Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

rum rerum, O creator Deus idem uelit, triusque rei stu tum esse maxime diuturnum, aequare tu uitae spatium cum iis bonis,quae in te summa contulit profecto, tales gube atores , tam peritos , tam uigilantes, Christiana religiosi nunquam non haberet nunquam illa exorirentur dissidentium opinionum horribiles procella quae iactare multis abhinc annis Tetri nauem coeperunt , neque dum consistere patiuntur quo quidem mihi libet ominari de te idem plane, quod cupio futurum, ut optimis artibus , quam diu uixeris , prae idiosis , ornamento uiuas autem, quὰmdiu uel temperantia duce, uel naturae lege licet. Vale. Veneths.

ALFONS CARA FAE,

CARDINALI CREATO, Romam.

N T spe, quae minus expectantur u tiora nihil tamen icto, quo te auctum nuper accepimus, honore neque magis expectra tum apud eos, qui tua studia, tuos ad uirtutem praeclaros impetus nouerant, neque iucundius, aut latitiae maioris unquam fuit nemo enim dubitat, quin eam ornaturus aliquandi is, quia ipse nunc ornatus es, dignitatem, eximia tua glo a ja

32쪽

ria bono publico coniuncta quo te hortari res ipsa non patitur . nam si attendes diligenter, considerare cum animo tuo , adhibita in consilium ratione, uolueris, primum illud, quis te Cardinalem creauit; deinde, quae Cardinalis partes, quamgraues, O laboriose, quam eaedem honorificie, ac splendidae simi polire mo, quibus temporibus haec tibi si imposita persona, quam alienisci uirtute, quam turpi omnibus in locis omnium pene scelerum labe foedatis. proferito ipse te, nullo cuiusquam hortatu, ite ipsi de tua laude monitus, excitabis ad excellentem omnium artium honestarum cupiditatem quaeq; his artibus aduersantur, abi cies, atque contemnes, nequeIolum

eo uiro, quem in posterum p stare debes, qua

lemq; te fore omnes auguramur, uerum india

gna prorsus homine iudicabis. Vixistisemper antea laudabiliter fuit in puero pudor es in

adolescente probitas, est perferita pene ratio , expetendarum uitandarumq; rerum scientia desiderari uidebatur, in qua te ostenderes, occasio delata diuinitus es omnium maxima, seingulari consiliosummi 'dii cis Pauli mi. qui cum it patruus parentis tui cum te ab imeunte aetate non mediocriter dilexerit; cum ovines uos incredibili quadam comple Ii caritate consueuerit tamen in te honestando alia quaedam

33쪽

dam secutus es dedit honorem non propinquitati, aut familiae, sed tibi ipse, qui familiae nomen Iudes illustrare, O, quo modo principia

se dant, udium comprobabit euentus. En habes fonse campum, in quo tua uirtus, parta uigiliis, bene agendi consuetudine confirmata, excurrat haec est illa, ad quam te exercebas, quὸ tuae spectabant curae, tuo ingenio, tuis optimis cogitationibus, acflviij digni J-ma prouincia ostende, quae tuae sit non modo uoluntatis, verum etiam indus riae praestantia . prome ex animo tuo illip clari,qisae , ut antiqlium gentis tuos decus, ac domesticam praesentem uirtutem referres, pueritia collegisti non est, mihi crede, labor es, qui benesentiat, benefacere quod enim positum est in nobis ipsis, non aliunde pendet, non extrinsecus assumitur in eo, quid obstat quominus uoluntatem res ipsa consequatur 'Iam, ipsa uirtus inuitat, ipsa allicit, atque a citfui sudiosos omni uoluptate, omnibusq; praemi s. nec dubito, quin excellens animi tui vis omnes di cultates, omnia superet humana. Quare gratulor equidem tibi tua cauga, de isto, quo te extulit Pauli Pontificis diuina sapientia, honoris altissimo gradu sed me mouet aliquanto magis publica res quam tu, traditam tibi simul cum ista dignitate, atque commendati,

34쪽

ΡAVLI MANU ΤΙ Ι

βρ , ac nunc quidem maxime, talium uirorum ope indigentem, tueberis in omni tua vita; praesidiumq; erit in testum aduersus inimsitiam impietatemq; firmismum quae tibi magna uidentur, atque gloriosa debes animum sic instituere, ac moderari, nihil ut ad teipsum referas, nihil ipse tibi arroges, aut ite ipso expedies manasseta Deo cun ta puta; qu perennis aeternusq; bon0rum omnium est f0nS. nos enim, ut nos, nihil sumus aliquid autem, atque adeo plurimum , ut a Deo, per Deum, esse possumus. Vale.

STEPHAN SAVLIO,

Decentianum.

nitatis, . amoris in me tui argumentum,

quod, cuministis locis nunc sis, ubi multam dieipartem cum singulari uiro, Cardinali Polo grauissimis sancitissimisq; sermonibus traducas non modo tamen de me cogites, quo eo Mn0 0ntentus Is poteram, uerum etiam id ipsum ibi declarandum litteris existimes . at quibus litteris sicriptis mehercules, quod ad uerba attinet, elegantissime; quod adsententias, prudentissime ut ijs legendis non magis

amarem amorem tuum, qui te ad scribendum impule-

35쪽

impulerat , qui in loquentiam fusticerem; qua esse crat, ut illa pii, quae scriberes, cum ornatiora clserit, amabiliora quoque uiderentur . Quare cum tibi ago gratjas, ut debeo, immortales qu)dita animatus in messes tum uero etiam atqueitiam te rogo, in quo me ambitio quaedam mouet, ut id , quod facis, perpetuo facias quanti enim putas ad meam laudem interesse , cum hoc percrebescit, Me a Ste

phano Saulio diligi cuius est familia perillu- si is qui suae ipse familiae clarum lumen est:

quem practatatu illi uiri, eius consuetudine , est conuictu magnopere delectati, coluerunt, Bonamicus, Iulius Camillus, Longobus. Haec ego, Sauli, cum aliquot abhinc annis cogitarem; semper quidem, ut ite diligerer, opta

ui ut uero etiam laudarer, optare fortasse potui sterare cum ipse me nossem, certe non debui. at tu in hac parte mecum sane perliberaliter egisi scri icti, in hac Romanae linguae facultate, non mihi neminem primare, sed id, quod ego cum legerem erubui, neminem esse, cui non ipse antecellam equidem, si, quod res est, aperiam fateor 2 prima pueritia ita me in litteris esse uersatum, ut unam maximes ectarem eloquentiam, unam colerem, unam admirarer atque hoc me studio alis mea pon, te flagrantem , acria inflammabant ij, qui B tum

36쪽

tum homines uiuebant, Bembus Sadoletus, Bonamicus; quorum nomina per orbem terrairum celebrarisiermonibus, Osiriptis intelligebam Polus hic noster, qui nunc in omni de , omniq; uirtute tantus es, suis me siriptis capiebat, atque assiciebat maxime ego tum,

ut erat aetas mea, praeter uerborum, O nonnullarum sententiarum ornamenta nihil agnoscebam pure, O eleganter scribere, putabam esse id, quod unum si assequerer, occl&rem sed i 'ambertus meus, qui ex Gat aris Contarent, pisantissimi uiri, consuetudine prudentiam hauserat, clara quaedam notabat in Polo; me ; paulo aetate inferiorem, ex uulgata uenalium magistrorum disciplina rudem, atque impositum, erudiebat, O conformabat exemplo tum quidem, quantum proficerem, non me poenitebat, ex js, quae ieceram fundamentis ahquid eiusmodi, quale ego uellem, excitari aliquando posse uidebatur. sed in rebus humanis quis est, cui nihil unquam secus accidati cum in eloquentiae sudio multus essem, nec satis ualetudim parcerem,

incidi in morbum' qui cum esset perse grauis

tum eofactus est periculosior, quΘd, usu mihi librorum a medicis interdicto, magnas ne est animi mei assectio atque aegritudo consecuta post biennium denique ualetudine recuperata,

37쪽

cum praeteriti temporis iacturam sarcire dii gentia uellem, pr4lina studia redeuntem exceperunt domesicae controuersiae quas neque sedare immo negocio, neque negligere sine graui mearu infortunarum exitio liceret. his quoque me docuitatibus aliquando is, cui omnia debeo, eripuit Deus lucem iam, quasi diu perten bras errassem, uidebar asticere: quanquam, multorum annorum amisso fructu, erat sane cur ingemiscerem, uitamq; mihi haud satis iucundam putarem tamen ociis e recreatus facile impetrabam a me ipso, ut

ex animo meo superiorum molentarum atque incommodorum memoriam obliuione delerem. lugebat item, ut antea, prisina illa cura nec erat quidquam in meis consilis antiquius, quam ut abditas atque implicatas in mente cogitationes non modo aperire, atque explicare uerbIs, uerlιm etiam exornare, quoq; pigmentii coloribus illus rare possem res erat nec exigui temporis, O maximi laboris tempus non, quantum rei magnitudo ferret suppetebat cum ex uetere patris instituto tu hoc imprimendorum librorum munere, O restituendae antiquitatis cura dis inerer laborem autem, uel si abundarem tempore, per 'ecta ualetudinis meae ratio recusabat utrunque tamen cum uoluntas vinceret; quotidieq; aliquot

horas

38쪽

horas occupationibus ereptas , stylo darem: ecce me nescio suis, homo certestis fortuna felix, praemi s commotum, blanditis λω-ptum, atque irret flum, Romam abduxit ubi cum aliquot menses non in iis , quae semper amaueram, litterarum studi s , sed inani o ciorum genere consumpsissem; ct is, siue m se:

cuius eram, montes aureos pollicitus a minima pisaret collegi ipse me; neque solum sudiorum meorum, quae intermiseram potius, qudin dimiseram, uerum etiam etfamiliaris;

cui nisi consulerem, ipsa quoque iacere studia necesse erat; habendam mihi esse rationem duxi quo consilio in patriam reuersius, rettuli me omnino ad ueteres meas tum legendi, tumscribendi exercitationes sed tum in domestica reconnituenda, tum in emendandis antiquorum libris distridIus, postea uero etiam erudienda duodecim nobilium adolescentium Academia per triennium occupatus, quantulam habuerim excolent facultatem eloquentiae, quantumq; in tantis temporum angustus per eam, quam ingressus eram, latine scribendi uiam procedere potuerim facile, ut opinor, es exissimare nosti tu, Sauli, cuius acies lassenuetiam ea, quae occultissima sint, assequitur primum, cuius prudentiae sit, quale illud est, quod in imitatione sit optimum, judicare;

deinde s

39쪽

deinde cuius industriae, quod optimum iudicauimus, id re ipsa consequi quod utrunque cum sit dis cillimum; id quod , ut vides, aetate n0sra optimorumscriptorum penuria declarat; cum tamen qui hoc in genere elaborent, pla-rimi sint satis equidem mirari non possum, cur tu me in epistola tua summum feceris in eloquentia, dederisq; id, quod ego sit accipiam,nnei an dissimillimus, hoc est impudens plane 1 m. nam, ut cetera, quae dixi esse ad studium huiusce laudis necessaria, mihi non defuerint; quae utinam mediocria fuissent: temporis quidem, ut paulo ante a popul multo minus habui,qud in re magnitudo postulabat. fatum in hoc singulare meum est, ut ocio nunquam abudem abundem autem in utinam non semper indigerem maxime nunc ad occupatione etiam

acccssitsolicitudo qua mihi ex immaturo Cardinalis Masei, diu Du hominis, interitu exortam utinam aliquando dies extinguat: ratio quidem hoc nondum potuit ille mea studia fouebat unus: ille mihi oci em dederat et secisset quis enim ad benignitate propensim ri ille me, ubi opus esset auctoritate ornabat, conisilio monebat, resii letabat quid plura in illo

mihi erant omnia . cu illo mihi omnia perierunt quare non tam mihi cogitandum est, ut

opus uniuersum de Romanis antiquitatibus, quod

40쪽

quod tu dilaudas, illo au tore institutum, o ssim absoluere, quam ut partem aliquam, iam confecitam , liceat perpolire quod ipsum si mihi nunc per meas occupationes liceret,irritamen, qui me uexat, dolor certe non concederet ac mehercule haec ipsa, quae tu nunc legis, irrigaui lac mi , cum scriberem nec putaui fore cum tot curis distinerer, ut possem scribe. re sed magna uis amoris est, magna obse nantia erga te meae ea fecit, ut hoc vicium rebus omnibus anteferrem. Adventus tui iam aliquam nobis expeditationem amico rum sierm commouerat eam tu quὸd litteris confirmes, ualde utor cupio enim tuam tum humanitatem, tum prudentiam, quarum altera tibi ab hominibus amorem, altera etiam honorem conciliat, in consuetudineo sermonibus regustare me autem quὀd huius consiliis

praecipua tibi ais esse caussam, facile patior mihi hoc ite, uiro gratissimo, persuaderi amoq; mirabiliter animum,atque amorem istum tuum : cui respondere ociis, etsi difficile est; perpetuo tamen nudi ingulari quodam obseruantiae genere , ut stero , tibi satisfaciam. Vale. Eidem si

SEARCH

MENU NAVIGATION