장음표시 사용
21쪽
SγΦιlcru λλ. quod do rotum narratiuncula a id ita Oxplices in reliquies voro non lain a XII dip roditur. Pergit ad on, quac ni inuondi sumptus lainuntationisque muliobris causa Constituθ-rant, translata, ut dicit, e Solonis fere legibus. OOm momorat legem do rogo non ii ali 0ndo, do sumptu tribus riciniis, uno Clavo 'in purpura , ito 'om tibi Cinibus Oxi nuando ot pluribus
Commoratur Oa in lego, in montatio qua tollitur: νι H lierra stena ἰne radunto. Nere lessm n funeris emo habento. Dubitabatur senim do sessi VOCO in tori rotanda. Oum vetores XII tabularum intor-pretos Sox. Aolius ot L. Aellius se non satis quidem hoc intellonero Cotili torsentur, suspi uri voro vosti monti aliquod gonus1un bris. L. Aelius contra lessum quasi lugubrona otia lation Pininterpretaretur. Quae Αὐlii sontontia ut vorbi ipsius intor-pretatione nititur Nu roae ipsa signiti at), ita Ciperoni Oo magis Vi lotur VDra. quia i r Νolonis id ipsum reta . Tum Colorandiungit tabula o pra Colita, litiae itona ili, luc tu sumptu ira tollondo sunt aut otiam d0 ipsis S puleris. paucis suo loc'o luterpositis Vorbis, quibus singula aut contuli untur aut expli Cantur,ot ultima logo proposita ad si nona disputationis so pservonissottorum it so significat: haee habemus in XII, sane secundum Naturam, quse n ma legis est, reliqua sunt in more - et addit
nonnulla iselao non loco Prusescripta, verum more ro 'CPin ΘΓBDt, Diamquam nemo hau ' ab se a postulaVerat.
Rui sus Atti ei voi ba ad nova tradu runt: gaudeo, iuiluit, Hostra iura ad naturam accommodari metiorumque svis uia λ ὶ admodum delaetor; sed cedo' 'l ut ceteri sumptus sic etiam Septi l -
plexus Sum: quam rectam OSSe quiluuluam nisi mare non audeo, rectior certe est, quam quae ii Turnebo prohata etiam Vntileno Plueuit, Sc. tu
eum, vel tunielu, quod Muellorus Draoseri; neque ouim de quarta Veston Solonis loge aliena cogitari polost. vido legem in Con insula repertum II v. d. ath. Inst. I fI876 . pag. 139. Z. 1 -t; et Plut. SOloti . cap. 2 l. ido quam bene maiorum illa sapistitia translatione legum sit
comprobatat risisto melius verba saudeo nostra ivra ad naturam Meommodari aut haee habemus in XII sane seetinuum naturam cum legibus abaliena gente tran Sintis congruutit. Reee cytiiro cdd. orr. Leo; nimirum quod Sequitur reete re- qti iris causam dabat verbi iterandi. cir. do fin. U. 25: sed cedo caput ce-
22쪽
crorum momMn. R ut uirit igitiir l, ruocopia do mo lo in ipsis sopulcris adhibondo; quo l cum Cicero quoque probet: recte requiris, ea iam, Opinor, sequentur. Neque proxima a talio insilio abhorrent: olim qui dom istius roi mini mam fuisse vi lori cupiditatoria, pauca enim maiorum exstare exstmpla; Sodmoribus mutatis recte ab Attico talia praecepta desiderari, suae ius logis iniserprotibus i l intellogendum osso imprimis,
tis simi A locum scriptoribus haec osso neglecta. Qua se tandem 3dio mus. Sopulcrorum magnificentiam osso tollendam; iam igitur illa So luentur. I lurimum vero abest. ut hae do re, quam
totiens sibi proposuit tractandam, disserat. Suno, quod Ilergit: nam et Athenis iam ille mos j a Cecrope ut aiunt ') permansit corpus ter a humandi; quod quam edd.; corr. Turnobiis) qt omproximi fecerans, obductaque terra strat, frugibus obserebatur, ut sinus et gremium quasi matris mortuo tribueremr, solum autem frugibus e talum ut risis redderetur, non VituΡoro, OXCOpto eo, quod qui l illud nam et excipiat. non apparet: regredi potuit ad verba minimum olim e. q. s. at tuo indo ilisputationis Capere initium, ut Osten teret apuit Graecos quoque anti luissimis temporibus sepulcra non fuisso in usu, Ob eamque CRuSam tales leges non D eossarias. Quod vero porgit, sequebantur epulae, quas inibant propinqui coronati o. q. s. usque ad Mista confecta erant, hoc non iam illum Curare apparet: a Sepulcri Nail univorsam funerum magnificcntiam delabitur, set adiungit quidem illaputationsem non animis continuam quam illam donae; de nat. deor. I. 75: eedo mihi istorum adumbratorum deorum lino amenta atque formas: pro Sestio 108, all. 'ὶ Codicum scripturam o iam tuo mores correctam, ab Halmio aliiS receptam ego quoque secutus sum; de qua quamvis dubitreri possit, certe hoc ius quod pro eorpus haboni libri a V leno probatum, 1 HSumeSt: genera Sepulturae nihil ad ius. corpus recte emendatum videtur.' ὶ Non assontior V leno, qui a Gerom, ut aiunt proverbii locum obtinere putat eadem plano vi ac si esset dictum: ab antiquissimis temporibus. Sino dubio liuoc Ciceronis coniungemia sunt cum eis, quae de Cecropis in urce sepulcro tradita habemus. cis. Clem. Alex. Protr. III.
23쪽
XII tabularitati logo. quao tota in Graocis vorsatur ae ten1PΟ-rimi ordine Sorvato omnia. quR Grae Orum i 'glislatores a Solono usquo ad Demetrium Phaler una de suntl tu lucitii luo in funoribus minuondo San Xorant. proponit.
Et antiquissimas quidum uotatis simplioitato laudata ad Solonem pervovit: posteaqua , , ut scribit Phaleret 8, SumViuosa fieri funera et tamentabilia comissent, Sotimis sese sublata 3unt; quam legem eisdem prope rerbis trostri deeemviri in decimam tabulam coniecerimi: nam de tribus riciniis et pleruque
illa Solonis stini, de lam ntis rem e.rpressa 'erbis S te v/Nlier sieri He radun/ο, ν/ρηρ D ram stineris struo habento. Suo igiturlOCO ad Romanorum logos e Solono translatas redit, si unoquountoa g 59j decimae tabulao interpr0tationi quasi praetorions
insorii 'rat. nunc i,4) apte arto tuo cum Solonis loce coniuncta
repetit, ita ut quid do illis sit iudieandum iam apparent: illo
loco quasi praeoccul ata Sunt illiue Progrθdiente Sermone uberius erant asserenda, hie stant suo iure.
His do sumptu luctu auo duas do sopulcris leges addit quae bustum aut moni montum violari aut alionum inferri Votant, initium capions: de semiacriis i ero o. q. s. quasi ad Attici verba rodiro in animo habeat - transgreditur ad da, quRO aliquanto post Solonem propter amplitudini S sepulerorum domodo cum in sepulcro faeisendo ot oxornando tum in laudibus mortui ossor nilis adhibondo, de virorum ae muliorum Cesebritato tollonda erant lata; Oandem illam funerum Sopul Crormn- quo Imagnidiconfiniti donuo inc rebuisse Dometrio Ruotoro seia ait rursus idem Demetrii in commemorat, set illius ipsius lege, qua sumptum minuit ''ὶ sepulorisquo novis modum Statuit, allata, finem facit: haec igitur Athe=hienses tui. Quae Verbri Plane respondent seis, quae supra attulimus: haec habem
24쪽
Τum Platonis do sopuloris sententia adiungitur, ae liber confectus PSt. Si omnia, quas adliuo tractavimus, uno Sub Conspectu Ponimus, fontesque quaerimus - eis, cluno de iuro pontificio deque more in funere servando de suo - ut Videtur in-SEru at, negle tis - OX cis quao restant, illam do XII tabulis disputationom cum petoris non coniunetam facito s0grogare POSSumus. Quae piures ut una est et continua - nisi quod illa do Solotio aliundo sumpta inforta sunt ita ab uno auctoro originem du 'it. Ciceronem enim, quamquam Puer
XII tabulas didicorat fg bi ), tiaoc o sua momoria hausi se uulnihil nisi logis ipsius Oxomplar inspoxisse coteraque do Suo addidisso et pariter ost inersedibilo et argumontis refutari potest: In paragrapho senim sexagesima lox de coronis mortuo imponondis') his vorbiis circumscribitur: illa iam signisicatio est laudis ornamenta ad mortuos Pertingre, quod coronam virtute partam et ei qui peperisset et eius parenti sine fraude esse leae impositam iubet; candem legum si uberius quidsm laudat Plinius u. h. XXL A. T: namque ait certamina in circum per ludos et ipsi descendebant et Me os Suos equosque mittebant; inde illa AII tabularum leae: qui coronam parit ipse pectinisve eis honoris sadd. Schoess. l. l. pag. 80 sq.) virtutisve ergo arduitur ei; quam servi equive meruisSent, pectinia partam lege diei nemo dubitavit. Quis ergo honos' tit ipsi mortuo parentibusque esuridum mitis positus esset forisve ferretur, sine fraude esset imposita. Miram osso intor hos locos similitudinem, panaque nisi undem auctorem et Ct oro ot Plinius secuti sint, explicari non posse iam Schoollius animadvortit. 'ὶ Αltorum argumentum prasebot locus do fori bustique usucapiono 61), quo Cicero forum quasi vestibulum sepulcri interprotatur: pandemonim intorprotationem pracbot Paulus ex Festo s. v. forum
) Schoeli. l. l. pag S0 sq. 155 ita eum rostituit: Mwi coronam parit ipse euntave eius honoris virtvitare emo, si arduitur ei parentique eius, se fraude esto. Sehoeli. l. l. Pag. 1 l.
25쪽
pag. 84 M.): forum sex modis intellegitur, H imo - Luio te' tm - quarto, cum id forum antiqui ut Pelliabant, quod n/M cxestibulum sepulcri dicari solet. uoil o Cicerono fluxisso cum
Quum ut interpretoni aliquom logis fuisse StatuamuS nec Sse est, ita eum fuissu dipemus, qui grananiaticae potiSSimum intorpretationis rationum habuserit: vestigia apud ipsum Cloeronem Sm Vuta haec docent; Villo quae profori do sepeliendi
intortiretandis, quibus convonis otium illa vocis pecunia apiid Plinium interpretatio. Atque do nomine cius nos dubitaro locus illo do sesso interpretando non patitur: nam cum CicorOnom Sex. Αolii aut L. Acilii interpretatione usum osse n0gandum sit,'') tertius
sententias invenire potuit: L. Asellus Stilo,' ') cuius ipso fuerat discipulus Cic. Brut. 205).
Nequo quae do Plinio et Fusto '''') protulimus contra facimi, quamquam Plinii verba non ad ipsum Asellum reserri Posse Concedendum est; ne lue enim L. Aelius inter huius libri XXI auctoros a Plinio nominatur. Sequitur tam sennihil aliud nisi Plinium sex tortio ali imo auctoro hauSiSSO, qui ipso Aolio sit usus - et hune fuisse Varronem Aelii discipulum facile apparebit: Varrotiis onim nomen in in
tatione adhuc rostant b6. bi init. et 62-66, quase sine dubio artius cohaerent. Utraque pars tu sepulturae historia ver-'J Schoeli. l. l. pag. 11. Schoeli. l. l. png. 27. in Schoeu. l. l. pag. 26 sqq. Ex Aolii XII interprotations hausta est Festi glossa ad son- leum morbum pag. 290 M. OD. Schosii. l. l. pag. 26. 28 sq. 65.
26쪽
satur: ha e leges do sumptu luetiuiuo in funeribus minusnilocium apud Graecos tum apud Romanos lata, sub conspo tu ponit et inter se confort j, illam do si pulturao Variis generibus disputaro volio vi limus - utraque ab anti 1uissinii tom-poris institutis initium cupit inde ad posteriora transi otis. Porro si recte supra codicum scripturam sociati sumus, manifestolinoo illam respicit: cfr. ς 63 nam et Athenis iam ille mos P. q. s.; quin etiam Dudom foro verba utro Die topo repetuntur: φ 56 redditur enim terrae coryus et itu locutum ac situm quasi operimento matris obducitur et g 63 ut sinus et gremHιm quasi
matris mortuo tribueretur. Ita tuo non orraro nos arbitror, si ad unum ista auoto-rOm reseritinus, ilia de usu essepulturae Cum apud Graeeos tum
aDud Romanos egerit, oi utriusque κνnties instituta ac luges inter so contulerit. Restat ut liuiis illo auotor fruunt, iusteramuS; quod difficillius fortasse vi lotur, notitio vero Ost: Ci Coro PaUCR qUidom docet, sed Corta. Primum neque philosoplium morum illum fuisse no- quo historicum vix est cur moneam, anti ivitatum investigatorem res ipsae significant - nequo intor admodum obscuros illuni fui sso Vel indo sequitur, quod CiCOro eo ostusus. Nequo minus certum vi dotur illum fuisse Graocum: uberior est in Grao tis quam in Romanis, utitur Dometrio Phaleroo, Solonis leges gracUO Sui mono istudat Cfr. 64: bustum, nunι id puto appellari τυαβον). - Α codit iuod est gravissimum, do aetate eius nullam osso posse dubitationem; Sullam enim primum se patriciis Corneliis innse Osso Orematum senarrat
tem Sequitur. - Haec Cleoro. Iam opus ost coniectura: Scimus autem studia eorum, lui Graeeorum ot Romanorum instituta oon tiararent ot linoo sex illis dori varont, Panaetio imprimis olus lue diseilmliμ auctoribus orta esse et aucta.
Infra alia in qua Ostiones a curatius hoc vidubimus do Polybio; quod do illo valest, idona vulset do Posidonio. Unum sufficit
3 Hac demum comparatiotio Cicero adducsebatur, ut decimam illam tabulium inSereret.
27쪽
16 protulisso locum quo ut ab illo Polyb. VI. 25. 11 - Cio. lo irepubl. II. 16. 30 sic ab hoc quoquo ob id ipsum laudantur
Romani, quod quamvis diligonior maiorum instituta sorvavorint, multa inmon ab externis otiam gentibus transtulorius: Athon. VI. pag. 2730: mi γετῶν γάρ ἐστιν ἀνδρῶν, ἐααέγειν τοι '
In Pana otii ot Polybii discipulis igitur Cicoronis
Dio quo RUCtorem re qui romus, et ut quid sentiam di am: ipso Posidonius illo mihi misso videtur ; unus Dnim est, in quΘm quae cluadrare debunt, Omnia quadrotit. Floruit post Sullam, orat - ut Strabone utar - ανῆρ τῶν καF ήμας φιλοσοφων πολυμαθέ ατος XVI. pag. TbA , soripta olus omnium tum erarit in manibus, Cicuro ipso Quin audierat do tiret. duor. I. 3. 6. ooquo familiaritor utobatur silo fin. I. 2. 6.); Η 'imuΗ Ρraeterea illum in historiis suis a robus nostis onarrandis dici odientem multa inseruisses 'φ) ot de popidorum variis institutis uo moribus dis rore quam maxini osse solitum' '); ofr. Athon. IV.
Quamquam hoc loco diserto Posidonii mentio non sit, tamen quin ad illum redoant, nota ost dubium. neque senim haec se orni pos sunt a ceteris, quae hoc loco do Romanorum moribus proseruntur; ceternautem omnia o Posidonio sunt desumpta: 272 s: In οσειδώνιο, γουν, ου
συνεχῶς μέμνησαι , 2 3b: s, ἱστορει ΙΠολυβιορ καὶ In οσειδώνιος; 274R: --Ποσειδωνιος; 2iba: o IJοσειδώνιος; et quae in sino huius disputationis loguntur 273s. μιμησαμενοί τε κατα παντα τὴν Αακεδαια ονίων πολιτειαν διετηρησαν αὐτην μαλλον ξ ἐκεῖνοι, Polybii sectatorem aperto Significant.
ὶ Satis habeo revocasso ad ea, quae egrogio disputavit Muellen-boss, Deutfehe Astertumskunde II.
28쪽
pag. 151. B. ΙΠοσειδώνιος δε ο α ο - στοας ἐν ταῖς ἱστορεις, αῖς συνέθηκεν ουκ αλλοτρίως ης προήρητο φιλοσοφίας πολλα παρα πολλων ἔθιαα καὶ νοαιμα ἀναγραφρυν. Qua o Cum ita sint, I 'osiclonium talem tuo imo clo sepultura tractatum aliquo loco do Romanorum moribu A agentem inseruisse, Ot laoc usum Ossct Cleoronommilii quidem videtur probabile, quamquam qua occasiono ille ad haoc Oxourrurit, diiudicari nequit; cogitari plura possunt,
fortasso, quo ipSis Verbiis adduoimur, cum Sullae mortOm enarraret si modo usquo ad lianc progressus est ) - aut cumdo Marii satis dissereret, sori se donique cum in Africani vel
alius Cornotiorum mortem sermo incideret.
Non promo hanc do Posidonio coniecturam quamviηvi lentur probabilis, modo id conesedatur, ad oum haec rodiro auctorem, qui non ante Sullam scripserit; oui roi iluantum insit momotiti progrodionto Soranono apparebit, simul quod hic invenimus aliis quoquo causis l)robari vid0bimus. Sed plura sunt. qua0 Cicoronis vorba docent. Ut ipso profitetur, logos de imae tabulae fere omnes Solonis orant, una autom illa do lamentatione tollenda: mulieres genas Ne rudunto, neve lessum funeris eruo habento DXprossa otiam verbis orat g 64 . Jam voteros XII tabularum intorprotos SeX. Aolius ot L. Acilius so locutionem non satis intellegerct Confossi lassum quasi vosti monti aliquod genus fun0bris tutorprotabantur: cum igitur logi vim tribuerint is Solone prorsus alienam, so Grao Orum logis rationem non habuisse demon- Strant. )
ὶ De Suiduo vorbis ερυς του πολέαου τοῖ Κυρηναικου και IJτο- λε ιιαίου, quae ad suom historiarum Posidonii spectant, quid iudicaverint viri docti, qualemquo ipsi posuerint torminum, vide apud Schoppig. l. l. pag. 27. Sqq. - redde Musilentioss l. l. pag. I 2 I sq.. Arnold, Iahrbb. f. Phic
Sunt. N. F. XI 1884 pag. 75 sqq. Fragmentis ' i) usque tui annum
deducimur, sod haoc nihil probant: hao quoquo res in ex in Au aliquo enarrari poterant Ut nunc res se habot, Sullae illum enarrasse moriem neque probari potest nequo negari. csse. Sisinhausen l. 1. Pag. 8.2
29쪽
Tortius illo. L. Αolius Stilo, itum Solonis logos contulerit similosque osse romanis anilliadverterit, lioo uno quid om loco diiudicari noquit: j quae enim do Solonis lego Secuntur, RCic ,rono verbis Aselli addita emo Vidimus, Aoliumquo ii,sius vorbi interpretatione ad veram tessi notionem iviso diutu tum
ipse profitetur ut τω hisa significat .
Hanc quaestionem ut solvamus, altius repotamus nOCOSSO si atque redeamus ad Cicoronem. Huno 0nim ante libros do logibus conscriptos linius rotmontion om non suCOro. nitrum non ossot nisi idontidoni tabulis de omvirorum Solonis locos Opi Onoret, ut ita quidem, ut basox illis osso translatas paODO COROtus fulses At Commemorare, modo cognitum habuisset, nisi aliis item lociis multus osset de Romanorum variis institutis cum GracCorum moribus Comparandis.
Sod videns qua so, quae tirofert in Orationis pro Roscio
Aniorino anno 86 habitao Dura grapho AOXagesima nona, ubi parrictilium, si Convincatur, eo magis Vindi 'andum esso do-olarat, liuo mitius, nisi Causa seseleris Ostendatur, sit credibilo: itaque cum multi. t eae rebus tutellegi ρotest, mutor nostros nora modo Grmis PluX VHGm ceteras Dufiones, nerum etiam consilio
Supieratisque yotuisse, tum eae hac re vel muXime, quod in impios singulure supplicium iureuerunt. Quia in re quantum prudentiupruestifer i i/s, qui DPMd ceteros supientissimi fuisse dicuntur, cons derute. Pria uti imu civitas Atheuieusium, dum ea rerum ystitu est, fuisse truditur, eius porro ciritu is supientissimu/u Solonem dicunt fuisse, eum qui leges, quibus hodie quoque utuntur Scripsit . . . . Supieuter fecisse dicitur . . . . Quanto nostri maior sapientius Haec non dioit, qui duosemviros legatos Athonas misisse, qui locos XII tabularum o Solono translatas OSSe s 'ius, nOD dicit eis, quos talo ali si id oonnitum haboro crodat. -- NOVO contra diguris, locum osso oratorino plenum dictionis, quo, maiorum Sapientium Do minuerct, talia omittoro debuerit: tinmolia : ipsa re In is oum potuit extollor , rom - ut aliquid fingam - ita vortons: hao in ro quantum prui stitori ut maior scutoris legislatoribus, quanti uti Prudontissimilo Civitatis sapie11
30쪽
tissimo Soloni consideratot Quamquam Athonis legos olus afferri iubobant, fluatiuiuarii alia ex illis transtulorunt - hac in ri, quanto sapientius lSOil hoc locro rom tangore noluit, forta Seso non meminit. Alium igitur in modium voc' unus loeum, qui ost do orat. I. 197 : Ci assus oratori iuris ci Vilis solsentiam no οὐ arium QRSO Oxplicans, eos Vituporat, sit talia studia neglexerint; quod eo magis sit r ' rehendonduin, cum ista iuris cognitio minimo magna sit aut lifficilis, praesertim cum accedat mira quaedam in Cognoscondo suavitus ut it cluctatio. Quod ut probot, et alia affert of haec fg 19Tl: P reipietis eum ι ultim ex cognitione iuris laetitiam et Dol/tptatem, q/ od quiantum 1λrclestiterint nos rimniores pru cultu ceteris stentibus, tum facillime intellegetis, si eum illorum Lycuryo et Drucorae et Solone nostrus leues conferre et olueritis. Incredibile est enim, quiam sit omDe ius ciet ile praeter c nostrum inconditum ac Praene ridiculum. Quivis, credo, intellegui, ne haeC quidem Cum Soriberet, similitudinem illam Cic oroni innotuisso, nam si maiorum Sapientiam ne minuoret, motuebat, hoc quoquo loco licebat, quod
Sod CrassuS, qui Romanorum prudentiam coloris omnibus et maxime Graecis anteponit Cic. l. l.), consulto haec omisit: soquitur Antonii disputatio, qui iurisprudentiam oratori minime Osso necessarium probare, singulaque suae Pro Da Crassus disputaverat refutaro studos. Ultimam illam Antonii rationem quomo lo molius potuerit refutaro, quam si illum do decemvirorum togatione, de logibus ab aliona Monis translatis monuissot, noscio. Nihil tamon hac do ro, ubi sic ad illam rest ondus fg 247ὶ: tum aut m, quod amore patriae censes nos nostrorum miaiorum iuventre nosse debere, non et ides reteres leues Gut i mas sua vetustate consenuisse, aut noris legibus esse subbitus' Comprobatur igitur hoc libro, quod supra do orationis loco statuimus. Nam quaes exstant in Orations pro Flacco anno b9 habita 26. 62ὶ: ausunt Athenienses, unde humunimN, doctrin0, religio, frustra, iura, leges orlue ah te tu omnes terras distributue dicuntur, ad nos nihil fac ro olucet.'ὶ Athonas' Argumonium sumit ox liis Hos mann L l. pag. 10, quem non recto resutat Stetulia eu l. l. pag. 14.