Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

-i dero sed uolebam tamen tui commodi caussar primum, quod hanc equitandi iactationem,

quae me quidem dele Iat, tibi, oci cupido susticabar non placere deinde, quod si accidiisset ut istas regiones peteremus, quod post balnea D turi uidebamur; intelligebam fore, ut adire commodius ad me possies interuallo minure nunc audi, cursententiam mutauerim

Cardinali nostro,cui nimium scpe calculus molestus est, multis iam remedis frustra tentatis accedere nunc ad aquas Lucenses ualetudinis causa deliberatum es nosq; ut scis, idem cogitamus ijs aquis qui uti uolunt, id maxime stectant, ut sicco tempore utantur haec est quasi methodus quaedam, quam servantibus salubres dicuntur esse: permixta cum imbri bus putrescunt, graui periculo bibentium nos porro, o Loste, qui didicimus d philosophis, bo nam ualetudinem expeteres lentis esse; ua de in hac quidem parte sapimus, O , ut Ut

me valeamus, accurate, quaecunque uires tuentur, aut augent, persequimur, quae posse uidentur infirmare, ac minuere, declinamus. itaque ad balneorum medicinam prius non accedemus, quam id O tuto, O salutariter feri posse intelligamus nunc quidem alienum tempus est uides qua pluuiae , quam pene hiemales dies haec dum ita se habent, nos op-K portunita-

162쪽

portunitatem expectantes, in his oppidis, uillulis iucunde satis oberrabimus quod quoniam qu mari turnum sit futurum , diuinare discite est: ego, dum te careo, multis commuitatibus una careo; tuq; ut ternis iam leterissignificare uideris , non abes a me sine diu lesia mea caussa rogo , tua hortur, ut, quanquam nondum consedimus, mature tamen, nisi quidgrauius impedit, reuertas ct uiscias, quo me loco conueniremo sis Pisis ad diti Iunias, O ultra, ut opinor, aliquanto, sed ad Idus Iunias certe commorabimur. Vale. 7 s.

ANNIBALI CARO,

Rauennam.

FORO LIVIΕNsIBus malesit, qui te longissime abstrahunt sed istorum motus prae secti prudentia sedabit; tum, ut siribis, RauennaM breui recurres ibi uelim ne quid causi sit, re minus ad me quamprimum ego volebam ad te; sed impediunt multa, maxime Ciceronis editio; cuius tempus aduentat, uelpotius iam adest itaque occupationum onere ualde pre mor .sed mihi nulla res esse potest tanti, ut ab hoc cribendi sthici diuellar 2θη est, quodateuctim. Qui tibi has litteras attulit, esto mihi,

163쪽

mihi, sta tribus meis ualde familiaris eius 'in opera multis in rebus usii sumus egregie deli. cum Γ, auennam venturus est, quiadam ute- igeret, quod ibi , ibet in nominibus ; et ia

me, ut e tibi commendarem.' lim caui si optimam haberet commerula Iisne eum i non egere tamen me esse Icturum. Si quidra me amas, ire, uel potius , quantum me a mn, Diuum hunc hominem adiuua his temporibus,cum des ubique sit anguli or uereor, qui debent, ne non facile dissoluant fides E, i iudicium uenerit; noli pati, ira An bonum, amicum meum, ex uriri longi temporis impensa beneficium non conseres in ingratum.1 memorem erum cognoui scilio elim ne resticias: me uide, quia tepeto mihi enim gratius facere nihil potes nam etsi, quod ad nos attinet, ipsi quidem inter nos magis, qu imamamus, amare non polo usis tamen ualde laboro, in quo me ambitio quaedam moliet, ut homines nostram coniunctionem , tuamq; iumebeneuolantiam persticiant quarum alteram uitae aequalem ore, alteram eiusmodi iam

esse confido, ut nihil addi posse uideatur. . Vale. Venet s.

164쪽

PAVLI MANVTII Rauennam.

V te duco, qui compedes illos stangere, aliquando te in libertatem uindicare potueris id quod ego , qui neruos ingenui tui bene cognitos haberem , prorsus ita fore sperabam. ut autem etiam cum uidictione , id es cum homine doctissimo, o ad tuam naturam apti λmo, tibi uiuere liceret; hoc uero ne optare qui dem unquam sum ausus quod quando accidit; beneuolentiae in te meae es , gratulari, qu deuenerit; prudentia Istem tua, non commIttere, ut si ra euenisse uideatur Herum habes Care: herum autem, dic, cuius ea suaui ta es, is in te amor, utpotius aequalis Ῥο- tmsgermani fratris loco tibi tesset, quoquo nomine appelletur, eum certe habes , qualemnis. Quare, quod mib aliorum arbitratu cum uiuebas promittere solitus eras id ego nunc , quando tui iuris es, non ite petam, sed Oigam, ut operas Musiis, iam dius te, non sane tua culpa, tamen praetermissas, eo, qui cum es, permittente, atque etiam cohortante, reddas sed ita procul dubio te esse facturum, uel potius iam facere extimo itaque hoc nemo nendus quidem es illud autem etiam Nndus, ut ad nos quamprimum uenias ut posse

a am

165쪽

urbanitatis tuae ales ex interuallo regustare. pedibus, put fore commodius nam mari prae rigore obtorpueris o dulcem congressum; in quem ego , uix credas, quam multa reber-uem , quae litteris commissi, eandem suauita

tem non habent. Vale. 1 D E M, Rauennam. vi Mose nostri poema libenter legi , explanationem uero tum libentissime opum admiratus acumen ingenus tui summo iudicio coniunctum quorum alterutrum non ita multis contingit, utrunque cro paucissmis. auod scire uis, quid alii sientiant: idem, quod ego, nihil esse in illo genere persedctius qu0 magis te hortor ut hanc facultatem adgrauiora Iudia transferas, ct aliquando te at lis occupationibus uindicatum, in litteras totum ab-das quod si mature feceris cerno iam animo, quantae tibi hoc consilium laudi, quantae nobis, qui te amamus, utilia sitfuturum memini, quid tu mihi teDIIurum esse dixeris neque te arbitror oblitum, quid ego tibi in eam sententiam restonderim Micare, induc animum, nullos praestantiores esse fructus, is iniquiuuirtute colliguntur et cum hoc feceris, quod

facii, O secis semper; tum illud tecum

166쪽

existimat , ac pro certo habeto, incredibilem esse expcctationem, quam de te apud homines concitasti quam fisu mere, ac tueri uis; contende, dum integrum es, omni sudio, ut ex hoc uiti egenere, in quod olim te non tuum iudicium,sed uis quae tam temporum, tanquam in aliquod pisi ιnum, detrusi, quamprimum te eripias quod quia tibi deliberatum 1se, mihi sepe ostendisti non ero longior in te cohortando tantum haec attigi amore impulus; ut intelligeres, in summis meis occupationibus me tamen de tua laude cogitare. De Ardii hebl nescio quid atrocius est allatum,quod ego sine quam pro eo ac debui Mol se tuli homine enim eruditi m. cum tibi amicissimum,tum a nobis, ut uisus est, non alienum cognoui uelim, tu id ad me planius, quidsuerit: unde fuerit per cribas. Vale. 1 D E M, Rauennam. LI tuis, quas tu idibus Quinctil. dederas, ego Nynis accepi, rescripsieram quomodo mihi tunc occupatissimo licuit postea, cum eas per ocium in manus sumpsissem, accuratiusq perlegerem sensim qualidam amici, quibus nunc eae interuallo rest ondeo, im

prudentem misisse quod etiamsi ita non

167쪽

1et ego tamen aliquam scribendi sententiam

alicunde arripuisem , non solum, ut quasi te cum loquerer , quo inhil facio libentius i edetiam, ut tuas elicerem; quammsermo surus in primis et, atque ornatus, ct humanitatis ac benexolentiae notis maxime insignis.

vel quas mensi proximo dedisti , qu in amabiles, quanti consili , quam multi is ui hodmunus quae partes in iis a te sunt hominis amanti simi, prudenti Umi, diligenti*m praetermisiiu quam accurate , tuam di ins te, quEmperite tuam de meis typis sntentiam explicasti quibus quidem typis, s ex fore, ut emendati mi utar, quando ad te, o ad Thomam no rum missi sunt quorum alterum in labore patientissimum, alserum in iudicio elegans imum cognoui. Hι0d aistem ita scribis, homines hoc animo esse, ut h. id me nisii persedium absolutumq; expccient frcis tu quidem scisse, O peramanter, qui ad me excitandum altorum quoque opini0ues, iudicia colligas sed hoc ipsum genus, quod perpoliri a me uiue, ut pe/ficiatur, in te se

sua re quoniam ita casus tulit, ut unus crehoc tempore tantum mea caussa p0 es ,ri autum ego tua siemper uolt i et si me comm 6 di, atque etiam honoris ratio postulare idet r, ut in te rogando pluribis uerbis utar, tamen id

168쪽

non faciam, ne maiorem desiderii mei, quin humanitatis tuae, rationem uidear habuisse. De artifice autem confirmandi, quoniam in

hoc uides esse omnia, O me longinquum nihil post intelligis, omnem curam tu suscipias oportet: qui ut idem nobis sit, qui antea fuit, facile cum prudentia, tum commoditas illa tua praesabit quanquam non dubito, quin ipse perse, uelyne ullo artificio tuo, ad id, quod reliquum est, persequendum ita, ut volumus, animatussit. pro se Ioenim constantiae rationem bi habendam ducet. sed tamen, quoniam gloriae magissurio, qudm emolumenti cupiditate, incensus, ad opus est aggressus subi, cies tu quoque identidem in sermone quas igniculos, ut uehementius inflammetur. Ficus tuasquΘd ais te in apertum referre uelle, ut aliquando uenales circumferantur, quae quotidie ab omnibus, te insciente, degustantur: e eo uero, ut id actas, magnopere suadeo. 3od autem meorum typorum expectatione

nimis longam es e dicis; mihi quoque ita uidetur; id icum mea caussa, tum tua non mediocriter doleo. Figurarum opus, quod te hortantesium exorsus,texitur illud quidem diligenter, sed uereor ne plus oneris susiceperimus, quam quantum nostra imbecistitas sustinere possit. quodsi ita erit; accurres, ut parte aliqua nobis

169쪽

bi detra Ia, in te translata, releuemur. Sed, amabo, quid tibi uult, quod in tuarum litterarum clausula posuit e te, si quae essent inter nos ad Iti sicandum notae, quiddam occultius fuisse scripturam equidem, cis, quale sit, uideor mihi iam intelligere tu tamen ut apertius declares, ualde uelim. De mandatis meis, ea, quod tu commodo feri possit, si exhauries per mihi gratum perq; iucundum fuerit; sed illud primo quoque tempore, de quose Martellus tuus curaturum recepit misistetitpromissis, reliqua ego ite exigo, sin autem, quod pol icitus fuerat, nondum Goluit; eum tu litteris appella nam de ceteris non ita ualde, eo ages cum licebit, uel dicam etiacum libebit in hoc autem nisi mihi quamprimum satisfacis; praedico tibi flagitatorem habebis acrem, O permolesum Uale est amicis communibus salutem dis plurimam.

Venetiis.

α ΟCTAVIANO MAGIO,

inis Romam. stu nihil tam accidit contra, uoluntatem , quod aliqua demum iucun- ditas non temperet ' sunt humana an

t rebar animi quid enim di mulamio tui is

170쪽

issas tum occupat onibus, ne te complecterer discedentem nunc idem gaudeo euem e quod noleba n,quaud tu, arrcpta inde ut purgandi occallione, b teras ad me mi illi ossicio primum resertas, O humavitate singulari, deinde latine 6quentes egregie, ic, ut eius urbis, in quam te cum eloysi: Mocenico praelianti uiro, Venetae reip. legato, contulisti, ueterem eloquentiam redolere uideantur. Hare cum animo sum utatus erga me tuo fuitq; uoluntatis adine amandum prope ilὰ grati ima signi catro tum uero ex illa, quam adolescens admodum consecutus es latinae linguae acultate, istoq; , quo te uideo florere, ingenio, tantum accelpit ad latitiam, quantum ne conabor quidem uerbis explicare, hensii ipso uix, atque mente comprehendo. . tque equidem tibi eo etiam gratulabor magis si tua bona noueris, des quae habes iam studio tueberis, , quae o cenduntur, ac deseruntur a fortuna, magni facies quantumq; in te erit, nunquam dimittes non enim, ibi credas,

tanti esse tibi I 0ma debet, quia i 'ma est,

quae praestantes olim uiros tulit , impertu te minos cum Oceano c9uiunxit; qua mi ob unius hominis consuetudinem curus es humanitas

SEARCH

MENU NAVIGATION