장음표시 사용
12쪽
Falsum evit enim id totum, Neque forum siettim sed etiam imperite absurdeque fletiam; ea sunt enim demum nou ferenda in mendacio, quae nou solum sieta esse, sed ne fieri quidem potuisse cer
votorum tostimoniis, quibus Romani priusquam decemviros Cresarent, legatos ad leges Solonis do-ν scribondas Athonas misisso ot in logibiis scribun- lis ab Hormodoro quodam Ephosio adiuti esso dicuntur, quid sit iudicandum, quaequo omnino intor XII tabulas Solonisquo leges intoreo lat i alio, magna adhuc cum intor philologos tum inter iuris onsultos ost lissensio: multi, quaecumque Voleros tradid omni Vera se arbitrati, sino ulla dubitationo Romanorum legislatores d relita Opora Graeclorum exemptuni respo-Xisso, tabidarumque leges haud paucas a Graescis petisso sibi persuadent; nequo curant alios, qui cluidum quae Veteres tr dunt negare non audeant. graV 'm tamon priorum errorem Corrigant: neque enim novas logos re docemviris osse latrus, sed
Voteros potissimum conscriptas et confirmatas; itaquo si quid Oxterni do omviri transtulerint, pavea tantum misso ae parva. Sod no hi qui dona carent vituporatiotio: nam si Romani - ut tradunt Veteres - ad logos Solonis describendas ot fraus- portandas tres legatos Athonas miserunt, qui tertio demum anno pum attieis logibus rodiorunt, qui tum iri decemvirorum numorum roesepti sunt, do omviros legibus illis in paucis fantum et parvis osse usos haut ita vi lotur probabito; parum enim Veterum sententiam inisellogunt, qui togatos non tam
ad leges transferondas quam ad universam reipublicuo Onstitution in noscendam missos esse dicunt. Hoc eum intollo- gerent, eumque Romanos ab UXterna gento sumpsiisso log
parum putarent credibile, Oo adducti sunt alii, ut votores Diuilirco by Corale
13쪽
Pro HS neglegendos neque quicquam alieni romanis iugibus tribuondum osse conserent, cum alii rursus divorsas illas interso sontentias Coniungore Studoroni. Quae cum ita sint, cum no unus quidem sontentiam suam probaro potuerit, cumque qui hae do res egerunt,omnos in i O l OCOMMO Videantur', ut tantum quae quivis ipso faeile inveniret proposuerint, fontibus ac Curatius investigandi9 operam uota dodortus - quod use Stoin hausenus qui dom Cit, ni Vissimo qui rem enarravit ) - facile me veniam im- Petraturum DSSO Spuro, si qua stion in a multis iam voxatam donuo tractandum aggredior. In qua instituonda cum olim fore omnes ingressi sint viam, ut primum quae voteres tradi lissent rocous 3ront, tum logos ipsus inter so Pompa Iraroni. ex his quid Sequoretur Oxponerent,no mihi quidem plano illa vi lotur noule unda, cum Voro quid do locibus ipsis sit statuendum pluros iam rὐoto vi dorint, de lino quidem parto pauca tantum di eram ne ne effarin, quo pluribus agam de priore. Initium totu luaestio capor dobet a Cicoronis de legibus libro secundo, in cuius parte extrema primum in littoris romanis sontontia illa, logus quasi iam XII tabularum o Solonis legibus osse translatas uobis occurrit. Et quamvis hoc loco ipsius legationis sexprPssis vorbis montio non fiat, tumon cum de logibus o Solone haustis agatur, illam quo Ilio narration ni
) Georg Steinhauson, de legum XII ta larimr 1,atria dissori. histor. Groisswald 1886; auton qui lianc quaestionem tractavorunt collegit
Anm. Volustiorum Sententias paucis enarrant Leti evre: de My. XII tab. Iistria. LOVan. 18 27 pag. 22 sqq, Cosman: de Orig. et font leo. XII tab. Anistet. 2829 pag. 5 sq, recentiorum historicorum et iuru consultorum Hosmarin: Beserv. x. Gesesicht. d. stris h. v. rhm. Rectis. Wien 1870 pug 2 sqq. Longum est itorum singulos asserre. Non praesto erat Ε. Lattes: l'ambaseia a dei Romani per te XII tapole. Milano 1884; quo cire. Busoli: eh. Gestalesia II. pag. 586. Anm. 1.
14쪽
notam fuisso Ciceroni consentaneum eSt Quam sententiam undo luiusserit maxime nimirum nostra interuest Scire, et peropportuno 1uidem aecidit hoc quaesituris, quod non ut in libro pruno do univorsi libri sonto continuo quaori noesesso Ost: scribsendi enim ratio a Cicerono usurpata sorobat ut libor tofuso singulis constaret particulis, quae inter Se DOD Cohaererent, ita ut seorsum unaquaequo possit tractari.
Agitur enim hoc libro a Cicorone dissoronto cum Atticost Quinto de religiono lego constituenda et confirmanda. Et quid in post exordium sumptum a loci, in luo ambulabant, natura laudanda I-7ὶ soquitur disputatio do aeternae nodivinas Iouis vi ot natura g 8-13j, do qua eadum copiosius iam in libro ante odorato orat disputatum; quam disputationem nihil nisi illius ur umentationem breviter repotero ipsius Ci o-I Onis verba satis significant: g T. ad eam partem sermonis eae qua Ur Si Sumus, revertamur, g 8. Nideamus igitur rursuS . .
vim naturamque legis et g 9. aliquotiens iam iste locus a tot tus est, ad quae Quinti verba Conforas quaeso, quae exstant
in libro primo G. 18; T. 22, 23; 12.33; 15. 42; 16.44; - Tum
doniquo primi libri disputationo ita in memoriam reVOeata,rit legoni do 1 oligione rogaudam auctor transgreditur g l4ὶ, prasmittit tamen Platonis, Zaleuci, Charondae exemplum SeCuius prooemium, quo de laude eius disserat in 1b-1 i); ethaoc quidem disputatio, qua opinionum de dominis omnium
rerum ae moderatoribus deis voram emo et utilem demonStratur, tantam Cum eis, quase Diodorus LXII. 20. 2. cis. Stobaeus,
Sorm. XLIV pag. 279, Od. Gaiff. 2. 172) de Zaleuci prooemio
affert, habet cognationum, ut illud si non ante oculos at corto in animo fuisse Ciceroni nogari vix possit, quamquam Se Plano suum osso velle ipse oonfitctur g 17j. J Jam ipsa lex pro-p0uitur l8-23), o logibus Numao Romanorumque moribuS ducta, cuius Sinnula capita in reliqua libri parte explicantur, ita tamen, ut alia pauciis tantum perstringantur, alia uberius
o Platone compara de log. IV. pag. 720 L prooemium lagi nuptiali os X pag. 8851 . disputationi do cultu ac relligiono praemisSum tm- Primis pag. 887 b.); unde apmret Quintum fratrem haee de Cicerono Platonis imitatoro uberius quam verius dicere. MOSer.
15쪽
exponantur so 24 usquo ad finoin libri): auit igitur do dois patriis casto adseundis g 24. 25), do dolubris in urbibus, lucis in agris itabondiis fg 263, do larum religione sorvanda rituquo patrum tuendo 27), do illis, qui in numero doorum habendi sint go 27. 28), do seriis sostis tuo diebus riso colobrandis
k 293, de sacordotibus sacordotumque muneribus et officiis. do auguribus imprimis skq.ι0-33J; paucis occasione data usus tangit dissonsii notu ortam inaucarum collogio intor Marcollum et Appium - quortim in libros incidi - do divinationis vi atquct natura; Porcii do iuro bolli haruspicum tuo roligione s* 343. de nocturnis sacrificiis muliorum kst 35-AT , do ludis publiciscantu of tibiis colobrandis *ν 38, 39ὶ, do minoris momontipra Hoeptis variis igς 40- 44 , do robus non consecrandi A-45), tum doniquo do sitoris p rpetuis df,-53 . Quas quaestio quoniam et ad p vitificium ius ot Rd civile pertinet, crevsam dat disputandi do ration se, quase intor utrumquo inter edat,
at quo dissore di do Saoris privaties cum Ρo uni a Coniungondis,quao ipso R Sonovola didicerat, non ita ii scripta ab sin ti-
Haso omnia luitur ita orant instituta, ut auctore, e quo Numer0ntur, non of Opus, Dequo ullam adhuc ossondiuius dimouitatem. Rostat do manium iure; ut haec quidem Pret , quoniam quas ait nostram quaPΝtionem 1aCiunt, Continet, a Curatius iam oris traotanda: noquo insunt pauoa, in quibus osten
Initium huius capitis interiit, sorvata tuae sunt ad religi muti set ius s0Ρulororum spe tant, et in ultimo Cioo niani logis capite: sos leto datos divos habento, sumptum in ollas luctumque minuunto OXplicando Voreantur, siuamquam Ci- peron m tuam maximo ab litis aborr se videbimus. Haoc eumo i Η, quae do manium iuribus nunC dopordita di putavorat, non urtius fuisse coniuncta vel initium capitis XXV do ut: iam tanta est religio septucrorum, quo ad nova Se prona oli luculentor do larat; oumquo nihilo magis oum reliquo libro sint Coniuncta, suomum, ut diXi, Oet 0ris omissis fra tari possunt.
tuum extra sacra et gentem inforri votot, denicales commu- moras, fortas appollatus, quia maiores defunctos in doorum
16쪽
numero esso voluerint squibus porstrino it illa logis suae: sos leto datos disos habento, has suo isempore celebram RS OSSO Dion et finOm lue faeit, Ornalia singula a so DdisSeri ne eSSe esse negans, quibus et alia et linoe adnu morat quo tempore incipiat sepulcra m esse et religione teneatur. Quae secuntur g 56ὶ 1,rorsus alia in ro vo 'Santur nequctullo modo eum liis sunt coniuncta: at mihi quidem a=ὶtiquias mum sepulturae ge=ius illvid fuisse videtur, quo aptid Xenophontem Cyrus utitur; imae quid Oxcipiant, quid Hie sibi illa atmihi quidem vi lint, non apparot Ad nova igitur transiit Cicoro, et reS Sane clara eSt: respicit Xenophontis Cyrop. VIII, T. 2b, ubi Cyrus decedens haseu filiis suis mandat: τὸ δ'ἐαον απαιδες, oταν τελευτήσω, ιι τ' - Θῆτε αετ' ἐν ἀργυριο, μητ ἐναλλε μηδενι, αλλα τῆ ooc ταχιπια μοδοτε. τί γαρ τουτου μακα-ρκώτερον του γ' αιχθῆναι, β παντα ριεν τα καλα παντα δὲ τ ἀγαθαφυει τε καὶ τρέφει; ἐγὼ καὶ αλλως φιλανθρωπος ἐγενοαην και νυν
ηδέως αν μοι δοκω κοινωνησαι του ευεργετουντος ανθρωπους - ita ut
quod genus Cyrus signifieet appareat, ne sie hoc Cieeronem
fugiSSe, Verba reduitur enim terrae co=Fus et ita loeatum ac situm quasi operimento matris obducitur demonstrant. Summo igitur iure miramur, 01Od Ρergit: eodemque ritu . . . restem nostrum Numam conditum accepimus gentenuyrae Corneliam usque ad memoeriam nostram hac seplutura scimus esse tisam. Minime enim est idem ritus, eadum sepultura: nequo unim hos ipsi terrae mandatos - de Cyro iuod vidimus - sod in sareOphagis, qui dicuntur, esso conditos, do Numa naidem traduntrorum scriptoros' , do Corneliis vero ipsi Sureophagi nobis servati testantur. Ab antiquissimo igitur ad novum sepulturno genus Cicero delapsus eest, quod tamon illi priori similius est,
quam quae Sequitur Cremationi. Vae Seeuntur eXcipiunt ea, quae de Corneliis sunt dicta, si explicant illud et que ad memor am HOStram; qURmquam no hic quidem sententiarum ordo, ii Uem rei natura ΡΟ-Stulat, constanter Servatus est. Videmus enim Ciceronem VO- ) Cassius Hemina, Piso Censorius, Varro, Antias repud Plinium D. li. XIII. 13. 84 area , Pluinrcli. Numa cap. 22 λιθίναι σορο , LiViu SXXXX. 29. 3. lapideae arcae , Vulerius Maximus I. I. 12, Lactant. iiiSt. div. I. 22. b.
17쪽
luisso quidem dicoro, Cornelios omnes usquo ad Sullam fuisso humatos. illum demum, Veritimii ne suo corpori accidoret, quod ipse focisset Mario, primum o patriciis Cornoliis igno voluisse cremari' - ΡOCCasse autem in o quod sentotitiarum ordinomplane invertorset: initium enim facit non a Sulla sod a Mario, quamquam huius fatum nulla alia de causa huc porti noti nisi quod indo natum ost Sullao illud consilium. Maior in eis, quae se untur, Ost porturbatio: nam Verba, quasi haec do Sulla dicta sexcipiunt: di est enim Ennius de Africano: hic est ille situs: vere: nam siti disuntur, qui conditi xunt, omnino non quadrant. Quid illud enim' noque senim Sullamo Corneliis primum igne osso oromatum DOquo ad huno Cor- nolios Omnes osse humatos Ennii versus probat. Noquo si Scribimus eliam, quo i post Goerongium commendat Mad vinius ') mendationes pag. 76i, quicquam profiCimus - res eadem manet. Voluisso autoni Cioero nihil alitui vidotur, nisi a poeta testimonium potore, quo unum Ouinquo Optimum OCorneliis humatum osse probaret: quod recto saCore si VoluisSet, ct alio loco - antequam in Sullam incideret sermo - et alio modo orat afforendum. ac, ni fallor, dici oportuit: vere igitur Ennius declaram de Afrisans . . . 'min siti iliciantur P. q. s. Utitur tamon hae poetae verborum tutorpretatione ut nova adiungat: nam quod porgit nec tamen eorum ante sepulcrum est, quam ii ta facta et porcus scor pus C ld.; corr. Luesb-bert oriesus est, do nullo sontentiarum ordine cogitaSSo poteSt, nisi de hoc: siti et conditi quidem sunt, si torra sunt Obruti, sepulti autom tum domum sunt et dicuntur, si e. q. S. Filum autem disputationis iam omisit ac facit, quod paxillo ante Sofaeturum ess 3 uogavorat: nam quo tempore incipiat sepularum
eis. Ρlinius n. li. VII. 54. 1M: ipsum cremare apud Romanos non fuit reteris instituti: terra condebantur. at postquam longinquis bellis obrutos erui cognorere, tune institutum; et tamen multae familiae priseos serrarere ritus, sicut δει Cornelia gente nemo ante Sullam utetatorem traditur cremius, i t e roluisse reritum taliouem, eruto C. Marii eadarere. s*mitus rero intellestatur quoquo modo eonditus, humatus rero humo contectus: e Ci- corone, ut videtur. - Crematum esse Sullam etiam Plutarchus vit. Sull.
18쪽
esse exponit, qui idem hoc a se odisseri non necesse esse statuerat
Neque in proximis a pontificio iure digreditur: perti
noni quase Aeeuntur nil hramandi vocis usum diversis temporibues alio sensu usurpatao: et quod nunc commoniistrin omnibus sepultis venit λωι ut penitus edd.; eorr. MOSer)humati dicantiar, id erat proprium tum in eis, quos hum
iniecta conteaeerat; sed De lineo liuidem Cum eiS quae antecedunt - antecedit autem illa clo roligione supulcri sententia cohaerent, nisi Cicoro haso illi siti vocis intorprotationi adiungore Voluit, ita: Sunt qui conditi sunt, humati voro mortui non Ursemati. Sed terra ponditi. - Addit eumque morem ius pontificale consermat; non ut videstur morsem humatos dicendi
DOS quos hiamus conteaeerat, Vorum mortuos humo in ieeta contogendi, morom igitur humandi. Illud igitur auetor voluisse Videtur, ut e iure liuoque pontificali unum humandi morem antiquis temporibus sui r. id erat proprium tum in eis), in usu
fuisse Romanis probaret. quo J id om iam antea Numae set Corneliorum oXomplo demonstrav0rat. EXSpectamuS igitur Rrgumentum illud ex iuro pontificio desumptum, neque Cicero hoc non vult reddere, pergit enim: nam priuSquam O. h 8. Et quamVis fluae secuntur Rrstvibus mendis sint inquinata, in animo Seriptoris quod Versabatur facile porspiciemus Comparato loco Varroniano, lui ad eandem rem pertinet;
haeo enim exstant des l. l. V. s. pag. 33. Sp. qui liber decennio fore post Cicoronis de legibus libros sest conscriptus): et quod te rra sit humus, ideo is humatus mortutis qui terra sit obret tus; ab eo quom con. Mueller) Romanus combustus ebi, Si add. Turneb.) in sepularum eius abiecta gleba non est, aut si OS ceptum est mortiui ad familiam purgandam, donec in purgando humo est operitis sui pontifces dicunt, quoad inhumatussio familia funesta manet. - Nam si pontifieos ut in eromati luoque Sepulcrum gleba inieHrotur praecipiebant. quod si non febat,
inhumatum mortuum dicebant, si quoad os cremati reSeetum Supra terram ὐXstabat. familia funesta manebat - faindo sequ0batur humandi morem antiquiorem fuisso et genuinum, pontificum Praecepta, religio ne laederetur, indo translata esse ad Cre-
19쪽
inationent. Recte igitur Cicero: eumque n/oren 'i pus pontificale co=ι tirmat. Lociun ei quom attuli, prorsus similem Cicero nil te oculos liabuisso putamius Ost; itoque Onim solum iri iis quae s ouutuu imi Varrono Pongruit, in Do otium Ponsontiunt, qliod utoriiuo ab humandi voce intorpretanda initium facit. Sud cum Varri ob eam tantum Causam ha o afforret. ut humandi vocis usum Proprium expliearot , Cie ronom non do humundi voeo sodmore ager Volui SSO Oumque antiquiorem 1uisso demonstraroox illsius vorbis Conelusimus. - Poruit aut ira: nam priusquam
in os iniecta gleba est, locus ilis, ubi crematum est corpus, nihil bet relistionis: iniecta gleba tum et illis humatus est, et 8 pr/lcmλn vocatur ac tum denique multa reliyi a iura complectitur' ). Satis icitur habot protulisse ea, quac in Varronis io O inVO-nimus, no 1ue vero OX his quod Oxspectamus, quod iue promi- sorat, colligit: non iam id spe 'taro vi dotur ut liuod proposuerat probet, fluam 1uum argumentum illud, luod postidamus. liis continotur, Sod ut demonstrot, quo temporo in Oromatis incipiat sepulcrum esse et religione tenetitur: itorum igitur ad illa, quae se neglocturum Osso profossus riit, r Vertitur Otoxcipit quao antea de conditorum sepulcro disputaverat. Cum- quo hoc do religione serit crorum ol sit maXimum, roeto ORquoquo, quae So 'untur, adiunguntur: itaque in eo. ., quibus exponuntur, siuno P. MuCius potiti si Cum rationem anton OXΡΟ- sitam sociatus de oo qui in navo uo ratus in mare proiectuSosset aut in ipso mari per Mot lOCI OVerat.
Jam ad finoni aliquem disputatiouis uos osse Perductos Attici vorba video quae sint tu pontificio iure, Sed quaero e titinam sit in legibus domonstrant; iluibus si fidum habomus, onin his omnibus Cicoronis fuit ratio, ut iuris pontificalis clo
Qua vi moris vocem usurpaverit Cicor a doconi vorba 25. 63: nam et Athenis iam ine mos a Cecro κ ut aiunt permansit, eorpua terra
In loco corrii piissimo reStituendo Vuli lenum secutus Sum, nisi quod illius coniecturani mortuus pro et illis limplecti Doqueo: pontifices hoc in enuntiato aperto Significari a iocsesso est, idquo fieri vorbo illis, sc. pontificibus, quem dati riun eMo Volo, perSuasum habeo.
20쪽
Sepultura prROCopia quao exstarent, Suniniatini exponeret; et Sin utre, quae tractavimus. Si respicimus, tota disputatio revora in iure pontificio versabatur, exceptis illis at mihi quidem
P. q. S. HS Hie ad Ennii versum explicatum. Sed haoc ipsatio si0 CUm antOCedentibus neque cum Soquentibus cohaerere
vidimus: Ciceronem igitur, quem libros de legibus neque per- 1 opisso nequo Odidisso SCimus, aliunde illa inesseruisse, noque tanton ut in libro inpiu octo cum rutiqua disputation o Coniunxisso iudicabimuS. Et ii iidem frustula sunt disputationis. quao do variis tu ut sul ulturae nonoribus; quod vel initium probat: nam qui incipit: at mihi quidem antiquissi νιν n/ Aepidi rae 9 HNS . . Nide
tur, eum do recremtiorum quoque temporum usu a turum ONSOnoeessario Omnos colligimus. Et quamquam a Cicerone Sen-tontiarum Ordinem quam maXimo perturbatum OSse Vidimus, Hialem Sopultura o historiam anto oeulos habuerit 14 3 nunc
olidom latet: antiquissimis tomporibus mortui terrae mandabantur, ut Cyrus Xeuolthonteus, postea Condobantur in Sur O-Ρhanis, ut Numa et Cornolii, tum oremabantur, quom potiSSimum morona re Romanis fuisso rocopium vol quao do Corneliis
Attico, ocii iidnam sit in loxibus qua 'ronti, pati 'a OSSO nequo ignota, quae tamon non tam ad religionem quam adiUS Sepulcrorum Portineant Cicoro rospond0t: traduuit igitur disputationem a iuro pontificio ad ius civito, Diod illum in tuaestiono do saeris perpetuis socerat Sequo in manium quo Die iure facturum esse promiserat i* 46J. E legibus quae duodecim tabulae de sopultura San Xerant Promit, eartimque tabulam decimam fg 64) foro integram proponit, 'adem USUS ratione, quam in Sua lego Oxplieanda orat suculus alia levitur perstringens, aliis uberius tractinns. Una ost tabula, una itaque disputatio: dosunt orgo dif- sic ultates, si tales anton OssondimuS. Prima sano lego, quae' inuri, ' quemquam Sepeliri aut uri votat, proposita, slini Hie hau soluti sint commemoratis, faeero non potest, istin ad pontificosa Proposito rovortatur: sed ut in urbe sepeliri leae vetat, sic
decretum a pontificum collegio, non esse ius tu loco pribliso fieri