장음표시 사용
301쪽
1 tu rationem tui indicandi per commodam inisi ego enim, non cuiates homines sint,quibusve terris ac regionibus profecti,sed quibus moribus quo ingenio qua dos trina praediti, oleo quaerere O , ut olim Annibal, qui ho- em feriret, Carthaginiensem tibi fore dic bati ic ego totum in una uirtute consituo. Epistola tua ita loquitur, ut nullam in te patiatur aut humanitatis, aut doctrinae partem
de derari itaque ne te posthac Sarmatam potius, quam 'manum, dixeris tametsi Sammatia iam ita feritatem si qua olim fuit, O quaecunque fuit, abiecit, ut ex transalpinis nationibus nulla neque ad litteras, neque ad benignitatem, mutuaq; ossicia dicatur 4be propensior Italia uero, in qua uigebant olim artes bonae, in qua summis ornata praemi s eloquentia primas aliquando partes obtinuit, ita ueterem illam quoi formam uidetur amisiisse, uix iam ut agnoscatur simulacrum duntaxat aliquod in libris rei: Ium est; cuius excellentem pulchritudinem animo intuentes admiramur, O studemus imitari praesentem effigiem oculis ru- ra quaerimus. Tu autem, doctissme Patrici,
302쪽
s qui nunc antiqua Italia digni reperiuntur, qui quim pauci sint , quaq; id accidat culpa, non dubito quin intelligas, his te ut adiungeres praefantiumq; uirorum numerum augeres, plane mihi, cum tua scripta lego, ct cum eo , qui tecum uiuunt , de te l0quentes audio, uideris esse consecutus quo nomine tibigratulor plurimum, O patriae tuae, inquam referes gloriam, omnibus thesauris, omnibusq; mmum Regum triumphis pincrendam. Ego autem, cuius amisittam in tuis litteris blanda quadam mearum laudum commemoratione uideris aucupari, cum tua meriti, quae ego benti esse maxima, modes te nimis di simulas,
extenuas, mea uero nimis liberaliter amplificas, atque extollis, ut si te tam nostri amantem redamem, nisi multis ornatum uirtutibus omni studio colam, qui melit inhumaritori quis iudici magis aut etiam rationis expers in equidem, quid de te bentiam, quantiq; apud me is, osciis conabor ostendere sin, ut mea tenuitas 6t, hoc ritilare non potero tu tamen, ut stero, de mea uoluntate tibi persuadebis id, quod cupere uideris, te mihi esse, ac semperfore carsissimum in quo profecto, nisi ego meam in a micitiis diligent sine tuendis consuetudinem dediscam , tua te nunquam fallet opinio Vale. Eidem,
303쪽
O RAECLARAM Θεσιν, nec uero tu
una humilem, aut obscuram orationem Hilerectam piis affectibus, mirificeq; sententiis, ac uerbis illustratam. ιnc demum te, Patrici, vere eum, qui diceris, agnosico, hoc est a plebe seiunctum, quae libenter oculos ad terrena de mittit, nihil altum, nihil homine dignum suspicit nam certe reliqua studia nituntur opinione potius, quam re, speciem quandam inanem solidi nihil habent: haec uero, quae te uideo a cte 49 complexum, nec, puto unquam dimittes, aeternam non modo famam, sed salutem quoque pariunt. fgnosco in tuis institutis praeclaram consuetudinem, egregiaq; studia, illinquam satis laudati, Cracouiensis Episcopi, Andreae Zebridouj: cuius ex perpetuo multorum annorum conui tu, quotidianis sermonibus, consiliis, probitate, doctrina, quasi diuinis legibus formasti animum tuum, at refocitasti ad excellentem rerum aeternarum cupiditatem; ut faciis conflet, cum tua te ad uerum decus natura duceret, doctissimi tamen ac anctissimi uiri exemplo uehementer,sse incitatu. Equidem, ut tibi uehementer gratulor, mus omnis in amore Dei defixa cogitatio sit ita,
304쪽
cum in eos intueor, qui falsa rerum imagine decepti, toto e tore contendunt ad ea comparanda, quae saepe molesta possidentibus interdum etiam perniciosa sunt misereor, ingemisco q: Od utinam tu lustriam aliquando meam . , si quod in me es , ingenium simili in
argumento liceat exercere nam nunc quidem
uoluntas, optima spe Ians, O in quam debet partem propen a , multis tamen imp dita Gbus languet .sed speremus sic enim nihil difficile, si consenserit Deus; ut nihilfacile, si abnuerit is porro, cum abesse putatur longius, destituisse nos in mediis calamitatibus, tum ad- estproximus inscientibus, ct ereptos ex miserrimo statu collocat in folio regum. Haec ego β-pe mecum solati caul a , quo saepe indigeo: capio uoluptatem, quὀd epistola quasi allocutio tulit, ut eadem tecum Remitto oratione. lege amicis tuis , quam potes multis communica ut recte sentientes confirmentur sit qui autem ab opti/na caussa desciuerunt, adfanitatem tradi cautur. Vale, O Andream Dudilium, contubernalem tuum, curus ingenium, O . Itrinam quotidie pluris facio, inconomine saluere iubeas. Gilberto
305쪽
A ui ueritatem, Di illa ne ipsum si se ctare ante omnia f0leo, mihi autem libenter quidem, quatenus tamen liceat , indulgere. itaque nec accipere debeo. quas in me laudes cotulisti, nec, ut ingenue confitear, reΗcere plane posum nam bouis uiris, artiumq; liberalitam cientia claris, equidem placere uelim, cum eo tamen, ut nolim quenquam nimis essem mea laude liberalem tu autem iii tuis liti ris ea mihi tribuis, quae non modo si agnoscam,
sed propemodum si optem, modeste parum agere mihi uidear. At Muretus ita sentit. Vtinam quidem sed ossicium potius, qudin se
tentiam, esse puto quis enim me minus ignorati qui, quam diu Venetris fuit, uel mecum habitauerit, uel mea consuetudine frequenter admodum sit usus nec is est, quem iudicium fallat, presertim in litteris, quas tractat agidue, nouit egregie uerum ei facile persuadet humanitas, ut iudicium amicitia largiatur hed tu te Mureti oratio, tam bonorificam de me opinionem ut susciperes, adduait; hue mihi hoc abs te, ut tu scribis, mea Iudii, ut ego sientio, tua bonitas impetrata persuade tibi, non Xι-T G μου m
306쪽
guum me statuere orna motum in amicitia tua cum o nemo sileas illas uirtutes quarumfama beneuolentiam conciliat, nomenq; nos ru, ab interitu uindicatum, cum aeternitate coniungit Oprincipum uirorum, doci uaq; ρ flantium floreas amicitias quodq; me non leuiter mouet, in Loterodami eruditissimi hominis, ac de litteris optime meriti, contubernio per aliquot annos uixeris ac uellem mihi parem uoluntati suppetere facultatem frusitum ferres baud mediocrem seudi in me tui obsiem
uantiae uero in te meae, quam tua uirtus peperit satis esset illuseris, ac minime dubii In bcatio quod ipsium tamen, ut ut est, fortasse consequar nam sudio nitar, ad perficiendi spem plurimum quidem uelle optima, solet ferre . . Vale.
negare audeo tibi, homini eruditissimo, cuius ego plurimi semper amicitiam feci; neque,si pollicear, praestare possim id,quod dis petis premor enim domesticis oneribus, O 'pographiae cura, sic mehercule, uix ut sustineam uacuae tantum ab opere mihi relinquuntur
307쪽
quuntur horae uestrertinae sed eo tempore, tum defatigatus laboribus ac stactus, quietem quaero necessariam; tum uero succedit oculorum dolor, isq; ita grauis, ut non modo leg re, aut commentari, sed nec domesticos audire ne magna molestia posm ita nobis traducitur dies , atque adeo noctis maior pene pars non enim prius hac leuamur capitis grauedine , qud in Sol, medio iam Antipodum orbe decurso, incipit ad nos recurrere: O in ortu suo demum ualetudinem mahi alacritatemq;
restituit. quod si respirare aliquando licebit aures tibi meae patebunt,no in horas modo eri tegros etia dies quid enim mihi iucundius,quid etia utilius,quam tecum de litteris agere uaq; maxime tra tare scripta; de quibus quid existimem, Muretus nolle testis est. nam cum
ad me, octauo, opinor, abhinc anno, in Iu
c. buburbano habitantem , ignotum antea facie, uoluntario adductus oscio adusses; humanitatem timulis doctrinam tuam eadem hora pers exi tunc ego te coepi diligere, praedicare nec de inam utrunque facere , quam diuturna mihi dabitur usiura vitae: quandoquidem nec tu desines esse tui similis, id est, cum optimus uir, oscioq; excellens,
tum uero tantus in uiν tute uersantum cum G
308쪽
cere. Interim peto die, mel ut occupationibus ignoscas uoluntatem in te propensam, uel absit res, tamen anum Vale.
Patauium. mihi pro mea in te beneuolentia, meoq; de te iudicis potuit accidere, quod minus uellem, aut spinarer, qudmid, quod proximis diebus artiui, cum diceret nescio quis, non teperinde, ut sol bas, intimarum artium cupiditate uersari, sed languere quotidie magis Ladeoq; praeclara illa principia, quae me quidem saepe in multum cohortante, ac monente, posiveras, flabefactata, nihil ut a te eximium , ni hil, quod uulgare non sit, expectari posse deatur equidem neque plane credidi, a consuetudine tam ualde dissentiret neque tamen plane non esse credendum id ea illimaui, quod ut accidere possit, cum in aetatem tuam intueor, uerisimile mihi sit quὸd si contra, quim ego cupio, factum est, ut paululum te a uirtute disiunxeris, Fin dubia, ac perdifficili iuuentutis uia quiddam ossenderis; agnosce tuam culpam, O corrige, dum licet. non enim, quae dies confirmavit, facile mu
309쪽
tantur. Et habes, qui te suo excitet ad uirtutem exemplo , aequalem tuum, exquisiti adolescentem genis, Ant0nium Lauretanum, ibbatem designatum quem debes,cum nobilitate pares , nec natu fortunaeq; bonis di miles admodum sitis, aequare etiam, aut imitari saltem insualis artium optimarum.
Sin autem eli, ut uolumus; fila, quae de te rumor dissipauit, inama sunt: noli laborare, quid ali loquantur; cogita quid ipsa facias; et ite ipsi pende magna solo esse iucunditas, quae manat ex optima conscientia hac tu fruere, erge, ut coepti, sudus liberalium disciplinarum quarum es cumpo coloui aequalis tum rudius eiusmodi, ut etiam adpos ero pertineat. Vale.
r Α, ego tibi ex animo effluxi, ut unam tribus men ibus epistolam ad me dederis occupatus, inquis, sium quo in en re nempe m litteris num i itur tibi a litteris animum uideris abdescere, cum epiliolam teris mihi quidem
nunquam minus quin hoc ipsi m , quod ego nunc in te desidero, si contιmnis hi sitsi talegis, ut nunquam scribere animum ducas litterae
310쪽
litterae iacebunt quὀdsi me a principio rectissme monente audire uoluisses; teq; si non quotidie altem alternis diebus scriptioni dedisses
Dii immortales , quos tu nunc istuc in ederes, qu impraestantes,qua uberes,quimis te ipso dignos, et fratre tuo,in omni genere laudis e
cellenti ismo nunc quos progressus hac in refecis , non ego quidem illos , quas tardioris ingent , reprehendo, neque reprehendere quisquam potest:sed tamen illud, quod ego due olim expectaui, maius aliquanto fuit quimhoc quod tu nunc praestas. Neque uero id, qu te iampridem fumus hortati , ω μὴ breui etsi peruenturum credidimus, eiusmodi est, ut facile quiuis posse conssequi uideatur: sed cogita praeclarum fere nihil esse, quod idem discit nonsit tamen difficultates omnes ea, quae in praestantibus ingeniis facile existit, gloria cupiditas uincit cuius rei noli exempla petere ab antiquitate a hic si atrem tuuiqui, ut Antimacho poetae Plato sic tibi omnium
instar esse potest nunquid igitur illum exsimas tantos labores aut suscepturum fuisse aut umfusicepisset ferre potuisse, nisi uerae laudis eum si es aliqua identidem quasi allevasset' quam quidem spem dum sequitur,
desquὸ peruenerit. Iradum tenet ili'nitatis, qui suummo proximus: O desummo quid homines