vero nonnulla tanquam ιx Paniectu accepta retulisse, quae aliter m eu habeantur. Quae rarie in eo rarumine scripta sunt , qwdem sine virio pariter rarie reddidimus: unde Compraehendere, drComprehendere, Extare, o Exsdare, Pebiscitam, ct Plebiscitum inuemetu. oi iacius lib. 2. Obseruat. cap . I. Ea re sum omnibusfludi , auctor, ut et seditis P dictis Florent nunihil ad Pandectarum restitutionem praeterea quιdquam desiderandam ese pleris νociferemur quotquot polerant alias tamen q-mini manuscriptas Patide tu conquirant, certo, iudino earum , criptura vi expendant. examinent:nec enim Dem habenda esse censeo his quι caeterm omnes ex Flaremi'urima lasse prositemur. Noli sunt ergo de Culacii sententia Archetypae . qui rursii8 l.6.c. 23. earum retegit i inperfectio ire in . De quibus politis limi politiani testimoni iam , fidemque praeteritam nolui. Ille Misces lan. cap. r. Atqui volumen ipsum Iustimani Digenoram, seu Pandestarum. dubio procul Archetypum in 1 tauria rentina a summo magistratu publice adstruatur, magnas veneratione, quanquam raro id, etiam, adfuna lia ostenditur. Eit autem Liber haut quota stolinum . praedaei Pisanae porito, sal pe a consultis citatus matbritas characteribus uultis, interuallis dic Iionum, nullis item compendiariis notis, quibusdam ς:ιam saltem in prae satione, velat ab avictore plane. ct a cogitante, ais generante potius, quam a librario, ct excepIore inductis exispunctu, ac superscriptis, cum Graeca epistola, Graecos etiam pasterrimo hoc epigrammate in prima fronte:
Candidit hunc Librum rex Ialim Bia, eum γIpse Tribonianus magno regi expotit, ac si Amphitryoniadae varium cypeum arte laboret. O genae legam exies exinde coruscant: Ex Asia, riri, εx Libra Matione subacta Europaes simul parent mundo imperιtanti. cuius tamen voluminis legens, ac versandi per otium mihi est uni facta tapia Laurentii Medicis opera, causas qui vir suae reipub. principe dum studiosti obsequatur, etiam ad haec Vs escia se demittit. I ur mPodectu , non tam Pisanis τι quondam, sed Flori minis, in quibus pura sunt νοι, . nec νο in caeteruptiva maculis, o scabie di sum reperio, non d/Jusum.
GE L Lius lib-ς. e. I . Quod autem supra scriptum est in Claudii verbis: propter mas iis
udinem, ais imma nitatem Iacus, id nos aliquot veterum libris inspccti S exploratii linis, atq; ita esse,ut 1criptum est. comperimus. Sie enim pleraque aetas veterum declinati it haec Facies, huius Facies, quod nunc propter ratione Grammaticam Facio dicitur. Coi ruptos
autem quosdam libros reperi in quibus Faciei, scriptum est illo, quod ante scriptum crat, Oblit rato. Meminimus etiam in Tiburtii bibliotheca inuenire nos in eodem Claudii libro scriptui utrumque Facies, de Faciet: sed Facies in ordine scripnim suit, & contra per II geminum Fal. Neque id abesse a quadam Consuetudine prisca existi inamus. Nam & ab eo, quod est hic dies
tam huius dies, quam se: de ab eo quod est haec Fames, tam huius Fames, quam Famη, dixerunt. Ennius in xv I. Annali fra scripsit pro di/i in hoc versu: Potremae limginqua dies ubi fecerit aetM. Ciceronem qin ue affirmat Cesellius in oratione .quam pro P. Sestio secit .dies scripsisse pro diei. Quod ego impensa opera conquisitis veteribiis Libi is plusculis, ita ut Cesellius ait scriptum inueni. Verba iunt haec M. Tulliit Equites νero daturos irius dies poenas. Quocirca Luctum herese est,
ut facile iis credam, qui scripserunt idiographum librum Virgilij sese inspexisse, in quo ita scriptum est: sLibra dies, somni pares ubi fecerit horis. Id est: tibra diei. somni,' Sed sicut hoc in loco ιhes a Virgilio scriptum videtur : ita in illo versu non dubium est,
53쪽
Quod imperstiores Dei, legunt. ab insolentia scilices vocis istius abhorrentes. Pierius ex mu/ι- α, & omnibus sere vetustioribus Libris probat,& amplectitura Miura laetitiari Dei Sed ab uno in alios Libros religione,ut fit error spargi potuit. Vtut legendum fit, constat de inclinatu vario istius genitivi. Sic autem Dira se, a veteribus deesin
Cato in oratione, quam de bello Cartaginiensi costi posuit. ita scripsit: Pueri. ue mulims ex-m--tur u causa. Lucilius in XII. sium aque sampis m. Sisenna in Historiar L. libro VI. infer M permi causa ven se. Pacuvius in Paulo: Pater supremae nostrae progeni, patri . . . Matius in Iliata X c. Astera pars ari, vitast Ilumnis mias. Idem Matius in tertio-decimor an moras oeci, si lacrim in nuru flentam. C. Gracchus de legibus promulgatis et Bais ur3 causa aiunt Distitui. Et ibidem infra ita scriptum est e Non ea ea lweM3 quo nec arm paro tur vitae causa. propter quod apparet enim ab eo quod est Luxuries Luxuri, patrio casu dixisse. M. quoque Tullius in oratione, qua Sextum Roscium defendit rimio seri pruna reliquit, verba haec sunt: isrum mHI perm- causa Graiis D m. sed ri ipsa Ommitarim rerum factum p tamin. Aut Facies. ergo in casu patrio, aut Fac, Qv drigarium scripsisse existimandum est. Faciei autem in nullo veteri Libro scripmm reperi In Gilii autem dandi, qui purissime locuti sunt, non Facisi, uti nunc dicitur, sed Facis dixe
Lucili. in Satyris: Et primum inquit fa- -u ν accediti itiem Lucillius in libro septimo: sis te diligit, aetati,facies tuae seriarisem Ostradat, uere amicum polliceatur. sunt autem non pauci, qui utrobique Fac degunti Sed C. Caesar in Libro de Analogia secundo huiis die, & bina Specie dicendum putat. AVERNUS in omnibus antiquis Codicibus Pierii, dc prisca Consuetudine receptissumum est. Quo tamen inducto nouatorum pruritu irrepsit somm millenis iam locis. Ἀρρώ. Graecorum est Veteres autem ad explendum blatum adspirationem iniiciebant Tm , Astra,& eius in locum tandem digammum: tum o pusillo in E abscedente, interpolatam vocei habes Auernum. Hinc Auemalis. Ab isto altem nihil fit. APRUGNVM vulgo dicimus: Lucillius tamen Visoua -- Et hodie sic est i . Plinii Geleniana editione. Hoc mihi ut probet FLSosipater, Librus atria: tilam in Nelei Ormine prisco Iegit: Saucia puer sita siex m. Sic & Aelius Stolo, & Asinius: Uarro autem legit Pae . COD ET A MINORE, non, In Mnem Achisae scribendum in Suetonii Iulio Ια. λού κτυ Casaubonus auctoribus Libris vetustioribus, ac melioribus , quos viderint Bemala
Ranconetus, Turnebus. Torrentius, Petrus Pithorus,Groilotius, Yuo Villiomarus IMBER BI. an IMBER BESP Libri diiudicanti Charisius lib. r. Iuverbi autem dicu tur, mn Imberbes. Sic enim ct Varro de Actionilias scenicis: Imberbi iustius. Sed ct Cicero Imberbum tulit - Imberbem. Ex Calendis Ianuariis de lege Agraria: Imberba moture. Titus Historiami 13. Imberbii vulgariter.
MIL UIVS Latinum non putat Gilanius Chirographis Libris affixus t sed Midam binis V v, & sillabis tribus. Sic ex vetere Codice, & Donato in Phormione scribit:
sima um rete accipitri tenditur, neque miluo.
Sic in Codice optimo, inquit, Ouid. I. Translata
Ut Niacru risu raptisma miluus extis.
Pulmentum pridem ei eripuis miluus, &Ut sibi liceret miliaiam vacris. sic in Horat Epossite. Adulteretis ct columba milaa.
Sic omnlbin hisce lacis habere veteres Libros testatur, &sequitur Gisanius;an sequendus loco vide suo insta.
54쪽
OR ONAT, non Scortatur in Ter. Adelphis Politumis amplectitur in Miscellaneis flans Codicum omnium fide contra Varronis memoriam, qui Scntatur inde allegabat. R OGOLINUS Susi, Codex, ct Pulmanni: V,Cauchianus Colonien-ss,Vuinchelianus. in Ogo,im,ut L excipiarur in N, duae primae per o, Atrebatensis. min alii Ues Maximi Cod LO B U N C V S dicanir . an Abin , an aduncM. cum nullum horum lex versus respuat Aeneidos sexto: diuinabis e Libris. Primum offerunt Libri vulgarii: secundum Romanus.& a liqui aliquoti postremum Codex Mediceus. pis AT, PISITNE legendum sit in Persio , ambiguum pronunciat Diomedes lib.r. Iabrorum copia aut praestantia, tollat ambiguum.sTITISSES VADIMONIUM, non Stetisses, Librum Catonis veterem testatus legit
Gellius lib.a. c.Iq. contra falsos, ctauiaces emendatores, inquit, VOMER, VOMi S. Variantia Libris stati Georg. I. - Sulco attritin olandescere vomer. Idem: rimis. ct inflexi primum graue robur aratri. - sv CCINCTAM pharetra. 9 maculosae tegmine iri Antiqui Codices aliquot Pharetram accusandi casu repugnantibus Libris vulgatis. Priscianum iudicem capiam , qui non indiligenti opera succurret aut memoria. Dicto namque copulatiuarum esse casus eosdem sociare.&quasdam auctoritates huic regulae inimicas reperiri in exemplum ponit hune Virgili, versum: Si cinctam pharetram, ct maculosae tegmine lyncis. Neque tamen inficiatur melius in quibusdam Codicibus absque M Pharetra sexto casu reperiti. Alibi namque ab eodem Virgilio dictum: Palla succincta cruenta. Quo vero accusativum alij tueantur, exemplum et se : . Magicia inuitam ata reartes. Addit variae constructionis causam, quod Succi π h c rem,ctbac re dicimin: saepeque hoc de industria fieri ab Auctoribus ubi anceps sit constructio dictionum. Eodem lib. i 7. Prisc iuvis: γέ scelus aut Lapithis tantam, aut Calydone merentes
quosdam securus Codices praefert huic lectioni:
Quodsieta aut Lapithis tantum. aut Calyma nurenteminidem dubiam ponit a Codicibus lectionem: a
Iustitiaene privi mirer, belli re laborum 'Idem: Iussitiane p. m. b. ι. Lib. . quibusdam Libris Aen. H. esse. - Nec inundant sanguine I se . Quibusdam: - Nec t. s. sagae. Idem lib. l o. ex Georg. . t Quibusdam: MMia is pratis mctossature per vires. Quibusdam: Saluere pre v. SCABIES nihilominus interdum Librus occupat. Aen. 6. Volaptimi, pro Volatam. Plura piget referre: omnibus res experta. Quare uti- nunquam desunt consulta duabis r sic Sigismundus Gelenius Praefatione in Plinium e enim certivi, quam duo peruetusta Exemplaria inter secissentientia equit secutus est Gellius lib.I 3. c. Iy. Hoc enim scriptum m una, atque altero auriqui finiaesdei libro Tironiam reperi, inquit, Peccatu scilicet per U. Ea non ex tripode pronunciauit Gelenius: duobus tamen vires nonnullas addet Antiquitas,quam ille respicit, & de qua ordinitia' dicere.
ANTI VITAs Libri Auctoribus Inseriptionibus preeium conciliat.Vidisti supra.
Causa:quia priscorum iudiciis approbata,vt perennent, vires acquirunt: probari autem non lentarisi optima quaeque. boni namque visio voluntatem adhamat. Futilia contra Prudenter despuimus, ac ne admittenda quidem iudicamus, & sponte vanescunti Quod ergo de Rutulis praecipue Plautus in Casinae Pmlogo .nos in Libros usurpemus ιQui nistur viηa vetere sapientes puto, Et qui lubenter veteres stectant fabulaι.
Antiqua vera, ct verba cum robis placem. Aequum placere est ante rete et sabulas. Nam nunc nouae quae prodeunt comoediae adusto sint nequiores, quam noui nummi.
55쪽
AEDITIM Vs per M postulat Antiquitas: recentius est,nec adspernabile scili usta
bus V U. Post e Gellio Varrone Lucretio luculentis eorum verbis aperietur. Hotomanus hia Verrinam septimam Libri veteres, in his Aldinus: Primo homini, quorum auctoritatem sine causa nunquam repudiabimus. Id enim animi male consiliati. Fabius lib.I. cap. . Qitae inveterιbus Libris reperta mutare imperiti solent: odum librarorum inscium semui νε- buum c uento. Nam vetera maieRGqMιμι, - ut sic dixerim, religio commendat, idem Fabius lib. I .cap 6. Paucii Iade multis exempla libemus. M. Tullius in oratore: Fruges, non Phruges Enni j antiqui dees rant Libri. Priscianus lib. ia. νnde huc qM duabus conserantibus olem Poetae producere, vir Hore erat alma parem. quod me per tela, per ignes. Et in antiquisemu Codicibis, inquit, Diruenitur is CC scriptum, quomodo ct apud Terentiam in
IIaecne est eredibile, aut memorabile' Idem lib. de Accentibus. In vetia Omis Libris inveniunt κν proferri Lari tisinaecenatis. Idem libello de Figuris Ponderum: Horum pleraque in Grami. Ciceronu luet inuenire antiquIsmae scripturae emendatis Codicibus. Galenus lib.6. id. Ebel 3 ονίοτε γῆ κατ' αμαω σφαλλοντα, πολῖ βελτιον iacξέ μοι φυλατ οντι -
jιαρθο ει νους σοξεν ἡ βιςλιοπά - Ουραι γεγνίφθω. Euantiquidem in utroque sellantur aliquando mutato melius mihi νψum es seruare antiqvam scripturam : semper quidem ut eam exponam Opera danda: si quando autem non quivero De praestare, probabιω correctio facienda erit. Sicut ueraclides in secundo Epidemiorum s cit, in easermonis parte.vbi scriptum : Ad Aphrodisium ἀi ουραὶ stellabant. Namque cum interpretantibas scripturam eam Ουραι, improbabiliter dictum esse videatur, Forte, inquit Heraclitis Θιραί scripturivit per orcum vero permeans in medio Linea in ipsa ut era Θ eua obliterata suisset, putauit uisi scriptor Ουραὶ prius
Laertius lib. Io. Α ρατον πυti θω αώτου ποῦς τουν obauου ποιήσιν ἀσφαλοῦς κτήσαιτο IlιπMνs Epicurum J Εἰ τοῖς ἀρχαίοις ἀντιγράφοις - γχάνοι, ημητοις ἀόη διωρθωμἐνοις. Latine: Rogabat Epicurum Aratus . Homeri Poebim emendat imam compararet, Si antiquos libros misceretur, o non .uster correctis , subiecit Epicurus.
AvTOGRAPHA commendat&Antiquitas mater Antipraphorum,&alumna. T lia fuere Numae monumenta, super quibus copiose,pleneque Plinius lib.I 3. cap. I 3. D. Augustin. lib. .de Ciuiticap.2 . & lib. s. ωρ. . Liuius lib. so. I ales epistolas Pauli vidit Tertullian. lib. r. de Praescripti Liber Aeneidos fecundus mirandae vetustatis emrus in Sigillariis x x. aureis, quoia ι ius Virgi*fuisse credebat multi nominis Romae Grammaticus, Gellii lib. 2. cap. 3. Adde Pab Iadium Historiae Lausiacae sectione I r. In κeni aut m haec in antiquissimo Libro scripto νresbia . qui
quidem scriptus erat maxu Origens. Hunc Librum inueni ego apud Iulianam Piinem in Caesarea, qui apudidisam erat occulius. Dicebat eum se accepi se a SImmubo interprete Iudaeorum Sectione io. In abo Libra antiquisiimoscripto ab Hippolyto, quι fuit fami aris ApoItolorum inueni talem narrationem. Graeca. quae
Metirlii diligentia prodiere, habent: 'Eναμω βιςλia μίαν, Antiquitatis nientione nulla. CA VT ΙΟ tamen prudentiorum sueri sine vel Antiquitatem,vel Autographos Libros pro
ara colant. Nam etsi Α'νδράσι γ προτέροισιν ἰρι ιμεν οὐκ ἐξελουσα:NOlim equidem ipse mouere viris maioribu' litem.
Autographos tamen non prorsus a vitiis excusaborit idque Auctorum ipsortim consessione Ratita Animi nostri motus praesertim incalescentis, citissimi sunt, & meditationem praeue tunt. Manus item administra volat in obsequium, & accuratione seposita quandoque scribit animo diuersa. Hinc liturae: hinc incorrecta scriptio- Indicium faciunt illa Ovidii ingenii amoenissimi, dchinnus inlaudati. Tristium quarto:
Siqua meis fuerint,vi erunt, vitiosa Mellis. . Primo de Ponto: Cum relego, scri isse pudet: quia plurima cerno Me quoque, qui feci, iudice digna lini. Nec tamen emendo: labor bu, quam scribere maior. Stilicet
56쪽
Miruet iticipiam Iima xMrdacius utiri μι, iudicium sueuia raria vocem e Iibro a. de Ponto Eleg. q. ad Atticum : Di mem lima raso liber esset amici, - ρmel a mitu facta litura meri in verbo incondito, incorrecto, sic, aut sic scripto. Supparia lib. I. Elis. o. Lib. a.
UT. IN I 3. DA NTI VIT AS Variantiae pomoeria protulit En tibi Datium Avoriam posteritas est per H, vel quibus Graecos I pusillum adiecit se notissimo notius eth : Verum id a Romanis iactitatum pene ignorum est. Ita veteres tamen Latinos etiam 1criptitaIlia declarat Marius Victorinus ex Antiquis Libris : Ita uestri, ri apparet ex Libris Amiqis Foederam , ct ex Legam: qui etiamsi ex frequenti transpretiora aliquid mutarum, tamen seruunt auriquitatem , de qua 1cii acetactum proximC. Priscianus Fastra, orauiuscribi recte docet ex eo quod utrumque legatur in illo Horati j 3. Carminum: Per memora genus omne fastor. Hoc exemplar unum illi repraesentavit; Fassut per V alterum . Vnum tamen discretim si h ab Horatij manu . Idem lib. . testatur quibusdam Ciceronis Codicibus elia Complina: i aliis Compluris.
CAVTIO ALTER A. Ne nimium simus, ut adusque nauseam nonnulli, inquis Victorinum Subdoctorem ponit Ausonjus epistola 18.
Vidue m chartis, nec nisi operta, legem. Exesas tino, Mi sq, euolaere chartas missi quam promtu cura tabi impudiis. D. Hieronymus Praefatione altera in Iob : Tota est enim Vetustatue uetudo, netiam comsessa plerissi, ritia placeant, dum magis palitas habere volunt codices, quam emendatos.
NEa VE vero tam Libris scribendo regimur, quam Grammaticorum iudiciis omnis
aeui, qui Orthographiae leges aequalibus posterisque tradidere. Sed & a Scriptoribus omne genus ea disciplina aliqua proposita est, & cum accuratione, nouoque iudicio suscipienda. Poetillimum autem Avictoritas ab oratoribus vel historicis peti solet. Nam quod metri necessitas Poetas exculet, non ab eis fida iacta videmr ancora. Fit tamen interdum. ut nihil impediente modo pedum, alterum prae altero illis placeat. Qualia 1iant: - Imo is stive recisum
aeriae quo congessere palumbes. Sisice in miti, consimilia. Sic enim summorum in eloquentia virorum iudicium pro rati ne; imo error ipse in nos duces sequentibus honestus est. Haec paene ex Fabio lib. t. cap 6. Neque satis audet eo loco Fabius summis Auctoribus Etar, Robor ex obliquorum Proportione
57쪽
scribentibus deliberate obstrepere: etsi neque eam scripturam per o probet . neque satis
eorum rationem . Tantopere animis imperat praesumta de Auctorum iudiciis, aut eruditione opinio cum reuerentia. Scit enim quisque, ut sibi, sic aliis mentem diuinitus datam . Hinc fit ut non solum a plurium iudiciis, opinionibus aut scribendi methodo pendeamus: sed prope a cuiusque. Nam cum valide sit ,&abunde probatum loco suo Causam unica consona media scribem dum e tamen certo certius in Cicerone S S geminandae1t. Nos enim iiij scriptis legem non dabimus de mente nostra : dabimus de sua: ipse autem sigmata duplicauit. Λtque etiam in ductoris, Auctoritati ne scribendo verbo unius Dionis Auctoritate nitimur. Menandrum eo in veriuMαραγδον ινιμ ταμ' - σαρδια Σ detraxisse de capite, neque carminis lege d traxisse ut credamus ab Eullathi j teistimonio, iudicio, atque Auctoritate pendet. Fuit & tua Catoni, Varroni, Plauto, Lucretio, Caesari, Maroni, Quintiliano, aliisque pec tiaris in depingendis vocibus ratio: cui nisi in eorum describendis Codicibus paremus, perinperam 1cribimus: licet inmitiis aliter liceat, ubi Origo nobis, Etymologia, Consuetudo, aut alius patrocinatur Canonia. Istiuria igi mr ex Ennio displiceat Enis pauimmio apud Tullium: in Lucretio Encogredi, Endoperire: apud Festum Endorinu. Vt vulgo minima mutatione Iadustrivi de eo, qui ad struendum quidpiam appositus esti Auctoritatis Maronianae viribus non solum Inarime Iouis imperm imposta Typhostra: verum scribentibus praei uerat Homerus alia via in Catalogo : Εἰν ἔθι φασὶ Τιρα4i-ας. Pusillus Scholiastes: TA A ri ηα,-. Tantundem maior. Cum ergo Latine unica complexione icribitur, erratum non Unicum est. Primum Praepositura, & casus obli quus in unum coeunt, quae natura distraxerat. Deinde τὸ ων cum altera vocali abiecta, altera breuis esse debuisset, longa restat sillaba : utpote versa ex diphthongo tota, non ex ea panis imstar auulsa. Praeterea vlaima discedit ab ingenio suo: nam vel in ipsa coitione S abiicienda filii cum 1 diphthongo, describi Inarima, vel retinenda Vox tota: neutrum factum t sed ut D moe, cierumenoe, Eitae, scrietum opormit Irarime. At neque sic voluit Poeta summus . Set, psit Inarime, idque flexu primore, & vltimam pura vocali tendente. Deviatio tam varia Ru.ctoritate tanti viri spectora euadit, recipitur, vires sumit. Sequuntur certatim magna aemulatione Poetae reliqui. Papinius: Victam supera ad comura lauari
-- Silius noster: Non P cute, tu ardentemst a Ussis
Claudian. 3. de Raptu Proserpinae: - Ωι-- Dpk ea ceruix
Lucan. Iib. 2. Conrit aer Inarimes aeterna male opiaeus.
Quemadmodum Homerum secutus erat in Theogonia Hesiodus. Neque debilitat horum Auctoritatem plinius lib. 3. cap.6. Horraro Inarime dicta. Nam Auctores isti singulatim rogati, Aenaria ab Homero qui dicta 8 Reseondeant : Inarimo. Qui cum Homeri vocem suo modulo confinxerint: finxit & seculi sui modo Plinius. Eam autem vocem prorsus inuariatam Homeri esse nullus dicere voluit. Rimatur alias Plinius no
minus verborum, quam narurae arcana.
Sanguinein Masrers clypeo increpat, -- an Intonat 'quaeritur. seruis, Donatique Auctoritate recipietur iscrepat. Auctorita in tollet qua vi repimdiabitur alterui libidem et
58쪽
Ibidemia: Diter se coiisse viros, ct cicemere frero in omnibus est Libris antiquis, ex quibus unus copula dei lituitur. Ausis vero Libris adhaerencere contra Seruij, ac Senecae Auctoritateni ' Hic libro septimo, Epissi. Ne te Di d Dam,piaritim plicia in erant, sicuti, Cerneres erro later se Gebant. Idem Virpitivi hoc probabit tibi Inter se coiise raros, ct cernere ferro, quod num Deccmere dicimus. 'Exuere, an Exire hominem scripserit Solinus Prisciano lib. i8. credi potest sic legenti : Postquam Tatius hominem exivit. Idque in anterioribus Libris allegauit. Noviores Exuit scripui-riant. ALVVS Geminei generis est: masculeii metiana Auctoritate defenditur. Caluius: Partus gram δε portabat in alas . Aelius Cinna: at scelus incena turpe crescebat in aluo.
sic Laberius, sic Accius non infrequenter . OLEAROS vocali secunda cur minus probem Aeneid. 3. iacit aliorum Auctoritas Ovid. Metam. 7. Mum Ollaros, Didymes Tenos, ct Andres. Stephani, Strabonis, quibus est sa'λi' .
O O O S, non odor, in Capriueis legendum Fabi j probat Auctoritas lib. r. & Prisc. lib.t. seu Plauti potius es irarum otii subbolicanos omnes abist in forum. REDUCIT, RECiDIT, REF vGIT, REMOTA unico D, C, F, M scribo vel cii in sulaba princeps protrahitiir, sola scriptorum Auctoritate subnixus.
Lucret. lib. q. - Crebras reducunt naribus auras. Horat. lib. 2. Sat. 3.1 tibi dent capta clasem uincere Troia.
Minime R docere. Ita Gifanius ad Lucietium, Riuius in Hecyram Terentii, Fabricius. Grani. lib. I.
Lucret. lib. I. At neque recidere ad nihil rem rci pose - Lib. s. Recidere Uidue, quoniam luere omnia constat. Lucret. lib. q. Resuris volunt longe Ibidem et Dii lare a steculo tantum remora videtur.
Nec sita defuit Auctoribus ratio. Nam pastorale nescio quid sonat Redducunt,Reccidit. Refmo, Remmotus. Instabis, Cur haec duplic ata podius sonent subruiticum,quam Ecce, Eccum,ffugio: Obstridulum R, quod caput est, aeqtie ob astitatem V subiectae vocalis in duobus. usa ratione si non eos flet ille autumara: nudam in iis Auctoritatem qua id facium agnosce. SURRIPIO probe set ibitur. Probat dc veterum Auctoritas Sarpis sillaba media truncatum. Plautus. Poenulo: Puersutumni fur inter cartagine. Horat. Quae me surpuerat mihi. Ideinta: - nunι me surpite inorti. Cur Vero non hoc ei ii ii iris, ususque promiscui, et Surga. cum Maro Surrigit scripserit ' ut Praebeo, cum in Psoldolo Praehibeo Plautus 3 Consuetudo, de qua mox, obluctatur. Illa tamen nunquam cessam ei sciet Horatis Auctoritatem, neque nos ab imitatione reuocabit.
M Y RTETA, MYRTETAE diciscimus Auctoritate Prisciani lib. . sic legentis in Plauti vidularia:
Nescio qui seruus e myrteta prosiluit. LEVIOR A illa nec abiicienda, quae primitus a communi usu aliena in Vsiam V. Auctoritatis recepta sunt. Consuerunt tribus ullabis extulit in intima. & Rosciana I ullius: iii Cluentiana Consuesset, de s. Verrina, in qua & Omm ct, Hi in 7. Decresse. SVBVS ex Suibri deminuerunt Varro tib I. se Re R. c. 38. Bubin, o subinvi fiant pingues. Lucreti lib. 6.- setigeris subus acre venet: mea.
Iterumque fines huius capitis reget Sosipater lib. r. auctoritas in regula loquendi nouissima est: i omnia defecerant, sic ad illam,quemadmod- ad ancoram sacram decurritur.
59쪽
CONs ετ vo o scribendi, dicendique magistra est: qua praerogatiua tam se magnifice circumspicit, ac tantopere effert, ut Canonum ipsa Canon esse videatur. Non illa Originem rescindit non Elymologiam euertit ' non Analogiae turbat aequabilit temta, Inscriptiones obliterat. Libros abrogat, Antiquitatem spernit, Auctoritate script res spoliat,Variantiam parit, & ipsa Consuetudinem quandoque Variantia Z Plane violenta res Consuetudo: nec alia fere violentior. Neque id magis a ratione devium, quam cum natura Consuetudini paret, aut legum potestas. Verum quidem eli Consuetudinem, quae I et habet reclamantem, corruptelam potius videri. Tamen &. corruptela ipsa si tempore corrob retur, vires obtinebit, ut in male partis quandoque accidit. Varro lib.8.deLL. qαι ad
Consuetuinem nos vocant, si ad rectam. sequamur: in eo enim quoque est Analogia : ad eam iηuitent, quae est deprauata nihilo magis sequemur nisi cum erit necesse Sequar in caeterv rebrumala exempla: nam ea quot cum aliqua νis vrget inniti sequimur. Inibi attexuntur ptu. ia. Addo verba: sipatri li. I .Consuetudo tum ratu-ne,Analogiae,sed inibin par est. Ideo solum recepta. quod muItorum consensione tonualuit. Ira lamen ut illi raris non acieiat: sed indulgeat. Victorinus: Cum Antiquitatem igitur potiarior Consuetudo vincat. Varrolio. 8. de L i .. vult A lialogiam nos seqtii praeterquam in quibus vel bis ossensura sit Consuetudo. Itaqἰie Fabii verbo Consuetudinis ruιι or: buraphia r 9 cum praeclara miremur ingeηia, C'nsuetudinem M. Men sequi nar ducem. Fabius lib. r. cap. S Consuetudo vero certfima loquendi magiltra: rtendumsplane sermone, Pt nummo, cui publica Jor1na ei . Atque ut Ovidio servisηu publica forma placet: sic mihi scriptio itis. Ea re totis hisce Oithographicis vel a vulgi Consuetudine abire rcfriit Animus; nedum a doctiorum Usu velim . Cur quaeso ab audientium corona ritus est Demosthenes anhelata voce, ac defecto spiri: hi pronuncians τ A -λήπιον Z quod accinere debuisse vid bam. supremae sillabae viilgi n. ore uti P itarchus, ac Libanius memoriae prodiderunt. Se pone Consuetudinem : ab or.itore stabit Analog. a de Eustath ij sententia in Catalcmum . Qtiare sapiens illa Tullii diluclicatio: Quod si in acta Consuetudo tam est artifex siuauitatu, quid ab ipsa randem arte.=doc Dina postulara puta nitit Propritim tamen I abius lib. l. cap. 6.& seuerius: Co suetudinem sermonis vocabo con asam erussitorum: sicut vivendi consensium bonorum. Idem Eustathius primis in Ho. uerum Commentarii, tradit primos, qvii neutra plurativa cum verbo singulario com glutinauerunt, σολοικίr . Verum Vsus hunc eriorem sic direxit, sic erexit, id etiam ut elegam tiae numero ab Atticis Graecorum politis imis sit habimm . Arnobius lib. I. haut dispar exponit: Haec partes forsitan, T Hic sella dici sine ulla reprehensione potuissem, si ab initis sic dici placuisset , oras qxentibu1 seculii communi esset m sermocinatione serua:um. Varro lib. 3. de L L. Quare qui ad Consuetio nem nus vocant est ad mlam, sequamur: si ad eam invitent, quae ei I deprauata, nihilo magis sequamur. Namque gravisimum eIt imperium Consuetudinis Laberio, de qua D. August. lib. 3. de Musica.
Nomina Pero, ut cui placuit imposita, quorum vis auctoritate , atque Consuetudine maxime nititur. Gellius lib. 12. cap. II. Sed nanirum Consuetudo vicit, quae cum omnιum domina rerum, tum maxime verborum est.
ORIGINEM igitur Consuetudo rescindit. Ab Echeoma primum Echodemia : deinde Ee demis more vetet is Italiae absque Flatu: tandem Consuetudo procudit Academia. Non Obst rum ex serie v erborum collocanda, REMUS similiter absque Flam scribi Usus obtinuit. origo eae J P λης, δc GraecisPω --. Ita Strabo tib s. Dionysius Antid ait. lib. i. Plutarch. alii. Strabonis Epito me Phino . Forte nec defuit ratio petendi dillinereis a Romo, qui post dem nutione Mmulas dictuς est per adulationem. quod Seruius docet in lib. r . Aen. Et P ιό plane
dicitur Forticata. ut ab Αι, σος Αἰσχυλου Turpiculus, & παραγωγη a Στιγμα. ςωμι --, Loquax. Ut autem ex Romm deminutione Ramulus in utroque prima porrecta: sic ex Remm, Remurin ea breui Aen. s. Sic C re ex Icoris, Straboni lib. s. Se i 3. Silianoriim a me. Contra Itortor ab ore, Pontan.
lib. r. de Adspir. Hercules cum Spiritu Elymum absque eo si non fallit Cortina Phoebi:
Neque ignorauimus aliis ab ortum videri, quod di nobis. Sed nunc docendi causa aliter.
60쪽
Aetermis, non aethereus: etsi est ab aethere teste Isidoro lib. . Orig. cap.r. suffragante I. Scali-gem in Libb. de Causis L L. REFERT cum dicimus, errare ius ait Verrius: esse enim recrum Rei fert, dativo scilicet, non ablatiis casu sed esset i su possessum, Festus. INDULGERE est a Consuetudine: licet ortunaeΣDulci. STUPIDVS, OBSTUPEO in usu sunt per V, obstrepente Origine a Stipite. LIPONTINOs scribi origo deposcebat, E'λίποντο. Plinius Consueuidinem se intus per E primam delineat lib. 3.cap 2o. Caeteri fere Lepominos relicui ex comitatu Hercula tmerpre- ratione Graeci tominis credunt, praeuitu intra sinus Alpium nive membris.
Convellit hanc Plini j Originem Cluuerius in sua Italia. uas vero Plinius his in oris natus Cluilerio alienigena rectius,veriusque non norit ciuitatum Italicarum, in quibus commoratus. aut natus nomina. Sic Italica Hispaniae dicta ab relictis ibi vulneratis, ac sollis a Scipione. Cluuerius conatur se Strabone tueri, cui scriptum sit Λ-νrum ex tuaicriptione invalide conficit Catonem superiora narrentem non admi ilum a Strabone. Nescii Cluuerius pleraque L finis tertia vocali I scriptitata, quae Graeci amant per H rescribere Exempla. Aeneidos 3.d apud Silium Petilia Strabo lib. 6. 0 ε λ α. Parilii per I in medio Caesar lib. 7. Strabo lib. . per H. οἱ III 8 rioi -- ἔχοντες. Caesar verbis paene totidem : Opidum Parisiorum optum in imputa. Et alii. Livio Commius. est Dionysio Κομ x: . Eidem : O τιον. Liuio, Hermurius. Socrates lib. cap. s. Μαγκηπες, Latini; Mamipes. ianus Guillelmus Etlyias, Et e vis admittit. passim scriptum inuenias Paraestrui, Paraclitus Labida igitur est Cluueris collectio. At cui totius in Euroru Plinium admittit Cluuerius, quam in Lipol mi , seu Lipam it Sic
ETYMOLOGIAM euertit Consuetudo. Serapis, aut Sarapi . tam per A, quam per E: non per o debitum Origini. de quo ex Varrone D. Augustin. lib. ib.de Civit. cap s. Quia inimarca, iniqua mortuus p tur quod omnes iam σα xcpάγον vocant, τοrός dicitur Graece : ct ibi venerar ι euns coeperunt, priusiuam templum eius esset coxi Ductum : velut Sorosapis, vel Soraris prim' demde una hiera, ut fieri a polet, commutata Serapis dictus est.
Ex G AN EI per A in secunda sillaba nitissinai sunt Silio tib ra. Lucano Iuvenali, Plinio. Liuio: licet e i ενείας nomen ortum sit, indicium faciente Plinio lib. 3. cap. 2o. Gra os fuisse di ito tu transitu Graiarum Alpium mcotu, praeitantesigenere fuganen,inde tracto ramine. Consu tudinem refuge, non id magis per A scribsias fuerit quam Gos, Genus, γixo.
N AS A MO N A S per N primore filiaba Dionysio de sim orbis, Eustathio, Straboni,
Plinio, Silio. Lucano, cui non 8 At Plinius denominatos olim Mesammonas tradit, medias inter arenas sitos. Sic cro μολογεῖ quasi en Consuetudo discerpsit Elymologian . ANALOGIAE turbat aequabilitatem. Velius Longus in Ortographiar In Antiquo νidemus tuum V literam habere . ct in Postico non hes ere : nam ct Anticum ab eo, quod est ante, quod appriret ex riptistite temporum. Discrepantiam Consuetudo inuexit. Quare Varro attentissime lib. ρ. de L L. Analogia est verborum similium dicunatis similis, non repugnante Consuetudine communi. AUCTORITATEM Consuetudo superauit, inquit Fabius lib. I. cap. Io. & s. Cominia nus docens non dici Faculteri etsi dis ulter Rid culum est, inquit, Iegem aduersu, Consuetudinem fore quae sola in no tro sermone dominarur . Atque etiam indocta consuetudo artifex est suasitatis. verbo Ciceroni S.
CON V pruno peperit scripti Variantiam. Tullius in Oratore: Ioquor, ut necesse est.
cum Triumvirum, Mn Virorum: cum Sestertium nummum, non Nummorum: quoil in his Consuetudoraria non est. Vbi autem Consuetudo varia, scribendi non uno me modo teneam . Fabius lib. I. cap.I3. Verum Orthographia quoque Consuetudini seruit: ideo saepe mutata est. Notat in qui clam propriis nominibus Strabo libro i6. ubi Irimares, Arimos nominat. Adsiniit te barbarorum nominum colorem non v nuna, qui Danum, Darmccem ; Paraarim, Parn natauatam, a baram. Consuetudine paullum robustiore.