Lucubrationes in Surrentinorum ecclesiasticas civilesque antiquitates nuncupatae sanctissimo domino nostro Clementi 12. pont. max. a Philippo Anastasio patriarcha Antiocheno pridem archiepiscopo Surrentino. Pars prima altera

발행: 1731년

분량: 635페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

181쪽

lla a

Antoninus, ut erat Dei, proximique caritate se ventissimus, annuens , Surrentum petiit , atque

in coenobium divo Agrippino sacrum se recepit, cui postea sanctissime praefuit , magna interim pietatis monimenta relinquens ; sacellum namque divo Μartino Turonensi Episcopo dicatum erexit, ubi Dominicae Passionis mysteria sua manu i sculsit in marmore , ct complures Verbo , exem ploque ad meliorem frugem reduxit . Annis dein mum , ac meritis plenus ad Dominum emigravit decimo sexto Kalendas Μarq .

D Zmortui corpus miraculis clariam in

moenibus civitatis , uti jusserat , ii norifice conditum fuit , ut id argumentum esset eventu non semel comprobatum , quam perenni munimento, praesentique patrocinio urbem tuetur. Ideo Surrentini cives obstricti beneficiis Basilicam ejus nomini posuerunt, quo innumeri pietatis, &voti gratia, praesertim vindicati obsidione Doemonum adventant; ct Clerus, populusque Surrentinus quotannis frequenti supplicatione adeunt, S. toninum reliquos inter Tutelares Divos ut praecipuum apud Deum Patronum grata religione

venerantes .

182쪽

DISSERTATIO I.

In Lectiones S. Antonini A batis praecipui Surrentina

Digeseos Patroni.

CAPUT I.

DE Scriptoribus rite facti Antonini,satis . Ancti Antonini Abbatis praec,pui Surrentinae Dioeceseos Patroni , ac Tutelaris vitam ex antiquissimis monimentis , at que traditionibus compilasse reperimus circa annum Is 33'. primum omnium Biographorum , quorum recens memoria extat, Antoninum , sive Antonium a

Porta Μinoritam patria Ebulensem , quae est oppidum Regni Neapolitani modo in Principatu citeriore ultra Silarim fluvium, olim ad Lucaniam spectans . Verum enimvero vel quod omnes a curate notitias tenebris offusas ex antiquis monimentis haurire, atque in lucem proferre satis pro rei dignitate nequiverit , Vel quod non eas , , qu , par erat, diligentiam adhibuerit, saepe in poste

183쪽

Comment. prae . a. vit. S. Antonin.

ta De Chrissian. Surrent. Antiquit. posterorum scriptorum, S praecipue P. Antonj CDraccioli ex Familia Clericorum Regularium fancti C etani Τhienari censuras incurrit. II. Deinde presbyter David Romaeus Philocasius sub annum is r. libellum concinnavit: De quisque Dimis Cinodisus , ac Praesidisus Surrenti . Ex quo circa decimi septimi seculi initium Epit men fortasse suam congessit P. Philippus Ferrarius Servita, inseruitque Catalogo Sanctorum Italiae. Quod & secit in suo Sanctorum compendio P. L dovicus Zacconius ordinis saneti Augustini. Aimno vero Iss3. aliis Sanctorum vitis , quas edidit , illam etiam nocti Antonini intexuit Paulus Regius Vici Aquensis Episcopus , cujus auctoritas antea exciverat eruditissimum Cardinalem BD ronium, ut Μartyrologio Romano ad diem I . Februad sanctum Antoninum . adjungeret , sicut credidit Bollandus, ut paulo post dicemus .

. III. Sub initium ὀecimi septimi seculi ejusdem sancti Abbatis vitam paucis tradidit Caesar

Capacius ; & circa idem tempus Summontius , &Caesar Alolignanus nobilis Surrentinus I quam paulo post Μichael Laccheus Campaniensis sub annum Iσ2σ. accuratius Italice digessit. Et al, quanto ante Laccheum Octavius Belirandus bis de sancto Antonino , & ubi de urbe Campania , S ubi agit de Surrento, interseruit mentionem;

quod etiam pluries fecit Abbas Ughellus, ubi de Surrentinae Dioeceseos Episcopis, atque Archiepiscopis disserit.

184쪽

Lib. II. Cap. I. ta s

ΙU. Verum sub eumdem annum Iσ2σ., Vel paulo postquam scripsit Laccheus , prosusam aliam vitam ab anonymo auctore Langobardica manu exaratam typis ediderat laudatus vir eruditus Antonius Caracciolus ; quam ex Bibliotheca Theatinorum Neapolitana, &Τorensi, ut ipsemet reseri, eruerat, notisque scitissimis illustraverat . Huic postea P. Beatillus Societatis Jesu persim, lem adornavit, eamque ad Bollandum, Henseti niumque transmisit, qui in acta sanctorum magno ab ipsis labore conquisita integram ad xv I. ΚΘ lendas Marti intulerunt. Hoc idem secit P. LucasD'Achery . Pater vero Μabillonius acceptas ex hoc eodem Caraccioli codice notitias in compendium redegit, derivavitque in Annales , quos condidit , ordinis sancti Benedicti . iV. Hujusce ignoti auctoris nomen , quum neque in ipsius codicis fronte , ut mos est , neque alibi reperiatur , temporum longinquitate ab

hominum memoria elapsum omnino , atque eX-

punctum est . Surrentinum vero suisse dilucideis colligitur ex plurimis ejusdem vitae locis, &pradiciptae ex Prologi num. a. juxta ordinationem Boi Iandi , ubi de sancto Antonino inquit : uuam do in bas partes advenisset. Atque ex his capitis r. num. 3. Verbis : Sanctus Uti noHer patronus Amtoninus ad has partes admenisse dicitur . Ac tandem ex cap. 7. num. 33. ubi ad sanctum Antoninum oratione conversus subdit : Et civitatem i Iam tuae intercessonis adjutorio protegas . - VI.

185쪽

x dis De Chrissilio. Surrent. Antiquit. I. . Obscurum quoque est , ct perplexum ,

qua hic scriptor aetate floruerit , vitamque ex raverit sancti Antonini . Lucas Dacheryus tempore incursionis in amoenissimas Crateris oras a Saracenis factae opinatur eum in vivis extitisse ,

id ex ipso deducens Anonymo , qui referens ap paritionem sancti Antonini cum aliis quatuor sanctis Surrentinis Patronis contra Saracenos, eam

sibi, aliisque narratam fuisse ab uno ex ipsis piratis , ita testatur . Vuo referente , seseque unum expers fu entibus esse sermante quinque jam nominator sanctos tali habitu , o forma in navi Regia an ruisse didicimus . Qua auctoritate adductus Dache-ryus sic ratiocinatur . Si conflaret quo tempore a eiderit Saracenorum in Neapolitanos, o Surrentinos

impreM , facile etiam conflare posset de ipsus au II

rit aetate , qui eo tempore in mimis erat, ut patet ex

num. a . Atqai impresso contigisse videtur seculo nono , ut in dicto num. et . dicemus cie. In notis vero ad praedictum num . a . descendere videtur in sententiam Caraccioli impressionem illam circa annum 8 s. accidisse suspicantis. Quare concludit seculo nono in vivis fuisse Anonymum , &sancti Abbatis vitam ea tempestate adornasse. Haec vero conjectura non ita firma est , ut d bietatem Omnem excludat; contra enim eam quispiam reponere posset, verbum illud dissicimus non ad Anonymum ipsum esse reserendum , sed potius ad majores suos cives Surrentinos , per quos ad sua usque tempora traditio illa fortasse dimanaverat . Diuiti eo by Coral

186쪽

Lis. II. Cap. I. Iarxat . Et revera Didisimus sere idem aliquando sonare videtur, quod verbum Accepimus apud veteres Historiographos , praecipue apud Livium , qui Tei alicujus notitiam tantum a majoribus suis tempore longe superiori habitam , & per longum,

temporis intervallum continuatam verbo hoc Accepimus aliquando solet exprimere , quasi ipso etiam inter alios tunc accepisset ; S hoc nomine Nos gentem , ct nomen Romanum , sive majores suos , qui longe antea vixerant , consuevit

saepe numero signincare. I inc posset quis suspicari verbum illud Didicimus magis dicendi consuetudini dandum , quam definiendae Anonymi ipsius aetati. Attamen nos hujusce scriptoris simplicitatem attendentes hac in re facile assentimur Dacheryo , licet suae , suique similium opinioni de aetate sancti Antonini subscribere nullo modo possimus , ut infra patebit. VII. Et profecto antiquissimum fuisse Anonymum , ct priorem non modo Antonio de Ebulo, & Romaeo , verum etiam seculo duod cimo conjicimus cum ex characteribus Langobardis , quibus ea vita descripta est ; hi enim jam

quinque sunt secula, ex quo exolevere ; tum ex cotidiana illa finitimorum populorum frequentia; qui ad ridem sancti Michaelis in monte Ga ro , vulgo Falto . religionis ergo ea Anonymi tempestate , ut ipse testatur , turmatim confluere solebant. Ea siquidem tot, tantisque ab hinc annis intermissa est , ut illius tam frequentis cotidiani

187쪽

1 18 De Chrissian. Surrent. Antiquit.

diani concursus Caraccioli aetate non solum nemo unus recordaretur : sed ne majores quidem eorum,

qui Caraccioli tempore vigebant , filiis suis , ut

mos est, narrassent se vidisse, vel ab avis , atavisque fortasse audiisse spectatoribus . Adeo ma- num annorum intervallum effluxerat, ex quo se deles ab ea cotidiana consuetudine desueverant, Piumque morem intermiserant, ut illius memoria Pene ab hominum mente oblitexata decidisset. VIII. Sed ut ad scriptores redeamus , A. Baillet, qui sanctorum virtutes, ac gesta magnis voluminibus Gallico idiomate nuperrime complexus est, tomo r. sancti Antonini vitam attexuit: quam etiam in Synopsim redactam paucis abhinc retro annis P. Nicolaus inanneltasius Societatis

Jesu inseruit historiae suae Regni Neapolitani in quibusdam Capacium, in aliis Romaeum, aliosque

1ecutus . Postremo vero sancti Antonini vitam ex BOllando excertam Gallice elucubravit Μater

Jacoba Boetia Blemuria Benedictini ordinis Salmetimonialis admodum laudata, ct celebrata a dinctissimo Petro Daniele Ηuetio Episcopo Abrincensi sibi sanguine conjuncta, cujus vitam, & elogium tradidit Johannes Μabillonius . Verum ipsam ali quoties deceptam fuisse in rebus praesertim Geo'sraphicis minime dubitandum . In vita siquidem sancti Antonini scripsit hunc sanctum ortum esse in Campania ex quadam civitate appellata Picen tina ; quum neminem Geographiae tirunculum lyteat Picentinos provinciam incoluisse prope Cam'paniam ,

188쪽

Lis. II. Cap. I. Uspaniam , de qua abunde in secunda parte hujus

operis dicemus ; neque ullam extitisse ibi hujusce peculiaris nominis civitatem , aliaque ejusdem , menda Geographica alibi indicabimus . Eam a tem a Blemuria elucubratam sancti Antonini vi. tam qui legere volet , adeat diem I . Februassanni Benedictini, quem illa ex sanctis tantummodo Benedictinis singulis diebus duas ejusmodi semctorum vitas tribuens concinnavit .

IX. Extat adhuc & vetus sancti Antonini Lectionarium anecdotum in quodam ms. Archivi Surrentini codice ab incursionibus piratarum , imcendiisque divina providentia servato et in quo praeterea hymni , lectionesque perantiquae aliorum Surrentinorum Patronorum inscriptae sunt . Illud primum Caracciolus , inde Bollandus tram scribentes typis ediderunt . Antiquissimum etiam illud esse putamus , & quondam in Surrentina Dioecesi suisse a Ciero recitatum constans est Sur rentinorum traditio ; a qua fortasse consuetudine jam inde a tempore sancti Pii V. qui Breviarium Romanum juxta Sacrosancti Concilj Τridentini praescriptum reformavit , illudque incertis per eam aetatem legibus vagum certa , stataque , orandi methodo illigavit , cessatum est. X. Ceterum quum in comperto sit pler

que vetera Surrentinae urbis monimenta miserrime periisse , a Caraccioli opinione , cui videtur etiam adhaerere Bollandus , ipsi pariter minime a abhorremus, in tanto scilicet annorum lapsu , ac

189쪽

13o De Christian. Surrent. Antiquit.

temporum varietate complures extitisse scriptores e Surrentina urbe , aut regione , ut amoenitate

sua , ita praestantissimorum , piorumque ingeni rum sertilitate nemini secunda : & Biographo illo , ut Caraccioli verbis utar , etiam longe iii striores , qui etsi religione commoti . sancti Amtonini vitam posteritati diligentius elucubrarint rtamen nunc prorsus lateant in Obscuro , eorumque codices vel discerti sint, vel flammis conflagrarint in tot , tantisque illatis tum Campanis , tum maxime Picentinis a Barbaris cladibus , db reptionibusque , a Gothis videlicet , Vandalis , Langobardis , Saracenis , Norimannis , novissimeque ab immani illa Τurcarum depopulatione , qui anno Iss8. ingenti adornata classe Brundusium praetervecti , ac freto Μamertino superato , ct capto , direptoque Rhegiensi oppido , Stromgylen caedes , incendiaque toti Italiae minitantes appulerunt, unde praeter Opinionem in sinum S lernitanum , ac Surrentinum etasi ut tradit pra ter nostrates scriptores inter alios exteros IacobusT- Η A. Augustus Thuanus , & in litore, quod est com

tra Sirenussas , vulgo Isole de' Gesti , excensione

dit. Fr3nco uri. , populatisque prius Obviis Lubrensis Μassae vicis , Surrentum praesidio nudatum insperato inrvaserunt ; ibique incenso Archiepiscopali Palatio , Archivoque, expilatam , spoliatamque civibus, i csertunis urbem tantum non sunditus everterunt quo quidem tempore hostium colluvionem, imma nitatemque ipsi etiam antiqui, qui supererant σcta,

190쪽

Lis. II. Cap. I. Teodices experti sunt, ct praesertim vetustus ille ,

Larigobardica manu exaratus , qui una Cum monasterio sanctorum Iohannis , & Pauli , ubi is afacris illis Virginibus servabatur , incensus fuit; quod monialium monasterium ibidem inde imRauratum fuit, ct sancti Johannis Chrysostominuncupatum, cui postremo titulus accessit sancti Pauli , a quo , eo tandem sibi ascito nomineis , iri praesentia denominatur . Ex hoc codice omnia se sumsisse Antonius Ebulensis testatur, ut tradit

Romaeus . Verumtamen quae pauca ex ea Calami mn v in epist.

tate erepta fuerunt monimenta opera quorumdam πω h Dis'

Scribarum, sive Notariorum, qui pedibus promtiores cum aliquot scripturis in proximum Planum versus elapsi, quo hostes temporis angustia non pervenerunt, Numinis providentia evalerunt incolumes, in Archiepiscopali Archivo , Surrent,nisque chartophylaciis custodiuntur, in quibus de sancto Antonino quaedam ipsa vetustate pene comsumta , ac laciniis sparsim interpolata leguntur Et plura quidem e Barbarorum invasione , feristateque Surrentinorum indultria suissent exemta , si qui ad vicinos montes confugerunt, in eosdem Τurcas ab ipsis montibus appetentes , irruentes que non incidissent. Supersunt tamen Surrenti in libris chartaceis nonnulla exempla hujus vitae ab Anonymo conscriptae, S unum praesertim in B, bliotheca Τorensi Clericorum Regularium Vici Equensis , quod jam inde ab anno sere Imo. descriptum fuit ex antiquiore codice Langobar- ' . R a dico

SEARCH

MENU NAVIGATION