Hermanni Conringij Assertio juris Moguntini in coronandis regibus Romanorum

41쪽

plus i isto, certe plus solito, sibi arrogaverint in dioecesibus

m. triti oldus ipse Moguntimis dici non potest quam flacri rigidus in tuendis suae dioecescos illis creditis uribus ingenium viri omnibus innotescat, recensebo miram historiam,quaria habet Conradus ripergensis in chronaco, etsi nonnihil rte prolixiorem: Anno inquit Coti radiis,domini mi es o quinquagesta tertio, Apostolico ct

Imperatore nara dominicum diurno se regio cultu V ormam aven t -- arumceisbrationei sancta Et pera Ia, ut oportuit.

ηem em perduxit. uas ra, Papa istam ad se voc vir, pro nobe remiae contumacia degradavit, Archiepiscopi vero se ad Pum, x suum sibi redderet mini rum. γοάωb Papa abnair, Pontifex ut era antiquae isciplin Vice

a re, AII nter ramen Interam tacena ustinuit Perlecto autem

42쪽

gnitatem defendere contenribat, sese, lice majoris dignitatis, Metropolirano tandem insua dioecescedendum perpendebar Hactenus Vrspergensis Non contenderim pro veritate historiar, quia Lambertos credendum, non anno 3 sed I,VVormatice natalem Domini Leo Papa cum Caesare coluit, vivo adhuc Berthono Moguntino, cui Luitpoldus demum post Pentecosten ejus anni successit. Attamen si moles seculi illius videas non est indigna fide illa Vispcrgensis narratio. Quanta caede enim Episcopus Hildes- heimensis non dubitavcrit sibi primum locum intra suam dioecesin defendere anno Io63, cum horrore legas apud Lambertum Aschalaeburgensem. Si vero uiti oldus Moguntinus ne ipsi quidem Papa voluit cedere in sua dioecesi quid mirum est, eodem iure adversus illum esse usum Coloniensem, tristinum coronandi us Moguntino saltim ex parte fuisse ei eptum ξQuin ad hunc modum sane utrunaque illud potuerit oriri, nemo dubitabit humanarum crum gnacus. Nec

enim prudens quis ignorat, quam ab ineptί opinionibus

Aperes maximae Originem coeperint. Caeterum, hac quoque dubitatione bluta, nihil superest, nisi ut brevibus perlustremus ipsam ultimam Coloniensem Defensionem in forte illa habeat aliquidini odnondum a nobis sit tactum ne queamus videri non Di becefuncti ncstro munere asserendi us Moguntinum.

Igitu pag. η occurrit quidem incinctia lagis a Cates Magno at de coronationibus Aquisgrani iri Ritucntl:s:sed illam fibulam jam supra explos mus Vtquc era

43쪽

sit, nihil sacit ad id quod in quaestione est num s coron

tio extra etiam Aquis granum aut dioecesin Coloniensem iit instituenda, consecrandi officium sit penes Coloniensem an Moguntinum Nec vero existimaverim, in id factam mentionem illius fabulosae legis Carolinae, ut pirabetur,etiam hodieque Aquis granilblummodo coronationes pelagi debere. Fuerit enim hoc conjunctum cum injuria altim quinque nostrorum proxime sibi succedentium Caesarum, ut ultimi Romanorum Regis, ne nunc

moveam alia.

Pag. promittunt quidem De sensores, se probaturos suam thesin cum bullis Pontificum&res cliptis Caesarum, tum perpetua consuetudine revera autem nihil in omni libello minusquam hoc praestant.

Inter bullas Pontificum ad pag. primo loco laudant testem bullam Leonis III; qua Hildeboldo Coloniensi ille contulerit coronandi us.Ast bulla illa nusquam compatet,& non nisi fabulose jactatur. Utque sit quaedam talis bulla, nihil juverit causam Coloniensem, utpote quum ipsis Defensoribus fatentibus illa eadem bulla colonationes omnes Aquis granensium urbi adstrinxerit, ac proinde dederit Coloniensi non nisi sua in dioecesi coronandi facul

tatem.

Majorem speciem habent verba Innocentii III, Clementis IV, ωVrbani IV, Pontificum, adducta pag. qa, 3. 4 . Jam tum velo ostendimus, illa aetate per commenta Aquis granensia filiis homines deceptos, ut crederent non essessa alibi coronari Reges nosti os quam Aquis rani, 'uidem a dioecesse no Archiepiscopo. Id certe non potest quc in latere,qui tantum est peritus eorum quae circa coronationem Philippi Ottonis contigerunt, quanto a nempe

44쪽

nempe cum sumptu, quanta vi Caeseres pugnaverint de conciliandis sibi Aquis granensibus,titon urbe ista i cssent

coronari.

In hunc sensum itaque duntaxat loquuntur cliam illi Pontifices. Nec est quod credamus, in hisce non potuiste selli Pontifices; cum utique non sim quastiones fidei, sed de juribus Minstitutis Regni Teutonici, in finibus errare non posse Pontifices, nemo hoctenus afirmavit. Et crolicet his Pontificibus longe plures alios opponere. Omnes nimirum illos qui approbavcrunt Regum cor nationes, extra Aquis granum, a Moguntino institutas quorum num eius longe est maior num ci ternatio. Hi a te non

admiserunt illa anDqua COLMonsis dignetrare Zrchie scopum fiammodo Reges O Imperatores coronare eίe re aut illa soronationem Regam emanorun ad coloniensem Archiepiscopumpemnere. Via similia alia Scil&iam a divimus, Guilhelmum Hollandum unctum si a Moguntino ut proinde non ita inlide debuisset scribi oriatiis in

epistola ad Richardum Regem, paulo post V hesmum

cladium Regem qκρ ex ossiciosedis inviario, consecrareto se corouatio Γισι Romanorum ad Archiepiscopum COAHὸ, ὸ frui rici I Caelaris verba quae adducuntur pag. q. nihil ad cin faciunt. Nec enim aliud ille profitetur nis ebere fi aDm unctionem Coonie , quod longe est ni sis inum ab eo quod probari debuit omnes omnino RC-manorum Reges debcie uri agi a Coloniciale

45쪽

ab illo Archiepiscopo institutas. Id quod nemo negat. Probari autem debuit, co nationes festim interdum fuisse extra illam dioecesin a Coloniense peractas. In omni autem illa congerie tala aliquod exemplum ne unicum quidem comparet. Multae quoque fabula irrepserunt inter historias illas. Ita pag. S, Ludovicum Pium coronatum esse ab Hilde-boldo asseritur quidem, sed jam supra a nobis est convictum falsi. Pag. e. lim scribitur: Lotharium ab eodem Hildcbol-do coronat uni, idque sine ullo testimonio, tantum ex conjectura. Quasi vero tum temporis omnisco natio fucrit peracta ab Episcopo aliquo. Pag. 6 quae ad seruntur de coronatione Caesarea aliquot Caesariana post Lotharium, nihil faciunt ad nostrum z. Ut me nitim. PerpcramqUOque ascrithir, de coronatio- lcgi impost Ainolphum usque ad Henricum Auctas cinnihil haberi crii nos jam supra Ludovici Comadi coronationes dei cripsimus. In coronatione Ottonis II primas partes fuissem chiepiscopi Colonicia sis,pag. 7 pcrperam item colligitili , cevet bis quidem Rogeri allutis, ceu jam supra monui- Siniit ter quae adseruntur p. 7 de Varino aegrotante,&quasi Moguntinus tantum o terit coronarioni Oitonis III, illa am lupi a falsi con icimus Vtin quae eodem pet habentiu de itcrata coronatione

des in sulpicio irem Uahit tu, S rejicitur exemplum Rudolphi Suevi uti otc quum hujus colonationem nincs pCn C

46쪽

Imperij Principes,imo ipse Pontifex Romanus Gregorius VII, tum probavcrint. Pag. 1 frustra actitantur illa Guntheri verba V. rer juris.Quam vetus illud justunc fuerit, lautam C saream uish dcceptam, liquidum jam fecimus. Pag si non male quidem ex Bella notatur, illiebmum Hollandum Aquisgrani coronatum esse a Colonicia- si ostendit is vcronos, unctum illum Regem, non a C loniense, sed Moguntino. Pag. et quae adseiuntur de coronat Elisabetha, Cisaris Alberti AustriaciuXore, illa nullius esse ponderis, itide in jam supra ostendimus. Pag. 33 recte quidem ostenditur, Trevirensem conatum si e dubium reddere ius Moguntinum in hinc non sequitur Trevirensis causam sisse potiorem. Imo necessum est Moguntinus iccrit, utpote qui intra proximum an m debuerit pmbare ius suum: idque indubie fecerit, cum ex eo tempore a nemine Trevirensium quidquam amplius hac in re fiterit motum. Quae pag. 37. 6. adferuntur ad caempla pro iure Moguntino adducta, iam supra vindicavimus. Perperam quoque adfirmatur p. 7, quatuor tantum adducta esse exempla iii Moguntino libello, plura enim recensentur nos adhuc alia addidimus. Maximum cauta suae praesidium videntur Defensores collocare in Aurea Bulla Caroli V. quare ntegrar in m. 9 6o, si G, 6 amplius in imus ii

gende patrocinio conterunt. Revcrata ineri tota illa Bulla nihil habet quod vel tangat leviter hoc negotium ii P

ter pauca haec verba tit in se re si

47쪽

Pnendi Ham vero nihil omnino juvant Coloniensem. Primum enim palam est, verbis illis nihil novi scisci, r. sed tantum significari, quonam ossici jam tum gaude-rri Coloniensis. Id cum fuisset monitum , Defensores illi pag. 6 non dubitatunt hoc in sinistrum cnsum

accipcre, quasi nimirum voluerint Oguntini, omnem legis auctoritatem instituto isti de munere coronandi quod Coloniensi competit, derogare. Perperam vero ira ter mentem Scriptorum. Caeterum illis verbis Aureae

Bulla novi nihil constitui, etiam ipsi Colonienses utique fatentur: utpote qui juris Coloniensis originem arcessant ab excidio u que Imperi Germanici. Jam vero liquidum

fecimus, omni anteacto tempore, non aliud jus coronandi vel comi clusi Coloniensi, c ipsos Coloniciales sibi arrogasse, quam illud quod si dioeccsios limitibus desini tum D ulteriore igitur jure aliquo neutiquam scrino est in Aurea Bul bisthac. Patet hoc sin, Euhis, ex ipsam et Aurea ulla et quippe quae ponit tanquam certum tum Aquis granum csse justum locum coronationis Rcgia Verba hac sunt

Invenimus etiam ex clari imis relatis es traditionisus antinuorum Hoc tempore V cevirari jjam non habetur memorac, e eos qui ro praecesserun ebriter esse dobservatum, ut Regu Romanorum fusur Imperatoris, in vitare Franck ford tetra,

retur electio, prima coronario quifrani, in oppido Nurente prima sua Regalis curta haberetur Mapropra certis. causes, etiamfur ris ris is serva i delere temporitus, declaramin; spraem is omni Q, u eorum alicui impedimentum 6 itimum ἰziarit. maiici ba uti ille indicant, sermonern

48쪽

dem attinet, esse tantum de eo, quod ordinacle secl una lolitum, aut fieri in posterum debeat. Ac proinde cilla

verba stiperius adducta extit. . non aliter accipi debere: quam ordinarie, si quando Aquis grani instituitur coronatio,ois citi diadema imponendi competere Coloniensi. Terrio hanc veram csse mentem illorum ciborum, confirmat quam maxime plorum Coloniensium in eam vetus: perpetua consensio. Nec enim post Auream bubiam latam quisquam corum vel tentavit cXtra dioecesininstituere coronationcm cum tamen nidi una id minus esset commodum. Adhoc a Ruperto Palatino Co sare curaverunt quidem singulari privilegio sibi indulgeri,coi nationem interdum instituendi excia Aquis rana diserta tamen addita illa clausula Orras, Illud ipsum privilegium quoq; Carolo Viioposuerunt. cc posthac

unqua Moguntino eXtra dioecesin Colonienscia coronanti, vel facultatem coi nandi delegaverunt, vel supcrinjii ita sibi bcta intentaverunt litem. Qua jana lupi uriimus diuarto etiam hoc obscrvandum unice venies verbis

illis Aurea bull x jus aliquod o ecrandi Regem neutiquamoibui Coloniensi, sedlblummodo jus primum coronam im-ρ - i. Hoc unum sane discite ibi memoratur. Atqui coronae impositio non est aliquod munus sacerdotale

eoque olim a Laicis, moiplis Principibus facta est, prout

jam tum monuimus. Sola sic unctio&benedictio aliquid sacri muneris nabct. Igitur utut etiam verba illa Bulla sint intelligenda de aliquo ute, quod per omnem Germaniam competat Coloniensi, hinc tamen minime quitur, consecrandi us ad unum illum pertinere. Et vero ain tum ciarii mum secimus, no' nisi, privilegio omne illud ius etiam intra suam dicec citra con venire Coloniensi,alioquin

49쪽

qIum Moguntino debitum privilegia autem stricti iuris esse, nec prodiga aliqua interpretatione amplianda apud omnes in confessi, est. V

Hisce probe expensis non est quod in animadvertendis

iis, quae Defensores disputant de mente ulla aut ear, a ps. μὴ , inmoremur. Illa vero qua pag. O adseruntur exempla colonationum, post Auream bullam promulgatam institutarum, potius causam Moguntinam iuvant, quam Coloniensem; certe nihil illi ossiciunt. Omnes enim illae a Coloniensequidem sunt institui at non nisi intra dioecesin idq; quia ne aulus quidem ille uelit eas alibi aggredi.

E-mpar. non potuerunt tamen negare Dei cusores,

ordine quinque Regia consecrationes accessit vero jam lexta in complementum felix secundi ternarii a Mo-guntino, non autem a Coloniense peractas esse. Excusare tamen id conantur paginis sequentibus eo maxime, quod Colonienses Principes temporibus cor nationum non fuerint infulati, atoue adeo initionc sacro muneri peragendo coetiam, quod nihilominus illi Principes caverim suo iuri per protcstationes Macceptas asse-

curationes.

Verum enimvero etsi fortassis Principes illi crediderin Moguntinum non potuisse rite fungi consecrandi munere, nisi obstitisset illa sua inhabilitas, non tamen hoc ipsum prauudicat causa: MOguiuinae Nec enim alienus de rebus tuis error tuis iuribus quidquam derogat, ut nec cuidquam addit. Probavimus vero iam tum nos, etiamsi

fuissent infulati Colonienses illi Princip*s, non potuisse tamen ab iis institui se illas coronationes Regias utpote quae fuerinticiactae extra Coloniensem dioecesin. Fuit celle

50쪽

42 Eerte haec Mosuntinorum Praesulum perpetva sententῖaeoque usi simi suo proprio iure, nullo autem verbulo petiaciunt a Colohieri sibus sibi illud ad tempus indulgeri. Imone ipsi Colonienses quidem aliquo vel levistimo'a tu Mo-guntinis coronandi facultatem commiserunt , aut a sese

esse commissam significavere. Quod fieri debuis si non P prio Adalienomunere Moguntini fuiss)ntiuncti. Imbper est verosimile, saltim coronationem Maximiliani II ad cujus exemplum sequentes sunt institutae in ideo esse intra Coloniensem dioecesin craciam, ne Coloniensi uti quidquam decedet et. Quod Colonienses petierint sibi caveri, ne uri tuo coronandi actibus illis Moguntinis qui lotiam praejudicaretur, quodque interdum id ipsis fuerit indultum; illi rei ut refragarentur multum Moguntini, nihil fuit causae. c. enim illis animus unquam fuit,juri Coloniensi suis illis c ronationibus quidquam derogandi ut nec derogaverunt.

imo derogare non potucrunt omnes enim illa colonationes sunt instixuta eYtra dioecesin Coloniensem, cuius finibus itis Coloniens circumscribitur: ac proinde Coloniense ius verum priscum haud laeserunt.

Observatu porro dignum est, ex iis quidem quae asseruntvi a . 66, non liquere, quod anno II 6 Coloniens crediderit, sibi per Mog tinani Di Uriationem quidquam derogatunia tenim verba illa possunt nitelligi eo sensu quod cautum sibi voluerit, ne isthoc coronationis a. ctu mite existimetur omne ius coronandi in Moguntinum esse derivatum. Id sane ex comerito colligas, quod quotem te Rudolphus Idus fuit coronatus Coloniensis nequidem tali modo sibi cavetit, scd tanquam a re nonic- cessa