Hermanni Conringij Assertio juris Moguntini in coronandis regibus Romanorum

31쪽

23 risimile, etiam Henticum V Moguntiae consecratum esse, non Aquis grani. Id quod si ita est, etiam hinc licebit pronunciato nostro argumentum petere. Eodem seculo tamen duodecimo, circa tempora FrLdericies, fateoi,coepis e passim credi, a Carolo Magno legem atquam ejusmodi quGgranensibu faventem esse latam, eamq; constitutionem coepisse jam tum ex eo magno pictio

aestimari Palam hoc est ex iis, quae l. i. canit Gunthcrus de Aquis grano. Hocs bi prima Deo vetuo cunabώla Regni

Carolus esse volens, Magno cum Francia Regi Vir irviret, primam gesare coronam

D it, se infacra Reges ibi Sede locaria A simul a nostro secesu Gallia Regno, Noa priscum Regni morem servamin; atiata Iare suo gauder, x strae jam nescia Vis Initio seculi decimi tertii, anno niminum Istor,Principes qui legerant Ottonem IV, in suis ad Innocentium Papam literis, quas recitat Baronius, scribunt inter alia de Otione illo Ad Romam Regni fasielumjuse, rationalit ror irim e min, o scuri debuimino iis electioni consensem ipsium in Augustorum Sede a Carolo Magno apud Aquisgranum

uici nitari deputata, locavimus, corona ct diataemate perma 4m do hi Colonienses Archiepiscuti ea qua debuitsolemni- rare feliciter coronavimus Tales oculis isthac tempestate

passim sparsae sunt, antehac plane nusquam auditae. Et vero supersunt hodieque,a Goldasto tomo II constitutio Imperialium pag. . tradita tabula I riderici II Caeis ris, confimantes inscrtum aliquod diploma riderici :quo an non concessum a Carolo Magno de Aquis grano privilegium, ab urbis illius incolis sibi oblatum, roboravit.

32쪽

Vtraeque illae tabula videntur sic satis genuina esse vipioinde jam palam sit, post annum illius seculi sexagesimum aliquid sparsum fuisse in vulgus,de privilegio CarO-

lino circa co Iaationes Regias, Aquis grani duntaxat instituendas. Et sane in illo CaiUlino haec verba leguntur : Hic vero Domino postico Leone LL, 4mmbin praedictis nobilibus es egregiis personis congregaris, merui ab omnibus obtinere, praei is devotione, quam erga ipsum ocum se Matrem Domini no ri Iesu Christi habebam, ut intemplo eod m eis Regia lociaretur, locin Regalis, o caput Gasitae travi Alpes haberetur ac in ipsa Sede eges 'vice fore se haeredes Teghi intriarentur, ses initia i jure Phinc I peratoriam abestiarem Ro

Haec est illa celeberrima scit. roli Magni Lex, quae a seculo duodecimo usque plilrimis persuasu, coi nationeSlegitimas non nisi quis grani possie fieti. At velo omne illud privilegium esse ab Aquis anensibus illa ipsa aetate coniictum, hepte quidem confictum hodie sane non

potest litem latere, qui in veterum monumentis ci modiocriter est versatus. Non si hujus temporis, ineptias&astanias illas in lucem producere; at vero a Carolo Ma gno stitutum non esse, ut consecratio aut initiatio Regum prima fiat Aquis, palam cst vel ex eo, quod cum hoc privilegium existimetur traditum circiter anno Sc Carolus biennio post omne regnum suum in tres partes cr filios

33쪽

slios totidem diviserit, non nisi uni illorum attributa ea

Parte quae Aquis granum comprehendit quae formula divisionis hodieque ex parte supei est edita per P. Pithoeum Annalibus inscita amaronio quodque Ludovicus Pius Caroli filius statim anno i non Aquis grani, sed Rhemis

Stephano Papa coronari sese secerit, cum tamen naemo ria Carolinoium institutorum recensissima tum esset, apud Pium filium observatio eorum longe religiosissima. Nec enim nunc urgebo, quod nemo plane omnium C roli posteiorum memoretur Aquis grani consecratus, etiam illotum quorum in ditione fuit Aquilgranum. Cui autem fiat verisimile, utque adeo neglectam fuisse sacram legem Caroli,nc talitum neglectam, sed etiam ex omni hominu notitia elapiam, idque per illa etiam recentissima tempoid Verum non est quod hisce nunc immoremur, quum ipsi Colonienses fateantur, fas esse, non in sola A-

qui1grancialium urbe coronationes instituere. Eque vanum autem si illud iam alterum, nempe,

quod qκ grani, i seliu coloniens Regem rite consecrare. Defensores enim Colonienses provocant etiam ad constitutionem quandam Caroli Magni sed munus sunt instruisti aliquo testimonio quam Aquisgranenses. Nec enim hactenus, quod sciam, vel figmento natum

cst ejus argumenti aliquod diploma. Ne id quidem verum est,quod testibus,Petro a Beech, Caesareo, Collectore Chronici Magni docent pag. Imunus coronandi Ludovicum Pium a Carolo esse tributum m

Hlotas Archiepiscopo Coloniensi. Nec enim illi autores meientur inter fidos testes rerum aevi Carolini numerari, homines heii nudiustertius demum,ut ita dicam, nati. Sed&genuina illius Carolinae aetatis monumenta memo

34쪽

26rant quidem, Ludovicum illum Pium a Carolo patre coronatum anno 813 ast per Hildebbid ni id famina, non memolant Iino vero nec Hildeboldi nec alterius alicujus piscopi manufactam illam coronationem, non passus nos est ignorare Thegantis l. de gest, Ludovici cap. 6. Pro lixe enim ille describens qua tum gerit Carolus, intcr

lia haec habet TuncJUir eum Pater,n proprio mami in coro ,am, quae erat super altare, elevarer, es viri suo imponere ,

ob recordationem omnium praeceptorum quae mxndaverat eII uter.

Certe a Carolina aliqua lege non si profectum illud jus coronandi quos ruitur Coloniensis in dioecesi sua: neque quisquam obtentu talis alicujus lagis hactenus jus illud suum asseruit. Speciosus maxime Mantiquissimus&unicus praetextus aliquot seculis fuit quod conlccrationes debeant fieri a dioece sanis in qualibet dioecesi aliae ab Episcopis, alia ab Archiepiscopo, prout consecrationes sunt alio atque aliae ac proinde consecrationem quoque Regalam, quae intra dioeces infit Coloniens cm, a Cononiente Archiepiscopo esse instituendam. Estuc , ceu amante diximus, etiam hic praeteΝtus perlevis Neocnim consecratio illa Regia sacrum characterem iniri mit, aut vere meretur accenseri numero Oncrationum aliarum ieci potius editerna quarelam est cere

monia ad exemplum motis Hebra rum composita, idque aevo sequiore cinum inici que solas gentes Germanicas Sarmaticas. Vt lite sit haec consecratio ejusdem cum aliis ordinis, nihil prohibet tamen, iro minus illaicragirite post ab eo, in cujus dioeccii non est locus ille ubi consecratio instituenda est. Etsi enim ioecesibus singulis sua sint jura pliadenter constituta per canone sicci diasticos: notum tamen est, non cum si riSOrcin canonum, ut sine

35쪽

ut sine omni eXceptione stricte semper sint observandi. c. ca cons.crationes saepenumem aliquid indulgeri, palam cst. Non vocabitur hoc, scio, in dubium hodie quidem a Coloniensibus , utpote quum ipsi me velint , omnes conlecrationes Regias, etiam extra sitam dioeccsin, ad shinstituendas csse. Agnove iunt autem hoc jam etiam olim iidem C lonientesci coque passi sunt Ottones tres Aquis grani a Moguntinis consecrari. Dcottone I enim utique clarum illud est ex iis quae mite indus narrati. a. Frustra enim Descias ,res pag. q8. 5 36. Onan tu aliqua partes in illa consecratione etiam migberto Coloniensi attribuere, idque testimonio it Lindi cum hic tantum significet ad colona impositioncm

operam V igberti ad entiles corovari inquiens) iurim re aureo ab v onii cibis Hildeberi es V igberto, k disertetcstetur, ab Hildeberto esse dicti in nunquam de capite ruo oleum, erationis est uae. Qilae verba indubie spectant ad

effusionem olei in caput Ottonis, quo ritu tum constitit unctio aeque nillil ad rem facit, quod idcii Dcfens resurgent, conicia su igberti eam coniecrationcm esse instia tutam, testibus mitichin do mitti malo. Etiam ita cnim patet, vel canones de conssecratione non es e strictae obi ruantiar, vel illos ad hunc actum non peitinere. Alterutrum cium nisi ponas, non fuit in potestate, bcrti, a lucr u canonum praec pia contentis Otioncmala altim expalicesse consecratum a Moguntino,fatentur ipsi Defensores p. 7: debuisset autem ad illum actum plane non admitti Moguntinus,si consccratio unicuellet urisdicccc ani Piustra velo ex co,quod Osci ius in

36쪽

vir Trunonis dicit Orionem unxisse Brunonem Coloniensem, VI helmum Moguntinum, Henricum Trevirensem conantur illi exsculpere, in illa consecratione primas fuisse partes Brunonis Priino enim loco recensetur Bruno quc dejus vitam auctor scribendam suscepisset. Ad Ottonis III coronationem quidquam juvisse Coloniensem, non ausi fuerunt Defensores pronunciare; praetendunt tamen pag. 7, Matinum Coloniens in mor ho tum fuisse detentum. At nullo testimonio nititur ille praetextus, ac pioinde est fabulosus Perinde ac perpeiam illi credunt, quasi Dithmarus sci ipse lita iEVisam coronationi sitisse. Veiba enim Dilli mari haec sunt tib finem l. 3. Hujus Ottonis II. iocotaproles te proximo natalis Domini ab Iohanne Archie scopo Rave ate, se ais Pegis Mogunciacense in Regem consecratur quierant. Idem quoque Dithmarus cum ibidem tum initio l. q. testatur, eodem cliciter tempore marinum Coloniensem, cujus mae fidei Otto II alium commiserat, tradidisse Regem tenellum tutelae Henrici Ducis avariar quod indicio est, non ita fuisse morbo tim gravatum malinum, ut Regni negotiis curandis uelit inidoneus. Quicquid sit, certum est, marinum consccrationem illam Regiam neutiquam improbasse. Quid quod diu etiam post insolemnibus coronationis Regia Aquis granensibus, Vnctio fuerit, non recusante Coloniente, peracta a Moguntino Palam id est ex historia coronationis milhelmi HOssandi, quae ima omnium plenissime ceremonias tum usitatas exhibet, auctore Johanne Beha in Chronico Episcopolum Vltiajectinor, cujus testimonio Defensi res p. i. docere nituntur illicitauium coronaimii a Coloniciale peiae est pretium lice loco

37쪽

loco recitare integrum illum Beliae locum,quo pateat, onsecrationem neutiquam tum fuisse peractam a solo Colo lente, scd in ea eximias partes fuisse cum Moguntini tum

etiam Trevirensis, cili coronatio sit instituta Aquis grani. Posera die, inquit Bexa quae eis omnium Sanctorum se vasumnitas, universa multiiua Praelarorum se Principum doduxis electum Regem ad Solicam perpetua Virginis Maria, ut solemnem leneae ctionem acciperet secundum ritum antiqua confue

ruinis quem Monauertensis es indenses Episcopisimul orian runt infra crarium, sed eundem Leodienses Trajectonsis E- sopi vestium ornamentis Leviticis in modum Diaconi produxerunt ante Re ale solium. Euem ex tunc Colonienses Archiepis opus Cances ritu Italiae cosiocavit sede M satis, ita αι- cem: Super thronum regniglorioi erim, judicium justitiam in terrafacias Archiepiscopus vero Mogistinensis Cance rius

Germantis cum oleo sancti fato dextram Utra fora unxit, ita E cens: Consecrare te dignetur omnipotera Dein in Regem Roma-nc ruis , qui Davi per manum Samuelis Prophetae Regem intingi j ithperpopulum Hebreorum Archiepiscopin autem Trevirens, cancellarius Galgia manus A superimposuit, ira dicens: De

fendar in te Spiritus sapientia, intelligentia, scientia, pietaris, fortitudinis se constar, replearisque Spiritu timoris Domini.

Marchio quidem raniburgiae Regis Camerarius annulum ei ira-d aer, ita dicens: Accipe Anaculum Monarchiae, ut Romani Regnum in o vigore conserves, quod ab incursione Barbarortim invicZa virtute defendab. Dux aurem Saxontae Eegis Iustitiarius donaviti giatum, ita Mens Accipe eptrum egium, uir lesie severa correctione si enter o pingas, omne benevolo, meranquilia pacegubernes. max equidem Bavariae Comes Paulus Papifer, dei in globo aureum, ita em Accipe globum

38쪽

3oris Augusti appetiari valeas. Fex dehinc Bohemia, Regis prin- eerna, de consensu coloniense Archiepiscopi, coronam argenteam capiti Uinsuper impre it, ita dicens: Accipe Hadema sonae

dum, cras in virtuosis actibin adeo coruscus in terras, ur coronam aeternae felicitatis habere merearis in carta. Posthac aurem circumsanies Privcipes, aisrantes a statem Regiam, acclama --rant ipsi salutem Dudem c gloriam accedente quo, Muiarim Primates ad regale solum, praestiterunt eidem debitae sue raris fometium. Hactenus Belia Collector chronici magni Belgici pag. et somnia haec totidem verbis recitat, nulla tamen facta mentione Moguntini sed facile apparet, vitio descriptoris nonnulla excidisse. Et vero prout in editis etiam nuperiamis est char codicibus, ita in manus cruptis repetitur, quos exhibere in promptu est. Ex quibus omnibus jam palam tiam est alterum, nempe Coloniens esse se quis ravi aut intra Maecitaseces m Reges consecrare sirem imam sectes, seposita quae inoleviν

At vero si nullum jus exigit, ut vel duntaxat Aqui grani, aut intra Coloniensem dioecesia, vel per solum Coloniensem etiam intra dioecesios Coloniensis limites, instituatur Regia consecratio, nihil utique superest quo vel illa dignitas Coloniensi sarta tecta queat servari, piaeter inveteratam consuetudinem, consentu Moguntini criptam initio & exinde piopagatam. Id quod Quarto loco

suscepimus demonstrare.

Fortassis tamen etiamnum haeret aliqua dubitatio, qua pioinde Quinto loco meretur e mcdio tolli. um videliceifactumst, in emum ante pro uri amita insam legem

caro

39쪽

enim pollit videri scri potuisse, nisi Legis alicujus majoris

auctoritate.

- Verum enim vero Legem nullam intervenisse jam ostendimuS. Pritu vero tamen contigisse aibitror propterea quod .

Aquis ianum prae aliis locis Mamaverit ornaverit Carolus Magnus, ibi quoque sit mortuus sepultus. Hac sane ratione intcr omnia Regia palatia Transalpina qui granciale omnium fuit primum jam Caroli aetate nobilillimum. Hinc auctori poematis, quo adventus primus Leonis III Papa in Germaniam est illa aetate celebratus, quodque legitur Tomo 6. antiq. Lee tion. Canisii, Aquil- granum audit Roma nova& Roma altera Hinc quoque jam tum Nithardo Caroli Magni ex filia Betilia nepoti, audit initio l. . dedisti diis filior Ludovici Pii Aquis alat thm se a prima Franctae. Vippo pag. et ita loquitur. ConcZo

regali com ratu ex Chonra in per regionem Eibuarioram, uris Acum , cui dicitur qui gram aiatium pervenit ut puli ius thronus Aegali ab antiquo Regili se a Carolo praecipue locatus, rorius Regni archisolium habetur Otto Frisingens appellat locum illum Archisolium Regni Francorum. Cum itaque

Hentici Aucupis felicioribus armis eddita Germanico sceptro esset Lotharingia cum Aquis grano, visum fuit convenientissimum Ottoni, celabcri imo illo loco potius quam alibi coronam Regiarii consequi. Placuitquc idcm consilium successo rabiri non ita tamen, ut existimaverint,alibi colonali css iacias, si usus post ulci coqhic tiam alibi Henricus II conradus Securidus&Rudolphus Stic-

40쪽

vus sunt coronati Donec tandem fictitiis Aqui ranen istum tabulis persuasum est, ex vetere instituto ipsius Caro ii, non alibi quam quis grani rite quem Regem coronari. Pserius coepit praetextu canonum, qui definierunt, uti consecrationes fiant a dioecesios presbytetis: Episcopis. Hinc enim sui esse juris consecrare Regem Aquisgiani, Colonienses urserunt. Verum in re non biis definita cum praevaleret adhuc multum Moguntinus, mitius ne gotium hoc Colonienses agitavere; at vero Henrico III, imperante plane vicerunt, idque quantum arbitror, dii bus de causiS. liera est, quod jam tum Coloniensis Sedes eo crevisset, ut aulatione sua pene dubium niteretur reddere Moguntini primatum Agnovit sane saltim e parte hanc arimi lationem etiam uiatheius in Ligurino, canens l. I.

in hunc modum, initio quidem de Moguntina urbe inde de Colonia: Turribus haec eadem quondam m ri superba

Pene fuit toto Sedes noti ima Regno; Donec ob infandum e fandumsfurorem Straii luit meritas occiso Praesule parnas:

Inde ruinos deformis es horrida muris

T satur justas mense Principis iras.

mis, ne praecipuam celebret Germania Sedem, Invideri, ars locum tener Agrippina priorem, Amba metropoles c.

In tantum igitur evecta jam Coloniensis Sedes, noluit amplius perinde ut antehac, Moguntina cedere, saltim intra dioecesilia suam. 1ltera me judice causa est, quod Henrico illo regnante

cum alij Episcopi Germani una ctiam ipse Moguntinus plus