De justitia Romanarum legum

발행: 1647년

분량: 451페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

i98 AC MAEs TERTII J. C. hos illos ve litigantes respectu sed in genere constituitur,ar . l. r. se a. D. dejurisdictione. Quod proinde hic omnis suspicio per adjunctionem Episcopi vel alterius spectatae fidei viri

tolli queat , arg. d. auth.s vera contigerit Cod.dejudiciis. junctis υelli supra relatis. ait non nisi per remotionem icum delegatus vel etiam pedaneus de caussa cogniturus est, d. l. apertis Lm se l. tili Cod. de Iudiciis. Et haec est communis interpretum opinio,glossa ad d. l. apertis imi si in eis Iudices.Bartol.

culator in tit de Iudice delegato g. superes Andreas Gail. lib. r. obf. 33. Didac Guvarr. pact. πυ. asi num. I. Damhoud in sua praxi civili cap. ras. plures quos citat, equitur Aug.Barbos ad d. auths vero contigerit Molina de Iustitia se jure om. f. tractat. s. disput a s. num as decis inprin. Probat

praxis Hostandiae, Merula lib. V. It. o. cap. .

Objicies . praetoris . . de Iurisdict. Resp. quod in hac

specie prinor recusatus suspectus non fuit sed ultro jurisdiactionem suam alteri demandavit, ne videretur in propria quasi caussa jus dicere ex eo enim quod ante susceptum magistra. tum Advocatus in caussa fuit,ipsius interesse videri posset eam partem superare cui antea patrocinium praestitit, arg. l. ult. D. de testibus. Praeterea vix est ut praetor recusari suspectu posmit, cum raro ipse judicare saepius autem judices dare solebat,arg. l. . se l. s. D. dejurisdictione, i. aitpraetor, inprin. l. adivo I s. D. de rejudicata, cum ilibus. dc sit in specie dicta legisspraetor judicare voluisset, uti aliquando fecit . praetor s. D.dejudiciis. l. quod minor M. I. ult D de minoribus i. o. D.de jurisdict. l. minor p. in prin. D. de evict. ipsi suspecto recusato Collega datus suisset. Denique in specie d. l. praetor II.

praetorem remotum fuisse nemo facile dixerit: qui enim jurisdictionem suam mandat, non eo minus eam retinere&cΟ-gnoscere

242쪽

D Ius Τ. ROMAN LEGUM Lib. I. I90gnoscere intelligitur cum is qui mandatam suscepit, nihil proprium habeat, nec sua sed aliena vice iungatur, l. 4. I. l. L. D.

Objicies i. quijurisdictioni Io. . dejurisdicrione. Resp. e. rum quidem esse, quod qui jurisdictioni praeest, neque sibi jus

dicere debeat neque uxori vel liberis suis , neque libertis vel ceteris quos secum habeat: sed nostra quaestio est, quid dicendum, si, cum jus dicere inter litigatores ipsi liceat, tamen al. terutri eorum ex justa aliqua caussa suspectus videatur removendus sit, an alius ipsi as ciandus' Eodem modo respondeo ad i. Iulianus r . D. dejudiciis. Ut omittam quod illa lex de judice dato loquatur. Objicies L nemo M. Cod de juri ictione omnium Iudicum. Resp. hunc textum nihil aliud velle,quam quod cxceptio dilatoria, veluti sori praescriptio, Vel etiam suspecti Iudicis,ante litis contestationem proponenda sit,quod regulariter verum est,

i. pen Cod de except. l. exceptionem Is Cod. de probat. .filiussam . . q. pen. l. Pomponius, o . .pen. . deprocurat. l. σί iuprin. D. de judiciis. Nihil quoque obstat I.sipariter s. in eprin D deliberatieuussa Quia de eo judice loquitur cui ex hac caum praetor jurisclictionem suam demandavit: ait enim quo casu an praesenti supermissurussit praetor adversus eum agere, dubitari poteu permissurus nempe coram delegato. Qt d manifestius ex eo patet, quod eundem in sequentibus simpliciter ludicem vocet. Pedaneum autem non intelligo, utpote quem scio deliberali caussa cognoscere non posse,arg. l. I. Cod de ordine cognitionum l. a. Cod opedaneis judicibus. l. ult Cod ubi caussa satus agi debeat L 3 . g. r. D. de recept qui arbit. Oppones auth se consequenter Cod desententiis es interlo ut Resp. quod de delegato judice loquatur idque constat.

243쪽

roo A C. Maes TERTII l. C. ex verbis ali a mereri apud quem sec.4 in ipsa Novella. alium vero mereri G c. scilicet a principe. In Principio enim de Iudicea se dato Iustinianus mentionem secerata Nihil urget quod ratio ob quam suspectus judex recuseriqueat,relata in L apertis imi Isi generalis sit,&iiundamentum in aequitate naturali habeat, c. quod 'ecim quast. s. Quia fateor ordinarium Iudicem recusari quoque posse licet non eodem cum essectu , quo recusatur delegatus vel pedaneus: satis est quod cum estectu sussicienti: et,qui illum suspectum

habet, abunde consulatur.

Ex quo etiam apparet falsum esse quod occasionem delin- qtiendi praebeamus, contra L non dipinguemus 32. g. cum quia dum M. D. de receptis qui arbit. l. rLud convenire f. s. I. D. de pactis dotalib. quia per adjunctionem Collega omnis occasio delinquendi ordinario praescinditur. Quod denuo ex . l. non distinguemus 3 2. I cum quidam 4. petitur,nullius efficacis est: cum ille textus de arbitro loquatur.

Si dicas liberum esse ei qui iuspectum judicem dicit,petere,

ut vel removeatur,vel Collega ei detur, IV ovest 3 3. c. 3 Resp. hoc verum esse in delegato Vel pedaneo, S.d Nove . 3..c. 3. non autem inordinario, d. 23 s I. si. cap. a. auth s vero contigerit Cod de Iudiciis Neque obstat quod inci Note .u6. cap. a. haec verba exprimantur; Vt non cogantur nosri subjecti

propter hujusmodi caussas recedere a propria patria Sensius enim

cst,quod ex ca sola caussa,quod reus praesidem vel alium ordi narium Iudicem coram quo convenitur suspectum habeat non cogaturActor recedere a propria patria&reum alibi coli. venire sed praesidi alii-ve ordinario recta suo Archiepiscopus, Episcopus vel alius spectatae fidei vir associandus sit, ut ambo per Micabilem conventum dissolvant, quae dubia seunt, d. Nobe . 86. cap. 2. Ex quo etiam corruit expositi Z Hadauthsbero

244쪽

D Ius Τ. ROMAN LEGUM Lib. I. O Icontigerit num. 9. Ut omittam falsum esse in . Novelf 86. cap. a. de suspecto judice non agi: in dubitationem enim Iu dicem habere, nihil aliud est, quam de ipsius synceritate dubitare atque ita ipsum suspectum habere; S.I. s.ct, ult. sit. desuspectis tutoribus. Enim vero jure Canonum, si quantumvis ordinariusIudex velut Episcopus ob suspicionem legitime recusatus fuerit, cialius non adjungitur, sed a cognitione negotii prorsus abstinet cap. siquis contra clericum. . ext deforo competenti cap. secundo requiris a vers tertiopsuias cap. cum speciali I ext.

lib. I. obf3 3. num. I. M scent. a. ob 32.

Quod ex summi Pontificis praecepto Episcopi caeterique Ecclesiastici Iudices ultro quasi ex sancta quadam modestia

facere videntur quod etiam olim praetor in certo casu, licet non recusatus,fecit, praetor II. D.de Iurisdictione, & non pauci etiamnum facere solent, quotiescunque amici sui caussa vertitur: Ita ut ex hoc capite jus civile impugnare nimis temerarium sit.

DUBITATIO LIII. An caussasuspicionis nominatim proponenda es probandasit in Iudicem sive ordinarium, sive delegatum, vel etiam

pedaneum suspectum recusat, caussam habere debet, dc quidem iustam: veluti quod Iudex et inimicus, amicus adve iario sit, si pariter, inprin. D. de liberali caussa quod ab adversario heres institutus sit, i. Iulianus I 7. D. de Iudiciis aut ab eo ultro petitus, i observandum. I. D. eod. aut alia similis, quae ex certis indiciis .circumstantiis aliquem ita exterret ac cor turbat, ut quamvis bonam caussam habeat, faustum

e tamen

245쪽

tamen exitum sperare nequeat. Verum ea causa in resutatorio libello, duntaxat in genere, non nominatim & in specie pro ponitur, deserturque refutanti jusjurandum calumniae quo solenniter jurat se non calumniandi animo , sed ex justa caussa

judicem recusare, arg. l. apertissmi 6. est iligios in vers. tibia

Et cum quisque memor esse debeatsalutis suae nec refutatio tendat in praejudicium adversae partis;vol etiam Iudicis buti statim patebit: neque, cum super caussa rerutatiotas disputatur, ipsisus litis cognitio proteletur, contra Q. I. ult. Instit. de ex-eeption.: Reipublicae intersit lites quam citissime finiri, l. properandum II. d. de Iudiciis nec praescribi cuiquam possit cur metuat, cum varii sint hominum assectus negociorum circumstantiae, Liuiapoterat in eo ad SC. Trebellianum satisfactum rationi juris tali modo videtur. Quapropter hane sententiam communis schola amplectiturgiol l . Lapertis . mi in e . recusare se verb libelli Bartol. n. δ. Aug. .s. Castrens.

n. . Iason n. o. Salicetus . . Didae Guvare pracs. quas . cap. aef. n. I. ubi plures citat, qui communem esse dicunt, veluti Panorm in cap. si quis contra. n. Ia deforo compet in repetit. Aufre tract de recus. n. s.

Si dicas recusationem ad sugillationem Iudicis pertinere

quem decet honorem suum salvum habere, i. omnem Io Cod. quando provocare non innuebse, arg. l. qui omnia a s. D. de procuratoribus, squis 3. D. de Iudiciis L ex quacunque a iuprin. D.s quo nius vocatus non ierit. Resp. recusationem ad contemptum Iudicis non pertinere: nec recusantem cum di Dcrimine alienae existimationis vagari, contra L praetor ait . in prin. D. de injuriis. l. item exigit F. D. de dolo malo. sed situm duntaxat mctum allegare, pissime provenientem ex causia quae

246쪽

D Ius T. ROMAN LEGUM, Lib. 2 os quae judicis existimationem non contingit. Denique illum nemini injuriam faceres, qui iure suo utitur, L nultas 33. D. de reg. juris. l. Proculus 26. D. de damno infecto. concessa sibi a Iegibus utitur potestate, I injuriarum 13. I. I. D. de injuriis, I. quo naufragium 3 g.quodait. . D. de incendio, ruina, naufragio sec. l. '. g. I. D. de condia caussa data causs. nonsecut Imo ludicem recusatum, vel ex eo suspectum fieri, quod caussam recusationis nominatim exprimi & probari velit, quasi cognitionem causis affectantem: ultro operam suam invito inge,

rentem, et L qua omnia ab D. deprocuratoribus, quod probus: innocens vir nunquam facere solet, arg. .scire a I g.uis.

D. de tutoribus se curatoribus datis oe. Quare quod Cujacius lib. s. observat si, ait: jure veteri recusationis caussam exprimi non debuisse, placet: nam ante litiscontestationem qui judicem suspectum putabat, simpliciter dicebat, Hunc nolo,timidus ea, ut in Panegyrico Plinius Sors es urna, inquit udicem adsignat uicet rejicere, licet exclamare, Hune nolo, timidus eis: vel interposito jurejurando, ut his verbis Asconius Paedianus docet, Eiero, iniquus est. Quod vero dicit jure Romano poste riori aliter fieri hoc, quod ad hanc suspicionis caussam nominatim: in specie proponendam: probandam adtinet,falsum est ineque contrarium probat,quam allegat, ult. Cod.de judiciis

cum dicat susticere ludicem suspectum recusari & hoc actis inseri. Nihil etiam ipsi suffragatur spariter, inprin. . deliberali caussa cum quia recusans nominatimin in specie nul iam hic caussam exprimit, tantum Iudicem sibi inimicum esse affirmat: quod generale dictum est, nec longe diversum ab eo Plinii Hunc nolo, timidus es vel Asconii Paediani, iniquus est. tum quia non dicit, proprietarium vel usustuctuarium hoc affirmare debuisse, multo minus peculiarem aliquam inimicitiae caussam allegarein probare debuisses ut omittam non re- Cc a te

247쪽

zo AC MAEs TERTII . C. cte Cujacium dictam legem,spariter s. D. deliberali caussis , hveteri Romanorum jure distinguere. Si objicias, quod, qui dicit, probare debeat, l. 2. D. deprobationibus. Resp. rccusantem nihil aliud positive assirmare

quam quod judex ipsi suspectus sit' quod ipsius judicium &

non alterius metuat quod si non remoVeatur, vel alius ipsi

adjungatur, secundum saepe dictam distinctionem non possit, licet optimam caussam habeat, propitium exitum sperare. At haec omnia cum ab animo recusantis dependeant, solius sacra menti religione probari possunt debent. Verum quidem est , jure canonico caussam in libello recusatorio exprimen. dam coram clectis arbitris probandam esses si non probetur, vel non satis idonea sit, principale negocium ad Iudicem recusatum remittendum et quod si caussa suspicionis probata fuerit, tum arbitros, vel proxime superiorem judicem de principali caussa cognoscere posse, capsecundo requiris I g. Tertiopsulas cap. cumspeciali I. ext de Appelgationibus. Sed uti posterior hujus doctrinae pars nullam difficultatem habet, non ita prior : nam si rectisationis caussa probata non fuerit,

vel non sumiens illa sit, jam justissime iratum sibi ludicem

recusans metuere potest, ex eo , quod illum suspectum redarguit&quidem uti nunc constare videtur immeritori ita ut jam justam recusationis caussam,quam antea non habebat,uel saltem probare non poterat, habeat. Quare putaverim , ut

huic uri suus constet honos, praedicta capita de spontanea ocmodesta illa Ecclesiastici judicis recessione,in cognitionis negocii principalis abdicati e intelligi debere, quae toties fieri solet, quoties constare potest ex aliqua caussa Praelatum parti

.luspectum esse.

248쪽

DUBITATIO LIV.

An Synici, tores vel Curatores per procuratorem agere

CUm iure civili cautum eflet,civitatis aca orem negocium

publicum per procuratorem agere non posse ne civitatis D. de procuratoribus,quemadmodum nec tutores pupillorum suorum vel Curatores minorum caussas in judicio tractare, I. neque I I. Inusia 23 Cod deprocuratoribus ex eo quod non siint earum domini , sed prius per litiscontestationem fieri debeant, d. t. neque II. Lprocuraetoribus 22. nusia 23. Dubitatum scio, an satis recte non melius sese jus Canonicum habeat, quo Praelati reliquique Venerabiles Clerici in beneflatorum aliorumque negociorum suorum Caussis procuratorem constituunt, . . op im tot tit exi deprocuratoribus cap. olim 12 ext de restitutione spoliator cap. cumeaufama ext de Iuramento Calumniae cu milibus Verum strendum est, quod utrumque ius mutuo societatis vinculo cohaereat. Nam quamvis beneficiorum aliorumq; ecclesiasticorum proventum molumentorum Practati caeterique Clerici proprie loquendo domini non sint comparata tamen illa sunt ad ipsorum honestam Sc congruam sustentationem iquare iis utuntur, ruuntur, ac jure quasi suo administrant. Syndici autem, tutores a Curatores aliena prorsus negocia agunt: sustinent, non comparata ad suam utilitatem iustentationem.

249쪽

I AC MAESTER TOG. Q

DUBITATIO LV.

n jure civili vel Canonico infamis procurator essem ii 'IUre civili infamis neque Iudex, L cum Praetor I 2. g. pen. D. de Iudiciisjuncta l. a. D. de senatoribus . neque Asse r .a.D. de Assessoribus neque Advocatus esse potest l. I. g. . os .ait Praetoris. D. de posulando. in Quintilianus non recte agis, ignominiosus praeterea Non habesjus abdicandi quia ignomi. Dius non es actioib. 3. cap. 6 Arbiter tamen esse potest, LI dius . in prin. D. de receptis qui arbit. Sed an procurator ad lites mon olim enim cognitor fieri non poterat Paulus lib. I sentent tit. a. ubi ait Omnes infames, quipostulare prohibentur, cognitores fieri non possunt, etiam volentibus adnissariis. At pro cognitoribus,hodie procuratores sunt: cum olim pro curatores absentibus litigatoribus , cognitores praesentibus caussas agerent smaxime si caussae status essent, Afranius in s. ver Criae add. lib. I. it. 2.sentent. Pauli. Accedit uris Cano anici auctoritas,c. - mis 3 qnU. . ubi dicitur: Infamispersona, nec procurator esse potes, nec cognitor. Nihil obstat s. bis Instis de Excepi quia innuit infamem procuratorem esse non posse, alioqui non recte exceptio de infamia proc ratoris objiceretur scilicet, si de procuratoris infamia clare ac liquid constez, ita ut de eo disceptari non oporteat Verum si omnino dubium sit, num procurator infamis, an vero integrae existimationis sit, maluit Iustinianus favore determinandarum litium caussam potius principalem tractari, quam superstatu procuratoris disputari arg. . properandum 13. Cod de Iudiciis Antonius Faber ad i. Pedius . D. de receptis qui arbitrium. DU-

250쪽

D Ius T. ROMAN. LEGUM Lib. I. o

DUBITATIO LVI.

minor 2 3 anni procurator essep ii 'ΜInor 3 annis procurator esse potest, non solum ad negocia extrajudicialia, La I.cujus autem 4.D.de exercit. action l.sed etsi I. I. ult. cum l. eq. D. de institoria action. sed etiam ad lites, et g jus s. Insit qui ct ex quibus causiis manumitt. cum dc Advocatus esse possit, I. I. g. initium s. D. de postulando. Iudex , maxim e si litigantes consentiant, i quidam consulebat 37. D. dere judicata atque etiam Consulatu fungi, i unicis Consules et D deos . Consul. Si dicas quod postularc procurare diversa sint. Resp. diversa non esse quoad aetatem 23. annis minorem ramo nec quoad alia multa nam ut Advocatus maxime in jure specta tur l. I. g. a. D. depostulando, l. I. g. Advocatos . D. de variis cognit ita etiam procurator ad lites, arg. I. procuratoribus a a. cum l.seq. Coae de procuratoribus licet evenire possit ut etiam

extra judicium uterque aliquid agat. Quod minor possit in propria caussa postulare, hoc falsum est, ata tot tit Cod qui legitimam personam sec. Quare cum in I. r. g. et D depsulan-λ,dicatur,postviare autem es desideriumsuum velamielsu G. denique in I. initium 3. quod major II annis postulare possit;

hoc ad postulationem in aliena caussa reserendum, non etiam in propria g.I. iton in iliis Insit.de Curator. a. Cod. qui legitimam M. Quod procurator litem contestetur, eaque contestatione Dominus litis fiat, L procuratoribus a a cum L seq. Cod. deproeurat non autem Advocatus aliquid esset, si procurator proprio ion alieno nomine litem contestaretur. Porro quae inter Advocatum procuratorem quoad laesionem ponitur differentia, nulla est uti in sequentibus patebit. Nihil obstatu exigendi a Cod deprocuratoribus. Quia de

SEARCH

MENU NAVIGATION