장음표시 사용
41쪽
Decentiano Genuam redeunti. so multarum rerum curis atque oneribus ita premor, optime Sauli ut res irare uix possim tamen, ut litteris tuis, amantissimescri
ptis, aliquid resiponderem, abieci omnia, offcium, quod tibi Eme debetur habui anti
quissimum. Video te miro quodam ueteris eloquentiae amore , ac sudio teneri yignificant hoc fludia tua declarant scripta sermones uobique non obscure tectantur. a turem pulcherrimam diligis cuius me quoqueforma ce
pit adole cente O de uoluntate illa, uel cupiditate potius, tantum abest,ut dies aliquid de
traxerit, ut cum aetate mul amor creuerit.
quare , cum tibi ego tam multis in rebus concedam; patere, obbecro te, in hac me una rivalem esse tuum nec tibi uel tantissu omnino uelle concedere sentimus enim idem, quod tu,
nihil esse 'eciosius eloquentia, nihil praestani
tius quam, ut ipse nosti, amarunt aetate nostra, atque appetiere quamplurimi; potiri autem, ut mihi quidem uidetur, tacitenus nemo potuit quis enim latinae orationis laudem non magnopere diligendam dixi, quis porro ratiovem, O quasi uiam, qua peruenire ad eam liceata
42쪽
liceat , nobis indicauit 'nam , qvi se ita exercent, ut ex ueterum scriptis et membra, O imtegrum quandoque comprehensionis corpus sua in scripta transferant; non equidem eos
reprehendo sequidem perse Ii similitudinem quanda insequuntur sed , quia perfectum p
pum non attingunt, in magna laude non p9siuerim Obsecro te, Sauli, qui iudicio excellis,
quid tibi de C sopbor Logolio uidetur'equidem, si quando, quid descriptis illius existime,
interrogor, ita oleo restondere, exilem esse in sententiis, non luculentum in uerbis i ut tamede eo, si uitae contigisset usura inturnior, benecensiam sperandum fuisse sed , ut inces, mea quidemsententia, nullus est quid enim asser exquisitum, quid singulare, non urebarum, non ex quotidiana consuetudine, usu hsumptum ' catscribit interdum O de rebus familiaribus, O ad familiares Quid tum ἐquasi non uel in obscuro argumento possit ingem lumen elucere . Nam quod in eo uerborum circuitus spe a Cicerone totus es si consulto fecit, quι inde laudem speraret rudi
cium requiro etenim, aliena quaesunt, ad nos translata sulte iactamus ut neminem laudare solemus, quia pulcher, quod accipitur dnatura; at quia temperatus, quia iustus; quae posita siunt in vobis ipsis sim, quodpotius exiη simus
43쪽
simo, inopsta latina lingua explicare animi sensa aliter non potuit necessitatem excuso: nec tamen, quod aciebat, diutius eum puto facturum Disse quicnim in illo ocio Talaunno nihil ageret aliud, qu inruisetum loquentiae copus , qtM philosophiam ornant , tum ea rum artium infrumento , ne quibus muta silet eloquentia, locupletaret utriusquesudio facultatis consecutus esset, ut , suis quasi opibus abundans, de alti no quotidie parcius symmeret. cuius autem generis ea, rea moriens
reliquit scripta sunt; abesse eum iudico ab eas ecie, quae est in scribendo optima, longissia
me qua de re cum aliquot abhinc annis in conuentu amicorum sermo esset ortus, memini dissentires me amicum hominem, O eruditum': qui Ciceronis in libris diu, multumq; uolutatus, tamen Longobumsul icit aurea uidelicet cum assidue tractet, aerea non internoscit itaαque paucis post illum siermonem diebus interiettis, cum episeolam ad me misisset, in qua ita scripsit, nihil bi tam accidisse mirandu,qudmquoid me audisset, cum dicerem, mihi Longotiana scripta non admodum probari nihil rescripsi , quὀd homini quinquagenario insertam opinionem non sperauimeposse euellere. O sunt omnino quaedam res, quas bisensu et iudicio ipsi non percipimus, atque assequimur, nulla
44쪽
nullasatis oratio probabit; ut cum fis axagora , nivem atram iudicante, frustra de albedi ne dii utares. Improbas igitur, inquies , ab antiquitate scribentes mutuemuri Ego uero,
se apte fat etiam summe probo sed hoc ipsum apte quam difficilest ex eo licet cogitare quod latinam linguam continet uniuersam uniuersa enim sub imitationem cadit mitandi autem ratio quia multiplex est, admodum recondita: primum, de ea praecipere singillatim, infinitae do trinae est; deinde, quae praecipiantur, cognoscere, perfecte acqui, non mediocris ingeni . cumq; id, quod enitet
in oratione, aut in re uideatur esse, aut in uerbis ego olim rem gnificatam simul cum uer bis significantibus sumebam eaq; meis siriptis cum instruissem , tum optimum illud, quod quaeritur imitando, plane arbitrabar me esse consecutum . postea coepit mihi meum consilium dii licere cogitaui, quoniam id esset memoriae magis, quam ingenii; quod ego escerem p sare multos posse quod autem multi possent, egregium non esse. Tum in rationem haud paulo dissciliorem, quam cum pauci simis mihi esse communem intelligebam.
exquisitas sententias, de Cicerone exceptas aut de Terentio, tacitus in animo uersabam.
eas ornabam uerbis quam poteram edissimis;
45쪽
ut, quasi situ orationis mutato, cum eaedem essent aliae tamen uiderentur. Erat non diyimilis in uerborum figuris comentatio siquas notaueram illustriores, ad alias sententias ita traducebam, ut interdum eandem locutionem in res prope imiumerabiles accommodans, quasi ex una cera plures imagines, nec tamen e iusdem generis effingerem. in hac exercitatione quantum esset utinam aut mature cognouis
fem, aut sero cogiuitum, avideq; arreptum uis occupationum non extorsisset. equidem, i qui me neget inscribendo quidquam spe, non pugnabo: sed, sit qui um, ab hac una esse contendam Tibi gratulor Sauli, qui ius, quod sentis esse praeclaru et quod uis, nihil impedit quominus praestare possis . ocii enim tantum habes, quantum s7li exercitatio postulat. abundas ut animi fortunae bonis in quibus inis Zenonis pace dixerimo non minima ad
virtutem uis est ingenio uero ita lores, ut tua maxime consuetudinem propterea expetierint i , qui ipsi ingeniigloria praeter ceteros eycellere putabantur atque utinam ea, quae litteris mandacti de homine Christian , aliquando emittas ut opinionem ac sermones de te meos res ipsa confirmet quod breui futurum faciles ero recipu enim te nunc in uillulas tuas, hoc es in summum ocium tibi cum nullam ti
46쪽
bi horamd studi suacuam abire patiaris; sicotinod multis antea cognoueram in postea Coccius noster confirmauit expolitionem intra paucos mense expediamus operum tuorum qua de re ut in ei dum me Bruti nostri litteris certiorem eri uelis , etiam atque etiam te rogo. Ponti cis Legatus, Ludovisus Boccatellius, homo antiqua probitatis, humanitate, ac doctrina praestans , post obitum Cardinalis Masset ita me complexus es,ut omnem in meis commodis atque ornamentis curam ct cogitati,nem. xisse uideatur cui non tam a me
gratiae sunt habendae, quod agit ipsi qua nium potest, ac plus ctiam, quam pote' quSm,
quὸd alios etiam, magnos O principes ros, ad me augendum, atque honestandum suo exemplo atque auctoritate uehementer excitat . quicum multi int, tua tamen inter omnes elucet liberalitas sui, re uix audita, amua re in me tuo, studio erga litteras Incitatus tantum tua sponte ad hanc prouinciam conferre uelle pollicitus es, quantum ex animo meo nulla unquam delebit oblivio. Vale, tuamq; ualetudinem cum tua, tum nostra etiam, quia tependemus, caussa diligenter cura. Eidem a
47쪽
Qui mihisolatium attulit epistola tua:
iucunditatem, dicere non possum quam tempora eripiunt sis, ut me tristitie pene totum tradiderim. primum,obi se audio stat rem duri meum Bononiae, cum ualeret optime, repentino morbo oppressum statrem cum dico, me alterum iure naturae dico uerum addo illud. obierit, si uera narrantur frater is, qui bo- si nitate praestabat, valebat ingenio, excellebat Cla industria, factus ad omnia maxime omitium furi uidebatur itaque obruor do*re nec Diosa emergam, ni ii aut illi melius esse, cognouero, aut, si natu satisfecit, opem tulerit ipsa dies quae ualet ad omnia plurimum, animi ue o morbis plus etiam interdum, redin ratio, medetur Ad hanc aegritudinem accedunt do reta mestica, eaq; propria uxor, cuius praeci-im pue studio res mea familiaris, ac domus tota nititur, quae me multis molestus, multarums;
rerum iurarum onere leuabat, quae meam
ualetudinem praestent emper ossicio tuebatur, ipsa nunc iacet, periculi non expers, affectis
48쪽
manus artis esse non puto remedia siunt ab uno illi, qui malis cunctis medetur, caelesti med c expetenda is mihi optimam, uispero, Isaaletudinem aliquando restituet si hoc minus, muniet me saltem ea uirtute, qua res aduerse facile perferuntur ita salus ex morbo nascetur , non haec, qua corpus uiget, quam ego hactenus omni remediorum genere frustra quae .ui, quae cum ipso corpore paucorum annorum statio terminabitur, sed illa multo praestantior, qua nosrae mentes, cum sies ab hac temrestri labeseiunxerint, O cum purissimo illo caelestium animorum coetu consociauerint perpetuofruentur interim, tot In me coxcurrentibus malis, aegre impetum sustineo, planeq; , quoniam homo fum, debilito aduersis. Hic tu me uocas adscribendum; et hortaris,ut ea tradam litteris, quae assiduo latinae linguae usu, diuturna tibi uideor exercitastione consecumtus uis mescilicet, optime Sauli, eam viam, quae ad eloquentiam ducit, aperire stillam opus, ac dissicile, multi ocis, tranquillae mentis, non nostrae fortunae, cuius tibi imaginem ostendi, neque nostrorum neruorum, quos tu putas esse satu firmos ego, quEm sint imbecilti, e perior spe, acsentio. erunt p clari conatus, etiamsi n0n succedat. Si ita est, hac
laude nemo excluditur . potes aggredi, qui
49쪽
vult uelle autem quis non debet 'si quidem gregia cupientem aliqua uel ex hoc ipso gloria consequetur. H, si quenquam, Sauli docti si- me , te , inquam, ipsum decet maxime omniuid suscipere , quod mihi imponis . quae enim sunt ad hoc munus necessaria, quorum ali salia desunt, ea in te uno abundant omnia, ingenium, usus diuturnus, o Irina, iudicium. quid opes, fortuna nunquid huc pertinenti illa uero, mea sententia, uel minime. cursum enim ingeniorum retardat, vires debilitat acfrangit inopia . an tu putas Aristotelem, O Platonem, illa Graeciae lumina, an Ciceronem nostrum, an Plinium tam multa potuisse litteris mandare, nisi summum i lis ocium rerum omnium affluentia peperiisse, domi alebant seruos eruditos contubernales habebant, exim hipramus accersitos ex ultimis terris, rhetores hictoricos praestantis ingenii, ingularis doctrinae philosophos. cum his se quotidie exercebant, commentabantur , dis utabant horum omnium opera, quatenus liberet, utebantur a tegosumptum unius pueri, minima mercede conducti, quo in scribendo utor , aegre fustineo . Et in his angi ijs, in hac mea tam tenui ualetudine, tam aduersa fortuna, quia rudes homines, ueteris eloquentiae cupidos mej scriptis non erudio, nec
50쪽
nec in rectam latine scribendi uiam induco, appellas me, quasi malum debitorem, atque etiam accusas, uerbis tu quidcm humanissimis,
alieno, ut uideris, nomine, re tamen ipsa Iraui er, , ut ego interpretor , tuo iudicio:
quod uereor in primis, facioq; sicuti debeo, plurimi ueruntamen uidere te puto, quam facultatem res desideret quid autem praestari a me posit, nemo omnium, quiuiuunt, me ipso melius intelligit quare noli mihi langu rem, aut desidiam objcere quae abesseprocul a me, qui anteactae meae uitae cursum inlliciet, atque examinabit,facile cognos et satis habeas si nemo istam culpam in te conferat qui cum ingenio praestes aetatem omnem in latina lingua contriueris, quosactum est, ut eam perfecte calleas: id quod tuorum siriptorum subtilitas, o elegantia declarat cum ualetudinem non desideres; ocio pene diffluas addo etiam illud, cum optime tibi cum fortuna conueniat: quae tibi desiuis bonis tantum elargita est, ut erogare quantamuis pecuniam in homines do tos, eorumq,studia nullo tuo incomm δε possis: haec cum ita sint omnia, eaq; , ut ego arbitror, siumma, non minima quidem certe; abstines tamen ab hoc munere, O hortaris alios, nulla tibi re, pinerquam uoluntate, Iudio, conferendos quis non miretur