장음표시 사용
1쪽
oeretur a plurimis Censoribus , ad hoe munus se elati Seflis Apostolicae mandato delectis r eaproptera summo Pontifice vos quinque fuisse delectos
omni doctiinae ac virtutum l aude praestantes The logos. Placuit nuncius viris coro tis. Cum enita
liber iste jam dudum venerit in suspicionem erroris, existimatus est Noritius funsi officium hominis apprimε catholici, qui labem hane jure an injuria sibi aspersam sustinere haud queat, in eo praesertim munere quod nunc gerit me sellicet Christ1 Vicarius
doctrinae suspectae Theolosum exornasse credatur . Nec vero poenirere illum dedet sui consilii.Obtinuit, ut audivimus, Censo tes quinque, omnes benevolos, omnes erga doctrinam Augusrini, quam defendere se profitetur , in primis allectos ; atque in his tres Thomisticae scholae, pro cujω dogmatis invidiam se pati queritur, sectatores a indices oppido strenuos. Non propterea dissidimus, aequissimi Censores,de eventu cautae hujus. Imo facit eximi et de vestra iα- tegritate expectatio , ut nonnullas Informationes transmittere non pigeat, ad earum normam quae in simili pxorsus negotio , dum Iansenti liber exami-1'areturitam gratae, tam probatae fuerunt doctissimis illis ab Apostolica pariter Sede delectis Censoribus, quorum memoria in benedictione est. Informatio de v. Proponi. auth .Fr, Annato. J Optatissimum quippe
debet 'obis esse ut ex ipsis , qui proecipue Noritii libro et, noti sunt, Ultramontanis Theologis intellisas is quid eos tandem offendat.
Idcirco lectis accurate plurimorum E nostra Parisiensi Faeultate. Doctorum animadversionibus eas exis.cerpsi assero , non quae historicam ad eruditionem pertinsit, sed quae ad integritate Catholicae veritatis. Ut quis enim Noritio tam ingenue se habenti,molestus esse velim Erraverit sane,ut errare cuique pronu, in recensendis historiae monumetuis, parum est, neque ob eam rem iudicium instituitur, quaestio de doctrina ex , desiae iis quae exuu doctrina comertar simi.
2쪽
Capita singula singulis Epistolis comprehenti viaear voὲumen scripsisse.
Exponitur docrrina Neritii. Ngit nos primum ac praecipue Notitii tam Ian senio assinitas tanta, ut dogma uuius nec dum possimus discernere ab alterius dogmate. Rem αlare propono. Docet Noritius haec quinque. I. Transgre rem legis reum esse peccati tametsi negata fuerit ipsi gratia . proxime lassiciens qua pollet exequi mandatum. a. Tali auxilio proxime lassiciente privari, etiam justos,tum cum urget observatio aIicujus mandati quod non potest impleri sine gratia. 3. Vi talis privationis contingere ut reprobussi etiam postquam justificatus fuit, perseverare non possit in accepta justitia. - 4. RemaneIe tunc in eo, velut in singulis peeca- roribus fidelibus, infidelibusque, solam observandae legis potentiam remotam , quae ut in Proximam
mutetur, penes eos non est , Deo remotam solum dante, proximam non offerente.
s. Privationem ejusmodi nullius plerumque actita lis peccari poenam esse,sed originalis solius. Noritii verba super unoquoque articulo in promptu sunt ex Vindiciis petita. Numerabo paginas Editionis Patavinae anni 1673.
Tranlaressorem Iegis reum esse peeease, tametsi negata fuerit ipsi gratia proxime sufficiens qua ponet exequi mandatum. UE RB A NOR ITD. Lex non infert potentiam Pwximam volunta- ,
3쪽
faciendi quod jubetur, &ex consequenti non ,, habet annexam gratiam proxime sumetentem ad , , faciendum opus imperatum .pag. 89. Ex his colligitur quomodo Infideles peccent, , non Observando legem , quandoquidem Ana fidos, manent tantum sub lege praecipiente , non subis gratia proxime adjuvante. pag. 'O. , , Etenim licet quis sit fidelis non haebet singulis D momentis praeΙens auxilium proxime sufficiens H ad orandum, pag. 89.
is Ostendimus non durius loqui s Augustinum qui asserat in hypothesi quod lex sola iubeat, necis gratia proximὰ sufficiens adsit, legem eandem D mbligare,& transgressorem reum esse peccati.p. 91. D Unde opera quae Infidelus faciunt, sunt semper in peccata. p. 'O. .. II. Tali auxilio proxim sufficiente privati etiam Iustos, tum cum urget observatio alicujus mandati, Quod non potest impleri sine gratia. VERBA NOR IT II. se Asserimus Deum immediate damvare poena aeteris na honfinem ob peccata mctualia in quae inciditri ob impotentiam perseverandi, seu ob privationems, potentiae proxime expeditae ad perseverandum, , , quae est poena humanae natutae relicta ad agonem. pag. I P.
Ipse sibi & toti generi humano subsecuto ta- Alis potentia privationem inrulit fidamus inculus oc-
, casione 'tanta crimina committuntur.p. 136.137.
, , Homo enim justificatus , si tentatione gravi, , pulsetur & stet sub privatione potentia proxime , , expqditae ad perseverandum , infallibiliter suc- ,, cumbet, ni Deus speciali auxilio donet vim perseverandi: quod auxiliu cum ex primo peccato nonis debeatur homini,juste a Deo negari potest.2.1 3 φ.
- Υi talis privationis-contingere ut reprobus etiam
4쪽
postqvicin iustificatae fuit, perseverare hon possit Iaaccepta jnstitia. V VERBA NORITI L. Praeter ea quae lecta sunt superiore articulo duos expedit hic a ijici Notitii textus, quibus mas smentem saam exponit. Objiciunt plures, qui licet peccatum originale in iis quibus. non est remissum, concedant esse sufficiens motivum reprobationis,in baptisatis ta-ε men id nullo modo dici poste existimant .Hoc ar- mentum pariter semi- pelagiani contra sanctum Augustinum adduςebant... Respondeo peccatum originale intulistς poenas proprias ipsius naturae,& has per baptismum non remitti, quarum praecipuae sunt concupiscentia,& privatio poteutia proxime expeditae ad perseverandum in accepta jultitit: & sic nihil damnationis remanet in baptisato , prout ' damnacio culpam significat, non vero prout dicit euam1 pag.I, T. . . . ' . Catholicum est dicere secundum Patres Africa- φnos Esau originali peccato detentum justo judi- cla Dei odio esse habitum. At Esau non est cie tentui originali peccato secundum reatum .p. 1 34. Fl
. Remanere tunc in eo, sicut & in singulis peecatoribus, fidelibus infidelit usque solam Ooservandae legis Potentiam, remotam 3 quae ut improximam muteturr penes eos non est,Deo solam remotam dante, , proximam non offerente.
VERBA NORITIL Homo ex peccato originali incidit in privatio- ς nem gratiar sanctificantis , Min privationem po- tentia, proxime . expeditae ad perseverandum in semel accepta gratia justificante: quae privationes cum respiciaut diversas formas , diversae etiam
sunt inter se, & una sine altera donari a Deo po- rcst. pag. I 32. 13 3. cc De auxiliis remoxis locutum arbitror eundem
5쪽
,, sanetam Dinotem in libro de mno perseverans
D tiae c. s. ubi ait, ex duotas atate jam grandibusi impiis eur se ita voceturi ut moenutem sequatvrs,, 1lle autem, aut non vocetur ut vocantem sessu turis, με non ita vocatuν - voeantem sequa/ur,inscru-
,, tabilia sunt judicia Dei. Vocatio illius qui non se- ,, quitur, est per auxilium. debile & remotum.p. 92. . at . Itaque cum Augustinus gratiam gicit moveret, indeclinabiliter,de congrua & efficaci accipiendus. , est : at eum cuidam. gratiae nostram, libertutem, , resistere tradit, de altera gratiae is eis debili, in .rs congrua,& remote lassicienti loquiturip. 18.,, Idem est quod dicebamadbsse nos privationem . a potιntra proxime expeditae ad perseverandum , ,, quae non aufertur uis Jeciali auxilio Dei. p. I 34. . Illud vero auxiliumstaciale idest eseax supra de elaravit passim non esse in nostra potestate: praesertim ubi dieit impotentiam legis observandae pro-Prer gratiae desectunt, tantia excusare , cum OItant ex peccato origi li.
Prijationem ejusmodi nullius plerumque actua lis peccati poenam esse , sed originalis solius.
UE R B A NO R IT M. Relata iam sunt in hanc sententiam verba quam iplurima : addo tamen ali a. ,, Per gratiam sanctificantem . nota tollitur ipsa di, pxivario poteatiae proxime expeditae ad perseve-MIandum. Haec Verd privatio est in poenam primi ,, peccati. pag. 33 α. 3 3 3. ., Nam baptisatus eum primum Iethaliter peccas, vit, caruit dono perseverantiae in bono semel M aecepto et ergo in poenam peccati originalis fuit ,, a Deo denegatum. Nota de industria hic confundi Donum perseveraneia finalis quae est gratia bonae opportunae mortis in domino, cum potentia perseverandi in justitia per auxilium iamciens ad hoc , quod nunc
6쪽
-ingec,praeeeptum adimplendum. Nam,ut supra inferebam,pe: missio primi peccati actualis fit iusto judicio Dei negantis. donum per- everantis: in bono iustitiae per baptismum acce- At ex Augustino illud donum negatur in poenam peccati: non actualis nam de primo actuali loquor j ergo in poenam Originalis .p. I 34. Igitur praecipuae poenae relictae ex peccato ori- ginali sunt concupiscentia & primatio potentia proxime expeditae ad perseverandum. ibid. Hinc quaecumque contra hanc privationem obyci solent,eodem proasus modo solvenda sunt illa quae contra poenalitatem concupiscentiae Pe- I agiani Augustino olim opponebant. pag. I F.
Explieatuν magis ista Noritii doctrina.
ΜIoimo reprehendi posset Notitius , si praecis δ
contenderet aliquos peccare tietnsgrediendo ΒΘ, licet ad eam servandam, non actu receperint
auxilium proximε sufficiens Id enim verum est de pluribus, non solum Infidelibus, sed etiam fidelibus, o & de justis,&.ideo sancta Sedes Apostoliea Etexeticam declaravit Jansenti propositionem primam pon quia simpliciter asserit aliqua Dei pracepta
justis ore. Usa impossibit ita, sed quia addit, deesse quoquergratium qua possibilia fant. At idem planὶ docet Noritius : siquidem gratiam Iroxime sufficientem qua mandata vel E & immeiatἡ possibilia fiant, no a tantum vult aliquando non recipi, sed vere propriε a Deo negari, adeo ut Iustus urgente mandato neque gratiam proxima iussicientem habear, neque modum illius obtinendae. Nimirum se express e asserit verbis toties ab eo repetitis arimatio potentia proximὲ expedipa ad pers erandum stat cum gratia sancti ante di PivvatibΛ inj.
7쪽
illativa. In psceata actualia ineidit homo ob priva-τionem potentia proxime expedita ad perseverandum: Dicebam subrise nos primationem potentia proximγexpedita .Infinitus sim si aggrediar recensere textrium nes ubi ab eo asseritur hominem privari po- tintia proxime expedita, gratia proxime lassiciente. At enim quomodo privari diceretur sv Deus eam .
offerret, si penes homi nem esset eam obtinere.Neque
enim privamur eo omni quod abest , sed eo quod
Volumus nec possumus habere: atque hoc ut verum non esset de caeteris privationibus , certὸ privaria gratia nunquam intellecta fuit nisi de eo , cui nolle Dcus illam conferre, nee de ullo sumitur pro qualibet gratiae absentia, sed pro absentia cum impotentia obtinendi. Velut pr ari Iece dicitur , non qui- cuinque eam non videt, sed qui nec videt, nec videre
potest. Nam qui lubens volensque claudis oculos lucente sole is primari luce non dicitur, quia penes eum est ut aspiciat. Ille itaque solus dicitur privari auxilio proxime . suffieiente penes quem non est
Id es artus adhuc patet, ex ratione quam Noritius affert privationis hujus. Si enim penes hominem sal tem , sustum fuit obtinere auxilium proximἡ
sussiciens, cur ad peccatum originale, non Vero ad peccatoris negligentiam recurritur ut gratia probetur non injulta, sed merito subtracta ; imo cur diserte asseritur , citra ullam personalem Iusti culiapam talem privationem incurri,& ex illa peccatum Aperte itaque docet Noritius justum urgento mandato neque gratiam habere proximὸ sufficientem, neque modum hujus obtinendae. Haec vero doctrina est quae grave nobis scandalum affert. NORITII SENSU.S DE G. RATI Aremore sufficienti.
Verum, inquies,admittit Noritius potentiam rem motam,auxilium remote sufficiens.
8쪽
.mmittit sanὸ, at quale Ianyenins, non quale ολ thodoxi. Hi quippe Xemotamoc mediatam vincendae tentationis potentiam apeligni , quae sit proxi- main immediata potentia sive orandi,sive jejunandi , aut cujuscumque alterius actus. exercendi, qui si idoneus ad obtinendum-infallibi iter auxilium proximε sufficiens. Et hanc quam utio nomine dicunt , puta orat onis gratiam, idcirco appellant remotam ac mediatam respeetii finis seu tentationis Vincendae sesquiae est proxima respectu medii ad hune finem conducentis , id est respectu orationis, qua mediante obtineretur proxima & immediata potestas
Haec cu certa sint apud omnes cujuscumque scholae Catholicos Doctores,adeo tamen distant a Nori-tiano dogmate, ut directἡ opposita ipse contendat. Ac primo negat Infidelibus adesse gratiam orationis aut ullam modum Impezandi, auxilii proxime lassicientis , neque enim ullum agnoscit heclusa fide, qua illi carent, vult tamen eos non excusari, quia habent,inquit , auxilia quadam remota. p. 89. 9 O. Ecce per auxilia remota negat intelligi a se grariam proximὸ sufficientem sive ad orandum, sive aci impetrandum auxilium immediatε sufficiens observandae legi.
Igitur quidquid intelligat per gratiam quam ipsi. appellare libuit remotὸ sussieientem aliud planE 'intelligit ae Catholici Doctores. Dicit nihilominus per suam. illam gratiam remote sufficientem inexcusabiles reddi transgressiones legis; quod si verum est, valet perinde sive in Infidelibus, sive in Fidelibus & justis, cum una sit qualitu ad huc omnium ratio. Imo eodem in loco Noritius justos. quos habere contendit gratiam illam suam remotes scientem , dicit, non habere in singuli momentisprafens auxilium proxime suseiens ad omniam quod quidem verum est de momentis quibus Praeceptam non urget,at hic erat quaestio de praecepto urgente. Hoc itaque rursus loco innuit nolle se per gratiam
9쪽
remotὸ sussicientem seu fidelibus , seu Infidelibus
concessam intelligi 'gratiam ad orandum proxime sufficientem, per MMa obtineri possit auxilium petoximὰ & immediata sussiciens tentationi vincendae. Paeteterea gratiam cui resistitur declarat esse duntaxat remote suffciearem:quibus verbis aperte demonstrat Iustos qui argente tentatione orare negligunt, non habere gratiam pxoxime sufficientem adorandum sicut oportet: si enim haberent, non ei
resisterent, ut ipse contendit , orarent ergo & exaudirentur, sicque non iactat illis auxilium proximἐlassiciens vincendis tentationi, at non orant, unde
nec habent auxilium proxime .sufficie ad oradum. Tertio dicit hominem baptisatum cum primum peccavit caruisse potentia proximὶ expedita ad pericverandum; at quandonam primum peccavit, nisi quando tentatione pressus aἀ Deum non recuuit,
siquidem tunei motae urgebat praeceptum OIaxi
nis 2 Quaero igitur die Noxitio erat ne tune justus tale praeditus potencia iroximὶ expedita ad ora dum Dicere non poteae, quin directE tugnet contra suam Thesim;adeo manssesia excludit ab homine gratiam orationis , α aliam omnem per quam proxime possit pervenire ad auxilium immed1ate lassi
Quarto si nomine. auxiΙii remoti Noritius intelligeret gratiam proximὰ sufficientem ad orandum , vel ad agendum id ex quo infallibiliter sequatur icollatio auxilii immediate sussicientis, cur. & quomodo passim docet Iustum, de quo sermo nunc est, privari potentia proxime expedita ad perseverandum , privari vero in poenam non actualis peccati ullius, sed originalis duntaxat Neque enim, ut jam . fus E demonstratum est privari homo dicitur ea re quam in ejus potestate est habere. Et idcirco de toe Catholicis choribus qui negant auxilium proxime lassiciens conferri cuilibet transgressori legis , nsed . a me. iuventus. est qui is absentiam. adi
10쪽
Pellaret privationem: siquidem, inquiunt , penes
eum fuit, ut haberet , nisi sorte quando dicunt privari hominem auxilio hic & nunc necessario 3n poenam alicujus actualis peccati praecedentis, puta homo urgente tentatione privatur gratia, quia orare neglexit. At non ita Noritius , imo expresse
vult Iustum sussicienti gratia & potestate proximEQxpodita privari, non propter ullam praeeedentem eulpam, sed propter solum originale peeeatum, ruantumlibet jam remissum. Quibus verbis clar Escet de tali justo diei non posse quod orare neglexerit , quod non bonἡ usus si potestate remota, quod aliqua personali culpa semetipsum privaverit auixilio immediato. Idem planἡ est ac si dicat No-ritius Iusto huic non tantum . defuisse graviam resistendi, sed di omnem gratiam orandi ut oportet.Ut quid enim si gratiam orandi aecepit , non propter orandi negligentiam,sed propter originale peecallum solum privari dicitur auxilio proximε sussiciente , ut quid ad ἱ originale jam condonatum rem Curritur modo tam novo & Catholicis exoso. Fac Noestius,supio enim iIlum nihil nisi Catho licum sensi ,. gratiam remotam eodem modo intelligatae reliqui otthodoxi, quare ne Verbo quidem ostendit 4d quod tantopere ad rem praesentem pertinebat, quodque Orthodoxi seriptores ad unum omnes tam ample, tam sollicite in praesenti argu mento demonstrant , iustum hunc non quidem habuisse vincendae tentationis potentiam proSimam,
sed habuisse proximam orandi vel agendi aliquid aliud ex quo infallibiliter secutura fuisset potentia
proxima vincendae tentationis, proindeque sua propria negligentia , privari tali auxilio quod sibi a Deo praeparatumsuerat, penes eum fuisse ut illud obtineret &c. vel silere de his, praesertim hoc tempore, scandali plena res est , at non silet modo No-xitius r doeet planε contraria, haec duo scilicet qui- s sua omus superi explicata doctrinacotinetur.