장음표시 사용
191쪽
Graeciol. HPraefat. ad lectorem , quam prae misit notationibus
13a De Chrissio. Surreat. Antiquit. dico antequam is alio asportaretur a quodam Andrea monacho monasterj sancti Renati , quod Patres Benedictini adhuc incolunt in agro Surrentino , apud quos erat is codex , uti testatur dii, gens antiquitatum indagator Bartholomaeus Chioc-carellus , qui exemplum suum cum illo contulerat . Hoc sortasse exemplum in manus pervenit
Pauli Rep Vici Aquensis Episcopi , qui illud
Τorensi Bibliothecae dono dedit ; quod inde Ca- racciolus e chartis papyraceis erutum typis evulgavit, ut ipsemet testatur.
ρου de sincto Antonino in Martyrologio
I. π T Actenus eorum , quotquot comperire pomtuimus , qui de sancto Antonino scripserunt , prout nostrae tenuitati datum est , indiculum tradidimus : modo quid de eodem sancto ex Μartyrologiis degustari possit, haurire aggrediamur . In Μartyrologiis dies, quibus sancti v ri inter tormenta animam efflantes ad coelesteir patriam evolarunt, eorumque nomina , ct passiorinis loca primo annotare consuevit Ecclesia . Iis deinde inscripti fuerunt Consessores , ac Virgines , ceterique, qui quamvis extremum in pace sdiem clauserant: mundi tamen illecebras, & oblectamenta susque deque habentes , ac praVisi obsisten
192쪽
Obsistentes animi motibus , ut corpora in servitutem redigerent , genus quoddam martyri pertulisse videbantur. II. Compendiosum hunc scribendorum Μa tyrologiorum morem in Ecclesia primum invexisse putant plerique Eusebium Caesariensem eumque excepisse sanctum Hieronymum , & sequiorum sanctorum annotatione Μartyrologium adauxisse . Hoc quidem Μartyrologium nomine sancti Hieronymi insignitum una cum Comite , sive lectionario ejusdem sancti Hieronymi , in
quo lectiones , & prophetiae singulis quibusque
diebus tunc recitandae in Ecclesia indicantur , adhuc extat . Utrumque tamen hoc opus spurium esse contendit ex Heterodoxis Guillelmus Cave ,
etsi Μartyrologium ex ms. Corbejensi ediderit Dacheryus , & lectionarium doctissimus Jacobus
Pamelius Lovaniensis , S ut genuinum tutatus fuerit praecipue auctoritate Alcuini, Amolad , ac Bernonis Augensis; cui Pamelio inde adhaesit se, tissimus Cardinalis Bona .
Quod autem ad Μartyrolosium spectat , illud ut apocryphum rejicit doctissimus Cardinalis BD
ronius , quemadmodum etiam epistolam Chroma-
tj , & Heliodori Episcoporum, qua illud a sancto
Hieronymo efflagitabant , & hujus sancti Doctoris responsiones ad eosdem. At vero superiori seculo Franciscus Μaria Florentinius nobilis Luceimsis sancti Hieronymi Μartyrologium edissit cum hoc titulo : Metropologium dimo taeroumo a Cassioro s
193쪽
ptoribus attributum . Contenditque ipsum esse an
liquissimum Romanum Μartyrologium , de quo mentio apud sanctum Gregorium Μagnum , sed a posterioribus nonnihil adauctum: suamque se tentiam propugnat in primis auctoritate Lucae Ηοlstenj , qui hoc opus autographum se vidi , perhibet in Hispaniis in celoberrima Bibliotheca Schoriali sancti Laurentj, ac testimonio Gherardi Voss , qui de eodem opusculo ibidem extante , meminit . Verum hoc ipsum , non autem illud , quod mancum edidit Rosoeydus , idem omnino esse ducunt ac Μartyrologium a sancto Grego
rio memoratum validis adducti rationum momentis quique nostrae memoriae scriptores , atque inprimis eruditissimi Patres Societatis Iesu Conr dus Janninglius , ct Iohannes Baptii a Sollerius
Bollandi continuatores. At haec , quae non Vacatheic prolixius expendere , alibi ad exactiorem trintinam fortasse revocabimus. III. Verumtamen, ut accurate pro re nostra procedamus , heic obiter advertere non omiserismus doctissimum Cardinalem Baronium, quem semper suspeximus , & honoris gratia volumus nominatum , in praefatione Μartyrolon Romani aliquantulum oscitanter antiquos Martyrologos re censuisse . Enumerat enim primo Bedam, deinde Florum, tum Usuardum monachum sancti Bene
dicti , quem scripsisse putat temporibus Caroli Μagni ; post hos Uandalbertum Diaconum , ac
194쪽
Μonachum Prumiensis coenobj., quem claruisse autumat sub Lothario Imperatore anno 8 so. , ct postremo Adonem Τrevirensem. Episcopum , , quem vixisse perhibet temporibus Gregorj VILQuum juxta rectam, exactioremque Chronologiam ita potius hi ordinandi fuissent scriptores, ut pridimo accenseretur Beda, qui Μartyrologium scri' psit circa annum ros . , subinde Florus , qui in
vivis erat circa annum 7σo. , tertio Wandalbeditus , qui revera sub Lothario circa annum 8so. heroico carmine , seu metrico stylo , ut inquit Sigebertus Μonachus Gemblacensis Μartyrol gium condidit. Neque erat silentio praetereundus Rabanus Μaurus , qui sub idem tempus in eaqdem sparta elaboravit ; tum substituendus Ado, qui hujusmodi opus sub annum 8s7. elucubravit, nequaquam sancto Gregorio VII. coaevus , qui
Pontificatum Romanum auspicatus suit anno Io 73. ac denique huic catalogo inserendus Usuardus, qui eadem ferme Adonis aetate circa annum 87cr. additamenta ad Μartyrologium concinnavit.
IV. At vero Chronologici Baro lapsus , si ita dicere fas est, circa Usuardum , in quem inciderunt etiam Bellarminus , Labbeus , aliique , caussam detexit Casimi rus Oudin, S post eum Du-Pinus . Legerat ipse clarissimus Baronius promlogum Usuardi , ubi opus suum Carolo Μagno nuncupabat , & Sigebertum de Usuardo scribemtem et Provocatus Hudio Hieronymi , o Bedae , maxime autem auimatas Hudis , o jusse Magni C
195쪽
ans De Chrinan. Surrent. Aatiquit. roli Imperatoris . . . integrum Martyrologium siecit. Atque ita facile sibi persuasit Caroli Μagni set te eum vixisse . Verum Carolum Calvum eodem quoque epitheto Magni ornatum suisse praecipue ab anno 87s. , quo exeunte , Romae Imperator coronatus fuit, usque ad annum 877., quo obiit, advertit Oudinus . Ceterum quum in Usuardi manuscriptis inveniatur sanctus Eulogius martyr,
qui Cordubae passus est anno 8ss. aliique ejus dem aevi martyres , apertissime liquet Usuardum post tempora Caroli Μagni, S Caroli Calvi tempestate vixisse , suumque hoc opus Circa annum 8 cf. compilasse . Plura qui desiderat , consulat ipsum Oudinum. Quod vero ad Adonem spectat , secutus est Baronius Aloysium Lippomanum , qui primus eXmss. codicibus erutum typis edidit Adonis Μa tyrologium , quod Adoni Τrevirensi Episcopo tribuit , qui re vera sub Gregorio VII. floruit.
At vero accuratiores critici potius Adonis Viemnensis Episcopi opus existimant, scriptumque opinantur Circa annum 8ss., vel 8s . , aut, sicuti aliis placet, circa annum 8ss. Atque haec bono lectoris breviter attigisse lassiciat. V. Porro quantum ad rem nostram , vindiscata Μartyrologiorum auctoritate , advertimus in illo Usuardi Lovari edito a Johanne Molano anno Cum notis, atque additamentis ex Martyrologio Ecclesiae Romanae , aliarumque nullam sancti Antonini Abbatis nos mentionem reperisse neque
196쪽
neque ullam apud laudatum Francisci Μariae Flo renti Μartyrologium Lucae editum anno Iσσ8. cum ejusdem notis . Vidimus praeterea Romae in celeberrima Bibliotheca Angelica PP. Augustinianorum Martyrologium Papiae vetustissimis formis exculam anno 1cilicet et 8 . in membranis , seu chartis perga menis plerumque rubricatis , in quo nullum fameli Antonini Abbatis nomen legimus . Neque
quidquam simile invenimus in illis quamplurimis Μartyrologiis, quae Sollerius edidit una cum ibio ms. in praestantissima Bibliotheca Barbarina, in quo , ut notavimus, & divus Antoninus Abbas, ct mensis , in quo obiit, omnino deest. Quapropter rectissime videtur existimasse Bollandus , qui primum a Cardinale Baronio sanctum Antoninum Μartyrologio Romano adjectum suisse putat.
Verum Antonius Caracciolus se duo Μartyr
logia Pulsanense scilicet , S illud antiquissimae Ecclesiae sanctae Μariae de Plesco in Apulia, quae
in ms. codice habentur Neapoli in Bibliotheca sanctorum Apostolorum apud Clericos Regulares, vidisse perhibet, atque aliud Florentiae evulgatum anno I 36 . opera Antonj Vespu6 Canonici, in quibus sanctus Antoninus sub Consessoris tantum nomine Idibus Februad ascriptus est . At in ms.
Kalendario Neapolitanae Ecclesiae sancti Elin etiam a se perspecto 1σ. Kalendas Μarq , ut in Μart rologio Romano, sanctus Antoninus Abbas, ipso Caracciolo teste , insertus est . Sed de his alias re-S cidet
197쪽
138 De Christian. Surrent. Antiquit. cidet sermo . Haec quidem omnia peculiarium Dioeceseian Μartyrologia statuit Bollandus , a quo hac in re non dissentire nullo modo possumus ;si enim peculiaria essent, Ecclesiae Surrentinae potius , ubi sanctus Antoninus mortem oppetiit, non aliarum esse deberent. Hinc rectissime Cardinalis Baronius omnia Catholicorum Μartyrologia d cet e Romano dimanasse , quod a sancto Clemei te potius initium sumsisse credimus , qui septem Romanis regionibus a se divisis septem Proton tarios ad acta martyrum colligenda praesecit; cui Μartyrologio ideo ceterarum Ecclesiarum sancti inserti reperiuntur , quod Romana Ecclesia uni versum Orbem Christianum pro sua Dioecesi h beat . In hoc autem Romano Μartyrologio , ut cuique facile est advertere , ita legitur de sancto Antonino XVI. Kalendas Μarq . Apud Surrentum
sancti Antonini Abbatis , qui e monasterio Casinensa Langobardis dema flato in solitudinem ejusdem urbis
secedens , ibidem sancititate celebris obdormimit in Domino : cujus corpus cotidie miraculis , o praeseditim in liberandis Energumenis est uiget . Atque haec Ilueo M., in monastica sua Μartyrologia transcripserunt Ar-MM 'V .c. g. . noMus Mon , Hugo Μenardus , & Benedictus
Dorganius . Cardinalis vero Baronius in annot
, . ''' tionibus ad idem Μartyrologium subdidit: Plura de ipse sancto Antonino scilicet in moκimentis Ecclesiae Surrentina , quibus tam ejus res geme , quam miracula poH obitum facta intexuntur . Edidit eadem Paulus Regius . Migravit ex hac vita ut ferunt
198쪽
Lis. II. Cap. II. anno Domini Honorio Romano Pontifice . Gue autem no ira aetate ad sepulcrum ejus admiraηda flunt, percepi non a quibusvis narrata , sed a flacerissimis, prudentissimisque Sacerdotibus, qui interfuerunt. Quibus Baronj verbis adductus fortasse Ferrarius in Τopographia eidem anno sub eodem Ponti- 1 flee sancti Antonini obitum tribuit . Atque haec ri' bis 'ii Tcirca sanctum Antoninum de Μartyrologiis ilia, ubi surremo, eas se satis, superque sit.
cua aetat e sanctus Antoninus vixerit.
Uamquam adeo varii scriptores acta sancti Antonini mira consensione memoriae prodiderunt: tamen circa tempus , quo in vivis versatus fuerit, & mortalitatem exuerit, in diversa abierunt. Parcendum nihilominus , quum difficillimum prorsus sit circa id quidquam omnino certi ex tenebricosis temporum involucris eruere . Atque hinc est, quod non tam facile patiamur Antonium Caracciolum , virum
alioqui eruditum , rerumque Gothicarum scitissemum, qui quasi indubium tempus reperisset, ce- s iii μῆ teris laetabundus insultat his verbis : Video M-fuidem recentiores , qui de mita hujus scripserunt m gno consensu, sed niala prorsus Chronologiae, quae lux hi furiae eis, confideratione, in quamdam plane absur S a dam .
199쪽
1 o De Chrissiaη. Surreηt. ritiquit. dam , o secum pugnantem convenisse sententiam , atque sis erasse beatum Antoninum tunc emigrasse Sta bias , quum Zoto Dux Langosardorum Casinense monaHerium diripuit , atque vas lavit . Quapropter sententiam asserentium sexto seculo floruisse sanctum Antoninum , vitamque usque ad seculi septimi initium produxisse, tamquam absurdam, s
Cumque pugnantem execratus, eam conatus est infirmare , immo potius evertere his praesertim rationibus . Primo , quod laudatus in superiori capite scriptor Monymus obsidionem referens Surrentinae civitati a Sicardo illatam sub annum 834. ut nos conjicimus, ct postea dicemus , addat contigisse Nore multo tempore motato pos Z discessum sancti Antonisi. Quod a vero sane absonum esset, si sanctus Abbas e vita migrasset circa initium septimi seculi ; duorum enim seculorum hiatus multum temporis spatium involvit. ΙΙ. Secundo, quod sanctus Antoninus similiariter versatus fuerit cum sancto Catello Si biensem Episcopalem sedem tenente ; quam ea tempestate , initio scilicet septimi seculi , nOIL , sanctum Catellum , sed B. V. Laurentium potius occupasse colligit ex antiqua inscriptioneis marmori incisa , quam AEquis servari refert Capacius . Praeterea , quum Monymus, & vetustae sancti Antonini Iecliones serant , sanctissimum is Abbatem Stabias advenisse, dum Langosardi Campaniam longe, lateque mactarent, elicit contra ali
rum sententiam, sanctum Antoninum in Casinensi
200쪽
Lis. II. Cap. III. - 2 Imonasterio nunquam suis e commoratum , neque illinc Stabiense in castrum commigrasse . Casinum quippe non in Campania , sed in Laij confiniis, ct proprie in Volscis extructum fuisse contendit. Hae , aliaeque id genus , ct minoris etiam minmenti conjecturae Caracciolum acuerunt, ut aliam, novamque proprio marte sententiam excuderet :quamobrem excogitavit sanctum Antoninum ex aliquo Campaniae coenobio Stabias se recepisse , tunc, quum Sico Beneventi Dux sub noni seculi initium, anno scilicet 818. Campaniam longe, i teque populatus Neapolim etiam longa ob dione satiagavit . Atque ad hanc suam sententiam omnia, quae in vita ab Anonymo exarata leguntur , re eta spectare , eique congruentius , aptiusque I spondere existimavit.
III. Nobis vero quod bona pace tanti viri distum sit) sua isthaec opinio minime sedet; quum
neque tanti ponderis, neque eae videantur excogi tatae ab ipso conjecturae, ut infra ostendemus , quae antiquissimam , stabilem , inconcussamque Ecclesiarum Surrentinae, & Stabiensis traditionem,
quaeque tot auctorum concordi in unum convenientium voto , ct Μartyrologj Romani , quod caput est, auctoritatem infirmare valeant, & coim Vellere . Ex his enim omnibus habetur , sanctum Antoninum e Casinensi coenobio , Langobardis rebus omnibus exhausto, excisoque Stabias ad iam ctum Catellum confugisse . Audi verba Μartyro-