장음표시 사용
11쪽
PHILIPPI WΛGNERI. VII tamquar bonus et liberalis convivator quam possim Pluriana et lautissima ex me penu depromere, uim erit, cuius ad usum gustumque apposita lineo sinit, videre, ne vias ames, apparatior in uans convivio, cibos requirat sapidiores et delicatiores, quam quibus mea Te potest pascere lenuitas. Coe nutam exspecta, non epularum magni ei illam; et exiguae quum sint copiae, noli contemnere, quam ne Dii quidem contemserunt, non inertem fortasse nec Pauperem Volui
Sed mitto ambages Virgilius is est scri pior, qui licet plurimorum omnique laudetarentium virorum studia experius sit, iam immensain adhuc praebeat ad meditandum
commentandumque materiam, ut honi et
ingenio et doctrina abundans totam ei tem si in uno hoc poeta emendando, expliacando, illustrando contriverit, rem Vix pos- ii eo quo cupiat, adducere. At ego, qui nec a natura ita multum habeam adiumenti, et otio ninium minime assiuam, unum me
ei re fateor, non posse quemquam me me
12쪽
lius intelligere, quid quantiunque restet ad
consummandam suisque numeri absolvendam editionem Virgilii. Itaque hoc Te, Lector candide, rogatum Volo, ut non, quid Tu me praestitisse Velis, sed quantum ego potueriari praestare, consideres, neque ea quaeras, quae ego me daturum non sum pollici ius, sed id rideas, quae me acturum fuisse statim profitebor, in liis quoInod paries a memet ipso mihi inapositas sustinuerim.
Suscepi Virgilium Heynianum ita denuo
in lucem edendum, ut adderem, quae Vellem, demerem nihil. Cui prudenti admo dum honestissimi Redemtoris consili eo tu heialius obtemperavi, quo pluris, et merito, aestimari videbamine uiti petaIn in Virgi lio adornando collocatam, maxime ab ex teris nationibus, magnorum meritorum, ut videtur, memoriam sidelius conservanti hu8, quam id interdum non sine meo dolore nostratibus fieri video. Et quamquam omne opus a mortalibus inceptiun licet ad illud persicieridiu excellentissi Ino ingenio adiunxeris in uam doctrinam laboremque inde sessum, quae Omnia summa fuerunt in He nio, imbecillitatis humana retinet Vestigio,
13쪽
PHILIPPI AGNERI. ix non Suri trimen ego is, iii, quum ipse pii a ima profecerim et quotidie proficiali e praestantissimi Viri libris Omnis eroditionis e nere refertissimis, nim acriter persequar, si quos in tam longo ille fudit Opere, erro res. Itaque quidquid coli tinet tertia Heynii editio, id in hac quarta omne redhibitum videbis. Unum milii licere putavi, ut in contextu, Si quam deteriorem lectionem ab Hernio viderem receptam, reponerem eam, quam rationes criticae commendarent restigioni enim ducebam, nitidissimum poetam iis adhuc maculis deformatum pati, quae dudum erant abstergendae. Sed ut vel sic statim in ocidos incurreret, quid a me mutatum esset, ipsi textui subieci lectionem Her nimiam. Dii re Videbor ortasse mullis
et visus mihi sum inierdum ipsi nimis diu
ligens fuisse, qui quodvis etiam comma sublatum a me vel additum indicari accurate riderint. Feci hoc quidem in primo Volumine; sed si mihi, ut spem, Iectores hanc tantam religionem remiserint, in ceteris Voluminibus mutatam a me di8ti IIctionen tum
demum indicabo, ubi ea res plus ad intelli gendum Poetam habere momenti mihi visa
14쪽
x ΡΙ Λ EF ΛΤΙΟfuerit. Et de ratione interpungendi quum Iongum sit dicere, disserenda est haec disputatio in aliud tempus, si quando forte Ius mihi contigerit otii. Ni in quidem nondum
eam rem ad certas quasdam regulas a me revocatam esse facile intelliges illud ta men fateberis, multa melius in quarta hac editione distingui, quam in tertia. Iurima hoc in genero mutaverunt iam underit inius, et hunc ut plurimum secutus, Iatinius. Hernium satis constat interpretationis maxime rationem habuisse, rem criticam non neque cura8Se. Erat nimirmn id Hermi iti genium, ut in edendis a se scriptoribus an siquis eam potissimum rationem sequendam sibi putaret, quae ad ipsain lectionem imiellectumque esset fructuosissima, ab onini contentione, rem criticam iractanti necessa rio subeunda, alienissimus. Et quum ad summa omnia natus esset Vir eximius, facile, si eo inclinasset animus, in hoc quoque gemnere ceteris excellere potuisset. Sed fuit ea istius aetatis, qua inclarescere ille coepit,
Iabes, ut quidam acres iriter Se exercerenti inimicitias critici rusticeque se invicem ex agitarent. uae res eynium, hominem
15쪽
PHILIPPI AGNERL xi omium mitissimum et veram philologi lati dem in hinnanitate morumque mansuetudine ponentem, non potuit non vel invitum de
temere ab ea re, quam rixariun atrocitas
invisam reddere deberet homini nec alienis inertiis inridensi obirectantique, nec suam
famam in anceps certamen committere cupienti. Erat igitur novi editoris, ian in primis partem expolire et persicere, quoad eius fieri nunc posset. Dumnquam autem intelligebant, quam rubricum iter ingrediem dum esset quamque praeceps ad labendiun; quamquam etiam, quot in reprehensiones
incursurus essem, Videbam, fortis tamen viri Putabam, O Ies telorum ictus subire malle,
quam subductum ab acie et pulvere post si gna subsidere. Aliorum iam erit, iudicare, acut gladio an Obtuso rem gesserim. Id que iudiciiun, licet virium mearum quae sit tenuitas haud ignorem, eo minus M Vesco, quo magis illud fugere studui, ne quem prudens lacesserem laederemVe, inun id agens, ut optimas aries literasque aquibus ipse et solatium in adversis rebus petere soleo et in secundis ornamentum, Si qua OSSem, adiuvarem et Pro summis, quae
16쪽
M PRAEFATIO inde ad me redundarunt, beneficiis quasi
remunerarer, si non magno, at grato tamen munere. Itaque hoc inprimis faciendum mihi priuixi, ut diligentius excuterem codicem Μediceum, omnium praestantissimum iure haberi solitum. Atque hic non potest satis
praedicari regini diligentia, quam is hoc
in libro typis accurate desuribendo praestiniit. Nammeimius, qui ipsum codicem cu-Iis usurpavit, festinantius in eo conferendo Versatus est. Iam fieri 1οIi potuit, quin discrepent inter se interdum ei ius ac Fogginius, aut quaedam ab hoc repraesen
tentur, quorum notationem frustra quaeras
apud illum. Et quanta esset Fogginii fides, Belasti quanta interdiu negligentia, qua quam usu expertus didiceram, tamen illaxes sollicitum me et suspensum saepe habuit. Itaque nihil mihi magis erat in opimis, quam ut aliquis, flarentiam cui adire conting ret, cuique hoc negotium recte mandare possem, eos Iocos, ubi illi dissenuimit, denuo inspiceret, quo intelligerem, utri plus sides habendum esset. Hic a me publice gratiae agendae sunt Freytagio Vir Clarissimo, Orpatiensi Russorum Imperatori
17쪽
PHILIPPI AGNERI. XIIIa consiliis, qui Italiam petens, liberalissi me suam mihi promisit peram; nec mululuIn intercesserat temporis, quum Per literas certiorem ille me fecit de iis, quae scire copieram. Dederam Vir ossiciosissim cha tutam, in qua locos complures e Bucolicis et Georgicis notaVeIam, quorum quae esset in
Medice scriptura, dubium reliquerat Helasii et Fragini dissensio. Iam egregio Viri optinnii beneficio ioc debeo, ut ubique Verum Vudisse ogginium cognoVerim, Praeter unum locum, Ge. IV, 14. ubi quum Helasius ab atabulis in edice exstare recte utique res
rat, apud FOgginim alatabulia legitur. Quid quid igitur in edice Fogginiano diversitatis non in indicatae reperi, id diligenter en
lavi eaque res saepe mirifice me adiuvit. Supersedi tamen, ne putida et molesta religione fastidium crearem lectori erudito, deter
rima etiam describere vitia, quale quaeri pro queri et his similia Nec quae ad solam ortho graphiam spectant variae lectiones, si paucas quasdam excipis, quas scire lectoris pluri mum interesse videbatur, huic editioni ins
rui Ut tamen una ex re cognosceretur, quam
fluctuarent hoc in genere libri etiam vetussis
18쪽
in s vel interminaltim contra edicet fidem exhibuit Heynius, commemoravi lianc dis crepanuam sidebis autem saepe a me di stingui priorem et alteram lectionen Medicet, primam et seciuidam mamini. Ac priorem Iectionem dico eam, cui ita supe scripta est altera, ut prior non sit obelo transfixa in codice, aut, quod tantundem Valat, punctis notata. Illi quidem par est plustribui ponderis, quod ea Videtur fuisse nimiiquissimi illius codicis, Iiderati transscri- pius est, lectio. Potuit tamen etiam fieri, ut librarius, superscripta Vera Iemione priorem ex errore aliquo ortam transfigere Oblitus interdum sit quod accidisse subinde probant aperta vitia, correcta quidem ab emendatrice manu, relicta tamen integra vitiosa Iectione. Conua priorem manum appello, quum ea, quae pri in Scripta fuerruit, transfossa vel piinciis notata sunt; et quae deinde re sicia est Iectio, eam dic secundam manum. Sed de ipso edice ceterisque dicibus Virgilianis accuratius scribam alio tempore locoque. Nunc id satis visum est
significare, litarimum me huic ipsi ediceo,
19쪽
PHILIPPI AGNERI. xvium fragmento VaticaIIO, Gudiano, eIuel. I. et II et oret L, per etiam mulium Romano tribuisse. Hoc tamen in universum teneri velim, singulari quodam fortunae benefici id contigisse Virgilio, iit plerique ibi manu exarati satis emendate scripsi sint, pauci plane
depravati et corrupti. Itaque exiguo e codi ciun numero licet fere ita textur Virgilianum
concinnare, ut raro alii libri in deliberatio nem adhibendi sint. Quare, quod tempore
exclusus , etiamsi Vel maxime voluissem, ne potui quidem libros nondum collatos explο- rare nunc quidem nolui. Deterrebat ab hac opera etiam, quod ex iis cinationibus, quas postmeimium alii, Burmannus maxime et Martynus, tum Heynius, ossius, O uerius
mittier, Dominus, et ante hunc auctor edi tinnis diobolaris, quae inariae 1826 prodiit, instituerunt, Pariun aut nihil profecisse Vi gilium videbam. Intuli tamen emianae Lectionis Varietati, quae notavit ouerius, quippe qui antiquissimos Bibliothecae Reg. Pari siensis codices tractaverit quamquam ita tractavit in Virgilio, quemadmodum in ut liliano Licet enim linc transferre, quae Zum pilus scripsit in Prooemi T. V. Duiluit Spal
20쪽
XVI PRAEFATIO dlagiani pag. XX et XXI. si haec Ommemoratiis codicum Parisinorvin speciem' bet maiorem quam utilitatem. Nam consilium quidem eius Potuerit in excerpem dis libris itulltim cognovi, qui ne in illis qui dem locis, ubi maxime opus fuerit 1ideliter annotarit, quid in quoque libro invenerit. Unum hoc moneo, ne quis propterere quod Potiterius nihil minotavit, hoc vel illud esse in codicibus Parisinis putet In pris-ribus quidem Aeneidos libris saepe videbis laudatas codicis Alburgensis lectiones. Acceperam cinationem sex priorum librorum huius codicis ab humanissam modestissimoque Viro, Orphio Scholae Ηοuierineste
dio, Vir Cel. Grammatophylaci philolo gico, in qu et alia quaedam sunt ad Virgi
lium spectantia, inserendam misisset, hic,
qua est humanitate, statim mecum Commu
nicavit. Sed postquam ipsa Orphi editio
prodiit, nolui, quum excerptas ab eo lectio nes ad Oninium usum exposita Viderem, Porro onerare notas criticas, in nimiam molem iam excrescentes Muli etiam minus a me ini Petrare potui, ut sonuitis Dunkeri nescio cu-