장음표시 사용
101쪽
Lib. III reris, re expectare debuisti poenam os tuorum criminum numero remoti consistanea foret sed ego quidquid 'henaeum tib restabit tuam. Ita se de industria gesserat prudens facerdos chinc quidem
cavens, ne invalidis adhuc humeris onus justo gravius imponeret; inde vero non dubitans, quin hac illectus indulgentia fraviores a se poenas ultro expeteret uti reipsa contigit. Et ipsa compe tum experientia rector animarum exercitatissimus habebat, cum animus ab amore peccati vere abstractus totum se in DE jura transcripsit, tunc novo poenitentis servor frena esse injicienda , ne ultra prudentiae terminum excurrat, dum injurias, a se illatas DEO, in se vindicare nititur. Hic, de quo nunc agimus, reliquos vitae dies in gravissimis, quibus poenitentia sontes pios pleistit, poenis duxit, exemplisque sanctioribus prava, quae populo praebuerat, e empla arcire laboravit. Hoc ingenium servi DEI, ea dosa virtus erat, ut asperitatem semper suavitate condiret. Sic animos vel maxime averses ac rebelles, ad se, Deumque, convertebat; de qui ejus aspectum homruerant, humanissima lenitate deliniti, sponte , quocumque ducebat, sequebantur. Murus ad Iuvenis libidine aestuans, atque odio in Patrem, a quo re- ρ' - itam sibi dolebat feminam, cujus vinculis irretitus misere teneba-
h. i. tur , contarium de sis mactando inierat. Rem ut certius occul-
ὸis ad tiusque conficeret, devium iter occupat, qua sciebat esse transitu--eu rum. Munc ubi primum aspexit Regis mentem ream , DEOdocente, perspexit, procurrens, Nota, ait voce blandissima , cui
nihil erat inexpugnabile, Nerei quid isti agas, re quid veru Non
facies. Mox in amplexum ruens As,frater carissime cur hunc ferritum us, qui te tantopere sisum ae beatum cupit qui sistem re vitam sempiternam,summum re unicum bonum, comparare tibi morte sua non dubiten Exarmatus tanta caritate ceciditiniani hominis furora advolvitur ad Beati viri pedes, veniami rit, ac bonam in posterum frugem pollicetur Constitit promissis fides flagitia detestatus, totum se regendum servo DEI permisit. Non dissimilem habuit exitum nefaria trium e primariis Anicii familiis juvenum conspiratio. Idem illos, qui hunc modo memoratum, accendebat dolor, erepta impuris amasis amica Su, eunt collegium vergente in noctem die, illumque arcessendum curant. Monitus a ianitore tres nobiles adoleicentes adesse ad anum, qui paucis ipsis velint: Scio, inquit, quid velint, Aos in
102쪽
templum indueito. Ipse alia via in aedem sacram se insere, Mado Lib. Ill. rato Christo, cui se victimam , ejus gloriae immolandam obtulit,
recta pergit ad conjuratos, vultuque interrito in animosi voce Non me segit quid consiti ceperitu. De me DEUS arbiter itae mea viderιt in ejus manu ae potesate ma quam inferre mihi
mortem con rastis , haec meorum votorum in eaque me minus modet, quam luctuosa mors animarum vestrarum , quae vos tamsaris movet
Cum se deprehensos detectosque senserunt, haesere attoniti&conturbati, praelertim cum non intelligerent qua rescire via consilium potuisset, cujus neminem esse conscium voluerant. Ut vidit trepidosin immobiles, Obsecro r, inquit, re obtesor, ut ingratiam cum DΕΟ redeatis. Si vos rea mustorum eriminum com
entia perturbat ac deficit, erigat in spem dimina clementia, qua vobis satentem mobvium misericordiae sinum pandit. qaec locu. tus singulorum collo brachia circumdat orans tDEUM patrem amicum habere, quam judicemis ultorem malint ejulque justam severitatem salutari poenitentia praeveniant. Haec inermi dc imperiosa lenitas arma de manibus juvenum, scele atum ex an. mo consilium extorsit. Amor odio luccessit, veneratio contemptui horrori fiducia. Complectuntur vicissim ejus pedes, cimiani furoris veniam supplicibus lacrymis rogant. Cumque insta,ret ut in oratiam recipi cum DEO festinarent, omnium audacissi. mus confestim sacra consessione noxas detersit. Alii duo postri. die venerunt, in sinum Beati Patris onus peccatorum deposiverunt. Haec omnia singillatim ex iis ipsis fuere cognita, reserenti. bus acceptum DEI famulo, tauum a vita libidinosa transitum ad sanctiorem de constantiam in emendatis moribus , quam postea
Mortalium omne genus amplectebatur ejus caritas nulla vi. tae conditio illius exser erat Melsis tempore concurrebat Anicium ὀ vicinis agris turba rusticorum ingens, ut operam sitam locarent ad frumenta demetenda. Tunc P. Joannem Franciscum cernebat laeta civitas in ea occupatum cura, ut miseris agrestibus domum, ubi pernoctarent, procuraret, tum vero ut provideret ne quid pecca. xetur per istam colluviem virorum ac seminarum; inter quas ado ol descentulis non deformes reperiebantur. Itaque viros a seminis segregans , utrisque eorsium diebus dominicis & festis doctrinam Cnristianam explicabat,i immane peccati odium in omnium ani. mis
103쪽
Lib. III mis imprimebat multorum excipiebat consessiones, aesrotos omni ope adjutabat. Hac solicitudine duo potissimum est assecutus, primum ut rustici complures Calvini lolium e depravatis mentibus extirpaverint deinde ut rigata crebris cohortationibus pietas radices altas egerit in istis adole identulis , adeo ut convelli neque minis, neque promissis potuerit. Quin etiam audivit non sine voluptate aliquas per longum iter vexatas a protervis juvenibus eorum improbitati ac petulantia acriter restitisse. M.tu, Admiscendam interdum lenitati severitatem Christus, oper improιρε riorum Euangelicorum exemplar, docuit Magistri vestigia per-8 sequens attentus discipulus non leviora prudenti leveritate de vitiis is rises trophaea retulit, quam blanda illa conciliatricula lenitate, cujus suavissimum robur aliquot exemplis hactenus declaravimus. Juvenis centurio accusaverat se in sacro poenitentia tribunali, quod dicatam DEO virginem ad peccandum allicere tentasset. Hujus immanitatem facinoris tanta verborum gravitate DEI servus reo demonstravit, ut quasi percussus fulmine, obriguerit. Idem ait, te provectior saepe amicis familiariter affirmavit, obversari adhuc sibi quae tunc a viro sancto audierat seque ex eo die sic affectum comparatum permansisse, ut fixum penitus ac statutum haberet vitae potius, quam divinae gratiae jacturam facere Haec illa cili-
et vox Domini confringentis cedros , in extinguentis,
m ---δpetum ignis. Eadem Domini vox eandem in famulo suo vim habuit ad confringendum civem ebriosum, cujus impotentiam uxor, xliberi, tanquam infelices victimae caeco furori devotae, deplorabant. Monitus non semel a P. Regis de turpitudine steterum, in quae vino gravis ruebat, parum ejus verbis movebatur. Insanum furorem lacrymae coniugis, Hiberorum gemitus irritabant. Mulier tot victa malis, vixque se compos, ad B Patrem confugit; non tolerabilem praeterea viri amentiam , nec ullum jam belluinae intemperantiae modum esse clamitans Adhibuit miserae, quam potuit, conlblationem DEI servus tum parumper te colligens, sublatis in caelum oculis, Bono animo inquit,so, re magnas DEO gratias age, qui mariti tui mores in melius referet tuamque tem sentissimam, re omnibus Anicii seminis invidendam, reddet. a Paucis post diebus ebriosum in devia urbis regione solum nactus, verbis, quae justus accendebat dolor, dc oculis ulminantubus, nec opinum aggreditur Sceleratum caput, re indignis miLIusserine unum modis i nuutiamnesi hominis ac sebrii mem
104쪽
tem ripissa Eequem vidisti honest tortis Hem, qui rationem Lib. IRvino mergat, re in uxorem Dian Recudum est hoc vitium, non
hominum. DEUM nisi resipiscis, uiso nempertimesce Ad haec verba infelix tanquam de caelo tactus, retro praeceps ruit. Dein assurgens, & terrore paulum distusta, ereptam sibi mentem indolemque pristinam, de evulsas ebrios uroris fibras omnes sensit. Bellum cauponis omnibus indixit, in quas nunquam deinde intulit pedem imb vini usem omnem sibi deinceps in perpetuum interdixit. Ἀ eo tempore vixit conjunctissime cum uxore, ac munia cetera Christiani diligentis implavit. Hac sorti severitate nun ciis ori quam pugnavit acrius strenuusis impiger operarius, quam adver tios insus istud genus impiorum , qui contumeliosas in DEUM dc an OH Metos jactant voces Eas si quando auribus acciperet, largo fletu V rigabat vultum, ac toto interdum corpore contremiscebat. Tune
intimo dolore percitus prorumpebat in atroces minas; quae si erant ν,- -- inanes, omnem movebat lapidem , uti suadet S. Joannes Chryso μυωρ stomus, ut illatam injuriam divinae Majestati omnibus modis, quos comminuci ulliis dolor potest vindicaret Sane tota civitas eum tanquam capitalem ejusmodi impiorum hostem peetabat, neque praetentius aliud remedium ad eorum coercendam impietatem Oc- Ciarrebat, quam si haec P. Regis auditurus diceretur Hac sola d nuntiatione petulantissimi quique obmutelcebanti Incidit ali- qtiando in duas mulieres inter se rixantes in platea,4 per caecum furorem nomen DE sanctissimum contumeliose usurpantes. ωrauit, obiecravit, nec voci minis pepercit Cum turdas mulier- Cialarum aures verberaret, ora saltem ut obstrueret, coeno implevit manum, impetum in vociferantes fecit Quo spectaculo attonitae subito constiterunt, cecidit compressus furor, reconciatiata inter ambas gratia muliebrem rixam omnino composuit. Remedio duriore persenati ganeonis impietatem compescuit. ob vehementius monebatues objurgabatur , eo petulantius di- vioum numen ore talerato incessebat Non tulit vir Apostolicus, ut alter Phinees, injuriam tam proterve DEO suo factam uliurus, improbum impacta in malam palma percussit. ad , instinctu peculiari divini spiritus, contra vulgaris prudentiae leges, factum a viro sancto fuisse statim apparuit Quippe impius, ubi se percuLsum sensit, ad ejus procidit pedes, larva deposita, Hemendatio-ccm pollicitus, opem illius ad eam praestandam depoposcit. sta unius hominis castigata suit impietas eadem labes a mul-X a tis
105쪽
Lib. III tis simul est depulsi non miniis eficaci ratione, licὸ non tam splendide severa Cum hanc impia in DEUM verba effundendi pessi.
mam consuetudinem inter certae professionis cives inolevisse resci. vitiet, omnes in conciones, quam ad S. Petri habebat, rogavit ut ad se in aedem collegii accederent, diemque inora qua convenirent, edixit. Ut vidit collectos, de hac impia consuetudine disseruit, tanta vi, tanta copia , ut cunctos metu ac terrore impleverit. Nec sterilis terror fuit. Peracta concione, omnes unain clara voce lint polliciti, se nunquam , verbo impio , ac ne jur mento quidem, debitam nomini divino venerationem violaturos.
Et ut quisque templo excedebat, eadem si apud P. Regis sponsione obligabat, assimans nihil unquam tanti fore, ut datam DEO, ipsique fidem frangeret. Hoc amplius legem hane ultro sibi communiter dixerunt, nullum ut aggregari litum ad numerum, aut in eo versari paterentur, qui fidem tam sancte datam falleret ac plerique consecutis diebus totius vitae noxas cum sincera significa. tione veri doloris expiarunt. Hoc pectoris Apostolici robur erat in propulsandis divinae Majestatis iniuriis, sive illas cerneret praesens, sive absens audiret factas. Sibi temperare non posse videbatur, qui ad eas prohibendas, etiam proposito vitae periculo, nedivos omnes contenderet. Sed haec firmitas tamen' constantia, ut Christiana, ut heroica sit, duci moderatione, patientia fulciri, debet. Hanc vero laudem Heroi nostro nequaquam defuisse iam patebit. Debitam Toto ante quadragenarium jejunium triduo , templum So- ἴ- . cietatis magnificentissime adornatum erat. Illectas pompa is =isti. Vitate spectaculi populus, talictis Bacchanaliorum nugis, .stagi.nem eon tiosa licentia, concurrebat ad Christum adorandum , publicat eatra impi nerationi propositum. Accidit per unum e tribus istis diebus, ut ρε - perlonati adolescentes pro sotibus templi, cum tympano maj ribus tibiis, profano tumultu Qvociferatione perstreperent, fre. mentibus qui rem indignissimam intuebantur. Insano strepitu excitatus Regis, cimpietatem non serendam existimans, procurrit ad juvenes ac benigne primum orat, ut ne divinum cultum ac populi pietatem interturbent. Repullus serociis minaci convicio, vultum cum voce tollit, ac denuntiat, se nec minis nec ipsa morte deterrendum, quominus religionis causam dignitatemque tueatur.
a. bis . MOX imperiosi nutu tympanotribam cessare ac silere jubet. Ces ἡ- . sivit ita ac silvia. Iussit contra juvenum procacissamus tympano-
106쪽
tribam pergere, obstantisque animose sacerdotis impavidi genaem, Lib. III.
num explicitam inflixit. Qui sedato animo ac vultu , genam alteram porrexit Civitatem universam, quae Patrem ut sanctum Venerabatur, concussit fama tam gravis injuriae. Senatoribus curia Senelaalli visum est nequaquam committendum esse ut facinus atrox impunnum abiret. Ergo regiarum causarum patronum, cui
nomen Le Mane, ad Rectorem collegii allegant, eique dant negotium, ut de criminis auctoribus, circumstantiisque , diligenter cognoscat. Is ubi Rectori mandata sibi data exposuit, arcessitus est
Regis, qui rem totam, uti gesta fuerat, explicaret. Subeunti Regius advocatus occurrit, ac docet permolestam accidisse toti curiae contumeliam, qua fuerat affectus placere te
natoribus ut reorum lipplicio satis ipsi pro injuria fieret; cumque publica futilet contumelia, poenam quoque publice persolvendam
Videri: ideo te missum ut ex ipse rem totam accurate cognoiueret: ac proinde rogare ne quid celatum vellet, ac praesertim auctores contumeliae nominaret, quos ipsi notos esse constabat Cum Regis ingentes clarissimis magistratibus, achraecipue regiarum causii rum patrono gratias egisset, respondit neminem esse de quo posset conqueri : hoc uno pacto satisfieri bi velles, ut nihil sua causa moveretur, neve quid in quemquam durius statueretur. Frustra magistratus distinctius aliquid exi culpere conatus est Tacere perseveravit, Millatam contumeliam beneficio ac lucro appotuit; mulque pensatam magna mercede patientiam laetus vidit nempe aiactor injuriae , paucis diebus interiectis ejus pedibus affusus, crimina pie confessus , voluntaria sandii doloris poena, DEO, servo DEi, populoque illustrius latisfecit Sed alia pericula, hostes , --
alii, proband.e exercendae viri sortis constantiae parabantur. Cum o Cevera Vitia debellaret acriter, tum vero impudicitiam eo vehemen- tatas inlectabatur, quod eam regnare Anicii, ac paene triumphare, lumst
Cerneret Ut vero belli causis praecideret, investigabat latibulane. rotaliercularum, quae captos turpibus illecebris cives in miserrimam servitutem abducebant. Eas ipsas ut melioribus captas illecebris in libertatem virtutis assereret, Omni contentione laborabat. Relcivit unam in opificis aedibus deliteicere. Urget homunem, ut mulierem ejiciat. Ille vero negat ullam esse domi, seque falso crimine accusari vociferans, urgentem , mal verbis accipit. Tum Regis magna voce, Cedo, inquit, cedo, quam domi tua fem ου Novit hoc omnis vicinia, scelus tuum detestatur. Opi-
107쪽
III sex, ut erat impotens irae, vocem altius tollit, minaturque vim ultimam, nisi prounus abscedat. Vir sanctus, mortalium omnium, cum agebatur DEI causia , confidentissimus , sonum d vultum imperantis induens , Hominum , ait, omnium perditissime , aut Eam reddes lubens , aut per vim auferam. Nec plura effatus, opificem manu correptum trudit oras, irrumpit domum, latentemque
praedam abstrahit, ac deducit ipse ad matronam lectissimam , cuius erudita mohitisin consuetudine, pudicitiae pariter ac fama consuluit. Haud ita multo post respexit se opifex, quam peccatis si
clam habuerat, poenitentiae ducem magistramque secutus est Haud minus sortiter quam feliciter erepta sceleri mulier haec suit: non item altera, quam matrimonio junctam civis libidino. sus idemque locuples ac praepotens, a viro abduxerat. DE se mutus, re cum marito mulieris deliberata, eoque annuente, illam honesta custodia includendam curavit hoc saltem providens ut populi sermones offensionemque compesceret. Improbus amator, opibus Lauctoritate pollens, istis duabus machinis, quae jura omnia vulo perrumpu , perfecit ut magistratus lata sententia mulierem custodia liberandam edixerit. Torsit se in omnes partes actuosa viri sancti selertia, ut moram aliquam exequendae siententiae impetraret. Instantem superbe repulit magist ratus, ac ratam sine ulla cunctatione sententiam esse jussit.
Affirmavit Regis nihil sibi unquam gravius hac repulsa contigisse Antequam reciperet se in collegium , divertit ad dominum D de amicum suum,4 ei quid accidisset narravit identidem in istas , prae saneti indignationes, voces erumpens En , ajebat, quomodo rationdus re commodis humanis divina ducuntur poperiora, re proculcantur. His dictis, oppressus moerore subito conticuit. Illum amicus, itemque P. Michael Charbonier, Regis socius, nitebantur conseiari, cum dicerent fatis magnum c perae pretium ab eo factum fuisse, quod per ipsum stetisset, ne DEUS per
aliquot saltem dies peccato gravi laederetur neque praemio carituram apud DEUM strenuam ejus voluntatem, curas ad abrumpendum flagitiose commercium , licet irrito incoepto , consumptas. Dum P. Charbonerius, D. Drydus inter se colloquebantur, animadvertunt P. Regis, totum in moesta cogitatione defixum parum attendere ad ea de quibus differebant. Hominem diligentius contemplati, viderunt sedere immobilem , innixum abaco tacitum, totoque vultu inardeseentem a pectore alta suspitia ex
108쪽
oculi uberes lacrymae prorumpebant. Tandem, redeunte animo, Lib. III,
ne epente surgit, de manum abaco incutiens, Ahu ignavum i ςlamat, velut amatus Numine, ah metietiosum i discine pro nihi- έρμη a quod DEUS endis Antequam circumagatur annus ,
μι-M DEO MAE Funesta Magistratus , nondum anno
vertente, mors veritatem praedietionis comprobavit. Haud minu asseveranter vere denuntiavit necem imminentem illustrii Juvςn reminae, quam turpibus expedire laqueis frustra dudum Len-xRVerat. Nimium diu, inquit, ventillio res stis. Moram per m cem brevi iaciscetur Paucis phst diebus colloquentem cumgm-h plumbea glans, e ferreo tubulo per errorem emissa, intere mi Haec aliaque id genus exitia, qua iviro fancto praenimitata
tu ille nemo nescie t, urbem universam petiei ruerunt. Narra
Ἀδtur lugubris multorum improborum exitus, qui ad bonam seu gem Vitanti, o instanti mo em gerere pertinaciter detrectave x/0ζ Hinc plurimorum metus in ex metu fatus Neque vero mise ΠQrem adhibebat curam ut eos a lapsiu prohiberet qui periclita '
d/Πtur in lubrico quam ad erigendos qui 'm lapsi erant Sicet ri
puςi a pauperis, tarentibus orbatae, at eximia forma praedita: μιι, reum pudorem admirabili sortitudine, & cujus pauca extant exempla utatus est Hanc civis opulentus promissis illectam seduxerat Isimque locum in quem conveniret, assonaverat. Admonitus Regi λςcurrit. Impudicum viri sancti praesentia conturbavit mox tamen ex illa trepidatione recreatus, ut isthi negotii tibi es, tot trinquit o re a sies, quae ad uis Ἀμαση in m retulit Regis, unovictita hanc fervem, quam tri Ura rasaco lupi, DEO erVu Recede riter, subjecit libidine atque iracundia aestuans Si pergis , magno tibi flabit audacia. Mi pudicitiae patronus sortiter ac libere negavit se recessurum donec Virginis pudorem in tuto collotasset Celerum , addidit, -- μω hi amoror. iu de mihi ae reorum arbitrabor fumror tuo immolatum cadere Ad haec suriosius , jam non sui po-tζns, stricto gladio in obvium ruebat Et Regis, veste ad excipiendum vulnus diloricata, Praestosum, clamat: nam tandem da tu sanguinem ro Chrso fundere. Feri, macta. Euo
everbos nequivi hoc fortis e mea morte consequar, ut eccareri'. ' verbis, atque adeo interriti vultus, qui nihil mortale a M, Onstantia, cecidit subito repressus amentis furor. Tre- Udς ς proripuit, dum Regis puellam in securum detulit locum,
109쪽
Lib. Ili ubi vitam innocentissimam duxit acceptum a DE servo benes Hum immortale praedicans, quem, ut pudicitiae suae oblatum sibi disevinitus custodem semper agnovit.' Innumeras ex eo genere seminas, quae venalem pudi iti/m zz.is Vulgant, a P. Regis in viam salutis reductas testati iunt Petrus erasinoia Manc Generalis Episcopi Aniciensis Vicarius,' alii complure., δε- ur quorum legitima testimonia litteris publicis habntur consignata. celere ac periculo liberatas dividebat in varias aedes minime lu- spectas, ubi essent contra vim Minsidia clausae ac munitae. 31-d'm lebat eleemosynis proborum ae liberaltate, quam nitio cum
Ostiatim corrogaret, vetuit collegii Rector ne faceret, cogniti, quo
rumdam ganeonum ocis, quibus odio cludibrio caritas Regia erat. Paruit ille quidem sed quod facere per te se vetabatur, id per administros suae pimatis de vicarios praestabat Principio δ' trona dives, accepit domi suae quatuor ex illo seminarum pinni tentium grege, deinde sex denique decem , adjuvantibus aliquot nobilibus seminis Cum autem illa praediorum siuorum sere mnes fructus, de rem amiliarem ad sustentandum hunc numerum conferret questi lint cum servo DEI matronae cognati,' istud onus ab ea depellere studuerunt Obstitit Regis, d eorum que
Malorem illi solicitudinem injecit illa ipsi nobilis matrona,
quae poenitentes mulierculas alebat domi suae. Haec acetaoIem collegi d se male metitum existimans, incipib recentis doloris astu renunciavit viro lancto, sibi neque volunta e praeterea, neque a cultatem siuppete e tectum de alimenta novis istis ac molellis hospitibus ministrandi onus hoc alteri quam primum imponereto sinminus se omnes continuo dimissuram. Haec denuntiatio P. JO- nnem Franciscum tanto gravius conterruit, quanto a persipecta matronae virtute videbatur alienior. Repentini consilii ac doloris causam introspicien, , δε- consentaneum, inquit pietat , qμώ
prositer', putas abjicere opi DEIob injuriam, quam tibi ab o-mme sectam suspicaris, credius poenas a tot innocentibus animabus repetere quo suo tandem merito peccatum a te non asessum tu antes Haec oratio lepore quodam humanitatis de benevolentiae condita, vim omnem, quam sperabata habuit. Collegit e mulier, eque imprudenti dolore parum fortiter victam conseis a reniam errati postulavit. Cum Dissilia πιν Corale
110쪽
Cum agmen istud muliebre variis locis sparsum aliquandiu Lib. V.
rebus ad vitam de pietatem necessariis instruxistet venit illi in Domum mentem universas communi tecto claudere. Continub amici plu.' ribus verbis deterrere conati fiunt, ne rem arduam sit peret. Prae-z' ' te molestiasis selicitudines, quibus novae familia , cum primum piendis instituuntur, laborant, non defuturos, qui negotium disturbare Grava- conarentur. Sed viros Apostolicos, cum agitur DEI gloria , nul- li morantur obices, nulla pericula retardant. Regis explorata crebris precibus DE voluntate, de implo. rato Superum praesidio, ante omnia certiorem de suo consilio Episcopum secit, quo inconsulto nihil aggrediebatur. Exposuit comruptelam juventutis, per seminas piofligatae pudicitiae invectim cum gravi iustaque populi offensione Qquerela Mentem sibi aDEO, ut confidcbat, injectam fuisse, cunctas una claudendi domo, ubi, certis legibus d accurata motum diiciplina regerentur. Ea maxime via provisum iri, ne relaberentur in pristina flagitia, de constantiam in iiscepto melioris vitae consilio tenerent. Praesiit optimus, idemque sua ponte comparatus ad amplectcnda omnia, qtaae ad promovendam de fovendam in suo grege pietatem pertinerent, laudavit consilium, sectile DEI famulo ad illud exequendum, adjutorem & patronum promisit. Admonito hunc in modum de conciliato Episcopo, Regis de re tota deliberavit cum Petro emane, Episcopi Vicario Generali, de sibi amicissimo ille, considerata mali gravitate, ac necessitate remedii, mentem viri lancti vehementer probavit Sc quidquid in se opis atque auctorita is foret, est pollicitus. His ita cum Episcopo dc Vicario compositis, oegotium in vado esse videbatur. Eo confidentius adiit collegii ACctorem, rogans, ut opus approbaret, illudque consiliis suis rubernaret. Is erat P. Sebastianus Mneau, vir sane probus, at paulo timidior, ad omnes difficultatum salebras titubans atque adha, rescens. Tum autem partim favorabilis ac propitius erat P. Joanni Francisco, cujus servido, licet prudenti, Zelo saepe se in graves metus de angustias conjectum suisse meminerati Ad primam novi contubernii mentionem expalluit. Neg bat id fieri posse sine perturbatione de querelis totius civitatis videri sibi penitus omittendum opus tam lubricum , tam periculinsum. Fatebatur P. Regis non vacare opus periculo ac dissicultate' sed futurum sperabat ut faveret piis conatibus divina benignurax, qua fretus rem tentabat expertum se fuisse non semel prae senis