장음표시 사용
21쪽
2. LIB. Dig. de orig. Jur. II. 2)r Exactis deinde regibus eoss. eonstituti,,sunt duo. Qui tamen ne per omnia regiam potestatem sibi vindicarent, lege, lata laetum est, ut ab eis provocatio esset, neve possent in caput civis Romani,,animadvertere injussu populi. Cie de rep. II c. 26. Qui se decemviri quum decem tabulas summa legum aequitate prudentiaque conscripsissent, in annum posterum decemviros alios subrogaverunt, quorum non similiter fides
nee justitia laudata. Quo tamen e collegio laus est eximia illa C. Iulii, qui
hominem nobilem L. Sestium, erius in cubiculo ecfossum esse se praesente mor-,,tuum dieeret, quum ipse postestatem summam haberet, quod decemvir sine provocatione esset, vades tamen poposcit quod se legem illam praeelaram neglecturum negaret, quae de capite civis Romani nisi comitiis centuriatis statui,.vetaret. Alter locus alteri lucem assert. HPraeclara enim illa lex , erius tanta jam apud populum esset auctoritas, ut decemvir eam negligere nefas haberet, non nova fuisse videtur, sed eadem quam initio rei publieae liberae latam esse Pomponius loco itato dieit h. e. lex Valeria. Nam decemviros non novis studuisse legibus, sed omnia instituta, quae usque ad ipsorum aetatem usu et consuetudine
saneta et firmata essent, servasse et retinuisse quam maxime possent constat.
Itaque opinor omitia renturiata summa judicia non neeepisse XII tabulis sed antea jam inde a lege Valeria exercuisse. Quae opinio alio Ciceronis testimonio confirmatur, quod quanti sit ponderis viri doeti nondum satis intellexerunt. Dicit enim de leg. III e. II, da Tum leges praeclarissimae de XII tabulis trans--latae duae quarum altera privilegia tollit altera de apite eivis rogari nisi
semaximo comitiatu vetat. Et nondum inventis seditiosis tribunis plebis... ne malis quidem, admirandum tantum majores in posterum pro vidisse. In privos homines leges ferri noluerunt . . . Ferri de singulis nisi .,centuriatis comitiis noluerunt. Descriptus enim populus censu, ordinibus, aetati--bus plus adhibet ad suffragium eonsilii quam fuse in tribus convoeatus. ' Quo loco primum dietum est, in XII tabulis illam de eomitiis centuriatis legem perscriptam fuisse; deinde, eam a majoribus in posterum providentibus, antequam
tribuni pl. seditiosi inventi essent latam esse. Itaque cum ea quae ante decemviratum sunt tempora seditionibus tribunorum abundasse constet consequens est,
Ciceronem eum illa scriberet ita sensisse eam legem, quae de capite civis Romani rogari nisi maximo comitiatu vetaret jam ante secessionem et tribunatum plebis valuisse. Etiam Dionysius, quibus locis de causa Coriolani agit, novam rem dicit tuin temporis in rem publicam inductam esse ut etiam comitia tributa de capite eivis Romani rogarentur, cum antea more patri, id ius nonnisi penes centuriata
eomitia fuisset: v facitque eum in contione Volseorum querentem, quod judicium de se centuriatis comitiis, uti more patrio fieri debuisset, non permissum esset. ' )Itaque qui verba Pomponii et Livii eum verbis Ciceronis et Dionysii comparet, vix dubitet quin P. Valerius Publieola regibus exaetis legem tulerit, ut centuriae de capite civis Romani suffragia ferrent. Itaque etiam p. Cassius apud comitiaeenturiata accusatus iisque damnatus est id quod eo verisimilius est, quia in comitiis centuriatis divites, qui Sp. Cassio propter legem agrariam inimicissimi erant,
plurimum valebant. - Iam vero Sp. Cassium reum propterea factum esse con
stat, quod regnum appetiisset ); Livius autem dicit, perduellionis ei a quaestoribus diem dictam esse itaque is auctor eum caeteris non consentire videtur. Tamen Livii dictum Ceaeteris non abhorret verbis enim discrepant, non re.
Nam perduellio, quamquam si quis originem vocis quaerit nihil signifieat nisi actionem perduellis i. e. hostis, m apud veteres hanc ubique habet vim, ut eum quocumque congruat facinore, propter quod eapitis supplicium de reo sumendum sit. '' Itaque hac in ausa nihil interest inter erimen perduellionis et regni assectati Quam ob rem dubitari non potest, qui Sp. Cassius, quia contra legem Valeriam de sacrando cum bonis capite ejus, qui regni occupandi consilia iniisset,
latam fecisse videretur, et accusatus et damnatus sit. Reliquum est ut quaeramus quid de eulpa Sp. Cassii judicandum sit meritone ac jure an injuria a quaestoribus et populo damnatus sit. Atque veteres auctores praeter unum Cassium Dionem consentiunt omnes, Sp. Cassium re vera
de regno occupando molitum esse. Ita Livius et Dionysius judicant ita Plinius, qui bis in eodem libro dicit, Cassium regnum assectasse. V Etiam Ciceronis aperta est sententiata propria renim rejus in Laelio sunt verba: siquis est, qui
t m Liv. II, 8 inde ognomen laetum Publicolae est ante omnes de provocatione adversus magistratus ad populum .... gratae in vulgus leges fuere. '' Dionis vitae. O καὶ τoeta se in causa Coriolani πρωτον ε ετo P αίοι ἰάκλη
' cie de rep. II, 35, o quo in statu rei publicae p. Cassium de ceupando regno molientem quaestor accusavit eumque, cedente pοpulo morte mactavit id Phil. II ad Ila: propter suspicionem regni appetendi Liv lv propter consilia inita de regno vat. Max. v. 8, 2 asseetali regni crimine. d. I. 3, I suspieio concupitae dominationis. Dionys VIII o. ἐπὶ τυραννίδο α&ία. d. e. IX c. I. 3 ἐπὶ τυραννίδι. d. IX c. I v ἐπιχειρουντ βαει- λείμ. id. x e. 38 τυραννίδι ἐπιχειρειν αἰτιασάμενοσ Diod die XI e. I Mξα ἐπιθέσθαι τῆ
22쪽
Tarquinium Superbum, qui rip. Cassium, Sp. Maelium non oderit. '' Unus
Dio Cassius censet, gentilem suum propter invidiam ab adversariis sibi conssatam, non propter commissum quidquam interiisse: A quod judicium multi avetores rerum Romanarum recentiores defendunt ') At Cassii Dionis auetoritatem an hae renon magni pependerim Lipsius enim notitia rerum in Sp. Cassio gestarum meque ex aliis neque e melioribus fontibus fluxit quam quos etiam mos movimus: Itaque
conjectura illam opinionem consecutus est causam, cur traditionem spreverit, ne-
seimus Quod vero a recentioribus ad traditionem refutandam rellatum est, ii vix minimi momenti instar habet. Dicunt enim Sp. Cassium rei regnum concupivisset,
a magistratu se non abdicaturum sed magnis Commodis, quae in summa consulis potestate essent, usurum fuisse. Ita qui concludunt viri boni unum obliti sunt. Duo enim erant a consules di alterius Imperium miteri tametebat L si Cassius consul mansisset, etiam Verginius sibi ipse magistratum prorogasset consiliisque collegae adversari pera exisset Itaque illa ratiorinatione nihil efficitur alia via reperienda est, quae indicet, quid de re controversa censendum sit. Atque quinques et viginti annis post reges exactos civem Romanum non modo furentem sed prudentem potuisse a regnum vel Mominationem cogitare memo i negabit Florebant enim eo tempore reges in Etruria, in Magna Graecia, tota denique Italia. Ipsi Romani eum per tot annos regium imperium passi essent Iibertatis nondum assueverant; nimirum maxima pars populi, plebes a patribus vexata, quae pro singulis multos dominos accepiSSet, regnum non detrectatura esse viro ambitioso videbatur Huc ac-eedit quod Sp. Cassius vir omnium aequalium fuit illustrissimus qui ter summum magistratum obtinuisset, pes Romanas bellis et foederibus auxisset, pari apud socios gratia atque apud cives floreret Tantus autem vir ut de regno instaurando moliretur fieri potuisse nemo non concedat. Et coneedunt viri docti, non concedunt Sp.Cassium molitum esse Moe tamen verisimilius est quamquam quibus de causis molitus sit dijudieari non possit. Aut enim vir fuit ambitiosus et spe regnandi dulcissima captus aut tam generosus tantaque virtute praeditus, ut periculis vitae contemptis eum pro salute plebis dimicaret, ne ultimum quidem supplicium vereretur Fortasse enim hac tantum de causa regem se fieri cupivit ut divisionem agrorum a patribus
prohibitam per vim adversariis iniungeret. Sed quidquid de causis cur regnum
assertaverit censetur hoc persuasuri habeo Sp. Cassium regnum assectasse. Quae
sententia eum impugnetur, quia tota nostra inni disputatio in defendenda veterum
auctorum fide versnta St, eandem argumentationem, qua saepe iam usi sumus etiam
extrem disputationis parte adhibebimus. Itaque quis credat tribunos plebis damnationem Sp. Cassii, postea quam desiderium mortui plebem Romanam cepit, si innoeentia viri post mortem illuxisset, inultam relicturos fuisset Eosdem tribunos, qui quemcumque virum patricium propter quodlibet erimen in iudieium vocarent, Fabio et Valerio, si quaestores fautorem plebis insontem culpae inter eissent, diem non dieturos suisse eenseamus Sed dixerit quispiam, viros quaestorios propterea a tribunis plebis non arreptos nec accusatos esse quod non ipsi reum capitis damnassent, sed populus Romanus comitiis centuriatis. Perperam ille quidem Nam apud Romanos non populus, Sed is magistratus, qui comitiis praeest, reum damnat. Itaque rectum est et juri Romano consentaneum, quod invenitur apud Ciceronem: quaestor, inquit. p. Cassium cedente populo morte mactavit. Quodsi quaestores populum falsis criminationibus persuasissent, ut Sp. Cassium non liberaret, sed earnifici interseiendum traderet, dubitari non potest, quin tribuni plebis eos, postquam quaestura se abdicaverunt, apud plebem accusatuit suerint. Sed non accusaverunt, quamquam odio in patres propter divisionem agrorum ab iis prohibitam flagrabant. Itaque non lieet suspicionem de morte Sp. Cassii commotam retinere sed pro certo habendum est Sp. Cassium ut qui re vera regnum nisectasset, jure a quaestoribus cedente populo damnatum esse. )xi' postea quam hane disputationem typographo exprimendam tradidi, inspexi quartam
editionem iisl Rom. Nommsenii. nem non iebulirium sed veteres auctores Secutum esse gaudeo vol. I p. 2 2 et 28. , quo ne paucis verhis de materia nostra egit. - Silentio praetermisi mentionem a veteribus de Irumento a Gelone misso factam Liv. II c. al. Dionys VII e. o. Res enim nihil ponderis habet in judicanda causa Cassiana neque liquet. Tamen Niehulirio, qui I p. Illi tolam de frumento a Gelone misso narrationem a causa cassiana separari vult, potius assentiarquam iis, quae Engelbreglius de leg. gr. p. 5ν ,οntra Niebulirium disputavit.
23쪽
24쪽
Philosophi sche Propa de uti verbunde mit dem Deutfehen. ngens t. Cantor Thoma. Gleieligetti mit dem Hebraischen. Die Classen I. u. II Waren combiniri. Mi de Primanern melehe wederram Hebrai sche noeli am Singunterrichi Thei nahmen, las Collegetunsi Ierjoratius, it de Secundaner Collaborator Dr. Fed de uomer).
32 Stunden Ordinarius Der Pro rector Nahren destrieges vom II. Mai bis I. September, de Rector. De ut sch a St. Litteraturgesehielite vom Antan bis gurra Sehiesischen Dielitem sellule Vortrage historisehen und litterarhistoriselle Inhalis Murden onden Sehuler gelialten, I Aussatge geliefert Bel de Correetur,urde
25쪽
32 Stundens Ordinarius Collegeisin siler Mahren des rimes, vom II. Mai
Late in Io St. Gelesen Caesar de B C. III a St. lederholun de Syntax undEinubun de Syntaxis ornata nach Zumptri 6 2 Id I. Exercitia undExtemporalia 3 St. Supstes Uebungen I St. De Ordinarius Ovid. Metamm. Orpheus und Eurydice, Hyacinthus, Aiax und Ulixes, Acis undGalatea, Aescula (2o Verse memoriro Tristi. I, I. g. a. s. 6. S. s. Repetitio de Prosodie und weitere Aussithrun de Metrik. Meuische Uebungen. legische Disticha un die hei Horatius vorkommende daktylischen und iambischen Metra . College, sin siler. Rahren desΚrieges de Ordinarius.
is Verse urde memoriri) Die Prapositionen syntaxis casuum nach
Mathemati a St. Planimetri 2 St. Arithmeti I St. S. Planimetri S Io2IIT, Arithmetic 32-d6: . Planimetri S Io2-I2T, Arithmeti S IT
26쪽
27쪽
3 Munden Ordinarius: im Sommer oberlelirer eide, im inter Collaborator
28쪽
28 Stunden Ordinarius im Sommer Collaboratorie rodes: im 'inter Candidat Zimpel. De ut seli 2 St. Waehernager Les uel Th. I. Das Gelesene erklari unx leder-holt. Deelamiren Grammati gelegentliclitan das Richtigate liber Satχ-l re und Interpunction. Alle Id age et kleiner Aussata Reproduction .
29쪽
Africanus minor comparatur Cum maiore. Romanarum rerum a Graecarum sua ior sit memoria.
Pyrrhus Epirotes comparatur eum Alexandro Macedone. Quo consilio veteres rerum auctores orationes inseruerint narrationibus.
30쪽
5. Summarium libri III. Tusculanarum Disputationum Rahren de Sommer- ferien.)6. Imperium Romanum ex iustissimo atque optimoremidele intolerandumque factum. Sali Cat. Id 6.
. Qui fieri potuit, ut Alexander, ingens regnum Persarum expugnaret FS. Bellum omnium rerum parens icΠόλε ιο πατὴρ muντων. Heracl. . s. Unde orta sit illa veterum opinio, numen invidere hominum prosperis rebus. TOθεἷον πιὴν φοβ ρον Merod. I, 32. Io. Potentiae Romanorum prior Scipio iam aperuerat, luxuriae posterior aperuit. Veli P. II l. II. De morte praematura quid veteres senserint. II. Tiberii de Maroboduo oratio in senatu habita ac Ann. II, 3. Id. De Iove quae fuerit Homeri opinio. Id. hμετερα αντων ωιOσορ α κρατή. ημεν, mira rno των αλλων. Platoae Ne-nm. p. 2 ad D. Die Abituriente bearbeiteten:
Graecia capta ferum vietorem cepit et artes Intulit agresti Latio. 2. Eu Michaelis Epaminondas haud scio an summus vir sit unus omnis Graeciae.
Cic. de Or. III ad id s. 3. Eu oster, ISGT Romani non minus Monsilio quam fortitudine Imperium
I. De uannibalis ingenio et rebus gestis. 2. Pyrrhus Epirotes comparatur eum Alexandro Macedone. d. Quo consilio veteres erui scriptores orationes narrationibus inseruerint. d. Argumentum libri tertii Cie Tuscul. Disput.5. De Horatii sententiar Omnem erede diem aibi diluxisse supremum, Grata superveniet quae non sperabitur hora , quid sit judicandum. 6. De bello Punico primo. T. Qui laetum sit, ut M. Antonio victo summum reipublicae Romanae imperium ad unum deferretur. S. Bellum sociale quanta mala Romanorum reipublicae contraxerit. s. De Periclis in rempublicam Atheniensium meritis. Io. Quibus causis factum sit, ut civitates Graecorum Philippi Macedoniae regis imperio subiicerentur. i.
Quibus institutis Graeeorum natio et populi unitatem et communem patriae gensum sibi servaverit.
Secunda A. De Aleibiade Atheniensi.
Quae commoda Romani pereeperint ex bello Tarentino.
i. Ferro nocentius aurum Chrie. 2. Die Segnunge de Friedens. a. eine Rose oline ornen.