Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

rum nostrorum memoria gesta sunt, attingam inranus Aaron in historiis nominatus, equestri dignitate ornatus, Romani Senatoris titulo insignis, antiqua ille quidem suae gentis nobilitate clarus, multo tamen suis

ψὴR. laudibus illustrior, qui nihil unquam ς ζῖ ia vita non egregium, non amplum

non ingenuo nobiliq; uiro dignum aut cogitauit, aut fecit, S, qua tem pestate Renatus Andegavensiis Alfoni P:tri so Neapolitanorum Regi bellum in russi: i tulit, in eo bello, quaecunque a sum' ad ζz mo duce munera postulantur, ea sor- copiis a tissime praestitit, usque eb, ut Rena' hruat, dia tus , Neapoli potitus, eum prorae' ait: Me illi e iure summo, ac potestate amplisse, Ih:ni a sima , constituerit quo in imperio,, ita se gessit abstinenter, ita iustitiam a re est complexus, ut, cum ad Alfonsum uata pro rursus uictoria inclinasset , afflictisa esse Re nati partibus, exceptus ab illo sit qua tia honorifice in primis, ac splendide: hia, abii quemq, apud Renatum antea, uni e contri dem apud eum , quem saepe armis laeserat, saepe in discrimen uitae adduxe

22쪽

rat, dignitatis, gratiae locum obtinuerit. Ex hac tantarum uirtutum praestantia filius eius, ad optimam naturam optima uoluntate adiuncta, documenta sumpsit ad uitam laudabiliter instituendam, &iis artibus excolendam, quibus postea maximam adeptus & uirtutis,4 probitatis opinionem, Pontifex approbante Deo, fauentibus, atque incumbentibus hominibus, creatus est nec se postea,

ut multi, sui dissimilem praebuit; sed,

quantum antea contenderat, ut in studio uirtutis omnes anteiret, tantum, ut se ipse in omni laude uinceret,&studuit,&consecutus est ita.

que, quemadmodum ei non modo ad obtinendam Cardinalis dignita tem, uerum etiam ad Pontificatum antiqua maiorum existimatio, &clarissima patris memoria quasi uiam ex aliqua parte muniit, aditumq; patefecit sic patris deinde tui fratrem, multis illum quidem animi bonis ornatum, multo tamen facilius ad Cardinatatum egregia Pontificatus Innocentii

23쪽

yRhi centii fama perduxit. Hac est in tualitata gente, magne Princeps, non opum,

R)Ru ac diuitiarum quibus etiam minime λ pyrtii digni saepe affuunt, sed uirtutis,in λ uia i gloriae, perpetua multorum saeculo-λitibus tr. rum serie quasi per manus tradita, λαὸ ita ad te ipsum usque conseruata heredit triis o i tas. Nec uero paternum tibi quidem

ἰζd di genus praedicandum, maternum au

atibus tu tem dissimulandum uidetur utrΟ- si poeta, que licet, si uetera spei te S, que glo- ait; ti, ieris nam Malaspinarum nobilitasὶt, et a simul Lantiquitas Etrusci poetae do tiret, tra, ctissimi, ac sapientissimi Dantis te: edito: stimonio cognoscitur nobilitas inu.es est D eo, quod illam Italiae partem, quae hoi to solo die Luneiana comuni uocabulo nun- Enna cupatur, Mala spinis olim uniuersam: secans paruisse tradit antiquitas autem, ioci cla quod, cum ipse annis ante nos ducet tis quinquaginta floruerit, Corradu atth tamen alaspinam, non ut inlati suae

, t proximum, sed ut multis ante saxu- tti liS natum, honorifice appellat. Vi-lcat ii des, a quibus uiris originem ducas, . Alberice illustrissime neque uero uim des

24쪽

des tu quidem, sed non imitaris, aut imitaris quidem , sed non assequeri S. uersantur enim in animo tuo cogita. tiones egregiae inde emergunt praeclara facta, tuis maioribus, teq; ipso digna et quanquam tibi maxime propositum est militare decus, unde primum tuae genti nobilitas fJuxit magni tamen facis earum doctrinarum studia, quae si absint ab hominum uita, simul absit omni humanitaS, neque satis diu, quae merces uirtutis est, recte factorum memoria conseruetur . faues ingeniis, ut audi, nihil deesse litteratis hominibus, nullum

commodum, nullum ornamentum,

pateris cupis uirorum illustrium res gestas a ternis mandari monimentis litterarum . et uidi iam de Laurentii Medices uita libros tres, a Michaele Bruto luculenter conscriptos qui cum superioribus diebus Venetias uenisset, mira quaedam de animi, ingenii, consilii tui praestantia, de 'stu dio erga nobiles disciplinas. praeterea de humanitate, ac morum elegantia id o b eji

nolita

25쪽

gantia praedicabat, quae cum in te ipsis bona sint, longe pluris intelligentium iudicio, quam ea, quae petuntur extrinsecus, aes fimantur . nam argenti, atque auri magnam uim possidere, imperare populis, oppida tenere munitissima, clarum esse a maioribus, Omnes pene Italiae Principes, summos etiam Reges necessitudine attingere magna quidem haec sunt, nec tibi communia cum multis, eius modi tamen , ut inter fortunae munera referantur; quae scis etiam ad tui dissimillimos peruenires uitam au tem sic instituere, ut omnia consilia, omnes actiones ratio moderetur uirtutem in se ipso expetere, in aliis diligere ac ornare; uelle inter homines eminere beneficentia potius, quam potestate haec quia partim sequeris, partim adeptus iam e S, iccirco te uere diuitem, qui aeterna bona tibi co- pareS, uere nobilem , qui nobilitatem a te ipso hauriaS, existimamus. Atque etiam illa ipsis,quae dixi a fortuna pendere, quia cum uirtute coniungi Sa

26쪽

iungis , firmiora fiunt quandoquidem neque tuas urbes, tuamq; ditionem moenia potius, Maggeres, flumina, quam populorum beneuolentia tuebitur; neque facilius ulla re, quam recte factis, beneuolentia comparatur quae sit autem eorum, qui

prope adsunt, qui te quotidie intuentur, ad te diligendii propensio nos, qui longinqui sumus, ex nostro in te singulari studio facile iudicamus nam equidem, iam aliquot abhinc annis, ea, quae de te adolescentulo, rerum laudabilium infinita cupiditas, magnarum indoles uirtutum, ferebatur, in tui amorem atque obseruantiam coepit allicere postea, tuis laudibus cum aetate auctis, incensus ita sum, ut statuerim , tibi quidem primum deinde etiam aliis, aut meum in te celebrando ingenium, aut certe uoluntatem aliquando osten dere. Quare cum haec iam increbuerit consuetudo , ut de quibus optime sentimus, iis dicata esse, Meorum nomine insigniri nostra scripta

27쪽

cupiamus : mittendum putaui ad te, dum aliquid interim fortasse praestantius adornatur , uolumen epistola rum, iraefationum mearum . quaSego nequaquam edere animum in duxissem, nisi me Academiae Venetae suadentis , atque etiam petentiS, mouisset auctoritas . quibus enim omnia debere mihi uideor uocatu Sin societatem exercendae uirtuti S, an ii factus honoris particeps, quantuSab excellenti multorum doctrina, a

summis ingeniis, quotidiana industria potest emanare iis cur aliquid a me negari aequum putem 'cur non obsequar amplissimis uiris, non credam sapientissimis, non gratificer amicissimis Tu uero nomini liber inscriptus ut exiret, fecerunt illa superiora quae ne te offendant. quandoquidem sunt a me, non ut gratiam tuam fidia laudatione colligerem, sed ut omnibus mei erga te studii causesam uerissimam exponerem, commemorata cupio impetrare a modestia tua, debeo scilicet cum etiam in

29쪽

nite

EPISTOLARUM

PAVLI MANVTII

LIBER PRIMUS.

CARDINALI CREATO, Romam.

uirtus est ipsa perse amabilis; quia

bilitati honor et obseruantia debetur amaui te iam indeci tua pueritia sudio uirtutis incentium; ct colui clarissimo genere ortum, Pauli III. Pontificis nepotem. iam tume quidem uidi praedixiq; multis quifuturus esses O nunc, opinionem auguriumq; de te meum exitu comprobante, utrique nostrum gratulor, tibi, cui tribuuntur ea, quae sempcrillustria fuerunt, nunc eo magis, quod Paulo Io I. Pontifice tribuuntur mihi, qui de tua futura dignitate, si eius indole, moribus, ingenio tuo, adolescens uere coniecerim Car dinalis es optabile, o honorificum sed est in isto bono repondus, O labor cadunt in eam, quam nunc susines, personam uirtutes omnes, atque ita cadunt, ut sit absimi, is, qui honor est, honor es le desinat, uel sit etiam sium ma deformitas. Cui autem , O cogitationes iliae sunt praeclarae illae, I ainuti, se dignae, a ter itaq;

30쪽

naq; cum gloria coniunctae pietatem praecipue colere excubare animo pro Lilute , ac dignitate Ecclesiae bene centiam sine spe praemiorum exercerdimhil omnino facere, nihil cogitare, in quo latim decus non eluceat nam,

tibi paulo uidetur ob curius, b si sconstat

turpitudinem inesse quae profecto tibi in mentem uenire, atque ob oculos assidue uersari, cum in aui uisummam gloriam Intueris, necesse est et omnino datum hoc uestro generi diuinitus uidetur, uobis ii centibus heroum numerus ut augeatur, O quasi maius lumen de

sublimi quadamsecula errantibus honestis discipitius uiam , hospitium ostendat ergo alter alteri exemplo estis ad bene agendum u0biscum mulis oriuntur uirtutes, ct cum aetate crescunt; donec uitae munere perfunctos educant ex hac rerum humanarum teterrima caligine, ii illa sempiterna luce collocatos cum illo bonis omnibus circumstuente Hestium anim0rum coetu conrungant. Aut igitur

mihi nullus tui cobortandi relictus et locus, aut hic tantum, ut uelis es le tui quamsimillimus; quodq; A0generi tuo nomini, tibimetini, tuisq; debes in litutis, id cumulate persoluendum existimcs. Vnum exoptandum, ut qui tibi illam mentem cum ista auctoritate deadit , dedit autem omnium auctor laudanda

SEARCH

MENU NAVIGATION