장음표시 사용
61쪽
tes ossicia pium, ac summa commendatione dignum , quo flagrabant, desiderium aperuerunt, uxsanctorum scilicet , quos Surrentina civitas Patro nos colit , & sancti Catelli Stabiensis Τutelaris , quem , erecto sub ejus nomine insigni templo , piissime precantur , veneranturque , horas canon, cas , peculiaribus insertis lectionibus, si1bi recitare fas esset. Quod ubi cumulatissime a Sanctissimi Ρ tris , ac Domini munificentia facile suit impetratum , ut scholiis , vel commentariis eas breves lectiones illustraremus , insuper efflagitarunt. Quisnam rem tam piam, honestamque petentibus non facile o
secundaret ξ -- Paruimus igitur viris optimis , filiis carissimis . amicis ex animo , necessariisque jucundissimis; &licet summa senectute confecti , infirma valetudine, & corporis molestiis afflictati , alienisque curis distenti manus operi nihilominus admovimus ;praecipue ut Surrentinae civitatis Divis Tutelaribus obsequium nostrum contestaremur . Ut vera caris simis Surrentinis nostris uberiori foenore ossicia r penderemus , rem altius repetentes , opus hoc De Surrentinorum Chrimanis,Gentilis que Antiquitatisus adornavimus, in quo non presse res tractare, atque
perstringere statuimus, sed spatiari aliquando in e rum , quae narrantur , caunis investigandis, S per salebrosas antiquitates divagando nobismetipsis se lasse plusquam par est, indulgere decrevimus ; ut
hac extrema aetate ad ea studia, quae non modo remissa aliquantulum obortis temporibus, sed longo
62쪽
intervallo intermissa, ac pene rejecta fuerunt, veluti repubescentes animum revocaremus . Volupeis siquidem Surrenti quandoque experti sumus, arduas montium superasse vias , ut assequeremur in jugis amplas planities, Virentia prata, culta vineta , suavissimumque prospectum , unde subjecta maria , litora, oppida speculari dabatur; eoque jucundius, quo improbior , ac durior fuit itineris labor : ita in pret senti longos vetustatis anfractus permeasse, obscurasque dissicultates perrupisse, ut in veritatis hilaris, simam , ac fulgentissimam lucem evaderemus , non mediocri nobis delectamento fuit. His igitur rationibus adducti uberius ossicia reddere conati sumus . Α Δ LI-
63쪽
LIBER LDe Ecclesiae Surrentinae Origine, ac Progressu.
iauando Fidem Chri Zianam amplexa fuerit
Ecclesia Surrentina . Urrentinam Ecclesiam a sancto Petro Apostolorum Principe , quando Antiochia Romam Versus prosectus est, landatam, &ad Christianam Sapientiam imstitutam suisse constans, dc Communis est Surrentinorum traditio , quam firmare plurimis conjecturis Μasse Lubrensis accolae si dent apud Ughellum, contendentes ab eodem sancto Petro Evangelicam lucem se accepisse , suosque , proinde majores in eo territorio celsissimum templum Supremo Numini sub sancti Petri invocatione excitasse ad maris litus altis firmatum columnis,& vermiculato stratum pavimento; quod deinde , sancti Benedicti, vel potius sancti Bash Monachi, quibus ea ora olim statuit, Abbatiar titulo auctum
64쪽
II. Pla quidem opinio, sed in muItis ratione deficiens; primo, quod Μata Lubrensis accolae Suse
rentinorum communi antiquitus nomine appellati
suerunt, neque peculiare sortiti sunt, nisi post f Etam sequioribus seculis divisionem inter Surrent, nam dioecesim, S suffraganeam Lubrensem. Praeterea semper templum illud , de quo heic agimus , Surrentino solo, ut modo, adhaesit. Τandem, quinniam idipsum templum longe ante sancti Petri aevum k Τuscis conditum , S Junoni Argivae dic, tum ut ex Plinio posteriori hujus operis parte demonstrabimus multo post elapso temporis spatio, ut solenne erat Christicolis, vero Deo nuncupatum , ct in beati Petri honorem hujus ipsius nomine insignitum est, ut ex dicendis liquebit. III. Exibilabunt prosecto haec ij praefractae frontis haeretici , qui sancti Petri Romam adventum vel in dubium revocarunt, ut primum secit Gulielmus Johannis Wiclefi magister , vel omnino
explodere non erubuerunt , ut Udatricus Velenus
Lucteranus , qui librum integrum pro adeo salsa caussa tuenda edidit, Illyricus, Μagdeburgenses, eorumque Sectatores , praecipue vero Claudius Sal-m asius. Irridendi potius ipsi tot, tantisque a nostris impetiti sacrorum historicorum, atque vetustissim rum Patrum graphicis testimoniis rem indubiam reddentibus, deletis etiam omnibus, quibus nos u gebant , dissicultatibus, ac sophismatis: itaut plures, qui videri noluerunt inepte prorsus, stolideque pertinaces palinodiam canere adacti sint, ct a tuorum in
65쪽
S. Leo germ. . De Natal. Apost. Theodoret. Ia
que de Sans dans te Reptique a laResponse du Seiarentis me Roy de
s Dὸ Chri Ban. Surrent. Antiquit. in posterum sententia omnino recedere ; quo circa Hugo Grotius admiratur , Salmasium defendere sententiam a toto orbe destitutam.
IV. Recentiores vero quidam omnem calu
mniandi ansam arripere satagentes quum intelligant Romam sancti Petri adventum nullo modo negari posse , saltem ibi moram viginti quinque annorum , Iae communiter asseritur , in Episcopatus adminis ratione student convellere , loca quaedam Actuum Apostolorum caussantes, quibus eo tempore , quo
nos Catholici S. Petrum Romae immoratum ten
mus , Jerosolymae potius suisse colligitur ; quae d Iosa machinamenta valide concussit, ac stravit poshBaronium , ct Bellarminum doctissimus Cardinalis
Perronius asserens sanctum Petrum , postquam Romae Episcopatum instituit, non semel ipsa Roma alio progressum , indeque Romam reversum . Quod quamvis ex suo arbitrio , nulloque land
mento commentum suisse Perronium criminetur re
cens quidam ejusdem sursuris nebulo : tamen quia non videt , id non Perronj commentum , sed satis probabilem conjecturam p Quum enim sanctum Petrum Clauri tempore Romam adventasse t stentur complures sancti Patres , ct viginti qui que annos Romanae Sedi praefuisse, ut Eusebius , ceterique; quidquid ex adverso nimis confidenter more suo statuat ex nostris alioqui eruditus , sed audax Papebrochius atque ex Actibus Apostolorum constet , eumdem sanctum Petrum intra id temporis spatium Ierosolymitano Concilio intem
66쪽
suisse, nonne aperte , accommodeque conjicitur sRoma Ierosolymam aliquando remeasse Θ Cur potius arguendum numquam Romam pedem imtulisse, quam Roma Jerosolymam quandoque rem versum y quum illud vetustorum Patrum auctor,
taci reclamet, hoc vero maxime cohaereat . At ea
est illorum consuetudo , qui partium studio , non veritate ducuntur. Haec Perronj responsio aequa , S commendabilis eruditissimis viris visa est , ea que firmarunt, praecipue doctissimi Binius, ct La beus scribentes et Petrum in hac Cathedra Romana usque ad mortem sedisse, intelligendum e Ide auctoritate, potestate, o praefectura gubernandi Ecclesias uniwersas, non de Atu locati. Conritat enim, quum hanc Cath dram septem annis admini basset, anno Griati s I., os. Claue, cujus edicto omnes Pudaei, ae Chri Bani R ma expellebantur, Petrum etiam expuθum Persol mam rediisse, o verosodimitano Concilio tertio inte fuisse ; mortuo tamen Claudio, Romam rediit, o ibidem Ditam Ahimit . Quod ex Baronio hauserunt , qui pluribus in locis idem omnino asserit, ct praesertim anno Christi licet Pagius, quem in errorem pertraxit Balugius , ab hac Baronj sententia non adeo prudenter recesserit, putaritque primum Sedis Romanae a sancto Petro institutae annum cum primo Neronis esse inchoandum. Verum quum hac de re uberrime disseruerint Τilemontius,Emmanuel a Scheistrate, atque hujus vestigiis insistens eruditissimus Blanchinus, ahque quamplurimi, no6 a sermone longius protrahendo supersedemus.
67쪽
Godolied Uende. lin. In Dinis. D. Clement. & ejugEpist. tempora squam lese apud I. B. Coteletium In SS. Patrum . qui
δpostolorum tempore floruerunt, Per. edit. 8c ined. Vol. I. tag. 38. di I s. aliique . V. prae eeteris nuperum seripi em Emanuelema Sehelsitat. cap. I. Ac A. Digett. d. Αu tit. Patriarisoar. & Metrop. Anton. Catae. Hol. In MOnim.
Baron. TOm. I. Annal. ad anu. Chr. 44. n. 26.
Cornel. a Lapid. In Actibus Apost.
rat Spanhemius m Dissertia De temete ered a Petri in Urbem profecti
Sol da eonjectura de adventu si
a Dis Chrictio. Surrent. Antiquit.
V. Petrum igitur Romam venisse adeo compe tum est, ut extra controversiam nostra aetate esse videatur,Romae quoque Sedem fixisse, eique a s. an norum curriculo praefuisse , ac tandem sub Nerone
martyrio coronatum fui sse in consesso est. At eo contendens ad complura loca divertit; cujus rei poritius traditione, & argumentis, quam scriptura firmatae nobilia pluribus in locis adhuc supersunt an
tiqua monimenta ; & praesertim Neapoli nam de
ceteris non tanti nostra interest heic 1ermonem imstituere celebris est memoria, ubi, postquam ad Neapolitanum litus appulit, sacrum cum suis secit,
ut pervetus traditio est, quam omnes sere nostrates
historici, S praecipue Baronius scriptis consigninrunt. Unde licet pedestri itinere Romam petiisse ,
nonnulli tradant: serunt nihilominus alii eo litore solventem ventorum vi Liburnum delatum, indeque Pisas adiisse, ubi extra moenia non ignobi Ie . templum conspicitur, quod vulgo audit: San Pi
ro in Grais. Hoc pervetus tantae rei monimentum
uti Pisani tenent, non pauci historiographi mem xiae prodiderunt. VI. Quod vero sanctus Petrus Neapolim venerit , non levem conjecturam suppeditat locus Metorum, ubi de navigatione Pauli ad Caesarem missi sic legitur: Et quum venissemus Syracusas, mansimus
ibi triduo , inde circumlegentes devenimus Rhegium redi poa unum diem , flante auHro , secunda die menimus Puteolos , ubi inventis Fratribus rogati sumus moere
apud eo: Her septem, sic venimus Romam. Heic Fra
68쪽
Lis. I. Cap. I. strum nomine nulli dubium, quin Christisdeles veniant. Quae quum ita sint, a quonam Fratres illiud Christi Fidem suerant antea instituti, nisi a semcto Petro, qui unus prior eas oras lustraverat , t cemque Christianae Religionis nostra prius radendo
litora Romanis arcibus invexerat pNeque adeo solidam conjecturam enervabis commento Veleni essingentis sanctum Barnabam Τibed aevo Romam appulisse , atque Evangelium
praedicasse. Ex Actibus enim Apostolorum doce- C : ro, di 13. mur , gentibus revelata a Christo mysteria non antea exposita fuisse, quam de ea re sanctus Petru v his: im. lod divino ostento lintei e Coelo delapsi monitus suis- citat. set. Quo tempore Barnabas cum Paulo in Orienteve rsabatur. VII. Itaque, quum Petrus Neapolim conces serit, ct Neapolitanam Ecclesiam constituerit, Comsonum est, ut credamus vicina etiam loca, ct praesertim Surrentum , celeberrimam id temporis civitatem, ut infra demonstrabimus, vel quum ex Oriem te Neapolim tetendit, Vel postquam Neapolitanam Ecclenam firmaverat, peragrasse . Verosimilis ergo Surrentinorum est traditio , quam immemorabilem a patribus acceperunt; ΑpOstolorum scilicet Principem eam promontod partem , quam ipsi incolunt, explorasse , ct collecto populo extra civitatis moenia de nostra Religione sermonem primum habuisse eo in loco, qui Sanctus P
trus iarmentus pridem dicebatur, postea corrupta lincutione vulgo So Retro a Meti . Ibi pervetustum
69쪽
1o De Chrimo. Surrent. Antiquit.
extabat sacellum patrum memoria summa veneratione habitum; quod jam senio consectum, ut ii stauraretur, ipsi curavimus, hac addita inscriptione r
VIII. Sed alteram non omittamus surrentinorum traditionem,quam in ms. codice nobis legendam exhibuit vir nobilissimus , dc pietate praestantissimus Hieronymus Sersalius nobis , dum in vivis esset, amicitia conjunctissimus , sibi dono dato ab
Antonino Capicio Patritio Surrentino, atque ametiquario peritissimo. Quod scilicet longe ab urbe
Surrentina quatuor circiter stadiis secundum viam, qua consuetum iter ad Planum Surrentinum , olim aedicula S. Crucis extiterit, ubi Crux in duro lapide anaglyptica servabatur in memoriam plantati ibidem primum a S. Petro Crucis vexilli. Collapso deinde temporis injuria eo sacello idem Cruce ii stultus lapis servatus , S adnexus fuit muro , qui rus PP. Benedictinorum a via disterminat, qua praemtereuntes Omnes Crucem ipsam religiose deosculantur , violasque perpetuo redolere sentiunt. Utinam
70쪽
Lib. I. Cap. I. IX tandem aliquando sanctae Crucis templum eo in loco servandae tantae memoriae gratia instauretur Cet rum num haec inconcussam fidem mereant, viderint alii. Nos tamen non enim in illorum numero sumus , qui tum maxime eruditi videri volunt, quum piis quibusdam vulgi traditionibus fidem adimere conantur ; qui mos mirum , quantum nostra praesertim tempestate apud sciolos quosdam inoleverit pietati studentes suscipienda , ac veneranda duci mus . Placet enim quod olim Defiderius Erasmus , qui licet impudentiae accersatur, tamen non absim, Ii in re , de piis scilicet, ut dicunt, contemplationibus ait: Ita morimae ChriHianae eLI, non rejicere petulanter , quo piorum hominum religiosa contemplatio prodidit vel ad solatium , mel ad eruditionem credentium .
IX. Antiquissima igitur sunt Ecclesiae Surre tinae incunabula , quippe quae institutionem suam, originemque ab ipso Apostolorum Principe divo Petro non sine probabili conjectura, ac iandamento repetit, a quo credibile sane est cum ipsa Christi fide primum etiam Episcopum accepisse . Quid enim prosuisset ibi semina Christianae fidei dispersiς se , eaque imbuisse populos , nisi , ut eos confirmaret , speculatorem gregis Christi , quemadmodum etiam Neapoli secit, ibidem constituisset pX. At quamvis suum Episcopum in ipso partae salutis initio Ecclesia Surrentina habuerit, ut fama est et tamen antiqui stimus , qui reperiri potuit, summa adhibita diligentia ab Antonio de Pelio ΑΘΒ a chi
