Aeneae Sylvii Piccolominei postea Pii 2. papae Opera geographica et historica Aeneae Sylvii Piccolominei postea Pii 2. papae Historia Bohemica

발행: 1699년

분량: 133페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

21쪽

quam perire inedia dicunt, aut populum tueatur , aut meliori cedat, probris & contumeliis minas aliciunt. Primislaus tot angustiis circumventus , cum non tam armis, qVam sortibus Valeret, plebem paucos adhuc dies expectare hortatur, id si faciant, puellarum excidium imminere. Paret multitudo. Ipsis medio tempore sci ibit Val, scae, iniussu sitio optimates provinciae arma in eam sumpsisse, placere sibi eos subiisse poenas. Se illam filiae loco amare, neque invidero principatum, quae conjugis suae Libus discipula extitisset, imperium virtuti suae deberi, quae Lohemiam virili audacia bello attrivisset, se. nium suum regno.ineptum, neque filio impuberi gubernationem Credendam, monere ut arcem UUegradensem ex manibus suis accipiat, sic Bohemiam totam in potestatem ejus Venturam, filio quam velit partem faciat. Sibi privato, quod restat aetatis,vivere libeat ataque in agrum reverti, quem reliquisset invitus. Potestatem quam si-hi foemina tradidisset, jure optimo se foeminae restituere. Capitu Valasica suis artibus missaque puellarum cohorte , tradi sibi arcem postulat. Intromisi e virgines apud principem opipare epulantur. Inisterea prosilientes ex insidiis juvenes armati, puellas Omnes trucidant, nec morati castellum Dievigum cum excercitu petunt. Valasca rocognita, furore amens,cum paucis obvia egreditur, consertoq; praelio priusquam comites assint, dum strenue pugnat, inter confertissimas hostium turmas occiditur. Subsecutae virgines, ubi dominam cecudisse cognoscunt, non tam spe victoriae, qVam ultionis ardore cert men instaurant. Pugnatum est aliquandiu , nunc huc, nunc illuc victoria inclinante: ad extremum infeliciter praeliantes re minae, caesis quam pluribus, fugae se commiserunt. Subsecuti hostes, uno agnai ne victores cum Victis castellum irrupere, potiti ive arce, quicquid foeminei sexus inventum est, ferro extinxere, atqVe hoc pacto magnanimi juvenes dominatu scemineo Bohemiam liberarunt. Valasca 'inter freminas clarissimas numeranda, plus aula qVam seXui suo com frueret, insepulto cadavere jacem, feris ac volucribus esca fuit.

22쪽

De Nimisias quarto, ae Mnata quinto, Vom fiossexto, nec non 'nstio septimo Bo-

hemorum ducibus.

Rimislao ex Lihusia tres filii nati, duo immaturo rapti funere, in tertius morienti seni haeres dictus, Nimitiaus nomine, quod nudL hil excogitans interpretatur. Fuit enim stupidi ingenii dc pro sus iners: inter Porta oc concuhinas otio marcens. Molliciem eius fortuna confovit et quae pacem illi perpetuam dedit, nullo vicianorum arma movente, nec seditionibus studente populo, quem di tria virginum bella prorsus extenuaverant. Huic Mnata filius subsee tus est. Mnatam Vorcius, cui duo fuerunt filii, Vinflaus& LIratisi aus. Inter quos moriens partitus est terram. Vinsta Praga deducatus B hemiae cessit, inattilao Lucensis principatus, qui post Zacensis db

ctus est.

CAP. X.

De Greet mistio, qmi s Nectam dictuae est, o - Botimorum duce. Et gravi bello, quod ge sit cum patruo mo Gatiscio.

EX Vinclao natus est Greetomulaus, qui & Nectam dictus est, unucum timoris de pacis exemplum. Cujus ignaviam in animo voLVens patruus, optimum instrumentum ad subigendam sibi B hemiam ratus, arma movens plura adversus eum bella seliciter gessit. Quibus magnificatus S auctus, urbem condidit inter duos montes Mecdnam de Puhecham, quam de suo nomine Uratistaviam nuncupavit.Neq; contentus prioribus victorii novum nepoti hellum indicit capitalem poenaminterminans,qui gladii longitudinem arquam tes in praelio deessent. Jubet quoque purpuratos siuos falcones atqVeaccipitres stcum asserant, quos humana carne pascere velit, non ad c 3 Pugnam,

23쪽

sENEAE SYLVA

pugnam, sed ad caedem iturus. Postremo se nulli aetati parsurum dicit, ipsosque lactentes pueros ab ubere matrum rapi atque conladimandat, mammasque mulierum pullis equorum sugendas tradi. In-λlens sane ac superbissimus, ct mrtasse crudelior quam si vicisset a. Parte alia, Nectam vir muliere corruptior , trepidare atque pavere, nihil consilii, nihil spei habere, ultimam vitie suae cliem advenisse putare, non gladium intueri, non milites affari posse, alieno tamen ductus consilio se pugnae interfuturum dicit. Et accersito clam Sclarico nobili equite, figura corporis sibi quam persimili, animi vero striit uilia ne & corporis robore dissimillimo. Fuit enim manu promptissimus, ocaudaci animo, atque in primis rei bellicae peritissimus. Hunc suis aramis indutum, ac insignibus principalibus honestatum, quam paucia limis rem scientibus, clare ducis munia jubet. Multa interim vatum praesagia, staminarum quoq; spiritu, ut aiunt, pythonico imbutarum vaticinia exqviruntur. Ex quibus una placandos Deos humana hostia respondit, sic enim victoriam repromitti. Cui Nectam plus religioni quam armis fidens, caeso quem λrtes designavere iuvene, morem. gessit. In alia parte mulierem suisse tradunt, quae privigno hellum petituro, Urati flaum in pugna casurum, maioremque populi partem cum eo interituram praedixerit, posse tamen evadere juvenem, si sibi crederetur. Adolescenti se credere, atre imperata facturum respondenti, Jussisse ut pergeret, quando remanere domi capitale esset,

primum uvi obvius fieret Occidere, atque utrasque aures cadenti amisputare, M in pera recondere. Exin gladio inter priores eqvi pedes

signum crucis in terram sacere, qua deosculata , equum alcendentem fugam maturare. Pugna in campo, cui Thusico nomen est, commitatitur, concurrunt acies, magnis utrinqve viribus ac clamoribus certatur. Stat belli mrtuna diu anceps, multi hinc atque inde vulneram tur, prosternuntur, occiduntur. Ad ultimum Bohemi, qui non pro gloria, aut ampliando imperio, sed pro Vita, pro lacis, pro aris, pro uxoribus ac liberis in aciem Venissent, desperatione in virtutem verissa, audacibus animis invicto robore praeliantes, victoria potiunturis,

non sine Sesercii magna laude S sium ma gloria, cujus in hoc bellorum ars, tum virtus plurimum Valuit. Occiditur tamen inter praeliandum, S ut jusserat, in eo campo sepultus est, ubi prolium gestum, staque morte Vitam ducis, ct patriae liberationem obtinuit.. Parte

24쪽

. . HISTORIA BOI MICA. n

Parte autem alia , duce prostrato, quam paucissimi evaserunt. Munt adolescentem, qui noVercae iussioni paruerat, domum redeuntem suxorem suam, quam unice amavit, interemptam reperisse, ambabus carentem auribus, pectuscive con sum, oc quas hosti amputaverat aures, conjusis suae fuisse. stupentem tristenuive cognovisse. Tantum praestigia positati aut veneficarum carmina mulierum.

De infidelitate Duringi, qui malolai lium

sibi commisium interfecit, paruams com dignam dedit.

BObemi parta victoria, occisb Uratistac, terram eius serro atque

igne devastant: inventumque Uratistat filium impuberem,primcipi tradunt. Qui naisertus aetatis, patruelem educandum D ringo, ad Egram fluvium imperium possidenti , Uratistat potentissimo quondam comiti tradidit. Qui caeca cupidine captus, tamqvam initurus principis gratiam, puero super Egram, qui tum gi cie constrictus erat, perfracto gelu pisces quaerenti, gladio caput a stulit, tecum Pragam deferens, ubi ad Nectam introductus est, pro mrens cruentum Camissiliam, inquit, mum hodies,mavi, antperire hociaut te oporturi. Securius m utramvra aurem tosthac dormiaν, amulo re πιμblato. Motus haud aliter quam par erat princeps tam diro spectaculo, perfidiam,ala,nusia beneficia vincunt. Ut aleras puerum inon in .cciderias, e didi. Te neque meum ivperium, neque amici memoria, meost innocent pupidi miseratio retraxit ab scelere. At mihρ eineum parare volusi, tusanrgo meriti hac sumito pramis. Ex tribus mstrtibus, quam malueris optimnem habeto: aut gladio te sum confodito , και laqueo nurivit. 4uitur. aut ex Vispi densi rupe praceps ruito. Duruagus accepta sien entia, trualni arbore, quae propinqua luit, sese suspendit, alaus posteaquam diu remansit, arbor Duringa dicta est.

25쪽

fuit , s tandem cum uxore sua fide z

Christi suscipiens baptizatus ea.

' Eciam vero moriens , Nostiricum majorem natu filium haeredem instituit Dipoldo provinciam Surimentem testamento dimilit. Nostirico Borsivojus filius successit, ultimus Paganorum ducum: qui tamen dc ipse imperante Arnolpho Cae-iare, a beato Methodio mi avorum archiepiscopo, cum Ludmilla conjuge ad baptismiseratiam perductus est. Nongentesimo nonagesimo quinto anno post Christi salvatoris nostri ortum, Ludmilla iancta mulier habita, etiam miraculis clarissima fertur. v

CAP. XIlI. De situ Moravia, si atocopio, penultimo regeῖν. e iisdem, qui oe primus Christianus inter

SVatocopius eo tempore Moravis imperabat, Christianae religio

nis cultor , ct dignus cuius memoriam ad posteros referamus. Moravia trans Danubium jacet, cui ad orientem Hungari Pol nique regnum possident, Mora ui uncti amne, qui uomen reis gioni dedit. Occidentem solem Bohemi excipiunt: Australes meridi num: Septentrionalelatus Silesitae occupant. Ager vini stumenti vestrax, gens rapinis assueta, nulli tutum iter nisi armato potentioruque praebet. Hic multos annos regnatum. Hungari, Eohemi, Russani, Polonique, Moravorum principi paruerunt, princeps ipse Roma.no imperio. Caput regni civitas Volegradensis. Sualocopius regum penultimus, cum aliquandiu sesiciter regnasset, tandem Arnolpho imperatori tributum pendere rocusans, commisso praelio, cum tuom

. cadere

26쪽

HISTORIA BOI MICA. m

eadere animadvertisset, clam lese pugnae subtraxit, atre ut erat mutata veste incognitus, salutem iuga quaesivit. Cumq; ad montem venisset, cui Sambri nomen est, abiectis armis, equo dimisso pedibus iter fecit, ct tanquam viator inops, vastissimam ingressus eremum tam diu pomis arborum, atque herbarum radicibus vitam sistentavit, donec tres et emi cultores obvios habuit, quibus sese adjunsens,ulque ad extremum vitae perseveravit incognitus, patienter ac ledato animo incommoda quaeque terens. Ubi vero obitus assuit, accersitis' eremitis, nandum, inquit, φυιν fuerim novistis. Rex ego A foravorum ερυ-llo victus ad vos confugi, ct regiam vitam ct privatam expertus morior. Nuda regni fortuna est tranquisitiati eremi praserenda. Hic securus somnus dulces herbarum radico atque undas e cia ibi cura atque pericula nudum cibum, nultam potum non amarum reddunt. Q d vitam Ufata ded runt, apud vos felix peregi: in regno quicquid Vus transactum es, mora verius quam vita fuit. Sepelite me hic postquam anima corpus liquerit, Mor aviam fi deside praenici, suo meo, si adhuc vivit, haec nunciate. Atqvo

his dictis vita excessit. Arnolphus interea Victoria potitus, regnum Mora viae Suatoc si filio, quem de facio sonte levaverat, possidendum reliquit. Is ab eremitis edoctus de fortuna patris, quem cecidicse in praelio existimavcrat, corpus ejus ex eremo defossum olegradum retulit, atque in sepulchris majorum condidit. Fuit autem Sua loco pii filius, quanquam Christianorum sacris imbutus, minus tamen quam decuit, iacerdotes Dei Veneratus. Qui venationem aliquando facturus, archiepiscopo Methodio imperavit, ne ante suum reditum divina perageret. Expectavit Medodius ad meridiem usque; tandem negligi rem divinam veritus, Deo sacrificium coepit GTerre. Interea princeps, ubi se negloctum animadvertit, faciam ingrestus aedem , multitudinem canum intromisit, tubasq ve clangere jubcias, ad altare usque progi essus, convitia multa ingerens, vix manus a violatione sacerdotis abstinuit. Ob quam rem, paucis post dicbus Methodius in Bohemiam fugiens, regem extra ecclesitam fecit, regnoque sacris interdixit. ino facto, non solum archiepisco lis ledestia Moravia de fecit, sed in icipso quoque regnum extinctum est. Mortuo namque paulopost excommunicato rege, imperii Mora votum parte in Te tones ac Bohemi, partem Poloni atque Hungari diripuerunt. Methodius in Bohemia aliquandiu moram traxit, deindeRomam IE con-d tulit,

27쪽

tulit, ubi Datrem suum Cyrillum comperit, qui, baptizato qVondam Sualocopio, Moravis Christiana sacra crediderat, multasque alias Stavorum gentes ad fidem Christi converterat. Relarunt Cyrillum cum Romae ageret, Romano pontifici ilipplicasse, ut Sclavorum limgua eius gentis hom inibus, quam baptiZaverat, rem divinam faciens uti posset. De qua re dum in sacro senatu disceptaretur, inentqVenon pauci contradictores, auditam vocem tanquam de coelo in haec vel ba misiam: Omnis stiritus laudet dominum, O omnis lingua confitc tur ei. Indeque datum Cyrillo indultum.

De Spit igneo undecimo, ac Vra tio duodecimo Botimorum ducibuae.

BOrsivolus autem, conjunxque Ludmissa, Christianam verita.

tem amplexi, fidem cathoIicam inter B emos magnopere a pliarunt. Ludmilla filia fuit comitis Stamborii castelli Bizenite, quod postea Melinea dictum est. ει qua tulit Borsivojus duos filios, Spitigneum sic inadistium. Primus patri successit, lad moriens sine filiis , fratri principatum reliquit. Coniunx Uraclislai Drabonuiacia, mulier audaX S ad scelus prona, duos pariter filios viro peperit, Vencestaum Sc Bolestium. Priorem Ludmillae tradidit educandum, alterum ipsa enutrivm Alumni ex nutricibus imitati mores. Veiace laus pietatem coler. . mansuetudinem prae se serre, Christiana secravenerari, elargiri multa pauperibus, nulli noxius esse: Bolestius ido Ioram sectari culturam, honores ambitiose quaerere, adulterari, rape- .re, occidere, in scelera cuncta labi.

CAP. XV. De sancto Henc lao mst re, tertiodecimo, o fratre suo

Bolastio quartodecimo Bobemorum duc Aus. PAter suprema ordinans, Ludmilhe, Cuius integritatem prudemtia Tve optime nosset, Mousque liberi adolevissent, suberna.

28쪽

tionem provinciae dimiserat. Id aegre Drabonuciae su quae mam de Simonem nefarios homines ibinittens, socrum in castello Thetim. frangulari jussit. Ipse deinde imperium accepit. In omnes crudelis,in Christianos Levissima dc intolerabilis, ac propterea Veneralao etiam filio infesta, cui praeferre fratrem non dubitavit. De Venceslao haec reseruntur. Potus cibique parcissimum fuisse tradunt, corporis majestate decorum, virginitatem ad ultimum vitae servasse,divina in templis ossicia,diurna nocturnaq; nunquam neglexisse. Et noctis quidem tempore nudis pedibus super glaciem ac nivem iter agentem, vim frigoris minime sensiste. Podium vero ejus comitem cum caligatus o rigui siet, iussum vestigia Veneratai pedibus premere concaluisse. P stera clie cruenta sancti viri vestigia inventa. Inisse eum populo perurgente, adhuc vivente matre, principatum. Duci vero Curmensi, nulla injuria lacessito, cum exercitu in Bohemiam ingressis, atque

agros Vastare conanti, armatum cum copiis occurrisse, vocatoque ita colloquium, singulare certamen obtulisse. Accepta ab adversario conditione, ubi manus conseri debuit, angelos visos,qui Vencestaum protegentes arma ministrarent, territum ea novitate Curmensem,

ex equo prolapsium veniam petivisse, Bohemum libenter humiliato pepercisse, monuisseque ne deinCeps aliena cuperet. Similem angelorum comitatum vidisIe sunt imperatorem, cum Vencestam attolescens in ejus curia obversaretur, eamque ob caunm brachium sancti Viti dono ei dedisse, in cujus honore cathedralis aedes in Praga constructa est. Ferunt tunc Bohemiam sub episcopo Ratisbonensi fuisse,ac propterea cum Vencestaus Voligangum praesidem,qui postea inter sanctos relatus est, ad consecrationem ejus basilicae summis precibus invitasset , respondisse pontificem , coram Deo jam tem. plum suum dedicatum esse, quod suturam Metropoliticam cerneret, missurum se tamen, qui sua vice Ventcslao satisfaceret. Creverat jam VencesIai nomen, miraque populi charitate atque admiratione celebrabatur. Sed quanto caeteris acceptior erat, tanto acrius in se tum iratrisque matrisque concitabat, ac propterea licet dimittere seculum,& in monachum tonderi destinasset: non potuerunt infelices animae sancti viri propositum expectare, sed impatientes morae piam principis in t tionem scelere praeveniunt. Fit convivium apud Boleslaum, matre jubente, Vocatur Venerilaus. Qui etsi mortem in-u a stare

29쪽

I VIENEAE SYLVA

stare praedixerat , facta tamen cum sacerdote de peccatis sivis ex more - Christiano consessione, fraternam domum ingreditur, ibique statim Bolestat manu percusius interiit. Dicat aliquis homicidam sui ipsius Vencesta um luisse, negetque coelo dignum , qui certae se morti obi Ierit. Nos Gothorum instante procella plurimas Romae fuisse pueLIas legimus, quae pudicitiae suae xim inferri timentes si ne in manus hostiles inciderent, in Tuberim sese praecipitavcrunt, quae postea mir culis coruscantes, Lanctorum honores meruere. Vencestat sanctitati qua die canus est Christum Deum testimonium praestitisse, memoriae prodiderunt, qui regi Daciae per vitum apparens, suo martyri aedem

consti vi mandavit. Ipsum autem Uencestaum multis miraculis ci ruisse, atque inter sianctos mar res ab ecclesia receptum tradunt .

Drabo nuciam paucis post diebus satis suis trahentibus, ultionemque parricidii exigentibus, hiatu terrid aputi arcem Pragentem ablorptam. Boleslaum multis scescribus nobilitatum, morbo absumptum, duos filios resiqvisse, Boleslaum paternum nomen reterentEm , ct Strat,

B eslaus imperio potitus, patrui magis quam patris aemulato

extities Religionem enim Christi extollens, viginti ecclesias erexit. Huic soror fuit Milada, eximia specie virgo, sacris imbuta Iiteris, S multa pollens eruditione. inar Currinomam orationis causa petivisset, a Joanne pontifice maximo benigne excepta, ipsius autoritate monasterium Lancti Georgii in arce Pragensi construxit , ibique sacerdos consecrata est. Eadem quoque sancti Viti aedem, . Venceslao fundatam , in pontificalem eIevari obtinuit. Dithmarus natione Saxo, dc vinione sanctitatis insignis, primus ibi episcopus consecratus, cui Adelbertus siccessit. Nobili genere apud Bohem natus Stratiquas, BOlesIai frater, relicto seculo apud Ratisbonam Baiajoariae civitatem, in coenobio sancti Emerani monasticam vitam et gerat. inem Pragam sorte invenientem aggressum AdeIbertust, pontificalam ei cathedram offert, qui cum essetregis frater, ex rege

naturi

30쪽

HISTORIA BOI MICA.

natus, facile populum sub religione continere posset e nam sibi non i esse facultatem eiusdem regendae plebis, quae rapinis S adulteriis ac sueta, jus fasque omne contemneret. Stratiquas mundanas dignitates quasi malas pestes effugiendas esse respondit, monasterium sibi Spraesentem vitam suavem pretestare, & luturam promittere meliorenti in eo se vivere morique velle. Scribunt autores Adetherium his au- .ditis prophetico spiritu plenum Stratiquati dixi isse e Poteras modo ponet ali honore cum Ialute defungi , at quod nunc recusas, in perniciem tuam mehementer expetas. Abiisse de inde Romam, ac cum fratre suo beatae vitae Gaudentio in monasterio sancti Alexit tamdiu delituisse, donec juΩsu Pontificis maximi suas oves repetere jussus est. Quibus cum esset' proilus ingratus, in Hungariam proiectum, regem Stephanum ha-ptiga sie, quem inter sanctos relatum riunt. Exinde Poloniam imgressus Gaudentium fratrem: in ecclesia GneZnensi praedicaturum aEvangestum, pontificem ordinasse. Postremo Prutenos adiime, apud quos dum Christi legem praedicat, gIadio caelum, martyrio vitam finisse. Interea Stratiqvatem mutato proposito Pragensem Ecclesiam poposcisse, neque repullum ita turno regioque favore adjutum. Sed dum apti Maguntinum archipi aessulein agit,iacris de more imbuendus, inter duos episcopos jacentem pronum, diabolico spiritu arreptum, tamdiu vexatum, donec animam exhalavit, Adeodato natione Tc tonico, eccieliam commisiam.

BOleslaus duobus & triginta annis imperium potitus, ex Vita decessit, relicto successore filio sui nominis Bole lao tertio Huic Mesicho Polonorum princeps, Cracoviam per ii audem eripuit. Bello deindeorto , vastatis agris, induciae demum dictae, statutumque utrambo duces apud Cra coviam convenirent. Boleslaus accepta fide eo pergit, atque in conVivio captus, luminibus pitvatur, comites ejusdem crudeliter necati, exceptis Vrisbuicentibus insidiaruna consciis, scelerisq; participibus. Qui domum reversi,tanqvam magno ex

SEARCH

MENU NAVIGATION