Specimen juris ecclesiastici Gallorum proprii in tres partes distinctum quarum 1. continentur Pragmaticae Sanctiones et Concordata Francica et Germanica. Itemque Summa juris regaliae caeteromque jurium regiorum. 2. Indultorum varia genera. 3. Legator

발행: 1680년

분량: 105페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

61쪽

pRIEF ΑTIO. Civili, per quinquennium nisi utroque

parente nobili nati fuerint : his enim Juris fac calaureatum post triennium adiscipi licet: at in Theologia Bacca laurei simplices nonnisi post sexennium stud ij promoventur. Doctores & Licen tiati in altero quidem Jurium, vel Medicina post septennium : In Theologia post decennium, quemadmodum & ejus dem Facultatis Baccalaurei formati. Sed nihil refert utrum in unius scientiae, an in plurium studio id temporis impensum fuerit; mqdo a Logicalibus , ut Vocant,

tempora numerentur: nec refert in una& eadem an in pluribus Academiis operam literis dederit : nam utroque casta conjungi tempora ostendit Rebussus in

verbo A Logicnob. ubi probat etiam post gradus lauream , perfici tempus studij poste, quod posteriora quoque Senatu consulta sequuntur. Verum stud ij tempus per literas vel totius Academiae, vel Facultatis, in qua quisque studuerit, sigillo munitas , &Scribae manu subscriptas probari oportet. hSed Nominationis literae ab Universi tale manare debent, non ab una aliqua Facultate aut Collegio. Quorum quidem omnium literas gradus nimirum,

temporis stud ij & nominationis , cumncbilitatis testimonialibus t si ejus favore C raduatus nitatur, j jubent Concordata

62쪽

DRAEFATIO. Hm QI arive vacationem benefici i , idque

at toriis , Ordinariis collatoribuS, aut eo iam V i Cariis signari, edito autographo, e QκQ-ylo earumdem tradito per pudicrim instrumenturn, Notarij suc Apol holici, sive Regij opera confectuna duo- bos acti, ibitis testibus, iisque haudqua-Rnam Cuspectis; ita enim cavetur edicto Heriri Ci II. anno ISSO . promulgato. D ebent pr aeterea G raduati quotantiis, x Vmpore Quadragesimae, nomen & co- DOmen quoque situm denuo insinuare COIIatori ex Pragmatica Sanctione, alio

Rrat Co anno quo nanc nominis & cognomiciis exhibitionem renovare neglexertrit beneficium vacans petere non po

terunt.

Illi autem Concordarum legi ingratiam Graduatorum constitutae , Omne Sordinarij Collatores subjacent , quo rum collationi aut prauentationi tria saltem beneficia subjiciuntur. Excipitur suminus Pontifex , cum jure piae- Ventionis utitur, itemque Patroni laici Reliqui ea lege sic tenentur obstricti, ut post debitam requisitionem , conserendi beneficij vacantis necessitas imponatur,& sede vacante devolvatur ad Capitu lum collatio , tanquam necessaria r quin etiam a Senata cujus ea notio est, aut alteri mandetur facienda collatio , aut repulsa loco tituli habenda , exque ea possessio adeunda pronuntietur. Quod tamen ita intelligendum est, si GraduatiS

u iij

63쪽

intra tempus ejusmodi requisitioni praefixum, semestre scilicet , conqueraturm collatum alteri beneficium vindicet. Huic autem Scholasticae nominationi obnoxia sunt omnia beneficia , si jus

Concordatorum spectemus, praeter dignitates electivas, in quibus observatur forma capituli quia propter de eiect. &quorum i vacatione Ecclesia Pastore vidua censetur, utpote quae Regiae nominationi per Concordata reservetur. Sed

Henrici IV. Edicto , quod editum est

anno I 6o6. subtractae sunt Graduatorum

Juri dignitates Cathedralium quidem

Ecclesiarum omnes, Collegiatarum vero primariae, quod tamen non usquequaque servari audio. Verum ut beneficium Graduatis de beatur , necesse est ut aut morte Vacet, aut certὰ frauduleuta permutatione ex glossam Probo in Pragmaticae Sanctionis titulum de casiationib. g. item quod omnia, in verb. permutationis. Praesumitur Vero permutatio fraudulenta ex tempore Graduatis assignato ; infirmitate resignantis beneficiorum permutatorum inaequalitate, & cognatione seu assinitate, vel familiaritate permutantium ; qua de re videndus Molineus ad regulam Minis is resignantib. num. 12. π seq. Ac Rebusfus in Concordata de costationi b. g.

volumus.

In nominatis id observatur, ut specia liter tanquam nominatis seu jure nominationis beneficio donati dicantur in ipso

64쪽

PRAEFATIO. 3I

ollationis instrumento, si aliquo eorum aensium qui nominatis atriibuti sunt,:i ha fuerit. Cum autem is inter eos anteponendus eniat Cujus antiquior est nominatio: si Ortὰ plures in eumdem nominationisi Cm Concurrant, qui contendant idem eneficium sibi deberi ; tunc Graduum Facultatum ratio habetur; ut Doctoricentiato, Licentiatus Baccalaureo prae-riatur . & in pati gradu servetur ordo lentiarum, & sic primus locus Theolo-iae , secundus Juri Canonico , tertius uri Civili, quartus Medicinae, quintus ritum Magilherio debeatur ex Concor-

Sed qui in Academia Parisiensi perptennium eas scientias publicὰ professimi, reliquis praeponantur, ex art. F4.f.εtutorum Facultatis autoritate Henci IV. instauratorum, & Senatuscon- illo comprobatorum, dum tamen temue professionis beneficium non posse-erint cui animarum cura incumberet, uod fieret contra eadem statuta ca . 63.

onnulla quae huic privilegio ansam de-ς runt , quaeque postea bequuta sunt,

uic Spe timini sub speciali titulo inserta

65쪽

' Iic collcctioni Concordata Ger

nica. quod in nonnullis hodie Regis Christianissimi ditioni subjectis regionibus locisque vigeant, I otharingiae puta Epis

copalibus, atque Alsaria. Ea Concordata Sanctione Pragmatica posteriora, Concordatis Gallicis antiquiora sunt. Anno quippe a 4 . cum de Reservationibus Pontificiis , aliisque Curiae Romanae, ut Vocant, gravaminibus Germanica

natio conquuta esset ; iis temperandis haec inter Joannem Sancti Angeli Cardinalem Nicolai V. a latere Legatum, &ψ Frideri cum III. Imperatorem Principesque Germaniae inita sunt Conventa, quibus loco Mensium quatuor per quos vacantium BeneficiorumCollatio, secundum Romanae Cancellariae styluin , ordinariis in sua cuique Dioecesi relinque, batur; sex iisdem menses indulgentur, aliaque conceduntur quibus ejusdem styli asperitas mitigatur. De his videndus Georgius Bracen Canonicus Augustanus in Collectaneis ad ea Concordata: ut i quaestiones non paucas ad ea pelti-

66쪽

ientes tractat ac decidit. Cum autemost Martini Lutheri secessionem, Re-ervariones Apostolicae per Germaniam rurni coepissent, & Praelati ac Principes eservatorum Beneficiorum Collationes Oritra Concordatorum formam sibi ar-ogarent ue Clemens VII. ab lais attentata rata Omnino pronunciavit , constitu-one sua anni Is 3 . Gregorius vero III. alia Bulla anni Is 6. quod Nicolai Concordatis permissi in ordinariis .lit, Beneficia mensibus Pontifici assi

meta Sede donatus intra trimestre apareat : id sic esse accipiendum declara it, ut ad excludendam ordinarij colla-onem sussiciat intra illud tempus alicui onccssiuri fuisse beaeficium , licet is

ut tri stre jus suum in loco beneficij

E IN D V LTIS IN GENERE. C A P u T VIII. Ndultum Apostolicum nihil est aliud L quam concessio aliqua contra regulas Iuris Communis in Curia Romana usi ali , ex gratia & privilegio, certar per-bnar, ratione ferme dignitatis, attribu o, a summo Pontifice facta. Indultorum in Gallia usu receptorum ria maxime sunt genera : quaedam enim

67쪽

I. Bens eia pro vinciarum

ues P R AE FATIO. Regibus concessa sunt quasi in supplementum eorum quae Concordatis deesse videbantur , ut Clericum idoneum ad vacantem Ecclesiasticam dignitatem seu beneficium majus Pontifici nomin re possiti quaedam iisdem Regibus data ut beneficium primo vacaturum alicui dnumero Senatorum Parisiensium , sive ei quem Senator elegerit, conferri mandet : alia vero Cardinalibus competunt ut Collationis suae beneficia liberius concedat quam Romanae Curiat usus f rat. Indultum vero quo certa Beneficia ad Nominationem regiam , vel Prasati Collationem pertinentia, Regulae vacantium in Curia eximuntur , aliorum accessio, & velut lacinia videri potest.

Nominationis ad majora Beneflcia , qua Concordatis non comprehensa dicuntur, ct Breviabus de non Hacando in Curia,

deque Monasteriis a lege N ο-

minationis immunibus. CApuT IX. FOEderis Bononiensis a Francisco I. cum Leone X. contracti tabulis non Omnium majorum Regiae ditionis bene-

68쪽

lcioium Nominatio continebatur: quae-am natura sua , seu qualitate ; alia situi regione huic legi' eximebantur. Ra one quidem situs quaecumque post Casum VII. regno Francorum accesse- mi , ea Nominationi regiae subjacere Pomana Curia negabat. Etenim Con-γrdata Bononiensia vestigiis Pragmatie Caroli VII. Sanctionis inhaerebant, i demonstratum est. At Pragmatica metio non nisi Ecclesiarum & Mona-eriorum Regni R Delphinatus memi-:rat, Delphinatu a regno expresse di-ncto, quasi Delphinatus extra regnum et . Ea distinctio, sive ex pacto, sive

illorum temporum errore nata nullo vera idoneo fundamento nitebatur. Itim Delphinatus, Provincia, caetera

e Burgundici olim aut Arelatensis reii regiones, suos quaeque Duces, Cotes, Delphinos habuerint: quia tamen eo qui alteri subjectus sit, res sibi a mino creditas , fideique de adminiationi suae commissas adversus Domi-m usu capi, nulla Juris ratio patitur; aret per Bosonem , Viennensibus Vi . isque populis a Carolo Calvo praepo-lm, ejusque successores, sive Burgunorum , sive Arelatensium Regum tiam affectantes, supremum earum reinum dominium a Gallici nominis ma- ate, propter autoris malam fidem &duellionis vitium, nullo unquam Juavelli potuisse. Quin nec Regum no- rum consensus, si quis proferreturi: Carol. VII regno accesserunt. Concordatis non compre-

t ste

69쪽

gumque posteriorum perniciem rite detraheret. Quad ad regiorum jurium commossa pertinet, quae in omnibus fero imperij Francici provinciis , earum moderatores paulatim , mutatis in fetida patrimonialia praefecturis, & regibus forte per calamitosa rempora non omnino reluctantibus, ad te rraxerunt: Ea cum

ad imperij corpus successione foederi- . busve reversia , vel sisto vindicata sunt,

runt. Unde quemadmodum Normannorum Ducum , Tolosanorum , Trecensiumque Comitum patrimoniis regio adjunctis, non idcirco eorum titulis , quasi amplificato regno , seorsim usi sunt Reges nostri, Regio, ut antea, contenti :sic nihil erat cur adjuncto Delphinatu, aliquod inter hanc caeterasque regni provincias discrimen constitueretur. Quia tamen is eorum temporum usus erat ; sacrae in Regno ac Delphinatu politiae Pragmatica Sanctione datae sunt Leges, atque hoc exemplo in Concoresatis regiae Nominationi addicti sunt Episcopatus & Monasteria in Regno &Delphinatu, Comitatibusque Diensi &Valenrinensi constituta , nulla Provincialium aut Britannicorum facta mentione , licet Provinciae Comitatus a Ludovic I XI. temporibus regno adjectus fuisset: Ducatus etiam Britanniae possessio ad I udovicum XII. hinc ad FraΠ- Ciscum I. uxorio jure pervenisset. Sic

70쪽

PRAEFATIO. CIm in substantialibus institutis Sanctio

agmatica everteretur , in accessoriis

jusmodi scrupulose retenta est. V c-n a Leone X. Indulto speciali quod in Parte L. insertum habetur , attrita fuit Francisco I. facultas , quoad eret, Nominandi ad utriusque provine Ecclesias ac Monasteria ; adjecto, a Concordata, pacto confirmando- 'n privilegiorum , si quae ejus generis

1 cibus Britanniae, Comitibusque Pr iciae concessa fuisse probaretur. Pr lium & eidem Breve sive Indultumaminationis ad Mediolanensis Duca- beneficia. Praeterea g. per praemissa, de regi Ad QEχ ὸ-

aelaturas nominat. eXceptum nomi- ta etiam

ini fuerat jus Capitulorum & con O , ituum specialia, sibi praelatum eligen-

, privilegia a Sede Apostolica obti-h,

ntium: quae cum eo pacto a lege No-Ingi Ita. nationis regiae exempta effent , Rex leni in his Electionum mala in diesidero videns , quae revocandis caete-ain Uectionibus causam praebuerant, 'rientiones scilicet rixasque perpers, pacta simoniaca, longarum litiumbages, sumptus infinitos ; a Clemente I. rescriptum impetravit, quo in gra ni ipsius Francisci I. dum is in vivisci et, suspenso privilegiorum jure, cim nouitas conccdcbatur, ad eas quo o Ecclesias atque Abbatias nominandi, ceptis ipsius consensu Primariis mos teriis quae per Generales suorum or

SEARCH

MENU NAVIGATION