장음표시 사용
81쪽
M. Const. Fel. XIV. Kal. April. GaI. xIv. Kal. April. sollet. Τ m. ω ἐμη, seu par. 2. Inlartyrol.,quae ibi
Dὸ Christian. Surrent. Antiquit. suino , Guintilio, curatilla, o Marco con altrinove a Sorrento. Petrus Galesinius in suo Μartyrol gio habet : Surreati in Italia sanctorum mari rum suisti , cuiatilia, Uranilia . Marci , FlorentI , o sociorum nomem : qui in annotationibus ad idem suum Μartyrologium subdit : Addidimus Florenti ex libris manu exaratis. Et re vera in Μartyroli gio Augustano xiv. Kal. Aprilis legitur: The doti, Bassi, Basstiae, Leoti Confessoris, Soranti, Marci, Florenti. Atque in Labbeano ita eodem die: The
dori , Bassi, Basilia , Leonti Confessoris , Sorenti
Marci , Horenti; quae lege apud Sollarium. Haec antea adnotaverat etiam Henschenius . Ex his forsitan Florentium hausit Galesinius . Verum, Μartyrologium Aquisgranense Lorentium loco FI ren0 habet , teste eodem Henschenio. At quam- plura Μartyrologia Vinetem , vel Vonoctem Cum Florentio conjungunt; ut advertit Florentinius, quo teste, vetustissimum ms. Antuerpiense sic tenet e
Theodori Episcopi , Catuli , Leonti Episcopi , Ω-renti Quinti , Guintilii , Ouartim , Segregori ,
Marci cum aliis nomem , Florenti, Vonedia . Ubi praeter Florentium , ct Honectam , Segregorus leg, tur ante Marcum . Et in antiquo codice Μart
rolon sancti Hieronymi interponi sanctum Gregorium ante Μarcum advertit Hen schenius . In Μartyrologio Corbfensi juxta eumdem Florentinium reperitur . In Africa Lucelli , Basst, F, sciani, Pomeni, Postri, Apolloni, Ammoni, Satum
82쪽
LI. I. Cap. II. 23scopi, Gui , Gadulini, o depositio sancti Leonti Discopi, Soreati Quinti, urint,ili , uuartilia , Marci
cum aliis novem , Florenti, o Vonocte . In suo a
tem Μartyrologio ipse Florentinius affert: Sorensi uinii , Quintili, uuartilia , Marci cum aliis no- Dem, Florenti, o Vonete. Fere idem in Martyrol gio sancti Hieronymi nomine insignito apud Dachoryum, nisi quod non Vonete, sed Vonocte legitur . Et quatuor antiqui codices Μartyrologj sancti Hi ronymi , teste Henschennio, post Marcum, S alios
novem tenent Florentium , ct Venectam, seu Vono Iam . Qui igitur Surrentinis martyribus Florentium voluerit adnectere , ut Galesinius secit, opus est, ut nectam, aut Vononiam etiam addat, quae Cum Florentio conjuncta reperitur ; S Segregorum , sive sanctum Gregorium, qui ante Marcum, ut diximus, in aliquibus ms. etiam interseritur . At nos id non a demus ; licet non videretur omnino improbandum . Ex his tamen deducitur de sanctis uuincito, senstilia, anilia, Marco cum aliis novem mari risus nullo modo esse dubitandum. IX. Quod autem horum martyrum nomina V rie descripta reperiantur, amanuensium vitio dandum putamus;qui adeo ea immutant, depravantque,
ut quid statuendum sit, ignoremus . In aliquibus enim ms. loco Guintilii Iegitur Guintili, uuiniιlis , & uinctiui,& loco uuartilia in ms.Vallicellano,&Τrevirensi Γuintilia, ut scriptum sit in hisce: uui tus , Guintillus, uuintilia, Marcus . Sicut etiam no tat Helisthenius. Et Sollerius in varia lectione ad
83쪽
a De ChrisPan. Surrent. Antiquit. xxv. Kal. Aprilis Μartyrolon Usuardi subnectit: Praten. pro uuintuli legit Guintili forte ex aliquo
apocopho Hieronymiano, certe Ac in Adone non reperi tur . Et apud Ros,eydum Matiae loco Marci legitur , uti diximus . At non mirum , quum haec no mina foede etiam corrupta inveniantur apud Ugheblum exscriptorum inscitia , ut credit Henschenius . Ille enim in praefatione ad Archiepiscopos Surrentinos ait: Die xim. ΚaI. Aprilis solennis fit commemo
ratio sanctorum uuarii, Quartilli, uuintillae , Mamei , novemque iterum sertasse item ) sociorum , qui
mari rio in hac civitate coronati sunt, quorum meminit Mart rologium Romanum. At Μartyrologio ipse non adhaesit. En ut error nullo fundamento facili, me inducitur, qui aliis postea scrupulum injicit. Atque ipsemet Henschenius , dum nomina illa foede descripta apud Ughellum notat , Ughello ipsi ea verba tribuit , quae aliquanto aliter apud eum leguntur ; ait enim Henschenius : Additque
Ughellus scilicet die xim. Kal. Aprilis ibi s
lennem fleri commemorationem sanctorum Uuarti , uartilli , Guintillae, Marci, noetemque item foci rum , qui beatissimi cives exinimantur mari rio in lac civitate coronati , quorum meminit Mart rologium Romanum , eorumque Ecclesia praeterito seculo a Carmelitis retatuta eLI. Ubi licet asserat Henschenius nomina martyrum sicuti sunt apud Ughel- Ium , ut manifestum faciat hunc ipsum Μartyrolin
ium Romanum citasse quidem , sed ab eodem laiscessisse inconsulto , & oscitanter nomina ipso
84쪽
Lil. I. Cip. II. asuum martyrum aliquantulum inVertendo: tamen eodem tempore scribit Ughellum tradere , quod ii martyres Surrentini cives existimentur ; quod apud Ughellum edit. Romanae anni IGF9. , ex qua ea verba potuit transcribere Henschenius , non ita legitur . Ibi enim ipsemet V ellus, posmquam sanctos Patronos Surrentinae civitatis, Renatum scilicet , Valerium , Athanasium, Baculum, ct Antoninum commemoravit , statim subdit rotorum nomine , sutela , miraculis regio nitet, Gleatissimi citra exi limantur, hoc est: cives Surrentini existimantur beatissimi nomine, tutela, & mbraculis illorum suorum Patronorum. Nihil igitur Ughellus ibi statuit de patria sanctorum Surremtinorum martyrum , neque de loco , ubi nati sint illi Surrentinae urbis Τutelares . Id adjecimus , ut constet , quam facile res incuria vel amanuem sitim , vel Τypographorum implicentur quandoque . Sed verba Μartyrolon Romani in medium proferamus , ut videat lector quam ab illis diversia attulerit Irihelius . Sunt igitur hujusmodi rSurrenti sanctorum Marorum Uuincti , Quinctilia , uanilia, o Marci cum aliis nomem : quod secutus est Ferrarius , ct quotquot de iis postea scripserunt : atque ita tenere Bedam , Usuardum , Adonem , Bellinum, Maurolycum testatur ipsius Martyrolon auctor Baronius , quocum sentire , vizyxo, Roma videtur, qui Notherum addit, Henschenius . At saepe laudati a. d. id, pace eorum dicam, oscitanter Baronius, ct Heimschenius . Nos enim apud hos sere omnes Mart D rolo
85쪽
dis De Chri Pan. Surrent. Anziquiit. rologos loco Guinctilia , ut est apud Baronium , uintiuum potius legimus , ut quisque etiam fac,
te videre potest ; quum paulo ante eorum Verba recitaverimus. Non inficiamur tamen ms. Dache-
ryanum habere r Surrentum uinciti , suistitio, , uanilia , omisso Marco cum sociis ; & plura alia ita prorsus tenere, ut advertit Sollerius his verbis et Munerat. scit.codex aliam infiexione equitur, dum uintilia feminae nomen miro supposuit, quo plures alii
faciunt. Verum quantum nos evolvimus, multo nu
merosiora sunt Μartyrologia, quae Quinctilium t nent , eadem & antiquiora ; quamobrem , si Iectori non displiceret, potius legeremus: Surrent anctorum. mari rum uuinciti, Quintitim, uuartilia, Marci cum aliis novem . At eos, qui Μartyrolon Romani a ctoritate duci voluerint, minime rejicimus.
Di feritur utrum Ecclesia Surrentina in ipsi fundatione Archiepiscopalem pote latem , an vero tracta temporis assecuta fit . I. T Llico forsitan statueret audacter quispiam , ct inconsiderate, sancti Gregos Μagni aevo nondum suisse Archiepiscopali decoratam potestate Ecclesiam Surrentinam, iis adductus epistolis, quas sanctus Pontifex non ad Archiepiscopum,sed ad Episcopum Surrentinum dedit; & praeterea quod Palhulam ,
86쪽
usum , auctoritatemque non nisi post multa sic Ia , ut & Archiepiscopale nomen Obtinuerit. Verum crassa 1ane Μinerva rem ageret; omni enim Ecclesiae tempore sive majores , sive minores Episcopos , ipsosque Patriarchas , immo &ipsos Romanos Pontifices Μaximos communi Episcoporum nomine appellatos fuisse , cunctis , qui vel primis labiis Ecclesiasticas antiquitates deg starunt , in propatulo est . Quinimmo modestia ergo Sacerdotes , ct Presbyteri vel ipsi Episcopi nominabantur: Et Papae nomen commune primum erat Episcoporum , sed deinde in obsequium primae Sed is soli Romano Pontifici relictum est. Quod autem pertinet ad Pallium , illud non ipsis Ecclesiae incunabulis Archiepiscopi indu runt , sed diu post, ut inserius dicemus . II. Propterea, ut propositam quaestionem ad
institutum nostrum detegendi facias Surrentinorum Antiquitates maxime necessariam aliquanto attentius absolvamus , tres prius quaestiunculae omnino instituendae videntur . Et primum inquirendum quo jure distinctio inter majores, S mi- Mores Episcopos invecta sit. Deinde quibus in I cis juxta Apostolorum disciplinam majores Episcopi collocati . Demum quae Archiepiscoporum potestas circa creationem minorum Episcoporum. D a
87쪽
18 De Chri Dan. Surrent. Antiquis.
Lquiritur eujus Puris fit discrimen inter trer P adus Episcopales. I A Ntiquus fuit error Aed in pluribus Coia ciliis proscriptus , de quo agit sanctus
Epiphanius, asserentis omnes presbyteros ex Chri sti institutione esse aequales : humana autem con suetudine factum, ut ex presbyteris unus eligereretur , quem Episcopum , inspectorem scilicet aae pellarunt , ut ceteris praeesset . Hanc haeresim . furiosam vocat sanctus Epiphanius , ct merit quidem , quippe quae ab aeterna Sapientia rectissime institutam rempublicam evertere , aC demoliri conetur . Petrus Cellotius Ietuita Aerium suam haeresim a Simone Μago repetiisse au'ctor est, frivolis tamen conjecturis adductus - ΙΙ. Eundem hunc errorem innovarunt Issicle-sus Anglus , Calvinus.Lucterus , Kemnicius , apostata Spalatensis Ecclesiae Praesul Μarcus Antonius de Dominis illico illustri censura ab Academia Parisiensi notatus . Deinde pluribus tutari conatus est Claudius Salmasius sub ementito nomine Vallonis Μessalini , quem ita strenue pro fligavit Dionysius Petavius, ut nemo melius .
ΙΙΙ. At idem Salmasius, qui nihiI discriminis jure divino agnoscit inter Episcopos , ct Presb teros, multum statuit inter Apostolos, ct Episco --
88쪽
pos: contenditque , non omnes Apostolos Episco' pos fuisse; Apostolus enim, ut nebulo iste Gram maticus sentit, qui voces , syllabasque perscruta' tur , latine missus vertitur; veluti Haebraice ii, qui ad Patriarchas, seu Principes viros illos, qui dispersis Judaeis praeerant, mittebantur , ut ades sent, Variaque negotia expedirent, n)nam vel zmis etiam dicti . Itaque munus Apostolicum vult Salmasius fuisse cursitandi, & praedicandi variis regionibus , non vero conquiescendi , S decernendi e Throno, ut saciunt Episcopi. At quas nugas heic reserimus 3 Qui in solidum Theologiam studium, & operam conferunt , Evangeliumque exponunt juxta sanctorum Patrum intellectum , fatentur Christum Dominum singulis Apostolis plenissimam contulisse potestatem omnium ordinum Ecclesiasticorum, etiam Episcopalem, quum iisdem Apostolicum munus demandavit dicens :Euntes in mundum uni ursum docete omnes gentra ,
baptizantes oc. quibus verbis eximius sane Theologus subdit : Paucis mersis comprehendit Dominus immersam functionem ApoHolicam , quae eadem nunc omnisus Episcopis, o Pa Arisus communis eLI. IV. Verum quam singulis Apostolis, dum ad celsissimam illam expeditionem misit , stimul contulit omnem potestatem , gradatim a successoribus obtinendam esse voluit , incipiendo a minoribus usque ad Episcopatus apicem , in quo O mnem Ecclasiasticam potestatem contineri Patres
plerumque docent cum sancto Ambrosio , ct hoc
haeres. 3o. Et Lib. 4r. De Judaeis in eod.Theodos.Nee non Benedict. I stinIan.InEpist.D. Paul. Dissert. de Apostol. cap.I. Petav.De Eces. Illelareh. lib. I.
89쪽
telet. De Patrum qui temporibusApostol.floruerunt, oper. edit. atque ineditis . s. Petrus pote. statem ordinatiam a servatore nostro obtinuit sueeeta. tibus transviliten. dam, eeteri demandatam . vlct. In Rele. Ei onib. de Potest. Ecel.2.quist. Hi cyp. n.2da Ttid.Ser.23.deSaeramen. ordin.
so De G Hian. Surrent. Antiquit. ipso prior sanctus Ignatius Martyr luculentissime in genuinis epistolis , quas ab apocryphis, & ii terpolatis discrevit diligentissimus , doctusque vir
V. Neque quempiam heic moretur, quod di-Yimus singulis Apostolis potestatem plenissimam a
Christo Domino datam fuisse , quasi vero Petrus nihil supra ceteros obtinuerit , qui Omnium princeps fuerat . Doctus enim Dominicanae familia Theologus Pater Victoria reponet , ceteros Ap stolos a Christo ita suam potestatem suscepiste , ut tamen Petro tamquam proprio capiti, ct principi parendum esset . Praeterea amplissimam Petri potestatem , ac jurisdietionem non cum eo extinguendam , sed ad successores integram transmi tendam fore et illam autem ceterorum Apostol rum universalem jurisdictionem ad successores suos non transituram . Sed de his alibi satis diximus . VI. Consentiunt profecto cordati nostri Τheo
logi Apostolos Episcopos fuisse , proindeque jure
divino ceteris presbyteris esse superiores , ut d sinitum est in Concilio Τ ridentino . Quapropter Aed vomicas , ct carcinomata olet idem docens ex Galliae jurisconsultis Franciscus Duarenus a ctoritatem allegans , ct verba sancti Hieronymi, idque ebiberunt quidam recentiores. Unde parum , aut potius nihil omnino hac super re audiendus Duarenus cum nonnullis Theodoreto scilicet ,
Chrysostomo , Primasio, Sedulio, Τheophilaeio , aliisque antiquis Patribus , qui materiales haeretici,
90쪽
errantes nimirum sine contumacia, aut obstinatione audacter a Michaele Medina audiunt; quod res id temporis nondum plane ab Oecumenicis Conc, liis explanata, ac definita fuerat. Sed lenius, ac m6destius illos doctissimus Petavius interpretatione emollit, praecipue Hieronymum in expositione epistolae ad Titum sentem: Audiant Episcopi, qui hasent constatuendi presbteros per urbes Angulas pomtelitem O . quam potestatem non ab hominibus, sed jure divino illis traditam aliis in locis lucu- Hieronym.& aliis
lentissime docet Quei igitur aequales divino jure Lipa: 'idet: 'dicemus Constituentes & Constitutos , Patres & 'P φ Ο filios, Imperatores & Μilites pVII. Quapropter mirari subit, adeo obstin te a doctissimis alioqui Theologis inter Episcopum & Presbyterum nullam 1acri ordinis diversitatem adstrui; quum evidens sit, differentiam ordinum ab inferiori , S superiori potestate disecerni . Utcumque tamen haec quaestio se habeat, illud firmissime nunc tenendum , postquam huic liti Colophonem imposuit Τridentinum, jure sci- 'licet divino statutos esse Episcopos presbyteris si periores , ct magnum inter utrosque inesse diser,men, quod licet alii in ordine, alii vero non in ordine , sed in potestate contendant consistere et tamen nos in utroque nimirum tam in Ordine , . quam in potestate positum tenemuS . VIII. At non ita satis exploratum, num ju re divino gradus Episcoporum discriminentur , 'quorum tria enumerantur genera, Patriarcharum