장음표시 사용
421쪽
XXVI. Scazonta mittis ad Apollinarem . APollinarem conveni meum, ScaZon, Et si vacabit ne molestus accedas Hoc qualecum*ue, cuius aliqua pars ipse est,
Dabis: hoc facetum carmen imbuant aureS. Si te rece plum fronte videris tota , Noto rogabis ut favore sustentet. Quant mearum, scis, amore nugarum Flagret nec ipse plus amare te possum. Contra malignos esse si cupis Iutus, Apollinarem conveni mecum, Scazon.
XXVII. De An sibi a Dextro misso TUscae glandis aper populator, Milice multa
Jam piger. sttolae fama secunda ferae, Quem meus intravit splendenti culpide exterri Praeda iacet nostris invidiosa focis Pinguescata madido tetri nidore Penates, Flagretin exciso est culina jugo . Sed coquus ingentem piperis contum et acervum, Addet, arcano ista Falerna garo. Ad dominum redeas : noster te non capit ignis, Conturbator aper vilius esurio
XXVIII. Ad Fusci m SI Tiburtinae crescat tibi silva Dianae,
Et properet caesum saepe redire nemus. ec Tartessiacis Pallas tua, Fusce, trapeti SCedato immodici dent bona multa lacus. Sic fora mirentur, sic te Pallatia audent, Excolat, geminas plurima palma seres: Otia dum medius praestat tibi parva December, Exige, sed certa, quos legis, aure OCOS. Scire libet verum res est haec ardua sed tu
Quod tibi vis dici, dicere , Fusce, Oleb. XXIX. Ad silum puerum. Estile Victoris tormentum dulce Voconi, Quo nemo est toro notior orbe puer:
Sic etiam positis formosus amere capillis, Et placeat sati iussa puella tuo
Paullis per domini ductos sepone libellos,
Carmina Victori dum lego pauca tuo. Et Maecenati Maro cum cantare Alexim, Nota tamen Marsi susca Melaenis erat. XXX. In Caeliam.
DA Parthis, das Germanis das, Caelia, Dacis:
Nec Cilici in spernis, Cappadocumque OrOS. Et tibi de Pharia Memphiticus urbe futuror Navigat , a rubrisin niger Indus aquis: Nec recutitorum fugis nota in Judaeorum Nec te Sarmatico transiit Alanus equo. Qua ratione facis cum sis Romana puella,
Quod Romana tibi mentula nulla placet λXXXI. Ad Regulum. R Aucae cortis aves, Mova matrum, Et flavas medio vapore Chias , Et laetum querulae rudem capellae,
Nec jam rigoribus pares Olivas, Et canum gelidis Olus pruinis De nostro tibi rure misi credis. quam Regule, diligenter errasi Nil nostri, nisi me, erunt agelli. Quidquid villicus Umber, aut colonus, Aut Tusci tibi, Tusculive mittunt,
Aut rus marmore tertio notatum,
Id tota mihi naicitur Suburra. XXXII. Ad Atticum. ATtice, secundae renovas qui nomina gentis, Nec sinis ingentem conticuisse domum:
Te pia Cecropiae comitatur turba Minervae, Te secreta quies, te sophos omnis amat. At juvenes alios fracta colit aure magister, Et rapit immeritas sordidus unctor opes. Non pila, non soliis, non te paganica thermis Praeparat, aut nudi stipitis ictus hebes Vara nec in)ecto ceromate brachia tendis rNon harpasta vagus pulverulenta rapis. Sed curris nisea tantum prope virginis undas, Aut ubi Sidoni taurus amore calet. Per varias artes omnis quibus area servit,
Ludere, cum liceat currere, pigritia est. XXXIII. In Cinnam. Sordidior coeno cum sit toga, calceus autem Candidior prima sit tibi, Cinna, nive Dejecto quid inepte, pedes persundis amictat Collige, Cinna, togam calceus ecce perit. XXXIV. A Severum.
Ut vir pessimus omnium Charilaus Unam rem bene fecerit, requiris Dicam, te cito quid Nerone eiust Quid hermis melius Neronianis Non deest protinus ecce de malignis, Qui sic rancidulo loquatur ore :Quis tu tot domini deique nostri Praeser muneribu Neronianas λThermas praesero balnaeis cinaedi. XXXV. Ad Lecaniam.
INguina succinctus nigra tibi servus aluta
Stat, quoties calidis tota severis aquis. Sed meus, ut de me taceam, Lecania, servus Judaeum nulla sub cute pondus habet. Et nudi tecum iuvenesque, senesque lavantur. An bla est servi mentula vera tui Ecquies femineos sequeris matrona recessus, Secretusque tua, cunne, lavaris aqua XXXVI. Ad stellam. CV pluvias, madidumque Iovem perferre negaret, Et rudis hibernis villa nataret qui S. Plurima quae posset subitos effbndere nimbos, Muneribus venit tegula missa tuis Horridus ecce sonat Boreae stridore December: Stella tegis villam, non tegis agricolam.
422쪽
XXXVII. Aia Casticum, de theta. Nosti mortiferum quae storis, Castrice, signum
Est operae pretium discere theta nouuiu. Exprimeret quoties rorantem frigore aluna, Letalem juguli iusserat esse notam Turpis ab inviso pendebat stiria nato, Cum flaret madida fauce December atrox. Collegae tenuere manus . quid plura requiris Emungi misero, Castrice, non licuit.
XXXVIII. Ad Pol gbemum. TAntus es, talis nostri, Polypheme, Severi; Ut te mirari pollia, ple Cyclops.
Sed nec Scylla minor quod si sera monitra duoru in Junxeris, alterius fiet uterque timor. XXXIX. De Caelio. DIscursus varios, vagumque mane ,
Et fastus, ave solentiorum , Cum perferre patique Iam negaret Coepit fingere Coelius podagra it . Duam dum vult nimis approbare eraena ,
Et sanas linit obligatque plantas, Inceditque gradu laborioso; Quantum cura potest, lar dolori si Desilit fingere Coelius podagram
XL. Epitaphium patris Em sci. HI iacet ille sedec, Augusta notus in aula,
i 'ectore non humili palsu utrumque Deum Natorum pietas salactis quem conJugl uni bris Miscuit: Elysium possidet ambo nemus. Occidit illa prior viridi fraudata juventa: Hic prope ter senas vixit Olympiadas . Sed festinatis raptum tibi credidit annis, Aspexit lacrimas quisquis, trulce, tuas. XLI. Sempronium Ttic iam.
Osmicos esse tibi, Semproni Tucca, videris
Cosmica, Semproni, tam mala quam bona sunt. XLII. Ad Castricum. MUneribus cupiat si quis contendere tecum,
Audeat hic etiam, altrice, carminio us. Nos tenues in utroque sumus, vincique parati: Inde sopor nobis, placet alta quies.
Tam mala cur igitur dederi in tibi carmina, quaeris Alcinoo nullum poma dedisse putas XLIII. In Cinnam P Rinium est, ut praestes, si quid te, Cinna, rogabo:
Illud deinde sequens, ut cito, Cillna, negeS. Diligo praestantem P non Odi , Cinna , negantem Sed tu nec praestas, nec cito, Cinna, negaS. XLIV. De m.igine Maximi Caesonii, ad M. Ovidium.
MAximus ille tuus, Ovidi , Caesonius hie est
Cujus adhuc vultum vivida cera tenet. Iunc Nero damnavit . sed tu da innare Neronem
Ausus es,' profugi, non tua sata, sequi.
Equor per Scyllae imagnus comes exulis isti:
Qui rodo nolueras consulis ire comes. Si victui a meis mandantur nomina chartis,
Et fas est cineri me superest naeo: Audiet hoc praesens, venturaque turba, fuisse Ilii te, Senecae quod sui ille suo XLV. De eadem FAcundi senecae potens amicus, Caro proximus, aut prior Sereno, Hic est Maximus ille quem frequeuti Felix itera pagina lalutat Hunc tu per Siculas ecutus undas, nullis Ovidi tacende linguis, Sprevisti diuemini urentis iras Miretur Pyladem suum vetustas, Haesit qui comes exuli parentis. Quis dii crimina comparet duorum tHaesisti comes exuli Neronis.
XLVI. Ad Priscum. Commendare tuum dum vis mihi carmine ianus ,
Maeonioque cupis doctius ore loqui: Excrucia multas p. riter me teque diebus: Et tua de nostro, Prisce, Ihalia placet Divilibus steris Mulas, elegosque tonantes Mittere pauperibus munera pexa dato
XLVII. Ad Licinium Suram . Doctorum Licini celeberrime Sura virorum,
Cujus piis ea graves lingua reluxit avos Redderis, 'eu quanto fitorum munere nobis, Gustata Lethes pene emissus aquai Perdiderant ana vota metu in , ecuraque flebant Tristia cum lacrimis: iamque peractu eras. Non tulit invidiam taci i regnator Averni Et raptas satis reddidit iple colos Scis igitur, quanta hominum mors alsa querelas Moverit, seueris posteritate ii A. Vive velut rapto, agitivaque gaudia carpe Perdiderit nullum vita reversa diem .
XLVIII. Ad uvium. CVm mensas habeat sere ducentas,
Pro mensi habet Annius ministros: Transcurru tit ab it. volantque lances. Has vobis epulas habete lauti; Nos ollendimur ambulante coena. XLIX AH Severum.
P Arva suburbani munuscula mittimus horti,
Faucibus ova tui : poma, Severe, gulae
L. Ad fontem Iavti os . bons dominae, regina loci, quo gaudet Ianthis,
Giloria conspicu. delictuinque domus. Cum tua tot niveis ornetur ripa minit tris, Et Ganymedat, luceat uncta choro
Quid facit Alcides silva sacratus in ista ΤTam vicina tibi cur tenet antra Deus l
423쪽
Numquid Nympharum Notos observat amoros, Tam multi pariter ne rapiantur HylaeuLI. Ad Urbisum. ΜErcari nostras si te piget, Urbice, nugas: Et lasciva tamen carmina nosse libet; Pompeium quaeras in nosti sorsitano Auctum,
Ultoris prima Martis in aede sedet. Iure madens, varioque toga limatus in usu, Non lector meus hic, Urbice, sed liber est. Sic tenet absentis nostros, cantatque libellos: Ut pereat chartis litera multa mei S. Denique, si vellet, poterat scripsisse videri; Sed iam mavult ille favere meae Hunc licet a decima nec enim satis ante vacabit Sollicites capiet cenula parva duOS.
Ille leget, bibe tu nolis licet, ille sonabit 'Et cum jam satis est, dixeris ille leget. LII. Ad Atictu . GRatum est, quod Celeri nostros legis, Aucte, libellos; Si tamenin Celerem quod legis, Aucte, juvat.
Ille meas gentes, mellas rexit Iberos, Nec fuit in nostro certior orbe fides. Major me tanto reverentia turbat Maures
Non auditoris, judicis esse puto. LIII. In Umbrum
OMnia misisti mihi Saturnalibus, Umber,
Munera, contulerant quae tibi quinque dies; Bis senos triplices , dentiscalpia septem His comes accessit spongia, mappa , calix; Semodiusque fabae cum vimine Picenarum, Et Laletanae nigra lagena sapae
Parvaque cum canis venerunt Ois an prunis,
Et Libycae fici pondere testa gra Ut S. Vix puto triginta nummorum tota fuisse Munera, quae grandes isto tulere Syri. Quanto commodius nullo mihi serre labore Argenti potuit pondera quinque puerqLIV. In Nasidienum. SEmper mane mihi de me mera somnia narras, Quae moveant animum , sollicitentque meum. Jam prior ad faecem, sedis haec vindemia venit; Exorat noctes dum mihi saga tuas Conlumpsi salsasque molas, in thuris acervos:
Decrevere greges, dum cadit agna frequens. Non porcus, non corti aves, non ova supersunt .
Aut vigila, aut dormi, Nasidiene, tibi. LV. In Chrestum. NUli munera, Chreste, si remittis, Nec nobis dederis, remiserisque ;Creda in te satis esse liberalem Sed si reddis Apicio , Lupo Que , Et Gallo , Titioque, Genioque Lingas non mihi Unam proba pusilla est Sed quae de Solymis venit perus iis, Damnatam inodo mentulam tributi.
LVI. Ad Rabirium. Astra polumque tua cepisti mente, Rabirit
Parrhasiam mira qui struis arte domum, Phidiaco si digna Iovi dare templa parabit, Has saeta a nostro Pisa Tonante manus.
LVII. D Achiva. CAstora de Polluce Gabinia seeit Achillam
Pyxagathos fuerat, nunc erit Hippodamus,
LVIII. Ad aliam. JAm sex, aut septem nupsisti, Galla, cinaedis
Dum coma te nimium pexaque barba juvat. Deinue experta latus , madidoque simillima loro Inguina, nec lassa stare coacta manu, De se iis imbelles thalamos, mollemque maritum. Rursus, in similes decidis usque OIOS. Quaere aliquem Curios semper Fabiosque loquentem Hirsutum in dura rusticitate trucem Invenies, ted habet tristis quoque turba cinaedos. Dillicite est vero nubere, Galla, viro. LIX. De Caeciliano. On cenat sine apro noster, Tite, Caecilianus,
Bellum convivam Caecilianus habet LX. Ad Joυem Capitolinum . TArpeiae venerande rector ulta, Quem salvo duce credimus Tonantem , Cum votis sibi quisque te fatiget, Et poscat dare, quae Dei potestis Nil pro me mihi, upiter, petenti
Ne succensueris velut superbo. Te pro Caesare debeo rogari QPro me debeo Caesar. in rogare. LXI. Ad Caesarem Germanicum. AB stulerat totam temerarius institor urbem, inque suo nullum limine limen erat. Julmisti tenues, Germanice, crescere vicOS; Et modo quae hierat semita , facta via est. Nulla catenatis pila est praecincta lagenis Nec praetor medio cogitur ire luto. Stringitur in densa nec cica novacula turba; occupat aut totas nigra popina Vias Tonsor, caupo, coquus, lanius sua limina servant, diu ac Roma est, nuper magna taberua dit.
XLII. In AmiIGn. REclus soribus grandes percidis , Amille,
Et te deprendi, cum facis ista, cupis; Ne quid liberti narrent, serviqii paterni, Et niger obliqua garrulitate cliens
Non padicari se qui testatur, in mille, Illud saepe facit, quod sine teste facit.
P Erpetui numquam moritura volumina Sili Qui legis, Latia carmina digna toga; Pierios tantum vati licitisse recessus Credis, rasulae .icchica serta comae:
424쪽
Sacra cothurnati non attigit ante Maronis, Implevit magni quam Ciceronis Opus. Hunes miratur adhuc melitum gravis h. dista virorum Hunc loquitur grato plurimus ore cliens. Postquam bis senis ingentem ascibus annum Rexerat, asserto qui sacer orbe fuit: Emeritos massis Phoebo tradidit annos: Proque suo celabra nunc Helicona soro . LXIV. Inminuamuην. in tonsor fueras tota notissimus urbe, Et post haec dominae ni unere Tadius eques: Sicanias urbes , Et naeaque regna petisti Cinname, cum fugeres tristia iura fori. Qua nunc arte graves tolerabis inutilis annos Quid facit in seli fugitiva quie, Non rhetor, non grammaticus, ludive magister, Non Cynicus, non tu Stoicus esse potes: Vendere nec vocena Siculis plausumque theatris Quod superest, iterum, Cinname, tonsor eris. LXU. In Gargilianum LI te bis decimae numerantem frigora brumae Conterit una tribus, Gargiliane , Orta
Ah miser, demens viginti litigat annis Quisquam, cui vinci, Gargiliane, licet
LI II De Labieno. Eredem Fabius Labienum ex asse reliquit; Plus meruisse tamen se Labienus ait. LXVII. In hi nim. PF dicat pueros tribas Philaenis,
Et tentigine saevior naariti Undenas vorat in die puellia, Harpasto quoque subligata ludit, Et flavescit haphe, gravesque draucis Halteras facili rotat lacello, Et putri lutulenta de palaestra Uncti verbere vapulat magistri:
Nec caena prius, aut recusa ibit ante, Quam septem vomuit nὶ ero deunces,
Ad quo fas sibi tunc putat reverti, Cum coli phia sexdecim coin edit: Post haec ninic cum libidinatur, Non fellat, putat hoc parum viriles Sed plane medias vorat puellas. DP mentena tibi dent tuam, Philaeni.'Cunnum lingere quae putas virile. LXVIII. Ad Instantium Rufum. Ommendare naeas, Instanti Rufe, Camoenaa Parcae precor docer leria ortari amat Quod si lascivos admittit, ille libellos, Haec ego vel Curio Fabricioque legam. LXIX. D Theophila Ad Canium.
a m est illa tibi promissa Theophila, Cani,
Cuius Cecropia pectora voce irradent Hanc sibi jure petat magni I nis Atticus hortus, Nec minus esse sua ni Stoica turba velit.
Vivet opus quodcumque per has emiseris aurea; Tam non semineum nec populare sapit. Non tua Palilaenis nimium se praeserat illi, Quamvis Pierio sit bene nota choro. Carmina fingentena Sappho laudavit amatrix:
Castior haec, non doctior illae fuit. LXX. In Phil. enim. I Psarum tribadum tribas, Philaeni.
Recte, quam futuis, vocas amicam.
LXXI. De Familia ficosa. FIcosa est uxor, fico susin ipse maritus:
Filia ficosa est,in gener, atque nepos a Ne dispensator, nec villicus ulcere turpi, Nee rigidus sessor, sed nec arator eget. Cum sint ficosi pariter juvenesque seneique. Res ni ira ex ficos non habet unus ager.
LXXII. Ad Paullum. GRatus sit tibi, Paulle , sit Decembere
Nec vani triplices, brevesque mappae . Nec thuris veniant leves selibrae Sed lances erat, aut sev phos avorum, Aut grandis reus, aut potens amicus: Seu quod te potius juvat capitque Sic vincas Noviumque Publium quo Mandrisin vitreo latrone clausos; Sic palmam tibi de trigone nudo Unctae et favor arbiter coronae,
Ne laudet Polybi magis sinistras: Si quisqua in mea dixerit malignus
Atro carmina quae madent veneno. Ut vocem mihi commode patronam, Et, quantum poteris, sed ut Cue, clames:
Non scripsit meus ista Martialis. L XXIII. Ad Maximum. Esquilii. domus est, domus est tibi colle Dianae ..
Et tua patritius culmina vicus habet: Hinc viduae Cybeles, illinc sacraria Vestae; Inde novum , veterem prospicis inde Jovem. Dic, ubi conveniam ' dic, qua te parte requiram
Quisquis ubique habitat, Maxime, nul quam habitat LXXIV. Pro Caro di mrbana votum. CYllenes caelique decus, facunde minister, Aurea cui torto virga dracone viret :Sic tibi lascivi non desit copia serti Sive cupis Paphien, se ii Ginymede cales e
Materitiaeque sacris ornentur frondibus Idus Et senior parca mole prematur avus: Hunc leni per Norbana diem cum coniuge Cara Laeta colat, primis quo coiere toris.
Hic iii antistes Sophi: sua dona ministrat :Hic te thure vocat, fidus' ipse ovi. LXXV. In anum deformem VI latui gratis cuna sis deformis, an usque. Res per ridicula est: vis dare, nec dare vis.
425쪽
LXXVI. Ad Philomu ou Uod te diripiunt potentiores Per convivia, porticus, theatra, Et tecum , quoties ita incidisti, Gestari juvat, iuvat lavari: Nolito nimium tibi placere Delectas Philomuser non amaris.
LXXVII. In Tuccam Exigis ut nostros donem tibi, Tucca, libellos.
Non faciam: nam vis vendere, non legere.
Um Saxetani ponatur cauda lacerti; Et bene si coenas, conchis inuncta tibi est: Sumen, aprum, leporem, bolet OS, Ostrea, mullos, Mittis habes nec cor, Papite, nec genium. LXXIX. Ad evertim. Potavi modo consulare vinum. Quaeris quam vetus atque liberale λΙpso consule conditum , sed ipse, Qui ponebat, erat, Severe, consul. LXXX. Ad Fatis m, ut libellossuos Marcellino mittat.
QV tenus Odrysios jam pax Romana Triones
Temperato tetricae conticuere tubae , Hunc Marcellino poteris, Faustine, libellum Mittere . jam chartis, jam vacat ille ocis. Sed si parva tui munuscula quaeris inici Commendare, serat carmina nostra puer: Non qualis Geticae satiatus t icte juvencae Sarmatica rigido ludit in amne rota Sed Mitylen et roseus mangonis epheuus, Vel non caesus adhuc matre ubente Lacon.
At tibi captivo famulus mittetur ab istro, Qui Tiburtinas pascere Olsu OVES. LXXXI. Ad Lausum. Riginta toto mala sunt epigrammata libro:
Si totidem bona sunt Lause, liber bonus est. LXXXII. De Menophilo. MEnophili penem tam grandis fibula vestit,
Ut sit comoedis omnibus una sati, .
Hunc ego credideram nam tepe lavamur ita unum Sollicitum voci parcere, Flacce, suae: Dum idit media populo spectante palaestra, Delapsa est misero fibula; verpu erat. LXXXIII. De rutrapeti. EUtrapelus tonsor dum circuit ora Luperci, Expingitque genas altera barba subit. LXXXIV. Ad Librum. DUm mea Caecilio formatur in lago Secundo, Spirat Warguta picta tabella manu: liber ad Geticam Peucen usi runaque tacentem: Haec loca perdomitis gentibus ille reuel.
Parva dabis caro, sed dulcia dona sodali:
Certior in nostro carmine vult iis erit
Cassibus hic nullis, nullis delebilis annis Vivet, Apelleum cum morietur Opus. LXXXV. Ad Sabellum. Uod non insulse scribis tetrasticha quaedam Disticha quod belle pauca, Sabelle, facis e Laudo, nec admirore facile est epigrammata belle Scriberea sed librum scribere disticile est. LXXXVI. a SextAm. AD natalitias dapes vocabar,
Essem cum tibi, Sexte, non amicus.
Quid factum est, rogo, quid repente adiuna est Post tot pignora nostra, post tot annos Quod sunt praeteritus vetus sodalis Sei causam scio nulla venit a me Hispani tibi libra pustulati,
Nec levis toga, nec rudes lacernae Non est sportula, quae negociatur: Poscis munera, Sexte, non amicOS. Jam dices mihi, vapulet vocator.
LXXXVII. De n. a meus aurita gaudet glaucopide Flaccus Si seu tu tristi Canius mihi operi ublius exiguae si flagrat aniore calcita Si Croia ius limitem cercopithecon amat Delectat Marium si pernicio ius ichneumon, Pica salutatrix si tibi, Lause, placet . Si gelidui collo nectit lac illa draconem Lusciniae tumul uni si Thelesina dedit Blanda Cupidine cur non amet ora Labycae,
Qui videt haec dominis monitra placere uis ρLXXXVIII. De stiis libris. FErtur habere meos, si dera est fama, libellos
Inter delicias pulcra Vienna iuRS. Me legit omnis ibi senior, juvetiisque , puerque, Et coram tetrico casta puella viro . Hoc ego maluerim, quam si naea carmina cantent,
Qui Nilum ex ipso pio tinu, ore bibunt. Quam meus Hispano si me Tagus impleat auro, Pascatin Hybla meas, pascat Hymetto ape S. Non nihil ergo sumus, nec blandae munere linguae Decipimur credam iam puto, Lause, tibi. LXXXIX. Apollinari mittit coronam roseam .
I Felix rosa, mollibusque sertis
Nostri cinge comas Apollinaris; Quas iu neelere candidas, sed olim , Sic te temper amet VenuS, memento. XC. Ad Creticum.
JActat inaequalem Matho me fecisse libellum:
Si ver in el , laudat carmina nostra Matho
AEquales scribit libros Calvinus imber. α qualis liber est , Cretice, qui malus est.
426쪽
D nostro secunde tibi, IK venalis , agello
Cetera sit civis donavit poma puellis Mentula custodis lux utiola Dei. XCII. In B.rccaram. SI quid opus fuerit, scis me non esse rogandum , Bis nobis dicis, Baccara, terque die. Appellat rigida tristis me voce Secundus: Audis, sed nescis, Baccara, quid sit opus Pensio te coram petitur areque, palamque: Audis, sed nescis , Baccara, quid sit opus. Esse queror gelidasque mihi tritatque lacernas: Audis, sed nescis, Baccara, quid sit opus. Hoc opus est , subito fias ut sidere mutus ;Dicere ne possis, Baccara, quid si opus. XCIII. Ad M. Irn .rmo NArnia, sulphureo quam gurgite candidus amnis Circuit, ancipiti vix adeundi jugo: Quid tam saepe meum nobis abducere Quintum Te juvat, lenta detinuisse mora Quid Nomentani caussam mihi perdis agelli, i ropter vicinum qui pretiolus erat 'Sed jam parce mihi, nec abutere, Narnla, Quinto Perpetuo liceat sic tibi ponte rui .
Nguentum fuerat, quod onyx modo parva gerebat ;Oliscit postquam Papilus, ecce garum est. XCV. In Linum
B Ruma est, D riget horridus December;
Audes tu tamen osculo nivali Omnes obvius hines hinc tenere,. Et totam, Line, basiare Romam Quid possis graviusque, saeviusque Percussus facere, atque verberatus λHoc me rigore basiet nec uxor,
Blandis filia nec rudis labellis. Sed tu dulcior , elegantiorqueri Cujus livida naribus caninis Dependet glacies, rigetque barba, Qualem sui fidibus metit supinis Tonsor Cinyphio Cilix marito.
Centum occurrere malo cunnilingis: Et Gallum timeo minus recentem
Quare si tibi sensus est, pudorque Hibernas, Line, basiationes, In mensem rogo disteras Aprilem.
XCVI. apitaphiti, Urbici ptιrari. inditus hie ego sum Bassi dolor Urbicus insans:
Cui genus, nomen maxima Roma dedit. Sex mihi de prima deerant trieteride menses, Ruperunt tetricae cum mala penta Deae
Quid species, quis lingua mihi, quid prosuit aetas
Da lacri inas tumulo, qui legis ista, inco. Sic ad Lethaeas, nisi Nestore serior, undas Non eat, optabis quem superesse tibi.
XCVII. Ad librtim de Caesi Sabina.
Nosti si bene Caesium, libelle,
Montanae decus Umbriae Sabinum, Auli municipem mei l udentis ilii tu dabis haec, vel occupato. Instent mille licet, premantque curae , Nolitis carminibus tamen vacabit .
Nam me diligit ille, proximumque Turni nobilibus lege libellis.
O quantum tibi nominis paratur lo quae gloriae quam frequens amatori Te convivia, te forum sonabit, fides, compita, porticus, tabernae Uni mitteris, innibus legeris.
XCVIII. Ad Castorem. 'Mnia, Castor, emis sic fiet, ut omnia vendas. XCVIX. Ad Cri Bitim SI placidum videas semper, Crispine, Tonantem,
Nec te Roma minus, quam tua Memphis amet Carmina Parrhasii si nostra legentur in aula, Namque solent sacra Caesaris aure frui Dicere de nobis, ut lector candidus, aude: Temporibus r.estat non nihil iste tuis. Nec Mario nimium milior est, doctoque Catullo. Ho satis ex ipsi cetera mando Deo C. Aci Pontictim.
Pontice per reges discurris, Momnia lustras;
Magna quidem seqireris, Pontice magnus homo es. Pontice, ii qua facis, sine teste facis , sine turba: Non adhibes arulios, Ponticeri cautus homo es. Pontice, te celebrem serma natura creavit: Dignus eras Helenae, Pontice: pulcher homo es
Pontice, voce tua posses adamanta rovere .
Vox tua dulce sonat, Ponticeri dulcis homo es Pontice, sic alios, sic te quoque decipit error. Vis dicam verum, Pontices uultu homo es CI. Ibid. 1, de et tila. TActa places, audita places, si non rideare Tota place; neutro, si videare, places.
CII. Ibidem de Milone. MIlo domi non est peregre Milone pro illo,
Arva vacant, uxor non minus inde parit. Cur sit ager sterilis, cur uxor lainitet, edam Quo fodiatur ager non habet, uxor habet,
L AI Urtim suum L Aurigeros domitii Iiber intrature penates,
Disce vere culido sanctius ore loqui Nuda recede Venus: non est tuus iste libellus.
427쪽
II. Ad Jauum FAstoruna genitor, parensque Ianus Victorem modo cum videi et Istri, Tot vultus sibi non satis putavit;
Optavitque oculos habere plures , Et lingua pariter locutus omni Terrarum domino, Deoque rerum Promisit 'vitam quater sene 'iam. Addas, Iane, tua in pater, rogamus.
III. Ad Musim. Uinque satis fuerant; iam sex septemque libelli, Est nimium quid adhuc ludere, Musa, juvati Sit pudor, finis iam plus nihil addere nobis
Fama potest: teritur noster ubique liber. Et cum rupta situ Messallae saxa iacebunt, Altaque cum Licini marmora pulvis erunt: Me tamen ora legent, secum plurimus hospes Ad patrias sedes carmina nostra seret Finieram, cum sic respondit non Ororum, Cui coma, ungue tuo sordida vestis erat: Tune potes dulces, ingrate, relinquere nugas tDic mihi, quid melius desidiosus ages λAn iuvat ad tragicos soccum transferre cothurnos λAspera vel paribus bella tonare modis λPraelegat ut tumidus rauca te Voce magister, oderit, grandis virgo bonusque puerit Scribant ista graves nimium , nimiumque severi Quos media miseros nocte lucerna videt.
At tu Romano lepidos sale tinge libellos:
Agnoscat mores vita legatque suos. Angusta cantare licet videaris avena, Dum tua multorum vincat avena Iubas.
IV. Ad Caesarem Domitianum, vel ut alii,
O Uantus, io, Latias mundi conventus ad aras - Suscipit, in solvit pro duce vota suo lNon sunt haec hominum Germanice , gaudia tantum, Sed faciunt ipsi nunc, puto, sacra Dei
Una donas Macer , annulos puellis Desisti, Macer, annulo habere . VI. In siti sum.
A Rchetypis vetuli nihil est odiosius Eucti.
Fiela Saguntino cynibi a malo luto. Argenti seriosa siti cum lemmata narrat Garrulus, Qverbis mucida vina facit. Laomedonteae fuerant haec pocula mensae Ferret ut haec, muros struxit Apollo lyra. Hoc cratere ferox commisit praelia Rhaecus
Cum Lapithis pugna debile cernis opus. Hi duo longaevo censentur Nestore fundi Pollice de Pylio trita columba nitet. Hi scyphus est, in quo misceri jussit amicis Largius Hacides vividiusque merum Hac propinavit Bytia pulcherrima Didolia patera , Phrygio cum data coena vir est. Miratus sueris cum prisca toreumata multum,
In Priami cyathis Astyanacta bibes.
VII. In iuvam. I Oc agere est causas, hoc dicere, Cinna, diserte,
Horis, Cinna, decem dicere verba novem Sed modo cleplydras ingenti voce petisti Quatuor: O quantum , Cinna , tacere potest VIII. Ad Janum de reditu C. tris
P Rincipium des, ane, licet velocibus annis,
Et revoces vultu secula longa tuo. Te primum pia thura rogent , te vota salutent: Purpura te felix, te colat omnis honos: Tu tamen hoc mavis, Latiae quod contigit urbi, Mense tuo reducem, ane, videre Deum.
IX. Ad ιι intum de HFD. Solvere dodrantem nuper tibi, Quinte, volebat Lippus Hylas, luscus vult dare dimidium. Accipe quam primum brevis est Occasio lucri. Si fuerit caecus, nil tibi solvet Hylas. X. De Basso. EMit lacernas millibus decem Bassus Tyrias coloris optimi lucri fecit. Adeo bene emici inquis immo non solvit. XI. Ad Caesarem Domitian m. PErvenisse tuam jam te scit Rhenus in urbem: Nam populi voces audit Wille tui.
Sarmaticas etiam gentes, Istrumque Getasque Laetitiae clamor terruit ipse novae. Dum te longa sacro venerantur gaudia Circo, Nemo quater missos currere ensit equos. Nullum Roma ducem, nec te sic, Caesar, amavit:
Te quoque jam non plus, ut velit ipsa, potest. XII. Ad Priscum. UXorem quare locupletem ducere nolim,
Quaeritis uxori nubere nolo meae. Inserior matrona suo sit, Prisce, marito. Non aliter fuerint semina virque pares.
XIII. Ad Gargilianti m. Morio dictus iat viginti millibus emi. Redde mihi nummos, Gargiliano sapit.
P Allida ne Cilicum timeant pomaria brumana,
Mordeatis tenerum fortior aura nemus:
Hibernis obiecta notis specularia puros Adnaittunt soles, sine faece diem At mihi cella datur, non tota clausa senestra, In qua nec Boreas ipse manere velit. Si habitare jubes veterem crudelis amicum Arboris ergo tuae tutior hospes ero.
I V. Ad Domitianum. Um nova Pannonici numeratur gloria belli, Onanis, ad reducem dum litat ara Jovem Dat
428쪽
Dat Populus, dat gratus Eques , dat thura senatus,
Et di an ratias tertia dona tribus ;Hos quoque secretos memorabit Roma triumphos, Ne minor ista tuae laurea pacis erit.
Quod tibi de sancta credis pietate tuorum Principis est virtus maxima, nosse tuos. XV I. In Ciperum.
Nunc causas agis, ducena quaeris: Sed conlumis, Quique mutuaerIS. pistore, Cipere, non recedis Et panem facis, Macis sarinam. XVII Ad Sexti m.
EGi, Sexte, tuam, pactus duo millia, causam. Misisti nummos quot mihi mille quid est Narram nihil, inquis, is te perdita causa est: Tanto plus debes, Sexte, quod erubui XVIII. Ad Cirinium. SI tua, Cirini, promas epigrammata Vulgo,
Uel mecum possis, vel prior ipse legi: Sed tibi tantus inest veteris respectus a Ici , Carior ut me sit quam tua iam tibi. Sic Maro nec Calabri tentavit carmina Flacci, Pindaricos nosset cum superare modos Et Vario celsit Roma ii laude cothurni, Cum posset tragico sortius ore loqui. Aurum, Mopes, rara frequens donabit amicus: Qui velit ingenio cedere rarus erit. XIX. De Cinna.
1 'Auper videri Cinna vult; est pauper.
XX. Ad Varum C Una facias versus nulla non luce ducenos, Vare, nihil recitas non lapis, atque Apis XXI. Ad sc fertim, et Aa a rutum esuris.
PHosphore, redde diem . quid gaudia nostra moraris
Caesare venturo , Pholphore , redde diem Roma rogu placidi numquid te pigra Bootae Plaustra vehunt, lento quod is in iis igne venis Leda poteras abducere Cybaron siro Ipse suo cedit nunc tibi Callor equo. Quid cupidum Titana tenes ciam anthus, thon Praena volunt vigilat Memnonis alma parens. Tarda tamen nitidae non cedunt sidera luci, Et cupit Aulonium Luna videre ducem Jam, Caesar, vel nocle veni stent asstra licebit, Non deerit populo te vetuente dies.
XXII. Gallicona IN vitas ad aprum ponis mihi, Gallice, Orcum Hybrida sum, si is, Gallice, verba mihi. XXIlI. Ad N it m . Esse tibi videor saevus, nimiumque ut Osu Qui propter cenana Rullice, Ad cocum '
I levis illa tibi flagrorum causa videtur, Ex qua vis causa vapulet ergo cocus lXXIV. Ad Caesarem Domitianum.
SI quid sorte petam timido, gracilique libello,
improba non tuerit si mea charta dato. Et si non dederis, aesar, permitte rogari: Ostendunt numquam thura, precesque Iovet . Qui fingit sacros auro, vel marmore vultu S, Non acit ille deos qui rogat, ille facit. U. In oppi.rnum
V Idisti semel, Oppiane, tantum
regrum me male, saepe te videbo. XXVI. Ad Caesarem Domitianum.
Non tot in Eois timuit Gangeticus arvis Raptor, in Hyrcano qui fugit albus equo:
Quot tua Roma novas vidit, Germanice, tigres: Delicias potuit nec numerare suas. Vincit Erythraeos tua, Cael a , arena triumphos, Et victoris opes, divitiasque dei. Nam cum captivo ageret tu curribus Indos Contentus gentina tigride Bacchus erat.
XXVII. Ad aurum. Unera qui tibi at locupleti, Gaure, senique, Si lapisin sentis, hic tibi ait morere. XXVIII. De Partheniana toga.LI toga facundi gratum mihi munus amici, Esse velis cujus fama, decusque gregis Apula Ledaei tibi floruit herba Phalanti, Qua saturat Calabris culta Galelus aquis λAn Tartes Iliacus stabuli nutritor Iberi Baetis in Hesperia te quoque lavit ove λAn tu mulitii dum num creavit lana Timavum, Quem prius altri sero ullarus ore bibit λTe nec Amycleo decuit livere veneno Nec Miletus erat vellere digna tuo. Lilia tu vincis , nec adhuc delapsa ligustra Et iburtino n. onte quod albet ebur. Spartanus tibi cedet olor, i aphiaeque columbae Cedet Er, in raeis eru a gemma vadis Seu licet haec limis nivibus sint aemula dona , Noli sunt Parheni candidiora suo Non ego prae tulerim Bibylonica piis a superbe
Text , diem Hainia qu Variantur acu Non Atti .ina ante potius me mirer tu auro,
Eoli uiri do ies si inihi , 'hryxe, pecus. qu.mtos risus pariter pectata movebit Trita Palatiua nostra lacerna toga la X. disielis. DIsticha qui seribit, puto, vult brevitate placere. Quid prodet brevitas , dic mihi, si liber est t
Alpici iit teneat flammas , cen .tque fruatur
i Oitis, attonito regnet in igne naanus
429쪽
Ipse sui spectator adest, & nobile dextrae
Funus amat totis pascitur illa sacris Quod nisi rapta foret nolenti cena, parabat Saevior in lassos ire sinistra socos. scire piget post tale decus, quid fecerit ante: Quam vidi, satis est hanc mihi nosse manum XXXI. In Dentonem .
NEscio quid de te non belle, Dento, sat eris, Conjuge qui ducta iura parerna petis. Sed iam supplicibus dominum lassare libellis
Desine, Win patriam serus ab urbe redi. Nam dum tu longe deserta uxore, diuque Tres quaeris natos, quatuor invenies. XXXII De columba retuliae
AEra per tacitum delapsa sedentis in ipsos
Fluxit retuliae blanda columba sinus. Luserat hoc casus, nisi inobservata maneret, Permissaque diu nollet abire fuga Si meliora piae fas est sperare sorori, Et dominum mundi eis era vota valent. Haec a Sardois tibi sorsitan exulis oris,
Fratre reversuro, nuncia venit avis.
XXXIII. Ad Paullum, de phiala. D praetoricia solium mihi, Paulle, corona
Mittis, hoc phialae nomen habere jubes. Hac fuerat nuper nebula tibi pegma perunctum , Pallida quam rubri diluit unda croci. An magis astuti derasa est ungue ministri Bractea de fulcro quod reor esse ovo' Illa potest culicem longe sentire volantem Et minimi penna papilionis agi.
Exiguae volita sulpensa vapore lucernae, Et leviter sus rumpitur icta mero. Hoc linitur sputo Jani caryota Calendis, Quam seri cum parvo sordidus asse cliens. Lenta minus gracili crescunt colocalia filo Plena magis nimio lilia Sole cadunt Nec vaga tam tenui discursat aranea tela: Tam leve nec bombyx pendulus urget opus. Crassior in facie vetulae stat creta Fabullae: Crassior ostensae bulla tumescit aquae. Fortior tortos serva vesica capillos , Et mutat Latias spuma Batava comas. Hac cute Ledaeo vestitur pullus in ovo: Talia lunata splenia fronte sedent. Quid tibi cum phiala, ligulam cum mittere possest Mittere cum posses vel cochleare mihi Magna nimis loqitimur, cochleam cum mittere posse set
Denique cum posses mittere, Paulle, nihil. XXXIV. In iactatorem. ARchetypum vos argentum te dicis habere. Quod sine te factum eli, hoc magis archetypum est. XXXV. In pessimos conjugra. CV sitis similes, paresque ita,
Uxor pessima, pessimus maritus; Miror, non bene convenire vobis.
XXXVI. Ad Caesarem Domitianum. REgia pyramidum, Caesar , miracula ridet
Jam tacet Eoum barbara Metraphis opus. Pars quota Parrhasiae labor est Mareoticus aulae Clarius in toto nil videt orbe dies. Septeno pariter credas assurgere montes e Thessalicum brevior Pelion Ossa tulit. Ethera sic intrat, nitidis ut conditus astris Inseriore ouet nube serenus apex. Et prius arcano satietur lumine Phoebi, Nascentis Circe quam videt ora patris. Haec Auguste, tamen, quae vertice sidera pulsat,
Par domus est caelo sed minor est domino. XXXVII. Ad Post armum. Uod Caietano reddis, Polycarme, tabellaS, illi a te centum num tribuisse putas Debuit haec, inquis tibi habe, Polycarme, tabellas, Et Cajetano millia crede duo XXXVIII. Ad Meliorem.
Sensuro bonae liberalitatis, Captet Orsitan, aut vicem reposcat :At si quis dare nomini relicto Post manes, tumulumque perseverat, Quaerit quid, nisi parcius doleres Resert sic bonus, an velis videri. Praestas hoc, Melior, sciente fama: Qui solemnibus anxius sepulti Nomen non sinis interire Blaesit; Et de munifica profusus arca Ad nata litium diem colendum, Scribarum memori piaeque turbae Quod donas, facis ipse Blaesianum Hoc longum tibi vita dum manebit, Hoc' post cineres erit tributum. XXXIX. Ad Domitianum. Ora Pallatinax caperet convivia mensa , c Ambrosiasque dapes , non erat ante locus.
Hic haurire decet sacrum, Germanice, ne star, Et Ganymedea pocula mixta χnu Esse velis, oro, serus conviva Tonantis,
At tu si properas Iupiter, ipse veni. XL. Ad Priapum. Ion horti, neque palmitis beati,
Sed rari nemoris, Priape, custOS, Ex quo natus es, iotes renasci,
Et silvam domini socis reserve .
Si desecerit haec, ipse lignum es. XLI. Ad Faustinum . TR istic Athenagoras non misit munera nobis,
Quae medio brumae mittere mense solet
An sit Athenagoras tristis, Faustine , videbo , Ie certe tristem fecit Athenagoras.
430쪽
Non corruperit , ut solet : licebit De nostro, Matho, centies laveris.
XLIII. In Fabium, Chrestinam. EFfert uxores Fabius, Chrestilla maritos;
Funereamque toris quassat uterclue iacem. Vie ores coinivit te Venus: quos iste manebit
Exitus, una duos ut Libitina erat. XLIV. Ad TimuAm. Itulle, moneo, vive semper hoc serum est: 1 Sub pedagogo coeperis licet, serum est.
At tu , mile Titulle, nec senex vivis: Sed ni ne limen Oiareris alutator, Et mane sudas urbis osculis udus, Foroque triplici sparsus ante equos omnes,
isdemque Martis, molosson Augulli
Curris per omnes tertiasque, quintasque Rape, congere, auser, polside: relinquendum est Superba densit arca palleat nummis Centum explicentur pagine Calendarum:
Jurabit haeres, te nihil reliquisse, Supraque plute una te iacente, vel saxum , Fartus papyro dii in tibi torus crescit, Flentes superbus basiabit eunuchus; Tuoque tristis illiu ς, velis nolis, Cum concubino nocte dormiet prima. XLV. Ad laecum de reditu P. Terentii. P Riseus ab Ttnaeis mihi, Flacce, Terentius oris Redditur hanc lucem lactea gemma notet. Dc fluat, in lento plendescat turbida lino
Ampliora centeno contule ela minor. Conti irget nox quando meis tam candida mensist Tana iusto .ibitur quando calere mero 'Cum te, Flacce, mihi reddet Cythereia Cypros, Luxuriae et tam bona caula me L. TUI. Ad Ultιm pueris m. inania tua est probitas , quanta est infantia sermae, Ceste puer, puero altior Hippolytot Te i cuna Diana velit, Oritque natare . Te C , ne te totum mallet habere Phryga. Tu GDvmedeo poteras luccedere lecto, Sed durus domino basia lota dares Felix quae tenerum vexabit poni maritum, Et quae te faciet prima puella viruini XLVII. Da arte se tondentem
P Ars maxillarum tonsa est tibi , pars ibi rasa est;
Pars ulla elle unum quis putet esse caput λXLVIII. De aboli i Crispini. NEscit cui dederit Tyriam Crispinus abollam ,
Dum naut1 cultus, induiturque Og .im
Quil iiii habes, humeris sua muner redde, precamur: Non hoc iit pinus, te sed abolla rogat. Non quicumque capit saturaias murice vestes,
Ne nisi deliciis convenit iste color. Si te praeda juvat foedique in lania lucri, Qua pomis inelius sallere, sume togam .
XLIX. De oro. Formosam plane, sed caecus diligit Asper.
Plus ergo, ut res est, quam videt Asper, ainata L. Ad Caesarem Domitianum.
inant a Gigantei memoratur mensa triumphi,
Quantaque nox Superis omnibus illa fuit; Qua bonus accubuit genitor cum plebe deorum, Et licuit Faunis poscere vina Iovem Tanta tuas, Caesar, celebrant convivia laurus: Exhilarant iplis gaudia nostra deos. Vescitur Omnis eques tecu in , populusque, patresque. Et capit anabrositas cum duce Roma dipes. Grandi pollicitus , quanto maiora dedisii Promissa et nobis sportula, recta data est.
LI. De phiala Instauriiratis si labor in phiala docti Myos, anne Myronis
Mentoris haec manus est, an , Polyesete, tua rLivei cit nulla caligine fusca, nec Odit Exploratores nubila massa locos. Vera minus flavo radiant eled ra metallo, Et niveum felix pustula vincit ebur. Materiae non cedit opus si alligat ori em, Plurima cum tota lampade Luna nitet. Stat caper lolio Thebani vellere Phryxi Cultu se ab hoc mallet vecti suisse soror. Hunc nec Cinyphius tonsor violaverit, ciui pie tua pasci vite, Lyaee, velis. Terga premit pecoris gemini, Amor aureus alis: Palladius tenero lotos ab ore sonat. Sic Methvmnaeo gavisus Arione delphin Langit id non tacitum per freta vexit onus. Imbuat egregium digno mih neinare munus Non lege de domini , sed tua, Ceste, manus. Ceste decus mensae, mi lce Setina videtur ipse iter nobis, ple sitire caper. Det numerum cyathis Instanti littera Rufi Auitor enim tanti muneris ille mihi Si Telethusa venit, promissaque gaudi portat: Strvabor dominae, Rufe, triente tuo. Si dubia est, septunce trahar si filii amantem, Ut jugulem curas, nomen utrumque bibam. Ll . Ad ea ilia T. Am.
Tonsorem puerum, sed arte talem, Qualis nec Thalamus suit Neronis,
Drusorum cui contingere barbae, Eqitandas semel in genas rogatus, Ruso, editiane, commodavi. Dum iussus repetit pilos eosdem, Centura speculi manum regente Expingitque cutem iacitque longam Deton lis epaphae relim capilli: Baibatus mihi tonsor est reversus. LIII. In tartu Lim.
Formosissima quae suere, vel sunt, Sed vilissuma quae fuere , vel sunt,