장음표시 사용
401쪽
XXXIII. Ad Sosibianum. PLena laboraris hibeas cum scrinia libris,
Einittis quare, Sosibiane, nihil λEdent herede, inquis, mea carmina quando tTempus erat iam te , Sosi uiane, gi. XX IV. Ad Attalum Sordida cum tibi sit veru in tamen, Attale, dixit, Quisquis te niveam dixit .ibere togam. XXXV. De pugna amarum .FRontibus adversis molles concurrere amas Vidimus fari sorte jacere pari. Spectavere canes praedam stupuitque luperbus Venator , cultro nil superesse suo. Unde leves animi tanto caluere furoret Sic pugnant tauri, sic cecidere viri.
XXXVI. Ad Olum. Ana est barba tibi nigra est coma : tingere barbam Non potes, haec causa est; sed potes, Ole, comam. XXXV H. Ad Afrum. CEntum Coranus, duce lata racinus, Trecenta debet itius, hoc bis Albinus,
Decies Sabinus, alterumque Serranu .
Ex insuli; fandisque tricies soldum
Ex pecore redeunt ter ducena Parmensi: Totis diebus, Aser, hoc mihi narras, Et tene melius illa, qua in me ulla nomen. aineres oportet aliquid , ut pati possiai: Quotidianam retice nauseam numinis. Audire gratis, Afer, ista non possum.
XXXV lia. Ad Gallam. GAlla nega satiatur amor, nisi gaudia torquent: Sed noli nil ilium, Galla, negare diu. XXXIX. Ad Charinum. ARg'nti genus omne comparasti
Et solus veteres Myronis arteS, Solus Praxitelis manus, Scopaeque, Stilus Phidiaci toreuma caeli, Solus Mentoreos hibes labores. Nec desunt tibi ver Grantiana Nec quae Callaico linuntur auro,
Nec mensis anaglypra de paterni . At gelat uno .imen inter Omne, miror,
Quare non habeas, Chaline, purulu. XL. Ad Posthumum. Tria Pisonum stabant cum stemmate toto,
an Et dod i metae re numerandi domus ψPraetulimus an i solum te, Post h. ine, iegnis: Pauper eras , eques, sed mihi conlut eras. Tec uni ter de na nutrieravi soli hii ille, sumas Communis nobis ledius Munus erat Iani donare pote, jam perdere, tanu honorum, I asgus Rum exspecto. I- ol hume, quid facias. Nil facis seiuna es alium math qu. rere regem.
Hoc forinna, placet Posthumu, imposuit.
Uid recitaturus circumdas vellera ollo λConveniunt noliris auribus illa magis. XLII. Ad Flaccum. ITIS I quis sorte mihi posset praestare roganti:
Audi, quem puer uin, Flacce, rogare velim. Niliacis primum puer is nascatur in oris: Nequitias tellus scit dare nulla magis. Sit nive candidiora namque in Mareotide susca Pulchrior est, quanto rarior iste color. Lumina sideribus certent, mollesque flagellent
Colla Onaae tortas non amo Flacce, comas. Frons brevis atque modus breviter sit naribus uncis Paestanis rubeant aemula labra rosis Saepeque nolentem cogat, nolitque volentem :Liberior domino saepe iit ille suo. Et timeat pueros, excludat saepe puellas. Uir reliquis, uni sit puer ille mihi. Jam scio, nec fallis: nam me quoque judice verum est Talis erat, dices, noster Amazonicus. XLIII. In Coracisum.
on dixi, Coracine, te cinaedum Non sum tam temerarius, nec audax sNec mendacia qui loquar libenter. lsi dixi, Coracine, te cinaedum , Iratam mihi Pontiae lagenatri, Iratum calicem mihi Metili
suro per Berecynthios furores. Quod dixi tamen hoc leve, iusillum est: Quod nota ira est, quod, ipse non negabis Dixi te, Coracine, cunnilingum XLIU. De Vestivis sum.
HI est pampineis viridis modo Vesvius umbris:
Presserat hic madidos nobilis uva lacus. Haec iuga, quam Nysae colles, plus Bacchus amavit Hoc nuper batur monte dedere choros. Haec Veneris sedes, Lacedaemone gratior illi . Hic locus ei cute no in in claru elat.
Cuncta )acent flammis, oristi mersa favilla: Nec uperi vellent hoc licuisse sibi. XLV. Votum Parthenii ad Phoebrem, pro Burro. AE coibi pro nato plena dat laetus acerra
thoebe, Palatinus munera Parthenius. Ut qui ii ima novo signat quinquennia lustro, Impleat initum eras Burrus Olympii das. Fac rata vota patrio sic te tua diligat arbor, Gaudeatin certa virginitate soror. Perpetuo sic Boi e , ices sic denique non sint dam longli Brontio, qua in tibi, Phoebe, comae.
XLVI. De Sabello. SAturnalia divitem Sabellum
Fecerunt merito tumet Sabellus ei Nec que inquam Iutat esse, praedicatque Inter causidicos beatiorem.
402쪽
Hos sistus, animo siue dat Sibello
Farris se in odius, ab e Pie ressae Et turi, piperisque tres selibrae, Et Lucanica ventre cum Falisco, Et nigri Syra est uti lagena, Et ficiis Libyca gelata testa, Cum bulbis, cochleisque, caseoque. Piceno quoque venit a cliente Parcae cistula non capax olivae , Et crasso qui polita coeno Septenaria synthesi Sagunti,
Hilpanae luteum rotae tot euma, Et lato variata mappa clavo. Saturnalia fructuosiora
Annis non habuit decem Sabellus XLVII. De Phowtgonte. EN caustus Phaethon tabula deplictus in hac est. Quid tibi vis, Dipyron qui Phaethonta iacis XLVIII. In Psittin .PRaecidi gaudes praecisus, Papite, ploras Cur, que vis fieri. Papite, facta doles Poenitet obscoene prurigini. an magis illud Fles, quod praecidi, Papit , desieris XLIX. Ad Liccum N Escis, crede mihi. quid sint epigrammata, Flacce, Qui tantum lusus illa ocosque ut S. Ille magis ludit, qui scribit prandia saevi
Tereos, aut cenam, crirde Thyesta , tuam Aut puero liquidas aptant et a Dedalon las, Pascentem Siculas aut Polyphemon oves. A nostiis procul est o innis vesica libellis, Musa nec insano syrmate nostra tumet. Illa tamen laudant omnes, mirantur, adorant:
Confiteor: laudant illa , sed ista legunt.
Uid me, Thai, senem subinde diei λNemo est, Thai, senex ad irrumandum. LI. A. CaeciliantinI.
CV m tibi non essent sex millia , Carciliane,
Ingenti te vectus es .Exaphoro. Postquam bis decies tribuit De caeca, si numque Ruperunt nummi factus es, ecce, pedes
Quid tibi pro meritis,in tantis laudibus optem tDii reddant sellam Caciliane, tibi. LII. In Editi m.
GEstari iuncti nisi desinis, Edile, capris rQui modo ficus eras, jam caprificus eris. Llli. Ad Comum. HUnet, quem rpe vile inter ' penetralia nostra: allidos, templi lilia ina Cosme, novi,
Cum baculo, peraque senem cui cana, putrisque Stat coma, Mi ii ire fas sordida barba cadit 'Cerera quem nudum tegit uxor abolla grabati, Cuique .i is latrat obvia turba cibis
Esse putas Cunicum deceptus inagine salsa. Non est hic Cynicus, Coin .e quid ergo Pisanis.
LIV. Ad Colinum. O Cui Tarpeias leuit contingere quercus,
Et meritas prima cingere fronde comas e Si sapis, utaris totis , Coline, diebus, Extre naumque tibi semper adesse putes. Lanificas nulli tres exorare puellas Contigit: observant , quem statuere, diem
Divitior Crispo, Thrale constantior ipso, Lautior 5 nitido sis Meliore licet Nil adicit penso Lachesis, usosque sororua Explicat, semper de tribus una secat. LV. Ad Luetum. I Uci, gloria temporum tuorum
Qui Graium veterem , Tagumque nostrum Arpis cedere nota sinis disertis Argivas generatus inter urbes, Thebas carmine canter, aut Mycenas, Aut claram Rhodon, aut libidinosae Ledaea Lacedaemonis palaestras.
Nostrae nomina duriora terrae Grato non pudeat referre versu:
saevo Bilbilin optimam metallo, Quae vincit Chalybasque Noricosque, Et serro Plateam suo sonantem Quam suctu tenui, sed inquieto
Armorum Salo temperator ambit. Trallelamque chorolque Rixamarum,
Et convivia est Carduarum, Et textis Peteron rosis rubentem, Atque antiqua patrum theatra Rigas, Et certos iaculo levi Silaos Turgentisque lacus, Pelusiaeque, Et parva vada pura Vetonissae, Et sanctum Baradonis ilicetum Per quod vel piger ambulat viator, Et quae sortibus excolit juvencis Curvae Manlius arva Matinessae. Haec tam rustica delicate lector, Rides nomina rideas licebit. Hae tam rustica malo, quam Bituntos. LVI. In GurgiIianum .
MUnera quod senibus, viduisque ingentia inittis,
Vis te munificum, Gargiliane, vocem Sordidius nihil est, nihil est te purcius uno , Qui potes insidias dona Vocare tuas
Sie avidis allax indulget piscibus hamus ;Callida sic stultas decipit esca seras. Quid sit largiri, ni sit donareri docebo, Si nescis dona, Gargilia ite, mihi. LVII Ad Faustinum. DUm nos blanda tenent lascivi stagna Lucrini
Et u. pumiceis ibiaribus an tr. calent:
Tu colis Ai; ivi regnum, alibi ine, coloni, Quo te bi decimus ducit ab urbe lapis . . Horricia sed servent Neme. ae pecto et monstri: Nec satis est, Baio igne calete suo. Ergo saeti solite M litor: grata Valete, Nympharain pariter, Nereidumque domus. r Hercu.
403쪽
Herculeos colles gelida vos vincite bruma, Nunc Tiburtinis cedite rigoribus. LVld I. In Galum. I tenebris luges amissu na, Galla, maritum.
Nam plorare pudet te, puto, Galla, virum. LlX. De visera electro inclusa.
FLentibus Meliadum ramis dum vipera repit,
Fluxit in obstantem succina gemma feram: Quae dum miratur pingui se Ore teneri, Concreto riguit vincta repente gelu.
Ne tibi regali placeas , Cleopatra sepulchro; Vipera si tumulo nobiliore jacet. LX. De Curiatio. AR dea solstitio, Castranaque rura petantur,
Quique Cleonaeo sidere fervet ager: Cum Tiburtinas damnet Curiatius auras, Inter laudata ad Styga missus aquas. Nullo fata loco possis excludere : cum in Ors
Venerit, in medio Tibure Sardinia est. LXI In Mancinum. Donasse amicum tibi ducenta, Mancinc, Nuper superbo laetus ore actasti. Quartus dies est, in schola poetarum Dum fabulamur, millibus decem dixti Emptas lacernas munus esse Pompillae e Sardonycha verun lineisque ter cinctum, Duasque similes fluctibus maris gemmas Dediste Bassam , Caeliamque iurasti Here, de theatro, Pollione cantante, Cum subito abires , dum fugis, loquebaris, Haereditatis tibi trecenta venisse Et mane centum,in post meridiem centum. Quid tibi sodales secimus mali tantum λMiserere iam crudelis, sile tandem. Aut, si tacere lingua non potest ista, Aliquando narra, quod velimus audire. LXII. De scori. Ibur in Herculeum migravit nigra Lycoris,
Omnia dum fieri candida credit ibi.
LXIII. De Caerelli.z. DUm petit a Paulis mater Caerellia Baias,
Oecidit insani crimine mersa freti. Gloria quanta perit vobis 4:pc monstra Neroni Nec quondam jussae prastiteratis aquae.
LXIU. De honissidii Martialis. JUli iugera pauca Martialis,
Hortis Hesperidurn beatiora, Longo Ianiculi iugo tecumbunt. Lati collibus cimminent recessu 2 Et planus modico tumore vertex Caelo perfruitur sereniore: Et curvas nebula tegentae valles Solus luce nitet peculiari:
Puris leniter admoventur astris
Celsae culmina delicata villae Hinc septem dominos videre montes, Et totam licet aestimare Romam, Albanos quoque, Tusculosque colles, Et quodcumque jacet sub urbe frigus,
Fidenas veteres, brevesque Rubras, Et quod virgineo cruore gaudet, Annae pomiserum nemus Perennae.
Gestator pater, essedo tacente, Ne blando rota sit molesta somno, Quem nec rumpere nauticum celeusma, Nec clκmor valet helciariorum
Cum sit tam prope Milvius, sacrumque Lapsae per Tiberim volent carinae. Hoc rus seu potius domus vocanda est Commendat dominus tuam putabis :Tam non invida, tamque liberalis, Tain comi patet hospitalitate. Credas Alcinoi pios Penates, Aut facti modo divitis Molorchi. Vos nunc omnia parva qui putatis, Centeno gelidum ligone Tibur Uel Praeneste dot nate , pendulamque Uni dedite etiam colono: Dum me judice, praeserantur istis
Iuli jugera pauca Martialis LXU. De filaeni.
o Culo Philaenis semper altero plorat. Quo fiat istud quaeritis modo tu
LXVI. Ad Linum. ista est. EG isti vitam semper , Line , municipalem Qua nihil omnino vilius esse potest. Idibus,m raris togula est excussa alendis: Duxit Waestates synthesis una decem. Saltus aprum , campus leporem tibi misit inemptum, Silva gravis turdos exagitara dedit. Raptus flumineo venit de gurgite piscis: Vina rubens fudit non peregrina cadus. Nec tener Argolica missus de gente minister, Sed stetit inculti rustica turba foci. Villica vel duri compressa est nupta coloni Incaluit quoties saucia vena mero. Nec nocuit retis ignis, nec Sirius agrisu Nec aeria est pelago, nec fluit ulla rat s. Supposita es blando numquam tibi tessera talo: Alea sed parcae sola suere nuceS. Dic ubi sit decies, mater quod avara reliquit Nusquam sta secisti rem, Line, difficilem. LXVII. In νaetorem. P Raetorem pauper centum sestertia Gaurus
Dicebatque suis haec tantum deesse trecentis, Ut pos et domino plaudere justus eques. Praetor ait: scis me corpo Thalloque daturum ;Atque utinam centuni millia sola darem A pudet ingratae, pudet a male diviti arcae. Quod non vis equiti, vis dare , Praetor, equo
404쪽
i Ili. Ad Sextum. IN vitas centuni iradrantibus, bene cenas. Ut coenem avitor, Sexte, an ut invidiea in
LXIX. Papitum. TU Setina quidem semper, vel Massica ponis,
Papite sed rumor tam bona in negat. Diceris hic ictus celebs quater esse lagena . Nec puto, nec credo, Papite, nec imo LXX. D Ammian ad Malomittim Nihil Ammiano, praeter aridam restem Motiens reliquit ultimis pater eris. Fieri putaret posse quis, Maronille, Ut Ammianus mortuum patrem nolleti
LXXI. Ad Sophronium Rufum. QU. aer diu totam, Sophroni Ruse, per urbem,
Si qua puella neget nulla puella negat. Tamquam ias non sit tam qua in sit turpe negare: Talia quam non liceatri nulla puella negat.
Casta igitur nulla ell castae lunt iit:. quid ergo Casta iacit non atri non tamen illa negat. LXXII. Ad Qtia ut m . EXigis, ut donem ni stros tibi. Quinte, libellos Non habeo, sed bibet bibliopola Jryphon Ε d bo pro nugis, emam tua carmina anus Non, inquis, faciam tam niue nec ebo. LXXIII. De Vesino, C Um gra, is extremas Vestinus duceret horas
Et im per iugia, esset itur u aqu*S, Ultima volventes orabat penta lorore , Ut traherent 1rva Amina una mora. Jam sibi lar functus, caris dum vivit amicis; Moverunt tetricas tam pia vota De S. Tum larga sarti tu opes, a luce recessit
Seque mori pol hoc credidit ille lenem.
LXXIV. De Dinis. D picis, imbelles tentent quam sortia amae Ptelia in tam timidis quanta sit ira seris
In mortem parvi concurrere frontibus audent. Vis, Caesar, amis .ircere mitte cane, .
LXXV. De Nigriua. O Felix animo, felix, Nigrina, marito,
Atque inter Litia, gloria serii ita nurus. Te patrios miscere iuvat cum coniuge centus, Gaudentem socio, participique viro Arserit Evadne flammis iniecta miriti, Nec minor Alcesti in in sit astra erat: Tu melius certo meruilli pignore vit. , Ut tibi noti esset morte probandus aiNor. LXXVI. In avarum amicum
Illi misisti mihi sex, bis sena petenti. Ut bis sena seram, bis duodena petam.
LXXVII. In Zoilum invitam. Umquam divitias Deos rogavi
Contentus modici, meoque laetus. Paupertas, veniam dabis, recede.
Caussa est quae subiti, novique voti Pendentem volo Zoilum videre. LXXVII l. In Varum. AD cenam nuper Varus me forte vocavit
Oinatus dives, par 2ila cena fuit. Auro, non dapibu, Oneratur mensa: ministri Apponunt oculis plurim .i, uca gulae. Tunc ego, non oculos, sed ventre in pascere veni:
Aut appone dapes, Vare, vel auser opes. LXXIX. In Afrum Condita cum tibi sit iam sexagesima messis, Et facies multo splendeat alba pilo
Discurris tota vagus urbe, nec ulla cathedra est, Cui non mane seras irrequietus, ave. Et suae te nulli fas est prodire Tribuno, Nec caret ostici Consul uterque tuo. Et lacro decies repetis Pallatia clivo, Sigeriosque meros. Partheniolque sonas. Haec faciant sane iuvenes deformius, Aser, Omnino nihil est ardetione lene.
LXXX. Ad Mathonem. O spes eras nostri semper, Matho, Tiburtini. Hoc emis imposui ous tibi vendo tuum LXXXI. In Mathon m.
DEclamas in se bre, Mitht,n. hinc esse phrenesim, nescis, an es sanus, amice Mathon D ct ama aeger, declama hemitritaeus. Si ludare aliter non potes, est ratio. Magna tamen res est ' errans cum viscera sebiis Exurit, res est magna tacere, Mathon.
LXXXII. De Fabtilla. EPigramma nostrum cum Fabulla legisset,
Negare nullam quo queror puellχrnin: Semel io ala, bisque o terque neglexit Preco amitatis Gain. F.ibi illa, promitte Negare ulli, pernegare non iussi.
LXXX lli Rufum Hos quoque commenda Venuleio, Rufe, libellos,
Ini putetis nobi Otia strva, roga. in in ellior de pitulum curarum operumque suorum Non tetrica nuga , exigat aut e mea .
Sed nec post primum legat h. ec . summumve triente in , Sed tua cum medius praelia Bicchus amat. Si nitia is est legisse duos, tibi ch ista plicetur Altera divitum, sic breve et opus. LXXXIV. Iu Naevolum. Ecuro nihil est re, 'ole peius eodem
Sullicito nihil est, Naevole, te melius.
405쪽
Securus , nullum resalutas, despicis omnes; Nec quisquam liuer, nec tibi gratus homo est. Sollicitus , Inas dommum rege uilue salutas; Invitas est , Naevole, sollicitus.
LXXXV. In Thaidem. Non est in populo, nec urbe tota, A se Thaida qui probet fututam,
Cum multi cupiant, rogentque muli I.
Tam casta est, rogo, Thais imo sellat.
LXXXVI. In Pontisum. Os bibimus vitro, tu murrha, Pontice. Prodat perspicuus ne duo vina calix. quare iLXXXVII. Ad libram de Apollinari. SI vis auribus Atticis probari,
Exhortor, moneoque te, libelle, Ut docto placeas Apollinari. Nil exactius, eruditiusque est; Sed nec candidius, benigniusque Si te pectore, si tenebit ore , Nec ronchos naetues maligniorum , Nec scombris tunicas dabis molestas , Si damnaverit, ad salariorum Curras scrinia protinus licebit, Inversa pueris arande chartae.
LXXXVIII. De Bassa. IN fantem secum semper tua Bassa, Fabulle,
Collocato lusus, deliciasque vocat. Et quod mireris magis , infantaria non est.
Ergo quid in causa est' edere Bassa solet. LXXXIX. In Dissimulatorem N Ulla remisisti parvo pro munere dona Et iam Saturni quinque fuere dies. Ergo nec argenti sex scriptula Septiliani, Missa nec a querulo mappa cliente fuit Antipolitani nec quae de sanguine thynni
Testa rubet, nec quae coctana parva gerit ;Nec rugosarum vimen breve Picenarum :Dicere te posses ut meminisse mei.
Decipies alios verbis vultuque benigno: Nam mihi am notin illi mulator eris. XC. De ruficationP. RUre morans quid agam, responde pauca, rogatus. Luce Deos Oro famulos, post arva reviso, Partibus atque meis ullos indico labores Inde ego, Phoebumque io, Musamque lacesso. Hinc oleo corpusque frico, mollique palaestrae Stringo libens, animo gaudens, ac scenore liber. Prandeo, Ot , cano, ludo, lavo, caeno, quiesco, Dum parvos lychnus modicum consumat olivi, Haec dat nocturnis nox lucubrata C innis.
XCI. Ad Librum,He iam satis est, ohe libelle Jam pervenimus usque ad umbilicos:
EpIGRAMMATUM LIB. IV. sTu procedere adhuc, rare quaeris: Nec summa potes in scheda teneri. Sic tamquam tibi res peracta In sit, Quae prima quoque pagina peracta est. Jam ieelo queriturque, deficitque ;Jam librarius hoc, ipse dicit. Ohe iam satis est, ohe libelle.
Hoc tibi, Palladiae seu collibus uteris Albae, Caesar hinc Triviam prospicis, inde Jhetin:
Seu tua veridicae discunt responsa sorores, Plana suburbani qua cubat unda steti: Seu placet fine nutrix, seu filia Solis, Sive saluti seris candidus Anxur aquis; Mittimus, o rerum elix tutela , salusque, Sospite quo gratum credimus esse Iovem. Tu tantum accipias ego te legisse putabo, Et tumidus Galla credulitate fruar. II. Ad Lectorem. ΜAtronae, puerique, Virginesque, Vobis pagina nostra dedicatur. Tu, quem nequitiae procaciores Delectant nimium, salesque nudi, Lascivos lege quatuor libellos Quintus cum Domino liber iocetur; Quem Germanicus ore non rubenti Coram Cecropia legat puella. III. Ad Domitianum.
ACcola iam nostrae Degis, Germanice, ripae, A famulis stri qui tibi venit aquis,
Laetus, Mattonitus, viso modo praeside mundi, Affatus comites dicitur esse suos Sors mea quam fratris melior cui tam prope fas est Cernere, tam longe quein eoiit ille, Deum. IU. In Prtalem
Friter multo Myrtale solet vino. Sed fallat ut nos, soli devorat lauri,
Merumque cauta si Onde non aqua malicet. Hanc tu rubentem prominentibiis venis uoties venire, Paule, videris contra,
Dicas licebit Myrtale bibit laurum.
SExte, Palatinae cultor facunde Minervae, Ingenio frueris qui propiore Dei. Nam tibi nascentes domini cognoscere curas, Et secreta ducis pectora nosse licet Sit locus & nostris aliqua tibi parte libellis, Qua Pedo, qua Marsus, quaque Catullus erit. Et Capitolini caelestia carmina belli Grande cothurnati pone Maronis opus.
406쪽
407쪽
Et fiet vario sordidus aere sinus
At nunc conviva est, cornissatorque libellus. Et Mantum gratis pagina Olira pl.ccet Sed non hic veteres contenta laude fuerunt, Cum ni inimum vati munus Alexi erat.
Belle inquis, dixti satis laudabimur usque. Dissimul a s facies me , puto, causi Icum. XVII. I, G am. DUm proavos, atavosque resers, nomina magna Dum tibi nolle eques ord a conditio est: Dum te posse negas nisi lato, Gellia, avo Nubere: nupsisti, Gellia, cliti diro .
XVIII. Ad Quinctianum. Uod tibi Decembri mense, quo volant mappae,
Gracilesque ligulae, cereique chartaeque, Et acuta lenibus testa cum amat cenis,
Praeter libellos vernulas nihil misi
Fortasse avarus videar , aut humanus.
Odi dolosa munerum, maias arteS. Imitantur hamos dona: namque quis nescit, Avidum vorata decipi scarum mulca
Quoties amico diviti nihil donat, Quuictiane, liberalis est pauper. XIX. Ad Caes. Domitianum. SI qua fides veri praeserri, maxime Caesar, Temporibus possunt secula alta tuis. Quando magis dignos licuit spectare triumphos λ uando Palatini plus meruere dei λPulchrior maior quo sub duce Martia Roma λSub quo libertas principe tanta fuit λEst tamen hoc vitium, sed non leve, si licet unum, Quod colit ingratas pauper am Iciti AS. Qui largitur opes veteri, fidoque sodali,
Aut quem prolequitur non alienus eques Saturnalitiae ligulam miliis selibrae, Flammataeum togae scriptui. tota decem, Luxuria est, tumidique vocant hec Imnera reges. Qui crepet aureolos, sol sit an unu erit. Quatenus hi non sunt, esto tu, Caelar, amicus. Nulla ducis viri a dulcior esse potet Iam duduna tacito ride, Germanice, naso IV tale quod nobis, do tibi consilium. XX. Ad Iulium Maniatim S tecum mihi, care Martialis, ecuris liceat tui diebus ;Si disponere tempus otiosum,
Et verae piri ter vacare vitae Nec nos atria, nec domos potentum,
Nec lites tetricas, sorumque triste Nossemus nec imagines superbas:
C/mpus, porticus, umbra, Uirgo, thermae ;H essent loca semper, hi Libores. Nunc vivit libi neuter, heu, bonosque Soles et sugere, atque abie sentit Qui nobis pereunt, imputantur. Quisquam vivere cum sciat, moratur.
s XX l. De Apoll/mis . Uintum pro Decimo, pro Crassis, Regule, Macrum
Ante salutabat rhetor Apollonius. Nunc utrumque tuo resalutat nomine . quantum
Cura, laborque potest i scripsit,is edidicit. XXII. In Pati lum. MAn domi nisi te merui, voluique videre, Sint mihi, Paulle, tuae longius Exquiliae .
Sed Tiburtine lum proximus accola pilae :Qua videt antiquum rustica Flora Iovem. Alta suburbani vincenda est semita clivi, Et numquam sicco sordida saxa gradu Vixque datur longas mulorum rumpere mandras, Quaeque trahi multo marmora fune vides. illud adhuc gravius, quod te post mille labores, Paulle , negat L si ianitor esse domi. Exitus hinc operis vani togulaeque madentis: Vix tanti Paullum mane videre fuit. Semper inhumanos habet officiosus amicos: Rex, nil dor Cieris, non potes esse metus.
XXIII. Ad Bassum. FLErbarum fueras indutus, Basse, colores,
Jura theatrali iuni fluere loci. Quae postquam placidi cen Ibris cura renasci Iussit, Oceanum certior audit eques Non nisi vel cocco madida, vel murice tincta Ueste nites, o sic dare verba putas Quadringentorum nullia sunt , Bais lacernae: Aut meus ante omnes Codrus haberet equum. XXIV. De Hermete,
HErmes Martia Teculi voluptas;
Hermes omnibus eruditus armis;
b Hermes, gladiator, magister;
Hermes turba lui tremorque ludi Hermes quem timet Helius, sed unum; Hermes cui cadit Advolans, sed uni, Hermes vincere, nec ferire doctus;
Hermes suppc sititius sibi ipsi
Hermes divitiae locariorum He me cura, laborque ludiarum; Hermes belliget superbus ista; Hermes aequore minax tridente; Hermes casside langaida timendus; Hermes gloria Martis universi: Hermes omnia solus, Qter unus. XXV. De Cόaereserara.
Uadringenta tibi non sunt, Chere strate surge,
tactius ecce venit sta fiage, curre, late. Ecquis, io, revocat, discedentemque reducit lEcquis, io, largas pandit amicus aes λQuem chartis famaeque damus, populisque loetuendum λQuis Stygios non vult totus adire lacus Hoc, rogo, non melius, quam rubro pulpita nimbo Spargere effuso permadiatis croco λQuam non sensi ro dare quadringenta caballo, Aureus ut Scorpi nasus ubique mice λ frustra locuples, o dissimulator amici,
Haec legi si laudas quae tibi iam petit λ
408쪽
Q Uod alpha disi, Codre, penulatorum
Te nuper, aliqua una ocare in charta: Si sorte bilem movit hic it,i versus, Dicas licebit beta me togatorum. XXVII. In fictrιm equitem. INgenium, studiumque tibi, moresque, genusque Sunt equitis, fateor : cetera plebis habes Bis septenae tibi non sunt subsellia tanti, Ut sedeas viso pallidus Oceano XX Uli I. Ad Atilum de Mamerco. UT bene loquatur, sentiatque Mamercus,
Ethcere nullis, Aule, moribus possis: Pietate stat res Curtio licet vincas, Quiete Nervas, comitate Rusones, Probitate Macros, aequitate Mauricos, Oratione Regulos, ocis Paullos: Rubiginosiis cuncta dentibus rodit. Hominem malignum orsan esse tu credas: Ego esse miser una credo , cui placet nemo ἀXXIX. Ad Gelliam
quando leporem mittis mihi, Gellia, dicis:
Formosus septem, Marce, diebus eris. Si non derides, si verum, lux mea, narraS:
Edisti numquam, Gellia , tu leporem. XXX. Ad Varronem, V Arro Sophocleo non inficiande cothurno, Nec minus in Calabra suspiciende lyra; Dister opus nec te facundi scena Catulli
Detineat, culti aut elegia comis. Sed lege fumoso non asperranda Decembri Carmina, mittuntur quae tibi mense suo. Commodius nisi sorte tibi, potiusque videtur, saturnalicias perdere, Varro, nuces XXXI. De ludo puerorum cum Aveucis.
ADt pice, quam placidis insultet turba juventis.
Et sua quam facili pondera taurus amet. Cornibus hic pendet summis vagus ille per arm Currit, Win tot ventilat arma bove At feritas minota riget non esset arena Tutior, poterant fallere ima magis. Nec trepidant gestus sed de discrimine palmae. Securus puer est, sollicitumque pecus.
XXXII. Ad ausinum, de CrisIo. Uadrantem Crispus tabuli , Faustine, supremis Non dedit uxori cui dedit ergo ' sibi. XXXIII. In Causidicum C Arpere a isidicus sertur mea carmina qui sit Nescio : si sciero, vae tibi causidice.
XXXIV. Epitaphium Erotii ad Frontonem
H An tibi, Fronto pater, genitrix Flaccilla puellam,
Olcula commendo deliciasque meas: Paulula ne nigra horrescat Erotio umbras , Oraque Tartarei prodigiosae canis Impletura suit exta modo frigora bru irae; Vixisset totidem ni minus illa dies. Inter tam vetere ludat lascivae patronos, Et nomen blaeso garriat ore meum. Monia nec rigidus cespes tegit Ossa, nec illi
Terra gravis aeris: non fuit ill tibi XXXV. De Euclide ἀ
DUm sibi redire de Patrensibus undis
Ducena lamat coccinatus Euclidas, Corinthioqii plura de suburbano Longumque pulchra stemma repetit a Leda, Et suscitanti Lectio reluetitur; Equiti superbo, nobili, locupleti, Cecidit repente imagna de fila es avis Numquam, Fabulle, nequior fuit clavis.
XXXVI. Ad ausimina. LAudatus nostro quidam, Faustine, libello, Dissura uiat, quasi nil debeat imposuit. XXXVII. De Erotio pnelia. PUella senibus dulcior mihi cycnis Agna Gales mollior Phalantini: Concha Lucrini delicatior flagni;
Cui nec lapillos praeseras Erythraeos, Nec modo politum pecudis Indica dentem, Nivesque primas , liliumque non tactum Quae crine vicit Baetici gregis vellus, Rhenique nodos, aui eamque nitelam: Fragravit ore, quod rosarium Paesti; uos Atticarum prima mella cerarum Quod succinorum apta de manu gleba
Cui comparatus indecens erat pavo, Inamabili sciurus, frequenc Phoenix: Adhuc recenti tepet Erotion busto Quam pessimorum lex avara fatorum Sexta peregit hieme, nec tamen tota, Nostros amores , audrumque, ut usque. Et esse tristem me meus vetat 'a' tu, Pectusque pultans, pariter comam vellens Deflere non te vernulae pudet mortem λEgo conjugem, inquit, exitili, tamen vivo, Notam, superbana, nobilem locupletem. Quid esse nolito fortius potes Paeto Ducenties accepit, tamen vivit LXXXVlli. In C illidiorum. CAlliodorus habet censum inuis nescit equestrem
Sexte sed & fratre ni Calliodorus habet. Quadringenta secat, ii dicit συκα αερι Uno credis equo posse sedere duos λQuid cum fratre tibi, quid cuni Polluce molesto Non esset Pollux si tibi, Castor eras. Unus cum siti ci duo, Calliodore, sedetas Surge e soloecismum, Calliodore . facis. Aut initare genus Ledae aut cum rati sedere Non potes alternis, Calliodore , sede
409쪽
Si premas tibi tricies in anno
Signanti tabulas, Carine , misi Hybleis madidas thyniis placentas. Def.ci miserere iam Carine. Signa rarius , aut lenae fac illud, Mentitur tua quod subinde tussis Excussi loculosque sacculumque , Croeso divitior licet fuissem, Iro pauperior Orem , Carine, Si conchen toties meam comesses XL. Ad Artemidomm.ΡInxisti Venerem colis, Artemidore, Mi inervam rEt miraris, opus displicuisse tuum XII. I Diomum. S Padone cum sis eviratior fluxo,
Et concubino mollior Celaeneo, Quem se inus ululat aliis entheae Gallus, Theatra loqueris, gradus is edicta; Trabeasque, Idus, fibulasque,censusque, Et pumicata pauperes manu monstras. Sedere in equitum liceat an tibi scamnis, Videbo, Didyme: non licet maritorum. ALII. Amicis quod Zitur, non perire. CAllidus effracta nummos sur auferet arca: Prollernet patrios impia flamma Lares. Debitor usuram pariter, sortemque negabit: Non reddet sterilis semina aeta seges. Dispensatorem fallax spoliabit amica Mercibus extructas obruet unda rateS. Extra fortunam est quidquid donatur amicis:
Quas dederis , solas semper habebis opes. ALIII. D Thaide aecania. THais habet nigros, niveos Lecania, dentes. Quae ratio est emptos haec habet, illa suos . XLIV. In Dentonem. io Uid actum est, rogo, quid repente Dictum est Ad coena in mihi, mento, quod vocanti Quis credat quater ausus es negare. Sed nec respicis, fugis sequentem
Quem Thermis modo quaerere, di theatris , Et conclavibus omnibus solebas. Sic est captus res uncti Ore cena, Et major rapuit canem culina
Jam te sed cito cognitum, relictum Cum fastidierit popina dives, Antiquae venies ad Ossa cenae. XLV. In Bassam. Icis formosam, dici te, Bassa, puellam, Istud quae non est, dicere Bassa solet. XLVI. Ad Diadumentim B Asia dum nolo, nisi quae luctantia earpsi, Et placet ira mihi plus tua quam acies: Ut te saepe rogem , cedo , Diadumene , saeperi Consequor hoc, ut me nec timeas, nec ames.
' Umquam se cenasse domi Philo jurat: hoc est:
Non cenat, quoties nemo vocavit eum.
XLVIII. De Encolpo.QUid non cogit amor secuit nolente capillog. Encolpus domino, nec prohibente tamen. Permisit, flevitque Pudens sic cessit habenis Audaci questus de Phaethonte pater. Talis raptus Hylas, talis deprensus Achilles
Deposuit gaudens , matre dolente , OmaS. Sed tu nec propera, brevibus nec crede capillis. Tardaque pro tanto munere barba veni.
CLIX. Ad Labienum. V Idissem modo sorte cum sedentem
Solum te, Labiene tres putavi. Calvae me numerus tua fefellit.
Sunt illinc tibi sunt hine capilli,
Quales nec puerum decere possint. Nudum est in medio caput, nec ullus In longa pilus area notatur. Hic error tibi profuit Decembri, Tuli cum prandia misit Imperator; Cum panariolis tribus redisti. Talem Geryonem fuisse credo. Vites, censeo, porticum Philippi. Si te viderit Hercules , peristi. L. In Charopinum Cano domi quoties, nisi te, Charopine, OzRVI, Protinus ingentes sunt inimicitiae. Meque petis stri et medium transfigere ferro, Si nostrum sine te scis caluisse secum. Nec semel ergo mihi furtum secisse licebit Improbius nihil est hac, Charopine, gula. Desine iam nostram, precor, observare culinam, Atque aliquando meus det tibi verba coquus .
LI. Ad Rufum. HI qui libellis praegravem gerit laevam
Notariorum quem premit chorus levis,
Qui odie illis hinc in inde prolatis, Epistolisque commodat gravem ultum, Similis Catoni, Tullioque, Brutoque Exprimere, Ruse, fidiculae licet cogant, Ave Latinum , γα ij non potest Graecum, Si fingere istud me putas, salutem v S. LII. In Postumum. in mihi praestiteris memini, semperque tenebo.
Cur igitur taceo Postume, tu loqueris Incipio quoties alicui tua dona referre, Protinus exclamat dixerat ipse mihi. Non belle quaedam faciunt duo sufficit unius Huic operi si vis, ut loquar, ipse tace. Crede mihi, quamvis ingentia , Postumeri dona Auctoris pereunt garrulitate sui.
410쪽
LIII. Ad Bassum. Colchidi quid scribis, quid scribis, amice, Thyesten λ
ii tibi vel Nioben, Basse, vel Andro inachen λMateria est, mihi crede, tui aptissima chartis Deucalion vel, si non placet hic, Phaethon . LIV. De Rhetore Apollonio.
Ea temporalis actus est meus Rhetor:
Calpurnium non scripsit, salutavit. LV. De Aquila portante Jovem D Ie mihi, quem portes volucrum regina)Tonantem. Nulla manu quare fulmina gestat λ amat. Quo calet igne deusse pueri . cur mitis aperto
Respicis ore Jovem de Ganymede loquor. LVI. Ad Lupum
C Ut tradas, Lupe, filium magistro
Quaeris sollicitus diu, rogasque
onmes grammatico .re rhetorasque
De Vites, moneori nihil sit illi Cum libris Ciceronis, aut Maronis Famae Tutilium suae relinquat. Si versus facit, abdices Poetam. Artes discere vult pecuniosas Fac discat cithuaedus, aut choraules. Si duri puer ingeni videtur, Praeconem facias, vel architectum
LVII Ad Cinuam CV m voco te dominum, noli tibi, Cinna, placere: Saepe etiam servum sic resaluto meum. LVIII. Ad Postumum. CRas te victurum, cras dicis, Postume, semper. Dic mihi cras istud, Postume, quando venit λQuam longe cras istud ubi est aut unde petendum tNumquid apud Parthos, Arnieniosque latet λJam cras illud habet Priami vel Nestoris annos. Cras istud quanti, dic mihi, possit emi Cras vives: hodie jam vivere, Postume, serum est. Ita f.ipit, quisquis, Pollume, vixit heri LIX Ad Stellam Q Uod non argentum, quod nanti bi misimus aurum ;Hoc facimus causa, Stella diserte, tua. Quisquis magna dedit, voluit sibi magna remitti: Fictilibu nostiis exoneratus eris. LX. Ad detrasor .
A Llatres licet usque nos usque,
Et gannitibus improbis lacessas Certum est hanc tibi pernegare famam Oli in quam petis in meis bellis, Qualiscumqne legaris ut per orbe in . Nam te cur aliquis sciat fuisse
Ignotus pereas , miser, nec eis est. Non deerunt tamen hac in urbe forsan Unus, vel duo, treibe, luatuorve, Pellem rodere qui velint cata inam. Nos hac a scabie tenema vi gues.
C Rispulus iste quis est, uxori semper adhaeret Qui . Mariane, tuae ' Crispulus iste quis est
Nescio quid domine teneram qui garrit in aurem, Et sellam cubito dexteriore premit' Per cujus digitos currit levis annulus omnes C mira gerit nullo qui violata pilo Nil mihi respondes uxoris res agit, inquis, Iste naeae sane certus in asper homo est, Procuratorem vultu qui praeserat ipso Acrior hoc Chius non erat Aufiditis. quam dignus eras alapis, Mariane, Latini: Te sulcessurum credo ego Panniculo. Res uxoris agit res nulla Crispulus iste Res non uxoris, res agit ille tuas
LXII. Ad hospites. JUre tuo nostris maneas licet, hospes, in hortis,
Si potes in nudo ponere membra Olo: Aut si portatur et ecum tibi magna supellex Nam mea an digitum sustulit hospitibus. Nulla tegit radios nec inanis culcita lectos: Putrisin abrupta fascia reste acet. Sit tamen hospitium nobis commune duobus: Emi hortos plus est instrue tu minus est'. LATII Ad Ponticum
Q Uid sentis, inquis, de nostris, Marce, libellis
Sic me sollicitus, Pontice, saepe rogas.
Admiror stupeo nihil est persectius illis: Ipse tuo cedit Regulus ingenio. Hoc sentim inquis faciat tibi sic bene Caesar, Sic Capitolinus upiter: immo tibi. LXIV. Ad suos infros. SExtantes, Calliste , duos insunde Falerni rTu super aestivas, Alcime, solve nives. Pinguescat nimio madidus mihi crinis amo ino Lassenturque rosis tempora sutilibus. Jam vicina rubent nos vivere Mausolea:
Cum doceant ipsos posse perire deos . LXV. Ad aesarem. Astra pol unaque dedit, quamvis obstante noverca Alcidae, Nemeae terror, Arcas aper Et castigatum Libycae ceroma palaestrae; Et gravis in Siculo pulvere fusus Eryx Silvarumque tremor, tacita qui fraude soleb at
Ducere nec testas Cacus in iitra boves Ista tu e Caesar, quota pars spectatur arenae pDat maiora novus praelia mane dies. Quot graviora cadunt Nemeaeo polidera monstro pQuot tua Maenalios collocat hasta lues t Reddatur si pugna triplex pastoris Iberi; Est tibi, qui possit vincere Geryonem Saepe licet Grai. numeretur bellua Lernae, Improba Nili .icis quid facit Hydra telis Pro meritis celum tantis . Auguste dederunt