장음표시 사용
21쪽
jam antea Plincipe3 arrogabant uti superiori g. 2. est demonstratum. In ipso rum summorum Pontificum promotione , non secus ac in caeteris conventibus Ecclesiasticis , recepto etiam uis interveniebant , ni fallor , Imperatorum Legati , ita ut haec Carolo non
speciatim , sed tanquam Regij fastigij
& Patriciatus Romanorum, qui postea in Imperatorium titulum transiit , appendices, adjecta fuisse crediderim. Et tamen Sigeberti hanc narrationem Variis arIumentis convellunt Annalium Ecclesiasticorum scriptores. Ulut sit, qualecunque hoc jus remisisse putatur Ludovicus pius pacto illo donationis, seu confirmationis, quod adducitur incan. ego Ludovicus 3 o. iam solus Iaudata d ainct. 63. & ab eruditissimo ac religiosissimo viro Jac. Sirmondo S. I. Presbytero accuratius refertur rom. 2. Conc3tior. GAE. Apparet nihilominus jus illud agnitum aliquatenuS confirmatumque fuisse a Stephano V. cap. quia sancta x g. eiusdem ΔΗ. At iaHadriano II. promovendo minime servatum memoratur ibId. can. seq. Hadrianus autem IV. tempore Caroli crassi decrevit ut Pontifex designatus , sine praesentia Imperatoris aut Legatorum ejus consecrari possiet , teste Sigonio ob. s. de regno Dalba, quamvis Leo 8 , n. in Sanori 13. ibid. Othoni I. Jus idem in electione Pontificum concessisse legatur , quod Hadrianus I. C
22쪽
PRAEFATIO. 13etolo magno attribuisse dicebatur: seruntur tamen non tantum Henricus I. qui Teutonico resno contentus, Italica minus curavit ; sed & ipse Otho electionis illius libertati nihil le allaturum ampedimenti pacto interposito cavisse eam 32. - . cst. Othonis successores, tum Saxonicae, tum Suevicae stirpis Cassares, multum sibi in constituendis atque amovendis Pontificibus sumpsisse , tota illorum temporum historia docet. Francorum enim Regum , tanquam praecupuorum Ecclesiae defensorum honori datatum, ut de electione celebrata confestim
Ad Episcoporum Electionem quod sp ctat, Caroli magni Constitutione, quae ca= m
habetur Capitularium lib. I. cap. 84. & quid in ante citatae 63. distinctioni a Gratiano italia inserta est , enu. Sacrarum 34. sanestum G rm
fuerat ut ij Canonice, id est, secundum priorum Conciliorum placita crearentur. Ab eo tamen usu recessisse Lotha rium Caroli nepotem ipsiusque posteros indicant Leo 4. aliique antedicti Pontifices in cam Reatina 3 O. uterior busquem' seqq. canonibus. Eaque lex ab Imperatoribus Germanicis non semel vio lata , ingentibus inter eos atque Pontifi-Ces turbis atque adeo bellis causam praebuit ad Concilium usque I aterane in I. anno II22. in quo Hemicus v. Imperator investiturae Episcoporum, quae per annulum & baculum fiebat, tandem renunciarit; concessitque in o.nrubus
23쪽
i ΡRAEFATIO. Ecclesiis fieri Electionem , & liberam
consec rationem : & vicissim Calissus II: consensit ut Electiones Episcopolum,& Abbatum Teutonici regni,Cuaeque aciid regnu tertinerent, in presentia Imperatoris fierent absque Simonia, & ali-rua violentia r ut si qua inter partes is cordia emergeret , Metropolitani de Provincialium consilio vel judicio, saniori pani assensum, & aurilium pra beret : Electus autem Regalia i id est dominia & jura profana, in unamquamque Ecclesiam a Principibus collata in per sceptrum ab eo reciperet. Haec ad elucidandam Distinctionem illam Gra
tiam ε dicta sint; quam autoriS ataxia non parum obscuram reddidit atque in
jaidarum Caroli calvi Constitutionibus, Epis o posti riο- palium dignitatum, per Clerico um ma- xime sufflagia canonicὸ deferendarum Ieses non semel iteratae fuerunt e taneum tamen invaluerat a Carolo Martello, ut creditur, invecta consuetudo ; ut posterioribus adhuc Carolidarum tem potibus Ecclesiastici honores , non secus ac profana dominia laicis, & militaribus viris , atque aulae proceribus saepenumerλ assignarentur 3 nec raro Abbatis, perinde ac Comitis titulus , propemodum inter palatina ossicia numeraretur. Cui vitio , Regni per ea tempora Calamatates, ωCarolima stirpis in Italia
24쪽
primum , tum in Germania quoque, ac tandem in Gallia extinctae , eversonem astribere non dubitant Ecclesiastici Scriptores. , atque in primis, priores
Αt melioribus auspiciis,ut majori reli- δε glanc, Hugonidae' seu Capeuingi, Reges, i Ecelesiae non minusquam regni sui jura rtuenda susceperunt. EjuS rei exemplum illustre Paulus AEnullus refert lib. 3. hist. in Electione Leoterici Archiepiscopi
Senouensis, memorans comitia Angendi eius Pontificis , consensu sacerdotum .
Civitat is, Episcoporumque es a Dr ω-cia approbatione , ac Pontiscis Romania corstate, Reg si e nutu celeb1ata, at
que a Roberto Rege illatum Reginalta: civitatis .Comiti bellum , qui cum Bau noni, Fromundi fratris sui filio , praelatum Leotericum indigne ferret, Seno- nes tyrannide opprimebat. Observat lib. . s. idem Historicus profanum Ceo nobiorum opes procelibus attribuendi moremiab. eodem Rege stantum. eaque in re Henricum Regem paternae cincti talis fuisse aemulum. Cum eodem IEmi
lio narrat Papirius Massono lib. M. post Concilium a Paschali Pontifice apud Tricasses habitum, a I udovico VI. jura Sandionysiani Coenobij adversus Burchardum Montinmurenti3 dominum, Ecelesiae Bellovacensis adversusi DrogOnem Monciaccnu,& Ecclesiae, Rhemem. sis adverius Ebalum. Ruoiace em sos
25쪽
titer armis vindicata. Quamvis autem Ludovico fidelitatem per manum & sa - cramentum, exemplo caeterorum Regni Antistitum, facere eodem tempore Coactus fuerit Radulphus, Ecclesiastici ODdinis judicio, Archiepiscopus Rhemen-ss creatus, quemadmodum testatur Ivo Carnotensis epistola ad Paschalem Pamea de re scripta ue atque hoc pristinum jus Reges semper retinuerint: non ta men Germanicorum Regum Caesarumve imitatione, investituram Episcoporum, per annulum & virgam, sibi arro
m D. Quod attinet ad Abbates, quos Graeci
Matum Archiman iras, quasi mandris, id est El. Hone. cellis monachorum praepositos; hegume nos quasi praeeuntes , aliisque nominibus vocant: satis constat eorum Electionem
monachis cujusque Coenobij esse permissam , ut qui omnibus est imperaturus , omnibus , aut celtὸ majori parti probetur. Ea in re minus paulo varius fuisse usus videtur, quam in Episcopis eligendis r attamen propter Abbatum non minimam apud populum, & Episcopali fere supparem autoritatem, nihil hic quoque sine Resum nutu in majoribus Monastesiis fieri jamdudum obtinuit. Nam nec generaliter publici ulli conventus eo Inconsulto haberi debent: &rei publicae interest non solum motibus ac doctrina idoneos muneri; sed praeterea Principi fidos , nec uniVersae na
tioni suspectos legi qui n agnis sodali
26쪽
tatibus praesint. Hujus rei minorem, etiam Episcoporum causa primis Romanorum Imperatoribus fuisse curam nihil mirum , cum religione Christiana vix ultra Romanos fines progressa , non esset
quod infidos sibi, aliique dominis addi Aos fore Praestiles facilὰ suspicarentur. Qua ratione Philippi Augusti temporibus promoverentur Episcopi & Abbates docet ejus in Syriam navigaturi , sive
mandatum , sive edictum anno I 228. compositum quo cavebatur, ut , si forte contingerer sedem Episeopalem, vel aliquam Abbatiam Regalem vacare Canonici vel Monaehi ad Reginam , s cujus regimini regnum committebat venirent , liberam eligendi potestatem peti--ri ; quam sine contradictrone concederet. Regales Abbatiae intelligendae videntur a Regibus constructae, aut locupletatae : praesertim vero in propria Regum ditione atque dominio, extra optimatum scilicet provincias sitae. Sed quemadmodum Canonicos, ut eligendi jure fruantur, sacris ordinibus esse initiatos necesse est, Clemene. 1. de asta. π
uat prasi. ita & monasticam Regulam professi , ac solemnibus votis adstricti sint oportet , qui in Abbatis alteriusve Regularis praefecti Electione suffragium
ferunt. ωρ. ex eo 3 2. de elect. - 6. Nec
vero cunctis vitae monachali publicὰobstrictis id juris statim competit : saepe enim certum a professione tempus exigitur, prout cujusque ordinis, aut Con-
27쪽
grςgarionis legibus definitum est. Idem vero in monialibus Abbatissam , ac in monachis Abbatem sibi deligentibus ob-
IX. De M Sacerdotia, seu Praebendas, aliaque coli i qne minora Beneficia nemo nescit Jure Com- ώ mum ab Epii copo cujusque civitatis intra rritorium conferri, ut pote cu- ,.s potestati S J nriclinioni, tam Cleriri, quam Ecclesae omnes, ac religiosa δ a , mrumque ordinatio subjaceat rquod apertfl non tam constituunt, quam declarant Aurelianensis 1. aliorumque
fumo . seqq. x. quaest. I. Et san8 cum a nemini liceat proprio nutu publicum sibi orsicium vindicare uelong/ potiori ratione sacra attingere nefas erit, essi haerarchae autoritate designatis. Nee nrari qumquam, ait D. Paulus ad Hebr. r. sumit μοι honorem , sed qui vocatur, Deo sanquam Aaron. Verum non Epiccopis modis, sed& Αbbatibus, caeteri iaque Pra alis Ecclesiasticam jurisdictionem suo jure exercentibus , qui ordi- . nard vocantur, facultas eadem concessa est conferendorum heneficiorum quae
cuique subjecta sunt: quod quidem jus vel consensu Episcopi , vel legitima
praescriptione introductum videtur, ex cap. cariis pacto is M. e. de ιμνe pa-
X.missis Palmis quidem religionis Christiame
28쪽
, Cum oblationes, Decimae dein-I Q , ς ELEque res Ecclesiarum , secun- Em in postolicas Regulas, per Synodum H invi chenam innovatas lut ex can.sine 2I. AEc seqq. j. 7 α' s. pax ex iri manu essent Episcoporum; cum 'me omnes Clerici, primorum exemplo Fi HQlium, communem agerent Vitam :
Qisquis Ecclesiasticis ord1nibus initi Σatur eidem assignabatur cum di bitos hi Peridio, certum in Ecclesia ministe-zi m 3 a qua injussu Episci pi recedere exitum, ut colligitur vel ex crin. meri---σ - . dist. I. Igitur absolute ,& fine tituli ac praebendorum id est ad victum necessariorum adjectione , quemquam ordinare insolens , & nominatim prohibitum Chalcedonensis & Placentinae
Syndoruin canonibus eu e in Io. d/Η. exstant, eo que spectat etiam crin. ' rumdam s. di'. 74. Deinde auctis, cum fidelium numero facultatibus Ecclesiarum, & Clericorum in mi ori copia imminum serv re , ut paroelias, deci mamque, ita & reliquos proventus dividi placuit , descripta cuique sua proprios in usus portione. Id in iis qui per longἐdillitas paroedias sparsi erant, fere jam
necessarium, tandem generaliter receptum est 1 ut unusquique res Ecclesiae, veluti quodammodδ suas, di, gentiast ceraret; nec, quod plerunque fit, tal -- quam communes , negligeret. Ppitiones illae Beneficia circa nonum, opinor , se-e culum ὀici coeperunt, nomine , ipsoque
29쪽
propemodum usu ab armata in sacram militiam transtato. Ex eo paulatim invaluit ut ab ossicij & beneficij assignatione
ordinatio sej ungeretur. Cui pravo usui non pauci magnam partem adscribunt malorum , quae posterioribus seculis in sacrum ordinem irrepserunt. Indo quippe factum ut dum plerique sterili facerdotio , absque ministerio fructuque ullo , non tam decorantur , quam onerantur ; alij ' coacervatorum honorum & ex his redituum Ecclesiasticorum pondere, contra pristinum morem, contra Lateranensis 3. Oecumenici aliorumque Conciliorum praescripta, opprimi gestiant :& qui sepe unius Clerici partes dignὰ
obire aut nolunt , aut ne possimi quidem, plurium commoda cum titulis occupent. Et tamen nec in uno eodemque corpore ejusmodi confusionem admittit natura, quae singulorum membrorum ossicia ita distinxit, ut nec auris videat , nec audiat oculus. Qua de re post D. Paulum ad Rom. 12. Gregorius I. Pontifex can. x. dist. 89. disserit. sicut ιndecorum eminquit , in corpore humano ut alterum membrum aiserius fungatur Qicio : ita nimirum noxium, simulque turpsimum
es , si si gula rerum ministeria personis Midem non fuerint distributa. Justis quidem de causis, & necessaria cautione adhibita , haec in sublimes & literatas
personas indulgentia in majorem si quando Ecclesiae utilitatem cedere p et ut ex cap. de multa 18. m Dei e.
30쪽
sunt cuique rei metae, nec temerὰ Vulgandum , quod tunc demum jure fiet, si
Ecclesiarum aedificatoribus quint. j m Yt nseculo permitti coepit ut in sacriSaedibus tu . p. aut altaribus cujusque sumptu erectis tronat dotatisve ordinandos Clericos Episcopo absque tepulsa commendent : quo in honore jus sacri patronatus maxime Versatur. Atque hinc factum est ut Episcopalis beneficiorum Collationis duplax sit genus; alterum liberum, quod propriὰ nomine Collationis intellig1tur ; nece sarium alterum & coactum , Instituti nem vocant, quod posita sit in instituendis sacerdotibus & Clericis per patronos oblatis: 'ni, modo idonei fuerint, rejici
nequaquam possunt, can. 12. decernrmus Avi. 7. cap. silud, de jure p
De Flectionibus priscis earumque se ma, & Regio in iis jure, qui plura Volet , consulat, praeter jam laudatum Sita mondum& Ren. Chopinum , imprimis
Fr. Florentem Antecellorem Paris. ad r3t. Decretal. de Elect. Antonium Dadinum Altasserram Anteces rem Tolos. lib. I. de Ducib. π Comitib. Provincia cώρ. T. Commentatorem tractatus Pithoeani de Libertatib. Eccles Gallic. arric8. &earumd. Libertatum Probationes V, x I Pr Quo tempore Pontifices maximi, tau ἡψkaquam ordinarij ordinariorum,exti aspe- mi Pomm