장음표시 사용
81쪽
Lib. II tantὐm insita nitatis oblitus, efferri sancta ernebatur iracum Hau tunc tonante ae fulminante voce servitis mos quosque se terrefaciebat. Non dubitasse vitam millies projicere, ut ne divi. num Numen culpa graviore finderetur. Una voeula velfri dissimos accendebat, emossiebat e durissimos. Itaque mora humnumerus iniri non potes, quos ad bonam reduxit frugem, re in ea confirmavit. Absoluta Misone , parochianos meos vix agnovi; ade. mutatos inveni, re in alios homines transformatos. Non sum habebat impendere se totum eurandis ovibus meis, excurre oat in vicina loca increvitio dis malaeritate. Iter aliquando
mgrediebatur sviente asperrima tempe te qua e auiscis mismoram ac metum injeciset.
Non frigus, no u in montum intolerabile , non ramidi eoLlectis imbribu torrentes, non obstractae nimbus via, non sexcenta alia incommoda, virum insuperabium avocabant. Amn,suum
iuuae impavidi pectoris robur his amare impertiri videbatur. Cum si 'proficiscebasurisonesonaturus , contemptrix seruus, multatu sequebatur et transeuntem operiebantur m ci se Mec misanti tuis alungebant. rade. suavibus incuta constrictos homines eses tenuis e nerimonia tralebant. Iuum ego medii r goribus viai coactum infrei eon ere , ut populo verba de DEO factentem audire eopienti, fatisfaceret Vid summo in monte santem, e uratae nivis cumuo, tanquam e gestu caelesuve bisonem istribuere, tota ue, es in hoc aevino miniserio com
rere ac noctem' terea togam autendis conses onibu eonfimere.
Nunquam diu valetudo, nunquam ista ima, tot laboribus se icere potuisse , nisὸ DEUSutramque potenti prodigiose manu a bam gloriam flucem animarum emasset Non tantivm paroecis mea. μιαι idem roe verum etiam Cleua, Argentonum , Sanct Servatoriae agus S. Disani S. Apossinaris, Molina Muotta, eo sursu asu pagi re misi, easdem a virosancto mclitates, eadem beneficia e consecuti.' Marsiem, omnem viciniam is iis Euangelicissent otio instructam exactabam hieme , re Ius Anicium . exeunte, σ3σ Coiaegi patres revertentem e linei lima experitιο-- iat, receperunt Sciscitantibus de valetudine tot laboribus e
emita, tot aerionis attrita ora vero, inquit, nunquam ebore sum usus et vires emense curricuo , quam inchoato, validiores ex
periora ne in me quidquam es morae, quin actutum, jubeant
82쪽
IO AN FRANQREGIS. Nihilo secius alebat pristina de convertendis ad Christum Lib. II.
Canad nsibus vota, diurnis noctumlioue desideriis in Novam Franciam serebatur. Interdum secium tuum alloquens, Mabeatam, aiebat,s Canadensi bm ad rectamsHem voland occupatum glorιosa mors inter focos Iroqvaeorum, aut Huronum secures v
primeret Ejusmodi desideriis totus flagrans , statim atque subiit collegium, nihil antiquius habuit, quam ut ab ejus Rectore P. Sebastiano Vmeau quaereret,num quas ad se litteras accepisset. Unas dedit Rector, quibus Praepositus Generalis respondebat 8 Kal Februar. 635 epistolae ipsius Romam Albenaco missae anno superiori Summa litterarum erat, tam multos e iuventute religiosa Societatis, tam enixe Canadensem ambire missionem, ut eam omnibus concedere non pollet. Exigua recentis Missionis vectigalia multis capitibus alendis paria non esse. Cum forent paulatim aucta, locum pluribus operariis, atque ipsi prae ceteris datum iri. Curam interim ad comparandas virtutes Apostolicas intenderet, ac praecipue ardentissimum amorem Crucis, quae in istis Missionibus tam alpera, tam familiaris, erat. Hoc responsum non sine moerore accepit negata scilicet in Negatamnadensi Missione, ademptam sibi martyrii coronam ratus. Re M MI pulsam hanc suis assignavit peccatisci nec tamen dolorem , licὸ acerbissimum illa significavit querela; moderatores suos tanquam maestia certissimos divinae voluntatis interpretes intuens. Speravit futurum ut Si per aliud sibi stadium aperirent, in quo utilius elabor ret, cursusque feliciter consecti metam attingeret. Ea spe mar rem suum consolatus est nec frustra Nam injecta illi mens divinitus sui secra messis inchoandae Anicii, quod Velaunorum est caput, ter circumsulos montes ducendae Hic enimvero a gna patientiae , nec minor, quam in Canada , seges extitit ac selices manipuli permulti ex agro tam scecundo collecti. In hoc, dum vixit campo, tam sortiter, ut modo videbimus, quam gloriosὸ desudaviti
83쪽
Eatus Ioannes Franciscus Regis, post excultum annis circiter se Montempessulanum Lavonagiam,in agrum iv riensem eo, quem diximus, successiici quatuor postremos vitae annos collocavit in restituenda Iabilienda pietate apud Velaunos, quorum regio fines Vivariensium attingit Anicium gemtis est caput. Totum hoc quadriennium obeundis Missionibus consumpst aestate quidem Anicii, hieme autem ruri, inter agrestes Ut nyres eaedem saepius repetantum, narrabimus hoc li-
ν Eis h. Eessit Anici in sequenti libro , quae in ebunorum iis h. Oppiaulista pagis persecit Anicium, ampla civitas de numerosa,
ctoosii non solum indigenis frequentatur, verum etiam advenis, quos in-Mres in vitat opportunitas comercii &earum artium copia, quae quia solerti
risuutiliore tractantur manu,inde nomen Manufacture apud Gallos ..is .. naoent. In civibus ingenium; elegantiam quoque passim ac lautitiam ωνι stis merith laudaveris. Frustra usum illis imponere tentaverat haeretis ἔm , qui vicinorum exempla sunesta detestati, decus antiquae religionis illiam batum servaverant. Non eadem in moribus constantia, quorum corruptela tetram fidei, quam profitebantur, labem inurebat. J stus de Serres Aniciensem per id tempus regebat Ecclesiam Splendorem generis ornabat insigni eruditiones, prudentia singulari ac pietates in primis autem tuendae majorum religionis praestanti studio. Dioecesim suam Ope contemplatus, dolebat eam vitiorum sentibus spinissique silvescereri quid remedii arserret non habebat. Bellorum civilium perturbatio laxaverat frena licentiae, & ne, Ium aegresceret medendo, illud dissimulare cogebatur. Deerant etiam operarii, quibus ad eam curationem adjutoribus uteretur ;quippe ad clerum coenobia magna pars corruptelae a Verat. Haec secum agitans audit Anicium venisse sanctum Missonatium det Dissiligo by Orale
84쪽
de cujus virtute in rebus cum Dublico plausi fructuqtie gestis, Lib. III
uita jam cognoverat. Datum in eo sibi a Superis putavit auxilium, quo destinata perficeret Arcessit illum, ac docet sibi esse in animo uti ejus consiliis ac ministerio ad reformandam dioecesim sitam. Paratos, inquit, virtuti tuae adversarios multos, Vissicules pugnas, prospici, sed ubique tibi pr esto erit auctoritas mea, jam nunc omnem muneris mei potestatem concessam tibi volo. Regis, silmma cum voluptate patefactam illustrem arenam intuens in qua de pugnandi vincendi facultas amplissima foret , operam sitam Episcopo prolixe detulit ad ejus populum vera pietate imbuendum affirmans curae, solicitudinis, de industrih, nihil a se desideratum iri. Ceterum, subjecit, in loe scepto eum vitiosis po-ρuti moram hel , non tantum mihi terroris es ab hostibus mari
versariis, quos praedicas, quam a peccatis meis. Verum uno DEO fretus, in quo spem omnem meam collocaSi , bono scuro animo sum.
Illuxerat Aprilis anni i636. cum Regis habere conciones, Scelementa doctrinae christianae enucleare in collegii templo coepit Petrus o Blanc, Epilcopi Vicarius Generalis, testatus est explicari , --sblita Mevolvi ab eo religionis mysteria tanta perspicuitate, ut ea cus
vel maxime rudes ac paene caeci, viderent in bono lumine colloc rara tanta vi, ut fidem a maxime incredulis extorquerent. Crederes eum quasi reducto velo ipsa coram intueri, adeo penitus visere certa despersuasa sentiebatur. Oratio implex sine calamistris descerussa nervosa tamen grandis, splendida quam vox adjuvabat mire ad movendos animos efficax totum dicendi genus acre, vehemens, incitatum hominem numine afflatum redolens,in caelesti accensium igne,
rio inflammatus a terris,in a se ipso abripi longius, superis Proxime jungi, videbatur. Quamvis id illi unice propositum esset, ut pueros desinfimam Ppebem erudiret, nihilominus principes civitatis, atque lectissimi Ecoenobiis, clero, ad eum audiendum certatim concurrebant. Dum lociam occupare quisque properat, subsellia duabus, tribuline, a tectiaam verba faceret, horis reserta erant : omnesque fatebantur
potiorem sibi esse illius sanctam simplicitatem, aliorum concionatorum pigmentis de elegantia. Chrsum praedicat inquiebant, Furum sutumque DEI verbum alii radieant se imos, ct humanum verbum pro divino eten Iant. Cum
85쪽
Lib. III. Cum aedes sacra collegii multitudinem non caperet , transit Orator ad templum S. Petri Monasterienus, quod erat Benedicti,arum. Sed istud , quantumvis amplum , brevi angustum turbae fuit. Oc-rihribis 'cupatis repletis Ddeis, plurima tabulata theatridia, populo nonio et suriecerunt Audientium corona quinque circiter millia capitum Euangeli yulgo numerabat cunctis anfirmantibus talem concursiam nun. quam esse visum nunquam talem concionatorem auditum. Non aequis oculis concursum nunc aspexit celebris concionator, qui per qua aginta solemnis jejunii dies tunc Anicii concionabatur in templo cachedralis Ecclesiae. Moleste serebat, se deserto , curreret pulum ad catechisten audiendum , quem sibi nequaquam comparandum arbit .abatur. Dolorem situm palam ferre non aulus, occultiore, ad imponendum aemulo silentium, grassatus est via. Provinciae praepoli cum adit is erat P. Joannes Filariis, de Aniciense collegium lustrabato Fatetur a rem Regis virum esse sanctum
verum eius rationem concionandi abhorrere a dignitate lacri luggestus stilum humilesiis incultum, sumptas e trivio sententiaS, divini ve bi ministerium dedecorare. Provincialis, quortum haec pertineret orario iubodoratus, et pondii videi sibi rem attentius examinandam, S cuin illo ad audiendum sanctum Missionatium recta pergit Provincialem adeo movit viri Apostolici concio non solida minus quain c. elesti unitione delibuta , ut lacrymas toto tempore cohibere nequiverit. Mox ad comitem dum in templi limine conversus, dc adhuc aestuans ardore facro ac dulcedine, qua
fuerat perfusus Utinam vero , mi Pater, hoc sit concionatores omnes uterentur Sinamus Ῥιrum sanctum frui si hcitate μια.
Dieitus DG est De Domum reversius 4 cum Patribus collegii distens de Christianae doctrinae, quam modo audiverat, eXplica
tione, iam non miror, inquit, Patrem Regis auriri tanto concursu, tanto fructu Ego quidem certe,si Anicii degerem, operam
Ense iacenta dare nunquam omitterem. Concionatori, alio comstio ad audiendum Apostolici Missionath catechismum cum Provinciali Profectus, permotus illo tamen , perinde ac ceteri, fuit: 'usque censor futurus accesserat, laudator, etsi lubtristis, discessit. At Provincialem divina P. Regis eloquentia sic delectavit,eiam po ut postridie ad eum audiendum redierit cum P. Antonio de Mam
μ υμ gem philosephiae professore in collegio Aniciensi , praestantis imn.9-η Benu ac pietatis Viro, cum quo familiarissime atque amicissime vi- sth -- λι- Oriundus erat e Lotharingia, itaque esset consessarius D
86쪽
eisse Aurelianensis, uxoris astonis, fratris Ludovici XIII seripto Lib. III. mandaverat varia exempla virtutum, quas in P. Regis , dum una versebatur , observaverat. Ex eo scripto, cujus autographum habeo prae manibus, excerpam id, quod jam sum dicturus.
Cum doctrιnae Christianae capita P. Regis exsticaret, ratιo miram ιm ae movendum habebat: plane ut, arere in semδυιnitiis eloquentiam esse, non datam naturae beneficio, vel sudios labore comparatam. R. Joannes Filiauis, ' mcia praeses,
ouamvis esset postridie sessurus, voluit a me in templum deduci, ubi P. Regis verbo faciebat Instabat hora diei duodecima, re ad
duodecimam cum dimidia Ugestum consenserus erat. Cum diaxissem loci nihil, ubi sederemus, suturum ne , inquis;
flantes, procul, se licet, auriemus Rars mihi volupta is erit , excludi, aut in angulum ahquem eo ingi, ab infinita ilia sopiat multi dine , quam heri tantopere sum admiratus. IGmus igitur, re repertus illi aliquis est, licet aegre admodum, locus. Dicentem flans audivit per horam integram tantumque aer marum furit,
amque suaviter est assectus, ut me di dens ita sit aluciatu γερ uum millia duodecι obenter peiabus ambulaverim, ut eum a cultarem,si longius ab urbe concionaretur DEO lentis esse, ' amore Christi stoeratri parem habet neminem. Praecipuam P. Joannis Francisci methodum tradendae populo doctrinae Christianae, non leviori laude prosequitur idem Provincialis, ad Praepositum Generalem scribens, esque reddens rationem lustrati a se collegii Aniciensis Inter omnes colisgic Patres, inquit, dignus es omni laude R. Regua pecubari caelestis gratiae dono facultate pomi ad expiananaea Ddei Chrsianae primaria capitaci de quibus merba eum facit, concurrit multitudo instruta. Seribere mihi promptum non es, quam enue, quam feliciter indefessus his os serius instatem animarum incumbat Reseriben Provinciali
Generali Praepositus illi praecipit ut Anicienses Patres hortetur ad eum imitandum ripsistique gratuletur qubd penes se habeant hominem, cujus praeclara sequi exempla cuncti possint. Ejus sanctitatis opinio in animis omnium alte defixa, vim Lissis, ipsius verbisac novas ardentissimae orationi faces subministrabat pie irae vero nusquam clarius enituit, 'nam Anicii. Nusquam vita austelioth semel tantum in die reficiebatur cibo is quidem olusculis, aut paucis fructibus. uer duos, quos emis ido mi annos Σ'. Iait P. Antonius de angeon, ninquam via vesimum carmbus isto M.
87쪽
Lib. III. nam ino jam dudum peniti. ut νδ ab nuisse notum est. Non contentus tam rigido , tam continuo jejunis , aliquod poenitentia in umentum corpori inducebat. Tenuatus macie & exanguis vultus, modestus idem , de habitum animi bene compositi exhibens, blandissima in congressu comitas vox tactio iratio, divini amoris igne succensari haec pondus concionibus. auctoritatem concionatori, conciliabant. Societatis sacerdos, Anicii egens , haec de illo ad Praepositum Generalem scribit Inter plurimos diligentes operarios, qui
versantur in foeὰHegio, admirationem movet P. Regis caritas , inexhaustum ad mortales. mitiorum caeno educendo, dism αιmaeivinam expianae legem , a dicentis orependent ad quatuor am. ius hominum misti, estque omnibus per a m majorem ex uno ejus catechisen fructum percipi, quam e musto sacrorum oratorumve raestanti morum concion/bus.
Benedi Andreas vero Rave, sacerdos religiosiis e Divi Benedicti fa- milia ioc pro testimonio scriptum reliquit Eum aurivimus in
o. . , templo Isi i monasterra concionantem tanto ardore, ut totam compiadi i moveret civitatem, oestigiae simum quemve amore rivino instammaret Novi mustos, meIpotius innumerabiles suorum perditos mores emendavit, quorum virtutem ad culmen Christianae pers monis erexit. Nastas illi sermo nisi de DEO, idque semper eum sero ammi effervescentis impetu , quem supentes attonitique m rabamur. In ibo veri cernebamus omnium ornamenta virtutum, Aummum rerum, marum, res Vssus contemptuma prodigiosam humilitatem , sitim ne obuem salutis animarum , tenerri mam erga pauperes caritatem. Ebus sermonibus, atque adeλμ- emplis definiti,gratias immortales universi peris habebamus, quὸ
no u temporibus Rosolum hune Ascitassent, qui feri iam imcolarum mores Wistinam in formam, eo que reponeret. Egregia Porro inter laudes, quae luc Patri Ioanni Franeisco Regis ju- QM ' re ac merito tribuuntur, haud seio an ulla plus ad illustrandum, ii is juvandum ejus ministerium prosecerit, quam selicita, indefessa cura pauperes sublevandi Cum eos praecipua secundum DEUM caritate complecteretur, sitarum ubique partium ducebat esse, illorum d animis corporibus, quamcumque posset, opem afferre. Huc omne tempus a iunctionibus Apostolicis vacuum conferebat. Vix divinam legem explicare populo desierat, cum desectus viribus, 4idore diffluens, properabat ad eos vuendos in eorum ca-
88쪽
sis, ineustodiis, in nos ocomus Ter singulis hebdomadis cun Lib. IIIctos, quibus in urbe ipsa domicilium erat, congregabat, utque stalemne habebat animi pabulum a corporis levamento nunquam sejungere, initium ducebat a precibus, quas idoneari vehemens c hortatio sequebatur. Deinde panem, aut nummos, dividebat: denique agendis DEO gratiis finem huic officio caritatis imponebat. Oppreta calamitate pauperes intueri non poterat, quin eadem peraeque ac illi ipsi , moveretur . verum commiserationem siram non pio tantum animi sensit, aut verborum sitavitate meti batur, sed procurandis, quae responderent commiserationi subsidiis. Ut vero nullius indigentia vigilantiam ipsius effugeret,in bebat semper libellum prae oculis, in quem retulerat nomina omnia oppidanorum egentium, itemque incommodorum, quibus sim
guli premerentur , nec non matronarum, quarum caritas copia
illorum inopiam sublevare posse Earum unicuique regionem urbis assignavit, itemque certum numerum pauperum , quibus si steninulis curam impenderenti Cum autem cerneret istarum nobilium ae piarum seminarum Ν -- plerasque onera caritatis, quae ipsis imponebat, subire ponte sita a,sol ted perterre constituit unam quandam ex illis conflare sedalitatem, μ' quae familias totius urbis, a te domestica graviter laborantes, ne 'I' u cessariis commodis instrueret. Ejusinodi ad eas orationem habuit, Diisis cui nihil solebat resistere ridebit sine ulla cunctatione decreve- pave,
rint in unum coire coetum, cui onus incumberet incolarum egentissimo cuiqtie opitulari Omnibus id universe propositum , ut per vices alimenta compararent egentibus familiis, panem, juscula, carnem sita deinde munia singulis praescriptari aliis data procuratio negotiorum sedalitatis aliis cura corrogandarum a civibus ostiatim, in templis, eleemorynarum. Aliarum partes erant
familias hebdomadis singulis perlustrare, quo quaeque plurimum
indigeret explorare, ut ad coetum universiam, cum primum omnes convenirent, reserrent ea, quae comperiuenti Dici non potest
quantum voluptatis probi, quantum allevationis egeni, ceperint ex hac pia sedalitate sic instituta, quae magno civitatis commodo diu viguit Hanc ver, ndasse parum habuit Missionarii, vere pauperum patris, caritas ipse non cessabat per se divitum liber, litatem selicitare atque urgere illis ponebat ob oculos non alio consilio inductum aDE conditionum discrimen, quam ut divites beneficentia, pauperes patuentia, sempiternas opes conseque
89쪽
Lib. III rentur diu es ministros esse Divinae providentiae, pauperumque procuratores His rationibus adducti plerique vero sanctitatis fama, quae de viro Apostolico percrebueratri magnam pecuniae vim ejus fidei arbitrioque committebanti . Quin, vicatim domos obibat, quidquid offerretur , triticum , lectos , lintea, vestes, senellectilem, omnia muneri lucro, in gratiam pauperum,
apponens, reservabat. Totimum In horreum quoddam domesticum congesserat ingentem fru-WH nienti copiam, cujus distribuendi, prout uberet ipse , provinciam sta, dederat Margaritae Baud pia seminae Collegii vero Rector cubiculum ipsi permiserat, in quo conderet quae in usum pauperum corrogasset Cubiculum hoc thesaurum suum vocabat, ac sane
e XII ibi cor edim erat. In eo variae cernebantur apothecae, hic indutio.
rum , illic calceorum , alibi vestimentorum, omnigenae supelle-Etilis, quam dividebat in egenos, ut cuique Opus erat. Cum in isto thesauro cuilibet egellatis parti,4 malo, remedium praesto esset, ad hanc officinam confluebant e tota civitate pauperes, nec quemquam sita spes frustrabatur Quibus deerat panis, eos allegabat ad Margaritam Raud, horroo tuo praepositam, tantumque tritici illis imperabat erogari, quantum ad sustentandam ipsorum familiam opus esset; qui lecto, qui vestes, qui domestico carebant vastrumento, haec illis ipsemet impertiebatur C piosium penus, qtiod in omnes paratum habebat usius, sufficiebat univer Temporibus duris, cum frigebat commercium, ipse a pauperibus artificibus opera consecta deportabat ad cives locupletes, Orans ut emerent, ac pretitim prolixius quam pro consuetud, ne ac liberalius, caritatis studio, persei verentinis; - Porro illas familias teneriori commiseratione prosequebatur, 6M UAE Uuae priori statu dejectae, cum premantur gravi egestate, nihil ta-ει- ρεμ me oravius egestatis fama timent leviusque summas inopiae an-
sustias, quam inopiae pudorem serunt. Eque movebatur Ac mi-pis ora lerabili earum conditione. verecundia. Quamvis autem am is pudor tegere cauamitatem summa ope niterentur , pie tamen intentiora' cura studebat tegere quae illis procurabat, subsidia, ita ut saepe sentirent se sublevatas, at manum beneficam, a qua erant sublevatae, non sentirent. Ne illos quidem errones eius caritas, nullis cli, cumstripta metis, excludebat, qui proborum indignationem excitant pius, quam commiserationem. Ceterum , cum panem a se cor rogatum illis divideret, nihil praetermittebat, ut eos ab illa vaga Dissilia πιν Orale
90쪽
vaga otiosa vivendi ratione abduceret Satius autem esse di Lib. αctitabat falli, data indigno eleemosyna quam negata digno, im sum fallere. Nullum misericordiae of tum ejus caritas cupidiusta non primari- amplectebatur. In vinculis detentos quotidie visebat es tantoque a mulie- majorem ex eorum miseria capiebat dolorem, quanto minus mili- serandi vulgo existimantur. Tum eo loci redacti sint, ut signifi Σ'
eare nequeant calamitatem suam, opem sibi necessariam postula- est om re Primarias aliquot mulieres unum in coetum collegit, quae ad vin-
miserorum vincula solarentur. Uam, inter vinctos iis peculiarem 2 impendebat misericordiam, quos egestas sola facit reos. Ipserum
causam agebat sedulo apud iudices , ut custodia emitterentur; apud eorum creditores, ut aliqua tolerabili conditione cum miseris pacilcerentur.
Mirum autem incredibile videbatur hominem unum , quidem pauperem omnibus urbis pauperibus subvenire posse, Onus tot familiarum alendarum sustinere. aestium jurata fide constat innumerabilem egentium incolarum multitudinem difficillimis temporibus ab eo tulisse sustentatam. Nihil non audebat, nihil non iuscipiebat, Divina confisus providentiae, quae nunquam illi defuit. DEUS ipse prodigiis non semel editis declaravit quam gra nuperes tam haberet Beati viri caritatem. Id tribus duntaxat exemplis il-ρ -
lustrioribus docere satis erit, quorum testis omne Anicium fuit. π Acino I637. cum spem agricolarum & vota messis sesellisset, stia. Ita.
menti pretium crevit supra modum, Mannonae gravissima dissicut di eum late tota regio laboravit. Plerique opifices omni auxilio destitu ti, conficiebantur fame, aut prope aberant ab exitio. Doluit ca- lamitate publica Regis, ut si ita unius fuisset pauperumque mintitudinem prope infinitam, ut unam familiam , ut suam, spectans,
omnes, inccepto perquam audaci, alendos suscepit Ergo divitum ostia concursans, si quos audiret frumenti copiam domi com. primere, ac praestolari vendendi opportunitatem dum maximum tritico pretium necessitas imponeret, eos admonebat, nequaquam ipsis licere fructum e communi calamitate petere, cinopia tot miserorum ditescere. in quibus benefaciendi voluntatem pietas facultatem, res familiaris lauta, dabat iis revocabat in memoriam statuendum beneficentiae modum pro modo miseriae; haec dum augeretur, illam quoque augendam deseumulandam effeci in ex