Hermanni Conringij Assertio juris Moguntini in coronandis regibus Romanorum

21쪽

tum adhuc haerens in ditione Caroli simplicis anno si diadcina atque unctioncm obtulit. Dilo te mitivi dus

Idem Dilli maius i. 1 emcn rico II ita sci ibit m-

22쪽

Αvorum nostra memoria quinque ultimiCaesares,

di denique nuperres feliciis memoriae Ungaria Rex coi 'nati itidem sunt extra dioecesin Coloniensem, itidem tamen non a Coloniense sed a Moguntino. Praetcr hos Ve'r neminem reperias Dionatum extra dioeccsin illam. Ac proinde non est,quod de secundi nostri pronunciati v ritate quisquam dubitet. Observandum velo etiam atque etiam est, hasce Oronationes Moguntinum celebrasse, Romanis Pontilia cibus, caesaribus,&omnibus Impeii ordinibus,nc mine excepto, approbantibus Hoc sane est argumento, non exercuisse tantum illos actus Moguntinum sed silinino jure cui nemo potuit contradicere, Xetcuisse. Neque vero vel ipsi Colonienses illas Moguntinas coronationeSaccusaverunt , nisi quod olim interdum desideraverint in illis quod justo loco non fuissent institutae. Ex quo sane illa superstitio desiit, intra Olce centum annos, Mo-guntinas coronationes tanquam rite factas ipsi Colonicia. 1es probaverunt nisi quod nuper admodum coeperint ali-ic opinari ceu post appatebit clarius.

Liceotaque jam tum TERTIO etiam assi mare

s Dam. Hoc sane ultro sequitur ex iis quae iam probata dedimus. Si enim Moguntinus per octingentos annos amplius,usque ad io tempus,omnes coronationes extia Coloniensem dioecesiri instillitas peregit, utiq; etiamsi nullo niteretur edissuaritimatu vel usucapione at ille piaescriptione sibi iusti municeriumque iatu acquisivisti contra Col

23쪽

Coloniensem etsi sorte huic ex constitutione Caroli Magni olim illud jus competiisset. Fuit vero etiam psorumme Coloniensium Praesulum perpetuo ea lam nobiscum sententia; .nis quod paucos cis annos illi coeperint omne omnino coronanda ussibi solis simplicite ari Ogare. Ita velo illos semper antehac sensisse, probare licet

non uno argumento.

cprimum quidem id pahim est ex eo,quod nunquam . antehac quidcm fuerint usi ullo pio textu ad jus suun

constituendum,quo non simul involverint dioeces in Coloniensem Antiqui limat scit de coronandi is hoc jure comtro vetat illae suiu, qtra circa inaugurationem Ottonis Magni,&denuo circa Henrici IV coronationem fuciunt eXcitatae utrobique autem Coloniensis non nisi ad tuae dioeces eos jura provocavit. De prima contentione apcns Tite hindus'. et diserte id narrata ciba ejus sunt racum quaest esse Pontorium in consecrando Rege, Trevire is videliceres Coloniae Agrippinae: Eius quia antiquior Sede esse , ran tuam S. Perro Apostolo fundaraci istis vero quia Ut ad μαι es pertinere locus, o ob id bi .nvenire arbitrati sunt hu-ru consecration honorem Alteram contentioncm narrans

Lambeitos prodit idem csse praetextum anno Io q. Integer locus hic est Imperatoris ius consecratus en in Regem AEm i ri ab Hermano Coloniense Archiepiscopo, vix o aegre sulse hoc impetraro ex sensu uiuoli Archi piscopi ad quem

profuer i rimatum Nuntinae edis consecrario Regis o caeteran πω um ego dissos tropis imum pertinebat. Sed Imperinror olim Hermanno A chiepis to hoc privilegium vindicaίat, pro erri laritatem generis ejus, ct quia intra dioecesis i in consecratio hae belebranda contigi fer.

Post

24쪽

Post secundam hanc contentionem magis quident solito ad se traxere coronationis solemnia Colonienses, itidem tamen non alio priae textu quam illo, quod Carolus Magnus instituerit,ut omnis coronatio fiat qui rani, atque ita consecrationes Regum a sese solis ui e dioeces eos institui debere. Talia enim actitari lassimi crua-dcri non nisi per figmenta tam cia coepere cculo duode- cirno. Nec vero lcgcre cst quidquam aliud pratcria cduq ab Aichiepiscopis Coloniensibus, aut oti in aliis, unquam per an r. Os pcne celivgcnto coc praetextum suo

colonana iuri. Pater Ea perpetua p.rimi ne Colo iensium sententia ex eo etiani, quod nunquam vel tentaverint Colonienses quemquam coronare Xtra suam dioecesin. Ce

te nemo vel conatus hujus exemplum aliquod aciduxciit. Qui vero saltim non tentaverint tale quid Coloniens is,

invitat Imperij infinitis turbis,si existimassent sui juris est e,

passim locorum coronationes instituere Ceitemur. S Oronationes extra Aquis rarium institu crunt, vel Coloniae peregere ut factum in colonatione uXoris Conradi II, vel Bonna quod observatum in Carolo IV Ruperto. hoc etsi nota nunquam coronationes a Moguntinis peractas improbavcrint Colonienses, semper tamen colantum piae textu id fecerunt, quod illis instituta es enieXtra locum coronationi ab Carolo Magno dedicatum. Patet hoc ex ipsa nuperrima Coloniensium D cssensione, infra a nobis claris meo sic Indiatur. Tale S cIO querelae demum coeperunt priritum seculo duc decimo Antehac certe nullum cstigium apparet querela alicujus Coloniensum Praesulum, quasi non ad Mogur tinum, sed ad sese solos ius colonandi pertineat. Ina Vcro nanc pro

25쪽

ceres Germania antehac aliquamdiu uni Moguntino ius hoc coronandi adscrip ciant, ipse unus. id excicuerat sic

satis diu nemine reciamante. Ilalam denique in haec sententia ipsolum me Coloniensium ex eo citan quod post an conditam Auream bullam Carolinam curaverint, per Rupertum Caesarem, singularibus tabulis sibi conferri privilegium ac facultatem

com nandi interdum extraAquis granum quidem,tamen mei cel sua Meminit hujus privilegi Harimannus Mauretis pene iubinitium illius libri, quo solemniaco natio. Dis Caroli quam accuratisi me persecutus est ad postrii etatem. Non potueiunt pro iseio tale quid a Caesare cxpctae ei suas sibi jam csse fas, passim P coiuna coro nationes castituere Imo ne qui leni temere permisissent,

intra limites s ita dioecet eos a Ruperio Caesare se constringi, sed existimassent hoc ipso sibi injuriam fieri, perinde

atque hodie creditur. Certe quo tempote illam Rupertibullam acceptaverunt, multum alieni fuere ab ea quael: odie placci succci ribus sententia. Oid quod ex illa Harimanni Mauri historia constet, saltem tiam tum, quando Carolus V flut coronatus, creditum fuisse ipsis inci quoq; Colonensibus,sibi tantum intra suam di cel in us esse quem coronare obtulerunt enim Carolo illud Rupertinum privilegium,ut si bi te Aquis granum nollet piDi ci ci luis grassantis caussa, altim alibi intra dioecesin Coloniensem patcretur se coronari, cum id lic at x Ruperti conccllione. cque vero Mauri testimonium in dubium vocare licet, quum ille friei it tum a consiliis Coloniens Archi piscopo,ac proinde omnium rerum maxime gnarus. Inio cro illa tempestare in vulgus fuit hoc decantatiissimi ceu apparet vel cxco, quod Nicolaus Mame-

26쪽

Mammnus illo ipso tempore historiam lectionis' coronationis Carolinae singulari libro nari , in haec vel

erumpat Vere scribi Maurus, res Archiepiscopos Electore

quam adsolum Coloniensem ratione praerogativae suae dition se qua Aquisgranum est,secZare perhileant. Haec ille.

c. Salii igitur ad illa usq; tempoia habemus contentien tes nobis Colonienses. Quin dixeris, etiam diu post in cadem illos mansisse sententia utpote cum in subsequentibus coronationibus non illi Moguntino suas vices com miterint, aut diserte prodiderint sibi solis ubivis locorum coronand competere, etsi haud ignorarent, Moguntinum nolle videli vicalia potestate fungi sane actus luculento solent esse indicio consensionis. Nec vero quod fecerint sibi nonnulli Pra sulum Coloniensium caveri aliquo modo,id dissensionem significat, ceu infla apparebit. Vnus hic perpetuus ipsorum mei Coloniensium consensus satis est probando iuri Moguntino, Vccidendae integra controversiae Cessat enim lis omnis , si ipsis Coloniensibus fatentibus, extra dioecesi nihil habeant iuris in consecrandis Regibus. Certe heri& nudiustertitis demum nata dissensio cedere debet perpetua aliquot seculorum consensioni- IV. Et vero ea est ratio etiam illius iuris coronandi quo gaudet Coloniensis Sedes in sua dioecesi, ut ipsa quoquo longa consuetudine potius, liberali concessione Mo-guntina Sedis nitatur, quam ullo iusto titulo alio. Id quod QUARTO loco obiter a nobis iam demonstrabitur.

Nihil videlicet est falsius duobus illis,quorum praetextu

27쪽

Coloniensis jus aliquod colonandi ante aliquot secula sibi acquisivit in sua dioecesi Est autem Alterum horum sed

ex Caroli Magni instituto coronationes Regiae Aquigram untaxo possint rite Astitui Merum: quo ejindem Caroli lege o cano num institutis, Regem qui gram soli Goniense consecrare fas f. Primum sane illud quod actitavit olim Coloniensis, 1. Caroli Magni lege insitu amesse ut coronationes omnes Aqui grani instruantur acprora de alibi nonposse institui irimas coronariones, inanis fabula est.

Esto tamen, ita instituisse Carolum Lex utique illa sue it politiva. At vero non potuit Carolus positivam condere legem quam in perpetuum teneatur Respubl. ob- se vale. . Nulla lex positiva adeo certo obligat sed potest mutari ii res exigat, ab iis quos penes cst Reipublica potestas lumina. incipioindes potuisset olim, inpotest hodie,Lex quaevis Carolina mutari, si id postulat salus publica. Vtut i itur Carolus Magnus ita forte sanXisset,non tamen propterea necessum esset non alibi coronationem instituere, ii Caesari ordinibus Imperij placeat ab illa lege discedere. Confitetur hoc ipsum hodie quidem Coloniensis ultro; intra hosce centum annos ordine sex coronlationes, extia quoque dioecesin Coloniensem, sunt instituta'. 'piemet Carolus IV in sua Aurea Bulla fatetur, extram ilia Ianum pos e interdum Regem coronari: vero pum t erat Bonnae, non Aquis grani coronatus. Iam quoque supra probavimus, neminem eorum qui Ottonem Magnum antecesserunt Germaniae Regum,a Ludo vico ei manico usque,Aquis grani fuisse colonatum post item quam multos alibi coronatos, Coloniense non reclamante, tris quod seculo duodecimo coeperit vulgo persuaderi,Aquis iani duntaxat legitime quem colonata.

28쪽

Ita scilicet sese res habet. Seculo duodecimo post natum Christum nata est fabula de Caroli Magni quadam

lege circa locum justum coronationis Regia: Nec croante illa tempora reperias temere aliquod vestigium j ἰε, . quae ex eo multis arris absurdae sententiar: o is essenti am ut ita loquar coronationis pretineat, ut istasar qui grani.

Possit quidem forte videri, jam tum Henrico Ini gnante opinionem illam invaluisse;idque quia Heribertus Coloniensis post coronationem Moguntinam adegerit Henricum, ut pateretur sese denuo cligi aquis grani coronari. Verumtamen brte haud injucia dubites de de iulius historiae. Defens ,res enim quidem p laudant testem Adelbolitur Trajecturum Episcopum, qui id memoravem in descriptione vita Caesaris illius Henrici At vero testatur quidem Sigebertus Labui . A r. cap. 739ut Beha, talem librum ab Adelboldo conscriptum csth: an vero ille hodieque sit superstes, multum dubito Erintat enim quidem libellus hoc nomine in Divis Bambergensibus Gretzeri, sed mutilus, cumque hac inscriptione

iri ipso codice s.repellus Vita Henrici poratori, ab Adel- lota ui copo Trajecte .ur creditur, conscripta. Quo patet libellu dubi esse autoris. Alium omnino librum ejusdem argumenti Adelbolito adscriptum divulgavit Henricus Cani 1ius tonio VI Antiquar. leemon. Sed cum alictor ille naciet, cluemadmodum divorum ordini ab Eugenio III anno iii sit adscriptus Henricus Caesar, Adiaboldus autem ob-jetit anno 1 o 7, ut refert Iacha, neque hic libellus potest cis Adelboldi. Et vero GretZerus quoque sulpicatur , esse hunc Nunnosi monachi. Editor Canissus non audet assii mare Adelboldi sic, quia in s.codice nomen

29쪽

llum invenit. In Canistano porro libello nihil legitur

de repetita illa Henrici unctione Regia, quae sit Aquis gra- iii instituta per Coloniensem An in retχcriana ditione ita habeatur,nescio: quum non sit ad manum. VtaVetem forte tale quid, quale Defensi res narrant, ibi legas, fide tamen narrationis merito dubites, quod ab incereto auctore fabula sit profecta. Nec vero quidquam ejus ira odi habet illamarus, qui serie annorum obtervata dili- cnter satis Hemici omnia pic coaevus perlecutus est usq; ad an intum vors, atque adeo om nia XVI p bior tum an inorum Ucniici acta. Nihil tale habet historicorum ejus aevi alius. lino plain adversa prope habet Magnum Cluonic Belgicum Pistoiij de Heriberto Hentacopag.92. Sed&fabulos uni utique est, quod habetic sciator Coloniensis pag. 7, iteratam illam coronationem peractam cis adstipulante Gregorio V Pontifice constat enim Gregorium Vibiisse anno sps, tricianio integro antequam Ottoni tertio succellit Henricus Rex. Certe sola haec fabula apta est omnemnar rationem suspectam reddete. Ea vero Henrici II caesar aetate non Vm fuisse persuosum

prudentior:ίus, omnem coronationem, quam alibi rite quam

quo rami liui, liquet etiam clarillime ex eo, quod Henrici proximus succcub Coniadus II unctus sit Moguntiar, praetcntibus Regni Episcopi. Principibus, a Moguntino Arabone, atque adcoipli, consentiente Coloniense, qui Reginam consecravit, itidem 'cira non Aquis grani, sed in

porro euri potuerit,ut Aquis grani quoq; sire coronatus

H tatricus ab Heriberto, nec tamen vel inde fas fuerit colli gere, prorem coronationem fuisse impiobata. Sic satis frequens niantrum illa areat fuit, praetcillimam maximesb- a lemnem

30쪽

Iemnem atque adeo sacram coronationem, repetere coronationes, idque per Episcopos. In Galliae ingliae Regum historiis occurrunt exempla quammulta. Imo iidem Francorum Reges saepius fuerunt uncti sorente familia Carolina. Pipinus videlicet bis Carolus Magnus quater Ludovicus Pius bis Carolus Calvus quinquies: Ludoviciis Lothari,filius bis Toties iudovicus Balbus aliique sunt uncti quod testimoniis indubitatis ex vetcri arvo ostendere est in promptu, sines eXigat. Verum nota est hujus id loci, praesertim fabula illa, de irrita reddita prima Moguntina Henrici coronatione, iam in sibilos producta.

Confirmat idem coronatio Rudolphi Suevi anno Io77Mogunti instituta,praesentibus Legatis Romanae Sed is multis Principibus. Et vero ipse Pontifex probavit hunc actum & agnovit Rudolphum Regem non facturus nisi credidisset, extra Aquis ianum posse Reges recte insti

tui.

Videtur idem confii mare menrici V inauguratio. Etsi enim Vrspergensis scribat, hunc anno Ios a patiefactum c gem Aquis grani otio tamen Frisingeniis, cui potior debetur fides, ita loquitur l. 7. Chron. c. 8. Anno ab

incarnatione Domini MC III Imperator Henricus natalem Do

mini Moguntiae celebrans, ibique Henricosio suo rege postse δε-s gnato sec. Idem otio eiusdem libri cap. a.de eodem Henrico V, post patrem abdicatuin, sic loquitur: Revers adflium Optimare imperialia deferunt eumsprimo a patre lectum, perimpositionem manus Apostolica edi Legatorum, cunctorumselecZione Regem vocant. Paulo ante vero sub capitis illius initium narraverat, maximum conventum Pi incipum

Moguntiae factum esse anno M C VI. Vt omnino situ risimile,